Νεοτερα

Αναβίωση του ανορθολογισμού ταυτόχρονα με την έξαρση του χυδαίου ατομικισμού

Από giorgis , Σάββατο, 2 Ιουλίου 2016 | 5:26 π.μ.

Του Γ. Γ.

Σε γενικές γραμμές η είδηση είναι γνωστή, αφού μαζί της ασχολήθηκαν και τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων. Μιλάμε για την τύπισσα που παρίστανε το μέντιουμ και μαζί με την συμμορία στην οποία ηγούνταν, θησαύριζαν πουλώντας αέρα κοπανιστό –σε μορφή «φυλαχτών» και «ματζουνιών»- καθώς και συμβουλές .. για κάθε νόσο και μαλακία.

Ας προσπεράσουμε ότι στο «πελατολόγιο» αυτής της απατεώνισσας περιλαμβάνονται – σύμφωνα με την ειδησεογραφία- «παρουσιάστριες της τηλεόρασης, ηθοποιοί και γνωστοί της “showbiz”». Αλλωστε υπάρχει ένα καταπληκτικό κείμενο του Χρήστου Κάτσικα που τιτλοφορείται «Στην κοινωνία της γνώσης και διαδικτύου ξαναζωντανεύει ο Ανορθολογισμός», που διαπραγματεύεται ολοκληρωμένα και από ταξική σκοπιά το όλο θέμα.

Εγώ θα ήθελα να εστιαστώ σε κάτι άλλο, που πραγματικά με εντυπωσίασε και έχει άμεση σχέση με την αρχική είδηση. Είναι κι αυτό "σημείο των καιρών" που θα ΄λεγε και ο Λιακόπουλος.
Δεν θα μιλήσουμε για τα άτομα που αναζητούν να δώσουν λύσεις στα ζητήματα που τους απασχολούν στα μάγια και στα ξόρκια. Και στην τελική σ’ αυτό τον κόσμο μπορείς να του αποδώσεις αμάθεια, ανοησία ή οτιδήποτε άλλο.
Θα αναφερθούμε σε πρόσωπα που ορισμένα απ' αυτά αυτοπροδιορίζονται στον αντικαπιταλιστικό χώρο και τα οποία δεν χρειάζεται να καταφεύγουν σε καφετζούδες και χαρτορίχτρες πληρώνοντας για να αγοράσουν φρούδες ελπίδες.
Αυτά είναι εντελώς προσγειωμένα και επιδιώκουν το εφικτό. Το αντίτιμο όμως που πληρώνουν είναι πολύ πιο βαρύ αφού εντελώς συνειδητά θυσιάζουν αυτοσεβασμό, αυτοεκτίμηση, με παραλειπόμενο την απώλεια της "έξωθεν καλής μαρτυρίας". (Αν αυτό το αντιλαμβάνονται ή όχι είναι ένα άλλο ζητούμενο). Κι όλα αυτά για να πετύχουν –ή θεωρούν ότι πετυχαίνουν- μια άνετη διαβίωση.

Και να από πού ορμώμενος τα γράφω αυτά. Επινα καφέ και έκανα περατζάδα από ειδησεογραφικές ιστοσελίδες. Κάποια στιγμή βλέπω να μου έρχεται ένα μήνυμα στο facebook, Ηταν από μια διαδικτυακή μου φίλη που αν και δεν γνωριζόμαστε προσωπικά έχουμε ανταλλάξει απόψεις πολλές φορές, κύρια πάνω σε θέματα που φιλοξενούνται στο μπλοκ μας.
Γνώριζα ότι είχε κάποια αισθηματική σχέση και στην ροή της κουβέντας -έχοντας αποκτήσει και μια κάποια οικειότητα μαζί της- την ρώτησα αν θα πάει διακοπές και αν είναι όλα καλά με το αμόρε της… Η απάντηση που μου έδωσε με έστειλε .. αδιάβαστο: « ... Καλά μωρέ. Τα έχουμε συμφωνήσει. Τον χρησιμοποιώ σαν μαλάκα για να περνάω καλά και να έχω ότι θέλω, με χρησιμοποιεί σαν πουτάνα και για να κάνει την φιγούρα του».

Εμεινα κάγκελο. Βρισκόμενος σε παντελή αμηχανία, επικαλούμαι ότι ήρθαν επισκέψεις σπίτι μου και κλείνω τον υπολογιστή. Αναψα τσιγάρο και προσπάθησα να βάλω σε μια σειρά τις σκέψεις μου. Δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω ότι μια κοπέλα που την θεωρούσα συντρόφισσα –αναμφισβήτητα έχει πολιτική άποψη και θεωρητική κατάρτιση- επιστήμονας, που θεωρεί τον εαυτό της «αναρχοκουμουνίστρια», θα ήταν τόσο «παρτάκιας» και μάλιστα θα το δήλωνε τόσο κυνικά.

Και εκεί που πήγαινα να καταλήξω ότι ήταν μια μεμονωμένη «προβληματική» περίπτωση σκάει παρουσία η φίλη μου η Ελλη και με έκανε να ψάχνομαι ακόμα περισσότερο.
Της αναφέρω το θέμα –χωρίς φυσικά να πω όνομα- και η αντίδραση της με άφησε έκπληκτο. Δεν έδειξε να εντυπωσιάζεται καθόλου και το θεώρησε κάτι συνηθισμένο, επικαλούμενη την γνώση της για πολλές παρόμοιες καταστάσεις. Και το εξωφρενικό, αν πιστέψουμε τις εκτιμήσεις της Ελλης, που δεν έχουμε κανένα λόγο να μην το κάνουμε, υπάρχει «δικός» μας κόσμος που την στάση της αρχικής μου συνομιλήτριας θα την θεωρούσε «προοδευτική», χαρακτηρίζοντας την συμπεριφορά ενός ατόμου "χωρίς ταμπού και προκαταλήψεις".

Που καταλήγω; Στο ότι υπάρχει ένα κοινό στην αναβίωση του ανορθολογισμού και στην έξαρση του χυδαίου ατομικισμού. Και αυτό είναι το σάπισμα του καπιταλισμού. Και μαζί μ’ αυτόν και το «σάπισμα» ανθρώπων, κάποιες φορές και της τάξης μας.

Υ.Γ: Γνωρίζω ότι μετά απ' αυτή την ανάρτηση χάνω μια διαδικτυακή φίλη. Δεν θα μου κοστίσει. Μου στοίχισε πάντως η απογοήτευση που πήρα από ένα άτομο που το θεωρούσα συντρόφισσα.

Ποιός πιστεύει τις μαϊμούδες;

Γράφει ο  mitsos175

Μια μπανάνα, γρήγορα μια μπανάνα να τη δώσουμε στις δημοσκοπήσεις που κυκλοφορούν. Το πόσο "αξιόπιστες" είναι το ξέρουμε. Από τότε που άρχισε το μνημόνιο έχουν πέσει έξω κάθε φορά που γίνονται εκλογές ή δημοψήφισμα. Όχι δεν κάνουν λάθη, ακόμα και στην τύχη να έλεγαν τα αποτελέσματα, θα πετύχαιναν κάποιο. Πρόκειται περί συνειδητής προπαγάνδας, περί σκόπιμης διαστρέβλωσης της αλήθειας. Πρόκειται για παραμύθια, ώστε να κοιμηθεί ο κόσμος, για να κάνει ανενόχλητος ο δοσίλογος τη βρομοδουλειά του. Τι είπε η αφέντρα Μέρκελ; Αυτό που μας είπε το λαγουδάκι της, ο Κούλης: Τα δημοψηφίσματα; Φτου κακά, βλάπτουν, μακριά από μας. Και αφού έγινε η παραγγελιά, βγαίνει ο παραμυθάς να πει τη σαχλαμάρα τους.

Έχουμε επανειλημμένα δώσει τον ορισμό της Προπαγάνδας: Είναι ένα ή περισσότερα ψέματα ανακατεμένα με κάποια αλήθεια, ώστε να αλλοιωθεί εντελώς την πραγματικότητα και να περάσει το ψεύτικο μήνυμα του κατασκευαστή.

Αναφορικά με το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου λοιπόν μας λένε ότι δήθεν το 63% πιστεύει πως έβλαψε τη χώρα! Δηλαδή όσοι ψηφίσαν ΟΧΙ, πιστεύουν ότι για όλα αυτά έφταιγε το δημοψήφισμα, κι όχι ο ΣΥΡΙΖΑ, που έκανε τα αντίθετα από όσα του είπαμε! Δεν φταίει το Μνημόνιο αλλά το δημοψήφισμα! Στη γερμανική πρεσβεία κάνανε το γκάλοπ; Ή το ονειρεύτηκαν; Μπορεί και να πήραν τηλέφωνο τους "μένουμε σκλάβους στην Ευρώπη".

Οι Γερμανοί, αφού τον ήπιαν κι ακόμα μετράνε τα δις που έχασαν με το Brexit, παρήγγειλαν κάτι για να τονώσει το δικό τους ηθικό. Έχουν ανάγκη αυτοεπιβεβαίωσης, αλλά πρέπει να πείσουν κι εμάς να παραμείνουμε σκλάβοι τους, μη μας μπουν ιδέες να αποδράσουμε από τα Ευρωπαϊκά Κάτεργα. Θα ψηφίζαμε, λέει, υπέρ της ΕΕ. Αλήθεια; Είστε σίγουροι; Τότε κάντε δημοψήφισμα, αν σας βαστάει. Για ρωτήστε και μας, που δεν ρωτήσατε στο γκάλοπ. Που έχουμε γίνει είλωτες, που είδαμε μισθό, σύνταξη, επιδόματα να εξαφανίζονται, που είμαστε άνεργοι, να σας πούμε τη γνώμη μας. Άντε ντε!

Μ' αρέσει να τους τρομάζω. Έχουν πασαλείψει τα ακριβά τους εσώρουχα από τον πανικό.
Τι συμβαίνει πραγματικά: Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι σήμερα σε χειρότερη θέση από το ΠΑΣΟΚ του Γιωργάκη. Απόλυτα λογικό, αφού όλοι όσοι τον ψήφισαν είναι κατά του Μνημονίου, εναντίον των πολιτικών που εφαρμόζει. Με πιστή αντιγραφή των ανόητων δικαιολογιών του ΠΑΣΟΚ, θα έχει τα ίδια και ακόμα χειρότερα αποτελέσματα. Βαδίζει προς την εξαφάνιση. Η ΝΔ όχι μόνο δεν παίρνει, αλλά χάνει κι αυτή, μάλιστα αρκετά μεγάλο ποσοστό, το οποίο όμως οι δημοσκόποι φροντίζουν να το κρύβουν.

Κι αυτό, γιατί ο Κούλης δεν θέλει παρά ένα νέο, τρις χειρότερο Μνημόνιο. Να μου επιτρέψετε λοιπόν να αμφιβάλω τόσο για τη δήθεν συσπείρωση της γαλάζιας συμμορίας, όσο και για το αν θα τα καταφέρει τελικά να βγει πρώτο κόμμα! Χωρίς αυτό να σημαίνει πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγει πρώτος! Τα ποσοστά θα είναι ανάλογα του Μαΐου του 2012, όπου ο πρώτος θα έχει κάτω από 20%! Υπάρχει μια μεγάλη καχυποψία και η συντριπτική πλειοψηφία τους βρίζει όλους. Όμως είναι σίγουρο, ότι πολλοί από αυτούς θα ψηφίσουν στις εκλογές, όταν γίνουν. Ποιόν; Αυτό είναι το μεγάλο ερώτημα προς το παρόν. Σίγουρα πάντως όχι τη διεφθαρμένη ΝΔ και τον πουλημένο ΣΥΡΙΖΑ που εφαρμόζουν μαζί με τα υπόλοιπα δεκανίκια του συστήματος (τα οποία θα εξαϋλωθούν) τη λεηλασία και το ξεπούλημα.

Το στοίχημα για την Αριστερά λοιπόν είναι να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία. Για πρώτη φορά ο κόσμος είναι τόσο θυμωμένος που είναι έτοιμος για όλα, αρκεί να υπάρξει πραγματική ελπίδα κι όχι προδοσία των αγώνων του. Σύντομα τα παραμύθια τους θα τελειώσουν, αλλά εμείς δεν πρόκειται να κοιμηθούμε. Δεν κοιμάσαι, όταν γουργουρίζει τόσο το στομάχι από την πείνα. 

Δούλοι των ιμπεριαλιστών

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2016 | 10:45 μ.μ.

H αξιολόγηση ολοκληρώθηκε, η δόση εκταμιεύτηκε, αλλά η Βουλή δεν επέστρεψε στην κανονικότητα, όπως είχε υποσχεθεί η σιγανοπαπαδιά ο Βούτσης. Με κατεπείγουσα διαδικασία κατατέθηκε και το νομοσχέδιο για την κύρωση της σύμβασης που ξεπουλάει το υπόλοιπο του λιμανιού του Πειραιά στην Cosco.

Ο Δρίτσας προσπάθησε να θολώσει τα νερά: «Η διαδικασία έπρεπε να ολοκληρωθεί μέχρι τις αρχές Ιουνίου. Το ίδιο ισχύει και για τις σχέσεις της χώρας με την Κίνα, που έρχεται επικουρικά, αλλά αποτελεί μία σημαντική παράμετρο». Ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ Καματερός, όμως, δεν είχε πρόβλημα να πει τα πράγματα με τ' όνομά τους: «Ο νόμος 4336 αναφέρει ότι έως τον Ιούνιο πρέπει να έχει ψηφιστεί. Και έχει σχέση και με το ταξίδι του πρωθυπουργού και είναι καλό να έχουμε τελειώσει με το ζήτημα ενόψει του ορίζοντα που ανοίγεται στις σχέσεις της χώρας με την Κίνα».

Από την άποψη των μνημονιακών διαδικασιών δεν υπήρχε καμιά βιασύνη. Μπορούσαν να παρατείνουν την ψήφιση του νομοσχεδίου για μια βδομάδα, ώστε να το ψηφίσουν με την κανονική κοινοβουλευτική διαδικασία. Ομως, έπρεπε να είχαν τελειώσει με το ξεπούλημα πριν ο Τσίπρας ταξιδέψει στην Κίνα. Σάββατο ξεκινούσε το ταξίδι του Τσίπρα, Παρασκευή έπρεπε να έχουν περάσει τη σύμβαση από τη Βουλή. Μπορεί οι κινέζοι ιμπεριαλιστές να μην είναι δανειστές, δεν παύουν όμως να είναι ιμπεριαλιστές και να υπαγορεύουν όρους. Και ο όρος στον Τσίπρα ήταν: πρώτα περνάς τη σύμβαση από τη Βουλή και μετά γίνεσαι δεκτός στο Πεκίνο. Αλλιώς, το ταξίδι σου θα έχει ιδιωτικό (τουριστικό) χαρακτήρα.

Η αστική αντιπολίτευση (πλην Περισσού) δεν είχε καμιά αντίρρηση να ψηφίσει τη σύμβαση στη Βουλή. Δε θ' άφηνε, όμως, ανεκμετάλλευτη την ευκαιρία μιας ρεβάνς. Τόσα είχε ακούσει από τους συριζαίους γι' αυτό το θέμα. Ιδιαίτερα από τον Δρίτσα, που ως πειραιάρχης του ΣΥΡΙΖΑ είχε λιώσει τις σόλες του να πορεύεται μαζί με τους εργαζόμενους του ΟΛΠ διαδηλώνοντας ενάντια στην ιδιωτικοποίηση.

Αυτός ο «πούρος σοσιαλιστής», που όταν δρασκέλισε για πρώτη φορά την πόρτα του υπουργείου Ναυτιλίας ανακοίνωσε ότι τερματίζεται η ιδιωτικοποίηση της Cosco, άκουσε τον πασόκο Κωνσταντινόπουλο να τον κοροϊδεύει σαρκαστικά με τις εξής φράσεις: «Θοδωρή τα έμαθες τα νέα; Από το λιμάνι της αγωνίας περάσαμε στην αγωνία και στη λαχτάρα για την εξουσία. Κουράγιο Θοδωρή. Ελπίζω με την καρέκλα του υπουργείου σου να απαλύνεις τον πόνο για το ξεπούλημα του λιμανιού». Σα να μην έφτανε ο Κωνσταντινόπουλος, ήρθε και η Ολγα Κεφαλογιάννη (ναι, η Κεφαλογιάννη!): «Τα “μολών λαβέ“ και τα “θα μας πάρουν τα λιμάνια μόνο με κανονιοφόρους“ του κ. Τσίπρα και το “ξεπούλημα“ έγιναν τώρα “επένδυση-αφετηρία και για άλλες επενδύσεις“»!

Χωρίς ντροπή, χωρίς αξιοπρέπεια, χωρίς τσίπα, με συμπεριφορά παχύδερμου, ο Δρίτσας άρχισε ένα θρήνο τύπου Σπίρτζη: η ιδιωτικοποίηση του λιμανιού δεν ήταν στον προγραμματικό αλλά και στον κυβερνητικό λόγο του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί πάγια θέση της κυβέρνησης είναι ότι η παραγωγική ανάπτυξη της χώρας πρέπει να στηριχτεί σε έναν δημόσιο σχεδιασμό και όχι στους κανόνες της αγοράς. Αυτός ο στόχος δεν επιτεύχθηκε, όπως είπε, γιατί η ελληνική και η ευρωπαϊκή Δεξιά συμμάχησαν και στέρησαν τόσο από τη χώρα όσο και από το λαό αυτό που οραματιζόμασταν να πράξουμε! Ηταν τόσο γελοίος που όταν ο Κωνσταντινόπουλος τον χαρακτήρισε… Χρήστο Καΐλα (το Χρήστος από τον Σπίρτζη), εκείνο που βρήκε να πει ήταν πως «η κυβέρνηση βρίσκεται στις καρέκλες της όχι διότι έχει τρέλα με την εξουσία, αλλά διότι πρέπει να συνεχίσει να δίνει τις μάχες της»!

Τι ήθελε να το πει; Σε λίγο κατέφθασε στη Βουλή επιστολή της Cosco, με την οποία το κινέζικο μονοπώλιο κατηγορούσε την κυβέρνηση για «πλήρη ανατροπή των συμφωνηθέντων».  Μιλούσε καθαρά για δάκτυλο Δρίτσα και τον κατηγορούσε ότι προσπαθεί «να καταστήσει ανενεργό το σύνολο των διατάξεων της σύμβασης παραχώρησης». Το Μαξίμου έδειξε να αιφνιδιάζεται και δήλωνε άγνοια. Ο Πιτσιόρλας του ΤΑΙΠΕΔ πήγε να σώσει την κατάσταση σαν καλός μάνατζερ, δηλώνοντας ότι έγιναν επουσιώδεις νομοτεχνικές αλλαγές, που δεν αλλάζουν κάτι στη συμφωνία, αλλά που προς αποφυγή παρεξηγήσεων θα αποσαφηνιστούν. Και ο «πολύς» Δρίτσας, αφού κατάπιε την προσβολή (δε θυμόμαστε άλλη φορά ιδιωτική επιχείρηση να απευθύνεται με τέτοιο τρόπο στη Βουλή) και δήλωσε ότι… «δεν είναι δράκος ο υπουργός Ναυτιλίας», ανακοίνωσε στην αρμόδια Κοινοβουλευτική Επιτροπή ότι… θα μελετήσει το κείμενο της Cosco! Η Cosco, όμως, ήταν σαφής και με ύφος ιμπεριαλιστικής υπαγόρευσης: «Το κείμενο του σχεδίου νόμου της νέας σύμβασης παραχώρησης αποτελεί ένα εντελώς διαφορετικό κείμενο από εκείνο που υπογράψαμε». Η υπογραφή, όπως όλοι θυμόμαστε, έγινε στο Ζάππειο κι αμέσως μετά οι Κινέζοι έγιναν δεκτοί από τον Τσίπρα στο Μαξίμου.

Την επομένη, εφτά «νομοτεχνικές βελτιώσεις» με την υπογραφή του Δρίτσα ικανοποίησαν πλήρως τις απαιτήσεις της Cosco, ενώ το… φταίξιμο έπεσε στον Μιχαλάκη τον Καλογήρου, που τον έχει τοποθετήσει ο Παππάς γενικό γραμματέα της κυβέρνησης. Ο Δρίτσας παρέμεινε υπουργός (άμα συνηθίσεις στο φτύσιμο δεν καταλαβαίνεις τίποτα) και ο Τσίπρας έβαλε τον ψηφισμένο νόμο στο χαρτοφύλακά του και αναχώρησε για το Πεκίνο.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι για μια ακόμα φορά λειτούργησαν σαν παιδική χαρά. Νόμισαν ότι μπορούν να κοροϊδέψουν την Cosco, που έχει νομικούς συμβούλους που παρακολουθούν κάθε λεπτομέρεια. Πέρα απ' αυτό το ξεφτιλίκι, όμως, εκείνο που φάνηκε καθαρά είναι ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι αποφασισμένοι να λειτουργήσουν ως δούλοι των ιμπεριαλιστών. Οχι μόνο των Αμερικανών και Ευρωπαίων, αλλά των πάντων.

ΚΟΝΤΡΑ: ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ 2 ΙΟΥΛΗ

Aγριος ξυλοδαρμός των εργαζομένων της ΒΙΟΜΕ από τα ΜΑΤ (Βίντεο)

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει τον άγριο ξυλοδαρμό των εργαζομένων της ΒΙΟΜΕ και του Ρομπέν του Ξύλου, καθώς και των αλληλέγγυων στον αγώνα τους.

Αμέσως μετά τη συνάντηση που είχαν οι εργαζόμενοι με την υπουργό της κυβέρνησης Αντωνόπουλου, η οποία, γι’ άλλη μια φορά δέσμια των μνημονίων και της αντεργατικής επιδρομής κεφαλαίου και ΕΕ, αρνήθηκε να απαντήσει στα δίκαια αιτήματα των εργαζομένων (επί της ουσίας απορρίπτοντας τα), πήραν την πραγματική απάντηση που επιφυλάσσει η κυβέρνηση στις αγωνιστικές διεκδικήσεις των εργαζομένων. Ξύλο από τα ΜΑΤ, χημικά, τραυματισμοί και προσαγωγές στην αστυνομία.

Μάλλον η κυβέρνηση έχει πολύ βραχεία μνήμη. Ξεχνά πόσο γρήγορα έφαγε «το μαύρο σκοτάδι» τις προηγούμενες κυβερνήσεις ΓΑΠ, Παπαδήμου, Σαμαρά-Βενιζέλου, οι οποίες συνόδευαν τη βάρβαρη πολιτική τους με τη σιδερένια φτέρνα του αυταρχισμού και της επίθεσης στα δημοκρατικά και κοινωνικά δικαιώματα λαού κι εργαζομένων. Τσίπρας και νεόκοποι σταυροφόροι των μνημονίων βαδίζουν μαθηματικά τον ίδιο δρόμο προς τα απόβλητα της ιστορίας.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί το λαό και τους εργαζόμενους, το μαζικό κίνημα και τα όργανά του να συμπαρασταθούν στους αγωνιζόμενους εργαζόμενους της ΒΙΟΜΕ και του Ρομπέν του Ξύλου που παραμένουν έξω από το Υπουργείο Εργασίας επί της οδού Σταδίου.

Κάτω η βάρβαρη πολιτική και η επίθεση κεφαλαίου-ΕΕ- κυβέρνησης. Ο αυταρχισμός δεν θα περάσει. Μαζικός ανυποχώρητος αγώνας για την ανατροπή της επίθεσης.


Και το συνηθισμένο Συριζαίικο "δούλεμα":

Μετά τους μπάτσους, το αφιόνι του αντικομμουνισμού και στους καραβανάδες με την "ευλογία" της "αριστερής κυβέρνησης

Του Γ.Γ.

Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι η Σχολή Αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας στην Αμυγδαλέζα δεν είναι τίποτε άλλο παρά φυτώριο φασιστών αξιωματικών της ΕΛΑΣ. Προς επίρρωση αυτής της διαπίστωσης είναι και η ραδιοφωνική συνέντευξη που είχε δώσει η πρώην σύμβουλος του υπουργείου μπάτσων και καταστολής, επί υπουργίας Χρήστου Παπουτσή, Αναστασία Τσουκαλά, αναφέροντας τι είχε αντιμετωπίσει απ' τους σπουδαστές της σχολής όταν τους απεύθυνε διαλέξεις με θέμα τον ρατσισμό και την ξενοφοβία.

Σήμερα –και απ΄ δημοσίευμα της ιστοσελίδας «Ημεροδρόμος», μαθαίνουμε ότι απ’ τα πρώτα βήματά στην σταδιοδρομία τους οι καραβανάδες ποτίζονται με το αφιόνι του αντικομμουνισμού και μάλιστα  επί εποχής «δεύτερης αριστερής κυβέρνησης». 

Και όχι μόνο αυτό, αλλά βλέπουμε και κυβερνητικό στέλεχος με διαδρομή στο κομμουνιστικό κίνημα, τον  αναπληρωτή υπουργός Εθνικής Αμυνας Δημήτρη Βίτσα (υπήρξε μέλος της Κ.Ε του ΚΚΕ) να φωτογραφίζεται μαζί με την υπόλοιπη κουστωδία σε μια τελετή στην οποία έδινε παρόν το δηλητήριο του αντικομμουνισμού.

Και για να γίνουμε ποιο συγκεκριμένοι παραθέτουμε αποσπάσματα της ανάρτησης που αναφέραμε:

Συνηθίζεται οι τάξεις των αποφοίτων των Στρατιωτικών Σχολών Ευελπίδων να τιμούν κάποιον ήρωα, κυρίως από τις τάξεις του στρατού, παίρνοντας το όνομά του. Ετσι, για παράδειγμα, δίπλα στην τάξη ΣΣΕ του 2009, ονομάστηκε «Υπολοχαγός (ΠΖ) Αλέξανδρος Διάκου», τιμώντας τον Δωδεκανήσιο Υπολοχαγό που, την 1η Νοέμβρη 1940, ήταν ο πρώτος Ελληνας Αξιωματικός που έπεσε νεκρός μαχόμενος στα βουνά της Πίνδου, υπερασπιζόμενος την Ελλάδα από την εισβολή των Ιταλών.

Δίπλα στην τάξη ΣΣΕ του 2010 που ονομάστηκε «Ταγματάρχης (ΠΒ) Βερσής Κωνσταντίνος» τιμώντας τον Ταγματάρχη του Πυροβολικού που αρνούμενος να παραδώσει τα πυροβόλα της Μοίρας του στους Γερμανούς, αυτοκτόνησε στις 23 Απρίλη 1941, στο ύψωμα Ραψίστας, έξω από τα Γιάννενα.

Η κυβέρνηση της Αριστεράς, σε πλήρη συμφωνία με τις δημοκρατικές της αρχές, τις κοινωνικές της ευαισθησίες και την προσήλωσή της στις θέσεις και τα ιδανικά της, ονόμασε (ή ανέχτηκε, ή δεν το πήρε χαμπάρι, το ίδιο κάνει) την Τάξη 2016 «Υποστράτηγος Ανδρέας Καλλίνσκης», για να τιμήσει την ίδρυση των Λόχων Ορεινών Καταδρομών τον Δεκέμβρη του 1946 και τη συμμετοχή τους στον Εμφύλιο 1946 – 1949.

Ο Ανδρέας Καλλίνσκης διετέλεσε Διοικητής της ΙΙΙ Μεραρχίας  Καταδρομών από τον Αύγουστο του 1949 έως 26 Δεκέμβρη του 1949. Η Μεραρχία Καταδρομών πήρε μέρος, ενάντια στο Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας, στις επιχειρήσεις «Πυρσός Β΄» (10 – 16 Αυγούστου 1949) στο Βίτσι και στην επιχείρηση «Πυρσός Γ΄» (24 – 30 Αυγούστου 1949) στην κατάληψη του Γράμμου.

Και καταλήγει με ειρωνεία ο συντάκτης του κειμένου Ανδρέας Δενεζάκης: Κάπως έτσι, μαζί με την Απλή Ανόθευτη πλην Πλαφονική Αναλογική ανοίγει ο δρόμος για τον Σοσιαλισμό του 21ου Αιώνα.

Α. ΑΛΑΒΑΝΟΣ : «Η περίπτωση Δρίτσα : Από το Λιμάνι της Αγωνίας στο Λιμάνι της Προδοσίας»

«Η σημερινή ψηφοφορία στην Βουλή είναι αποκαλυπτική για το ποια είναι η ανίερη συμμαχία που κυβερνά και κακοποιεί την Ελλάδα. Η σύμβαση για την πώληση του ΟΛΠ στους Κινέζους ψηφίστηκε στην Βουλή από το μπλοκ ΣΥΡΙΖΑ- ΝΔ με δορυφόρους τους ακροδεξιούς ΑΝΕΛ, τα υπολείμματα του ΠΑΣΟΚ και το ανύπαρκτο κόμμα Θεοδωράκη. Είναι ίδια ακριβώς «εταιρία» που ψήφισε το τρίτο μνημόνιο το οποίο δυναστεύει σήμερα τον ελληνικό λαό.

Αποκαλυπτική επίσης για την ηθική εξαχρείωση του στελεχικού δυναμικού του ΣΥΡΙΖΑ είναι η περίπτωση του υπουργού Ναυτιλίας.Ο Θ. Δρίτσας δημιούργησε την πολιτική του σταδιοδρομία στην τοπική αυτοδιοίκηση και έπειτα στη Βουλή ως επικεφαλής του Λιμανιού της Αγωνίας, της παράταξης που ως ιερό στόχο της πρόβαλε την υπεράσπιση με κάθε μέσο του δημόσιου χαρακτήρα του λιμανιού. Σήμερα τον ακούσαμε να υπερασπίζεται με κάθε τρόπο την εκποίηση του ιστορικού λιμανιού του Πειραιά που είναι το κέντρο της θαλάσσιας δικτύωσης όλης της χώρας, καθώς και όλων των άλλων μεγάλων ελληνικών λιμανιών. Από το Λιμάνι της Αγωνίας στο Λιμάνι της Προδοσίας. Τέλος επειδή πολλοί επιδιώκουν να περάσουν μέσα στο λαό την αντίληψη ότι η ιδιωτικοποίηση συντελεί στον ευρωπαϊκό εκσυγχρονισμό της χώρας ας μη κρύβει την αλήθεια από τον κόσμο. Σύμφωνα με τα κείμενα της Ε.Ε. το 90% των λιμανιών της βόρειας Ευρώπης  και το 83% των ευρωπαϊκών μεσογειακών χωρών ανήκουν στο δημόσιο ή στην αυτοδιοίκηση. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ χάρισε στην Ελλάδα άλλο ένα χρυσό μετάλλιο, αυτό της μοναδικής ευρωπαικής χώρας με ιδιωτικοποιημένα όλα τα μεγάλα λιμάνια της.

Αυτή η πορεία ιστορικής παρακμής της χώρας μπορεί, πρέπει και θα τερματιστεί με την απελευθέρωσή της από την Ευρωζώνη και τις μνημονιακές κυβερνήσεις.»

Ανακοίνωαη της Ελευθεριακής Συνδικαλιστικής Ένωσης (ΕΣΕ) Αθήνας, σχετικά με τον ξυλοδαρμό του Κώστα Παλούκη


 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Η Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση (ΕΣΕ Αθήνας) καταγγέλλει την αναίτια και τραμπούκικη επίθεση που δέχτηκε ο Κώστας Παλούκης από ομάδα μελών της κατάληψης στέγασης προσφύγων στο Γκίνη του ΕΜΠ.
Ο Κώστας Παλούκης βρέθηκε στο κτίριο Γκίνη προσπαθώντας να βρει το χώρο όπου γίνονταν, στις 10/6/2016 το απόγευμα, η εκδήλωση της «Πρωτοβουλίας για μια ΑΝΤΑΡΣΥΑ Αντικαπιταλιστική και Επαναστατική». Στην προσπάθειά του να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τους διοργανωτές της εκδήλωσης, περικυκλώθηκε από άτομα που βρίσκονταν στη κατάληψη, οι οποίοι του ζήτησαν το τηλέφωνό του για να ελέγξουν τυχόν φωτογραφίες. Απάντησε ότι, είναι μέλος του ΝΑΡ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και πηγαίνει σε εκδήλωση. Στην άρνησή του να δώσει το τηλέφωνό του, τα άτομα αυτά ξεκίνησαν να τον αποκαλούν ασφαλίτη και πράκτορα και να τον χτυπούν ομαδικά στο σώμα και στο πρόσωπο με συνέπεια τον τραυματισμό του.
Ο ιστορικός Κώστας Παλούκης είναι γνωστός στο κίνημα, είναι γνωστός ως αγωνιστής της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Η λογική τού «όποιον δεν ξέρω, είναι χαφιές» και η πρακτική της τυφλής βίας ομαδικού τύπου (λιντσάρισμα), όμοιας με αυτή των φασιστικών ορδών και των ΜΑΤ, δεν έχει καμία θέση μέσα στο ανταγωνιστικό κίνημα. Δεν έχει καμία σχέση με τους χώρους του αντεξουσιαστικού και ελευθεριακού κινήματος. Γι' αυτό και ως ΕΣΕ την καταδικάζουμε χωρίς δεύτερη σκέψη. Οι πρακτικές αυτές εναντιώνονται επίσης στο κίνημα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες. Αν είναι δυνατόν, στο όνομα των μεταναστών / προσφύγων κάποιοι να λιντσάρουν αγωνιστές!!
Δεν είναι η πρώτη φορά που άτομα, τα οποία αυτοαποκαλούνται ως "αναρχικοί", τραμπουκίζουν αγωνιστές του κινήματος και μέλη αριστερών οργανώσεων και ελευθεριακών κινήσεων. Στην περιοχή των Εξαρχείων, στην πλατεία Εξαρχείων, μέσα και γύρω από το Πολυτεχνείο νεολαίοι και εργαζόμενοι έχουν πέσει θύματα της "χουλιγκάνικης" βίας τους. Δεν ξεχνάμε τα γεγονότα της πρώτης ημέρας του φετινού εορτασμού του Πολυτεχνείου, όταν ομάδα είχε επιτεθεί και τραυματίσει φοιτητές και μέλη της ΟΚΔΕ, του ΕΕΚ, της ΑΠ Ροσινάντε κ.ά. Θύματα αυτών των πρακτικών έχουν πέσει και μέλη της ΕΣΕ.
Το κοινωνικό κίνημα πρέπει αποφασιστικά να απομονώσει αυτές τις πρακτικές και όσους τις εφαρμόζουν. Ιδιαίτερη ευθύνη για κάτι τέτοιο έχουν οι συλλογικότητες του αναρχικού-ελευθεριακού χώρου. Τα συγκεκριμένα άτομα και οι συγκεκριμένες ομάδες κάνουν αυτά που κάνουν χρησιμοποιώντας το όνομα του "αναρχικού".
Καμία υπόθαλψη, καμία συγκάλυψη, κανένα χάιδεμα στην αντι-κινηματική βία και τους φορείς της. Οι πρακτικές τους δεν είναι απλά ξένες με το κίνημα, είναι εχθρικές στο κίνημα.

ΕΣΕ Αθήνας
Ιούνης 2016


Σκοτεινή ήπειρος...



Του Κώστα Μαντατοφόρου (από "Ουδέν Σχόλιον")


Σε μια κανονική Ένωση και όχι στην Ευρωπαϊκή νεοναζιστική "Ένωση" που ζούμε, τέτοια δήλωση θα προκαλούσε την οργή όλων των πρωθυπουργών των κρατών-μελών, και την απαίτηση άμεσης παραίτησης του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Ειδικά ο δικός μας εγνωσμένης αξίας πολιτικός απατεώνας, και πρωθυπουργός, αυτός που σε άλλες εποχές αντιπολίτευσης θα είχε βγει στα κεραμίδια να παραστήσει τον κόκορα, θα είχε έναν λόγο παραπάνω να βάλει τις φωνές στην γερμανίδα καμαριέρα του φον σακάτη:
"Δεν μπορείς ρε κύριε (συγγνώμην, κυρία μου ήθελα να πώ), σε μιά χώρα που απροκάλυπτα έχει γίνει προτεκτοράτο, όπου οι αποφάσεις παίρνονται έξω απ' τα σύνορα, όπου οι νόμοι μας στέλνονται με e-mail (και μάλιστα αμετάφραστοι, να παιδευόμαστε εδώ), όπου το κοινοβούλιο έχει μετατραπεί σε στάνη γερμανοτσολιάδων, κατσαπλιάδων και λοιπών λησταρχέων, και όπου με νύχια και με δόντια με χίλια ψέματα και με μία ρητορική του κ@λου προσπαθούμε να ρίξουμε στάχτη στα μάτια του πόπολου, να έρχεστε εσείς μαντάμ, και να πετάτε την αλήθεια κατάμουτρα!

Είπαμε. Φασίστες και νεοναζιστές εσείς, συνεργάτες εμείς, αλλά να κρατάμε και τα ...προσχήματα.
Όχι να δίνει ο ένας τον άλλο. Αμαν πιά! Παραιτήσου να έρθει η επόμενη, που θάναι πιό περπατημένη από σένα!" Αυτό θα ήταν μία φυσιολογική αντίδραση κάθε δωσίλογου πρωθυπουργού. Αλλά μπά!
Ο δικός μας αντί γι αυτό έσπευσε με απεσταλμένους και τηλεφωνικά ο ίδιος, να δηλώσει "προς κάθε αρμόδια" γερμανική αρχή πως είναι δικοί τους, πιστά δουλάκια και να ανανεώσει τους όρκους πίστης, αγάπης, και αφοσίωσης προς το Δ' Ράϊχ.

Επίσης μετά απ' αυτή την δήλωση στα κοινοβούλια όλων των κρατών-μελών θα έπρεπε να υπήρχε αναταραχή και πλήθος λαοί να είχαν βγεί στον δρόμο.
Τίποτα!
Άχνα!
Άκρα του τάφου σιωπή!!!

Όλο και περισσότερο γίνεται φανερό πως η Ευρώπη (λαοί και εξουσίες) διολισθαίνει προς αυτό που οΜαζάουερ περιγράφει στο βιβλίο του "Σκοτεινή Ήπειρος". Γράφει επιγραμματικά:

"...Η Ευρώπη στον εικοστό αιώνα απέδειξε ότι δεν ήταν η φυσική πατρίδα της ελευθερίας και της δημοκρατίας όσο ένα εφιαλτικό εργαστήρι κοινωνικού και πολιτικού πειραματισμού..."
Ας το διαβάσουμε όλοι.
Αν είχε γραφτεί 50 χρόνια πριν από τότε που γράφτηκε (1958) κι αν ήταν επίσημο μάθημα στα σχολεία, ίσως η ιστορία της "γηραιάς ηπείρου" να ήταν διαφορετική.
Δεν θα μπορούσε να γίνει όμως.

Η γνώση έρχεται με το πάθημα.

Σήμερα όμως, τώρα, που η ιστορία επιχειρείται από την νεοναζιστική Ευρωπαϊκή "Ένωση" να αναβιώσει, εμείς έχουμε την πολυτέλεια ήδη να ξέρουμε.
Ας το εκμεταλλευτούμε κι ας αντισταθούμε!...


Υπόθεση Μαρινόπουλου: Χρεοκόπησε μια τεράστια επιχείρηση και πλούτισαν τα αφεντικά της. Δεμένοι όπως το νύχι με το κρέας οι πλουτοκράτες με το πολιτικοοικονομικό – δημοσιογραφικό κατεστημένο.

Ισως την καλύτερη ανάλυση για το τι πραγματικά συνέβη με τα σούπερ μάρκετ του Μαρινόπουλου την διαβάζουμε σε κείμενο του δημοσιογράφου Γιάννη Σιδηρόπουλου, που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα tvsx.

Βλέπουμε, σ' αυτή την εικόνα για το πώς είναι δεμένοι όπως το νύχι με το κρέας οι πλουτοκράτες με το πολιτικοοικονομικό – δημοσιογραφικό κατεστημένο.

Το πώς χρεοκόπησε μια τεράστια επιχείρηση και πλούτισαν τα αφεντικά της. Το πώς γίνεται οι ανακεφαλαιωμένες με χρήματα του ληστρικά φορολογούμενου λαού  τράπεζες, να δανείζουν χωρίς να έχουν καμιά εγγύηση ασύλληπτα ποσά σε μια προβληματική επιχείρηση, όπως έκαναν για ΜΜΕ και κόμματα. 

Στο ίδιο κείμενο φωτίζεται ένα γεγονός που είναι πρωτόγνωρο σε όλο τον πλανήτη (!) και όμως πέρασε στα «ψιλά» της ειδησεογραφίας. Ότι δηλαδή ο αναγνώστης της Κυριακάτικης φυλλάδας του «κομιστή» πληρωνόταν,  απ’ τον σημερινό χρεοκοπημένο όμιλο του Μαρινόπουλου  για να διαβάσει την εφημερίδα! Δηλαδή δίνοντας κάποιος 4,25 ευρώ για να προμηθευτεί το «Πρώτο Θέμα», έπαιρνε μαζί και κουπόνι αξίας 6 ευρώ που εξαργύρωνε σε ψώνια από σούπερ μάρκετ του Μαρινόπουλου. Κάτι ανάλογο δεν έχει συμβεί πουθενά σε όλο τον κόσμο και μας δείχνει παράλληλα πόσο «πλασματική» είναι η κυκλοφορία που παρουσιάζει η κίτρινη φυλλάδα του Θέμου.

 Παραθέτουμε το άρθρο που αναφέραμε:

Για την υπόθεση του Μαρινόπουλου δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις οικονομικών αλλά απλές γνώσεις της κοινωνίας και της πολιτικής καθώς το «κανόνι που σκάει» είναι μια εξέλιξη προδιαγεγραμμένη εδώ και χρόνια που δεν απαντά στους κανόνες της αγοράς αλλά σε ένα ακόμη πολιτικοοικονομικό σκάνδαλο της παλιάς πολιτικής τάξης.  Τα ποσά είναι τόσο ασύλληπτα και ο αριθμός των εργαζομένων τόσο μεγάλος που η επίπτωση στα δημοσιονομικά μεγέθη και τους δείκτες της ανεργίας θα είναι σοβαρότατη, πέρα από τα δράματα για οικογένειες και  μικρομεσαίες επιχειρήσεις που κατέστρεψε ήδη και θα καταστρέψει στο προσεχές μέλλον.

Τι λέγαμε για «θαλασσοδάνεια»;

Αλλά μια εταιρία που εμφανίζει χρέη που ξεπερνούν το ιλιγγιώδες ύψος του 1 δις, κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι «έπεσε έξω». Και μόνο από την επιβράδυνση του ρυθμού αποπληρωμής των προμηθευτών, όπως παρατηρούν οι πάντες στην αγορά εδώ και χρόνια ήταν δεδομένο ότι έρχεται το τέλος και μαζί άλλη μια ηχηρή διάψευση διάφορων βολικών, νεοφιλελεύθερων μύθων, όπως ότι οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις (που μεταχειρίστηκε κατά κόρον η εταιρία) καθιστούν τις εταιρίες ανταγωνιστικές, ή ότι οι αγορές αυτορυθμίζονται κλπ κλπ. Την ώρα λοιπόν που αντίστοιχες εγχώριες ή ξένες εταιρίες του κλάδου στην ίδια αγορά καταγράφουν υπερκέρδη, ο Μαρινόπουλος με προνομιακό μερίδιο αγοράς κατάφερε να δημιουργεί υπερ-χρέη. Ή μήπως δεν είναι ακριβώς έτσι;

Στην περίπτωση του Μαρινόπουλου την  ώρα που οι έλληνες φορολογούμενοι «μάτωναν» και ματώνουν  για να καλύπτουν δημοσιονομικά ελλείμματα και να ανακεφαλαιοποιούν τράπεζες, αυτές δάνειζαν ασύλληπτα ποσά σε μια θνησιγενή επιχείρηση, όπως έκαναν για ΜΜΕ και κόμματα.  Και οι συστημικές τράπεζες μέχρι και πριν λίγο καιρό ενέκριναν  δάνεια ύψους 80 εκατομμυρίων ευρώ (!) για μια επιχείρηση που δεν διαθέτει καμία εγγύηση πια, ενώ την ίδια ώρα στραγγαλίζουν από ρευστότητα όλη την πραγματική οικονομία και την υγιή επιχειρηματικότητα. Και αν κάπου ευθύνεται η παρούσα κυβέρνηση στα χέρια της οποίας «σκάει» η βόμβα ενός μεγάλου σκανδάλου, είναι ότι δεν έχει ασκήσει ακόμη αποτελεσματικό έλεγχο στις διοικήσεις των τραπεζικών ιδρυμάτων, που συνεχίζουν να εξυπηρετούν συγκεκριμένες ελίτ αλλά και μετόχους τους, όπως συμβαίνει με την οικογένεια Μαρινόπουλου.

Ποιους «δωροδοκούσε»» ;

Πριν από οποιοδήποτε συμπέρασμα, αρκεί ένα και μόνο γεγονός, που αποδεικνύει την απίστευτη διαπλοκή και εξηγεί τις ακατανόητες στρεβλώσεις του ιδιότυπου ελληνικού πολιτικοοικονομικού  τραγέλαφου. Αυτή η αλυσίδα των σούπερ μάρκετ, λίγο πριν την κατάρρευσή της συνέχιζε να επιδοτεί με 6 ευρώ κάθε αναγνώστη του Πρώτου Θέματος. Δηλαδή στην φυσιολογική τιμή 4,25 ευρώ της κυριακάτικης εφημερίδας ο αναγνώστης παίρνει 6 ευρώ μετρητά που εξαργυρώνει  στα ψώνια για τις βασικές βιοτικές ανάγκες μαζί με άλλα δώρα. Είναι το πρώτο παράδειγμα στον πλανήτη, που ένας αναγνώστης πληρώνεται για να διαβάσει μια εφημερίδα !  Δηλαδή η αλυσίδα Μαρινόπουλος; «δωροδοκούσε» αναγνώστες από λαϊκές οικογένειες για να διαβάζουν τη  -θεωρούμενη από πολλούς-  επιτομή και ναυαρχίδα  της κίτρινης δημοσιογραφίας και του λαϊκισμού στη χώρα. ώστε να της εξασφαλίζει κοινό στην τιτάνια προσπάθεια που κάνει μέχρι σήμερα για να στηρίξει συγκεκριμένα πολιτικά συμφέροντα και να αναπαράγει αυτό το καθεστώς . Κατά διαβολική σύμπτωση τα ίδια συμφέροντα με τα οποία φέρεται να συνδέεται αν δεν ταυτίζεται η οικογένεια Μαρινόπουλου.

Ακόμη μεγαλύτερη σκάνδαλο ότι οι ιδιοκτήτες φρόντισαν να μεταβιβάσουν ακίνητα της επιχείρησης  σε of shore του Ντουμπάι, δικών τους επίσης συμφερόντων, όπως μαρτυρούν οι παράγοντες της αγοράς,  και μάλιστα με την απίθανη μέθοδο του lease back, δηλαδή μετέφεραν την κυριότητα των ακινήτων στο εξωτερικό ενώ η επιχείρηση συνεχίζει μέχρι σήμερα να πληρώνει «ενοίκιο» στους ιδιοκτήτες της, μεγαλώνοντας τα ανοίγματά της. Πρακτικά συνεχίζει με χυδαίο και κυνικό τρόπο να «φυγαδεύει» κεφάλαια και πάγια στα χέρια των αφεντικών της  Κάπως έτσι καταλαβαίνει κανείς πώς χρεοκόπησε μια τεράστια επιχείρηση και πλούτισαν τα αφεντικά της ενώ οι ελεγκτικοί μηχανισμοί ήταν απόντες.  Αλλά με ποια περιουσία ως εγγύηση συνέχισαν οι τράπεζες να τη δανείζουν;

Ανεξήγητο είναι το γεγονός επίσης ότι κάποιοι προμηθευτές «άνοιξαν» εντυπωσιακά μεγάλη πίστωση για μια τόσο προβληματική εταιρία και συνέχιζαν να προμηθεύουν μέχρι την τελευταία στιγμή παρά τις παγιωμένες οφειλές πολλών δεκάδων εκατομμυρίων. (Τραγελαφικό ότι την ίδια ώρα πολλές από αυτές μονοπωλούσαν την επικαιρότητα επιχειρώντας να διαλύσουν σωματεία και να συντρίψουν εργασιακές σχέσεις στις παραγωγικές τους δραστηριότητες,  για να επωφεληθούν με ασήμαντες οικονομίες κλίμακας).

Αυτοί που χλευάζουν τον «κρατισμό», κρατικοποίησαν τις επιχειρήσεις τους !

Αυτό που δεν θέλουν να βλέπουν οι υπέρμαχοι του νεοφιλελευθερισμού στην Ελλάδα είναι ότι η επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης κυρίως  κρατικοδίαιτη . Είτε από αυτούς που μονοπώλησαν τις κρατικές συμβάσεις χωρίς το παραμικρό επιχειρηματικό ρίσκο και κεφάλαια  είτε από αυτούς που ουσιαστικά κρατικοποίησαν τις επιχειρήσεις τους με τον ανεξήγητα υψηλό δανεισμό. (αυτοί που χλευάζουν τις «κρατικοποιήσεις» της λατινικής Αμερικής, επεφύλαξαν ένα «σοβιετικό» πείραμα για να γιγαντώσουν τις «ιδιωτικές» επιχειρήσεις.)  Όλο αυτό το μεταπολιτευτικό τσίρκο δεν θα καταρρεύσει σε μια μέρα.

Κανένα άρθρο 99 δεν πρόκειται να προστατέψει κανένα εργαζόμενο, κανένα πιστωτή ή το δημόσιο και τα Ταμεία παρά μόνο τους ιδιοκτήτες.  Η καταστροφή είναι δεδομένη και αυτό που απέμεινε να γίνει, κοινωνικά δίκαιο και πολιτικά ορθό, είναι να ανακληθούν οι όποιες μεταβιβάσεις παγίων, να εκποιηθούν για να καλύψουν μέρος των υποχρεώσεων κατά τη σειρά που προβλέπεται για τους πιστωτές και να φτάσει γρήγορα η υπόθεση στη Δικαιοσύνη.

* Ο Γιάννης Σιδηρόπουλος είναι δημοσιογράφος του xanthi2.gr

Επενδύοντας στις μίζες και στα αμέτρητα σκάνδαλα

 Γράφει ο mitsos175.

Τα δώσαμε όλα σε μια εταιρία. Όλα τα αστικά κόμματα ψήφισαν αυτό που ήθελε η COSCO. Φτάσαμε στο σημείο να μας υπαγορεύει μια εταιρία τι θα ψηφίσουμε. Μάλλον οι Γερμανοί μας πούλησαν στους Κινέζους και δεν το πήραμε είδηση.

Δουλείες λοιπόν, ιδιωτικοποιήσεις και επενδύσεις. Επενδύσεις με φούντες, αφού δεν υπάρχουν πια δουλειές. Μόνο δούλοι. Να χαρεί κι η Ελίζαμπεθ Μπάθορι της Πολιτικής. Ο μύθος ότι πλένονταν σε αίμα νεαρών παρθένων γυναικών δεν ισχύει φυσικά. Χρησιμοποιεί οποιοδήποτε αίμα εργαζόμενου, ανέργου ή συνταξιούχου.

Βγήκε λοιπόν η Κόρη του Δράκουλα και μας είπε κατ' επανάληψη πως ο αδερφούλης της θα μας φέρει "επενδύσεις". Όπως είχε φέρει ο μπαμπάς της το 1990. Μην τρομάξετε από το video γιατί θα δείτε ζόμπι, περί κωμωδίας πρόκειται.

Τελικά ο μπαμπάκας της έγινε πρωθυπουργός για πολύ κακή μας τύχη και έφερε τις επενδύσεις όπως τις εννοούσε ο ίδιος. Επένδυσε στο μίσος και τους δολοφόνους.

Επένδυσε στις απολύσεις και στο ξεπούλημα

Επένδυσε στο κόψιμο αποδοχών και των δικαιωμάτων. Γι αυτόν 0+0 έκαναν 14%.

Επένδυσε στις μίζες, τα αμέτρητα σκάνδαλα (ΑΓΕΤ, υποκλοπές κλπ) και φυσικά τα ρουσφέτια.
Τώρα θέλουν να ξανακάνουν μεγαλύτερες κι απείρως χειρότερες επενδύσεις. Μη φάνε έχουμε γλάρο... 

Ο «Κόφτης» και η «Παιδαγωγική» των περικοπών

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2016 | 9:21 μ.μ.

Του Γιώργου Κ. Καββαδία*

Ανεξάντλητοι οι κυβερνώντες σε ευφημισμούς και σχήματα λόγου συνεχίζουν να θριαμβολογούν για την «αξιολόγηση» και τη «δίκαιη ανάπτυξη» την ώρα που  στο βωμό της δημοσιονομικής προσαρμογής περικόπτονται μισθοί - συντάξεις, κονιορτοποιούνται δικαιώματα και κατακτήσεις  και η δημόσια περιουσία βγαίνει στο σφυρί. Έτσι και η εκπαιδευτική πολιτική ακολουθώντας τις κατευθύνσεις ΕΕ και ΟΟΣΑ επιδιώκει τη συρρίκνωση του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαίδευσης, τη μείωση των δαπανών και επενδύεται με «παιδαγωγικά» επιχειρήματα και διακηρύξεις περί «ισότητας».

Με έναν ορυμαγδό μέτρων η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ απομακρύνεται όλο και περισσότερο από τις προεκλογικές δεσμεύσεις και ευθυγραμμίζεται με την μνημονιακή πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων αποδομώντας το δημόσιο σχολείο και επιδιώκοντας την άμεση ή έμμεση ιδιωτικοποίησή του, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις ΕΕ και ΔΝΤ. Η σχολική χρονιά ολοκληρώνεται με περίπου 3.500 κενά εκπαιδευτικών στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Η «Παιδαγωγική» των περικοπών και των μηδενικών διορισμών, ο «Κόφτης», διαμορφώνει το πιο γκρίζο τοπίο για την επόμενη χρονιά στα σχολεία.

Ψηφίστηκαν ρυθμίσεις για το Νηπιαγωγείο (διπλασιασμός των μαθητών ανά τμήμα) και το Δημοτικό (μείωση ωρών, κατάργηση τμημάτων) που ουσιαστικά καταργούν το Ολοήμερο και μειώνουν δραστικά το διδακτικό προσωπικό με στόχο την «αναβάθμιση των σχολείων και της εκπαίδευσης των παιδιών»! Ψηφίστηκαν ρυθμίσεις για τα ΕΠΑΛ (νέο ωρολόγιο πρόγραμμα, περιορισμός ειδικοτήτων και τομέων, δημιουργώντας «πλεονάζοντες» εκπαιδευτικούς. Ψηφίστηκε η κατάργηση της μείωσης των 3 ωρών από το ωράριό των υπευθύνων εργαστηρίων πληροφορικής και φυσικών επιστημών που υποβαθμίζει το παρεχόμενο έργο στο σχολείο. Ψηφίστηκε νέο ωρολόγιο πρόγραμμα για το γυμνάσιο το οποίο μειώνει από 35 σε 32  τις ώρες διδασκαλίας, «εξοικονομώντας» περίπου 2.300 καθηγητές συνολικά, ενώ για τους μόνιμους προβλέπονται μαζικές μετακινήσεις.  Επιχειρούν τη διεύρυνση και αφαίρεση αναθέσεων, επαναφορά της καταργημένης τρίτης ανάθεσης! Στην ΤΕΕ επιδιώκουν τον περιορισμό Τομέων και Ειδικοτήτων στα ΕΠΑΛ με ταυτόχρονη μείωση των ολιγομελών τμημάτων!

Στο όνομα των παιδαγωγικών αναγκών και της ελάφρυνσης των μαθητών από την «κοπιαστική και άσκοπη»  γνώση ο Υπουργός Παιδείας σκοπεύει στην ελάφρυνση των σχολείων από εκπαιδευτικούς. Δηλώνει κυνικά «δε θα συνεχιστεί το party των πελατειακών διευκολύνσεων, όπου έχουμε παρκαρισμένους εκπαιδευτικούς». Οι «παρκαρισμένοι εκπαιδευτικοί», σταγόνα στον ωκεανό, δηλαδή, και αποτέλεσμα της ρουσφετολογικής πρακτικής των προηγούμενων και της σημερινής κυβέρνησης χρησιμοποιούνται σαν φύλλο συκής για να καλύψουν την πολιτική των περικοπών και των μηδενικών διορισμών.

Σε κάθε περίπτωση τα θύματα των μέτρων θα είναι κυρίως χιλιάδες αναπληρωτές που θα μείνουν στα "αζήτητα", αλλά και χιλιάδες μόνιμοι εκπαιδευτικοί που θα αναγκαστουν να μετακινηθούν σε περισσότερα σχολεία. Η παιδαγωγική «κοπτική - ραπτική»  προκειμένου να ανοίξουν τα σχολεία τον Σεπτέμβριο με δεδομένη την πολιτική των μηδενικών διορισμών οδηγεί σε απόλυση 8-10.000 αναπληρωτών. Όλα αυτά επενδύονται με μια ρητορική για ένα σχολείο που «. θα εξασφαλίζει υψηλά μαθησιακά αποτελέσματα, θα οξύνει την κριτική σκέψη, θα.» στο όνομα των «ίσων ευκαιριών», ενώ διαχωρίζονται τα μαθήματα σε «βασικά» και σε «ήσσονος σημασίας» που είναι επικίνδυνο παιδαγωγικά και κοινωνικά.
Ταυτόχρονα η επιμονή του Υπουργείου Παιδείας για τετραετές Γυμνάσιο και διετές Λύκειο νομιμοποιεί, εκτός των άλλων, και τη μαζική συγχώνευση Λυκείων λόγω της μείωσης τμημάτων και μαθητών. Παράλληλα στα πορίσματα του «διαλόγου» γίνεται αναφορά στο κλείσιμο των ειδικών σχολείων βάζοντας τις βάσεις για την κατάργηση των μορφωτικών δικαιωμάτων των παιδιών με ειδικές ανάγκες με επίφαση την «κατάργηση των διακρίσεων και του στιγματισμού».

Η σημερινή πολιτική του Υπουργείου Παιδείας αποτελεί συνέχεια των προηγούμενων κυβερνήσεων με διπλό στόχο: Η εκπαίδευση στον «κόφτη» που συνεπάγεται τη μείωση του μισθολογικού κόστους με λιγότερες προσλήψεις εκπαιδευτικών, αύξηση εργασιακού φόρτου, κινητικότητα και ευελιξία,  μετακύλιση κόστους σπουδών στις οικογένειες των μαθητών. Ο δεύτερος αυτός στόχος συνοψίζεται σε μερικές λέξεις: αυτονομία, σπάσιμο του ενιαίου προγράμματος, κατηγοριοποίηση των σχολικών μονάδων, αποκέντρωση, αυτοχρηματοδότηση που σημαίνει ότι η λειτουργία των σχολείων εξαρτάται από τους χορηγούς. Τέλος με μια σειρά μέτρα περί ορθολογισμού επέρχεται μείωση  δαπανών σε υλικοτεχνική υποδομή, και κινητοποιείται ένας διαρκής μηχανισμός αναζήτησης χορηγιών που οδηγεί στην κατάργηση της Δημόσιας και Δωρεάν Εκπαίδευσης.

Αυτές οι απανωτές «μεταρρυθμίσεις» - απορρυθμίσεις πλήττουν το δικαίωμα στη μόρφωση των παιδιών, ιδιαίτερα των ασθενέστερων τάξεων και στρωμάτων και των απομακρυσμένων περιοχών της χώρας.
Όλα αυτά επιδεινώνουν τις συνθήκες της εκπαιδευτικής διαδικασίας, οδηγούν αργά και σταθερά στο δρόμο της απομόρφωσης. Άλλωστε συνολικά η εκπαιδευτική πολιτική αποδομώντας το δημόσιο σχολείο διαμορφώνει το φθηνό σχολείο της αγοράς που δεν επιδιώκει τη μόρφωση, αλλά τη μετάδοση δεξιοτήτων και την κατάρτιση  φθηνού και ειδικευμένου εργατικού δυναμικού σύμφωνα με τις επιταγές της αγοράς. Στο πλαίσιο αυτό επιδεινώνονται οι εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών, προκαλείται ένας εμφύλιος πόλεμος ειδικοτήτων που υπονομεύει τον παιδαγωγικό ρόλο τους και την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης.

*Ο Γιώργος Κ. Καββαδίας είναι φιλόλογος, μέλος της ΣΕ του περιοδικού «Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης», αρθρογράφος στο «ΕΘΝΟΣ» και μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Πειραιά 

Προς κ. Μπαλαούρα καθώς και προς τους υπόλοιπους θρηνούντες συριζαίους βολευτές

Της Τ.Γ.

Είναι πολλά πράγματα τα οποία δεν θέλουμε, όπως είναι γνωστό ότι δεν θέλουμε την ιδιωτικοποίηση των 14 αεροδρομίων, είμαστε υποχρεωμένοι όμως, δυστυχώς, να το υλοποιήσουμε επειδή υπήρξανε συμφωνίες με την προηγούμενη κυβέρνηση και οι δανειστές έλεγαν ότι το κράτος έχει συνέχεια. … Δεν θέλουμε την ιδιωτικοποίηση του λιμανιού του Πειραιά. Αν σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ήτα κυβέρνηση, θα ήταν στο δρόμο να διαδηλώνει κατά της ιδιωτικοποίησης του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς! Νομίζω ότι όλος ο ΣΥΡΙΖΑ αυτά τα πράγματα δεν τα θέλει, είναι υποχρεωμένος όμως να τα υλοποιήσει.

Μάκης Μπαλαούρας – βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ

Προς κ. Μπαλαούρα καθώς και προς τους υπόλοιπους  θρηνούντες  συριζαίους  βολευτές, τις σύγχρονες κακέκτυπες ενσαρκώσεις του δόκτορος Τσέκυλ και κύριου Χαϊντ!

Κύριοι.   Υπάρχουν δυο λέξεις στην υπέροχη γλώσσα μας που από τον Ιούλη του '15 που υπογράψατε την επαίσχυντη υποδούλωση μας, αγνοείτε συστηματικά. Η πρώτη λέγεται ''αξιοπρέπεια'' και η δεύτερη ''παραίτηση''

Η πρώτη σχετίζεται με την ηθική, αξία που προφανώς δεν διαθέτετε! Η  δεύτερη αναφέρεται σε υλικές απολαύσεις που εμφανώς αφού τις αποκτήσατε, ουδόλως είστε διατεθειμένοι να τις απαρνηθείτε!
Αμμεσα συνδεδεμένες οι δυο έννοιες στην πολιτική δυστυχώς, για σας!

Ούτως εχόντων των πραγμάτων, σας απευθύνουμε θερμή παράκληση προκειμένου να διαφυλάξουμε στοιχειωδώς την καρδιά, το στομάχι, και την γενικότερη ψυχική μας κατάσταση που βρίσκεται σε οριακό σημείο!

Συνεχίστε την ατέρμονη κατρακύλα που σας προστάζουν  οι ''αξιότιμοι'' εταίροι σας!

Συνεχίστε να ξεπουλάτε τα πάντα! Ολο τον εθνικό μας πλούτο, όλη τη δημόσια περιουσία μας!

Δώστε τα σπίτια μας στις τράπεζες, συνεχίστε να εξαθλιώνετε τους γέροντες, στείλτε τους στον τάφο μια ώρα αρχύτερα

Εξακολουθήστε να μας στερείτε την επιβίωση μας, να υποδουλώνετε το μέλλον των παιδιών μας!

Έχουμε και μεις ευθύνη που σας το επιτρέπουμε!

Μόνο σας παρακαλούμε! Βγάλτε επιτέλους τον σκασμό!

Η Ελλάδα έχει τη δική της «τρομοκρατία»


Του Κώστα Καίσαρη (από sentragoal.gr)

ΣΤΗΝ Τουρκία σκάνε εκρηκτικά, στην Ελλάδα σκάνε κανόνια. Στους 41 συν 3 οι νεκροί στο «Havalimani Atatourk» της Istanbul. Και στους 239 οι τραυματίες. Στο 1,3 δισ. ευρώ η ζημιά από το κανόνι του Μαρινόπουλου. Με «νεκρούς» και σοβαρά «τραυματίες» όσους έχουν λαμβάνειν. Προμηθευτές, τράπεζες και Δημόσιο. Ετσι πάει: «Ελευθέριος Βενιζέλος» το μεγαλύτερο αεροδρόμιο στην Ελλάδα, «Κεμάλ Ατατούρκ» το μεγαλύτερο αεροδρόμιο της Τουρκίας. Και τρίτο σε αριθμό διακίνησης επιβατών στην Ευρώπη. Κι αν η ελληνική γλώσσα είναι ιδιαιτέρως πλούσια, η τουρκική έχει την πλάκα της: Οντως χαβαλιμάνι αποκαλείται το αεροδρόμιο. Σύνθετη λέξη: Από τον χαβά, τον αέρα δηλαδή, και το λιμάνι που καταπώς φαίνεται κολλάει παντού. Και στον αερολιμένα στα ελληνικά και στο χαβαλιμάνι στα τουρκικά. 
Οσο για τους τρεις με τα καλάσνικοφ και τα εκρηκτικά που γίνανε κιμάς, κανένα πρόβλημα. Ηδη βρίσκονται στην αγκαλιά του Θεού. Μπιρ Αλλάχ φωνάζει ο μουεζίνης. Ενας είναι ο Θεός. Κι όσο θα υπάρχουν θεοί, θα υπάρχουν και «μάρτυρες». Ετοιμοι να θυσιαστούν. Τι είναι αυτή η ζωή μπροστά στην αιωνιότητα; Τίποτα. Οσο θα υπάρχουν θρησκείες, θα υπάρχουν και πρόθυμοι να δώσουν τη ζωή τους. Να κάνουν πολέμους. Σταυροφορίες οι χριστιανοί. Την ιερά εξέταση για τους άπιστους. Παραμύθι φούρναρης είναι η αγάπη που κηρύττουν οι θρησκείες. Οι θρησκείες, όλες οι θρησκείες, πατάνε πάνω στον φανατισμό και στο μίσος. Οσα λεφτά κι αν δώσουν οι Turkish Airlines στον Μέσι και στον Κόμπε Μπράιαντ, όσα κι αν έχουν σπρώξει στην Ευρωλίγκα και στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για διαφήμιση, στράφι θα πάνε. Θα πάνε δηλαδή οι καμικάζι στο Χαβαλιμάνι της Kωνσταντινούπολης και θα το κάνουνε καλοκαιρινό. Μάταιος κόπος τα μέτρα. Ο,τι και να κάνουν οι δυνάμεις ασφαλείας, τον καμικάζι δεν πρόκειται να τον κερδίσουνε ποτέ. Είτε μιλάμε για Ευρώπη και Βέλγιο είτε για Ασία και Τουρκία. Αυτός που δεν φοβάται να χάσει τη ζωή του, δεν χάνει ποτέ.
 
Στην Ελλάδα, αντίθετα, ο πόλεμος είναι οικονομικός. Η τρομοκρατία είναι οικονομική. Είναι οι επιδρομές που κανει η Εφορία. Είναι οι περικοπές σε μισθούς και συντάξεις. Είναι τα κανόνια που σκάνε σε καθημερινό επίπεδο. Οι Ελληνες είναι χωρισμένοι σε δύο κατηγορίες: Σε συνταξιούχους που δήθεν παίρνουν συντάξεις και δήθεν εργαζόμενους. Οι συνταξιούχοι κουτσά στραβά τη βγάζουνε. Εστω και με τρεις κι εξήντα. Από το τίποτα, το τρεις κι εξήντα είναι κάτι. Τι ανάγκες δηλαδή έχει αυτός που βρίσκεται μεταξύ ογδόντα και θανάτου; Τα φάρμακά του κι ένα γιαουρτάκι το βράδυ. Θα βγει έξω να διασκεδάσει; Ας είναι καλά αυτό το καλό παιδί ο Σπύρος Παπαδόπουλος που κάθε Σάββατο έχει τους καλύτερους τραγουδιστές. Και κάθε Παρασκευή ο Κώστας Χαρδαβέλλας.
Το μεγαλύτερο μέρος της σύνταξης πάει στα παιδιά. Και στα εγγόνια. Γι' αυτό και στις αρχές του κάθε μήνα γίνεται τζίρος στα μπαρ και στις καφετέριες. Εχουνε μπει οι συντάξεις κι οι γιαγιάδες με τους παππούδες έχουνε χαρτζιλικώσει τα εγγόνια. Οσο για τα παιδιά που λέμε ότι τσοντάρουνε οι γονείς, δεν μιλάμε για τριαντάρηδες και τριανταπεντάρηδες. Λέμε και για εξηντάρηδες που γυρίζουνε πίσω στο πατρικό. Γλιτώνουνε το νοίκι και ζούνε από τη σύνταξη της μαμάς. Οσοι είναι σε παραγωγική ηλικία χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: Στους ανέργους. Σε αυτούς που δουλεύουνε και πληρώνονται στη χάση και στη φέξη και στους δημόσιους υπαλλήλους. Που βρέξει χιονίσει ο μισθός πέφτει κανονικά. Σαν τη Βάλια Πετούρη. Μπορεί να μην ήξερε τι νόμισμα έχει η Αγγλία, αλλά τόσα χρόνια έχει μάθει πολύ καλά ότι το νόμισμα του φιλανθρωπικού ιδρύματος που ακούει στο όνομα ΕΡΤ είναι πανίσχυρο.
Ξεφύγαμε όμως. Οταν, λοιπόν, η ανεργία είναι στο εκατό και η αγοραστική δύναμη στο μηδέν, πώς θα κινηθεί και θα αντέξει η αγορά; Με αέρα; Δεν γίνεται. Εξ ου και τα κανόνια που λέγαμε. Και στην προκειμένη περίπτωση με τον Μαρινόπουλο, κοινό μυστικό ήταν στην πιάτσα εδώ και κάτι χρόνια ότι ξεψυχάει. Οτι δεν τη βγάζει. Με τη μια διαταγή πληρωμής μάλιστα μετά την άλλη, άργησε να γίνει το μπαμ. Και δεν μιλάμε για τίποτα χιλιάρικα ή εκατομμύρια σαν κι αυτό που έσπρωξε ο Καρυπίδης στον Αρη. Λέμε για κανόνι 1,3 δισ. Πιο δυνατό κι απ' τα κανόνια του Ναβαρόνε. Με Γκρέγκορι Πεκ, Αντονι Κουίν και την Ειρήνη Παππά (φωτό).


Οι μοναδικοί αισιόδοξοι σε αυτόν τον τόπο είναι οι πολιτικοί 
ΟΤΑΝ λέμε 1,3 δισ. γιούρο, μιλάμε για το 1% του ΑΕΠ. Κι η δουλειά από κει και πέρα θα πάει ρολόι. Τα μισά περίπου απ' αυτά, τα 722 εκατομμύρια, είναι σε προμηθευτές. Που θα ρίξουνε κι αυτοί κανόνι με τη σειρά τους και θα σκάει η μια πτώχευση μετά την άλλη. Κανείς δεν μπορεί να αντέξει την σήμερον ημέραν τέτοια ζημιά. Τα υπόλοιπα είναι στις τράπεζες που δίνανε αβέρτα δάνεια και στο Δημόσιο. Ουκ αν λάβοις, λοιπόν, παρά του μη έχοντος κι όλα στο χιόνι. Κι οι 11.000 εργαζόμενοι στον αέρα. Μπορεί να αντέξει αυτόν τον τράκο η ελληνική οικονομία; Θα το δούμε. Αυτός ήταν ο ακήρυχτος πόλεμος που λέγαμε στην αρχή. Με εκατομμύρια «νεκρούς» και «τραυματίες». Ενας αργός θάνατος για εκατομμύρια Ελληνες: Χωρίς σήμερα, χωρίς μέλλον για τα παιδιά τους, χωρίς καμία ελπίδα για το αύριο. Τίποτα. Ενας αργός και βασανιστικός θάνατος.

Οι μοναδικοί αισιόδοξοι σ' αυτόν τον τόπο, οι μοναδικοί που χαμογελάνε σαν τον Τσίπρα ή χαζογελάνε σαν τον Σταθάκη, είναι οι πολιτικοί. Αυτοί που λένε και επαναλαμβάνουν ότι τα δύσκολα είναι πίσω μας και βλέπουν την ανάπτυξη να έρχεται. Αυτοί που έχουν σκύψει πάνω στα προβλήματα. Οπως ο σύντροφος Φλαμπουράρης με τον σύντροφο Νεφελούδη. Που σήκωσαν τα μανίκια και στρώθηκαν στη δουλειά: Από το πρωί χθες η μία σύσκεψη μετά την άλλη. Με την ελληνική οικονομία να έχει καθολικό καρκίνο, Φλαμπουράρης και Νεφελούδης έχουν αναλάβει να δίνουν ματζούνια και γιατροσόφια για να κρατήσουνε στη ζωή τον Μαρινόπουλο. Είναι να γελάει κανείς.

Μενέλαος Λουντέμης: Από την Ικαρία της συμπόνιας και της αλληλεγγύης στο πέτρινο φίμωτρο της Μακρονήσου…

 Του Δημήτρη Δαμασκηνού, εκπαιδευτικού Δ.Ε.-ιστορικού, negreponte2004@yahoo.gr

Στις πρώτες σελίδες του αυτοβιογραφικού μυθιστορήματος Οι ήρωες κοιμούνται ανήσυχα 1 ο Μενέλαος Λουντέμης το 1949 λιπόσαρκος 2 και σακατεμένος από το ξύλο, βρίσκεται ακόμα εξόριστος στην Ικαρία, περιμένοντας μέρα τη μέρα να τον μπαρκάρουν για τη Μακρόνησο.

Ξέρω. Το μαξιλάρι σου καίει
Σαν τον μαρτυρικό τροχό.
Το γέμισαν από βραδύς
Οι δήμιοι των ύπνων μας
Με αναμμένα καρφιά
Μα εσύ κοιμήσου.
Κοιμήσου.
Έστω κι αν στέκουν από πάνω σου
Με το όπλο «επί σκοπόν»
Και με το δάχτυλο στη σκαντάλη
Δύο διμοιρίες εφιάλτες.
Εσύ κοιμήσου.

Κοιμήσου.
Και στην άκρη του ορίζοντα
Ακούονται οι ρωγμές
Που κάνει η ήλιος
Στα κάστρα της νύχτας.
Μα εσύ κοιμήσου.
(Μενέλαος Λουντέμης, Θα ξημερώσει 3).

Τα πάθη του ο συγγραφέας τα διηγείται σε πρώτο πρόσωπο: «Εμείς είμαστε ακόμα στην Ικαρία», θα γράψει χρησιμοποιώντας εμφαντικά το εμείς, για να εντάξει βέβαια το ταπεινό του σαρκίο στην πολυπληθή ομάδα των συνεξόριστων συντρόφων του που έχουν κατακλύσει το νησί 4 και ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

«ΛΕΣΒΙΟΙ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – Πορεία προς τον θάνατο»

Της Τ.Γ. 

Η άγνοια, η παραποίηση και η λήθη της πραγματικής ιστορίας, υπήρξαν ανέκαθεν οι πιο καλοί σύμμαχοι των εκάστοτε εξουσιών!
Τούτες τις εποχές, που ο καπιταλισμός άπληστα ρουφά δικαιώματα και κατακτήσεις μαρτυρικά κερδισμένες, σπέρνει ταυτόχρονα τη γη που φυτρώνει ο φασισμός!
Για τούτο είναι μεγάλη η ανάγκη να γνωρίσουμε  όσους ήρωες γίναν, όσους με τη ζωή και το αίμα τους στρώσαν τους δρόμους της δικής μας λευτεριάς!
Το βίο και την πορεία του καθενός να μάθουμε χαρίζοντας του μια θέση στο εικονοστάσι της ψυχής, κι ίσως έτσι γίνουμε και μεις λίγο καλύτεροι..

Κάθε συμβολή λοιπόν στη γνώση και τη μνήμη της ιστορικής πραγματικότητας, πολύτιμη.
Σ' αυτή την κατεύθυνση κινείται και το καινούριο  βιβλίο του Γιώργου Γαλέτσα «ΛΕΣΒΙΟΙ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – Πορεία προς τον θάνατο» που ήρθε να προστεθεί και να συμπληρώσει την προηγούμενη συγγραφική του δραστηριότητα, το ιστορικό ντοκουμέντο «Στο σημάδι».

Κεντρικός παρουσιαστής του βιβλίου ήταν ο δικηγόρος Απόστολος Κομνηνάκας σε μια εκδήλωση που έγινε στα «Τσαμάκια», μαρτυρικό τόπο εκτέλεσης των Λέσβιων αγωνιστών, από τους απάνθρωπους ναζίδες και τους ντόπιους συνεργάτες τους!
Παρόντες συγγενείς των αδικοχαμένων πατριωτών, κάποιοι εκ των οποίων αγνοούσαν μερικώς ή γνώριζαν διαστρεβλωμένες τις ιστορίες των προγόνων τους!

Η αξιόλογη αυτή καταγραφή και αποκατάσταση της αλήθειας έγινε, όπως ο κ. Γαλέτσας αναφέρει στον πρόλογο που επιμελήθηκε ο Μ. Γλεζος: «Ως ελάχιστος φόρος τιμής στους αμνημόνευτους μάρτυρες της Λευτεριάς. Ως ανάθημα μνήμης για να μη ξεχαστεί η προσφορά τους. Ως παράδειγμα  της αυτοθυσίας τους για το σύνολο. Ως απόδειξη ότι γεννήτορες της Ιστορίας είναι οι ίδιοι οι Λαοί».

Ευχόμαστε από καρδιάς ΚΑΛΟΤΑΞΙΔΟ

Κούλης - Τσίπρας τα απόλυτα troll σε έναν αγώνα κουταμάρας.

Γράφει ο mitsos175

 Κούλης: "Tο μέλλον είναι να τελειώνουμε με τον λαϊκισμό". Κατά του λαϊκισμού, ΕΣΥ; Σε λίγο θα μας πεις, ότι δεν είσαι ευχαριστημένος από τις συσκευές Siemens. Τα βαφτιστήρια του μπαμπά πως πάνε Κυριάκο; Περιμένουν διορισμό; Τα ψέματα; Αυξάνονται και πληθύνονται, δόξα τα κανάλια.
1-0. Ανοίγει το σκορ με φαλτσαριστό σουτ.

Αλέξης: "Μίλησα νωρίτερα με τον Τζέρεμι Κόρμπιν (ηγέτη των Εργατικών) για να εκφράσω την αλληλεγγύη μου για τις δύσκολες στιγμές που περνά η χώρα του"! Αν δεν είναι τρολιά, τότε το troll είναι ο ίδιος ο Τσίπρας. Αλέξη, αγάπη μου, πάρε τους συνταξιούχους τηλέφωνο, ξέρεις, αυτούς που τους έκανες μισή τη σύνταξη, αυτή που δήθεν δεν θα έκοβες. Κι οι άμοιροι, που τους κόπηκε το ΕΚΑΣ, χάλια τα περνάνε. Μη σε πετύχουν μόνο. Θα έχουμε επεισόδια στον αγωνιστικό χώρο.
1-1. Γκολάρα από σέντρα.

Κούλης: "Θέλω αυτοδυναμία, αλλά θα σχηματίσω μια διευρυμένη κυβέρνηση" Κι εγώ θέλω τη Scarlett Johansson ΜΑΖΙ με τη Monica Bellucci, αλλά στην πράξη αρκούμαι στην... κυρά Καλλιόπη τη θεούσα. "Από το ολότελα καλή κι η Παναγιώταινα". Κάτσε να πάρεις διψήφιο ποσοστό με όσα λες και να είσαι κι ευχαριστημένος.
2-1 από σπόντα.

Αλέξης: "Θα πάω Κίνα". Το κακό είναι πως θα γυρίσεις πίσω. Δεν το βλέπω να σε κρατάνε οι Κινέζοι, όσο και να τους παρακαλάμε. Αλέξη μου, γιατί επιβαρύνεις τον προϋπολογισμό; Μια επίσκεψη στο υποκατάστημα της COSCO αρκεί. Μην ξεχνάς τη βαθιά υπόκλιση στο λογότυπο της εταιρείας. Πως είπαμε λένε το "θα κάνω ότι μου πείτε" στα κινέζικα;
2-2. Σκληρός αγώνας, πάμε για παράταση.

Κούλης: "Να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι επικίνδυνος". Μίλησε ο ακίνδυνος... βρικόλακας. Κούλη, δεν θέλω να σε ταράξω, αλλά το δικό σας πρόγραμμα συνεχίζει ο Αλέξης, ξέρεις, αυτό το Μνημόνιο που ψήφισες κι εσύ.
3-2. Φοβερό σουτ. Δοκάρι και μέσα.

Κούλης: Θα ρωτήσει τους νεοδημοκράτες για το πρόγραμμα της ΝΔ. Και μετά θα κάνει... ότι του πει το Βερολίνο.
4-2. Αλέξη, πρόσεχε, πήρε κεφάλι με αυτή την ξεροκεφαλιά.

Αλέξης: "Η ΕΕ αντιμετώπισε με ευγένεια το δημοψήφισμα στη Βρετανία, όχι όμως το δικό μου" Τώρα όμως δεν έχεις παράπονο, στα όπα - όπα σ' έχουν. Εμάς γδέρνουν. Και που είδες την ευγένεια, όχι πες μου, που την είδες;
4-3. Κανονικά τέτοια "ομαδική" προσπάθεια αξίζει για δυο γκολ, αλλά... οι κανονισμοί της ΕΕ.

Αλέξης: "Θα κάνω σχεδόν απλή και σχεδόν άδολη αναλογική". Κι εγώ θα κατεβάσω τον ουρανό με τ' άστρα. Μετά από τη μαγειρική σου, θα φάμε οικουμενικό σιχτίρ πιλάφι.
4-4 ισοφάρισε από στημένη φάση. Εντελώς στημένη όμως.

Θα πάμε στα πέναλτι. Θα μας στήσουν κι εμάς στα 6 μέτρα, ενώ θα μας ρίχνουν γκολ με το τσουβάλι. Εκτός, αν τους αποβάλουμε και τους δυο για πολύ, μα πολύ, βρώμικο παιχνίδι... .

Ξεχάσαμε, ότι είμαστε παιδιά και εγγόνια ανταρτών…

Της Αλέκας Ζορμπαλά

Άλλο πράγμα να προστατεύεις τον Μαρινόπουλο με το Fund στο Κατάρ, τη βίλα στο Μαϊάμι και την Σανέλ τούρτα γενεθλίων και άλλο πράγμα να εξαϋλώνεις τις συντάξεις του παππού και της γιαγιάς μας!

Ο πρώτος αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του πυλώνα της υγιούς επιχειρηματικότητας & της αναπτυξιακής παραγωγικής διαδικασίας, ενώ ο παππούς και η γιαγιά μας είναι παράσιτα, που με τους εξωφρενικούς μισθούς τους όλα τα προηγούμενα χρόνια και τις ιλιγγιώδεις συντάξεις τους τώρα, οδήγησαν τη χώρα σε αυτή τη κρίση και δεν της επιτρέπουν να προχωρήσει μπροστά.

Που θα πάει όμως, θα έρθει κάποια στιγμή, που αυτά τα παράσιτα, οι παππούδες και οι γιαγιάδες, θα ξεσηκωθούν, όχι για να προστατέψουν τα ψίχουλά τους, αλλά για να προστατέψουν εμάς, που ξεχάσαμε, ότι είμαστε παιδιά και εγγόνια ανταρτών…

Αναμένοντας τον ... θεόσταλτο Σάκη Ρουβά ... να μας σώσει.

Του Γ. Γ.

Πριν από κάποιο καιρό όταν το ένθετο της φυλλάδας του Αλαφούζου είχε στο εξώφυλλο του τον Σάκη Ρουβά να φωτογραφίζεται με μπαγκράουντ πανί που έγραφε  «Πιο πολιτικός από ποτέ», είχαμε πάρει στον φραμπαλά αυτό το δημοσίευμα της «Καθημερινής» και το αντιμετωπίσαμε με μια σκωπτική ανάρτηση που την τιτλοφορούσαμε «Λέτε να δούμε τον Σάκη Ρουβά υπουργό Πολιτισμού;».

Μήπως όμως βιαστήκαμε να κάνουμε τις εκτιμήσεις μας και η όλη ιστορία να μην είναι τόσο για χαβαλέ;

Σε μια χώρα που καπιταλιστές και ΜΜΕ κατασκευάζουν κόμματα τα οποία μάλιστα με την πρώτη εκλογική τους συμμετοχή αποκτούν κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, σαν το «Ποτάμι» που τώρα πια κατάντησε ξεροπόταμος.
Σε ένα εκλογικό σώμα που επιλέγει γραφικούς, γελοίους τύπους, σαν τον Βασίλη Λεβέντη και τους κάνει παράγοντες της πολιτικής μας ζωής.
Σε μια κοινωνία παραζαλισμένη  από τα απανωτά βάρβαρα ταξικά χτυπήματα που δέχεται και η αποστροφή της για τα καθεστηκυία πολιτικά κόμματα είναι δεδομένη.
Σε ένα τέτοιο σκηνικό,  δηλαδή, σαν το σημερινό, θα 'πρεπε κάποιος να αποκλείσει ότι ένα «λαμπερό» πρόσωπο δημιούργημα του σταρ σύστεμ , δεν θα βρει χώρο να διαδραματίσει ρόλο στην πολιτική σκηνή  αν επιλεγεί και προωθηθεί από μερίδα της ντόπιας πλουτοκρατίας για να ηγηθεί πολιτικού σχηματισμού;

Γιατί τα γράφουμε όλα αυτά; Ο λόγος είναι ότι έπεσε το μάτι μας σε μια 12σέλιδη (!) συνέντευξη του Σάκη Ρουβά που δημοσιεύει το περιοδικό «Crash», του Τράγκα. Τι παπαριές λέει σ’ αυτή το «ίνδαλμα της νεολαίας» δεν περιγράφονται. Κάτι ανάλογες απ’ αυτές που ξεστόμιζε ο μέντοράς του Ψινάκης και ο κόσμος τον ψήφισε για δήμαρχο Μαραθώνα.

Ο Ρουβάς βάζει όμως  και ένα κερασάκι. Μας λέει ότι αν εμπλακεί με την πολιτική  .. θα είναι θέλημα θεού! Σε ερώτηση αν θα ασχοληθεί με την πολιτική του βγαίνει από μέσα του η Ελένη Λουκά: «Δεν θέλω να αποκλείω τίποτε. Αυτό όμως που θέλω σίγουρα είναι να είμαι χρήσιμος, δίκαιος και αποτελεσματικός, σύμφωνα με το θέλημα του θεού. Ακούγεται ίσως κάπως αυτό που λέω, αλλά δίνει νόημα υπαρξιακό. Το θεό όπως τον εννοεί ο καθένας ασφαλώς … Αν αυτό, κάποια στιγμή, με οδηγήσει να εμπλακώ με την πολιτική ποιο ενεργά, θα το κάνω»!!!

Συμπέρασμα: Αναμένουμε τον .. θεόσταλτο Ρουβά, να μας σώσει κι αυτός.

Δημοκρατία και Ευρωδικτατορία

Γράφει ο Γρ. Σουλτάνης  

Οι δημοκρατικές διαδικασίες είναι ασύμβατες με την ιδεολογία της ΕΕ.  Η θεμελιώδη αντιδημοκρατικότητα που χαρακτηρίζει την ΕΕ- με εύσχημο τρόπο αποκαλείται «δημοκρατικό έλλειμμα»-δεν είναι ένα ζήτημα συγκυριακό, αλλά δομικό.

Με αφορμή το Brexit, το γεγονός αυτό ήρθε πάλι στην επικαιρότητα, αφού, στις δημόσιες δηλώσεις που ακολούθησαν διαφάνηκε με σαφήνεια η θεμελιώδη αντιδημοκρατικότητα της ιδεολογίας των ευρωκρατών.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η περίπτωση του προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου-του δημοκρατικότερου οργάνου που διαθέτει η ΕΕ-, ο οποίος, εν πολλοίς, ισχυρίστηκε ότι «υπάρχει κίνδυνος να διεξαχθούν δημοψηφίσματα και σε άλλες χώρες της ΕΕ», υπονοώντας σαφώς ότι τα δημοψηφίσματα, δηλαδή, η έκφραση της βούλησης των λαών, συνιστούν κίνδυνο για το καθεστώς της ΕΕ. Επιπλέον, γίνεται έμμεσα παραδεκτό το γεγονός ότι η ΕΕ είναι κατασκεύασμα των ευρωπαϊκών ελίτ, ενάντια σε κάθε έννοια δημοκρατικής νομιμοποίησης.

Σε ακόμη πιο δραματικούς τόνους, η γερμανίδα καγκελάριος δήλωσε ότι «…η ιδέα της ευρωπαϊκής ενοποίησης ήταν μια ιδέα ειρήνης. Βλέπουμε όλοι ότι ο κόσμος βρίσκεται σε αναταραχή. Η ειρήνη που έχουμε στην Ευρώπη εδώ και πολλά χρόνια, δεν είναι αυτονόητη».
 
Σε αυτή τη δήλωση υπονοείται ότι η έκφραση της βούλησης των λαών, αφενός θα επιφέρει τη διάλυση της ΕΕ και αφετέρου, θα αποτελέσει την αιτία επιστροφής στην παλιά εποχή των ενδοευρωπαϊκών ανταγωνισμών και των ένοπλων συγκρούσεων. Άρα, η Ενωμένη Ευρώπη απαιτεί την παράκαμψη της ετυμηγορίας της λαϊκής βούλησης, αφού, αν αυτή η ετυμηγορία-που προεξοφλείται ως αρνητική για την ΕΕ-γινόταν αποδεκτή, θα ισοδυναμούσε με συνηγορία στο πόλεμο!

Εκτός του ότι, ηχεί ως ανέκδοτο ο ισχυρισμός ότι ο λόγος συγκρότησης της ΕΟΚ/ΕΕ ήταν η ανάγκη για ειρήνη, έχει αποδειχθεί ότι το ελεύθερο εμπόριο, σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί πανάκεια για την αποτροπή ενός πολέμου-πέρα από το γεγονός ότι ειδικά το ελεύθερο εμπόριο αποτελεί ένα είδος πολέμου.

Στην ίδια λογική, οι χριστιανοδημοκράτες της Γερμανίας ανακοίνωσαν ότι «τάσσονται κατά της ιδέας να διεξάγονται δημοψηφίσματα για μείζονες αποφάσεις της ευρωπαϊκής πολιτικής, επειδή κάτι τέτοιο θα υπονόμευε την κοινοβουλευτική δημοκρατία….»!!!

Τα συμπεράσματα που εξάγονται αβίαστα είναι ότι οι πολιτικοί διαχειριστές της ΕΕ διακατέχονται από μια υφέρπουσα αντιδημοκρατικότητα, η οποία, συνήθως, καλύπτεται πίσω από μια οικονομίστικη δογματική γλώσσα.

Εντούτοις, η θεμελιώδης αντιδημοκρατικότητα έχει δύο πτυχές: η πρώτη αφορά τη νεοφιλελεύθερη ιδεολογία και η δεύτερη την κυριαρχία των πολυεθνικών εταιριών.

Ο φιλελευθερισμός δεν υπήρξε ποτέ συμβατός με τη Δημοκρατία και πολύ περισσότερο, ο σύγχρονος φιλελευθερισμός (νεοφιλελευθερισμός), καθότι, καθώς αποτελεί ιδεολογική έκφραση της κυριαρχίας του καπιταλισμού, με τη μορφή των εταιριών, αξιώνει την ηγεμονία στο πεδίο των ιδεών.
Έτσι, η Δημοκρατία είναι ένα πολιτειακό σύστημα καταδικαστέο, αφού αποτελεί εμπόδιο στην κυριαρχία των αυτονομημένων οικονομικών κέντρων εξουσίας.

Η ΕΕ δεν είναι μια απλή διακρατική οικονομική ένωση με υπερεθνικά χαρακτηριστικά, αλλά ένα νεοφιλελεύθερο σχέδιο σε διαδικασία ολοκλήρωσης που φιλοδοξεί να ενοποιήσει τις εθνικές καπιταλιστικές τάξεις, στα πλαίσια μιας φιλελεύθερης αυτοκρατορίας. Η ενοποίηση αυτή, απαιτεί την κατάργηση του κράτους-έθνους, γιατί αυτό, αντιβαίνει στις ανάγκες συσσώρευσης του κεφαλαίου.

Στα νέα δεδομένα, η πολυεθνική αποτελεί τον κυρίαρχο καπιταλιστικό θεσμό συσσώρευσης κεφαλαίου (πραγματικού ή πλασματικού), με αποτέλεσμα-στα πλαίσια της οικονομίας της αγοράς-η κοινωνική και γεωπολιτική σφαίρα να διαμορφώνεται με βάση τις ανάγκες αυτού του θεσμού.

Όπως κατά τη βιομηχανική επανάσταση, ο εργοστασιακός θεσμός ήταν ο διαμορφωτής του οικονομικού, ατομικού, κοινωνικού, αστικού και εθνικού χώρου, κατά παρόμοιο τρόπο, η Εταιρία επιχειρεί την αναδιαμόρφωση των χώρων. Αυτό απαιτεί την κατασκευή ενός νέου τύπου υποκειμένου, την επιβολή του οικονομικού ολοκληρωτισμού στις κοινωνικές σχέσεις και την κατάργηση της εθνικής κυριαρχίας και των κρατών.

Επί της ουσίας, η ΕΕ είναι ένας πολιτικός θεσμός στην υπηρεσία των Εταιριών, που επιχειρεί να καθορίσει τα γεωοικονομικά όριά της, προκειμένου να διασφαλίσει την απρόσκοπτη συσσώρευση κεφαλαίου, στα πλαίσια του αμείλικτου διεθνούς ανταγωνισμού.

Εντούτοις, η επιστροφή σε ένα είδος αυτοκρατορίας υπό γερμανικό imperium, θα σημάνει, όχι μόνο την κατάργηση των εθνών-κρατών αλλά και όλων των συμπαρομαρτούντων που έλαβαν χώρα στα πλαίσια του έθνους κράτους. Ακόμη και αυτή η ισχνή αντανάκλαση δημοκρατίας, η κοινοβουλευτική, θα εκλείψει μαζί με τα κοινωνικά και ατομικά δικαιώματα και το κοινωνικό κράτος.

Κι αυτό, όχι λόγω της αυτοκρατορικής δομής-που θα σήμαινε επιστροφή σε παρωχημένα μοντέλα πολιτειακής οργάνωσης-αλλά εξαιτίας της εταιρικής κυριαρχίας, που καθώς παίζει χωρίς αντίπαλο, εγείρει αξιώσεις ισχύος σε όλα τα πεδία του κοινωνικού, με τη μορφή του νεοφιλελεύθερου ιδεολογήματος.

Η Δημοκρατία (ακόμη και η κακέκτυπη κοινοβουλευτική) δεν έχει θέση στο νεοφιλελεύθερο οικοδόμημα της ΕΕ.
Γι αυτό και οι ευρωκράτες, για να προλάβουν κάθε πιθανό δημοψήφισμα και μια διάλυση της ΕΕ έχουν ετοιμάσει το «τελεσίγραφο» δημιουργίας ενός Υπερκράτους (Ευρωδικτατορίας) της ΕΕ που προβλέπει ότι «οι χώρες της ΕΕ θα χάσουν το δικαίωμα να έχουν το δικό τους στρατό, το δικό τους ποινικό δίκαιο, το δικό τους φορολογικό σύστημα ή το δικό τους κεντρικό τραπεζικό σύστημα, με όλες αυτές τις εξουσίες να μεταφέρονται στις Βρυξέλλες».

ΒΙΟΜΕ - ΡΟΜΠΕΝ: Σήμερα στο ΕΜΠΡΟΣ, αύριο στο υπ. Εργασίας

Οι εργαζόμενοι στη ΒΙΟΜΕ και οι Ρομπέν του ξύλου, μαζί με τις πρωτοβουλίες αλληλεγγύης, κατεβαίνουν ενωμένοι στην Αθήνα, από τις 30/6 και για όσο χρειαστεί στο Υπουργείο Εργασίας, για τη διεκδίκηση άμεσης λύσης για τα αυτοδιαχειριζόμενα εργοστάσια.

- Πέμπτη, 30/6, 20:00, ανοιχτή συνέλευση στο θέατρο Εμπρός

- ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ, 1/7, ΑΠΌ ΤΙΣ 9:00, ΣΤΟ ΥΠ.ΕΡΓΑΣΊΑΣ (ΣΤΑΔΙΟΥ)

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε το κάλεσμα για συμπαράσταση που απεύθυνε η ανοιχτή πρωτοβουλία αλληλεγγύης στον Αγώνα της  ΒΙΟΜΕ προς τα σωματεία, τις κινήσεις, τις οργανώσεις και τις συλλογικότητες της εργατικής τάξης, των μαχόμενων κοινωνικών και εργατικών αγώνων. Προς τους ανένταχτους αγωνιστές και τους αλληλέγγυους.

Bίντεο

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger