Home » , » Βίντεο για τον Αρη Βελουχιώτη - “Ο Άρης κάνει πόλεμο, μ’ αντάρτες παλικάρια…”, κείμενο του Τάσου Κατιντσάρου

Βίντεο για τον Αρη Βελουχιώτη - “Ο Άρης κάνει πόλεμο, μ’ αντάρτες παλικάρια…”, κείμενο του Τάσου Κατιντσάρου

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Δευτέρα 16 Ιουνίου 2014 | 4:19 π.μ.

Σαν σήμερα 16 Ιούνη του 1945, ο βίος του Αρη Βελουχιώτη έφτασε στο τέρμα του. Κι ήταν ο ίδιος που έκοψε το νήμα της ζωής του, έξω από τη Μεσούντα, καταδιωκόμενος από δυνάμεις του εχθρού, ενώ το θάνατο μοιράστηκε μαζί του και ο Τζαβέλας, ο πιστός του αντάρτης.

Ελάχιστα πράγματα γνωρίζουμε για τις συνθήκες του θανάτου του Αρη Βελουχιώτη. Η μοναδική μαρτυρία που υπάρχει είναι ενός τύπου –του Αγγελου Λύκκα- που συμμετείχε στην ομάδα του ΕΔΕΣ κάτω απ’ τις διαταγές του Βόιδαρου (απ’ τα γνωστά «πρωτοπαλίκαρα» του Ναπολέοντα Ζέρβα)  και έχει δημοσιευθεί στο βιβλίο του ΓΓ του ΕΑΜ, Νίκου Αποστόλου «Ο Άρης Βελουχιώτης όπως τον γνώρισα».

Την αναδημοσιεύουμε:

«Ήταν καλοκαίρι 1945 και ήμασταν στη χαράδρα του Φάγκου στη Μεσούντα… Έπεφταν σποραδικοί πυροβολισμοί και ξαφνικά ακούστηκε έκρηξη χειροβομβίδας. Τελικά τους περικυκλώσαμε και όταν φτάσαμε κοντά ακούστηκε ο Δράκος να λέει: "Μην πυροβολάτε ορέ παιδιά", ενώ λίγο παραπέρα με το κεφάλι προς την κατηφόρα ήταν ο Άρης μέσα στα αίματα και τα έντερα έξω από την κοιλιά. Είχε τραβήξει χειροβομβίδα ακουμπισμένη στην κοιλιά. Αηδίασα και πήγα παραπέρα να κάνω εμετό. Ο Βόιδαρος όλο χαρά, διέταξε το Δράκο να κόψει το κεφάλι του Άρη με το σχιά (= σουγιά) για αποδεικτικό στοιχείο. Έβγαλε ένα σχιά ο Δράκος απ’ αυτά που διπλώνουν στα δυό και πήγε να το κόψει, αλλά δεν έκοβε και ταλαιπωρήθηκε ο έρμος. Δεν μπορούσα να βλέπω και πήγα παραπέρα, δεν αισθάνομαν καλά, ήθελα να κάνω εμετό, αλλά πρέπει νάκανε πάνω από 15 λεπτά, δυσκολεύτηκε εκεί που είναι τα νεύρα. Το κεφάλι το πήρε ο Βόιδαρος απ' τα μαλλιά, το σήκωσε ψηλά να το ιδούν και οι άλλοι και έσταζε αίματα ακόμα. Το αλάτισαν μετά και τόβαλαν στον τορβά να το πάνε στη Διοίκηση του ΕΔΕΣ στο Βουργαρέλι».

Για την ιστορία αναφέρουμε ότι το κεφάλι του Άρη Βελουχιώτη και του «Τζαβέλλα» μεταφέρθηκαν στα Τρίκαλα.  Εκεί κρεμάσθηκαν από τους οπαδούς του Ζέρβα σε φανοστάτη στην πλατεία και στήθηκε γλέντι με νταούλια και κλαρίνα.

Αυτά ήταν τα καθάρματα του ΕΔΕΣ


"Κι όταν χτυπήσαμε τα εγκλήματα αυτά και πατάξαμε την προδοσία, αυτοί σαν δεσποινίδες της αριστοκρατίας, που δε βλέπουν γύρω τους τη δυστυχία και την κακομοιριά πού βασιλεύει, αλλά συγκινούνται από ένα άρρωστο γατάκι, έμπηξαν τις φωνές και μας κατηγόρησαν ότι σκοτώνουμε. Επί Μεταξά βιάστηκαν γυναίκες, υπέστησαν μαρτύρια χιλιάδες άνθρωποι, σκοτώθηκαν και γκρεμίστηκαν από τα μπαλκόνια της Ασφάλειας γέροι, έγιναν τόσα εγκλήματα, μα κανείς απ' αυτούς δεν είπε τίποτα. Μα τώρα φωνάζουνε ότι ο Άρης σφάζει.

Ναι, σφάξαμε κι είμαστε έτοιμοι να ξανασφάξουμε, αν χρειαστεί. Ποιους όμως σφάξαμε; Εμείς είμαστε πιο πονόψυχοι απ' αυτούς. Απόδειξη είναι ότι εμείς είμαστε κείνοι που τρώγαμε χρόνια τώρα τις καρπαζιές και καταδιωκόμασταν. Σφάξαμε κείνους που πρόδιδαν στους καταχτητές τους Έλληνες, κείνους που κλέβανε το λαό και διαπράττανε εγκλήματα".

Απ' τον ιστορικό λόγο του Αρη στην Λαμία

Διαβάστε επίσης:

Στην μνήμη του Αρη Βελουχιώτη

Ο Αρης Βελουχιώτης απαντάει στους επικριτές του

«Άρης Βελουχιώτης: ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ»

Ένα βίντεο μιας εκπομπής του διαδικτυακού μας ρ/σ για τον Αρη Βελουχιώτη που επιμελήθηκε και παρουσίασε η συντρόφισσα Σ.



“Ο Άρης κάνει πόλεμο, μ’ αντάρτες παλικάρια…”

(Κείμενο του Τάσου Κατιντσάρου, εφημερίδα ΠΡΙΝ, 19.6.2005)

Τραγική «σύμπτωση»! Στις 16 Ιουνίου 1945, την ίδια μέρα που το κρατικό ραδιόφωνο αναγγέλλει σε όλους τους Έλληνες το θάνατο του «αρχισυμμορίτη καπετάνιου του προδοτικού ΕΛΑΣ, Άρη Βελουχιώτη», ο Ριζοσπάστης δημοσιεύει την απόφαση της διαγραφής του από το ΚΚΕ:
«Ο Κλάρας, αφού μια φορά πρόδωσε και αποκήρυξε το ΚΚΕ, γιατί λύγισε μπροστά στην τρομοκρατία του Μανιαδάκη, ξαναζήτησε στον καιρό του εθνικο-απελευθερωτικού αγώνα να ξαναγοράσει με το αίμα του την προδοσία του εκείνη που αναγνώρισε και καταδίκασε. Σήμερα όμως, σε μία δύσκολη και κρίσιμη στιγμή, από δειλία και φόβο, παρά τις υποσχέσεις και τη συμφωνία που στα λόγια έδειξε, απειθαρχεί πάλι, ξαναπροδίδει το ΚΚΕ με την τυχοδιωκτική και ύποπτη δράση του, που μονάχα τον εχθρό ωφελεί».

Από τις 12 του Φλεβάρη του ’45 έχει υπογραφεί η επονείδιστη Συμφωνία της Βάρκιζας και έχουν παραδοθεί τα τιμημένα όπλα του ΕΛΑΣ, ενώ ο Άρης, έχοντας μαζί του μερικές δεκάδες λαϊκούς αγωνιστές, αρνείται να πειθαρχήσει, καταγγέλλει τη συμφωνία ως ξεπουληματική και διακηρύσσει την πρόθεσή του να συνεχιστεί ο αγώνας.

Όπως αποκαλύφθηκε μάλιστα τα τελευταία χρόνια, με τη δημοσίευση μέρους του αρχείου του, έχει ετοιμάσει και την ιδρυτική διακήρυξη νέας οργάνωσης, του ΜΕΑ (Μέτωπο Εθνικής Ανεξαρτησίας), και νέου στρατού, του ΕΛΑΣ-Ν (ΕΛΑΣ-Νέος). Η Κ.Ε. του ΚΚΕ τον έχει διαγράψει από τον Απρίλη του ’45, γιατί γνωρίζει πολύ καλά τις απόψεις του και τις καταγγελίες που της προσάπτει, αλλά έκρινε σκόπιμο να κρατήσει μυστική την απόφαση για δύο μήνες περίπου για ευνόητους λόγους… Από τη μια μεριά, φοβούνται τη σχέση του Άρη με τους αγωνιστές και το λαό και, απ’ την άλλη, αισθάνονται πλήρη ασφάλεια μόνον όταν επιστρέφει ο αδιαφιλονίκητος αρχηγός Νίκος Ζαχαριάδης, στα τέλη του Μάη του ’45 από το Νταχάου της Γερμανίας, και αναλαμβάνει αυτός με το κύρος του την εσωκομματική εκκαθάριση.

Και απ’ το «ούτε νερό, ούτε ψωμί στον Άρη», εντολή που δόθηκε σε όλες τις κομματικές οργανώσεις και τα οργανωμένα μέλη του κόμματος, φτάσαμε στον «δειλό, φοβισμένο, προδότη Άρη»!

Ο Άρης (παρότι μάλλον αυτοκτόνησε, σύμφωνα με τις πληροφορίες των εν ζωή συναγωνιστών του, στη γνωστή συμπλοκή με απόσπασμα εθνοφυλάκων στη Μεσούντα) ουσιαστικά δολοφονείται δυο φορές: μία από τους κυνηγούς κεφαλών του ελληνικού δωσιλογισμού και πραιτοριανούς των εγγλέζων ιμπεριαλιστών, και μία από την ηγεσία του κόμματος στο οποίο αφιέρωσε όλη τη ζωή και τη δράση του!

Στο πρόσωπό του συμπυκνώνεται όλο το μεγαλείο και το δράμα του ελληνικού αντιστασιακού κινήματος, του μεγαλύτερου κινήματος Αντίστασης στην Ευρώπη τα χρόνια της Κατοχής.
Κι αν σήμερα, 60 χρόνια απ’ το θάνατό του, υπογραμμίζουμε αυτή την τεράστια αντίφαση που περικλείουν τα γεγονότα του θανάτου του Άρη, δεν το κάνουμε, ούτε γιατί θέλουμε να δώσουμε τεράστια σημασία σε μικρολεπτομέρειες, ούτε γιατί έχουμε στόχο να ενταχθούμε στην ομάδα των οπαδών του «αρχηγού των ατάκτων».

Άλλωστε, ο ελληνικός λαός έχει τελεσίδικα αποφασίσει ποιος είναι ο Άρης Βελουχιώτης και τον έχει κατατάξει στις πιο τιμητικές θέσεις που βρέθηκε ποτέ λαϊκός ηγέτης. Ο Άρης Βελουχιώτης έχει μπει στη λαϊκή συνείδηση ως ο αυθεντικότερος εκφραστής του επαναστατικού αγώνα στη χώρα μας οριστικά και αμετάκλητα.

Γέννημα της εποχής της Οκτωβριανής Επανάστασης, κομμουνιστής από μικρή ηλικία, πήρε το παρατσούκλι «Μιζέριας» απ’ την εμμονή του να αναφέρεται στη μίζερη ζωή που κάνει ο έλληνας προλετάριος και ο φτωχός αγρότης. Πέρασε όλη τη διαδρομή της κλασικής κομμουνιστικής διαπαιδαγώγησης της Γ’ Διεθνούς της ηρωικής εποχής. Όπου ανακατεύθηκε βγήκε παλικάρι, είτε στον πειθαρχικό ουλαμό στο Καλπάκι, είτε στις φυλακές και στις εξορίες. Απ’ τους καλύτερους αγκιτάτορες του κόμματος (έχουν μείνει παροιμιώδεις οι αυτοσχέδιες ομιλίες του στις πλατείες της Αθήνας, τα χρόνια της «Τρίτης Περιόδου» και της «ηρωικής εφόδου στον καπιταλισμό»). Αυτή την περίφημη αγκιτάτσια, θα χρησιμοποιήσει, μόνος και πρώτος απ’ όλους, αμέσως μετά την κατάληψη της χώρας απ’ τις δυνάμεις του Άξονα, για να σημάνει το προσκλητήριο του αγώνα στις νέες συνθήκες. Από τις συναναστροφές του με κομμουνιστές διανοούμενους του μεσοπολέμου και την ατίθαση προσωπικότητά του αποκτά και βαθιά κριτικό πνεύμα, θέλει ν’ αγωνιστεί για ν’ ανακαλύψει κι αυτός το νέο κόσμο μέσα από τη δική του πείρα, κριτικάρει και διαφωνεί με τα «ετοιμοπαράδοτα» προϊόντα…

Όσο για το «κουσούρι» της «δήλωσης μετανοίας», δεν γνωρίζουμε ούτε και πρόκειται να μάθουμε ποτέ τι οδήγησε τον Άρη σ’ αυτή την ενέργεια. Από οποιαδήποτε σκοπιμότητα κι αν υπαγορεύτηκε η «δήλωση», εμείς ένα έχουμε να πούμε: όχι μόνο «ξαναγόρασε» με το αίμα του αυτή την πράξη (σαν πολλή αγορά δεν περιέχει άραγε η περίφημη διαγραφή του από την Κ.Ε;), αλλά κατάφερε ακόμα και την άρνηση να την κάνει θέση! Ο Θανάσης Κλάρας έγινε Άρης Βελουχιώτης μετά τη δήλωση! Βρήκε το ρόλο που του ταίριαζε γάντι, έγινε ο πρωτομάστορας, ο πρωτοκαπετάνιος, ο αδιαφιλονίκητος λαϊκός ηγέτης, ο άνθρωπος που αγαπήθηκε περισσότερο απ’ όλους απ’ όλη τη φτωχολογιά της Ελλάδας και μισήθηκε μέχρι θανάτου απ’ την πλουτοκρατία, τους προδότες και τους ξένους ιμπεριαλιστές.

Η λαϊκή συνείδηση έχει «παραγράψει» την οποιαδήποτε «αμαρτία» του Άρη, είτε τη δήλωση, είτε την «υπερβολική σκληράδα» απέναντι σε εχθρούς και φίλους την εποχή του αντάρτικου, γιατί η ίδια η ιστορία απέδειξε με γεγονότα ότι ο Άρης ήταν όχι μόνο στρατιωτική ιδιοφυία στον παρτιζάνικο πόλεμο, αλλά είχε τη διορατικότητα και την τόλμη να χαράξει κατά βάθος μια σωστή πολιτική γραμμή, απέναντι στην αδιέξοδη και τελικά ξεπουληματική πολιτική των «ομαλών δημοκρατικών εξελίξεων» που ακολούθησε το ΚΚΕ.

«Ό, τι συμφέρει το λαό συμφέρει και το κόμμα»

Όσο κι αν οι καιροί δεν επέτρεπαν να αναγνωστεί η προγραμματική στροφή του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος, που έγινε στα μέσα της δεκαετίας του ’30 με τα «λαϊκά μέτωπα» και τα σύμφωνα τύπου Σοφούλη-Σκλάβαινα, ο Άρης θέτει, έστω πρωτόλεια, το πραγματικό πρόβλημα: το πρόβλημα του «ποιος ποιον», το πρόβλημα της εξουσίας. Ο Άρης όχι μόνο δημιουργεί από το μηδέν τον αντάρτικο στρατό, αλλά διδάσκεται από τη λαϊκή πείρα, εμπνέεται από τους θεσμούς που δημιουργούνται σε απομονωμένα ορεινά χωριά, και τοποθετεί στα πρώτα καθήκοντα του ΕΛΑΣ την πάλη για να γεννηθούν και να ριζώσουν η λαϊκή αυτοδιοίκηση και η λαϊκή δικαιοσύνη στην Ελεύθερη Ελλάδα των βουνών.

Η φιλοσοφική λυδία λίθος του Άρη είναι πεντακάθαρη: «Ό, τι συμφέρει το λαό πρέπει να συμφέρει και το κόμμα. Με αυτή τη βάση δεν θα βγούμε ποτέ μπερδεμένοι». (Πόση διαφορά, αλήθεια, απ’ τη φιλοσοφία που αποπνέει η απόφαση της διαγραφής του: για το ΚΚΕ πάνω απ’ όλα στέκεται το κομματικό αλάθητο και τα λαϊκά συμφέροντα πρέπει να υποταχθούν στην ακόμη και λαθεμένη κομματική γραμμή).

Ο Άρης βλέπει την κοινωνική επανάσταση που συντελείται στην Ελλάδα, συνδυάζει με υποδειγματικό τρόπο το ταξικό με το εθνικοαπελευθερωτικό ζήτημα, ξέρει τα στρατόπεδα και παίρνει συνεχώς πρωτοβουλίες για να προωθήσει τις λαϊκές θέσεις. Το ΚΚΕ παλινδρομεί, παρακαλάει τα αστικά ραμολιμέντα να συμμαχήσουν μαζί του, έχει τουλάχιστον αυταπάτες για το ρόλο των Εγγλέζων στη μετά-κατοχική Ελλάδα, ακόμα και στα Δεκεμβριανά, μετά από συνεχείς παλινωδίες και, ενώ έχουν προηγηθεί οι καταστροφικές συμφωνίες του Λιβάνου και της Καζέρτας (με τις οποίες αποδεχόταν τη διάλυση του ΕΛΑΣ και παρέδιδε την εξουσία στους «πατέρες του έθνους»), επιλέγει τη σύγκρουση με στόχο τη… συμφιλίωση, διώχνει τον κύριο όγκο των δυνάμεων του ΕΛΑΣ στην Ήπειρο για να μη λάβει μέρος στη Μάχη της Αθήνας!

Άλλωστε, και το ίδιο το ΚΚΕ αναγκάστηκε απ’ τα πράγματα να ακολουθήσει τη γραμμή του Άρη, με καθυστέρηση βεβαίως δύο χρόνων (!), και να οικοδομήσει τον ΔΣΕ στον εμφύλιο ’46-’49, ασχέτως, βεβαίως αν και στον κολοφώνα της αντιπαράθεσης, στο Γράμμο και στο Βίτσι, η γραμμή του κόμματος μιλούσε πάλι για «ομαλές δημοκρατικές εξελίξεις» και «εθνική συμφιλίωση».
Ήταν επόμενο, λοιπόν, μετά και τη Βάρκιζα, ο Άρης να κατασταλάξει ως προς αυτά που συνέβησαν. Τα παρακάτω είναι τα λόγια του Άρη, όπως τα καταγράφει στη μαρτυρία του ο συναγωνιστής του Γιώργος Χουλιάρας (Περικλής) μετά τη Βάρκιζα:

«Άκου, Περικλή, η συμφωνία της Βάρκιζας είναι προδοσία. Ένα κι ένα κάνουν δύο, η ηγεσία του Κινήματος δεν έκανε λάθη, δεν έκανε σφάλματα, διέπραξε εγκλήματα και γι’ αυτά πρέπει να δώσει λόγο, το Πολιτικό Γραφείο με επικεφαλής τον Σιάντο πρέπει να περάσει στρατοδικείο επί εσχάτη προδοσία. Εγώ δεν πρόκειται ν’ ακολουθήσω την ηγεσία στην Αθήνα, να γίνω, όπως με θέλουν, πρόεδρος των Εφεδρο-Ελασιτών για να πρωτοκολλάω τις σφαγές και τα βασανιστήρια, τους βιασμούς και τους εξευτελισμούς των αγωνιστών. Θ’ ακολουθήσω το δρόμο που χάραξα απ’ την αρχή κι όσοι πιστοί προσέλθετε».

Κατά τη γνώμη μας, ο Άρης Βελουχιώτης είναι όχι μόνο το πρότυπο του κομμουνιστή της τριτο-διεθνιστικής ηρωικής εποχής, της εποχής που ξεκίνησε απ’ τον Οκτώβρη και έφτασε στην Κούβα και στο Βιετνάμ, αλλά και του σημερινού και του μελλοντικού επαναθεμελιωμένου κομμουνιστικού κινήματος. Γι’ αυτό αγαπήθηκε απεριόριστα απ’ την ελληνική εργατική τάξη και τη φτωχή αγροτιά. Η δράση του, η επαναστατική στάση του σε όλες τις δυσκολίες, η προλεταριακή αδιαλλαξία του, η ταύτισή του με τις θυσίες και τα βάσανα του λαού μας, η θέλησή του να μην πειθαρχήσει σε μια συμφωνία που πρόδιδε τα λαϊκά συμφέροντα, ο ηρωικός θάνατός του, αναδεικνύουν τον πρωτοκαπετάνιο του ΕΛΑΣ σε φωτεινό παράδειγμα άξιου λαϊκού ηγέτη που ζει και θα ζει για πάντα στο μυαλό και στην καρδιά του λαού μας.
Μοιράσου το :

+ σχόλια + 10 σχόλια

Ανώνυμος
16 Ιουνίου 2014 στις 9:05 μ.μ.

Ενας ηρωας πεθανε σαν σημερα πριν 69 χρονια αγωνιζωμενος για την ελευθερια και τον σοσιαλισμο. Διαγραφηκε απο το ΚΚΕ τον απριλη του 1945 απο την ηγεσια ΣΙΑΝΤΟΣ ΠΑΡΤΣΑΛΙΔΗΣ στην λογικη της εθνικης ενοτητας και του σοσιαλισμου με ΣΤΑΔΙΑ. Το ΚΚΕ αποκαταστησε πολιτικα τον σ ΑΡΗ και μελετωντας την ιστορια καταργησε και την πηγη ολων των προβληματων που ειναι τα ΜΕΤΩΠΑ. και ειναι εντελως υποκριτικο ανθρωποι που ακομα και σημερα μιλανε για μετωπα να παιζουνε θεατρο οτι ειναι με τον ΑΡΗ ΠΑΝ

Ανώνυμος
16 Ιουνίου 2014 στις 11:22 μ.μ.

ΠΑΝ εισαι χωρις τσιπα. κομματικα ποτε θα τον αποκαταστησετε ξεφτιλες;

Ανώνυμος
17 Ιουνίου 2014 στις 1:31 π.μ.

@11:22
Κοίταξε να δεις. Το παραμυθάκι που σας έχουν ταίσει και το αναπαράγετε ότι τάχα την Εθνική Αντίσταση την έκανε όλος ο ελληνικός λαός (ακόμα και οι δωσίλογοι και οι μαυραγορίτες) και τον εμφύλιο τάχα τον προκάλεσαν τα λάθη του ΚΚΕ, ότι ο Λίβανος η Καζέρτα και η Βάρκιζα είναι δήθεν "λάθη" του ΚΚΕ, ότι ο Άρης είναι ήρωας όλου του ελληνικού λαού ακόμη και των προγόνων του φασιστοΦαήλου που τον καταδίωξαν ως εαμοβούλγαρο κομμουνιστοσυμμορίτη και να ζητάτε εσείς (που ανήκετε πολιτικά σε απογόνους εκείνων που σκότωσαν τον Άρη και φτύνετε την ιστορία της Εθνικής Αντίσταση) το λόγο από το ΚΚΕ που δεν αποκαθιστά "κομματικά" πάει πολύ ΤΑΞΙΚΑ ΝΑΥΑΓΙΑ. Άντε ρετάλια των κεφαλαιοκρατών τώρα στις τρύπες σας.

Ανώνυμος
18 Ιουνίου 2014 στις 3:30 μ.μ.

σου ειπα εγω οτι ολοι οι ελληνες εκαναν αντισταση;
ρε αρλουμπα τη βαρκιζα το κκε την υπεγραψε. Σιάντος -Ιωαννιδης κλπ.
τι ζητατε τωρα; κομματικα ποτε θα τον αποκαταστησετε ξεφτιλες που αντισταθηκε στη βαρκιζα ξεφτιλες;

Ανώνυμος
18 Ιουνίου 2014 στις 11:22 μ.μ.

3.30 Ξεκινας απο την μεση αλλα δεν πειραζει. Το ΚΚΕ στην λογικη του ΜΕΤΩΠΩΝ εφτιαξε το ΕΑΜ Το οποιο στο ονομα της εθνικης ενοτητας υπογραψε ΚΑΣΤΑΝΙΑ ΛΙΒΑΝΟΣ ΚΑΖΕΡΤΑ ΒΑΡΚΙΖΑ με ολα αυτα διαφωνησε ο σ. ΑΡΗΣ και ειχε δικιο πολιτικα. Κομματικη αποκατασταση δεν μπορει να γινει γιατι δεν καταργουμε τον ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΣΜΟ. τιμωντας τον συντροφο μας καταργησαμε την αιτια ολων αυτων των προβληματων τα ΜΕΤΩΠΑ. ΠΑΝ

Ανώνυμος
19 Ιουνίου 2014 στις 10:41 π.μ.

Ε τοτε το ΚΚΕ εφτιαξε το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ , το ΚΚΕ εκανε αντισταση, εδωσε τη μαχη τηα Αθηνας και εκανε το 2ο ανταρτικο και το ΔΣΕ.
Δε γινεται μονα - ζυγα δικα σας. Το ΕΑΜ του λαου καξ της "αριστερας" γενικα αλλα η Βαρκιζα του ΚΚΕ. Δεν παει ετσι. Τη Βαρκιζα την υπεγραψε το ΕΑΜ. Το ΚΚΕ ειχε την κυρια ευθυνη οπως καρπωνεταξ αυτην καρπωνεται την κυρια ευθυνη για το ηρωικο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και για το οτι 1,5 χρονο μετα τη Βαρκιζα δεν φοβηθηκε να ξαναπαρει τα οπλα με τον 3χρονο αγωνα του ΔΣΕ. Αφου κοπτεσαι για τον Αρη σημερα τι υποστηριζεις το ΚΚΕ που αναγνωρισε το λαθος του , τον αποκατεστησε και επισημα (ανεπισημα εχει αποκατασταθει απο τη δεκαετια του 50) και σημερα λεει καμια συμμετοχη σε κυβερνηση εντος καπιταλισμου ή στηριζεις αυτους που μιλανε για "αριστερες" κυβερνησεις που ειναι νεες Βαρκιζες?

Ανώνυμος
21 Ιουνίου 2014 στις 11:16 π.μ.

ΠΑΝ
Το ΚΚΕ δεν εχει καταργησει τα μετωπα. Η Λαικη Συμμανχια στοχο εχει σε επαναστατικη κατασταση να γινει το Επαναστατικο Λαικο Μετωπο που θα συγκρουστει με την αστικη ταξη συμφωνα με το 19ο συνεδριο. Αυτο που σωστα αναθεωρησε το ΚΚΕ ειναξ η θεση για συμμετοχη σε κυβερνησεις στο εδαφος του καπιταλισμου μεσω κοινοβουλιου. Που για μενα για ενα Κομμουνιστικο Κομμα πρεπει να ειναι θεση αρχης. Μετωπα παλης απο τα κατω ασφαλως και επιδιωκει το ΚΚΕ και καλα κανει. Το ΠΑΜΕ ειναι μετωπο , το ΜΑΣ το ιδιο κλπ. Πολυ φοβαμε οτι τις αποφασεις του ΚΚΕ τις διαβαζεις διαγωνια πεφτωντας σε λαθη που οταν τα αναπαραγεις πετυχαινουν τον αντιθετκ σκοπο απο αυτον που νομιζεις.

Ανώνυμος
22 Ιουνίου 2014 στις 12:05 π.μ.

11.16 To KKE στο 15ο συνεδριο το 1996 καταργησε το ενδιαμεσο ΣΤΑΔΙΟ εξουσιας και εθετε μετωπα παλης μεσα στο κινημα αποριπτωντας απο τοτε καθε πολιτικο μετωπο και κυβερνηση στο εδαφος του καπιταλισμου. Απο εκει και περα στα επομενα συνεδρια εγινε παραπερα επεξεργασια του προγραμματος και σημερα μιλαμε για ΛΑ ΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ που θα διεκδικηση την εργατικη λα ικη εξουσια. Ετσι το διατυπωνω παντα ΠΑΝ

Ανώνυμος
23 Ιουνίου 2014 στις 1:50 π.μ.

Αν ηταν ετσι δεν θα χρειαζοταν νεο προγραμμα. Οντως το 96 καταργηθηκε το ενδιαμεσο σταδιο αλλα το τοτε προγραμμα ειχε αντιφασεις που αφηναν περιθωρια ερμηνιας για συμμετοχη σε κυβερνηση με βαση το κοινονουλιο. Επιπλεον το ΑΑΔΜ δεν απεκλειε πολιτικα μετωπα γι'αυτο αλλωστε το ΚΚΕ συνεργαζονταν σε εκλογες με ΔΗΚΚΙ και ΑΚΟΑ. Και στο ΑΑΔΜ συμμετειχε το ΔΗΚΚΙ. Η ΛΣ και το νεο προγραμμα αποααφηνισανε το πως θα συνεργαζεται το ΚΚΕ μεσω της στηριξης της κοινωνικης συμμαχιας με αλλα κομματα που θα θελουν να συμμετεχουν μεσω των μελων τους αν υπαρξουν τετοια. Προφανως και οι επεξεργασιες 16ου,17ου,18ου συνεβαλλαν στην ωριμαση και στη δημιουργια του προγραμματος του 19ου.

Ανώνυμος
24 Ιουνίου 2014 στις 8:54 μ.μ.

1.50 Οπως καταλαβαινεις οταν απο το 1956 μεχρι το 1996 εχεις σε διαφορες παραλαγες την θεωρια των ΣΤΑΔΙΩΝ δεν μπορει ολα μαγικα μια μερα του 1996 να αλλαξουνε.. Τοτε καταργηθηκε το ενδιαμεσο σταδιο και υπηρχε και μια μικρη παραγραφος που εξηγουσε με ποιες προ υποθεσεις ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ κυβερνηση ΑΑΔΜ που δεν θα εχει σχεση με ΑΣΤΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ. απεκλειε πολιτικα μετωπα και με τα κομματα που αναφερεις δεν εγινε σε καμμια περιπτωση σε βουλευτικες εκλογες. Αρα λοιπον με την ωριμανση στα επομενα συνεδρια στο 19ο ειχαμε εμπλουτισμο του παλιου του 1996. Ειπαμε ιδεολογικες παρεκλισεις 40 χρονων σε μια μερα δεν αλλαζουνε ολα ΠΑΝ

Δημοσίευση σχολίου

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger