Νεοτερα

Στοχεύουν στους μετανάστες, χτυπούν το λαό

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2016 | 5:13 μ.μ.

Δεν ενοχλεί η φτώχεια και η ανεργία, αλλά οι μετανάστες

Του Σεϊτ Αλντογάν - Ανταποκριτή στην Ελλάδα της ημερήσιας Τούρκικης εφημερίδας Evrensel
(Μια πολύ επίκαιρη ανάρτηση που δημοσιεύτηκε στο μπλοκ μας τον Μάρτη του 2012)

"Φάτε κύριοι, φάτε, αυτή η όρεξη είναι δική σας /
Μέχρι να μπουχτίσετε, να σκάσετε, να αηδιάσετε /
Και αν σηκώσουν το κεφάλι /
Βασανίστε, σκοτώστε, διώξτε, φυλακίστε".


  Μαζί με την καπιταλιστική κρίση οι κυρίαρχες τάξεις εξαπέλυσαν τεράστιες επιθέσεις σε κάθε επίπεδο, με γκεμπελίστικες μεθόδους, με δημαγωγία και μαύρη προπαγάνδα γύρω απ' τον πατριωτισμό, μία «νέα κοινωνία», «ή βουλιάζουμε ή αλλάζουμε» κ.λπ. Κι όπου δεν έφτασαν τα ψέματα και η πολιτική τους, έδειξαν τα δόντια τους: Κλομπ, βόμβες, προβοκάτσια και κάθε είδους βία. Κι από κοντά βομβάρδισαν τις μάζες με ψέματα. Τα ΜΜΕ άνοιξαν τη βρύση της δηλητηρίασης.

Ψευτοδιλήμματα, αποπροσανατολισμός...

Ένα από τα αγαπημένα τους ζητήματα είναι το θέμα των μεταναστών. Ειδικά αυτές τις μέρες, είναι στην ημερήσια διάταξη το μεταναστευτικό ζήτημα. Σχεδόν σε καθημερινή βάση τα ΜΜΕ κάνουν αναφορά στην «ιστορική Αθήνα», το «κέντρο που στενάζει» το κλείσιμο των επιχειρήσεων, τη δημόσια ασφάλεια. Μαύρο πρόβατο είναι ο μετανάστης. Τα αστικά κόμματα ανακοινώνουν σχέδια απαλλαγής απ' τους μετανάστες και συναγωνίζονται ποιος θα δείξει πιο σκληρό πρόσωπο. Ταυτόχρονα, συνεχίζονται οι επιχειρήσεις σκούπα και η τρομοκρατία.

Δεν είναι τυχαίο βέβαια το ότι επιτίθενται τώρα με τον πιο άγριο τρόπο στους μετανάστες. Μια πέτρα, πολλά πουλιά. «Να φύγουν οι μετανάστες» για να έχουν δουλειά οι Έλληνες, «η οικονομία δεν σηκώνει αυτό το βάρος», «οι μετανάστες δυναμιτίζουν τη δημόσια γαλήνη» κ.λπ.
Σε όλη την ιστορία του καπιταλισμού, το κεφάλαιο και οι εκπρόσωποι του για να εξουδετερώσουν και να αποπροσανατολίσουν τις μάζες δεν δίσταζαν να χρησιμοποιήσουν προβοκάτσια, τεχνητές σκευωρίες, βία, ψέματα. Σκοτώνουν, λεηλατούν, τρομοκρατούν, αλλά ποτέ δεν φταίει το σύστημά τους. Πάντοτε υπάρχουν αποδιοπομπαίοι τράγοι. Αν δεν υπάρχουν, θα δημιουργήσουν.

Ας πούμε, η ανεργία, η φτώχεια, η κατάργηση των δικαιωμάτων δεν είναι τρομοκρατία. Τρομοκρατία είναι ένα κυπελλάκι γιαούρτι που τρώει ο Πάγκαλος. Η πρώτη περίπτωση είναι εφαρμογή των βρόμικων πολιτικών του κεφαλαίου, που πρέπει να αποδεχτούν οι εργαζόμενοι ως μοίρα. Η δεύτερη, συζητείται μέρες ολόκληρες και «αναλύεται» απ' τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου ως καταπάτηση των δημοκρατικών θεσμών, περιορισμό των ελευθεριών.
Το επόμενο διάστημα το κεφάλαιο και οι εκπρόσωποι του θα καλλιεργήσουν μια συστηματική προπαγάνδα εναντίον των μεταναστών.

Ο Καρατζαφέρης βγήκε ανοικτά και στοχοποίησε τους μετανάστες. Δεν δημιουργούνται κίνδυνοι δολοφονιών μεταναστών; Ο αρχηγός του ΛΑΟΣ ζήτησε να οπλιστεί ο κόσμος. Δηλαδή σε μία «δημοκρατική» χώρα έδειξε τους μετανάστες ως αιτία των κακών, όπου ο κάθε πολίτης μπορεί να πάρει τα όπλα και να τους «καθαρίσει».

Καταρχάς, ο Καρατζαφέρης και κάθε Καρατζαφέρης πρώτα είναι εχθρός του λαού του και ύστερα του μετανάστη. Να είσαι με τον εργάτη και τον εργαζόμενο και να είσαι εχθρός του μετανάστη, δεν γίνεται. Αυτή η εχθρότητα προέρχεται από την ταξική ουσία, η οποία φορά τη μάσκα του πατριωτισμού.

Ξέρουμε τον πατριωτισμό τους. Ο πατριωτισμός τους εκφράζεται ενάντια στους φτωχούς μετανάστες, αλλά μπροστά στις μονοπωλιακές εταιρείες μοιάζουν σαν βρεγμένες γάτες. Αυτοί πούλησαν τον ελληνικό λαό και την Ελλάδα στις μονοπωλιακές διεθνείς εταιρείες κεφαλαίων, στην EE, στο ΔΝΤ.

'Οταν καταδίκασαν τον κόσμο στην πείνα, την ανεργία και την εξαθλίωση, ο κόμπος δεν είχε φτάσει στο χτένι αλλά έφτασε με τους μετανάστες. Στάζει βρομιά από το στόμα της αστικής τάξης. Βάζουν μπρος όλους τους μηχανισμούς της προπαγάνδας για να πείσουν τον ελληνικό λαό ότι δήθεν τον σκέφτονται προσπαθούν να φροντίζουν για την ασφάλεια του. Αυτοί που δεν προστάτεψαν τον ελληνικό λαό από ΔΝΤ και EE, τον προστατεύουν από τον εξαντλημένο μετανάστη. Δεν κάλεσαν, φυσικά, τον ελληνικό λαό να αρνηθεί τις βάρβαρες επιθέσεις του κεφαλαίου, αλλά τον καλούν να εξοπλιστεί ενάντια στους μετανάστες για να σκοτώσει.

Από την άλλη, δεν είναι περίεργο που κανένας εισαγγελέας δεν έκανε ούτε μία ερώτηση στον Καρατζαφέρη, γιατί στοχοποιεί το μετανάστη εργαζόμενο και γίνεται έτσι υποκινητής δολοφονιών. Φυσικά δεν περιμένουμε κάτι τέτοιο...

Οι εργάτες και οι εργαζόμενοι δεν κινδυνεύουν από το μετανάστη, αλλά από την πολιτική του κεφαλαίου. Ποιος είναι ο πραγματικός κίνδυνος; Είναι να διωχτούν ακόμα μερικές εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι απ' τη δουλειά, να καταργηθούν οι κατακτήσεις και οι συλλογικές συμβάσεις, να μπει σε υποθήκη το μέλλον των παιδιών, να καταντήσουν οι συνταξιούχοι να ψάχνουν τρόφιμα στα σκουπίδια, να φοβούνται οι εργαζόμενοι μήπως ήρθε η σειρά τους να μπουν στο μακρύ κατάλογο της ανεργίας, να φοβούνται να αρρωστήσουν, να πληρώσουν χαράτσια. Μήπως όλα αυτά τα έκαναν οι μετανάστες; Θες δεν θες αναρωτιέσαι. Πώς και δεν πήραμε χαμπάρι ότι το μέλλον του ελληνικού λαού μπήκε σε υποθήκη από μετανάστες κ όχι από το κεφάλαιο;

Τρομοκρατία είναι να χάνεις το ψωμί σου

Η κυβέρνηση ασκεί μια τεράστια τρομοκρατία ενάντια των μαζών: Να φοβούνται οι γονείς πώς θα μεγαλώσουν τα παιδιά τους, να φοβούνται πώς θα πληρώσουν το ενοίκιο, να φοβούνται ότι θα χάσουν το σπίτι τους. Αυτή η τρομοκρατία προέρχεται από το κεφάλαιο και όχι από τους μετανάστες.

Ο όρος της τρομοκρατίας δεν σημαίνει μόνο φυσική βία. Μεγαλύτερη τρομοκρατία είναι να χάνει κανείς το ψωμί, τη δουλειά, τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις του. Οι μετανάστες δεν είναι ανεξάρτητοι απ' αυτά.

Το κεφάλαιο πάντοτε προωθεί τον αποπροσανατολισμό των μαζών για να διαιωνίσει το σύστημά του, όπου δεν χωρούν οι ανθρώπινες αξίες. Εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες προσέφεραν στην ελληνική οικονομία και συνεχίζουν να προσφέρουν. Στις αγροτικές δουλείες, σε οικοδομές, μεταφορές, καθαριότητα και σε πολλούς άλλους κλάδους, εργάστηκαν και εξακολουθούν να εργάζονται μετανάστες. Στην ανάπτυξη της οικονομίας είχαν ένα σημαντικό μερίδιο. Όμως, ως μάζα φτηνής εργασίας και ως μέσον ανταγωνιστικότητας ενάντια στην ντόπια εργατική τάξη. Είναι μία μάζα που πάντα είναι κατάλληλη για άγρια εκμετάλλευση, ψέματα και προπαγάνδα του καπιταλισμού για να μπορέσει να κρύψει την πραγματικότητα.

Ακούμε συχνά αυτές τις μερες ότι κλείσανε επιχειρήσεις και λόγω των μεταναστών έχει αλλάξει η εικόνα του «ιστορικού κέντρου». Πάνω από 150.000 επιχειρήσεις έκλεισαν εξαιτίας της κρίσης, δηλαδή λόγω της πολιτικής του κεφαλαίου. Οι τεράστιες ναυπηγικές μονάδες έβαλαν λουκέτο λόγω του πολιτικού σχεδιασμού του καπιταλισμού, αλλά και των ιδιωτικοποιήσεων. Χιλιάδες κλειστά μαγαζιά, εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι, παντού φτώχεια, εξαθλίωση των συνταξιούχων, παύση της λειτουργίας των υπηρεσιών, τα συσσίτια, άστεγοι και πολλά άλλα δεν αλλάζουν την εικόνα της ιστορικής πόλης. Την αλλάζουν οι μετανάστες. Τετρακόσια ευρώ μισθός δεν αλλάζει τη διάθεση των ανθρώπων, την αλλάζει η εξαντλημένη εικόνα των μεταναστών.

Η διεθνής φήμη της Ελλάδας δεν άλλαξε, δήθεν, με την πολιτική των κυβερνήσεων, άλλαξε εξαιτίας των μεταναστών. Και να ζούσε ο Γκέμπελς και να ήταν σύμβουλος της ελληνικής κυβέρνησης, δεν θα μπορούσε να πει τίποτα παραπάνω απ' αυτά που λένε οι «Καρατζαφέρηδες» (του ΛΑΟΣ, της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, της Χρυσής Αυγής) που υποστηρίζουν την καπιταλιστική βαρβαρότητα ενάντια στους εργάτες και εργαζόμενους, μετανάστες, αγρότες, συνταξιούχους κ.ά.

Κατάγματα στην λογική μας προσπαθεί να επιφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ

Δεν παρατράβηξε το κακόγουστο Συριζαίικο αστείο με το κυβερνητικό κόμμα να καταγγέλλει την κυβερνητική εφαρμοζόμενη πολιτική; Κατάγματα στην λογική μας δεν μπορεί να μας δημιουργήσει, αλλά σ’ αυτές τις εποχές ούτε ένα αμυδρό χαμόγελο δεν μπορεί να μας αποφέρει. Το μόνο που κατορθώνει είναι να μας εξοργίζει.

Την μια έχουμε το Τμήμα Δικαιωμάτων του Σύριζα να εκδίδει λάβρες ανακοινώσεις για την αστυνομική καταστολή που υφίστανται διαδηλωτές και πολιτικές συλλογικότητες.

Την άλλη παρακολουθούμε το τμήμα Εργατικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ να εξαπολύει μύδρους βάζοντας στο στόχαστρο του τις «αντιλαϊκές, ακραία νεοφιλελεύθερες πολιτικές της κυβέρνησης».
Σήμερα πια, ο ΣΥΡΙΖΑ, το τερμάτισε. Με ανακοίνωση το Γραφείο Τύπου του –που υποτίθεται εκφράζει την επίσημη γραμμή του κόμματος- καταδικάζει την  «αστυνομική επιχείρηση εκκένωσης καταλήψεων στέγης στη Θεσσαλονίκη» μια ενέργεια που σύμφωνα με την ανακοίνωση  «δεν έχει καμία σχέση με τις αρχές και τις αξίες της Αριστεράς». (Το σωστό θα ήταν να έγραφαν ότι έχει τόση σχέση όσο ο ΣΥΡΙΖΑ με την αριστερά).

Η ανακοίνωση αναφέρεται προφανώς στο μπουκάρισμα που έκαναν σήμερα τα χαράματα οι μπάτσοι σε τρεις καταλήψεις στέγης στην Θεσσαλονίκη - του πρώην Ορφανοτροφείου «Μέγας Αλέξανδρος» στην οδό Λαμπράκη στην Άνω Τούμπα, στη Hurriya στην οδό Καρόλου Ντηλ 34 δίπλα στην πλατεία Άθωνος και στο  Μανδαλίδειο κτίριο στην λεωφόρο Νίκης- όπου με την βοήθεια αλληλέγγυων είχαν βρει προσωρινό κατάλυμα οικογένειες προσφύγων. 
Το αποτέλεσμα αυτής της αστυνομική επιχείρησης ήταν να υπάρξουν «100 περίπου προσαγωγές περισσότερες από 70 θα είναι οι συλλήψεις και οι συλληφθέντες αναμένεται να περάσουν σήμερα από εισαγγελέα».

Δεν θα επαναλάβουμε τα γνωστά. Δηλαδή την αντιμετώπιση που έχουν και απ' αυτή την κυβέρνηση τα θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων και της καταλήστευσης του εθνικού πλούτου των χωρών τους. Θα εστιαστούμε σε κάτι άλλο.

Επειδή τίποτε δεν είναι τυχαίο σ’ αυτή την ζωή, μήπως θυμάστε την εποχή που ήταν υπουργός Δημόσιας Τάξης ο νεοδημοκράτης Ν. Δένδιας, τότε που με πρόσχημα ότι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες που βρίσκονται στην χώρα μας αποτελούν «βόμβα στα θεμέλια της κοινωνίας και του κράτους» οργάνωσε πογκρόμ εναντίον τους με την κωδική ονομασία «Ξένιος Ζευς»;

Μήπως σας έρχεται στην μνήμη οι αντιδράσεις που υπήρξαν τότε από όλα τα στελέχη του κόμματος της Κουμουνδούρου, όταν αυτό το κόμμα βρισκόταν στην αντιπολίτευση;

Μήπως επίσης ακούσατε την περασμένη βδομάδα σε ραδιοφωνική εκπομπή τον  αναπληρωτή υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, Γιάννη Μουζάλα να ζητάει δημόσια συγγνώμη από τον Ν. Δένδια «διότι κάποτε διαδήλωνα εναντίον του»;

Αν ναι, σε ποιο συμπέρασμα καταλήγετε; Αν ισχυριστείτε ότι πρόκειται για καινούργια Συριζαίικα ξεφτιλίκια, δεν θα έχετε άδικο με μια επισήμανση μόνο. Και εδώ δεν έχουμε εφαρμογή προσωπικών πολιτικών. Τα πάντα οφείλονται σε συνειδητές κυβερνητικές επιλογές εντασσόμενες στην γενικότερη πολιτική που έχει αναλάβει να εφαρμόσει το κυβερνητικό κόμμα.
 

Συρία: Τσάκισμα του ισλαμικού και αμερικανοκίνητου φασισμού.

Γράφει ο mitsos175

Ότι κι αν κάνουν οι Αμερικάνοι κι οι σύμμαχοι ή υποτακτικοί τους (ανάλογα τη χώρα), οι φασίστες τσακίζονται από τον Συριακό στρατό. Στο Χαλέπι, ο στρατός, ειδικές δυνάμεις και πολιτοφύλακες, μετά από σκληρότατες μάχες, απέκλεισαν τους μισθοφόρους των ΗΠΑ. Ουσιαστική νίκη, καθώς μέσα είναι αποκομμένο μεγάλο μέρος των δυνάμεων της δήθεν αντιπολίτευσης. Πως έφτασαν όμως σε αυτό το θρίαμβο;

Ο ISIS θα είχε ήδη αφανιστεί, αν τα τσιράκια του ΝΑΤΟ δεν έκαναν αιφνιδιαστική επίθεση στο Χαλέπι πριν ενάμιση μήνα περίπου. Τότε ο Συριακός στρατός έκανε προέλαση στη Ράκα, οι ισλαμιστές τρομοκράτες πάθαιναν πανωλεθρία, καθώς βρίσκονταν μεταξύ στρατού και ηρωικών Κούρδων μαχητών, οι οποίοι είχαν διασπάσει το μέτωπο και πολιορκούσαν την πόλη Manbij (Ιεράπολη). Δυστυχώς η επίθεση των υπηρετών του ΝΑΤΟ ανάγκασε το στρατό να εγκαταλείψει την προσπάθεια να φτάσει στην πρωτεύουσα των φασιστών του Ισλάμ, ώστε να αντιμετωπίσει την κρίσιμη κατάσταση στο Χαλέπι. Εκεί είχε μόνο λίγες δυνάμεις, αφού οι πιο καλά εξοπλισμένοι μάχονταν στη Ράκα. Η αναδιάταξη στοίχησε χρόνο, άνδρες, εφόδια και εδάφη.

Στο μεταξύ ο ISIS χωρίς την πίεση σε δυο μέτωπα αποπειράθηκε να επιτεθεί στους Κούρδους. Σοβαρότατο σφάλμα από μέρους τους, γιατί οι έμπειροι Κούρδοι μαχητές τους περίμεναν κάνοντας τους "θερμότατη" υποδοχή. Όλες οι επιθέσεις, τόσο του FSA (που στην ουσία έμειναν μερικές δεκάδες χιλιάδες μισθοφόροι των ΗΠΑ), όσο και αυτές του ISIS (άλλοι τόσοι από Σ. Αραβία, Τουρκία κι ΕΕ), απέτυχαν εντελώς με βαρύτατες μάλιστα απώλειες. Έτσι οι πλιατσικολόγοι έριξαν το βάρος στους αμάχους δείχνοντας τον πραγματικό τους εαυτό: Θρασύδειλοι φονιάδες, που δεν έχουν καμιά σχέση με τίποτε άλλο παρά μόνο με το χρήμα και το μίσος. Είναι τελειωμένοι.

Οι γενναίοι Κούρδοι πρότειναν μεγαλόψυχα ανταλλαγή αιχμαλώτων και παράδοση της πόλης. Η απελευθέρωση της Ιεράπολης πάντως είναι θέμα χρόνου, αφού οι γειτονιές της υποδέχονται ως σωτήρες του Κούρδους ήρωες. Καθημερινά νέα λάφυρα επιδεικνύονται, ρίχνοντας το ηθικό των φονιάδων του ISIS στα τάρταρα. Οι αιχμάλωτοι των Κούρδων - κι αυτό είναι πολύ σημαντικό, έχουν ανθρώπινη μεταχείριση, σε αντίθεση με τα φρικτά βασανιστήρια και τις εκτελέσεις αθώων από τους ισλαμοφασίστες. Κατά τη γνώμη μου σε αυτή την σωστή τακτική, σύμφωνη με τα πιστεύω των Κούρδων, οφείλεται μεγάλο μέρος της αποφασιστικής νίκης, καθώς όταν πιέζονταν στο παρελθόν οι ίδιοι οι Κούρδοι μαχητές (Κομπάνι) ή οι Σύριοι στρατιώτες μάχονταν μέχρι εσχάτων. Πολύ σημαντικό είναι επίσης, ότι οι Κούρδοι μάχονται για κάτι εντελώς νέο και καλύτερο: Μια κοινωνία Αλληλεγγύης, Ισότητας και Ελευθερίας.

Ο ISIS για να τονώσει το ηθικό στρέφεται σε τρομοκρατικές ενέργειες κατά αμάχων στη Συρία και την Ευρώπη. Αυτό όμως δεν τους σώζει στα πεδία των μαχών, που κυριολεκτικά τρέχουν πανικόβλητοι, δείχνοντας προτίμηση σ' αυτή τη ζωή μάλλον, παρά στην άλλη με τα πιλάφια...
Όσο για το Συριακό στρατό, κατάλαβε ότι πρώτα πρέπει να τελειώσει με τη "βιτρίνα" του ISIS, αφού αντιαεροπορικά και όπλα που δίνει το ΝΑΤΟ στην "αντιπολίτευση" βρίσκονται ελάχιστες μέρες μετά στα χέρια νεκρών ή αιχμαλώτων φονιάδων του Ισλαμικού κράτους. Η πολιορκία στο Χαλέπι άρχισε.

Ελπίζω οι Αμερικάνοι να κατάλαβαν επιτέλους το μάταιο της προσπάθειας τους, να ρίξουν με τη βία ένα Πρόεδρο που απολαμβάνει τη στήριξη της πλειοψηφίας του Συριακού λαού. Η Συρία είναι το Νέο Βιετνάμ, όπου ο φασισμός για ακόμα μια φορά θα ηττηθεί. Δυστυχώς, αν και ο πόλεμος έχει ουσιαστικά κριθεί, θα χαθούν πολλοί άνθρωποι σο βωμό άνομων συμφερόντων...

26 Ιούλη 1953: Ημερομηνία ορόσημο της Κουβανέζικης επανάστασης

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Τρίτη, 26 Ιουλίου 2016 | 4:59 μ.μ.

Ορόσημο η σημερινή μέρα για την Κουβανέζικη επανάσταση. Στις 26 Ιούλη 1953 ο νεαρός κουβανός δικηγόρος Φιντέλ Κάστρο μαζί με τον Τσε και περίπου 160 συναγωνιστές τους κάνουν επίθεση σε δυο στρατώνες της Μονκάδα δίνοντας το σήμα στον Κουβανικό λαό της εξέγερσης για την ανατροπή του μισητού δικτάτορα Μπατίστα.  

Η επίθεση δεν είχε την επιτυχία που ανέμεναν οι επαναστάτες και ο Φιντέλ Κάστρο μαζί με τον αδερφό του Ραούλ αφού έχουν εκτίσει ποινή 2 ετών από τη συνολική των 15 ετών που τους έχει επιβληθεί, αυτοεξορίζονται στο Μεξικό.
Εκεί πλαισιώνονται από μια ομάδα ατόμων όπως ο Χουάν Αλμέιδο, Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, Καμίλο Σινφουέγκος και άλλοι. Αυτή η ομάδα θα αποτελέσει τον ηγετικό πυρήνα που θα οδηγήσει το Λαό της Κούβας στη Νίκη της Επανάστασης, την 1η Γενάρη του 1959.

Στις αρχές Δεκεμβρίου του 1956, 82 επαναστάτες με ένα σαπιοκάραβο το «Γκρανμα» αποβιβάζονται σε μια παραλία στους πρόποδες της οροσειράς Σιέρα Μαέστρα. Η αεροπορία του Μπατίστα τους εντοπίζει και τους αποδεκατίζει. Μόνο 12 αντάρτες καταφέρνουν να διαφύγουν στα βουνά της Σιέρα Μαέστρα με τον ηγετικό πυρήνα ανέπαφο, αν εξαιρέσει κανείς τον τραυματισμό του Τσε.

Ο εξεγερτικός πυρετός που ξεκίνησε το 1953, ένα χρόνο μετά την άνοδο του δικτάτορα Μπατίστα στην εξουσία εντάθηκε σ’ όλη την υπόλοιπη δεκαετία του ’50 με τη συμμετοχή φοιτητών , αγροτών και εργατών. Το Φλεβάρη και Μάρτη του ’56 οι απεργίες στη βιομηχανία ζάχαρης, των ΜΜΣ και των σιδηροδρομικών είχαν στρώσει το δρόμο της ανατροπής στις μεγαλουπόλεις. Μερικές μέρες πριν την απόβαση του «Γκρανμα» στις 30 Νοέμβρη σημειώνεται μια ένοπλη εξέγερση στο Σαντιάγκο από εργάτες και φοιτητές, ενώ το Δεκέμβρη η χώρα παραλύει από τη γενική απεργία.

Σ’ όλη αυτή την κινηματική εξόρμηση σημαντικό ρόλο παίζει το παράνομο κομμάτι του κινήματος της 26ης Ιουλίου που δρούσε στις πόλεις με επικεφαλής τον Φράνκ Παϊς. Οι αντάρτικες δυνάμεις σ’ όλη τη διάρκεια της επανάστασης προσπαθούσαν να δρουν σε συνδυασμό με το μαζικό κίνημα των πόλεων. Στις 13 Μάρτη 1957 η οργάνωση «Επαναστατικό Διευθυντήριο» επιτίθεται στο Προεδρικό Μέγαρο με στόχο να δολοφονήσει τον Μπατίστα, η ενέργεια αποτυγχάνει, αλλά λειτουργεί αφυπνιστικά για ένα μεγάλο μέρος των κατοίκων της Αβάνας. Στη προσπάθεια αυτή σκοτώνεται ο αρχηγός της οργάνωσης Χοσέ Αντώνιο Ετσεβαρία.

Τον Μάιο της ίδιας χρονιάς οι αντάρτες πετυχαίνουν την πρώτη μεγάλης έκτασης νίκη καταλαμβάνοντας τους στρατώνες Υβέρο, στη Σιέρα Μαέστρα. Μετά απ αυτή τη νίκη ο Μπατίστα αρχίζει να αδειάζει τους στρατώνες στη Σιέρα Μαέστρα. Κίνηση που κατέληξε σε τεράστιο στρατηγικό λάθος αφού όποιος κατείχε την Σιέρα Μαέστρα κατείχε και την Κούβα (άποψη του Χοσέ Μαρτί που ασπαζόταν 100% ο Κάστρο).

Αρχές Μαΐου του ’58 και μετά την αποτυχία της 9ης Απρίλη το κίνημα της 26ης Ιούλη είναι ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης της επανάστασης. Ο Φιντέλ αναλαμβάνει αρχιστράτηγος της επανάστασης μέσα από μια προσπάθεια συνασπισμού όλων των εξεγερμένων δυνάμεων που διεξάγεται κατά τη χρονική περίοδο 1957-58.
Ο συνασπισμός αυτός αποτελούνταν από το αστικό Ορθόδοξο Κόμμα, τη πολιτική μήτρα του Κάστρο, το «επαναστατικό διευθυντήριο», μια φοιτητική οργάνωση με πλατιά απεύθυνση στη νεολαία αλλά και με αντικομμουνιστικές αντιλήψεις που πήγαζαν από το σκεπτικό ότι η Σοβ. Ένωση ήταν κι αυτή υπεύθυνη για την άνοδο του Ναζισμού στην Ευρώπη.

Το Λαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα το οποίο αν και Μαρξιστικό-Λενινιστικό ακολουθούσε τη Σταλινική γραμμή για τη δημιουργία Λαϊκών Μετώπων, και άλλες μικρότερες οργανώσεις. Το ΛΣΚ παρά το γεγονός ότι είχε απορρίψει την πρόταση του Κάστρο για ένοπλο αγώνα το 1955, είχε πρωτοστατήσει στη δημιουργία εργατικών και κοινοτικών επιτροπών σε εργοστάσια και κοινότητες.

Το σημείο τριβής που ανέκυψε στη πορεία για την δημιουργία του Συνασπισμού ήταν η Αγροτική Μεταρρύθμιση η οποία τελικά έγινε αποδεκτή αλλά με όρους. Το ΕΔ το οποίο είχε ήδη διασπαστεί σε ΕΔ και «Δεύτερο Μέτωπο» με επικεφαλής τον Μενούγιο, έβαζε σαν όρο να πωληθούν τα κτήματα στους ακτήμονες ενώ το ΔΜ ήθελε να παραμείνουν οι αγροτικοί φόροι.

Στις 21/8/1958 ο Τσε εξορμά και καταλαμβάνει μαζί με τον Καμίλο την επαρχία Λα Βίγιας της Σιέρα Μαέστρα Το ίδιο σκηνικό επαναλαμβάνεται και στην κατάληψη της Σάντα Κλάρα το Δεκέμβρη του ’58. Ο δρόμος προς την Αβάνα είναι ανοιχτός.

Ο σοσιαλιστικός χαρακτήρας της επανάστασης είχε σκιαγραφηθεί απ’ τις αρχές του αγώνα μέσα από τις πρωτοβουλίες του Τσε και του Ραούλ. Η δημοκρατική οργάνωση του αντάρτικου, το χτίσιμο σχολείων και ιατρείων και η μονομερής αναδιανομή της γης πριν ακόμα την επίσημη απόφαση προμήνυαν αυτόν τον χαρακτήρα.
Χαρακτηριστική είναι η επιμονή του Τσε από το βουνό ακόμα στα βασικά μαθήματα μόρφωσης που στην πορεία μετουσιώθηκαν σε «ταξιαρχίες μόρφωσης».

Τα πρώτα μέτρα της επαναστατικής κυβέρνησης ήταν η τιμωρία των πρωταίτιων της δικτατορίας και η δήμευση των περιουσιών τους. Η κατάργηση του εθνικού στρατού και η αντικατάστασή του από τον επαναστατικό, η εκκαθάριση του δημόσιου τομέα από χουντικά στοιχεία, τα χουντικά στοιχεία που υπηρέτησαν τη χούντα απολύθηκαν, οι απολυμένοι εργάτες επέστρεψαν στις δουλειές τους, τα συνδικάτα εκδημοκρατίστηκαν, οι τράπεζες και άλλες επιχειρήσεις εθνικού συμφέροντος κρατικοποιήθηκαν,τα υψηλά ενοίκια μειώθηκαν ενώ στις 17/5 ψηφίζεται η πρώτη Αγροτική Μεταρρύθμιση με την οποία 200.000 ακτήμονες αποκτούν γη. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ το ανώτατο όριο ιδιοκτησίας ήταν 4.000 στρέμματα αμερικάνικες εταιρείες κατείχαν μέχρι και 2.000.000 στρέμματα.

Τέλος μέσα απ αυτό το επαναστατικό πείραμα της Κούβας φαίνεται για πρώτη φορά να γίνεται σχεδιασμένα η διάχυση της επανάστασης παγκόσμια μέσα από τον χαρακτήρα του Τσε.

Ανάρτηση βασισμένη στο αφιέρωμα της ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΛΕΣΧΗΣ ΛΕΣΒΟΥ στην ΚΟΥΒΑ και τον CHE

Ηλέκτρα Αποστόλου: Η κομμουνίστρια, η ηρωίδα, η Ελληνίδα

Της  Αλέκας Ζορμπαλά

 Ένα γυναικείο σώμα, βασανισμένο και καμένο βρέθηκε πεταμένο σε δρόμο της Αθήνας στις 26 Ιούλη 1944.
Ήταν της Ηλέκτρας Αποστόλου!

Σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση:
«Επί του πτώματος βεβαιούνται κακώσεις προκληθείσαι εκ μαστιγώσεως ήτις εγένετο διά διαφόρων οργάνων (μαστιγίου, βουνεύρου, αλύσεως, πλεκτού σύρματος), άτινα έδρασαν αλλεπαλλήλως και βιαιότατα, ως και κακώσεις εξ απαιωρήσεως από των μασχαλών, επίσης εγκαύματα εν ζωή και μετά θάνατον γενόμενα. Ο θάνατος οφείλεται κυρίως εις τας κακώσεις καθ’ όσον τα εγκαύματα είναι μικράς εκτάσεως.
Σημείωσις: Η ταυτότης της θανούσης εξηκριβώθη υπό της Σημάνσεως, ένθα ήτο σεσημασμένη ως κομμουνίστρια υπ’ αριθ. 59953. Το πτώμα ανήκε εις την Αποστόλου Ηλέκτραν του Νικολάου».


Αμέσως μετά την ανεύρεση του πτώματος της έγιναν εκτελέσεις ατόμων που συνεργάζονταν με τις Κατοχικές δυνάμεις και στα πτώματα τους αφηνόταν σημείωμα με το όνομα της και έναν αριθμό που αυξανόταν Ηλέκτρα 1,2,3,4,5,....
Οι πράξεις αυτές έγιναν κυρίως από την ΟΠΛΑ.
Γιατί υπάρχουν και αυτές οι γυναίκες!

Δεν ξεχνάμε – Δεν συγχωρούμε.

Διαβάστε επίσης:
ΗΛΕΚΤΡΑ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ: Η κομμουνίστρια, η ηρωίδα, η Ελληνίδα

Ακτιβιστική παρέμβαση στο κτίριο της Τουρκικής πρεσβείας από μέλη του "Ρουβίκωνα"

Με μια αιφνιδιαστική κίνηση και σε μια απ’ τις περισσότερο αστυνομοκρατούμενες περιοχές της Αθήνας, μέλη της αναρχικής ομάδας «Ρουβίκωνας» πραγματοποίησαν ακτιβιστική παρέμβαση αλληλεγγύης στους αγωνιζόμενους λαούς της Τουρκίας.
Χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τις δυνάμεις καταστολής βρέθηκαν έξω από το κτίριο που στεγάζεται η Τουρκική Πρεσβεία –το οποίο βρίσκεται επί της οδού Βασιλέως Γεωργίου και σε ελάχιστη απόσταση από το Μέγαρο Μαξίμου- το «στόλισαν» με μαύρες και κόκκινες μπογιές, πλημμυρίζοντας την περιοχή με τρυκάκια τα οποία μεταξύ άλλων έγραφαν: «Θάνατος στον Φασισμό», «Δύναμη και αλληλεγγύη στους αγωνιζόμενους λαούς της Τουρκίας».

Τα μέλη του «Ρουβίκωνα» σε κείμενο του που δημοσίευσαν στο indymedia αναλαμβάνοντας την ευθύνη της ενέργειας τους αιτιολογούν αυτή την «συμβολική παρέμβαση» «σαν πράξη αλληλεγγύης στους αγωνιζόμενους λαούς της Τουρκίας». Αναφέρουν μεταξύ άλλων:

«Αποφασίσαμε να επισκεφτούμε την τούρκικη πρεσβεία και να τη "διακοσμήσουμε" καταλλήλως: κόκκινο για το αίμα των αγωνιζόμενων που χρόνια τώρα ρέει ποτάμι στους δρόμους, στις πόλεις, στα κολαστήρια του καθεστώτος και στα βουνά του Κουρδιστάν και μαύρο για το ζόφο του απολυταρχισμού και της καταστολής που αφειδώς κερνάνε τους πολύπαθους λαούς της Τουρκίας εδώ και δεκαετίες οι κάθε λογής εκμεταλλευτές τους, με πρώτο και καλύτερο το Σουλτάνο Ερντογάν».

Αν και υπάρχουν δημοσιογραφικές πληροφορίες για τρεις προσαγωγές τα μέλη της αναρχικής ομάδας «Ρουβίκωνας» σημειώνουν στην κατακλείδα του κειμένου τους: «παρά τα αυξημένα μέτρα ασφαλείας, όλοι οι σύντροφοι αποχώρησαν».

26 Ιούλη 1946: Ειρήνη Γκίνη. Ή πρώτη γυναίκα που εκτελέστηκε από το μοναρχοφασιστικό καθεστώς

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2016 | 10:40 μ.μ.

 Στις 18/06/1946 το αστικό μοναρχοφασιστικό καθεστώς έρχεται να θωρακίσει ακόμα περισσότερο το νομικό του οπλοστάσιο θέτοντας σε εφαρμογή το περιβόητο Γ’ Ψήφισμα «Περί εκτάκτων μέτρων αφορώντων την Δημοσίαν τάξιν και ασφάλειαν».

Είχε προηγηθεί η λευκή τρομοκρατία της μεταβαρκιζιανής περιόδου, το πογκρόμ σε βάρος χιλιάδων κομμουνιστών και αριστερών και το Γ’ Ψήφισμα το οποίο μεταξύ άλλων όριζε πως «Όστις θέλων αποσπάση εν μέρος εκ του όλου της Επικρατείας ή να ευκολύνη τα προς τούτο το τέλος τείνοντα σχέδια, συνώμοσεν ή διήγειρε στάσιν ή συνεννοήθη με ξένους ή κατήρτισεν ενόπλους ομάδας ή έλαβεν μετοχήν εις τοιαύτας προδοτικάς ενώσεις τιμωρείται με θάνατον», έδωσε το νομικό έναυσμα να στηθούν έκτακτα στρατοδικεία και δεκάδες κομμουνιστές και άλλοι αγωνιστές να οδηγηθούν στα εκτελεστικά αποσπάσματα. 

Ακολούθησε ο ΑΝ 509 για να επεκτείνει και να ολοκληρώσει ένα καθεστώς στυγνής ταξικής δικτατορίας, που όμοιά της δύσκολα συναντά κανείς στη σύγχρονη ευρωπαϊκή, τουλάχιστον, ιστορία.

Αντιγράφουμε από το βιβλίο του Σόλων Ν. Γρηγοριάδη, "Τα φοβερά ντοκουμέντα. Ο εμφύλιος 1946=1949"  

.... κυριότερος φορέας του θανάτου ήταν το τρομερό Γ' Ψήφισμα.

Αυτό το ψήφισμα όριζε τη σύσταση έκτακτων στρατοδικείων που οι αποφάσεις τους θα ήταν τελεσίδικες. Κανένα ένδικο μέσο δεν υπήρχε και σε περίπτωση θανατικής καταδίκης η εκτέλεση της έπρεπε να γίνει μέσα σε τρεις μέρες. Μόνο βασιλική χάρη μπορούσε να αποσπάσει το μελλοθάνατο από τις κάννες του εκτελεστικού αποσπάσματος. Και τα έκτακτα στρατοδικεία, συγκροτούμενα από αμείλικτους στρατοδίκες, λειτουργούσαν με πρωτοφανή δραστηριότητα.

ΜΕ ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΣΙΔΕΡΟ

Τρεις μόλις μέρες μετά την ψήφιση του φοβερού νομοθετήματος είχαν συγκροτηθεί τα πρώτα έντεκα στρατοδικεία στις εξής πόλεις: Θεσσαλονίκη Γιαννιτσά, Κιλκίς, Σέρρες, Δράμα, Ξάνθη, Αλεξανδρούπολη, Ιωάννινα, Κοζάνη, Λάρισα, Φλώρινα. Και στις 16 Ιουλίου έγιναν στο Επταπύργιο της Θεσσαλονίκης οι δύο πρώτες εκτελέσεις καταδίκων.

Στις 26 Ιουλίου τουφεκίστηκε στα Γιαννιτσά ολόκληρη ομάδα έξι καταδίκων, ανάμεσα στους οποίους μια νεαρή δασκάλα, η Ειρήνη Γκίνη. Ήταν η πρώτη γυναίκα που εκτελέστηκε, όχι μόνο στον Εμφύλιο Πόλεμο, αλλά γενικότερα από την ίδρυση του ελληνικού κράτους, εκτός από την περίοδο της Κατοχής 1941 -1944. Και θα φτάσουν τις πολλές δεκάδες οι γυναίκες που θα πέσουν από τα εκτελεστικά αποσπάσματα το 1946-1949.

Από την ιστοσελίδα "Ατέχνως" αντιγράφουμε:

mirkaΠοια ήταν η Ειρήνη Γκίνη

Η Ειρήνη Γκίνη (Μίρκα Γκίνοβα) γεννήθηκε το 1923 κοντά στο χωριό Ξανθόγεια (Ρουσίλοβο) της Εδεσσας. Οι γονείς της ήταν φτωχοί αγρότες σλαβομακεδόνες.«Από μικρή ακόμα γεύτηκε τις πίκρες και τα βάσανα της ζωής. Εμεινε ορφανή από μητέρα και μεγάλωσε μέσα σε χίλια βάσανα και δυσκολίες. Η έλλειψη της μητρικής στοργής θέριευε τη δική της αγάπη στους βασανισμένους και κατατρεγμένους. Οι δυσκολίες της ζωής που γνώρισε από τα πρώτα βήματα, της δημιούργησαν χαρακτήρα αποφασιστικό, θαρραλέο, αγωνιστικό».

«Οταν τέλειωσε το δημοτικό σχολειό του χωριού της επειδή διακρίνονταν στη μάθηση, ο πατέρας της παρ’ όλο που ήταν πάμπτωχος την έστειλε να σπουδάσει στο διδασκαλείο Νηπιαγωγών Καστοριάς. Απ’ εκεί βγήκε νηπιαγωγός το 1939.

Το 1940 διορίστηκε προσωρινά νηπιαγωγός σ’ ένα χωριό της Εδεσσας. Κι όλο το χωριό αγαπά και σέβεται τη μικρή αλλά επιβλητική δασκαλίτσα. “Καλή δασκαλίτσα”, έτσι έλεγε όλο το χωριό για τη Μίρκα.

Δεν πρόλαβε όμως να χαρεί για πολύ την ήσυχη ζωή του χωριού στο σχολειό. Ο φασισμός του Μουσολίνι, οι χιτλερικοί φασίστες κατακλύζουν την Ελλάδα. Αρχίζουν οι κρεμάλες, τα στρατόπεδα, οι φυλακές, οι μαζικές εκτελέσεις, η πείνα, οι βιασμοί, η ταπείνωση. Η Μίρκα οργανώνεται στην ΕΠΟΝ.

Απ’ το 1942 δουλεύει στο χωριό της παράνομα. Ξεσηκώνει τα κορίτσια της επαρχίας στον απελευθερωτικό αγώνα. Μαζί οργανώνουν και στέλνουν αντάρτες στον ΕΛΑΣ. Και η ίδια το 1943 κατατάσσεται στα αντάρτικα τμήματα του ΕΛΑΣ στο Καϊμακτσαλάν.

Η Μίρκα δουλεύει σα στέλεχος της ΕΠΟΝ στους σλαβομακεδόνες νέους και νέες. Γίνεται ο εμψυχωτής της φλογερής νεολαίας μας, στον αγώνα για το διώξιμο του καταχτητή.
Η προέλαση του Κόκκινου Στρατού στα Βαλκάνια και τα αδιάκοπα χτυπήματα του ΕΛΑΣ, ανάγκασαν τους χιτλερικούς να εγκαταλείψουν την Ελλάδα.

Οι ελασίτες ελευθερωτές μπαίνουν σε πόλεις και χωριά. Ο λαός πανηγυρίζει την απελευθέρωσή του.
Αλλά δεν πρόλαβε πολύν καιρό να χαρεί τη λευτεριά του. Καινούργιοι καταχτητές έρχονται. Οι “σύμμαχοι” αγγλοαμερικάνοι. Αγριος διωγμός των μαχητών της αντίστασης.

Πιο άγριος είναι ο διωγμός των σλαβομακεδόνων. Μ’ αυτό τον τρόπο πάνε να ανάψουν το φυλετικό μίσος, να σπείρουν τη διχόνοια, να χωρίσουν τους έλληνες από τους σλαβομακεδόνες για να μπορέσουν έτσι πιο εύκολα να περάσουν τις αλυσίδες σε έλληνες και σλαβομακεδόνες.
Η Μίρκα, άγρια καταδιωκόμενη, αναγκάζεται να κρύβεται από χωριό σε χωριό και αργότερα να φύγει στο βουνό. Οργανώνει τη μαχητική αυτοάμυνα των χωρικών ενάντια στους μπουραντάδες – βασανιστές του λαού.

Το νέο αντάρτικο, η καινούργια αντίσταση έχει αρχίσει να δημιουργείται κι η Μίρκα είναι απ’ τους οργανωτές της στην περιφέρεια της Εδεσσας.

Ηταν καλοκαίρι του 1946. Στο δάσος του Πότσε της Εδεσσας κρύβονταν η μικρή ανταρτοομάδα του Καϊμακτσαλάν. Ενα πρωϊ 200 χωροφύλακες και μαυροσκούφηδες κύκλωσαν όλο το μέρος.
Η Μίρκα ήταν με άλλους 6 συντρόφους, όλους άοπλους. Μόνο αυτή είχε ένα παραμπέλ. Η θαρραλέα αγωνίστρια δε χάνει το θάρρος της. Σηκώνει το παραμπέλ και σκοπεύει. Αλλά οι σφαίρες της είναι λίγες κι εκείνοι είναι πολλοί, έτσι πέφτει στα χέρια τους μαζί με τους συντρόφους της.
Στην ασφάλεια τρομερά τη βασάνισαν τη Μίρκα οι δήμιοι βασανιστές. Η Μίρκα όμως έραψε το στόμα και δεν έβγαζε μιλιά. Περήφανα και καρτερικά υπομένει όλα τα βασανιστήρια. Και ακόμα, εμψυχώνει τους συγκατηγορούμενούς της συντρόφους. “Ράψτε τα στόματα σύντροφοι! Ούτε κουβέντα στους προδότες!» (από το ίδιο).

Κλείσ’ το βιβλίο
Την αυγή σφάξαν μια κόρη
Αιματοπότες άνθρωποι.
Κι όλη τη μέρα κλαίγαν τα δέντρα που είδανε το φόνο
Τέσσερα χιλιόμετρα έξω απ΄ τα Γιαννιτσά.

Ρίτα Μπούμη-Παπά
Διαβάστε επίσης
Το Γ` Ψήφισμα και οι πρώτες εκτελέσεις

Λαϊκίζοντας ...

Εχουμε χάσει τον λογαριασμό πόσες βαρύγδουπες διαπιστώσεις, ανούσιες διακηρύξεις και υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα, έχουμε εισπράξει από τους αξιωματούχους της «δεύτερης αριστερής κυβέρνησης».

Προφανώς έχουν την αίσθηση ότι με το προπαγανδιστικό μπαράζ θα ανακόψουν την ραγδαία φθορά του κυβερνητικού κόμματος που η πολιτική του έχει φτωχοποιήσει την ελληνική κοινωνία και ξεπουλήσει την όποια κρατική περιουσία είχε απομείνει.

«Σημαία» έκαναν λοιπόν σήμερα οι φιλοκυβερνητικές ιστοσελίδες τα λεγόμενα του γενικού γραμματέα Καταπολέμησης της Διαφθοράς Γιώργου Βασιλειάδη στον ρ/σ «105,5 στο Κόκκινο».

Διαβάζουμε στο –ασύντακτο- κείμενο που υπάρχει στην ιστοσελίδα του ρ/σ: «Η εκτίμηση πως το παράνομα διακινούμενο χρήμα μέσω της UBS και άλλων παρομοίων λιστών με τη λίστα Μπόργιανς είναι, όπως υπολογίζεται πως ποσοστό μεγαλύτερο από το 1/3 του ΑΕΠ βρίσκεται στις ελβετικές τράπεζες, περίπου 60 - 70 δις , το μεγαλύτερο ποσοστό του οποίου έφυγε από τη χώρα αφορολόγητο, τόνισε ο γενικός γραμματέας Καταπολέμησης της Διαφθοράς Γιώργος Βασιλειάδης. Ο κ. Βασιλειάδης μίλησε για την έρευνα των εισαγγελέων και πως τα χρήματα έβγαιναν από τη χώρα, σημειώνοντας ότι το θέμα είναι "πως μπορούμε να διεκδικήσουμε αποζημιώσεις από τα τραπεζικά ιδρύματα που είχαν αναπτύξει μηχανισμούς με τους οποίους παραβίαζαν την κείμενη νομοθεσία και βοηθούσαν τη διακίνηση βρώμικου χρήματος. Αυτό το κομμάτι της τραπεζικής UBS μας ενδιαφέρει"».

Δεν έχει νόημα να ξαναγράφουμε ποιο ήταν το αποτέλεσμα παρόμοιων δηλώσεων, κυβερνητικών αξιωματούχων για τους φορολογικούς ελέγχους που υποτίθεται θα γινόταν και θα αφορούσαν τα τεράστια κεφάλαια ελλήνων δικαιούχων που διακινήθηκαν μέσω off shore εταιρειών. Ακριβώς την ίδια εξέλιξη θα έχουν και αυτές οι εξαγγελίες.
Οπότε θα λαϊκίσουμε λίγο.

Αλήθεια, έδωσε ποτέ εξηγήσεις ο Ευάγγελος Βενιζέλος όταν στην διάρκεια συζήτησης στην βουλή διαβεβαίωνε ότι οι αριθμοί τραπεζικών λογαριασμών του Ακη Τσοχατζόπουλου που είχαν παρουσιαστεί δεν ήταν παρά … αριθμοί τηλεφωνικών συσκευών;

Αισθάνθηκε ποτέ την ανάγκη ο Αντώνης Σαμαράς να ανακαλέσει την περίφημη δήλωση του «Μακάρι η Ελλάδα να είχε δέκα Παπασταύρους» όταν αποδείχτηκε ότι ο φίλος και συνεργάτης του διακινούσε μέσω τραπεζικών λογαριασμών «μαύρο» χρήμα;

Ο «νόμιμος επενδυτής», «αριστερός» υπουργός Γ. Σταθάκης, ίσως ο πιο τυπικός εκφραστής της ταξικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος θησαυρίζει, λεηλατώντας τον ιδρώτα του ελληνικού λαού χρησιμοποιώντας  τις «επενδύσεις» που έχει κάνει σε κερδοσκοπικά funds όπως η JP MORGAN και η BLACK ROCK, είναι λιγότερο υπόλογος απ’ τους κεφαλαιοκράτες που τοποθέτησαν παράνομα τα χρήματα τους σε τράπεζες του εξωτερικού;

Υ.Γ: Εξυπακούεται ότι είναι ρητορικές οι ερωτήσεις μας όπως γίνεται και αντιληπτό ότι οι δηλώσεις του γ.γ. Καταπολέμησης της Διαφθοράς είναι ένα πυροτέχνημα που δεν θα έχει κανένα ουσιαστικό αντίκρισμα.

Εκδήλωση του ΝΑΡ για τις πολιτικές εξελίξεις στην Τουρκία


Μια ενδιαφέρουσα εκδήλωση διοργανώνει σήμερα Δευτέρα 25/7 το Ν.Α.Ρ για την κομμουνιστική απελευθέρωση και η ν.Κ.Α. Θα πραγματοποιηθεί στην ταράτσα της λέσχης Αναιρέσεις –Ιπποκράτους 175 (και Λασκάρεως), Εξάρχεια- , στις 8 μ.μ.

Η εκδήλωση έχει τίτλο «Από την απόπειρα πραξικοπήματος, στον κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό» και στην οποία πρόκειται να συζητηθούν η πολιτική κατάσταση που υπήρχε στην Τουρκία πριν την εκδήλωση του αποτυχημένου στρατιωτικού πραξικοπήματος και πώς διαμορφώνονται οι πολιτικές εξελίξεις σήμερα.
Ομιλητές στην εκδήλωση θα είναι:
Σεϊτ Αλντογάν: ανταποκριτής τουρκικής εφημερίδας Evrensel
Θάνια Βέζου: μέλος ομάδας διεθνών σχέσεων Ν.Α.Ρ
Συντονίζει ο Δημήτρης Γκόβας, μέλος της Π.Ε. του Ν.Α.Ρ

Τουρκία - πραξικόπημα/ κατάσταση έκτακτης ανάγκης
Ούτε στρατιωτική χούντα ούτε δικτατορία με ¨πολιτικά"

Απ' το "Ιδιώνυμο" του Ελ. Βενιζέλου στον Α.Ν 117 του Μεταξά.

Στις 29/3/1929 η κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου φέρνει στο κοινοβούλιο για συζήτηση το σχέδιο του Νόμου «Περί μέτρων ασφαλείας του κοινωνικού καθεστώτος και προστασίας των ελευθεριών των πολιτών» το περιβόητο Ιδιώνυμο.

Επιδίωξη του καθεστώτος η ποινικοποίηση των "ανατρεπτικών" ιδεών, και φυσικά η δίωξη κομμουνιστών, και αναρχικών καθώς και η καταστολή των συνδικαλιστικών κινητοποιήσεων.
Αναφερόμαστε στο νόμος N.4229/24 που ψηφίζεται και δημοσιεύεται στο ΦΕΚ σαν σήμερα στις 25 Ιούλη 1929 και βάση αυτού εξαπολύονται μια σειρά διώξεις ενάντια στο ΚΚΕ και του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.

Ο Νόμος αυτός προέβλεπε ποινή φυλάκισης τουλάχιστον έξι μηνών για όποιο, «επιδιώκει την εφαρμογήν ιδεών εχουσών ως έκδηλον σκοπόν την δια βιαίων μέσων ανατροπήν του κρατούντος κοινωνικού συστήματος ή την απόσπασιν μέρους εκ του όλου της Επικρατείας ή ενεργεί υπέρ της εφαρμογής αυτών προσηλυτισμόν».
Σύμφωνα με το νόμο, η απεργία δεν αναγνωριζόταν ως μέσο προβολής πολιτικών αιτημάτων, η διαδήλωση θεωρείτο διασάλευση της κοινωνικής γαλήνης και ο συνδικαλισμός μετατράπηκε σε "ιδιώνυμο" αδίκημα.

Τις προθέσεις του ο Ελευθέριος Βενιζέλος της είχε κάνει ξεκάθαρες από τον Ιούλη του 1928 όταν μιλώντας σε προεκλογική συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη τόνιζε: «Πάσα απόπειρα διαταράξεως ή βιαίας ανατροπής του αστικού καθεστώτος, του οποίου στερεά θεμέλια είνε η πατρίς, η οικογένεια, η ιδιοκτησία θα εύρη αντιμέτωπον την πυγμήν του Κράτους. Είμεθα αποφασισμένοι να εξοπλίσωμεν το κράτος και τας αρχάς του διά τας αναγκαίας νομοθεσίας, όπως καταστή δυνατή η αποτελεσματική κοινωνική άμυνα κατά των απροκάλυπτων ανατρεπικών ενεργειών των εχθρών του κοινωνικού καθεστώτος».

Το νομικό οπλοστάσιο του αστικού κράτους ενάντια στο ΚΚΕ και στο εργατικό κίνημα ήρθε αργότερα να θωρακίσει περαιτέρω η δικτατορία του Μεταξά που τον Σεπτέμβρη του 1936 δημοσιεύει τον Αναγκαστικό Νόμο 117 «Περί μέτρων προς καταπολέμησιν του κομμουνισμού και των εκ τούτου συνεπειών».

Διαβάστε ακόμα:

«Ιδιώνυμο»: η πρώτη ποινικοποίηση των κομμουνιστικών ιδεών στην Ελλάδα

Η κίτρινη δημοσιογραφία του Ιδιώνυμου

Η μεγάλη προδοσία - Πώς η διχτατορία του Μεταξά παρέδωσε Έλληνες αντιφασίστες στα χέρια των Ναζί

Εδώ υπάρχει ένα δούλεμα μεγάλο...

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Κυριακή, 24 Ιουλίου 2016 | 5:34 μ.μ.

Γράφει ο mitsos175

Χεράκι - χεράκι ο Αλέξης με τον Άδωνη. Τι χειραψίες, τι χαμόγελα, αλλά και τι κοροϊδία πέφτει στα αιγοπρόβατα γαλάζια και πορτοκαλί. "Είμαι ερωτευμένος μαζί σου Αλέξη" ψιθύρισε ο μπουμπούκος, προσέχοντας μην καρφωθεί περισσότερο κι έχει μουρμούρα. Όχι από την Ευγένεια, από τον Κούλη. Γιατί ο Κούλης γουστάρει πολύ τον Τσίπρα. Του αρέσει η πολιτική που εφαρμόζει, θέλει να κάνει ο ίδιος ότι ακριβώς κάνει ο Αλέξης, αν βέβαια ποτέ παραφρονήσει ο κόσμος και του δώσει την ευκαιρία.
Λέτε να έχουμε ενδοοικογενειακούς καυγάδες στη γαλάζια στάνη; "Κάτω τα χέρια από το τεκνό μπουμπούκο"! Θα φωνάζει νευριασμένα ο Μητσοτάκης. "Εγώ τον είδα πρώτος Κούλη, κι εσύ τραβά κουρέψου". Θα τσιρίζει ο Άδωνης.

Λοιπόν το έψαξα το θέμα: Έριξα πασιέντζες στο PC, διάβασα το φραπέ... και σε βεβαιώνω Κούλη μου, ότι δεν τρέχει απολύτως τίποτα. Μόνο σεξ. Σεξ με την εξουσία, καθώς ο μπουμπούκος έχει φαγούρα. Είναι τόσο καιρό χωρίς υπουργική καρέκλα, που έχει πάθει στέρηση. Θα το έκανε ακόμα και με τον Αλέξη. Εδώ έχει ξευτιλιστεί με το Σαμαρά... με σένα, θα κολλήσει στον Τσίπρα;
Κι αν δεν τον χρειαστείς στο μέλλον, όταν δηλαδή θα τον πουλήσεις, όπως πούλησες τόσους, να μείνει άστεγος; Να μην έχει να πάει κάπου να παίρνει μισθό κηφήνα - χώρια τα προνόμια; "Μα είναι ακροδεξιός" θα πουν πολλοί. Φυσικά, γι αυτό ταιριάζουν τόσο με τον Αλέξη. Ίδια απαράλλαχτη πολιτική. Ακόμα και στις γελοίες δικαιολογίες που ξεστομίζουν.

Αλλά ξέρω κι άλλα. Ξέρω ότι ο Άδωνης έχει ένα βίτσιο. Εκτός από αυτό που γουστάρει τα μνημόνια, εκτός από το ότι ηδονίζεται με τα τανκς και εκτός από τον βασανισμό δημοσίων υπαλλήλων. Ντύνεται λαγουδάκι. Εσύ, Κούλη μου, τον έστειλες να σου κάνει τα προξενιά. Ρίχνεις από τώρα παραγάδι για τη μελλοντική συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ - ΝΔ κι άλλων δεκανικιών. Όλοι μαζί οι ναζί να κάνετε ένα πάρτι με ούζα να γιορτάσετε το νέο Μνημόνιο που θα φορτώσετε στην πλάτη μας. Αυτό είναι όργιο, όχι τα ρωμαϊκά του Καλιγούλα κι αηδίες: Αυτό είναι οικουμενικό: Δεξιοί, "αριστεροί", κεντρώοι, γαϊδούρια, γουρούνια, γίδια, αρπακτικά, όρνεα και πολύ ξύλο. Ξύλο στους σκλάβους, τους εργαζόμενους.

Λογαριάζετε όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Μπορεί οι Γερμανοί να γίνουν κουμπάροι, μπορεί οι πλούσιοι να θέλουν να γίνουν παρανυφάκια στον ανίερο γάμο σας, αλλά εμείς, ο κόσμος έχουμε αντιρρήσεις. Τέτοιες πολιτικές ανωμαλίες μας αηδιάζουν. Σας έχουμε εκπλήξεις, απόλαυσε εσύ την αρχηγία του κόμματος σου, όσο υπάρχει ακόμα, όπως κι ο άλλος ας χαρεί τώρα σαν πρωθυπουργός. Μετά δεν τον κόβω ούτε για βουλευτή. Θυμήσου πως κατέληξε ένας παλιός θυελλώδης έρωτας. Θυμάσαι τον Αντωνάκη και το Γιωργάκη; Εμείς δεν τους ξεχάσαμε πάντως. Δυστυχώς γι αυτούς και για σας.

Άντε ρε, καλά να γλεντήσετε τα χαϊβάνια που σας ψηφίζουν... Γελάστε, αγκαλιαστείτε και πάτε να μαζί να πνιγείτε υποκριτές του κερατά...

Υ.Γ: Κάποτε έπεφτε πολύ ξύλο ανάμεσα σε τραμπούκους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Πήγαινε το βρισίδι σύννεφο. Μέχρι και τα χωρία ήταν διχασμένα. Πράσινα και μπλε καφενεία, "τα δικά μας παιδιά" και οι "άλλοι"... Σήμερα το ΠΑΣΟΚ είναι ο πιο στενός συνεργάτης της ΝΔ κι όχι οποιασδήποτε ΝΔ, αλλά του Μητσοτάκη! Από τότε δούλευαν τον κόσμο. Φώναζαν οι Κομμουνιστές: Κάνουν τα ίδια, όταν έρθει ο καιρός θα είναι μαζί, εναντίον σας, αλλά κανένας από τους οπαδούς τους δεν το φαντάζονταν. Μετά το Μνημόνιο πολλές μάσκες έπεσαν κι είναι πιο υποψιασμένος ο κόσμος σήμερα... 

23 Ιούλη 1990: 26 χρόνια μετά τα γεγονότα «ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΜΑΤ» της Νομαρχίας στα Χανιά

23 Ιούλη 1990: 26 χρόνια μετά τα γεγονότα «ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΜΑΤ» της Νομαρχίας – Όταν ο Μητσοτάκης είπε στα σώματα ασφαλείας: “Εσείς είστε το κράτος”

 

    Σαν σήμερα συμπληρώνονται 26 χρόνια από την ημέρα όπου ο λαός των Χανίων βγήκε μαζικά στους δρόμους για να προασπίσει την αξιοπρέπειά του, αλλά και για να διατρανώσει τα φιλειρηνικά αισθήματά του, την πίστη του στην ελευθερία.
    Σαν σήμερα πριν 26 ολόκληρα χρόνια, μια μέρα του καλοκαιριού όπως όλες οι άλλες, έμεινε στην Ιστορία μεταμορφώνοντας το τετριμμένο της ζέστης της εποχής, την επίκαιρη καθημερινότητα σε διαχρονικά επίκαιρο γεγονός.
    26 ολόκληρα χρόνια από τα αιματηρά γεγονότα της Νομαρχίας Χανίων. «ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΜΑΤ» στα Χανιά και οι Χανιώτες ξεσηκώνονται για το «ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΖΩΗΣ», ενάντια στις Βάσεις: αυτό που προσπάθησαν να γκρούψουν υπό των οσμών δακρυγόνων, με το ανεβοκατέβασμα των γκλομπ.
    Ήταν τότε, το καλοκαίρι του 1990, που ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είπε απευθυνόμενος στα σώματα ασφαλείας: «Εμπιστεύομαι την Eλληνική Aστυνομία. Eσείς είστε το κράτος».
    Θυμόμαστε, λοιπόν, τους περασμένους αγώνες. Γιατί αυτοί οι αγώνες αποτελούν πυρακαταθήκη για τους επόμενους, για τον σημερινό αγώνα. «Γιατί, κανείς αγώνας δεν πάει χαμένος».
   Αν έχει μείνει μία εικόνα δυνατή σε όσους θυμούνται τα γεγονότα είναι η εικόνα διαφορετικών ανθρώπων αποφασισμένων που έβγαιναν από τα σπίτια τους γιατί ένοιωθαν την ανάγκη να βρεθούν εκεί, στη νομαρχία. Άνθρωποι περήφανοι, που δε μπορούσαν να δεχθούν αυτό που συνέβαινε εκείνη τη στιγμή, τη βία των ΜΑΤ που έπεφτε πάνω στα κεφάλια φιλειρηνικών διαδηλωτών κατόπιν εντολών του διορισμένου Νομάρχη Αντώνη Νάτσικα. 
    Για πρώτη φορά στην ιστορία της Κρήτης, ειδικές δυνάμεις καταστολής βρέθηκαν σε αυτό τον τόπο. Βρέθηκαν εδώ για να κτυπήσουν αυτούς που διαδήλωναν ενάντια στην ύπαρξη των στρατιωτικών βάσεων του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ στα φιλειρηνικά Χανιά. Που ήθελαν συμβολικά να περικυκλώσουν τη νομαρχία για να διαμαρτυρηθούν για την ανανέωση της Σύμβασης για τη νατοϊκή και αμερικανική Βάση. 
  Εκείνη τη μέρα οι Χανιώτες δε δέχτηκαν αυτή την προσβολή. Δε δέχτηκαν μία βία που ήθελε να τους αρνηθεί το δικαίωμα της επιθυμίας τους για ειρήνη. Οι Χανιώτες πολέμησαν. Οι άνδρες των ΜΑΤ αφοπλίστηκαν. Πολλούς, τους έριξαν μέσα στο λιμάνι. 
    Πολίτες κατεβαίνουν στους δρόμους. Είναι καθήκον. Είναι για την αξιοπρέπεια του τόπου. Για την ιστορία του. Για την υστεροφημία του. Άλλοι είναι εξοργισμένοι, κάποιοι αρκετά φοβισμένοι για ότι μπορεί να συμβεί. Κατεβαίνουν από τα βουνά και τα χωριά ακόμα, έτοιμοι για ότι προκύψει, «άνδρες, γυναίκες και παιδιά». Πολλοί κατέβηκαν με όπλα στα χέρια. Πιο αποφασισμένοι παρά ποτέ… Μία επέτειο η οποία δε γιορτάζεται, δεν υπενθυμίζεται, δε βγαίνουν λόγοι πολιτικών γι’ αυτή. Προτίμησαν να μείνει στη λήθη. 
    Όμως, οι χιλιάδες Χανιώτες που βρέθηκαν εκεί, κι έζησαν από κοντά στιγμές εξέγερσης, Χανιώτες οι οποίοι κατέβηκαν στους δρόμους, για την ελευθερία και την απεξάρτηση από το θάνατο της βάσης, αυτής που μετατρέπει όλο το νησί σε «αεροπλανοφόρο» και κέντρο των εξελίξεων, δεν ξεχνούν.
    Και μέσα σε πηγαδάκια που στήνουν, σ’ ανύποπτες στιγμές, σιγομουρμουρίζουν και θυμούνται, αναρωτιούνται, τι θα μπορούσε να είχε συμβεί και τι δεν έγινε, γιατί κανένας λόγος δε βγαίνει γι’ αυτή τη μοναδική σπάνια τροπή που πήραν τα πράγματα, για την ιστορία των Χανίων, της Κρήτης και της Ελλάδας.
    Τα γεγονότα των Χανίων είναι κομμάτι της ιστορίας των αντιβασικών κινημάτων όπου γης. Και της αποτυχίας τους συγχρόνως.

  Οι μάχες των πολιτών με τις δυνάμεις των ΜΑΤ συνεχίζονται και το βράδυ. Με τη νομαρχία καμένη, με τις συνεχείς εκκλήσεις από προσωπικότητες των Χανίων για ψυχραιμία αλλά και δίχως σχέδιο, ο κόσμος τελικά αποχωρεί. Και η πιο μεγάλη στιγμή του αντιβασικού κινήματος στην Ελλάδα αποτελεί και την αρχή του τέλους του.
     Την επόμενη ημέρα διοργανώθηκε από το τοπικό ΠΑΣΟΚ με τη συμμετοχή των τοπικών βουλευτών του μεγάλη πορεία όπου η οργή του κόσμου κατευθύνθηκε προς τον πρωθυπουργό τότε της χώρας Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και με αίτημα να φύγει ο διορισμένος νομάρχης του. Η μεγαλύτερη ημέρα του αντιβασικού κινήματος έγινε άλλη μία αντικυβερνητική διαδήλωση.
    Ακολούθησε η ιστορική «Δίκη των 28» μετά από 2 χρόνια, των προσωπικοτήτων – από τόσα διαφορετικά μετερίζια – των Χανίων. Φορείς, συλλογικότητες και ομάδες ανθρώπων οι οποίοι, εν καιρώ, εξαφανίστηκαν από το προσκήνιο, διασκορπίστηκαν, με κάποιους να συνεχίζουν να παλεύουν κι άλλους να έχουν παραιτηθεί. Με την Επιτροπή Φορέων να μην υπάρχει πια… Το Κίνημα έσβησε, ξαναφούντωσε μετά και ξαναέσβησε. Ζει και μέσα απ’ αυτό το κείμενο.
    Τα χρόνια περνούν όμως η ιστορία μένει. Προσωπικές ιστορίες αυτών που συμμετείχαν, των ημερών εκείνων, που μύριζαν καπνό και δακρυγόνα. Με τον πρωτοπόρο ρόλο των ανθρώπων αυτού του τόπου κι αποδέκτη των μηνυμάτων, της ενέργειας αυτής, μετουσιωτή της, την Επιτροπή Φορέων Κατά των Βάσεων.
    Σήμερα, ο «Α.τ.Κ.» υπενθυμίζει. Μιλά και στους τοπικούς φορείς και στις αρχές, αυτούς που οικειοθελώς και με μεγάλη ευχαριστήση ξέχασαν. Που κανένα λόγο δεν έβγαλαν γι’ αυτά τα γεγονότα. Για τους πρωτεργάτες των γεγονότων που κανείς δε μνημονεύει. Για τους πολίτες αυτού του τόπου. Θυμίζει.

    Ελλιπώς ίσως, χωρίς το πρέπον βάθος, δίχως να μπορούμε να προσδώσουμε τη βαρύτητα που αρμόζει στο γεγονός, με την ελάχιστη προσδοκία πως θα δώσουμε λίγο από το άρωμα μιας εποχής τόσο κοντινής και συνάμα τόσο μακρινής. Με την ελπίδα πως θα υπάρξει συνέχεια και από αλλού.
  Φωτογραφίες, κι εξώφυλλα του «Α.τ.Κ.» εκείνης της εποχής, ως μία υπενθύμιση γι’ αυτό που ανύποπτα συνέβη και γι’ αυτό ποτέ απ’ τη μνήμη των ανθρώπων δεν έσβησε. Για ν’ αναρωτηθούμε: που πήγαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι και να αναζητήσουμε: γιατί απογοητεύτηκαν;

 Συνοδεύουμε τις φωτογραφίες με κάποια σχετικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τον «Α.τ.Κ.» εκείνων των ημερών:


   Τρίτη 24 Ιουλίου 1990 (1η μέρα μετά τα γεγονότα) Πρωτοσέλιδος τίτλος: «ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΜΑΤ».

 ΩΡΑ 12.45 Τα ΜΑΤ ξανακτυπούν με δεκάδες δακρυγόνα που εκσφενδονίζουν από το γραφείο του Νομάρχη φορώντας μάσκες οξυγόνου. Η πόλη θυμίζει Βηρυτό. Άνδρες, γυναίκες και παιδιά έτρεχαν έντρομοι προς κάθε κατεύθυνση για να γλιτώσουν από το μένος των ΜΑΤ που έστειλε από την Αθήνα η κυβέρνηση. ΩΡΑ 7.30 Καταφθάνουν ενισχύσεις ΜΑΤ από Αθήνα και Ηράκλειο μέσα σε ένα πανδαιμόνιο. Ο κόσμος τραγουδά «πότε θα κάμει ξαστεριά».

    Η τοπική αστυνομία αρχίζει να πυροβολεί στον αέρα για εκφοβισμό από το κτίριο της αστυνομικής διεύθυνσης. Το πλήθος αντιδρά εκσφενδονίζοντας πέτρες και ξύλα. Πολλά αυτοκίνητα της αστυνομίας έχουν καταστραφεί. ΩΡΑ 8.30 Τα ΜΑΤ εξορμούν προς την Πλατεία κατατροπώνοντας με ρίψη δακρυγόνων το πλήθος. Ακολουθούν σκηνές αλλοφροσύνης. Μέχρι αργά το βράδυ τα ΜΑΤ κτυπούσαν με δακρυγόνα στον κόσμο και τους κυνηγούσαν μέσα στις παρόδους της πόλης κοντά στη Νομαρχία.


Επιστολή: «Να καταδικαστεί ο στυγνός εγκληματίας: οι βάσεις»

    «Θα μείνει βαθιά χαραγμένη στη μνήμη μου, η απάντηση που πήρα από γιατρό νοσοκομείου των Αθηνών, όταν βλέποντας καθημερινά πλήθος συμπατριωτών μου να μπαινοβγαίνουν στο συγκεκριμένο νοσοκομείο και ζήτησα μια ερμηνεία στο γεγονός αυτό μου απάντησε: Σε λίγα χρόνια η λευχαιμία και οι λοιπές μορφές καρκίνου θα χτυπούν τόσο εύκολα και σε τέτοια συχνότητα όσα σήμερα η γρίπη!!!… Παράλληλα απευθύνω ένα κάλεσμα σε όλους τους συμπατριώτες μου που έχουν τις ίδιες με μένα συγκλονιστικές εμπειρίες για μαζική συμμετοχή στον αγώνα αυτό της ζωής γιατί πρέπει το κακό να σταματήσει εδώ. Οι ταλαιπωρίες, τα ποτάμια των δακρύων μας, ο πόνος που άφησε ανεξίτηλα σημάδια στα κορμιά μας, ας γίνουν οδηγοί του αγώνα μας.
    Ο στυγνός εγκληματίας, ο αδίστακτος δολοφόνος που ακούει στο όνομα ραδιενέργεια, πρέπει επιτέλους να οδηγηθεί στο εδώλιο κι από ‘κει στην οριστική και αμετάκλητη καταδίκη, γιατί ο τόπος μας για να πάει μπροστά δεν έχει χροιά μελλοθάνατων, αλλά υγιών και δημιουργικών ανθρώπων.

Τετάρτη 25 Ιουλίου 1990

Πρωτοσέλιδο: «ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ: 
Υπεβλήθησαν μυνητήριες αναφορές κατά ΜΑΤ & Νομάρχη

    Απόσπασμα: «Την ατμόσφαιρα ήρθε να βαρύνει ακόμη περισσότερο μια ανακοίνωση της αστυνομικής διεύθυνσης Χανίων που υποστήριξε πως οι διαδηλωτές (τους αριθμούσε στους 200) απώθησαν τους αστυνομικούς, τους πετούσαν πέτρες, ξύλα, μπουκάλια και άλλα αντικείμενα με αποτέλεσμα εκείνοι για να «προστατεύσουν» το νομαρχιακό μέγαρο, να κάνουν χρήση χημικών ουσιών.
    Αντίθετη εικόνα όμως δίνει το μέλος της Αντιβασικής Επιτροπής και Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Μανόλης Κουκουράκης. «Εμείς στην ειρηνική μας εκδήλωση συναντήσαμε αστυνομικούς και άνδρες των ΜΑΤ να έχουν κλείσει αναίτια τη Νομαρχία. Όταν επιχειρήσαμε να μπούμε για να δώσουμε ψήφισμα στο Νομάρχη, μαζί με άλλους συγκεντρωμένους απωθηθήκαμε βίαια στην εξωτερική σκάλα από τα ΜΑΤ και στη συνέχεια χτυπηθήκαμε. Αμέσως άρχισε η πρώτη επίθεση ενάντια των συγκεντρωμένων. Ποιος και γιατί έδωσε αυτή την εντολή;

Πέμπτη 26 Ιουλίου 1990 Ενδεικτικοί τίτλοι:
- «ΑΡΧΙΔΗΜΙΟΣ: ο επικεφαλής των ΜΑΤ πρωτοστάτησε στο Πολυτεχνείο το ’73 – «Έτσι πυρπόλησε η αστυνομία τη βιβλιοθήκη του Δ.Σ. Χανίων-Συγκλονιστική μαρτυρία Χανιώτη δικηγόρου – Καθολική η αντίθεση του λαού για τις ξένες βάσεις – Όλοι οι φορείς στηρίζουν τον ΚΡΗΤΗ FM» Σελ. 3 Άρθρο Γιάννη Κουρουτάκη (Συγγραφέα – Λογοτέχνη) Τίτλος: Έξω οι βάσεις του θανάτου από τον κόσμο
    Απόσπασμα: «Όλοι οι λαοί της γης ενωμένοι – σαν ένας άνθρωπος – να ξεσηκωθούν, να ξεχυθούν στους δρόμους, να περικυκλώσουν τους λευκούς και τους κόκκινους οίκους και να απαιτήσουν από τις υπερφίαλες κούφιες στον ανθρώπινο πόνο και δυστυχία ΚΕΦΑΛΕΣ: Έξω οι βάσεις του θανάτου από τον κόσμο. Πετάξτε τις φριχτές πυρηνικές σας κεφαλές στα τάρταρα. Και τότες – φωνής λαού οργή θεού – άλλωστε και η ιστορία των μεγάλων Επαναστάσεων – ξεσηκωμών το αποδεικνύει, οι διάφοροι βαρύγδουποι «Ραβδούχοι» και «Τιτλούχοι» θέλοντας και μη θα υπακούσουν και μια νέα εποχή θα ανατείλει για τη δύσμοιρη ανθρωπότητα».
Αναδημοσίευση από τον Αγώνα της Κρήτης, 
Σάββατο, 23/07/2016



 

Περί Δεξιώσεως, Επετείου και Δημοκρατίας Θεάτρου

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Σάββατο, 23 Ιουλίου 2016 | 9:48 μ.μ.

Απάντηση στην Πρόσκληση του κυρίου Προέδρου

Του  Μιχαήλ Στυλιανού

Κύριε Πρόεδρε,

Ευχαριστώ για την πρόσκλησή σας, μόνη εξήγηση της οποίας μπορώ να βρω στην συμμετοχή μου στον αγώνα κατά της δικτατορίας, κυρίως  με την διεύθυνση της ελληνικής εκπομπής της γαλλικής ραδιοφωνίας στο Παρίσι.

Πικρή, αγωνιώδης και επώδυνη ήταν η εμπειρία της εξορίας, αλλά την εφώτιζε η ελπίδα και προσδοκία της ανατροπής του βάναυσου καθεστώτος που δυνάστευε και κηλίδωνε την πατρίδα μας.
Οραματιζόμαστε τότε την αποκατάσταση της Δημοκρατίας ως αφετηρίαν εθνικής αναγέννησης, αναστήλωσης των θεσμών σε υψηλότερο βάθρο πολιτικής ηθικής, αξιοκρατικής διοίκησης, δικαστικής ακεραιότητας, ποιοτικής εκπαίδευσης, κοινωνικής και οικονομικής προόδου και πολιτιστικής ανόδου της χώρας σε επίπεδο διεθνούς σεβασμού.

Και μικρή πρόοδος προς αυτούς τους οραματικούς στόχους θα δικαιολογούσε τη σεμνή επισήμανση της επετείου  αποκατάστασης προϋποθέσεων λειτουργίας της δημοκρατίας -για την οποία το τίμημα ήταν ωστόσο βαρύ και σφράγισε το  πολιτικό πλήρωμα  με υπονομευτικό για το μέλλον του έθνους σύμπλεγμα ηττοπάθειας, εξάρτησης και υποτέλειας.

Εκεί ίσως ο ψυχολόγος ιστορικός θα εντοπίσει την πηγή του ιδιοτελούς κυνισμού, που αποτελεί βασικό και επιτεινόμενο γνώρισμα τουλάχιστον των εναλλασσομένων πολιτικών ομάδων που διαδέχθηκαν την κυβέρνηση της απελευθέρωσης -με μίαν μόνον εξαίρεση στο επίπεδο ηγεσίας.
Η επικράτηση του πολιτικού επαγγελματισμού, με την βαθμιαία απόρριψη  και προσχημάτων στην επιδίωξη, με όλα τα μέσα, της αναρρίχησης σε  θώκους εξουσίας -για την ικανοποίηση νοσηρών ενστίκτων αναγνώρισης και επιβολής, απωθημένων φαντασιώσεων και άκοπης οικονομικής εξασφάλισης- οδήγησε με επιταχυνόμενη κατολίσθηση στην πολιτική εξαχρείωση και στο καθεστώς της δουλείας χρέους, υπό το οποίο σήμερα η Ελλάδα στενάζει, λεηλατείται και αργοπεθαίνει.

Κύριε Πρόεδρε

Μολονότι προστατευμένος στον πύργο ελεφαντοστού του ανακτόρου της Προεδρίας, ασφαλώς θα έχετε διαβάσει η ακούσει: για τους άνω του ενάμιση εκατομμυρίου  συμπολίτες μας που κυριολεκτικά πεινάνε (νοικοκυρές στο κλείσιμο της λαϊκής να αναζητούν βρώσιμα ζαρζαβατικά και φρούτα στα απορρίμματα, ευπρεπείς γέροντες να ψάχνουν κλεφτά σε κάδους σκουπιδιών),δεκάδες χιλιάδες οικογενειών που σιτίζονται σε συσσίτια των εκκλησιών και των δήμων, σχολεία χωρίς δασκάλους,  με μαθητές που λιποθυμούν από πείνα, νοσοκομεία όπου ασθενείς πεθαίνουν ελλείψει ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, φαρμάκων, ραμμάτων και υλικού.

Θα έχετε ίσως διαβάσει για 2.200.000 φτωχούς οικογενειάρχες που ζουν με την καθημερινή αγωνία της ηλεκτρονικής κατάσχεσης των κατακρεουργημένων μισθών και συντάξεων από τους δέσμιους τραπεζικούς τους λογαριασμούς, λόγω αδυναμίας να ανταποκριθούν στη ληστρική φορολογία. Όπως και για τα εκατοντάδες χιλιάδες απειλητικά  ειδοποιητήρια  της εφορίας σε ανθρώπους που καθυστερούν χρέη προς το κράτος 50 έως 500 ευρώ. Το  οικτρό νυκτερινό θέαμα των αστέγων στο κέντρο της πρωτεύουσας, τον χειμώνα, μέσα σε χαρτοκιβώτια, στις εισόδους καταστημάτων, δημοσίων κτιρίων και ξενοδοχείων, την καθημερινά διογκούμενη στατιστική  αυτοκτονιών, που έπαψαν να αποτελούν είδηση για τα λεπταίσθητα ΜΜΕ, τους 450.000 νέους παραγωγικούς επιστήμονες και τεχνικούς, που η τρομακτική ανεργία και απειλή εξαθλίωσης εξώθησε στη μετανάστευση.
 
Κύριε Πρόεδρε,

Δεινότερο όλων των  ελλειπτικά  σκιαγραφηθέντων δεινών που πλήττουν την χώρα μας -λόγω του κυνισμού, της ιδιοτέλειας και της αφιλοτιμίας την  οποία επέδειξε και εδίδαξε επί δεκαετίες η πολιτική τάξη-  είναι η απώλεια του αυτοσεβασμού, του διεθνούς σεβασμού και της εθνικής κυριαρχίας της

Η Ελλάδα έχει παραδώσει άνευ αντιστάσεως, εθελοδούλως κατά σημαντικό ποσοστό, την εθνική της κυριαρχία σε ξένους  «εταίρους»/δυνάστες, των οποίων έχει καταστεί  θλιβερό υποπόδιο και αντικείμενο καταλήστευσης, χάριν της «ευρωπαϊκής ιδέας», την οποία επιμένει να επικαλείται, σε πείσμα της αποκάλυψης ότι αποτελούσε απατηλό ψιμύθιο υποχθόνιων αρπακτικών κινήτρων.

Υπό το σημερινό καθεστώς υποτέλειας, η νομοθεσία της χώρας μας έρχεται υπό μορφή πακέτων χιλιάδων σελίδων από το εξωτερικό και ψηφίζεται εν τάχει, κάποτε αμετάφραστη από την αγγλική, (σε μια Βουλή που δεν βουλεύεται –απλώς βολεύεται και βολεύει), ή επιβάλλεται υπό μορφή προεδρικών διαταγμάτων. Ο προϋπολογισμός, η διαχείριση της εθνικής οικονομίας, η ιδιοκτησία και το ξεπούλημα του εθνικού πλούτου, άλλοι νευραλγικοί τομείς της κρατικής λειτουργίας έχουν παραδοθεί/καταπατηθεί από δήθεν «ανεξάρτητες αρχές», υπό ξένον έλεγχο και καλυπτόμενες από ποινικήν ασυλία.

Τα εθνικά θαλάσσια σύνορα ορίζονται και «φυλάσσονται» -στο μέσο του Αιγαίου- από ξένη ναυτική δύναμη, υπό Γερμανό ναύαρχο. Στον εθνικό χώρο μάς έχει επιβληθεί η εγκατάσταση 65.000 προσφύγων/μεταναστών, αλληλομισούμενων και αλληλοσυγκρουόμενων εθνοτήτων και θρησκευμάτων, επιπλέον των δύο εκατομμυρίων ήδη εγκατεστημένων στη χώρα μας.  Γερμανοί αστυνομικοί προκαλούν διαμαρτυρίες  και δημοσιεύματα στον επαρχιακό Τύπο, με μπλόκα και ελέγχους αυτοκινήτων και Ελλήνων πολιτών.

Κύριε Πρόεδρε,

Γνωρίζετε κάλλιον εμού, ως διδάκτωρ του Δημοσίου Δικαίου, ότι Δημοκρατία χωρίς εθνική κυριαρχία είναι αδιανόητη. Μπορεί να εμφανίζεται -σε μιαν χώρα υποτελή, ιδιότυπην ευρωπαϊκή αποικία ως η δύσμοιρη πατρίδα μας- σε σκηνή θεάτρου, ως αντικείμενο προς επιθυμητή ανάκτηση.

Στην προκείμενη περίπτωση  το Θέατρο της Δημοκρατίας, στην πολιτική σκηνή της χώρας, με αρχηγούς, κόμματα, βουλευτές, που συζητώντας για Σύνταγμα, εκλογικό σύστημα και εξεταστικές επιτροπές, απλώς υποδύονται τους λειτουργούς ανύπαρκτης δημοκρατίας, αποτελεί στο εσωτερικό μεν εμπαιγμό, που απλώς προκαλεί την απέχθεια, στο δε εξωτερικό συνέργεια με τον ξένο δυνάστη, στην προσπάθεια μεταμφίεσης, σε πολίτευμα ισότιμου μέλους της ΕΕ, του ισχύοντος πράγματι  καθεστώτος ξένης κατοχής και λεηλασίας, με τραπεζικά –μέχρις στιγμής- όπλα.

Αυτό το οικτρό πολιτικό θέατρο ήρθε προ ημερών να απογυμνώσει μια κραυγή που ακούσθηκε, στην άμεση γειτονιά σας, στην πρωθυπουργική κατοικία, κατά την επίσημη επίσκεψη κορυφαίων Γερμανών αξιωματούχων στον πρωθυπουργό της Ελλάδος: «Μην με αγγίζεις βρωμιάρη ΄Ελληνα!»
Γερμανός βουλευτής, τέως υπουργός, της συνοδείας του Αντικαγκελαρίου της Γερμανίας, την εξεστόμισε εναντίον φωτορεπόρτερ, στα γερμανικά, χάριν των συμπατριωτών του και στα αγγλικά, για να μη διαφύγει του οικοδεσπότη πρωθυπουργού και Ελλήνων αξιωματούχων.

Ο υπογράφων, με 28χρονη, και όχι πάντοτε άνετη, εμπειρία εν μέσω δύο αρκετά υπεροπτικών λαών, ουδέποτε υποβλήθηκε στο πύρινο σφράγισμα αυτού του χαρακτηρισμού. Τώρα το φέρει στις σάρκες του, τόσο πιο επώδυνο όσο εμβρόντητος είδε να μην προκαλεί την παραμικρή αντίδραση του αυτήκοου πρωθυπουργού, των  αρχηγών της αντιπολίτευσης και οιουδήποτε των έτοιμων να εξεγερθούν για ψύλλου πήδημα 300 μελών της εθνικής υποτίθεται αντιπροσωπείας. Ουδεμία επερώτηση, ερώτηση, διαμαρτυρία. Ούτε οποιαδήποτε έκρηξη προσβεβλημένης εθνικής υπερηφάνειας από ομιλούσες κεφαλές των ΜΜΕ. Αδιαμαρτύρητη, δουλική αποδοχή του  φραστικού μαστιγώματος, στην εθνική μας εστία, από επίγονο των ναζί και πρώην κατακτητών.

Κύριε Πρόεδρε,

Υπό τις ανωτέρω συνθήκες θεωρώ την επέτειο κατάρρευσης της δικτατορίας αφορμή  πενθίμων συλλογισμών και  απελπιστικών συγκρίσεων  των τότε  οραματισμών και προσδοκιών  με το σημερινό  φρικαλέο ναυάγιο. Και κρίνω επομένως τον εορτασμό με δεξίωση  ως εκδήλωση άκαιρη, άτοπη και ασυμβίβαστη με τα συναισθήματα ενός δυστυχισμένου λαού και ως μέρος  ενός  σουρεαλιστικού (για να μην πω γκροτέσκου) Θεάτρου Δημοκρατίας.

Κατά συνέπειαν σας ευχαριστώ και πάλι για την ευγενή σας πρόσκληση, αλλά αδυνατώ να προσέλθω για να συνεορτάσω, με επίσημους και ανεπίσημους πολίτες ενός παράλληλου γυάλινου κόσμου, ξένου, ανέγγιχτου  και αδιάφορου προς την καταστροφή και καταφρόνηση που επισωρεύεται στο καθημαγμένο ελληνικό έθνος, επί του τάφου της δημοκρατίας, της κυριαρχίας και της ιστορικής λεβεντιάς του.

Μετά τιμής

Μιχαήλ Στυλιανού

Κάποτε για τον Κ. Βαξεβάνη οι τράπεζες εξαγόραζαν μέσω διαφημίσεων "κοστολογημένη σιωπή" από τα ΜΜΕ. Σήμερα έγιναν "ευαγή ιδρύματα"

Του Β.

«Τα λόγια πετούν, τα γραπτά μένουν», αναφέρει μια πρόταση που συνηθίζεται να ακούγεται στους δημοσιογραφικούς χώρους. Φαίνεται ότι αυτό το ξέχασε ο εκδότης του περιοδικού «Hot Doc» -και σύμφωνα με δημοσίευμα των «τυπολογιών» από το Σεπτέμβρη εκδότης Κυριακάτικης εφημερίδας «που θα απευθύνεται στο αριστερόστροφο κοινό»- Κώστας Βαξεβάνης.

Το γράφουμε αυτό γιατί όσοι/ες παρακολουθείτε την αρθρογραφία του συγκεκριμένου δημοσιογράφου θα γνωρίζετε τις –σωστές- απόψεις που έχει διατυπώσει επανειλημμένως για την «κοστολογημένη σιωπή» -δική του η έκφραση- που εξασφαλίζουν από τα ΜΜΕ τραπεζίτες και μεγαλοεπιχειρηματίες για τα σκάνδαλά τους, προσφέροντας τους πανάκριβα «διαφημιστικά πακέτα».
Μάλιστα ο ίδιος ενυπόγραφα στο περιοδικό του τόνιζε ότι παρ’ όλο ότι είχε τέτοιες προσφορές δεν τις δεχόταν γιατί υπηρετούσε το «δημοσιογραφικό λειτούργημα» ….

Προφανώς με το πέρασμα του χρόνου και τις νέες πολιτικο-οικονομικές συνθήκες ο Κ. Βαξεβάνης αναθεώρησε τις απόψεις που είχε παλιά και σήμερα όποιος/α κάνει μια επίσκεψη στην ιστοσελίδα που διευθύνει «Κουτί της Πανδώρας» θα διαπιστώσει ότι είναι πλημμυρισμένη από διαφημίσεις τραπεζών και μεγαλοεπιχειρηματιών. (Alpha bank, Attika bank, Interamerican, coca - cola κ.α).

Μα, σε καπιταλισμό ζούμε, θα πει κανείς. Αν δεν υπακούσει στους νόμους της αγοράς και δεν εφαρμόσει τους κανόνες που επικρατούν στο δημοσιογραφικό κατεστημένο, πώς θα υλοποιήσει τις επιδιώξεις του, γινόμενος εκδότης εβδομαδιαίας μεγάλης εφημερίδας;
Αυτό το ερώτημα είναι συζητήσιμο, αλλά καλύτερα είναι όμως να αφήσουμε τον Κώστα Βαξεβάνη να απαντήσει μέσα από ένα απόσπασμα συνέντευξή του που είχε δώσει στο περιοδικό  Marketing Week.

Ηταν η εποχή –Ιούνης 2002- που ο ίδιος  «μαζί με την έμπειρη και καταξιωμένη δημοσιογραφική ομάδα της τηλεοπτικής εκπομπής «Το κουτί της Πανδώρας», κυκλοφορούσαν το περιοδικό «Hot Doc»:


Marketing Week: Η διαφημιστική δαπάνη στα μέσα και κυρίως στα περιοδικά, μειώνεται διαρκώς, οι κυκλοφορίες πέφτουν κι όμως εμφανίζεται ένας «ρομαντικός» να τολμήσει να δημιουργήσει αυτή την εποχή ένα νέο περιοδικό. Έχετε συναίσθηση του εγχειρήματος και των κινδύνων του κ. Βαξεβάνη;

Κώστας Βαξεβάνης: Ως «ρομαντικός» έχω μια άλλη αφετηρία. Τα περιοδικά και οι εφημερίδες δεν γίνονται για να παίρνουν διαφημίσεις, αλλά για να ενημερώνουν. Μέχρι τώρα ξέρω πως έτσι γινόταν, αλλά νομίζω πως ήρθε η ώρα να αλλάξει. Βγάλαμε περιοδικό γιατί πιστεύουμε στη δημοσιογραφία και όχι για να πάρουμε διαφήμιση. Ξέρετε, η αγορά της διαφήμισης όπως και όλη η κοινωνία έχει διαβρωθεί από παρασιτικά φαινόμενα. Αρπαχτές, φίλοι που έδιναν σε φίλους, περιοδικά που στήνονταν για να παίρνουν διαφήμιση. Τελειώνουν αυτά. Ακόμη και αυτοί που τα έκαναν έχουν διάθεση να απελευθερωθούν. Πολύ περισσότερο η κοινωνία. Πόσο πια να πουλάς διαφήμιση Jeep σε εκπομπές με κοινό 70+; Μόνο διαφήμιση για πάνες ακράτειας ταιριάζουν. Ας πούμε πως ανακαλύπτουμε ξανά την παλιά συνταγή που λέει «κάνουμε δημοσιογραφία, δεν εισπράττουμε διαφήμιση». Αν έρθει έχει καλώς.

Υ.Γ 1 Σε πρόσφατο κείμενο του και με αφορμή την αντιπαράθεση που έχει με τον καπιταλιστή Βγενόπουλο ο Κ. Βαξεβάνης κάνει αναφορά «στην απέραντη σιωπή των Μέσων Ενημέρωσης που εξαγοραζόταν με διαφημίσεις και ζεστό χρήμα». Αυτό αφορά τις διαφημίσεις που δίνει μόνο ο Βγενόπουλος; Οι άλλες τράπεζες που διαφημίζει το «Κουτί της Πανδώρας» είναι «ευαγή ιδρύματα»;
 
Υ.Γ 2 Σχετικές αναφορές του τύπου: «Τι διαφημίζει μια Τράπεζα όταν αποτελεί κομμάτι ενός ολιγοπωλίου και δεν παρέχει πια προϊόντα στους πελάτες; Δεν διαφημίζει. Απλώς χρηματοδοτεί. Τον Κίτρινο Τύπο που θα την παρουσιάζει ... κυρία» θα συναντήσουμε σε αρκετά περασμένα δημοσιεύματα του ιστότοπου του Κ. Βαξεβάνη.

Υ.Γ 3 Γνωρίζω ότι αυτή η ανάρτησή μου θα δυσαρεστήσει σύντροφο και φίλο του μπλοκ που έχει προσωπικές σχέσεις και σε εκτίμηση τον Κ.Β., αλλά ισχύει το Αριστοτελικό: «Φίλος μεν Πλάτων, φιλτάτη δε η αλήθεια»

Βρώμικα παιχνίδια πλουτοκρατών

Γράφει ο mitsos175.

«Είκοσι επιχειρήσεις που ανήκαν στο παρελθόν στον Ουκρανό πλουτοκράτη Igor Kolomoisky πωλούνται από αρχές της Κριμαίας. Η κυβέρνηση της περιοχής επιδιώκει να αποζημιώσει τους ανθρώπους που έχασαν χρήματα τους σε τράπεζες της Ουκρανίας, ως επί το πλείστον στην PrivatBank του Kolomoisky.
Ο αντιπρόεδρος της Κριμαίας λέει ότι τα περιουσιακά στοιχεία του ολιγαρχικού θα πωληθούν στο τέλος του έτους 2 δισεκατομμύρια ρούβλια (περίπου 30 εκατομμύρια $). "Τα χρήματα θα μεταφερθούν στο ταμείο προστασίας των καταθετών για την καταβολή αποζημιώσεων στους κατοίκους της Κριμαίας, των οποίων οι καταθέσεις σε τράπεζες της Ουκρανίας ξεπερνούν τα 700.000 ρούβλια (10.500$)". Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η δημοκρατία έχει ήδη συγκεντρώσει 1,5 δισεκατομμύρια ρούβλια (23,5 εκατομμύρια $) από την πώληση των περιουσιακών στοιχείων του Kolomoisky. Η πλειονότητα των περιουσιακών στοιχείων του μεγιστάνα είναι ξενοδοχεία ή θερινές κατασκηνώσεις.

Η Κριμαία έγινε μέρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, αφού οι κάτοικοι της ψήφισαν να ανεξαρτητοποιηθούν από την Ουκρανία το Μάρτιο του 2014. Μετά το δημοψήφισμα, οι τράπεζες της Ουκρανίας, με επικεφαλής την PrivatBank του Kolomoisky, αρνήθηκαν να επιστρέψουν τις καταθέσεις των 200.000 καταθετών κατοίκων της Κριμαίας. Το ρωσικό ταμείο του κράτους για την προστασία των καταθέσεων έχει συμφωνήσει να αποζημιώσει τις καταθέσεις κάτω από 700.000 ρούβλια (10.500$), ενώ οι μεγαλύτερες καταθέσεις αποζημιώνονται από την πώληση των περιουσιακών στοιχείων του Kolomoisky στη χερσόνησο.

Το Forbes (αμερικανικό περιοδικό με θέμα τις επιχειρήσεις) εκτιμά ότι ο Kolomoisky είναι το δεύτερο πλουσιότερο άτομο στην Ουκρανία μετά τη βιομήχανο μεγιστάνα Rinat Akhmetov με μια καθαρή αξία των 1,4 δις $». (Πηγή)

Σίγουρα δεν θα του λείψουν. Είναι σαφές ότι οι Τράπεζες πλέκονται παντού στην πολιτική παίζοντας πολύ βρώμικα παιχνίδια. Κανονικά οι καταθέσεις των κατοίκων της Κριμαίας δεν θα έπρεπε να πειραχθούν, όπως δεν πειράζονται καταθέσεις άλλων ξένων πελατών. Αλλά ο πλούσιος βρήκε ευκαιρία κι έκλεψε τα χρήματα των κατοίκων της Κριμαίας. Με την προτροπή των φασιστών που κυβερνάνε την Ουκρανία βεβαίως. Πάντως ήταν η τελευταία φορά που αρπάζει οτιδήποτε στην Κριμαία. Φυσικά κάτι τέτοια κόλπα των ναζί δεν πτοούν το πάθος των ανθρώπων για Ελευθερία και Αξιοπρέπεια.

Μήπως θα έπρεπε κι εμείς να το δούμε ως παράδειγμα για κάτι βαθύπλουτους που μας έχουν φεσώσει; Μήπως; Αλλά εδώ οι τράπεζες είναι "ιερές αγελάδες"! Οι τραπεζίτες τι είναι λοιπόν; "Όσια βόδια"; Για να μην ξεχνάμε: Έχουμε Μνημόνιο, κόβονται μισθοί - συντάξεις απολύεται κόσμος, υπάρχει εργασιακός μεσαίωνας, επειδή τα ιδιωτικά αυτά μαγαζιά έδωσαν χαριστικά δάνεια σε αγύρτες πολιτικούς, κι απατεώνες επιχειρηματίες, που έβγαλαν τα κέρδη τους έξω, ενώ από πάνω μας λένε να κάνουμε θυσίες για να γίνουμε ανταγωνιστικοί!

Οι τράπεζες είναι ιδιωτικά μαγαζιά, που εμπορεύονται χρήμα, τίποτε περισσότερο. Δεν το χουν σε τίποτα με οποιαδήποτε αφορμή να αρπάξουν ότι μπορέσουν, ιδιαίτερα από τους αδύναμους. Μην τους έχετε καμιά εμπιστοσύνη.

Bίντεο

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger