Νεοτερα

Το στάδιο της λεηλασίας του καπιταλισμού αρχίζει: Η επίθεση της Γερμανίας στο ΔΝΤ

Από askordoulakos , Δευτέρα, 30 Μαΐου 2016 | 11:30 μ.μ.



Του Paul Craig Roberts* (από "zerohedge" μέσω του "Τελευταία Έξοδος")

Έχοντας χρησιμοποιήσει με επιτυχία την ΕΕ για να κατακτήσει τον ελληνικό λαό μετατρέποντας την ελληνική "αριστερή" κυβέρνηση σε ένα πιόνι των τραπεζών της Γερμανίας, η Γερμανία βρίσκει τώρα το ΔΝΤ στον δρόμο του σχεδίου της να λεηλατήσει την Ελλάδα μέχρις αφανισμού.

Οι κανόνες του ΔΝΤ εμποδίζουν τον οργανισμό αυτόν να χορηγεί δάνεια σε χώρες που δεν μπορούν να αποπληρώσουν τα δάνεια τους. Το ΔΝΤ κατέληξε, βάσει γεγονότων και αναλύσεων, ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να αποπληρώσει. Ως εκ τούτου, το ΔΝΤ δεν είναι διατεθειμένο να δανείσει στην Ελλάδα χρήματα με τα οποία αυτή θα πληρώσει τις ιδιωτικές τράπεζες.

Το ΔΝΤ λέει ότι οι πιστωτές της Ελλάδας, πολλοί από τους οποίους δεν είναι πιστωτές αλλά απλά αγόρασαν ελληνικά ομόλογα σε φθηνή τιμή με την ελπίδα να επωφεληθούν, πρέπει να διαγράψουν ένα μέρος του ελληνικού χρέους, προκειμένου αυτό να μειωθεί σε ένα ποσό που η ελληνική οικονομία να μπορεί να το εξυπηρετήσει.

Οι τράπεζες δεν θέλουν την Ελλάδα να είναι σε θέση να εξυπηρετήσει το χρέος της, επειδή οι....τράπεζες σκοπεύουν να χρησιμοποιήσουν την αδυναμία της Ελλάδας να εξυπηρετήσει το χρέος της, προκειμένου να λεηλατήσουν τα περιουσιακά στοιχεία και τους πόρους της Ελλάδας και προκειμένου να αφαιρέσουν το δίχτυ κοινωνικής προστασίας που τέθηκε σε εφαρμογή κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα. Ο νεοφιλελευθερισμός προτίθεται να επανιδρύσει τη φεουδαρχία – λίγοι βαρόνοι της ληστείας και πολλοί δουλοπάροικοι: το Ένα τοις εκατό και το 99 τοις εκατό.

Έτσι όπως το βλέπει η Γερμανία, το ΔΝΤ θα πρέπει να δανείσει στην Ελλάδα τα χρήματα με τα οποία η Ελλάδα θα αποπληρώσει τις ιδιωτικές γερμανικές τράπεζες. Στη συνέχεια, το ΔΝΤ θα αποπληρωθεί αναγκάζοντας την Ελλάδα να μειώσει ή να καταργήσει τις συντάξεις γήρατος, να μειώσει τις δημόσιες υπηρεσίες και την απασχόληση και να χρησιμοποιήσει τα έσοδα που με αυτό τον τρόπο θα εξοικονομήσει για να αποπληρώσει το ΔΝΤ.


Δεδομένου ότι αυτά τα ποσά θα είναι ανεπαρκή, πρόσθετα μέτρα λιτότητας θα επιβληθούν που θα απαιτούν να πουλήσει η Ελλάδα τα εθνικά περιουσιακά στοιχεία της, όπως δημόσιες επιχειρήσεις νερού, λιμάνια και προστατευμένα ελληνικά νησιά, σε ξένους επενδυτές, κυρίως τις ίδιες τις τράπεζες ή τους μεγάλους πελάτες τους.

Μέχρι στιγμής, οι λεγόμενοι «πιστωτές» έχουν δεσμευθεί μόνο σε κάποια μορφή ελάφρυνσης του χρέους, που δεν έχει ακόμη αποφασιστεί, ξεκινώντας σε 2 χρόνια. Μέχρι τότε το νεότερο τμήμα του ελληνικού πληθυσμού θα έχει μεταναστεύσει και θα έχει αντικατασταθεί από τους μετανάστες που προσπαθούν να ξεφύγουν από τους πολέμους της Ουάσιγκτον στην Μέση Ανατολή και την Αφρική και που θα έχουν φορτωθεί στο μη χρηματοδοτούμενο σύστημα κοινωνικής πρόνοιας στην Ελλάδα.

Με άλλα λόγια, η Ελλάδα καταστρέφεται από την ΕΕ στην οποία τόσο ανόητα εντάχθηκε και εμπιστεύθηκε. Το ίδιο πράγμα συμβαίνει στην Πορτογαλία και είναι επίσης σε εξέλιξη στην Ισπανία και την Ιταλία. Η λεηλασία έχει ήδη καταβροχθίσει την Ιρλανδία και τη Λετονία (και μια σειρά από χώρες της Λατινικής Αμερικής) και βρίσκεται σε εξέλιξη στην Ουκρανία.

Τα σημερινά πρωτοσέλιδα των εφημερίδων τα οποία μιλάνε για μια συμφωνία που έχει συναφθεί μεταξύ του ΔΝΤ και της Γερμανίας για το κούρεμα του ελληνικού χρέους σε ένα επίπεδο που θα μπορούσε να εξυπηρετηθεί, είναι ψευδή. Κανένας "πιστωτής" δεν έχει ακόμη συμφωνήσει να διαγραφεί ούτε ένα σεντ του χρέους. Το μόνο που δόθηκε στο ΔΝΤ από τους λεγόμενους «πιστωτές», είναι απροσδιόριστες "δεσμεύσεις" κουρέματος, μιας απροσδιόριστης ποσότητας χρέους, σε δύο χρόνια από τώρα.

Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων δεν είναι παρά χαζομάρες ώστε να παρασχεθεί κάλυψη στο ΔΝΤ για να υποκύψει στην πίεση και να παραβιάσει τους ίδιους τους κανόνες του. Το προπέτασμα καπνού επιτρέπει στο ΔΝΤ να πει ότι ένα (μελλοντικά απροσδιόριστο) κούρεμα του χρέους θα επιτρέψει στην Ελλάδα να εξυπηρετήσει το υπόλοιπο του χρέους της και, ως εκ τούτου, το ΔΝΤ μπορεί να δανείσει στην Ελλάδα τα χρήματα για να πληρώσει τις ιδιωτικές τράπεζες.

Με άλλα λόγια, το ΔΝΤ είναι τώρα ένα ακόμα άνομο Δυτική ίδρυμα του οποίου το καταστατικό δεν σημαίνει τίποτα περισσότερο από το Σύνταγμα των ΗΠΑ ή τον λόγο της κυβέρνησης των ΗΠΑ στην Ουάσινγκτον.

Τα ΜΜΕ εξακολουθούν να αποκαλούν την λεηλασία της Ελλάδα «σχέδιο διάσωσης».
Το να αποκαλείς την λεηλασία μιας χώρας και του λαού της "πακέτο διάσωσης" είναι Οργουελικό. Η πλύση εγκεφάλου είναι τόσο επιτυχής που ακόμη και τα ΜΜΕ και οι πολιτικοί της λεηλατημένης Ελλάδας ονομάζουν τον χρηματοπιστωτικό ιμπεριαλισμό που υφίσταται η Ελλάδα, σχέδιο «διάσωσης».



Παντού στον δυτικό κόσμο μια ποικιλία μέτρων, τόσο εταιρικών όσο και κυβερνητικών, είχαν ως αποτέλεσμα τη στασιμότητα της ανάπτυξης του εισοδήματος. Προκειμένου να συνεχίσουν να παρουσιάζουν κέρδη, οι μεγα-τράπεζες και οι παγκόσμιες πολυεθνικές το γύρισαν στο πλιάτσικο. Τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης και οι δημόσιες υπηρεσίες έχουν στοχοποιηθεί για ιδιωτικοποίηση και το χρέος που περιγράφεται με τόση ακρίβεια από τον John Perkins στο βιβλίο του Εξομολογήσεις ενός Οικονομικού Δολοφόνου, χρησιμοποιείται για να τεθούν υπό λεηλασία ολόκληρες χώρες.

Έχουμε εισέλθει στο στάδιο της καπιταλιστικής λεηλασίας. Η καταστροφή θα είναι το αποτέλεσμα.




*Ο Paul Craig Roberts είναι πρώην Υφυπουργός Οικονομίας των ΗΠΑ και πρώην εκδοτικός συνεργάτης της Wall Street Journal. Το βιβλίο του How the Economy Was Lost είναι τώρα διαθέσιμο στο CounterPunch σε ηλεκτρονική μορφή. Το τελευταίο βιβλίο του είναι το The Neoconservative Threat to World Order.

Επιμέλεια Μετάφρασης: Ο Γιώργος του Κλικ

Υποβλήθηκε από Tyler Durden στις 27/05/2016




Σ' αγώνες διάρκειας, ανυψώνονται ζωές, πραγματώνονται ουτοπίες!


Της Τ. Γ.

Μια φορά δυο βατράχια  έπεσαν σ' ένα βάζο με αφρόγαλα.  Αμέσως κατάλαβαν ότι βούλιαζαν. Ηταν αδύνατον να κολυμπήσουν ή να επιπλεύσουν για πολύ μέσα σ' εκείνη τη πηχτή μάζα που έμοιαζε με κινούμενη άμμο. 
Στην αρχή, τα βατραχάκια χτυπούσαν με μανία τα πόδια τους για να φτάσουν στην άκρη του δοχείου! Όμως ήταν ανώφελο. Απλώς  πλατσούριζαν στο ίδιο σημείο, βυθίζονταν περισσότερο. Ενιωθαν ότι γίνονταν και όλο δυσκολότερο ν' ανέβουν στην επιφάνεια και ν' αναπνεύσουν!

Το ένα φώναξε: «Δεν μπορώ άλλο. Είναι αδύνατον να βγεις από δω . Σ' αυτό το υλικό είναι αδύνατον να κολυμπήσεις. Αφού θα πεθάνω, δεν βλέπω γιατί να παρατείνω το βάσανο μου. Τι νόημα έχει να πεθάνεις εξαντλημένος από μια στείρα προσπάθεια;». Μόλις το είπε αυτό, έπαψε να χτυπά τα πόδια του και βυθίστηκε αμέσως. Το κατάπιε κυριολεκτικά το αφρόγαλα.

Το άλλο βατραχάκι, πιο επίμονο και πεισματάρικo, σκέφτηκε: «Δεν γίνεται! Δεν υπάρχει τρόπος να κουνηθείς μέσα σ' αυτό το πράγμα. Ωστόσο, παρόλο που ο θανατάς  πλησιάζει, προτιμώ να παλέψω ως την τελευταία στιγμή παρά να περιμένω πότε θα  έρθει! Δεν θέλω να πεθάνω ούτε δευτερόλεπτο πριν την ώρα μου!».

Συνέχισε να πλατσουρίζει στο ίδιο σημείο χωρίς να προχωρεί ούτε εκατοστό, για άπειρες ώρες...

Και ξαφνικά τόσο που χτυπούσε τα πόδια του το αφρόγαλο έπηξε και έγινε βούτυρο!

Το βατραχάκι πήδηξε και έφτασε κάνοντας πατινάζ στην άκρη του δοχείου.

Και γύρισε στο σπίτι του κοάζοντας χαρούμενο!!!
                                       
Από το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάι : «Να σου πω μια ιστορία»

Κι οι δρόμοι της λευτεριάς βρίσκονται απ' αυτούς που  «δεν παραδέχονται την ήττα, ακόμα κι αν θέλει  πολύ φως να ξημερώσει»! Με επιμονή και πείσμα σ' αγώνες  διάρκειας, ανυψώνονται ζωές, πραγματώνονται ουτοπίες!

Μα θέλει ανθρώπους παθιασμένους τούτη η ιστορία! Οχι από κείνους  τους ''μετρημένους'' που βαλαν ζύγι στη ψυχή και όλο μετρούν!

Απ' τους άλλους  χρειάζεται! Κείνους τους φλογισμένους που ''υπάρχουν για ένα όνειρο κι ας είναι η φωτιά του να τους κάψει''.

Γάλλοι της εξέγερσης, Βέλγοι των δρόμων, απανταχού επαναστάτες ενάντια στο άδικο, η ζωή σας ανήκει! 

Λ. Βατικιώτης: "Αυτή είναι η τύχη των δούλων. Περισσότερες ταπεινώσεις" (Ηχητικό)

 Καυστική αλλά ταυτόχρονα απόλυτα τεκμηριωμένη ήταν η τοποθέτηση του οικονομολόγου Λεωνίδα Βατικιώτη όταν κλήθηκε από τον δημοτικό ραδιοσταθμό Ιωαννίνων να σχολιάσει την πολιτική επικαιρότητα και ειδικά με τα δρώμενα σε  ό,τι έχει σχέση με την διαπραγμάτευση.

Αρχικά «άδειασε» εντελώς τον Τσακαλώτο αποδεικνύοντας το αβάσιμο των δημόσιων ισχυρισμών του.  Απέδειξε με στοιχεία ότι οι δηλώσεις του υπουργού  Οικονομικών δεν έχουν καμιά σχέση με τα όσα ο ίδιος έχει δεσμευτεί στους «εταίρους» με την υπογραφή του.  Η «αξιολόγηση» παραμένει ανοιχτή «μέχρι να δοθεί το Ελληνικό στον Λάτση, μέχρι να δοθεί μια λύση για την μείωση – κατάργηση του ΕΚΑΣ, μέχρι να κατοχυρωθεί η ασυλία των στελεχών του ΤΑΙΠΕΔ (θυμηθείτε αυτή μας την ανάρτηση) κλπ.», τόνισε ο ίδιος.

Μια κυβέρνηση της Ν.Δ δεν θα μπορούσε να ψηφίσει τόσα αντιλαϊκά μέτρα όπως η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ υπογράμμισε ο Λ. Βατικιώτης,  και ενώ «ψήφισαν όλα αυτά έρχονται και τους ζητούνε νέα αντιλαϊκά μέτρα. Αυτή είναι η τύχη των δούλων. Ενας δούλος αυτό που του αρμόζει είναι περισσότερες ταπεινώσεις» ήταν το «φαρμακερό» του σχόλιο».

Στην συνέχεια ο οικονομολόγος κάνει αναφορά ότι με τον μηχανισμό του «κόφτη» εγκαθίσταται ένας ολοκληρωτισμός με αχρείαστη την βουλή και τους βουλευτές, αφού για τα επόμενα χρόνια θα μπορούν να υπάρξουν μειώσεις σε συντάξεις και κοινωνικές δαπάνες χωρίς να υπάρξει καμιά συζήτηση στο κοινοβούλιο τους.

Εκτίμησε ότι σήμερα έχουμε την πιο «φιλομνημονική βουλή που έχει περάσει από την Ελλάδα» οπότε δεν βλέπει τον λόγο άμεσης προσφυγής σε εκλογές αφού κάτι τέτοιο δεν το επιθυμούν οι Γερμανοί.
Ολοκλήρωσε την τοποθέτησή του λέγοντας ότι το «μούδιασμα» που υπάρχει στην ελληνική κοινωνία σύντομα θα ξεπεραστεί και αυτό σε συνδυασμό με την πλήρη απαξίωση του κυβερνητικού κόμματος –η παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ πήρε 1% στις φοιτητικές εκλογές και ο Τσίπρας δημοσκοπικά έρχεται 6ος στην δημοφιλία των πολιτικών αρχηγών είπε χαρακτηριστικά- θα φέρει ανάταση του εργατικού κινήματος.

Περί Φρονηματικών Διώξεων συνέχεια..

Της Αλέκας Ζορμπαλά

Για μια ακόμη φορά το Συμβούλιο της Φυλακής του Κορυδαλλού απέρριψε το αίτημα για άδεια του Δημήτρη Κουφοντίνα.

Η αιτιολογία της απόρριψης, όπως προφορικά ανακοινώθηκε στον κρατούμενο, περιορίσθηκε αυτή τη φορά αποκλειστικά στο φρονηματικό μέρος: Οι πεποιθήσεις του Δημήτρη Κουφοντίνα, για την ένοπλη πάλη ως μέσο αλλαγής του κοινωνικού και πολιτικού συστήματος αποτελούν το λόγο του αποκλεισμού του από το δικαίωμα στην τακτική άδεια, που το Συμβούλιο παραδέχθηκε ότι δικαιούται από το 2010, από όταν συμπλήρωσε δηλαδή 8 χρόνια παραμονής στη φυλακή.

«Γιατί είμαι κομμουνιστής λοιπόν!» παρατήρησε ο κρατούμενος και οι ανθρωποφύλακες απάντησαν: «Δεν πειράζει που είσαι κομμουνιστής. Τα μέσα σου μας πειράζουν»

Τέτοιο κριτήριο βέβαια δεν υπάρχει στο νόμο, όσο κι αν το αναζητήσει το Υπουργείο Δικαιοσύνης.
Αυθαίρετο το κριτήριο, Καθεστώς Εξαίρεσης για τον πολιτικό κρατούμενο.
Ελλάδα, 2016, επί "αριστερής" κυβέρνησης.

Δεν τους νοιάζει, λένε, αν είσαι κομμουνιστής ή αναρχικός, αρκεί να κάνεις την "επανάσταση χωρίς να σπάσει ούτε ένα τζάμι"..

Είπε κανένας τίποτα;

Ενα "προβληματικό" αφιέρωμα στον Νίκο Μπελογιάννη


Του Γ. Γ.

Προσωπικά τον πολιτικό διάλογο ειδικά για ιστορικά θέματα όχι απλώς δεν τον αποφεύγω αλλά αντίθετα τον επιδιώκω. Το γράφω αυτό γιατί διαβάζοντας το ένθετο βιβλιαράκι που κυκλοφόρησε μαζί με την εφημερίδα «Αγορά» και το οποίο είναι αφιερωμένο στην πολιτική διαδρομή δυο ηρώων του κομμουνιστικού κινήματος, των Μπελογιάννη, Πλουμπίδη, αγανάκτησα.
Όχι τόσο για συνέντευξη του γιου του Μπελογιάννη στον δημοσιολόγο του ΔΟΛ Μάκη Προβατά, που περιλαμβάνεται στο αφιέρωμα. Είναι γνωστές οι αντισταλινικές – αντιζαχαριαδικές απόψεις του που φτάνουν στα όρια της χυδαιότητας. Την ίδια «κασέτα» που παρακολουθήσαμε τώρα, απ’ αυτόν τον τύπο, μας την είχε ξανασερβίρει –ακριβώς με τις ίδια «κονσερβαρισμένες εκφράσεις- από τον ραδιοσταθμό του ΣΥΡΙΖΑ.

Άλλο όμως είναι το εξοργιστικό. Ο τρόπος που το στέλεχος του κόμματος της Κουμουνδούρου Κωνσταντίνος Αλεξίου –παρουσιάζεται και σαν ιστορικός- προσεγγίζει τα όσα έχουν διαδραματιστεί σ’ αυτή την ταραγμένη εποχή και αφορούν τον Νίκο Μπελογιάννη.
Δεν χρειάζεται κανείς να είναι ιστορικός για να αποδομήσει βασικά σημεία του αφηγήματος του. Μ’ αυτό το σκεπτικό θα παραθέσουμε όλο το πόνημα του και με την πρώτη ευκαιρία θα διατυπώσουμε τις δικές μας ενστάσεις,

Παραθέτουμε αρχικά την εισαγωγή του αφιερώματος που υπογράφει ο Διονύσης Ν. Μουσμούρης:

Τον Ιούνιο του 1950 ο Νίκος Μπελογιάννης επέστρεψε στην Ελλάδα, με εντολή από το ΚΚΕ να αναλάβει, σε συνεργασία με τον Νίκο Πλουμπίδη, την οργάνωση του παράνομου ΚΚΕ στην Αθήνα.
Τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου συνελήφθη. Στις 19 Οκτωβρίου 1951 άρχισε η δίκη του στο στρατοδικείο της Αθήνας, η οποία επαναλήφθηκε τον Φεβρουάριο του 1952 μέσα σε κλίμα τρομοκρατίας.

Η υπόθεση ξεσήκωσε μεγάλες αντιδράσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς. Παρά τις αντιδράσεις, την Κυριακή 30 Μαρτίου 1952 οι κρατούμενοι Μπελογιάννης, Ν. Καλούμενος, Δημ. Μπάτσης και Ηλ. Αργυριάδης εκτελέστηκαν διά τυφεκισμού.

Η επίσημη πολιτική τάξη ουσιαστικά δεν προσπάθησε να αποτρέψει την καταδίκη και την εκτέλεση του Μπελογιάννη και των συντρόφων του. Στο πρόσωπο του Μπελογιάννη η πολιτική εξουσία βρήκε από τη μια μεριά τον «αποδιοπομπαίο τράγο» για την εξόντωση του κομμουνιστικού κινδύνου και από την άλλη για την εξυπηρέτηση των αμερικανικών συμφερόντων.
Ο Μπελογιάννης όμως απέδειξε και με τη στάση του απέναντι στους στρατοδίκες ότι διακατεχόταν από έντονο πατριωτισμό, ενώ τήρησε και μια σταθερή στάση απέναντι στο ΚΚΕ, το οποίο τον άφησε εκτεθειμένο.
Μπορεί η εκτέλεσή του να ικανοποίησε την αμερικανική κυβέρνηση και τις αντικομμουνιστικές διαθέσεις του στρατάρχη Παπάγου, έκανε όμως ολόκληρη την υφήλιο, κομμουνιστική και μη, να στρέψει το ενδιαφέρον της και να διαμαρτυρηθεί γι’ αυτή την αποτρόπαια και καθ’ όλα άδικη πράξη.

Μέσα σε όλο αυτό το πολιτικό και κοινωνικό κλίμα η δολοφονία του Μπελογιάννη «πέρασε» ως κάτι φυσιολογικό και αναγκαίο από τις «εθνικόφρονες» κυβερνήσεις, για τη διατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης, της εξολόθρευσης δηλαδή του κομμουνιστικού κινδύνου.

Με τον θάνατό του ο Μπελογιάννης έγινε ένας από τους μεγαλύτερους ήρωες της ελληνικής αριστεράς.

Διαβάστε το σχετικό αφιέρωμα

Κλιμακώνεται η λαϊκή εξέγερση στην Γαλλία


Από τουιτάρισμα της δημοσιογράφου Μαρίας Δεναξά μαθαίνουμε ότι τώρα (πρώτες πρωινές ώρες της Δευτέρας) υπάρχει μεγάλη λαϊκή κινητοποίηση στην Γαλλική πόλη Ρεν με διαδηλωτές να προσπαθούν να καταλάβουν το «σπίτι του λαού» και να ξεσπούν βίαια επεισόδια μεταξύ απεργών και δυνάμεων καταστολής. (Παραθέτει κι αυτό το βίντεο)

Τα όσα παρακολουθούμε αυτές τις βδομάδες, μόνο με τον μεγάλο ξεσηκωμό του Γαλλικού λαού στα μέσα της δεκαετίας του ‘90 ενάντια στο αντεργατικό νομοθετικό κατασκεύασμα που προωθούσε ο τότε πρωθυπουργός Αλέν Ζιπέ μπορεί να συγκριθούν.
Τότε ο Γάλλος πρωθυπουργός μπροστά στο βάρος των λαϊκών κινητοποιήσεων και παρά τις αρχικές δηλώσεις του αναγκάστηκε σε άτακτη υποχώρηση εγκαταλείποντας τους αντεργατικούς σχεδιασμούς του. Σήμερα άραγε τι θα κάνει η Γαλλική κυβέρνηση; Μένει να το δούμε τις επόμενες μέρες.

Για να πάρουμε μια εικόνα παραθέτουμε δυο σχετικά κείμενα. Το πρώτο υπογράφει η Μαρία Δεναξά και δημοσιεύεται στην Κυριακάτικη εφημερίδα  Realnews

Χώρα σε κατάσταση «νευρικού κλονισμού», η Γαλλία ζει μια απροσδόκητη κρίση χωρίς προηγούμενο, με όλα τα μέτωπα ανοικτά. Ταυτόχρονα, φαίνεται πως το ΔΝΤ «καραδοκεί», χωρίς να αφήνει και πολλά περιθώρια στον Φρανσουά Ολάντ να υποχωρήσει στον εργασιακό αρμαγεδδώνα -τη σαρωτική μεταρρύθμιση που προωθεί- παρά τα πιεστικά αιτήματα των συνδικάτων.

Στα παραπάνω έρχεται να προστεθεί και ο εφιάλτης της τρομοκρατίας που ξύπνησε πάλι με την πτώση του αεροπλάνου της  EgyptAir, τρεις μόλις εβδομάδες πριν από το EURO 2016. Αυτή τη στιγμή το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου απειλείται από τους τζιχαντιστές οι οποίοι έχουν προειδοποιήσει ότι θα τινάξουν τα πάντα στον αέρα, αλλά και από τους απεργούς που δημιουργούν ελλείψεις και προβλήματα για τους περισσότερους από ένα εκατομμύριο επισκέπτες που αναμένονται. Εξω από το Stade de France οι γαλλικές Αρχές έχουν ήδη αρχίσει να υψώνουν φράχτες προστασίας δυόμισι μέτρων.

Ο Ολάντ δείχνει αποφασισμένος να μην κάνει πίσω όσον αφορά τη σκληρή στάση που έχει επιλέξει απέναντι στην πίεση που δέχεται από παντού, ώστε να αποσύρει τα σχέδια για τις αλλαγές στα εργασιακά, για έναν πολύ σημαντικό λόγο: Αν και η Γαλλία δεν έχει αναγκαστεί να μπει υπό καθεστώς επιτήρησης μέσω μνημονίων, βρίσκεται στο «μικροσκόπιο» της Ε.Ε. και του ΔΝΤ. Σε μια πολύ προσεκτική παρέμβασή του, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στις αρχές της εβδομάδας προειδοποίησε το οικονομικό επιτελείo της γαλλικής κυβέρνησης πως η οικονομία της χώρας δεν ανακάμπτει γρήγορα, για να μειώσει το χρέος της και την ανεργία.

Επιπροσθέτως, το ΔΝΤ υπογραμμίζει ότι οι υπάρχουσες μεταρρυθμίσεις δεν είναι αρκετές.
Μεταξύ άλλων, ζητεί να γίνουν πιο αυστηρά τα κριτήρια παροχής επιδομάτων ανεργίας να υπάρξει αναδιάρθρωση του δημόσιου τομέα, να περιοριστούν οι μισθολογικές αυξήσεις να αυξηθούν τα νέα όρια συνταξιοδότησης να μειωθούν τα κοινωνικά επιδόματα όπως και το ποσοστό του ΑΕΠ που δίνεται για τη δημόσια υγεία και περίθαλψη. Μαζί με αυτά, που θυμίζουν «ελληνική συνταγή», το Ταμείο ζητεί μέτρα για να αλλάξει το καθεστώς προκήρυξης των απεργιών και να περιοριστούν τα δικαιώματα των εργαζομένων, που έχουν τώρα τη δυνατότητα να προσφύγουν στην αντίστοιχη επιθεώρηση εργασίας για να τα προασπίσουν.

Όμως η γαλλική κοινωνία δεν δείχνει πρόθυμη να δεχθεί όρους υπαγορευμένους από το ΔΝΤ. Πολιτικοί αναλυτές και κυβερνητικό επιτελείο που στοιχημάτιζαν στην γρήγορη επιβολή του εργασιακής μεταρρύθμισης δεν κρύβουν τώρα την έκπληξή τους για την αντοχή των κινητοποιήσεων, τη δυναμική αντίδραση των συνδικάτων και τη μεγάλη συμμετοχή των πολιτών.
Διαδήλωση

Η ογκώδης διαδήλωση της Πέμπτης που κατέληξε πάλι σε βίαιες συμπλοκές διαδηλωτών με την Αστυνομία, σε συνδυασμό με τον «εμπλουτισμό» των κινητοποιήσεων, όπως ο αποκλεισμός των διυλιστηρίων, η έλλειψη καυσίμων στα βενζινάδικα ολόκληρης της χώρας η απεργία που κήρυξαν οι εργαζόμενοι στα πυρηνικά εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας μαρτυρούν κλιμάκωση της κοινωνικής έλασης που παρόμοιό της είχε να ζήσει η χώρα από το 2006.

Η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών (CGT), θέλοντας να συντηρήσει το κλίμα σύγκρουσης προκήρυξε απεργία διαρκείας από τις 2 Ιουνίου στα μέσα μαζικής μεταφοράς του Παρισιού, κινητοποιήσεις του προσωπικού στα αεροδρόμια όλης της χώρας στις 3 και 5 του ίδιου μήνα, ενώ για τις 14 προγραμμάτισε διαδηλώσεις σε ολόκληρη τη χώρα.

Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό κλίμα, ο Γάλλος πρωθυπουργός Εμανουέλ Βαλς έκανε μια ύστατη προσπάθεια για να επέλθει κοινωνική ειρήνη. Εμφανίστηκε ανοικτός σε «τροποποιήσεις» στον νόμο, όχι όμως σε αλλαγή «της φιλοσοφίας του», όπως δήλωσε. Μια κίνηση που βρήκε αντίθετο τον Ολάντ, ο οποίος έσπευσε να «μαζέψει» τον πρωθυπουργό του επαναλαμβάνοντας πως «η μεταρρύθμιση δεν επιδέχεται αλλαγές». Μετά από αυτή την εξέλιξη, πολιτικοί αναλυτές υπογραμμίζουν πως με την αδιαλλαξία του ο «στριμωγμένος» από Ε.Ε. και ΔΝΤ Ολάντ είναι σχεδόν βέβαιο πως προχωρά ένα βήμα περισσότερο προς την «πολιτική γκιλοτίνα», η οποία μπορεί να οδηγήσει τη χώρα ακόμη και σε πρόωρες βουλευτικές εκλογές.

Κι όπως φαίνεται από τη δημοτικότητά του, το αποτέλεσμα μιας εκλογικής αναμέτρησης δεν θα του επιτρέψει δεύτερη θητεία, προσφέροντας «πεδίο δόξης λαμπρό» στον μεγαλύτερο κίνδυνο που ονομάζεται ακροδεξιά...

Η καθημερινότητα των Γάλλων, πάντως, είναι αυτή που μέχρι στιγμής έχει υποστεί το μεγαλύτερο πλήγμα. Η χώρα είναι απολύτως απορρυθμισμένη από τις απεργίες διαρκείας που κήρυξαν πολλοί επαγγελματικοί κλάδοι, τις επαναλαμβανόμενες διαδηλώσεις σχεδόν σε όλες τις γαλλικές πόλεις και τις μεγάλες ελλείψεις κυρίως σε καύσιμα, κάτι που αναγκάζει τους Γάλλους πολίτες να περιμένουν πολλές ώρες στις ουρές στα βενζινάδικα, προκειμένου να πάνε στη δουλειά τους.

Στο Προεδρικό Μέγαρο ο Ολάντ έχει χάσει τον ύπνο του. Οχι μόνο για το καρδιοχτύπι με την τρομοκρατία και το «μπρα ντε φερ» με τα συνδικάτα, αλλά κυρίως επειδή η κοινωνική ένταση δεν λέει να κοπάσει και η μαχητικότητα μαζί με την αποφασιστικότητα των διαδηλωτών «τον έχουν ξεπεράσει».

Διαβάστε επίσης το άρθρο του Αρη Χατζηστεφάνου που δημοσιεύεται στο "Πριν" και τιτλοφορείται: «H νέα γαλλική άνοιξη»

75 χρόνια από την νύχτα που κατέβηκε η σβάστικα

Συμπληρώνονται 75 χρόνια από τότε που δυο «ανεπιθύμητοι ήρωες» για το ελληνικό αστικό κράτος ο Μανώλης Γλέζος και ο Απόστολος (Λάκης) Σάντας κατέβαζαν από την Ακρόπολη τη σημαία με τον αγκυλωτό σταυρό των γερμανικών δυνάμεων κατοχής. Ήταν μια ενέργεια που αποτέλεσε ουσιαστικά την πρώτη αντιστασιακή πράξη στην κατεχόμενη Αθήνα, μία ενέργεια με συμβολικό χαρακτήρα, αλλά τεράστια απήχηση στο ηθικό των δοκιμαζόμενων Ελλήνων και των υπόλοιπων σκλαβωμένων από τις δυνάμεις του άξονα λαών της Ευρώπης.

Η ανταμοιβή τους από το μετεμφυλιακό κράτος ήταν φυλακές και εξορίες, όπως και οι υπόλοιποι αγωνιστές της Εθνικής μας αντίστασης. Όπως μας λέει o Μανώλης Γλέζος "γιόρτασε 13 φορές τα Χριστούγεννα στη φυλακή. Μερικά ως μελλοθάνατος"ενώ για τον Λάκη Σάντα, αυτόν τον αφοσιωμένο κομμουνιστή, μπορείτε να διαβάσετε το αφιέρωμα που του έχουμε κάνει.


Ο Μ. Γλέζος, παρ' όλα τα 94 χρόνια του  εξακολουθεί να βρίσκεται μπροστάρης σε κάθε λαϊκό αγώνα. Για χρόνια παλεύει ώστε η χώρα μας να πάρει τις Γερμανικές αποζημιώσεις -κάτι που έχουν "ξεχάσει" όλες οι αστικές κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανόμενης και αυτής του ΣΥΡΙΖΑ-, για τα εγκλήματα που διέπραξε το κράτος της Μέρκελ, καθώς επίσης δίνει και το "παρών" σε κάθε εργατική κινητοποίηση.

Στην σημερινή βάρβαρη ταξική μνημονική εποχή, δεν διστάζει να λέει τα πράγματα με το όνομα τους: "Τέτοια ντροπή για τον ελληνικό λαό δεν την περίμενα να δω στην ζωή μου. Μέχρι που έλεγα καλύτερα να με έβρισκε ένα βόλι να πήγαινα ... να χανόμουνα είτε στην κατοχή .. είτε μετά .. παρά να δω αυτή την κατάντια" τόνιζε σε δηλώσεις του, εκτιμώντας παράλληλα ότι "οι Γερμανοί μας εκδικούνται για την αντιφασιστική αντίσταση μας"
 
Επίσης, ο Μ. Γλέζος έχει ασκήσει δριμύτατη κριτική προσωπικά στον Α. Τσίπρα και στην ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ για την στάση που κρατάνε στις διαπραγματεύσεις με τους λεγόμενους "εταίρους".

Λέτε να δούμε τον Σάκη Ρουβά υπουργό Πολιτισμού;

Του Γ. Γ.

Αφού ζούμε στην εποχή που το θαυμαστικό καταργήθηκε, (όπως σκιτσάριζε εύστοχα το πενάκι του Αρκά), τίποτα πια δεν μας κάνει εντύπωση. Ούτε ακόμα και κάποια στιγμή να δούμε τον Σάκη Ρουβά υπουργό Πολιτισμού. Κι αυτό μπορεί κάποια στιγμή να συμβεί αν δεχθούμε σαν δεδομένα τα όσα επικαλείται ανάρτηση του μπλοκ Ανεμος Αντίστασης.

Το έχουμε ξαναγράψει. Ζούμε στην εποχή που μπορεί να αποκρυσταλλωθεί στη γνωστή ρήση του Hegel «Η λογική γίνεται παραλογισμός». Παρακολουθούμε δηλαδή φαινόμενα, που κάποιες φορές γίνονται και μαζικά αποδεκτά τα οποία σε άλλες εποχές θα μας φαινόταν αδιανόητα.
Αντε π.χ να δεχθείς αυτό που ισχυρίζεται Κυριακάτικη εφημερίδα, ότι δηλαδή το κόμμα του γραφικού Βασίλη Λεβέντη έχει σταθερή δημοσκοπική άνοδο.
Ετσι όπως πάμε θα μας κάνουν οπαδούς της Λιακόπουλης θεωρίας, ότι «μας ραντίζουν».

Τέσπα, που λέει και η διαδικτυακή «γλώσσα». Πάμε να δούμε την ανάρτηση του ιστότοπου που αναφέραμε αρχικά:

Αχ, αχ....Μας ετοιμάζουν τον Ρουβά στην πολιτική σκηνή του τόπου

 ..
Αυτό είναι το εξώφυλλο του ένθετου της Καθημερινής του Αλαφούζου, με τον Σάκη Ρουβά να φωτογραφίζεται με μπαγκράουντ πανί που γράφει "Πιο πολιτικός από ποτέ"...

Είναι αστείο αλλά κυρίως τραγικό να υπάρχει αυτό ως πιθανότητα για αυτή την δύσμοιρη χώρα. Μιλάμε για τον άνθρωπο που όταν έκανε καριέρα ως τραγουδιστής δεν μπορούσε να πει ούτε καλημέρα, να αρθρώσει μία ολόκληρη πρόταση......

Τώρα τελευταία τον έχει αναλάβει η οικογένεια Βαρδινογιάννη και τον σέρνει η Μαριάνα σαν κατοικίδιο σε εκδηλώσεις φιλανθρωπικού περιεχομένου ενώ ο ΣΚΑΙ (του Αλαφούζου πάλι) τον έκανε και παρουσιαστή και μιλάει......Μην φανταστείτε πολλά πράγματα, ένα "Είστε έτοιμοι", "Είσαι καταπληκτικός", κ.α.!

Την μεγάλη έκπληξη μας την έκανε ο Ρουβάς το περασμένο καλοκαίρι, όταν η Βαρδο-οικογένεια τον έβαλε να πείσει τον ελληνικό λαό να ψηφίσει ΝΑΙ στο δημοψήφισμα (βέβαια ο ελληνικός λαός τον έγραψε εκεί που δεν πιάνει μελάνι....)


Και σήμερα βοούν οι φήμες ότι η Νέα Δημοκρατία τον έχουν προσεγγίσει για αν ενταχθεί στις τάξεις της και να κατέβει βουλευτής, ή δήμαρχος σε επόμενες εκλογές!

Αυτά τα τραγικά συμβαίνουν στον τόπο μας!

Προκαλεί ο «κομμουνιστής» Κατρούγκαλος, τον επιδοκιμάζουν κάποιοι "λοβοτομημένοι" (Βίντεο)

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Κυριακή, 29 Μαΐου 2016 | 11:15 μ.μ.



«Η μεγάλη τέχνη των ταχυδακτυλουργών, όπως για παράδειγμα ο Ντέιβιντ Κόπερφιλντ, είναι ότι κάνουν το κοινό να μη βλέπει κάτι που στην πραγματικότητα συμβαίνει ακριβώς μπροστά στα μάτια του. Αυτή την εντυπωσιακή ταχυδακτυλουργική δεξιότητα διαθέτει, σε πολιτικό επίπεδο, και ο Γιώργος Κατρούγκαλος», έγραφε σε ένα περασμένο άρθρο του στο περιοδικό Unfollow ο Παναγιώτης Σωτήρης.
Την ιδιότητα του όμως αυτή φαίνεται ότι την έχει πλέον χάσει, το κυβερνητικό στέλεχος, αν λάβουμε υπ’ όψιν μας τα όσα αντιμετώπισε στην Καλαμάτα και παρακολουθούμε στο βίντεο που παραθέτουμε.

Όπως και να έχει πάντως, η είδηση δεν είναι η διαμαρτυρία πολιτών, αλλά το ότι ένα τσούρμο «λοβοτομημένοι» πολίτες, έσπευσαν να «φάνε» όσους αντέδρασαν παρακολουθώντας τα προκλητικά λεγόμενα του υπουργού Εργασίας.

Και εντάξει, ο «κομμουνιστής» Κατρούγκαλος έχει καταντήσει ένα εξουσιαστικό παχύδερμο και δεν μας εκπλήσσει η συμπεριφορά και τα λεγόμενα του. Το να υπάρχει όμως ακόμα μια μερίδα κόσμου που εξακολουθεί να υπερασπίζεται την κυβερνητική πολιτική και μάλιστα χωρίς να διστάζει να χρησιμοποιήσει τραμπουκικές μεθόδους, είναι ένα πρόβλημα.

"Λάδι" επιχειρεί να βγει ο μπάτσος παρ' ολίγο δολοφόνος της σ. Αγγελικής Κουτσουμπού

Για την παρ’ ολίγο δολοφονία της αγωνίστριας και μέλους του ΕΕΚ Αγγελικής Κουτσουμπού από μπάτσο της ομάδας Δέλτα στην πλατεία Συντάγματος κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στις  6 Δεκέμβρη 2009, έναν ακριβώς χρόνο από τη δολοφονία του Aλέξη Γρηγορόπουλου, έχουμε γράψει αναλυτικά.

Σ’ αυτή την ανάρτησή μας (όπου υπάρχει και βίντεο σε σχετική συνέντευξη που είχαν δώσει στελέχη του ΕΕΚ) τονίζαμε ότι ο τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος Πεταλωτής είχε αποφανθεί ότι επρόκειτο για τροχαίο ατύχημα. Δύο χρόνια αργότερα, το δικαστήριο επικύρωσε τη «γνωμάτευση» του εκπροσώπου  και καταδίκασε τον επίδοξο δολοφόνο μπάτσο σε δωδεκάμηνη φυλάκιση με αναστολή, για τροχαίο ατύχημα.

Αποθαρρυμένος απ’ αυτή την εξέλιξη ο μπάτσος «επιχειρεί να πετάξει από πάνω του ακόμα και αυτή την ποινή, βγαίνοντας λάδι ο ίδιος, για να ξεπλύνει την κυβέρνηση που του ανέθεσε να πράξει τη δολοφονική πράξη», κάνοντας έφεση σ’ αυτή την δικαστική απόφαση, όπως τονίζει σε ανακοίνωσή του το Εργατικό Κομμουνιστικό Κόμμα.
Καλεί σε μαζική παρουσία στην νέα εκδίκαση της υπόθεσης  στις 9 Ιούνη στα δικαστήρια Ευελπίδων (κτήριο 2).

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ 9 ΙΟΥΝΗ ΣΤΙΣ 9 ΤΟ ΠΡΩΙ 
ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ ΚΤΙΡΙΟ 2


Είναι το ελάχιστο που πρέπει να συμβεί. Στις 9 Ιούνη, ο παραλίγο φονιάς της συντρόφισσας Αγγελικής Κουτσουμπού, που πρωτόδικα, το Νοέμβρη του 2014, καταδικάστηκε σε δωδεκάμηνη φυλάκιση με αναστολή, για τροχαίο ατύχημα, επιχειρεί να πετάξει από πάνω του ακόμα και αυτή την ποινή, βγαίνοντας λάδι ο ίδιος, και επιχειρώντας να ξεπλύνει την κυβέρνηση που του ανέθεσε να πράξει τη δολοφονική πράξη. 

Και την ανέθεσε συνολικά στο πραιτωριανό σώμα της ομάδας ΔΕΛΤΑ, αυτής που και η τωρινή κυβέρνηση υποτίθεται πως έχει καταργήσει. Η αθώωση Ποιμενίδη θα είναι όχι μόνο η ολοκλήρωση ενός κόλαφου για την ίδια την αστική δικαιοσύνη (άλλωστε, καμμιά αυτεπάγγελτη δίωξη ή έστω έρευνα δεν ασκήθηκε από τις εισαγγελικές αρχές για το γεγονός, η μήνυση της παθούσας εναντίον του αστυνομικού απορρίφθηκε από τις εισαγγελικές αρχές. Eπίσης, η εκδίκαση της αγωγής, ύστερα από 7 σχεδόν χρόνια, δεν έχει προσδιοριστεί και κανείς δεν γνωρίζει σε ποιο συρτάρι βρίσκεται. 

Όπως, επίσης δεν έχει προσδιοριστεί δικάσιμος για τον τραυματισμό του σ. Δημήτρη Γεωργίου, γιατρού, που έδωσε τις πρώτες βοήθειες στην Aγγελική και δέχθηκε τα χτυπήματα από το γκλοπ του συνεπιβάτη της μοτοσυκλέτας, με αποτέλεσμα να έχει μείνει μισοπαράλυτο το χέρι του), αλλά και μια ακόμα εκδικητική πράξη από τη μεριά της εξουσίας, απέναντι στο Δεκέμβρη που τους τρόμαξε, του Δεκέμβρη που αποτέλεσε την αφετηρία των εξεγέρσεων απέναντι στην καπιταλιστική κρίση.

Πολλοί σύντροφοι τραυματίστηκαν και διώκονται δικαστικά, σε μια σειρά χωριστών δικών για να μη φαίνεται πως αποτελούν μια ενιαία επιχείρηση αστυνομικής επίθεσης κατά αγωνιστών του κινήματος και του EEK. Έτσι, στις 17 Ιουνίου έχει προσδιοριστεί η δίκη του σ. Κυριάκου Μουτίδη, στελέχους του ΕΕΚ και συνδικαλιστή στο σωματείο βάσης ταχυμεταφορών, κατηγορούμενου, με βαριές κατηγορίες για «αντίσταση κατά της αρχής» κ.ά.

Πολιτικός υπεύθυνος της επίθεσης ήταν ο τότε υπουργός Προστασίας του Πολίτη Xρυσοχοΐδης, που την εποχή εκείνη έπαιζε πολλά πολιτικά παιχνίδια ευελπιστώντας ότι θα γίνει αρχηγός του ΠAΣOK.

Tο εργατικό και λαϊκό κίνημα τώρα, επτά χρόνια μετά τη δολοφονική επίθεση στο μπλοκ του Ε.Ε.Κ. και την Αγγελική Κουτσουμπού, όχι μόνο πρέπει να απαιτήσει την τιμωρία, και όχι για τροχαίο του Ποιμενίδη, αλλά και να απαιτήσει τη διάλυση των ΜΑΤ-ΔΕΛΤΑ-ΔΙΑΣ και όλων των ομάδων των δυνάμεων καταστολής. 

26-5-2016

EPΓATIKO EΠANAΣTATIKO KOMMA

Η οικονομική επιδρομή κατά της Ελλάδας (video).


Ο καθηγητής οικονομίας στο Παν/μιο του Μιζούρι Μάικλ Χάντσον εξηγεί τι ζητά στην πραγματικότητα το ΔΝΤ από την Ελλάδα και τι σημαίνει η υποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ, παρομοιάζοντας αυτό που συμβαίνει σήμερα στη χώρα μας με τον βομβαρδισμό της Γκουέρνικα από τους ναζί.

Δείτε το ενδιαφέρον αυτό video:

Το σήμα του Μητσοτάκη

Γράφει ο mitsos175

Σπάω αφάνταστη πλάκα με τους κηφήνες της Βουλής. Δεν ξεχνώ βέβαια ότι είναι επικίνδυνοι αν πάρουν εξουσία, καθώς είναι εντελώς ανόητοι και άχρηστοι. Σήμερα έκανα καινούριο συκώτι με τον ψεκασμένο Νίκο. Σχολιάζοντας τη συνάντηση του Κούλη με τον πρόεδρο της Ρωσίας, ο Νικολάκης τον κατηγόρησε για Μασόνο. Όχι για αυτά που έκανε η ΝΔ, αφού κάνουν τα ίδια, απλά είπε πως είναι μασόνος. Το συμπέρασμα το έβγαλε, αφού παρατήρησε τα χέρια του τσοπάνη της ΝΔ την ώρα που συνομιλούσε με τον Πούτιν. "Μασονικό σήμα" μας είπε ο παντογνώστης! Τι λες ρε γάτα! Σοβαρά; Ε και;

Νικολάκη, ο Κούλης είναι νεοφιλελεύθερος. Αυτό μαζί με το ναζισμό είναι το χειρότερο πράγμα στον κόσμο, αφού οι φορείς αυτών των απόψεων είναι επικίνδυνοι για όλους τους άλλους. Όσο για το σήμα θα σου πω τι είναι ακριβώς.

Πρώτα απ' όλα ο Κούλης είδε την αφέντρα του τη Μέρκελ να το κάνει. Το ίδιο σήμα κάνει ο Σόιμπλε και κάμποσα άλλα ανθρωποφάγα αρπακτικά του Ευρωπαϊκού δουλεμπορίου. Δεν ξέρω, ούτε με νοιάζει, αν είναι μασόνοι, ξέρω ότι μας λεηλατούν. Το να μη μας κλέβουν, να μην μας αφανίζουν, μας νοιάζει περισσότερο κι όχι αν ο δήμιος είναι χριστιανός, μουσουλμάνος, μασόνος ή οτιδήποτε άλλο. Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ έχει σημασία. Τα άλλα είναι κουτσομπολιό, για να δείξετε ότι δήθεν διαφέρετε.

Ο Μητσοτάκης είναι οτιδήποτε τον συμφέρει. Από βασιλόφρων, δεξιός, κεντρώος, λαϊκιστής, χριστιανός, φίλος των ΗΠΑ, της Γερμανίας κι εσχάτως της Ρωσίας, άσχετα αν ταυτίζονται οι απόψεις του με το ΝΑΤΟ στο θέμα της Κριμαίας ή της Συρίας. Σαν πολιτικός χαμαιλέοντας θα πει και θα κάνει τα πάντα, για να πάρει την εξουσία.

Τώρα τι είναι αυτό το διαβόητο σχήμα; Απομακρύνετε παρακαλώ τους ανήλικους, ευχαριστώ.
Όταν θέλαμε να βρίσουμε κάποιον για να μην μας πάρουν χαμπάρι οι άλλοι, ή συνήθως όταν υπήρχε οπτική επαφή με τον αντιπαθητικό, αλλά δεν ακούγονταν η βρισιά, κάναμε διάφορα νοήματα. Ξέρετε τα περισσότερα: Η ύψωση του μεσαίου δακτύλου, το φάσκελο, ή μούντζα, με δυο ή πέντε δάκτυλα, (η λεγόμενη "βασιλική" από την συνήθεια του Κοκού) και πολλά άλλα...

Το συγκεκριμένο σήμα του Μητσοτάκη σήμαινε δυο τινά: 1) Το γυναικείο αιδοίο. Αν προηγείτο από τη συγκεκριμένη χειρονομία το σήμα με το μεσαίο δάκτυλο, σήμαινε μια χοντρή προβολή για την μητέρα του αντιπάλου. Θα το πω στα αρχαία: "Ποιώ έρωτα δια το αιδοίο της μητρός σου". 2) Τον πρωκτό. Αν κάποιος έκανε αυτό το σήμα, τότε απειλούσε τον αποδέκτη του λέγοντας μ' άλλο τρόπο "Τοίχο - τοίχο μη σε πετύχω". Διότι αν τον πετύχαινε, θα του διεύρυνε την "πίσω πόρτα".

Γιατί το χρησιμοποιεί ο Μητσοτάκης. Η γλώσσα του σώματος διδάσκεται από τους επικοινωνιολόγους στους πολιτικούς για να μας εξαπατήσουν καλύτερα. Πάντα όμως τους ξεφεύγει κάτι. Ο Μητσοτάκης στο λέει καθαρά. "Αν ποτέ μου δώσεις εξουσία θα σου ανοίξω τόσο τα οπίσθια με τα μέτρα που θα περάσω". Δηλώνει ξεκάθαρα, ότι θα σε ανασκολοπίσει χειρότερα από τον Αλέξη, ότι είναι πιο "βαρβάτος". Ή πιο Βάρβαρος...

Θα μας εφαρμόσει ένα Μνημόνιο ΝΑ! - με το συμπάθιο! Τι άλλο να μας πει; Να παραγγείλουμε τσίγκινα σώβρακα; Επειδή όμως ο κόσμος γνωρίζει καλά τι θέλει να πει ο Μητσοτάκης, δεν θα τον ψηφίσει κι ας κάνει όνειρα με τις μαϊμούδες των δημοσκοπήσεων... .

Φιλοπολεμική προπαγάνδα

Το θερμό επεισόδιο στον Έβρο που δεν έγινε τελικά
Αυτός είναι ο τίτλος αρθρογραφίας της 25ης Μαΐου που αναφέρει:
Ένα περιστατικό το οποίο θα μπορούσε να εξελιχτεί σε θερμό επεισόδιο μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας έλαβε χώρα στην περιοχή των Φερών στον Έβρο πριν από 18 ημέρες στις 6 Μαΐου. Αν και το περιστατικό αποκαλύφθηκε από το ραδιοφωνικό σταθμό maximum fm 93,6 και ως είδηση αναπαράχθηκε από αρκετά τοπικά ΜΜΕ της περιοχής οι ανάλογες εξελίξεις στην περιοχή των Οινουσσών την περίοδο εκείνη μονοπωλούσαν το ενδιαφέρον της Ελληνικής κοινής γνώμης.

Πιο αναλυτικά σύμφωνα με το σταθμό maximum fm 93,6 Τούρκοι στρατιώτες προκάλεσαν τον σκοπό του Ελληνικού φυλακίου πλησίον του χωριού Πόρος το οποίο βρίσκεται στην περιοχή των Φερών. Όπως ανέφερε ο σταθμός η παρενόχληση των Έλληνα σκοπού ήταν τόσο επίμονη που όπως επισημαίνουν στρατιωτικές πήγες, στόχος των Τούρκων ήταν η ελληνική πλευρά να ανταποδώσει φτάνοντας πρώτη στα άκρα, ώστε αργότερα οι Τούρκοι να ρίξουν την ευθύνη στον Ελληνικό Στρατό. Αμέσως μετά το περιστατικό στο φυλάκιο μετέβη ανώτερος στρατιωτικός και δόθηκαν εντολές για ενίσχυση της δύναμης.

Το φυλάκιο κοντά στο χωριό Πόρος βρίσκεται σε μια ιδιόμορφη γεωμορφολογικά περιοχή του Έβρου όπου φυσικό σύνορο των δύο χωρών, είναι μια διακλάδωση του ποταμού ο οποίος όπως είναι φυσικό έχει αλλάξει ροή μέσα στο πέρασμα των ετών. Στην εν λόγω περιοχή η απόσταση μεταξύ των ελληνικών και τουρκικών ακτών του ποταμού είναι μικρή σε σχέση με το κύριο τμήμα του ποταμού. Σύμφωνα με τον ραδιοφωνικό σταθμό μερικές μέρες πριν από το περιστατικό οι Τούρκοι πραγματοποίησαν νυκτερινή άσκηση με τεθωρακισμένα στο ποτάμι με αντικείμενο την βιαία διάβαση του ποταμού. Αν και το περιστατικό έληξε χωρίς να κλιμακωθεί η κατάσταση χάρις στην ψυχραιμία του Έλληνα στρατιώτη η προσπάθεια των Τούρκων να προκαλέσουν τον στρατιώτης μας, υπενθυμίζει για μια ακόμη φορά ποιοι είναι πραγματικά οι γείτονες μας.

Βλέπουμε λοιπόν ότι για να στηθεί το παραμύθι του κινδύνου θερμού επεισοδίου τον Έβρο, απαραίτητοι όροι είναι η κουτοπονηριά του Τούρκου πολεμοχαρούς γείτονα, η νυχτερινή του πολεμική προετοιμασία, αλλά και η ελληνική απάντηση. Αυτή δεν είναι άλλη από την ανάρτηση της προηγούμενης μέρας του ίδιου μέσου με τίτλο:  

«Δύο έκτακτες επιχειρησιακές αξιολογήσεις μονάδων του Ελληνικού Στρατού την ίδια ημέρα» (24 ΜΑΙΟΥ), που αναφέρεται σε προγραμματισμένες από καιρό ασκήσεις του Στρατού Ξηράς. «Χωρίς διακοπή συνεχίζονται οι ασκήσεις και οι επιχειρησιακές αξιολογήσεις των μονάδων του Ελληνικού Στρατού σε ολόκληρη την επικράτεια. Πιο συγκεκριμένα στις 19 Μαΐου ο Ελληνικός Στρατός πραγματοποίησε έκτακτη επιχειρησιακή αξιολόγηση του Τμήματος Χρονικών Ετοιμοτήτων της 7ης Μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας στην Περιοχή Ευθύνης του Σχηματισμού, στο νομό Έβρου καθώς και της 95 ΑΔΤΕ, στη Ρόδο. Κατά την αξιολόγηση, η οποία πραγματοποιήθηκε από Ομάδα Αξιολογήσεως του ΓΕΣ, ελέγχθηκε η ετοιμότητα της Ταξιαρχίας και εφαρμόσθηκε το Σχέδιο Συναγερμού».

Η νέα αυτή αποκάλυψη ενός παρ’ ολίγον θερμού επεισοδίου στον Έβρο αποτελεί όχι μόνο αρρωστημένη εκδήλωση κάποιων μέσων που διεκδικούν αναγνωσιμότητα  και επενδύουν στην εθνική ανασφάλεια και τη φιλοπόλεμη ρητορεία, αλλά απηχούν ευρύτερες προπαγανδιστικές στοχεύεις της αστικής πολιτικής. Θυμίζουμε ότι  ο ηγέτης των ΑΝΕΛ και Υπουργός Άμυνας Π.Καμμένος πρόσφατα βρήκε το δρόμο για την ναυαρχίδα του αστικού τύπου, την «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», αφενός για να προπαγανδίσει την απειλή θερμού επεισοδίου, αφετέρου για να παρουσιάσει τον νέο γύρο αναμέτρησης κατά των προσφύγων-μεταναστών και την συμμετοχή της Ελλάδας στις νέες ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις σε Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική, με πρώτο στόχο την Λιβύη. Είναι μια πολιτική παρέμβαση που φυσικά κυριάρχησε στο τοπίο της ενημέρωσης με την ενεργή συμμετοχή εκδοτών-συγκροτημάτων-μιντιαρχών, χωρίς φυσικά αντίλογο. Πιάνοντας το νήμα από την παραπλάνηση που επιχειρούν βδομάδες τώρα μιλιταριστικά φιλοναζιστικά σαιτ και το σύνολο των καθεστωτικών ΜΜΕ που αναπαράγουν μαζί με τον πρώην ηγέτη της ΝΔ Πλακιωτάκη τα ψέματα περί σχεδίου επανάληψης των Ιμίων.

Το αρρωστημένο αυτό φιλοπόλεμο κλίμα «εθνικών κινδύνων» που ταυτόχρονα αποπροσανατολίζει τον λαό μας από τα Μνημόνια και την άγρια ταξική επίθεση του αστικού κόσμου, συνεχίζεται. Σύμφωνα με την αρθογραφία των μιλιταριστικών μέσω αφού αποσοβήθηκε ο κίνδυνος κατάληψης ελληνικής βραχονησίδας (ώστε να μπορέσουν ανεμπόδιστα Τσίπρας-Καμμένος να πουλήσουν 596 νησιά για το χατίρι της τουριστικής αστικής ανάπτυξης και των τοκογλύφων), τώρα πληροφορούμαστε για τις ασκήσεις ανακατάληψης του Ελληνικού Στρατού!

Αυτό είναι το νέο επεισόδιο στο σήριαλ του πολεμικού παροξυσμού και του ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού…  

Από τον Έβρο λοιπόν μέχρι Καστελόριζο εντείνεται ο ελληνοτουρκικός ανταγωνισμός, που στοχεύει στον έλεγχο του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου από δύο αδίστακτες αστικές τάξεις, που συμμετέχουν στις ιμπεριαλιστικές εκστρατείες –με πρώτο σταθμό την Λιβύη- και τον πόλεμο κατά των μεταναστών, επιδιώκοντας την εξυπηρέτηση των γεωστρατηγικών συμφερόντων τους.

Εμείς ως ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ το λέμε ξεκάθαρα: Δεν έχουμε να Χωρίσουμε Τίποτε με τον Τούρκο Φαντάρο.

Γυρνάμε την πλάτη στον εθνικισμό, τον ρατσισμό και την πολεμοκαπηλεία.

Κοινά είναι τα δικαιώματα και οι ελπίδες μας με τον Τούρκο, Κύπριο, Κούρδο, Άραβα, Εβραίο εργαζόμενο και νέο άνθρωπο.

Με τις κυβερνήσεις της αντεργατικής κτηνωδίας, της κρατικής καταστολής και των πολεμικών τυχοδιωκτισμών μας χωρίζει άβυσσος.

ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932 955437

diktiospartakos.blogspot.com        

Μιλώ...

Μιλώ για τα τελευταία σαλπίσματα των νικημένων στρατιωτών
Για τα κουρέλια από τα γιορτινά μας φορέματα
Για τα παιδιά μας που πουλάν τσιγάρα στους διαβάτες

Μιλώ για τα λουλούδια που μαραθήκανε σους τάφους και τα σαπίζει η βροχή
Για τα σπίτια που χάσκουνε δίχως παράθυρα σαν κρανία ξεδοντιασμένα
Για τα κορίτσια που ζητιανεύουν δείχνοντας στα στήθια τις πληγές τους

Μιλώ για τις ξυπόλυτες μάνες που σέρνονται στα χαλάσματα
Για τις φλεγόμενες πόλεις τα σωριασμένα κουφάρια σους δρόμους
Τους μαστροπούς ποιητές που τρέμουνε τις νύχτες στα κατώφλια

Μιλώ για τις ατέλειωτες νύχτες όταν το φως λιγοστεύει τα ξημερώματα
Για τα φορτωμένα καμιόνια και τους βηματισμούς στις υγρές πλάκες
Για τα προαύλια των φυλακών και για το δάκρυ των μελλοθανάτων.

Μα πιο πολύ μιλώ για τους ψαράδες
Π' αφήσανε τα δίχτυα τους και πήρανε τα βήματά Του
Κι όταν Αυτός κουράστηκε αυτοί δεν ξαποστάσαν
Κι όταν Αυτός τους πρόδωσε αυτοί δεν αρνηθήκαν
Κι όταν Αυτός δοξάστηκε αυτοί στρέψαν τα μάτια
Κι οι σύντροφοι τους φτύνανε και τους σταυρώναν
Κι αυτοί, γαλήνιοι, το δρόμο παίρνουνε π' άκρη δεν έχει
Χωρίς το βλέμμα τους να σκοτεινιάσει ή να λυγίσει.
Όρθιοι και μόνοι μες στη φοβερή ερημία του πλήθους.
-----------------------------------------------------------------------------
Κουράγιο σύντροφοι! Πρέπει να μείνουμε όρθιοι. Είμαστε χρειαζούμενοι
για όσα θα έρθουν και κείνα που μάθαμε πρέπει να τα πούμε
στους άλλους. Να μπορέσουμε μέσα στον όλεθρο να ξαναχτίσουμε
την ελπίδα και την αντίσταση!...
Συγχωρέστε ετούτον τον λυγμό. ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ‼‼‼

Μας στάλθηκε από τον αναγνώστη μας Γιώργο Μαρούση

«Γιατί χαίρεται κόσμος;» …

Πηγή: Νίκος Μπογιόπουλος- Realnews

Παρακάπτουμε όσα αποσιωπώνται ή απλώς υπονοούνται στην προχτεσινή απόφαση του Eurogroup (άρση δέσμευσης Τσίπρα μη αναδρομικής επιστροφής ΕΚΑΣ και σύσταση Ταμείου Αλληλεγγύης, δυσμενέστερη αναθεώρηση ασφαλιστικού, συγκεκριμένη νομοθέτηση εκποίησης Ελληνικού, Εγνατίας, ενέργειας, θέσπιση ακαταδίωκτου για διοικούντες το Υπερταμείο, παραχώρηση στα funds και «κόκκινων» δανείων με εγγύηση Δημοσίου κλπ.).

Ας δούμε όσα λέγονται.

Καθαρά. Γράψει η απόφαση του Eurogroup:

α) «(...) ο ESM αναμένεται να εγκρίνει το συμπληρωματικό («συμπληρωμένο» το μεταφράζει η κυβέρνηση...) MoU». Μνημόνιο (Moll), δηλαδή!

β) «(...) το Eurogroup καλωσορίζει την πρόθεση του ΔΝΤ (...) να εγκρίνει την επίτευξη χρηματοδοτικής συμφωνίας πριν από το τέλος του 2016 (...)». Νέο μνημόνιο αλά ΔΝΤ, δηλαδή!

γ) «Η δεύτερη δόση (...) θα δοθεί (...) ώστε να καλύψει ανάγκες εξυπηρέτησης χρέους (...)». Η δόση, δηλαδή στο μεγαλύτερο μέρος της θα πάει -κι αυτή- για πληρωμές παλαιότερων δανείων.

δ) «Στις 9 Μαΐου το Eurogroup επαναβεβαίωσε ότι το ονομαστικό κούρεμα εξαιρείται (...)». Τουτέστιν τα περί «κουρέματος» ή «διαγραφής» του χρέους πετάχτηκαν ξανά εκεί που έχουν πεταχτεί και τα «καταργούμε τα μνημόνια σε έναν νόμο με ένα άρθρο»...

Η λεγάμενη «ρύθμιση» χρέους, δε, παραπέμπεται για μετά το 2018, αλλά με ξεκάθαρο ότι η Ελλάδα θα καταβάλλει κατ’ έτος για τόκους και χρεολύσια έως και 20% του ΑΕΠ, δηλαδή μέχρι και 30-40 δισ. ευρώ ετησίως (! για χρέη που ο λαός δεν χρωστάει και δεν τελειώνουν ποτέ. Εντούτοις η κυβέρνηση πανηγυρίζει.

Πώς το έλεγε εκείνο το τραγουδάκι; Α, ναι: «Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελάει, πατέρα;»...

Το «υπερταμείο», οι «αισιόδοξες» προβλέψεις και η Τουρκοκρατία...

 Πηγή:Διονύσης Ελευθεράτος«Πριν»

Ακούν τι λένε;

Απίθανοι είναι οι κυβερνητικοί ισχυρισμοί... Την ώρα που εντάσσουν στο περιβόητο «υπερταμείο» σχεδόν κάθε δημόσια πηγή παραγωγής (υφιστάμενης ή και εν δυνάμει) πλούτου, οι άνθρωποι «διαβεβαιώνουν» ότι αυτό δεν γίνεται με στόχο την εκποίηση, αλλά την «αξιοποίηση». Διαπίστωσαν ότι ο εθνικός πλούτος χρειάζεται ένα είδος χοτ σποτ και τον «έχωσαν» σε ένα αθώο υπερταμείο. Απλά πράγματα... Αλήθεια, ποιας ακριβώς μορφής «αξιοποίηση», εξαιρουμένης της εκποίησης, καθισιά απαραίτητο αυτό το «χώσιμο»;

Τι χρειάζεται για να πιστέψεις τις «καθησυχαστικές» δηλώσεις; Ίσως μόνο να αναβαθμίσεις το στρουθοκαμηλισμό στο επίπεδο της συμπεριφοράς εκείνου του απατημένου συζύγου, πρωταγωνιστή παλιού ανεκδότου, που έβλεπε τη γυναίκα του να μπαίνει στο ξενοδοχείο μαζί με το διευθυντή της και υπέθετε ότι απλώς αναζητούσαν ένα ήσυχο μέρος για να καταστρώσουν το «μπίζνες πλαν» της εταιρείας...

Εν πάση περιπτώσει, τέτοιου είδους «διαβεβαιώσεις» είναι συμβατές με συνήθεις κώδικες της καθεστωτικής επικοινωνιακής πολιτικής, που απαιτούν άφθονα κενά λογικής και αυθαίρετα άλματα λογικής. Έπονται ορισμένα παραδείγματα.

Πρώτον: Τάζεις πως αυτά τα μέτρα «είναι τα τελευταία» και, μολονότι κανένα «πραγματολογικό» στοιχείο δεν στηρίζει τέτοια πρόβλεψη, κάπου ποντάρεις. Ίσως στην προδιάθεση ενός τμήματος της κοινωνίας σε κάτι να ελπίσει, «βρέξει-χιονίσει». Ίσως στη σύγκριση με τους Σαμαροβενιζέλους: Αν εκείνοι σε μια τριετία ανακάλυψαν τρεις-τέσσερις «τελευταίους κάβους» και καμιά δεκαριά «τελευταίες» δέσμες περικοπών, να μην έχει και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κάποιο «δικαίωμα» στο παραμύθιασμα;

Δεύτερον: Λες (ειδικότερα) ότι δεν θα χρειαστεί να επενεργήσει ο αυτόματος «κόφτης», ο οποίος «ειρήσθω εν παρόδω» αποκαλείται και «διορθωτής», ώστε να διορθώνονται επί το ευπρεπέστερο οι λέξεις.

Τι ελπίζεις; Ότι η «διαβεβαίωσή» σου δεν θα ανακινήσει κανέναν προβληματισμό σχετικά με τις προϋποθέσεις. Διότι μόνο με έναν τρόπο θα μπορούσε να μείνει ο «κόφτης» στο ράφι του και να μην αρχίσει να τεμαχίζει: να υποχρεωθεί η ελληνική κοινωνία να φάει εκ των προτέρων σε τέτοιο βαθμό τις σάρκες της, ώστε να «επιτευχθεί» το εφιαλτικό 3,5% του πρωτογενούς πλεονάσματος. Κάτι που πρωτογενώς μεν θα ήταν σκέτη τραγωδία, αλλά στη «δευτερογενή αγορά» της πολιτικής εξαπάτησης θα καταγραφόταν ως «επιτυχία».

«Κόφτης» ή πρότερος οικονομικός-κοινωνικός κανιβαλισμός; Μπράβο μας! Εξασφαλίσαμε «ελευθερία κινήσεων» ανάλογη εκείνης που διαθέτουν οι μελλοθάνατοι στη Γιούτα των ΗΠΑ: Μπορούν να διαλέξουν αν θα θανατωθούν με δηλητηριώδη ένεση ή από πυροβόλο όπλο. Μεγάλη επιτυχία...

Τρίτον: Μπορείς να «αντιπαρέλθεις» όλα τα προηγούμενα με διάφορες εκδοχές της θεωρίας σύμφωνα με την οποία ο συνεχιζόμενος ανασκολοπισμός ύφεσης θα οδηγήσει σε οικονομική ανάκαμψη. Ποια ακριβώς χώρα; Τη χώρα της καταρρακωμένης ζήτησης και του διαλυμένου ή υποθηκευμένου παραγωγικού ιστού. Τη χώρα στην οποία οι τανάλιες της «δημοσιονομικής προσαρμογής» δεν αφήνουν πα¬ρά ελάχιστα περιθώρια δημόσιων επενδύσεων. «Δεν πειράζει, θα κάνουν ουρά οι ξένοι επενδυτές» λένε ...

Ω, ναι, επενδυτές παρακινούμενοι «βεβαίως, βεβαίως» από την «άρση της αβεβαιότητας», δηλαδή την αξιολόγηση. Παραμένουν όμως κάποια αναπάντητα ερωτήματα. Γιατί οι επενδυτές δεν σχημάτισαν «ουρές» κατά τους μήνες που παρήλθαν από την άνευ όρων παράδοση της ελληνικής κυβέρνησης, τη 12η Ιουλίου του 2015, εφόσον τότε ήρθη η θεμελιώδης «εκκρεμότητα»;

Γιατί το διαρκές μαρτύριο του Σίσυφου στο οποίο υποβαλλόμαστε (αξιολόγηση, «ανακούφιση», ολίγη ρευστότητα, νέο «φρακάρισμα», αγωνία, νέα αξιολόγηση) δεν «μαγνήτι¬σε» έως τώρα επενδυτές και θα το καταφέρει τώρα; Μήπως επειδή κάποια στιγμή στο μέλλον (2018 και βάλε) θα «διευθετηθεί το χρέος» με τρόπο για τον οποίο το μόνο σίγουρο «προς το παρόν» είναι πως δεν θα περιλαμβάνει ονομαστική μείωση;

Και, αλήθεια, πόση προστιθέμενη αξία, αλλά και πόσα έσοδα για το ελληνικό Δημόσιο προοιωνίζεται το μοντέλο των «επενδύσεων»-αρπαγών, το τόσο ταιριαστό με τη συντελούμενη μετατροπή της χώρας σε ευρωπαϊκή «μπανανία»;

Υπάρχει όμως ένα σημείο πέραν του οποίου η «κλασική» πολιτικάντικη επιχείρηση παραπλάνησης γίνεται χυδαία προσβολή στη νοημοσύνη του κόσμου. Η κυβέρνηση ξεπέρασε αυτό το σημείο όταν ισχυρίστηκε πως θα έπρεπε να είμαστε ικανοποιημένοι με τη φρικώδη διάρκεια των 99 ετών της δράσης του «υπερταμείου», επειδή, είπε, ο πολύς χρόνος σημαίνει (αν δεν ...αποδεικνύει κιόλας!) ότι επίκειται ,..«αξιοποίηση». Όχι ξεπούλημα. Μην ψάχνετε λογική, έχει την τύχη του ΕΚΑΣ...

Μια κυβέρνηση που το λέει αυτό μπορεί να δικαιολογήσει οτιδήποτε. Αν αύριο επιβάλει ο Σόιμπλε επιδεικτικά τη μεταφορά της έδρας του «υπερταμείου» σε κάποιο υπόγειο του γερμανικού Υπουργείου Οικονομικών, το Μαξίμου θα ήταν ικανό να πανηγυρίσει με το σκεπτικό ότι το ελληνικό Δημόσιο απαλλάσσεται από τη δαπανηρή υποχρέωση να φιλοξενεί τους εμπλεκόμενους τεχνοκράτες. Μπορούν, πλέον, να πουν οτιδήποτε, αλλά και να κάνουν οτιδήποτε...

Υ.Γ: Η κυρία Βαγενά παραλληλίζει τα 99 χρόνια με τους τέσσερις αιώνες Τουρκοκρατίας και εκφράζει αμέριστη αισιοδοξία, επειδή τότε αντέξαμε ...Συγγνώμη, μπερδευτήκαμε κάπως ...Τι συγκρίσιμο με το ...αθώο «υπερταμείο» αντέξαμε επί 400 χρόνια; Πονοκεφαλιάζαμε από τα εντατικά μαθήματα διαχείρισης και αξιοποίησης πλούτου που μας έκανε η Υψηλή Πύλη;
Ώρες ώρες αναρωτιέσαι αν στον ΣΥΡΙΖΑ ακούν τι λένε, προτού ξαναπούν...

Το μέτρο της βλακείας

Από askordoulakos , Σάββατο, 28 Μαΐου 2016 | 11:27 μ.μ.


Του Θέμη Τζήμα (από tvxs.gr)

«Βλάκας είναι αυτός που κάνει κακό στους άλλους, χωρίς να ωφελείται ο ίδιος». Ορισμός της βλακείας.

Δείχνει ότι η βλακεία συνιστά πολιτική ιδιότητα και κατηγορία. Είναι στάση ζωής, που συχνά συνοδεύεται από κυνισμό και κουτοπονηριά. και πολιτική στάση επομένως, εξοργιστική ιδίως σε καιρούς μεγάλων κρίσεων για την πλειοψηφία των πολιτών. Αυτήν την πολιτική στάση δεν μπορούν να χαλιναγωγήσουν ούτε στο ελάχιστο οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, που διαρκώς φτύνουν βλακείες στους πολίτες, αντί τουλάχιστον να επιδείξουν μια στοιχειώδη ενσυναίσθηση και σεμνότητα, για αυτά που πράττουν. Είναι άγνωστο, αν και κανείς μπορεί να κάνει εικασίες, τι κυριαρχεί μέσα τους και τους ωθεί στην εν λόγω στάση. Ο κυνισμός; Ο κρετινισμός; Η αδυναμία αντίληψης της κατάστασης; Το αίσθημα το παγιδευμένου; Όλα μαζί;

Ωστόσο, δηλώσεις τύπου Κυρίτση, Βαγενά, Τσίπρα και πολλών άλλων μόνο την οργή που θα ξεσπάσει εναντίον τους προκαλούν. Ας πάρουμε τον Κυρίτση και τη δήλωσή του για τους «Μένουμε Ευρώπη»:

Πρώτον, όσοι ψήφισαν ναι στο δημοψήφισμα, δεν είναι απαραιτήτως οι ευπορότεροι. Πολλοί...
είναι, αλλά όχι όλοι, Δεύτερον, το ναι του «Μένουμε Ευρώπη», αυτός ο ίδιος και η κυβέρνησή του το υλοποίησαν. Το ναι έχασε από το λαό και κέρδισε χάρη στον Τσίπρα. Τρίτον, όλη η ολιγαρχία της χώρας επιχαίρει και υποστηρίζει αναφανδόν την πολιτική Τσίπρα. Το ίδιο και όλη η ξένη πατρωνία. Επομένως, οι πραγματικά πλούσιοι, επειδή δεν είναι καθόλου χαζοί, δεν έχουν κανένα πρόβλημα με τον κατά φαντασία ταξικό πόλεμο του κ. Κυρίτση. Τέταρτον, ο συνταξιούχος του ΕΚΑΣ, ο αυτοαπασχολούμενος, ο άνεργος, ο νέος που μεταναστεύει ή δεν μπορεί να αφήσει το σπίτι των γονιών του, ο εργαζόμενος των 400 ευρώ, η λαϊκή κυριαρχία ως πλαίσιο επιδίωξης αλλαγής του ταξικού συσχετισμού, είναι θύματα της πολιτικής της κυβέρνησής του. Είναι τα στρώματα που έδωσαν το όχι του 62%. Με το «Όχι» είναι σε πόλεμο, όχι με τους «μενουμεευρωπαίους». Πέμπτον, ένα στέλεχος που συμμετείχε ενεργά στην υποστήριξη της άθλιας συνθήκης με την Τουρκία για τους πρόσφυγες και στη συνεχιζόμενη κάκιστη διαχείριση του ζητήματος, καλό θα ήταν να αποφεύγει τα μαθήματα (ψευτό-) επαναστατικότητας. Κυρίως, όταν έχεις καταστεί ως πολιτικός χώρος, το βασικό εργαλείο του πιο ανελέητου ταξικού πολέμου εναντίον των λαϊκών στρωμάτων που έλαβε χώρα από τον εμφύλιο και μετά, καλό είναι να αποφεύγεις βλακώδεις δηλώσεις.

Η προσπάθεια πρόκλησης ταξικής πόλωσης, σε τελική ανάλυση μπορεί να αποτελέσει εργαλείο μιας ηγεσίας- πολύ επικίνδυνο ωστόσο, ιδίως όταν βρίσκεται σε προφανή υποχώρηση- εφόσον υποστηρίζεται από αντίστοιχες πολιτικές στο υλικό επίπεδο. Αλλιώς πρόκειται για βλακώδη πρόκληση και προς τους μεν και προς τους δε.

Αν μάλιστα προσθέσει κανείς τις δηλώσεις Βαγενά περί Τουρκοκρατίας και ταμείου, που συνιστούν μνημείο ραγιαδισμού αλλά και του ίδιου του πρωθυπουργού που δεν μπορεί ούτε για δυο 24ωρα να υποστηρίξει τις εξαγγελίες του, όπως για το κοινωνικό ταμείο και το ΕΚΑΣ, αλλά και πολλές ακόμα, όπως πχ για τους φοροφυγάδες συνταξιούχους που λάμβαναν το ΕΚΑΣ, φτάνει να αναρωτηθεί αν υπάρχει μέτρο βλακείας που δεν έχουν ξεπεράσει τα στελέχη της κυβέρνησης. Τι νομίζουν; Ότι με τέτοιους επικοινωνιακούς χειρισμούς και τακτικισμούς οι πολίτες θα ξεχάσουν την πραγματικότητα; Δεν κατανοούν ότι το μόνο που κάνουν είναι να φουντώνουν μια οργή που θα τους πνίξει, αλλά που δυστυχώς πολύ πιθανά θα συμπαρασύρει -εντελώς άδικα- και κάθε αριστερή φωνή; Ότι από τη διάλυση του δημοσίου διαλόγου που προκύπτει από την ακατάσχετη ψευδολογία και βλακεία, κερδίζουν οι ναζί;

Εν τέλει για το δικό τους καλό και διδασκόμενοι από τις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις να σιωπήσουν, έστω λίγο. Θα ήταν διασκεδαστικά όλα αυτά, αν δεν αφορούσαν τις ζωές μας που τις καταστρέφουν.



Τίποτ’ άλλο εκτός από την κομμουνιστική επανάσταση

Πηγή: Πέτρος Γιώτης – «ΚΟΝΤΡΑ»

Η θεωρία των «άμεσων λύσεων» τροφοδότησε τον ρεφορμιστικό οπορτουνισμό από τη γέννησή του ακόμα. Ο πατέρας αυτού του οπορτουνισμού, ο γερμανός σοσιαλδημοκράτης Εντουαρντ Μπερνστάιν, διακήρυξε στη δύση του 19ου αιώνα ότι η εμμονή στην επαναστατική στρατηγική είναι ανούσια και ανώφελη. Στόχος του εργατικού κινήματος -σύμφωνα με τη θεωρία του- θα έπρεπε να είναι η κατάκτηση μεταρρυθμίσεων μέσα στον καπιταλισμό, με τη συμμετοχή στο κοινοβούλιο και -γιατί όχι;- στις αστικές κυβερνήσεις.

Η πρώτη εφαρμογή της θεωρίας του Μπερνστάιν, η πρώτη σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση στην Ιστορία, συνοδεύτηκε από την κατάπνιξη της γερμανικής προλεταριακής επανάστασης και τη δολοφονία των επαναστατών ηγετών Καρλ Λίμπκνεχτ και Ρόζας Λούξεμπουργκ. Οι «περιπέτειες» της δημοκρατίας της Βαϊμάρης, που ακολούθησαν, φέρνοντας στο φινάλε τους ναζί στην εξουσία, δεν επέτρεπαν στη διεθνή σοσιαλδημοκρατία να καμαρώσει και πολύ για τον… δημοκρατικό μεταρρυθμισμό της.

Μετά τον Β” παγκόσμιο πόλεμο, όμως, και υπό την άμεση απειλή του σοσιαλιστικού στρατοπέδου, που απλωνόταν πλέον στο ένα τρίτο της Γης, η ώρα του σοσιαλδημοκρατικού μεταρρυθμισμού ήρθε και πάλι. Στη Δυτική Ευρώπη, η σοσιαλδημοκρατία ήταν εκείνη που ανέλαβε να διαχειριστεί για ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Όλα στο σφυρί τα βγάζει ο Τσίπρας

Πηγή: Γιώργος Δελαστίκ – «Επίκαιρα»

Πανηγύριζαν στην κυβέρνηση μετά την υποβολή παραίτησης εκ μέρους της Βασιλικής Κατριβάνου, η οποία διαφώνησε τόσο με τον «κόφτη Τσίπρα» όσο και με το επαίσχυντο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων. «Σοκ για την κυβέρνηση δεν είναι ότι η Βασιλική Κατριβάνου παραιτήθηκε. Σοκ θα ήταν να καταψήφιζε και να παρέμενε στη θέση της», δήλωσε στην Καθημερινή, μιλώντας εκ του ασφαλούς πλέον, στενότατος συνεργάτης του Αλέξη Τσίπρα.

Δεν τον ανησυχεί, δηλαδή, καθόλου το ότι ο πρωθυπουργός και ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθούν μια πολιτική, με την οποία αδυνατούν να συναινέσουν ως και οι βουλευτές του κόμματος, οι οποίοι εξ ορισμού συνιστούν την πιο δεξιά πτέρυγά του, προκειμένου να διασώσουν τα προσωπικά τους προνόμια. Καθόλου αστείο δεν είναι τέτοιες εποχές να παίρνουν εφτά οχτώ χιλιάρικα κάθε μήνα οι ασήμαντοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να παρανομούν.

Το μόνο που ανησυχεί τον συνεργάτη του πρωθυπουργού είναι μην τυχόν μειωθούν οι έδρες του ΣΥΡΙΖΑ και χάσει την εξουσία και τα χρήματα που αυτή συνεπιφέρει! Προφανώς αδιαφόρησε τελείως για όσα έγραψε στο  facebook η τέως πλέον βουλευτής Βασιλική Κατριβάνου, γνωστοποιώντας την παραίτησή της: «Εφαρμόζουμε μέτρα και πολιτικές που έρχονται σε αντίθεση με τον πυρήνα των αξιών και της πολιτικής μας» αναφέρει μεταξύ άλλων.

Σιγά μην ενδιαφέρει τον στενότατο συνεργάτη του πρωθυπουργού «ο πυρήνας των αξιών και της πολιτικής» του ΣΥΡΙΖΑ… Η ουσία γι” αυτόν είναι ότι 153 βουλευτές είχε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΑ πριν παραιτηθεί  ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Σκέψεις για την εργατική εξέγερση στην Γαλλία (Βίντεο)

Του Γ.Γ.

 Όπως παρακολουθούμε και στο βίντεο που παραθέτουμε η μπατσάδικη βία είναι παντού η ίδια. Καθώς και οι βάρβαρες ταξικές πολιτικές. Είτε οι καπιταλιστικές χώρες βρίσκονται υπό την «σπάθη» Μνημονίων είτε όχι, όπως συμβαίνει σήμερα στην Γαλλία του Ολάντ.

Θα ήταν παρακινδυνευμένο να κάνουμε οποιαδήποτε εκτίμηση για το αποτέλεσμα της σφοδρής σύγκρουσης που υπάρχει εδώ και βδομάδες στην Γαλλία μεταξύ κυβέρνησης – απεργών.

Επιγραμματικά όμως μπορεί να κάνουμε κάποιες σκέψεις σχετικά με το σκηνικό στο οποίο διεξάγεται αυτή η σύγκρουση που μπορεί πια να εξελιχθεί με απρόβλεπτες διαστάσεις αφού και οι δυο πλευρές «παίζουν τα ρέστα» τους.

Αν γίνουν δεκτά τα αιτήματα των απεργών και αποσυρθεί δηλαδή το αντεργατικό νομοσχέδιο –που σημειωτέον μόνο μέσω διατάγματος, χωρίς συζήτηση το Γαλλικό κοινοβούλιο μπόρεσε να περάσει- η κυβέρνηση Ολάντ-Βαλς δεν μπορεί να σταθεί ούτε λεπτό στην εξουσία.
Απ’ την άλλη η Γαλλία έχει παράδοση στο ισχυρό της συνδικαλιστικό κίνημα και η Συνδικαλιστική Ομοσπονδία CGT, που πρόσκειται στο Κομμουνιστικό Κόμμα Γαλλίας έχει κύρος μέσα στον λαό –καμιά σχέση με τα δικά μας τομάρια της ΓΣΕΕ- και οι δηλώσεις των στελεχών του όπως του Φιλίπ Μαρτινές ότι θα συνεχίσουν και θα κλιμακώσουν τον αγώνα τους μέχρι την πλήρη απόσυρση του αντεργατικού νομοσχεδίου έχουν βαρύτητα.
Αλλωστε όταν τις εργατικές κινητοποιήσεις υποστηρίζει πάνω από το 70% του Γαλλικού λαού την ίδια ώρα που η δημοτικότητα του Ολάντ κατρακύλησε στο πρωτοφανές 14% δεν υπάρχουν περιθώρια να υποχωρήσει το CGT.

Κρατήστε επίσης και κάποια βασικά δεδομένα.

Οι απεργοί αμφισβήτησαν έμπρακτα το μονοπώλιο της κρατικής βίας.

Τα Γαλλικά ΜΜΕ ακόμα και τα καθεστωτικά δεν έκαναν την παραμικρή αναφορά για «πλήγμα της εθνικής οικονομίας, της εικόνας της χώρας, του τουρισμού», και τα σχετικά τροπάρια που θα απήγγειλαν οι Πρετεντεροπαπασουγιάδες αν κάτι αντίστοιχο συνέβαινε στην χώρα μας.
Ακόμα και όταν μασκοφόροι έκαιγαν αυτοκίνητα της αστυνομίας και πυρπολούσαν κρατικά κτήρια τα κυβερνητικά ΜΜΕ απέφυγαν να μιλήσουν για «προβοκάτορες» και έκαναν λόγο γα «ταραξίες».

Και το βασικότερο. Ότι ο «κοινωνικός αυτοματισμός» δεν είχε την παραμικρή παρουσία στους μήνες που κρατάει η Γαλλική εξέγερση.

Όπως και να είναι πάντως είναι  επιπόλαιο κάποιος να προβλέψει την εξέλιξη του Γαλλικού αναβρασμού. Οι εργαζόμενοι δηλώνουν αποφασισμένοι να συνεχίσουν και να κλιμακώσουν τις κινητοποιήσεις τους, ενώ η κυβέρνηση του Ολάντ παρουσιάζεται ανυποχώρητη.

Όπως όμως κανείς δεν περίμενε το μέγεθος και την διάρκεια αυτών των εργατικών κινητοποιήσεων έτσι και τώρα δεν μπορεί να διατυπώσει εκτίμηση για το φινάλε τους.

Bίντεο

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger