Νεοτερα

Αναρχικοί, και Κομμουνιστές διασαλεύουν την τάξη

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2016 | 4:14 π.μ.

Γράφει ο mitsos175.

 "Εσείς είστε το κράτος", είπε κάποτε ο Επίτιμος βρικόλακας στους μπάτσους. Νομίζω ήταν και τότε καλοκαίρι, του 1990. Και πράγματι είναι. Αυτοί είναι το κράτος. Της "ζαρντινιέρας" των "μεμονωμένων περιστατικών" και των "εξοστρακισμών". Το κράτος - δυνάστης που απαιτεί υπακοή και υποταγή. Που την καταστολή και την τρομοκρατία τη βαπτίζει "τάξη και ασφάλεια".

Τάξη υπόσχονταν κι ο Παπαδόπουλος. Οι Μονάδες Αποκατάστασης Τάξης (ΜΑΤ) ήταν ιδέα του Σπύρου Μαρκεζίνη, ενώ "η εντολή για την υλοποίηση και τη δημιουργία της πρώτης ομάδας δόθηκε το 1976 από τον τότε πρωθυπουργό, Κωνσταντίνο Καραμανλή", το "θείο".
Θείοι, ανεψιοί, κουμπάροι, βαφτιστήρια γιοί και θυγατέρες....

Μια που μιλάμε για γιους. Ο (υ)ιός Μητσοτάκη, χίλιες φορές χειρότερος από τον ιό Κοξάκι, δήλωσε με στόμφο: "Όταν γίνω πρωθυπουργός θα αποκαταστήσω την τάξη"! Ποιά τάξη; Να δέρνουν οι μπάτσοι τους διαδηλωτές, να μπαίνουν στα σπίτια κάθε αντιφρονούντα όποτε θέλουν; Σόι πάει το βασίλειο...

Οι Αναρχικοί, οι Κομμουνιστές διασαλεύουν την τάξη. Όχι μόνον αυτό, αλλά θέλουμε να γκρεμιστεί η άρχουσα τάξη, το ένα τοις εκατό που εκμεταλλεύεται ασύστολα τους υπόλοιπους. Η Αντίσταση σε κάθε φασισμό είναι διασάλευση της διαβόητης τάξης. Ο δήθεν κεντρώος λοιπόν υπενθυμίζει στην ακροδεξιά ποιός είναι ο πραγματικός εκφραστής της.

Ενδιαφέρεται για τους μπάτσους. Για τον κόσμο; Ανάλογα. Αν είναι δικοί του, θα βολέψει μερικούς, όπως βολεύει σήμερα κάποιους συγγενείς ο δήθεν αριστερός ΣΥΡΙΖΑ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ που κι αυτός για την τάξη των πλουσίων πασχίζει. Με το αζημίωτο φυσικά. Αν δεν είναι δικοί του, δεν θέλουν την τάξη οπότε... θα υποστούν συνέπειες.
Απολύσεις, διωγμοί, ξύλο ...

Δεν μας εξήγησε όμως ο Κούλης πώς θα αποκαταστήσει την τάξη; Τι ακριβώς θα κάνει, αν ο κόσμος δώσει στο νέο Αδόλφο την εξουσία; Αν... Όχι τίποτα άλλο, αλλά για να χαρούν τα κομματόσκυλα της ΝΔ και να μην έχουν αυταπάτες κάποιοι αναποφάσιστοι.
Μα το είπε ο μπαμπάς! "Η αστυνομία είναι το κράτος". Κράτος αστυνομικό λοιπόν, ολοκληρωτικό.
Το έχει κάνει ο μπαμπάς, γιατί να μην το κάνει κι ο υιός;

Ο Σαμαράς μπήκε στη ΝΔ γιατί ταίριαζε γάντι. Το ίδιο κι ο Άδωνης. Παρόλο που ο Κούλης μισεί και τους δύο σε προσωπικό επίπεδο είναι απόλυτα ταυτισμένος με την φασιστική πολιτική και συνεχιστής του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος ήταν ο συνεχιστής του πατήρ Μητσοτάκη, αν και έριξε την κυβέρνηση του κάποτε για προσωπικούς πάλι λόγους, αφού τον έδιωξε από τη θέση του υπουργού.

Θα εντείνει λοιπόν την καταστολή αφαιρώντας και τα τελευταία ανθρώπινα δικαιώματα. Θα ρίξει το φταίξιμο της δικής του ανεπάρκειας και της καταστροφής που θα προκαλέσει η πολιτική του στον ίδιο τον κόσμο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει κόμπλεξ. Παρουσιάζεται από τα ΜΜΕ ως "σωτήρας" αλλά έρχεται ως εκδικητής. Θέλει να εκδικηθεί όλους όσους πείραξαν τον μπαμπά του. Μισεί το λαό. Γιατί μαύρισε τον Επίτιμο και την αδερφούλα του. Μάλιστα στην τελευταία της δώσαμε κλωτσιά από τη βουλή, άσχετα αν βρήκε τρόπο να τρυπώσει πάλι μέσα. Αυτό δεν πρόκειται να μας το συγχωρήσει η οικογένεια δεινοσαύρων.

Τάξη λοιπόν ε Κούλη; Τάξη όμως βάλε και στις συναλλαγές σου με τη Siemens και τους υπόλοιπους "χορηγούς" σου, τα λογιστικά σου είναι χάλια. Επίσης βάλε πρώτα σε τάξη το ίδιο σου το κόμμα, πλήρωσε αυτά που χρωστάτε.

Αλήθεια με τις τάξεις στα σχολεία τι θα γίνει; Θα κόψεις κι άλλα κονδύλια από την Παιδεία; "Λιγότερες δαπάνες για τους πολλούς, περισσότερα φράγκα για τους λίγους". Με τάξη θα πετσοκόψει τις συντάξεις και τους μισθούς, θα απολύσει και θα ξεπουλήσει δημόσια αγαθά.
Ε λοιπόν εμείς θα είμαστε πολύ... άτακτοι. Κούλη, έχεις έλλειψη από ληγμένο γιαούρτι και κλούβια αυγά. Αυτό σε βλάπτει, αυξάνει υπέρμετρα την αλαζονεία σου και το φασισμό σου...  

Τότε που ο Αρης Βελουχιώτης ήταν δημοσιογράφος του "Ριζοσπάστη"

1931 Ο «Ριζοσπάστης» παραπέμπεται σε νέα δίκη για τις αποκαλύψεις του σχετικά με το σκάνδαλο του υπουργού Δικαιοσύνης της κυβέρνησης Βενιζέλου, Αβραάμ. Ο «Ριζοσπάστης» καταδικάζεται και κλείνει. Επανεκδίδεται από την 1η Σεπτέμβρη με τον τίτλο «Νέος Ριζοσπάστης».

Ριζοσπάστης 31/8/2016 στήλη "Σαν σήμερα"

Ελάχιστοι αναγνώστες του "Ρ" υποθέτουμε θα γνωρίζουν ποιο ήταν το σκάνδαλο του υπουργού Δικαιοσύνης της κυβέρνησης Βενιζέλου, Αβραάμ. και ότι το ρεπορτάζ το οποίο στοίχισε την καταδίκη της εφημερίδας το  υπέγραφε ο Θανάσης Κλάρας –ο μετέπειτα θρυλικός πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ, Αρης Βελουχιώτης. 

Ας τα πιάσουμε τα πράγματα απ' την αρχή. Το πρωτοσέλιδο με το οποίο κυκλοφορούσε ο «Ριζοσπάστης» στις 11/8/1931 είχε τίτλο: «Αποκάλυψη του αστικού παραδείσου»:.


«Οι ανήθικοι αυτοί που έχουν λερωμένη τιμή, μιλάν για ηθική και συκοφαντούν του κομμουνιστές πώς θα χαλάσουν την οικογένεια. Ξεσκίζουμε τον οχετό της ανηθικότητας, της λέρας των εκμεταλλευτών της φτωχολογιάς. Μετά τον Αλεξανδρή, υπουργό επί της γεωργίας, νέος άσσος της αστικής ηθικής, ο υπουργός δικαιοσύνης. Ο Αβραάμ αποκαλύφθηκε, συλληφθείς επ’ αυτοφώρο με το βουλευτή Αιγίνης Χατζή και με δυο ναύτες στην αγία Παρασκευή».

Αποκάλυπτε, λοιπόν, με τα γραφόμενα του ο Θ. Κλάρας: «Ο κ. Αβραάμ είναι κίναιδος, δηλαδής μπινές» ο οποίος «συνελήφθη επ' αυτοφώρω σ' ένα σεπαρέ έξω από την Αγία Παρασκευή μαζί με τον βουλευτή Αιγίνης Χατζή, κίναιδο κι αυτόν, και με δυο ναύτες να εκτελούν το ηθικό τους έργο. Τους έπιασαν μ' άλλα λόγια καβάλα, όπως λέει ο εργάτης και ο χωρικός».

Μετά απ' αυτό το δημοσίευμα ο "Ρ" καταδικάζεται και κλείνει. Επανακυκλοφορεί την 1 Σεπτέμβρη του ίδιου έτους με τον τίτλο "Νέος Ριζοσπάστης".



Τώρα παρακολουθούμε την εξέλιξη της ιστορίας, που αναφέραμε μέσα από τις σελίδες του  «Νέου Ριζοσπάστη» της 9/9/1931.

Ο Αρης Βελουχιώτης, μετά από το κείμενο του που κόστισε το κλείσιμο του "Ρ" δέχτηκε επικρίσεις από το αστικό κατεστημένο, το οποίο επικαλέστηκε μια καταδίκη του για κλοπή και ο συντάκτης του «Ρ» απαντάει στους επικριτές του με ένα άρθρο που έχει τίτλο:

«ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΛΩΠΟΔΥΤΩΝ ΕΙΣΤΕ ΕΣΕΙΣ. ΤΟ ΚΚΕ ΕΙΝΑΙ ΚΟΜΜΑ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟΥ.» 

ΕΝΑ ΡΑΠΙΣΜΑ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ Ο ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΜΑΣ σ. ΚΛΑΡΑΣ».

«Απείλησαν, τρομοκράτησαν, πλήρωσαν, όλα τα μέσα μεταχειρίστηκαν για να σκεπάσουν τη βρομερότητα του ληστρικού αστικού καθεστώτος. Μάρτυρες αποκλείστηκαν από τη δίκη, οι αστικές εφημερίδες συνέργησαν στη συγκάλυψη της υπόθεσης. Ο Αβραάμ ο ίδιος αυτός παρέμεινε στη θέση του υπουργού σκοπίμως, ενώ δεν δέχτηκε ιατροδικαστική εξέταση.

Όμως τίποτα δεν εμπόδισε να έρθει στο φως όλο το αίσχος και ο βόρβορος που αποτελούν το καθεστώς των πλουσίων. Όταν δε εγώ εκθέτω με νούμερα, με ντοκουμέντα αδιάψευστα τα όργια που οι Ν. Ναρτάκος και Ζωγράφος απεκάλυψαν, ελύσαξαν κυριολεκτικά. Τα πράγματα ετίθεντο και τίθενται ωμά, ωμότατα εναντίον τους. Επρεπε οπωσδήποτε κάτι να κάνουν για να διασκεδάσουν την εντύπωση που προκάλεσαν οι αποκαλύψεις του Ριζοσπάστη.
Και με παρουσίασαν ως καταδικασθέντα για κλοπή το 1924.

Στους ληστές και δολοφόνους του εργαζόμενου λαού, σ' αυτούς που βρωμάν ανηθικότητα, σ' αυτούς που χτες ακόμα σεμνόνονταν γιατί είχαν μάρτυρες υπεράσπισης διευθυντές μπορντέλων όπως οι ίδιοι το ομολόγησαν, δεν οφείλω καμιάν εξήγηση. Μιαν εξήγηση όμως ντόμπρη, σταράτη οφείλω στις εργαζόμενες μάζες της Ελλάδας.
Καταδικάστηκα για κλοπή το 1924; Έκανα κλοπή το 1924; Ναι! Και έκανα την κλοπή και καταδικάστηκα!

Γιατί έκλεψα; Γεννημένος μέσα στο καθεστώς αυτό της ληστείας, της διαφθοράς, του πνευματικού σκότους και της διαστρέβλωσης της πνευματικής, έχοντας για σύμβουλο τον διεφθαρμένο αστικό πολιτισμό, έφτασα στο σημείο να κλέψω. Όχι αυτό μόνο. Ρωτήστε τον τόπο της καταγωγής μου: Θα μάθετε πως στα μικρά μου χρόνια χαρτόπαιζα, μεθούσα, πιστόλιζα για το τίποτε και τον τυχόντα μέσα στα καφενεία. Αυτά ως το 1924, ακόμα και το '25 σχεδόν, όταν επί τέλους άρχισα με τη βοήθεια κομμουνιστών εργατών και διανοουμένων να βλέπω όχι θολά, μα με κάποια καθαρότητα.

Έφτασε λίγος καιρός να απαλλαγώ απ' την επίδραση του διεφθαρμένου αστικού πολιτισμού. Ήμουνα πια στους κόλπους του Κομμουνιστικού κόμματος. Αν στη ζωή μου υπάρχει ένα σημείο που με συγκίνηση και με υπερηφάνεια αφάνταστη από καιρού σε καιρό γυρίζω και βλέπω, είναι ακριβώς η εποχή που μπήκα στο Κομμουνιστικό Κόμμα. Διαπαιδαγωγήθηκα ταξικά, έμαθα το συμφέρο μου, πέταξα τον κεφαλαιοκρατικό πολιτισμό στα μούτρα της λωποδύτριας μπουρζουαζίας και ρίχτηκα με πίστη, με θέληση, με ηρωισμό στον αγώνα για τις εργαζόμενες μάζες.

 Έκτοτε δεν έχω στο ενεργητικό μου παρά φυλακίσεις για πάλη επαναστατική. Μιλάν τα γεγονότα, μιλάει αυτή η αλήθεια. ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΚΗΛΙΔΑ. Είναι αυτό σε βάρος μου; Είναι αυτό στοιχείο ενάντια στο Κομμουνιστικό Κόμμα; ΤΙΜΗ ΜΟΥ ΜΕΓΑΛΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΣΤΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ότι γλίτωσα απ' τη διαφθορά της συνείδησης, στην οποία με οδηγούσε το ληστρικό αστικό καθεστώς και κόσμησα τον Κλάρα που φερόντανε τροχάδην στον γκρεμό με ΑΓΝΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΑ στοιχεία και μόνο με τέτοια.

Αλλά δεν πρόκειται περί αυτού. Δεν πειράζει την κεφαλαιοκρατία το ότι υπάρχουν "κλέφτες" κλπ, άνθρωποι ασυνείδητοι, ταξικά εκμεταλλευόμενοι. Ισα - ίσα που το επιδιώκει αυτό. Θέλει να 'χει σε μια τέτοια κατάσταση τις εργαζόμενες μάζες για να τις εκμεταλλεύεται αισχρά χωρίς κανένα εμπόδιο. Και τρέμει ακριβώς όταν αυτοί οι παραστρατημένοι ταξικά βρουν το δρόμο τους και διεκδικήσουν το ψωμί τους, τις ελευθερίες τους επαναστατικά με πρόγραμμα και αρχές κομμουνιστικές.

Γ’ αυτό και συνεχώς ρίχνει τις πιο αισχρές συκοφαντίες κατά των κομμουνιστών η κεφαλαιοκρατία. Γ’ αυτό κάθε φορά που περνώ από δίκη κατά θεατρικό τρόπο επιδικνύουν την καταδικαστική αυτή απόφαση, γ’ αυτό και το 1929 ακόμα αναίσχυντα τελείως χωρίς στοιχείο κανένα και μόνο γιατί ήμουν κομμουνιστής έριξαν μια νέα αισχρή συκοφαντική κατηγορία σε βάρος μου που πέφτει μόνη της όμως.

Εσείς λοιπόν, εσείς, το καθεστώς που γεννά τη διαφθορά και τη ληστεία, εσείς που είστε υπεύθυνοι για όλα τα εγκλήματα, τα κοινωνικά, εσείς που έχετε επικεφαλής Καραπαναγιώτηδες κλέφτες, Αβράμηδες και Αλεξανδρήδες, εσείς μιλάτε για λωποδύτες; Όχι! Είστε, εσείς, το καθεστώς που διαφθείρει, ενώ το Κομμουνιστικό Κόμμα συγκεντρώνει ότι πιο τίμιο, ηθικό, προλεταριακό στοιχείο. Το Κομμουνιστικό Κόμμα εξαγνίζει και δημιουργεί αγωνιστές αφοσιωμένους στη μεγάλη υπόθεση του προλεταριάτου.
Και στο κόμμα αυτό έδωσα όλη μου τη ζωή μου και θα συνεχίσω να δίνω όσες δυνάμεις μου απέμειναν, για τον αγώνα για το ψωμί των εργαζομένων κατά των φόρων και των πολέμων, για την επανάσταση.

ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΛΑΡΑΣ»

Επίδοξοι καναλάρχες: Υποδείγματα συμπολιτών μας που δεν έχουν κατηγορηθεί ποτέ ούτε για πταίσμα

Δεν καταλαβαίνουμε γιατί η ΕΣΗΕΑ είναι τόσο αρνητική στην προσπάθεια της κυβέρνησης να βάλει τάξη στο άναρχο τηλεοπτικό τοπίο που επικρατεί.
Είναι δυνατόν να μιλάει σε ανακοίνωση της ότι η κυβέρνηση με πρόσχημα «την αντιμετώπιση της διαπλοκής» προχωράει σε ένα «κακοστημένο ριάλιτι» που το ονομάζει αδειοδότηση τηλεοπτικών σταθμών και «βγάζει στο σφυρί το δικαίωμα ενημέρωσης της κοινής γνώμης, που το παραδίδει σε όποιον πληρώσει τα περισσότερα»;
Και δεν αρκείται σ’ αυτά το συνδικαλιστικό όργανο των δημοσιογράφων. Συνεχίζει στην ίδια ανακοίνωση: «Η χειραγώγηση της ενημέρωσης με όρους καρτέλ είναι μια επίπτωση που μόνο την κοινωνία θα πλήξει».

Εχετε κύριοι στοιχεία για τους ισχυρισμούς σας. Αν έχετε να τα πάτε στον εισαγγελέα. Ζούμε σε ένα ευνομούμενο κράτος και δεν μπορεί να επικαλείται ο καθένας ότι θέλει και μάλιστα αφήνοντας υπονοούμενα για μια κυβέρνηση δείγμα αξιοπιστίας και φερεγγυότητας, ταγμένη στην υπηρεσία του λαϊκού συμφέροντος καθώς και σε ανθρώπους που κοσμούν τον επιχειρηματικό κόσμο της χώρας μας.

Πρέπει να ανακαλέσετε άμεσα τις αυθαίρετες αυτές εκτιμήσεις σας.

Δεν σας λέει τίποτα ότι και μόνο που βλέπεις τα ονόματα των ευυπόληπτων συμπολιτών μας που επιθυμούν να μας προσφέρουν ενημέρωση, αισθάνεσαι μια ανακούφιση, μια αγαλλίαση; Είναι υποδείγματα ανθρώπων που δεν έχουν κατηγορηθεί ποτέ τους ούτε για πταίσμα.
Ακούσατε ποτέ οι επίδοξοι καναλάρχες μας να έχουν σχέση με λαθρεμπόριο πετρελαίου, στήσιμο ποδοσφαιρικών αγώνων, υπόγειες διαδρομές με «αρμοδίους» για να αναλαμβάνουν κρατικές εργολαβίες και τα σχετικά που ευδοκιμούν στον υπόκοσμο;

Ολοι τους είναι άψογοι επιχειρηματίες και ενδιαφέρονται για να μας προσφέρουν αντικειμενική και σφαιρική ενημέρωση. Και γι’ αυτό είναι διατεθειμένοι να θυσιάσουν απ’ το υστέρημα τους κάποια εκατομμύρια ευρώ, αφού συνήθως όλοι οι τηλεοπτικοί δίαυλοι είναι ζημιογόνοι. 

Κύριοι της ΕΣΗΕΑ (Πέρα ότι κι εσείς δεν είστε οι πιο άμεμπτοι): Είναι απαράδεκτο να μην εκτιμάτε αυτή τους την θυσία, και την ιερή προσφορά που κάνουν σε όλους μας, επιδιώκοντας να μας προσφέρουν σωστή και αντικειμενική ενημέρωση, άσχετα αν οι ίδιοι θα αιμορραγήσουν οικονομικά.   

Και καναλάρχης ο «ευυπόληπτος» πολίτης κ. Β. Μαρινάκης;

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Τρίτη, 30 Αυγούστου 2016 | 9:37 μ.μ.

«Παραφιλολογία» και «ανυπόστατη φήμη», χαρακτηρίζουν κυβερνητικοί κύκλοι την πληροφορία που κυκλοφορεί πλατιά στο διαδίκτυο ότι η πρώτη τηλεοπτική άδεια κατέληξε στον Β.  Μαρινάκη. (Ανεύθυνη θεωρούμε και την πληροφορία ενημερωτικής σελίδας ότι και οι άλλες τρεις ραδιοφωνικές άδειες είναι «καπαρωμένες» από Αλαφούζο - Κυριακού – Καλογρίτσα).

Όπως και να είναι πάντως η τηλεοπτική ενημέρωση θα είναι και πάλι στα χέρια πλουτοκρατών με ότι σημαίνει αυτό. Και μια και ήρθε ο λόγος για τον Μαρινάκη να θυμίσουμε μια περασμένη είδηση του ιστότοπου μας.

Όπως διαβάζουμε σ’ αυτή ο αθλητικός εισαγγελέας Αριστείδης Κορέας διενεργούσε προκαταρκτική εξέταση για το ενδεχόμενο τέλεσης αξιόποινων πράξεων όπως σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, εκβίαση, παραβάσεις του νόμου περί εκρηκτικών, δωροδοκία κ.α. σε βάρος του Β. Μαρινάκη.

Σύμφωνα με βούλευμα του συμβουλίου πλημμελειοδικών της Αθήνας ο πρόεδρος της ΠΑΕ Ολυμπιακός και στενοί συνεργάτες του «προσεγγίζουν και επιδιώκουν να εκμεταλλευτούν για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους, αστυνομικούς, δικαστικούς, πολιτικούς και άλλους ισχυρούς παράγοντες της χώρας, κάποιους από τους οποίους και προσλαμβάνουν σε καίριες θέσεις της ΠΑΕ, μετά την αποχώρησή τους από νευραλγικές θέσεις που κατείχαν στο Δημόσιο».

Δεν ξέρουμε τι κατάληξη είχε αυτή η ιστορία, αν και μπορούμε να υποθέσουμε ότι και αυτή την περίπτωση την έφαγε το σκοτάδι.

Θα δούμε λοιπόν αυτόν τον «ευυπόληπτο» πολίτη και καναλάρχη; Αναμένουμε.

Αγαπητά νεοφιλελέ ερίφια ...

Γράφει ο mitsos175

Ξαμολήθηκαν τα νεοφιλελέ λυσσασμένα κτήνη, όπως και τα δεκανίκια τους, ξιφουλκώντας εναντίον των εργαζόμενων της ΕΡΤ. "Τι κάνουν οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ για το Mega"; Αυτό αναρωτιούνται κλαψουρίζοντας υποκριτικά για τους εργαζόμενους που χάνουν τη δουλειά τους.

Μια αλεπού, από τις πολλές που πάνε στο παζάρι, είπε με στόμφο την εξής εξυπνάδα. "Δεν είναι μόνο στο δημόσιο τομέα είναι και στον ιδιωτικό που χάνουν τη δουλεία τους".
Πολύ σωστά συμφωνώ. Το σύνθημα "το ψήφισες ρε Νάντια κατάντια - κατάντια" σου θυμίζει τίποτα κυρία μου;
Γιατί για την ανεργία ΔΕΝ φταίνε οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ, ούτε κανένας εργαζόμενος σε Ιδιωτικό και Δημόσιο τομέα. Φταίνε οι Πολιτικές, αυτές που όλοι μαζί εσείς ψηφίσατε. Με την ψήφο σας κάνετε παγκόσμιο ρεκόρ στην ανεργία.

Κι έρχεστε τώρα να ζητήσετε ρέστα; Από ποιούς; Από αυτούς που, όταν απολύθηκαν, εκεί στο ΠΑΣΟΚ, δεν κάνατε τίποτα απολύτως για τους συμπαρασταθείτε; Ενώ ξέρατε ότι αυτός που στηρίζατε, τους απέλυσε με το σκεπτικό ότι τους διορίσατε εσείς;! Όχι μόνον αυτό, αλλά δικαιολογούσατε το πραξικόπημα του Σαμαρά, το μαύρο.

Τι κάνουν οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ για το Mega; Πάντως δεν κάνουν - και καλά κάνουν, αυτό που έκανε το Mega για την ΕΡΤ. Δεν άνοιξαν σαμπάνιες, δεν πανηγύρισαν, δεν χαίρονται με την καταστροφή του άλλου.
Δεν αναφέρομαι φυσικά στους εργαζόμενους του Mega, αλλά στους ιδιοκτήτες. Που όταν έκλεισαν την ΕΡΤ είδαν την ευκαιρία για περαιτέρω κέρδη. Που ξέπλεναν τον φασισμό του προηγούμενου "καταλληλότερου" προσδοκώντας μεγαλύτερο κομμάτι "πίτα".

Το Mega δεν το κλείνει κανένας εργαζόμενος, ούτε καν ο ΣΥΡΙΖΑ. Το κλείνουν οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες του. Γιατί δεν έχει την παραμικρή αξιοπιστία, ούτε πείθει πια κανένα. Τους είναι πλέον άχρηστο. Επιπλέον χρωστά τα μαλλιοκέφαλα του. Για όλους τους εργαζόμενους λυπούμαστε και κανένας εργαζόμενος ή άνεργος όπως εγώ, δεν επιθυμεί να χάσει τη δουλειά του κανείς. Το αντίθετο μάλιστα. Αυτονόητο, πέρα από την ανθρωπιά, άγνωστη λέξη για τους ιδιοκτήτες καναλιών και για δοσίλογους πολιτικούς, εκείνο που δεν θα θέλαμε με τίποτα είναι να υπάρχουν και άλλα θύματα αυτής της καταστροφικής πολιτικής ώστε να αυξηθεί η ανεργία.

Αλλά γι αυτό θα αγωνιστούμε εναντίον σας, δοσίλογοι που ψηφίσατε Μνημόνια. Γιατί οι φταίχτες είστε εσείς και δεν μπορείτε να μεταθέσετε τις ευθύνες σας. Οι εργαζόμενοι λοιπόν στην ΕΡΤ εργάζονται, αυτό κάνουν. Ευτυχώς έχουν ακόμα δουλειά, όχι χάρη σε σας.

Κάτι ακόμα προς τα γαλάζια γίδια, τους χαχόλους και τα βαφτιστήρια που πήραν γραμμή κι ονειρεύονται διώξεις αντιθέτων για να διοριστούν οι ίδιοι στις θέσεις των απολυμένων. Τους μπλε τζιχαντιστές. Είπαμε ότι για την ανεργία φταίει η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι υπόλοιποι δοσίλογοι υπηρέτες των τοκογλύφων.

Αγαπητά νεοφιλελέ ερίφια, καλά μου φασιστόμουτρα, όταν πεθαίνει κάποιος δεν πρέπει να σκοτώνουμε κι άλλους για "συμπαράσταση". Υπάρχουν δυστυχώς χιλιάδες απολύσεις καθημερινά, γι αυτό φταίνε οι κηφήνες που ψηφίζετε. Αυτό δεν σημαίνει, επειδή απολύθηκαν στη ζούγκλα του ιδιωτικού τομέα άνθρωποι, άδικα χωρίς καμιά αμφιβολία, ότι θα πρέπει να γίνει το ίδιο παντού.
Εμείς θέλουμε να έχουν ΟΛΟΙ εργασία για αυτό αγωνιζόμαστε, εσείς θέλετε να απολυθούν όλοι. Μην είστε τομάρια, γιατί θα γδάρουν και το δικό σας πετσί στο τέλος οι τσοπαναραίοι σας..

Το παιδωμάζωμα της Φρειδερίκης και η διάσωση των παιδιών από τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας

Αυτή την αντικομμουνιστική «καραμέλα» που ξεκίνησε από την προπαγάνδα του μετεμφυλιακού κράτους σχετικά  με το «παιδομάζωμα» που έκαναν οι κομμουνιστές , «αρπάζοντας» παιδιά  τα οποία έστελναν στο «σιδηρούν παραπέτασμα» για να «τα δηλητηριάσουν με το μικρόβιο του κομμουνισμού», την πιπιλάνε οι αστοί παραχαράκτες  της ιστορίας μας, μέχρι σήμερα και δεν λέει να λιώσει.

Αφορμή, λοιπόν, γι’ αυτή την ανάρτηση το βιβλίο που κυκλοφόρησε την Κυριακή η φυλλάδα «Δημοκρατία» που αναφέρετε «Στην τελική νίκη του Εθνικού στρατού, στο χρονολόγιο των μαχών και στο παιδομάζωμα».
Στο τελευταίο θα σταθούμε με την βοήθεια δυο βιβλίων. Του Βασίλη Ραφαηλίδη «Ιστορία (κωμικοτραγική) του νεοελληνικού κράτους» και στο βιβλίο του Δημήτρη Σέρβου «Το παιδομάζωμα και ποιοι φοβούνται την αλήθεια».

Ξεκινάμε με τα γραφόμενα του Β. Ραφαηλίδη:

Το "παιδομάζωμα"

Ένα τεράστιο πρόβλημα είχε δημιουργηθεί στις περιοχές που κατείχαν οι αντάρτες και που ήταν είτε πεδία μαχών είτε πιθανά πεδία μαχών. Τι θα γίνει με τα παιδιά των χωρικών που κατοικούσαν σ’ αυτές τις περιοχές, και κυρίως με τα παιδιά των ανταρτών; Για λόγους στοιχειώδους ανθρωπισμού και πάντα με τη συγκατάθεση των γονιών, η κυβέρνηση του βουνού αποφάσισε να μαζέψει αυτά τα παιδιά και για ασφάλεια να τα στείλει στις σοσιαλιστικές χώρες, που πρόθυμα δέχτηκαν να τα φιλοξενήσουν μέχρι να σταματήσει ο πόλεμος.

 Ήταν στ' αλήθεια ένα παιδομάζωμα. Αλλά η λέξη αυτή είναι ιστορικά βεβαρυμένη στην Ελλάδα. Έτσι λεγόταν ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Με αφορμή τον φερόμενο τραυματισμό ενός αστυνομικού

Του Γ. Γ. 

Δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς συνέβη με τον φερόμενο ξυλοδαρμό του διοικητή της τροχαίας Αθήνας Γιώργου Διαμαντόπουλου, από τέσσερις αγνώστους. Αυτό που ακούμε από τα ΜΜΕ μας λέει ότι μεταφέρθηκε στο 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο γιατί «ο κ. Διαμαντόπουλος υπέστη ελαφρά διάσειση και έχει εκδορές και μώλωπες».

Ας σχολιάσουμε λοιπόν πώς παρουσιάστηκε αυτή η είδηση στο μεσημεριανό δελτίο ειδήσεων της τηλεόρασης του Σκάι, προσπερνώντας τον συνηθισμένο προβοκατόρικο τρόπο που συνήθως παρουσιάζει τέτοια γεγονότα.
Δεν θα σταθούμε στην έκταση που έδωσε σ’ αυτό το θέμα, ούτε θα το αντιπαραβάλλουμε με το γεγονός ότι ο ίδιος ο τηλεοπτικός δίαυλος δεν είπε λέξη για τον λόγο που έγινε η χθεσινή πορεία –στο τέλος της οποίας έγινε το συγκεκριμένο επεισόδιο-  και η οποία ήταν μια εκδήλωση διαμαρτυρίας για την άνανδρη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε από φασιστοειδή ο χώρος μεταναστών – προσφύγων στην Νοταρά.

Εστιαζόμαστε στο πόσο «ευαίσθητοι» παρουσιάζονται ορισμένοι πολιτικοί ταγοί μας –και πολιτικά κόμματα όπως το ΠΑΣΟΚ που ζήτησε με ανακοίνωσή του την παραίτηση του Ν. Τόσκα- και στο πόσο συγκλονίστηκαν  που σε ένα αστυνομικό όργανο δημιουργήθηκαν «εκδορές και μώλωπες», απ’ την επίθεση που δέχτηκε.

Απ’ ότι μαθαίνουμε απ’ την τηλεόραση του Αλαφούζου ο ίδιος ο πρόεδρος της δημοκρατίας, Π. Παυλόπουλος, επικοινώνησε με τον αστυνομικό που φέρει εκδορές, «ενδιαφέρθηκε για την κατάσταση της υγείας του και του εξέφρασε την συμπάθεια του».
Παρέλαση έκαναν απ’ την τηλεοπτική οθόνη και άλλες δηλώσεις πολιτικών στελεχών –της Αννας Μισέλ Ασημακοπούλου, του Μάκη Βορίδη, της Ολγας Κεφαλογιάννη, του Βασίλη Κικκίλια, του Νίκου Δένδια- με τις οποίες εκφράζουν τον αποτροπιασμό τους και καταδικάζουν το γεγονός.

Μάλιστα. Όλα αυτά γιατί «ο κ. Διαμαντόπουλος υπέστη ελαφρά διάσειση και έχει εκδορές και μώλωπες».

Επειδή πιθανόν να έχω ασθενή μνήμη.

Μήπως εσείς θυμάστε να υπάρχει καμιά αντίδραση απ’ τους ίδιους πολιτικούς όταν ο δημοσιογράφος Μανώλης Κυπραίος έχασε εντελώς την ακοή του από χειροβομβίδα κρότου λάμψης, ενώ ξυλοκοπήθηκε άγρια από τους μπάτσους;
Θα πείτε άλλο «ελαφρά διάσειση» και άλλο να χάσεις την ακοή σου. 
Σωστό κι αυτό.

Μήπως όμως αντιληφθήκατε καμιά παρόμοια δήλωση από τους ευαίσθητους αυτούς πολιτικούς όταν ο διαδηλωτής Γιάννης Καυκάς χτυπήθηκε επανειλημμένα στο κεφάλι και στο σώμα με κλομπ, ενώ ένα  χτύπημα στο κεφάλι από πυροσβεστήρα αστυνομικού οδήγησε τους γιατρούς, όταν έφτασε στο νοσοκομείο να περιγράφουν την κατάσταση του ως «προθανάτια»;
Θα πείτε ότι είναι άλλο πράγμα η «ελαφρά διάσειση» και άλλο η «προθανάτια» κατάσταση.
Δεν έχετε άδικο και σ’ αυτό.

Μήπως είχατε δει τους πολιτικούς ταγούς μας που σήμερα είναι τόσο ευαίσθητοι και αντιδρούν τόσο έντονα γιατί κάποιοι δημιούργησαν μώλωπες σε έναν αστυνομικό να είχαν κάνει την παραμικρή παρέμβαση όταν ΜΑΤατζής χτύπησε με τη μεταλλική λαβή του κλομπ του στο πίσω μέρος του κεφαλιού, τον πρόεδρο της Ένωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδος Μάριο Λώλο;
Ο Μ. Λώλος κατέληξε στο νοσοκομείο για να υποβληθεί σε χειρουργείο αφού υπέστη κάταγμα στο κρανίο του, θλάσεις εγκεφάλου και τραυματική υπαρχανοειδή αιμορραγία.
Πιθανολογώ την απάντησή σας:
«Τι βαρύτητα έχει αυτός ο τραυματισμός, μπροστά σε μώλωπες;». 
Ισως και πάλι να είναι το δίκιο με το μέρος σας.

Λοιπόν, σοβαρά τώρα. Το αν πρέπει να δεχθούμε αδιαμαρτύρητα να υπάρχει το μονοπώλιο της κρατικής βίας ή απέναντι του πρέπει να αντιτάξουμε την λαϊκή αντιβία είναι μια συζήτηση που πρέπει να γίνει μέσα στους κόλπους του κινήματος. Το ίδιο ζητούμενο είναι το πότε πρέπει να ασκείται λαϊκή αντιβία, τι μορφές θα έχει κλπ. 

Καναλάρχες: Τσακώνονται ποιος θα πρωτοπληρώσει "λύτρα"!

Γράφει ο mitsos175. 

Σε άρθρο που αναφέρονταν στις τηλεοπτικές άδειες και το παπατζηλίκι μεταξύ κυβέρνησης και καναλιών είχαμε πει παλιότερα τη γνώμη μας. Σήμερα θα κάνουμε λίγη πλάκα με μια αρλούμπα που πέταξε κάποιος που μίλησε για δήθεν "λύτρα".
"Πληρώνουμε λύτρα (!!!) για να λειτουργούν τα κανάλια με την ελευθερία μίας σύγχρονης δημοκρατίας"! Ανεκδοτάρα, με τι να πρωτογελάσεις. "Αυτό δήλωσε, προσερχόμενος στον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες ο Διευθύνων Σύμβουλος του ΣΚΑΙ Κώστας Κιμπουρόπουλος, προσθέτοντας πως το "μπούλινγκ" (!!!) της κυβέρνησης εναντίον των μέσων ενημέρωσης έχει αρχίσει εδώ και πολύ καιρό".

Καημένα μου παπαγαλάκια, σας πείραξαν; Δεν λέγεται μπούλινγκ αυτό, χάιδεμα λέγεται. Και ανταλλαγή, δοσοληψία. Αυτό που κάνετε εσείς στην ενημέρωση είναι μπούλινγκ. Αν θέλετε να δείτε τι σημαίνει βία, δείτε τι κάνετε στην αλήθεια. Της έχετε αλλάξει τα φώτα, αγνώριστη την κάνατε από το ξύλο.

Και δεν σας χάλασε. Πρώτη φορά βλέπω να τσακώνεστε, ποιος θα πρωτοπληρώσει "λύτρα". Να γίνεται τέτοιο μαλλιοτράβηγμα, ποιός θα υποστεί τον δήθεν εκβιασμό. Ποίον απήγαγαν στ' αλήθεια, για να ζητήσουν λύτρα; Ή μάλλον ποιός απήγαγε ποιόν. Τα κανάλια πήραν και τόσα χρόνια κρατούν αυθαίρετα τις Δημόσιες Συχνότητες που ΔΕΝ τους ανήκουν.

Εντάξει κάθε κυβέρνηση θέλει να ελέγχει τα κανάλια, το παραδέχομαι και όλοι το καταλαβαίνουν. Ξέρουν όμως κι αυτό: Ότι και τα κανάλια θέλουν να ελέγχουν τις κυβερνήσεις. Εδώ λοιπόν είμαι σίγουρος πως θα τα βρείτε. Εκείνοι που θα πάρουν άδειες, θα ξεχάσουν τι λένε τώρα και θα πουν το διαγωνισμό αδιάβλητο, χρήσιμο κοκ. Οι υπόλοιποι θα πηδήξουν ως το ταβάνι, θα λυσσάξουν, θα πουν ότι είναι σικέ κλπ - κλπ. Ανάλογα με το αν το αποτέλεσμα τους συμφέρει. "Φάγαμε οκτάρα, αλλά μας αδίκησε η διαιτησία".

Σκοτώνεστε για μια άδεια, ενώ καταγγέλλετε τον διαγωνισμό, έχετε πολλή πλάκα και καθόλου αξιοπιστία. Αν δεν σας αρέσει, καταγγέλλετε τον, αλλά μη συμμετέχετε. Όμως ακόμα και το Συμβούλιο της Επικρατείας δεν δέχθηκε τα επιχειρήματα σας, που δεν έχουν καμιά απολύτως λογική. Γιατί θέλετε να διαχειρίζεστε ΤΖΑΜΠΑ τις συχνότητες. Για μένα δεν θα έπρεπε να υπάρχει κανείς από τους βόθρους προπαγάνδας, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

Νομίζω ότι το δούλεμα πρέπει να τελειώσει. Ψίχουλα δίνετε, κοψοχρονιά, τις παίρνετε, γι αυτό και τις θέλετε όλοι. Γιατί κερδίζετε, δεν χάνετε. Ακόμα και τώρα πάλι κερδίζετε. Δίνετε μια φέτα ψωμί για να πάρετε ολάκερο καρβέλι. Γι αυτό αξιωματική αντιπολίτευση, ιδιωτικά κανάλια και κυβέρνηση κάνουν ένα σικέ τσακωμό. Δήθεν διαφωνούν, αλλά στην ουσία χαϊδεύονται. Τρίβουν τα χέρια τους, γιατί ξεπουλιούνται οι δημόσιες συχνότητες. Είναι ένα είδος ιδιωτικοποίησης, μόνο που τα κανάλια, που ήταν καταπατητές, προτιμούσαν φυσικά το τζάμπα. Βέβαια δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι στις υπόγειες συναλλαγές πολιτικής - καναλιών, αλλά τουλάχιστο θα πάρει μερικά ψιλά το κράτος.

Η ΝΔ είναι ο πιο υποκριτής από όλους. Ξέρετε τι είπε; Ότι ΔΕΝ θα καταργήσει το διαγωνισμό. Φυσικά, κορόιδο είναι; Θα χάριζε τις συχνότητες; Με τι δικαιολογία; Θα "ελευθερώσει" λέει την αγορά! Γιατί τώρα είναι "δεμένη" η αγορά, ακόμα πληρώνονται οι εργαζόμενοι. Το ένα τέταρτο από όσα έπαιρναν πριν το Μνημόνιο, αλλά πληρώνονται.

Δηλαδή η ΝΔ θα κάνει κι άλλους τέτοιους διαγωνισμούς, που τώρα δήθεν καταγγέλλει - αν τρελαθεί ο κόσμος και της δώσει εξουσία - οπότε περισσότερη μπίζνα. Καλά, αυτά τα περί "δημοκρατίας" ας τα αφήσω ασχολίαστα, ειδικά όταν λέγονται σε κανάλι που μιλούσε ώρες πριν τη δολοφονία του Φύσσα για "σοβαρή χρυσή αυγή". Έμαθαν ότι υπάρχει η λέξη "δημοκρατία" στο Σκάει, ας μάθουν και τι σημαίνει... 

Αν τους πολέμους τους κέρδιζαν οι οι ήρωες, τον εμφύλιο πόλεμο θα τον είχε κερδίσει ο ΔΣΕ

Από το βιβλίο του Β. Ραφαηλίδη "Ιστορία του νεοεληνικού κράτους"

Στον τριετή εμφύλιο πόλεμο του 1946-1949 δεν νίκησε ο λεγόμενος Εθνικός Στρατός, νίκησαν οι Αμερικανοί. Στρατιωτικά, οργανωτικά, πολιτικά

Στρατιωτικά, γιατί τους πολέμους δεν τους κερδίζουν οι ήρωες αλλά οι καλά εξοπλισμένοι στρατοί.
Αν τους πολέμους τους κέρδιζαν οι οι ήρωες τον εμφύλιο πόλεμο θα τον είχε κερδίσει ο Δημοκρατικός Στρατός που αποτελούνταν από εθελοντές.
 Είναι άλλο να αναλαμβάνεις προσωπικά το ρίσκο του ενδεχόμενου θανάτου σου πηγαίνοντας εθελοντικά σ’ έναν πόλεμο, κι άλλο να σε πετούν στη μάχη θέλεις δεν θέλεις σαν επίστρατο.

Αν και ο Εθνικός Στρατός στηριζόταν σε εθελοντές, είναι ζήτημα αν θα κατάφερνε να μαζέψει κανένα τάγμα. Ούτε οι δοσίλογοι δεν θα πήγαιναν να πολεμήσουν εθελοντικά.  Πόσω μάλλον οι γόνοι των πλουσίων οικογενειών για τις οποίες και γινόταν κατ’ ουσίαν και κατά βάσιν τούτος ο πόλεμος για τη διατήρηση του κοινωνικού στάτους που διαταράχτηκε στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου με το ΕΑΜ.

Αν δεν υπήρχε ΕΑΜ για να δημιουργηθεί στο λαό η ελπίδα ενός καλύτερου και δικαιότερου μεταπολεμικού κόσμου, η εξόριστη κυβέρνηση της Μέσης Ανατολής υπό τον Γ. Παπανδρέου θα ερχόταν φορτωμένη σε εγγλέζικα πλοία και θα «αναλάμβανε καθήκοντα», δηλαδή το καθήκον να υπηρετεί τους ξένους, χωρίς κανένα πρόβλημα.

Από στρατιωτικής απόψεως, τον ελληνικό εμφύλιο τον κερδίζουν οι Αμερικάνοι, γιατί αυτοί εξοπλίζουν τον Εθνικό στρατό. Αλλωστε έχουν την ευκαιρία να δοκιμάσουν τα νέα του όπλα, που θα χρησιμοποιήσουν μετά, στον πόλεμο της Κορέας, που τους ενδιαφέρει περισσότερο.

Ξυλοκόπησαν άγρια τον διοικητή της τροχαίας. - "Δημοσιογραφία επιπέδου"

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2016 | 11:31 μ.μ.


Όπως μεταδίδουν τα αστικά ΜΜΕ μετά την πορεία διαμαρτυρίας που έγινε σήμερα και οργάνωσαν διάφορες συλλογικότητες γιατί πριν μερικές μέρες φασιστόμουτρα  επιχείρησαν να κάψουν, με εμπρηστική επίθεση με γκαζάκια, 100 περίπου πρόσφυγες, άντρες, γυναίκες, παιδιά, φιλοξενούμενους στην κατάληψη Νοταρά 26, στα Εξάρχεια, ο διοικητής της τροχαίας Αθήνας αντιμετώπισε ένα δυσάρεστο γι’ αυτόν περιστατικό.

Συγκεκριμένα τα καθεστωτικά ΜΜΕ αναφέρουν ότι φορώντας τη στολή του, έγινε αντιληπτός από μικρή ομάδα αγνώστων, (οι δημοσιογραφικές τους πληροφορίες κάνουν λόγο για τέσσερα άτομα) τα οποία οι «με πρωτοφανή βιαιότητα του επιτέθηκαν και άρχισαν να τον χτυπούν με μπουνιές και κλωτσιές σε κεφάλι και πρόσωπο».

Ο αξιωματικός της τροχαίας –σύμφωνα πάντα με τα ίδια ρεπορτάζ- συνοδευόταν από  «τον αστυνομικό σύνοδό του» που  δεν μπόρεσε να αντιδράσει.  Οι δράστες εξαφανίστηκαν στην περιοχή των Εξαρχείων.

Eξ΄ αιτίας του ξυλοδαρμού ο διοικητής της Τροχαίας μεταφέρθηκε στο 401 στρατιωτικό νοσοκομείο για να του παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες αλλά και για να υποβληθεί σε αξονική τομογραφία, καθώς φέρει τραύματα σε όλο του το σώμα, ενώ ο Σκάι μεταδίδει ότι αυτή την ώρα υπάρχουν σοβαρά επεισόδια μεταξύ νεαρών και αστυνομικών στο Πολυτεχνείο.

Υ.Γ:  Τώρα μια λεπτομερειούλα από ματιά που ρίξαμε σε ειδησεογραφικές ιστοσελίδες και μας λένε πότε συνέβη το περιστατικό:

«Ποντίκι» μετά από «πορείας αντιεξουσιαστών στο κέντρο για το προσφυγικό».

«Altsantiri» - «Κουτί της Πανδώρας»: Μετά από  «της πορείας υπέρ των προσφύγων».

«Πρώτο Θέμα»:  «μετά το τέλος πορείας αλληλεγγύης στους πρόσφυγες».

«Το Βήμα»: «μετά το τέλος της πορείας υπέρ των προσφύγων».

Μιλάμε για δημοσιογραφία επιπέδου: Σε όλα αυτά τα ρεπορτάζ πουθενά δεν αναφέρεται ότι η πορεία διαμαρτυρίας έγινε για την δολοφονική επίθεση που δέχτηκε το στέκι μεταναστών/προσφύγων Νοταρά 26 στην οποία κινδύνευσαν να χάσουν την ζωή τους πρόσφυγες και αλληλέγγυοι.

Οι ανυπότακτοι σταυραετοί της Δημοκρατικής Κρήτης

«Αητός σε χώμα δεν πατεί, σε κάμπο δε φωλεύγει, μόνο γυρίζει στα βουνά, τσ’ ανταριασμένες ρίζες, γιατί τ’ αρέσει η λευτεριά...»

Ριζίτικο

 Στην Κρήτη ο Εμφύλιος πόλεμος άρχισε τον Απρίλιο του ’47, ένα χρόνο σχεδόν αργότερα από τη υπόλοιπη Ελλάδα και τέλειωσε ένα χρόνο νωρίτερα από τη συντριβή των ανταρτών στο Γράμμο (’49).

Στην Ανατολική Κρήτη, η εξολόθρευση των ανταρτών έγινε σε σύντομο χρονικό διάστημα. Στη Δυτική Κρήτη, την άνοιξη του 48, γύρω στους 300 αντάρτες, με 13 γυναίκες ανάμεσα τους, συγκεντρώθηκαν στην ελεύθερη περιοχή του Ομαλού. Το μέλλον τους κρίθηκε στη μάχη της Σαμαριάς, τον Ιούνιο του ’48.

Από τη μάχη της Σαμαριάς γλύτωσαν περίπου 100 αντάρτες. Ένα χρόνο μετά, είχαν μείνει καμιά 40αριά, σε όλες τις επαρχίες του Ν. Χανίων. Διασκορπισμένοι και ακέφαλοι, κρύβονταν κυρίως στα Λευκά Ορη, τις Μαδάρες, όπως τα αποκαλούν οι ντόπιοι. Όταν καταφέρνουν να συγκεντρωθούν, τον Απρίλιο του ’49 στις Χώσες, τη θέση των σκοτωμένων αρχηγών, Τσιτήλου και Μακρυδάκη, παίρνουν η Βαγγελιώ Κλάδου και ο Νίκος Κοκοβλής.

Τέλος Αυγούστου του ’49. Ήττα του Δημοκρατικού Στρατού. Όσοι αντάρτες επέζησαν και δεν αιχμαλωτίστηκαν υποχωρούν στις γειτονικές Λαϊκές Δημοκρατίες. Όμως από την Κρήτη δεν μπορούν να φύγουν. Εγκλωβισμένοι στα Λευκά Όρη, οι αντάρτες που έχουν απομείνει, κρύβονται σε απόκρημνες σπηλιές, σε καταφύγια, σε δύσβατα μέρη. Ο ένας μετά τον άλλο σκοτώνονται ή συλλαμβάνονται. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Οι "στρογγυλεμένες" αλήθειες του Γ. Κύρτσου

Του Γ. Γ.

Παλιά καραβάνα της πολιτικής ο Γ. Κύρτσος. Υπήρξε μυστικοσύμβουλος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, διευθυντής του «Ελεύθερου Τύπου», εκδότης της “City Press”, αποτυχημένος πολιτευτής του Καρατζαφέρη, για να καταλήξει σήμερα ευρωβουλευτής της Ν.Δ.

Σε όλη την διαδρομή του όμως τον χαρακτηρίζει ο κυνισμός, αλλά και η διατύπωση της άποψης του χωρίς να υπολογίζει ότι τα γραφόμενα ή λεγόμενα του μπορεί να δημιουργήσουν πρόβλημα στον πολιτικό χώρο που ανήκει.

Οσοι έχουν καλεί μνήμη θα θυμούνται ότι υποστήριξε δημόσια τη μείωση των συντάξεων «για τη διατήρηση του πλεονάσματος», αλλά και ότι «Το σύστημα εξουσίας έχει πάρει πια στην αντίληψη του μέσου πολίτη την μορφή συμμορίας. Συμμορίας εξυπηρέτησης συμφερόντων. Θεωρώ ότι το σύστημα εξουσίας έχει χάσει την πολιτική νομιμοποίηση του».
Να εκτιμάει ότι το εξωτερικό χρέος της χώρας μας δεν είναι βιώσιμο, αντίθετα με τα όσα υποστήριζε τότε η συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, αλλά και να ισχυρίζεται μέσα από το έντυπο του  ότι έχουν καταλήξει σε κομματικά ταμεία εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, για να μπορέσει να πραγματοποιηθεί το σκάνδαλο του Βατοπεδίου.

Οπότε εμάς δεν μας παραξένεψε καθόλου που είπε κάποιες αλήθειες –έστω και μισές- σε σημερινή παρουσία του στην δημόσια τηλεόραση.  Με απλά λόγια μας  είπε ότι θα αποδειχθεί ένα φιάσκο όλη αυτή η δικαστική περιπέτεια με τον Γεωργίου, -που τον «φύτεψαν» ντόπια και ξένα αφεντικά του στην θέση του προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ για να «μαγειρέψει» τα οικονομικά στοιχεία και να παρουσιαστεί σαν μονόδρομος η παραμονή της χώρας μας στη βάρβαρη μνημονική εποχή- γιατί η δικαστική εξουσία δεν είναι παρά ένας εντολοδόχος της κάθε φορά κυβέρνησης.

Στρογγυλεμένα τα είπε φυσικά αλλά αυτή είναι η ουσία των παρακάτω δηλώσεων του:

«Κοιτάξτε κάθαρση με τον Βγενόπουλο, αλλά κάλυψη στον Μπόμπολα. Μη μας δουλεύουνε κιόλας. Η δικαιοσύνη είχε επιρροές πολιτικές επί ΝΔ, έχει επιρροές πολιτικές επί ΣΥΡΙΖΑ, και για να βγάλει μια απόφαση η δικαιοσύνη θέλει και 10-15 χρόνια και αυτός είναι και ένας παράγοντας που δεν μπορούμε να βγούμε από την κρίση. Άσε δε που έχει και συντεχνιακή λογική η δικαιοσύνη, διότι έχει καταρρίψει όλες τις μνημονικές αποφάσεις, έχουν δώσει αυξήσεις στους εαυτούς τους, έχουν πάρει αναδρομικά και άντε να κυβερνήσεις αυτή τη χώρα».

Εχουμε δηλαδή μια εξουσιαστική δικαστική κάστα, που ναι μεν φροντίζει για πάρτι της αλλά ουσιαστικά εκτελεί εντολές από την εκάστοτε κυβέρνηση. Τόσα απλά. Και έχει και δίκιο.

Η Σπασμένη Σκακιέρα. Ο Βρζενίνσκυ εγκαταλείπει το Σχέδιο Αυτοκρατορίας

Mike Whiney, Counterpunch. 26-8-16

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

[Ο κεντρικός αρχιτέκτονας του σχεδίου αμερικανικής παγκόσμιας κυριαρχίας, κορυφαίος στρατηγικός εγκέφαλος και σύμβουλος προέδρων, ο πολωνικής καταγωγής Σμπίγκνιου Μπρζεζίνσκυ, του οποίου το τελευταίο σύγγραμμα « Η Μεγάλη Σκακιέρα» κατέστη βίβλος αναφοράς για τους διεθνολογούντες και στην Ελλάδα, υποχρεώνεται σε ρεαλιστική ανασύνταξη σε αμυντικές θέσεις, διαπιστώνοντας «τεκτονικές διεθνείς ανατροπές» των δεδομένων.

Αυτή η πολυσήμαντη και ιδιαίτερα αξιοπρόσεκτη αναθεώρηση υπολογισμών καταγράφεται σε άρθρο του που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Αmerican Interest» και αναλύεται στο κατωτέρω άρθρο του δημοσιολόγου Μάϊκ Χουίτνυ, στην ιστοσελίδα Counterpunch, έγκυρο όργανο της παράλληλης ελεύθερης ενημέρωσης. Πολύτιμη θρυαλλίδα και αφετηρία σοβαρού προβληματισμού, για όσους -αρμοδίως ή μη- αναζητούν στρατηγική εθνικής επιβίωσης, το διαφωτιστικό άρθρο αναφέρει τα ακόλουθα –με  υπογραμμίσεις του συγγραφέα:]

Ο κύριος αρχιτέκτονας του σχεδίου της Ουάσιγκτων να κυβερνά τον κόσμο εγκατέλειψε το σχέδιο και συνιστά την σφυρηλάτηση δεσμών με τη Ρωσία και την Κίνα. Ενώ το άρθρο του Σμπίγκνιου Μπρζεζίνσκυ στο  «Αμερικανικό Συμφέρον» φέρει τον τίτλο « Προς Μια Παγκόσμια Αναδιάταξη» αγνοήθηκε κατά το πλείστον από τα ΜΜΕ, αποκαλύπτει ότι ισχυρά μέλη του κατεστημένου κατάστρωσης πολιτικής δεν πιστεύουν πλέον ότι η Ουάσιγκτων θα επικρατήσει στην επιδίωξή της να επεκτείνει την αμερικανικήν ηγεμονία στη Μέση Ανατολή και στην Ασία.

Ο Μπρζεζίνσκυ που ήταν ο κύριος υπερασπιστής αυτής της ιδέας και που κατέστρωσε το σχέδιο για την αυτοκρατορική επέκταση το 1997, στο βιβλίο του: « Η Μεγάλη Σκακιέρα: Αμερικανική Υπεροχή Και Οι Γεωστρατηγικές  Υποχρεώσεις της» έκανε στροφή όπισθεν και συνιστά μια δραματική αναθεώρηση της στρατηγικής.                    

Ορίστε ένα απόσπασμα του άρθρου του στο Α.Ι.:
« Καθώς η εποχή της κυριαρχίας τους τελειώνει, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ανάγκη να ηγηθούν στην αρχιτεκτονική αναδιάταξη της παγκόσμιας δύναμης.»
Πέντε βασικά δεδομένα αναφορικά με την προκύπτουσα ανακατανομή της παγκόσμιας πολιτικής ισχύος και την βίαιη πολιτική αφύπνιση της Μέσης Ανατολής σηματοδοτούν τον ερχομό μιας νέας αναδιάταξης (δυνάμεων) στον κόσμο.

Ο κατάλογος αυτών των βασικών δεδομένων είναι ότι οι ΗΠΑ είναι ακόμη η ισχυρότερη οντότητα πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά ,αλλά , λόγω των περίπλοκων γεωπολιτικών μεταβολών στις περιφερειακές ισορροπίες, δεν είναι πια η παγκόσμια αυτοκρατορική δύναμη.»
(΄Αρθρο « Προς Μια Παγκόσμια Αναδιάταξη», Σμπίγκνιου Μπρζεζίνσκυ, Τhe American Interest)
Επανάληψη: Οι ΗΠΑ «δεν είναι πλέον η παγκόσμια αυτοκρατορική δύναμη.»                                                
Συγκρίνατε αυτή την εκτίμηση με την τοποθέτηση του Μπρζεζίνσκυ, προ ετών, στη Σκακιέρα, όταν διακήρυσσε ότι οι ΗΠΑ ήταν « η υπέρτατη δύναμη στον κόσμο»: «…Την τελευταία δεκαετία του εικοστού αιώνα διαπιστώσαμε μια τεκτονική αλλαγή στα παγκόσμια πράγματα. Για πρώτη φορά, μια μη-Ευρασιατική δύναμη αναδείχθηκε όχι μόνο ως ο κρίσιμος διαιτητής των ευρασιατικών σχέσεων ισχύος, αλλά επίσης η υπέρτατη δύναμη του κόσμου. Η ήττα και συντριβή της Σοβιετικής ΄Ενωσης ήταν το τελικό βήμα της γοργής ανόδου μιας δύναμης του Δυτικού Ημισφαιρίου, των Ηνωμένων Πολιτειών, ως της μόνης και πράγματι της πρώτης πραγματικής παγκόσμιας δύναμης» ( « Η Σκακιέρα: Η Αμερικανική Υπεροχή και οι Γεωστρατηγικές Υποχρεώσεις της» Basic Books,1997, σελ.xιιι )

Ορίστε και άλλα από το άρθρο στο American Interest:
« Γεγονός είναι ότι ουδέποτε υπήρξε μια πραγματικά «κυρίαρχη» παγκόσμια δύναμη μέχρι τη εμφάνιση της Αμερικής στην διεθνή σκηνή… Η αποφασιστική νέα παγκόσμια πραγματικότητα ήταν η εμφάνιση στην παγκόσμια σκηνή της Αμερικής ως ταυτόχρονα του πλουσιότερου και του στρατιωτικά ισχυρότερου παίκτη. Κατά το τελευταίο τμήμα του 20ού αιώνα καμιά άλλη δύναμη δεν την πλησίασε καν. Η εποχή αυτή τώρα τελειώνει.» ( American Interest)

Aλλά γιατί « αυτή η εποχή τώρα τελειώνει»; Τι άλλαξε από το 1997, όταν ο Μπρζεζίνσκυ αναφερόταν στις ΗΠΑ ως την «υπέρτατη στο κόσμο δύναμη»;

Ο Μπρζεζίνσκυ αναφέρει την άνοδο της Ρωσίας και της Κίνας, την αδυναμία της Ευρώπης και την «βίαιη πολιτική αφύπνιση μεταξύ των μεταποικιακών μουσουλμάνων» ως τα άμεσα αίτια αυτής της αιφνίδιας ανατροπής.                    
Τα σχόλιά του για το Ισλάμ είναι ιδιαίτερα διδακτικά, κατά το ότι προσφέρει μια ρασιοναλιστική εξήγηση της τρομοκρατίας σ’ αντίθεση με την τυποποιημένη κυβερνητική παρόλα «μισούν τις ελευθερίες μας». Προς τιμήν του, ο Μπρζεζίνσκυ βλέπει την έκρηξη της τρομοκρατίας σαν το «ξεχείλισμα της ιστορικής αγανάκτησης» (από «ένα βαθύ συναίσθημα αδικίας») και όχι σαν την ανεγκέφαλη βία φανατικών ψυχοπαθών.

Φυσικά, σε ένα σύντομο άρθρο, 1.500 λέξεων, ο Μπρζεζίνσκυ δεν μπορεί να αναφερθεί σε όλες τις προκλήσεις  ( ή τις απειλές) που οι ΗΠΑ μπορεί ν’ αντιμετωπίσουν στο μέλλον. Αλλά είναι σαφές ότι αυτό που περισσότερο τον ανησυχεί είναι η ενίσχυση των οικονομικών, πολιτικών και στρατιωτικών δεσμών μεταξύ Ρωσίας, Κίνας, Ιράν, Τουρκίας και των άλλων κρατών της Κεντρικής Ασίας. Αυτή είναι η κύρια περιοχή του προβληματισμού του. Είχε μάλιστα προβλέψει το πρόβλημα το 1997, όταν έγραφε τη Σκακιέρα. Ορίστε τι είχε πει τότε:
«Από εδώ και εμπρός, οι ΗΠΑ μπορεί ν’ απαιτηθεί να αποφασίσουν πως θα αντιμετωπίσουν περιφερειακούς συνασπισμούς που θα επιχειρούν να εκτοπίσουν την Αμερική από την Ευρασία, απειλώντας έτσι τη θέση της Αμερικής ως παγκόσμιας δύναμης.» (σελ.55)

« Για να το διατυπώσουμε με όρους που αντιστοιχούν στην πιο βάρβαρη εποχή των αρχαίων αυτοκρατοριών, οι τρείς μεγάλοι δεοντολογικοί κανόνες της αυτοκρατορικής γεωστρατηγικής είναι να εμποδίζεις τη συνωμοσία και να διατηρείς την εξάρτηση ασφαλείας  των βασσάλων (υποτελών), να κρατείς τους συνεργαζόμενους πειθαρχικούς και προστατευμένους και να εμποδίζεις τους βαρβάρους να συνασπίζονται.» (σε.40)

«… να εμποδίζεις τη συνωμοσία μεταξύ των βασσάλων.» Αυτό τα λέει όλα, δεν είναι;
Η προκλητική πολιτική της κυβέρνησης  Ομπάμα, ιδιαίτερα με την ανατροπή των κυβερνήσεων της Λιβύης και της Ουκρανίας, επιτάχυνε σημαντικά τον ρυθμό σχηματισμού αυτών των αντι-αμερικανικών συμμαχιών. Με άλλα λόγια, οι εχθροί της Ουάσιγκτων προέκυψαν  ως συνέπεια της συμπεριφοράς της Ουάσιγκτων. Ο Ομπάμα μόνο τον εαυτό του μπορεί να μεμφθεί.

Ο πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας Βλαντιμίρ Πούτιν, μπροστά στην αυξανόμενη απειλή της περιφερειακής αστάθειας και στην τοποθέτηση δυνάμεων του ΝΑΤΟ στα σύνορα της Ρωσίας, ανταποκρίθηκε με την ενίσχυση συμμαχιών με χώρες στη περίμετρο της Ρωσίας και στη Μέση Ανατολή. Ταυτόχρονα, ο Πούτιν και οι συνάδελφοί του των BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα,  Νότιος Αφρική) ίδρυσαν ένα εναλλακτικό τραπεζικό σύστημα, το οποίο προορίζεται να αμφισβητήσει τη κυριαρχία του δολαρίου, που είναι η πηγή της παγκόσμιας δύναμης των ΗΠΑ.

Αυτός είναι ο λόγος που ανάγκασε τον Μπρζεζίνσκυ να κάνει γοργή στροφή 180 μοιρών και να εγκαταλείψει το σχέδιο για παγκόσμια αμερικανικήν ηγεμονία. Επειδή ανησυχεί για τους κινδύνους ενός νομισματικού συστήματος εκτός δολαρίου μεταξύ αναπτυσσομένων και ουδετέρων χωρών, το οποίο θα αντικαταστήσει το ολιγοπώλιο της Κεντρικής Τράπεζας. Εάν συμβεί αυτό, τότε οι ΗΠΑ θα χάσουν την λαβή στραγγαλισμού της διεθνούς οικονομίας και θα τεθεί τέρμα στο ληστρικό σύστημα με το οποίο πράσινα τυπωμένα  στρατσόχαρτα ανταλλάσσονται με πολύτιμα αγαθά και υπηρεσίες.

Δυστυχώς, η προσεκτικότερη μέθοδος του Μπρζεζίνσκυ δεν είναι πιθανόν να ακολουθηθεί από την φαβορί υποψήφια πρόεδρο Χίλλαρυ Κλίντον, σταθερή οπαδό της αυτοκρατορικής επέκτασης με την ισχύ των όπλων. Η Κλίντον είναι που εισήγαγε την λέξη «άξονας» στο λεξικό στρατηγικής, σε ομιλία που εξεφώνησε το 2010, με τον τίτλο           «Ο Αμερικανικός Αιώνας του Ειρηνικού» και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Εξωτερική Πολιτική.

«Καθώς ο πόλεμος στο Ιράκ τερματίζεται και η Αμερική αρχίζει να αποσύρει τις δυνάμεις της από το Αφγανιστάν, οι ΗΠΑ βρίσκονται σε μια αιχμή άξονα», άρχιζε η ομιλία της. « Τη επόμενη δεκαετία πρέπει να είμαστε ευφυείς και συστηματικοί για το που θα επενδύσουμε χρόνο και ενέργεια, ώστε να βρεθούμε στην καλύτερη θέση για την διατήρηση της ηγεσίας μας, την εξασφάλιση των συμφερόντων μας και την προώθηση των αξιών μας. Ένα από τα σημαντικότερα καθήκοντα της αμερικανικής πολιτικής τέχνης την επόμενη δεκαετία θα είναι να επιδοθεί στην σημαντική αύξηση επένδυσης –διπλωματικής, οικονομικής, στρατηγικής και άλλης- στην περιοχή της Ασίας- Ειρηνικού…

«Ο έλεγχος (harnessing-χαλιναγώγηση) της ανάπτυξης και του δυναμισμού της Ασίας είναι καίριας σημασίας για τα αμερικανικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα και κρίσιμη προτεραιότητα για τον πρόεδρο Ομπάμα… Η περιοχή αποδίδει ήδη το ήμισυ της παγκόσμιας παραγωγής και σχεδόν το ήμισυ του διεθνούς εμπορίου…» ( O Aμερικανικός Αιώνας του Ειρηνικού. Ομιλία Υπουργού Εξωτερικών Χίλλαρυς Κλίντον. Περιοδικό Εξωτερική Πολιτική.)

Συγκρίνατε την ομιλία της Κλίντον με τα σχόλια του Μπρζενζίνσκυ στην Σκακιέρα, 14 χρόνια νωρίτερα:

«Για την Αμερική το μεγαλύτερο γεωπολιτικό βραβείο είναι η Ευρασία…(σελ.30)… Η Ευρασία είναι η μεγαλύτερη ήπειρος του πλανήτη και γεωπολιτικός άξονας. Η δύναμη που κυριαρχεί στην Ευρασία θα ελέγχει δύο από τις τρεις πιο προηγμένες και οικονομικά παραγωγικότερες περιοχές… Περί τα 75% του παγκόσμιου πληθυσμού ζουν στην Ευρασία και εκεί επίσης βρίσκεται το μεγαλύτερο μέρος του φυσικού πλούτου του κόσμου, τόσο σε επιχειρήσεις όσο και υπό το έδαφος. Η Ευρασία αντιπροσωπεύει τα 60% του παγκόσμιου ακαθάριστου εισοδήματος και τα τρία τέταρτα των ενεργειακών πηγών.» (σελ.31)

Οι στρατηγικοί στόχοι είναι πανόμοιοι, η μόνη διαφορά είναι ότι ο Μπρζεζίνσκυ εισήγαγε μια διόρθωση πορείας, βασιζόμενη στις μεταβαλλόμενες συνθήκες και στην αυξανόμενη αντίσταση στον αμερικανικό τραμπουκισμό (bullying), ζυγό και κυρώσεις. Δεν φθάσαμε ακόμα στο σημείο κάμψεως της αμερικανικής υπεροχής, αλλά η ημερομηνία πλησιάζει γρήγορα και ο Βρζεζίνσκυ το γνωρίζει.
Αντίθετα η Κλίντον μένει ακόμη δεσμευμένη στην υποχρέωση να επεκτείνει την αμερικανική ηγεμονία στην Ασία. Δεν αντιλαμβάνεται τους κινδύνους που αυτό προκαλεί για τη χώρα της και για τον κόσμο. Θα επιμείνει στις επεμβάσεις μέχρις ότου ο αμερικανικός πολεμικός οδοστρωτήρας  αχρηστευτεί, πράγμα, που αν κρίνει κανείς από τις ρητορικές υπερβολές, θα συμβεί πιθανώς κάπου στην πρώτη θητεία της.

Ο Βρζεζίνσκυ παρουσιάζει ένα ρασιοναλιστικό ιδιοτελές σχέδιο για υποχώρηση, ελαχιστοποίηση των μελλοντικών συγκρούσεων, αποφυγή μιας πυρηνικής σύρραξης και διατήρηση της παγκόσμιας τάξης (δηλαδή του «συστήματος δολαρίου»). Αλλά θ’ ακολουθήσει τη συμβουλή του η αιμοδιψής Χίλλαρυ;

Συντονιστείτε σήμερα στις 6μμ στον ρ/σ μας. Τετράωρο αφιέρωμα στον Στέλιο Καζαντζίδη που γεννήθηκε σαν σήμερα το 1931

Φονιάδες μονοπώλια 
παντού φωτιές ανάβουν, 
μας καίνε, μας δικάζουνε 
και την ψυχή μας βγάζουνε 
και ζωντανούς μας θάβουν.

Ποδοπατούν αλύπητα
τ’ ανθρώπινο το σώμα, 
στο άγνωστο βαδίζουμε
κι όνειρα πια δε χτίζουμε, 
μας κλείνουνε το στόμα.

Έρχονται χρόνια δύσκολα. Τραγούδι του Μάκης Ερημίτης σε ερμηνεία του Στέλιου Καζαντίδη

Όπως είχαμε υποσχεθεί, σήμερα –μέρα που γεννήθηκε ο Στέλιος Καζαντζίδης το 1931 στην προσφυγούπολη της Νέα Ιωνία- θα κάνουμε από τον διαδικτυακό μας ραδιοσταθμό ένα μεγάλο αφιέρωμα σ’ αυτόν τον ανεπανάληπτο λαϊκό καλλιτέχνη.

Συντονιστείτε λοιπόν, σήμερα στις 6 το απόγευμα στον ρ/σ και για περισσότερες από 5 ώρες απολαύστε μοναδικές ερμηνείες από τον καλλιτέχνη που σημάδεψε το λαϊκό μας τραγούδι, ακούστε σπάνια τραγούδια του, παρακολουθήστε την πορεία μισού αιώνα του Σ. Καζαντζίδη που άφησε πίσω του ένα τεράστιο έργο.

Εγινε ίνδαλμα εκατομμυρίων ανθρώπων τραγουδώντας τους πόνους τους, τους έρωτες τους, τα παράπονα και τα όνειρα της φτωχολογιάς. Ολοι οι μεγάλοι συνθέτες ανάμεσα τους Παπαϊωάννου, Τσιτσάνης, Καλδάρας, Χιώτης, Ζαμπέτας, Μαρκόπουλος, Θεοδωράκης, Χατζηδάκης, Ξαρχάκος, Δερβενιώτης, Μπακάλης, Λεοντής, Νικολόπουλος, Καραπατάκης, Σούκας, Ακης Πάνου, Μητσάκης του εμπιστεύτηκαν έργα τους. Το ίδιο και οι καλύτεροι στιχουργοί που γνώρισε ο τόπος μας, όπως οι Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, Κώστας Βίρβος, Χρ. Κολοκοτρώνης, Τ. Λειβαδίτης, Δ. Χριστοδούλου, Λ. Παπαδόπουλος, Πυθαγόρας, Κ. Μάνεσης, Σ. Τσώτου

Μπορεί να έχασε την σκληρή μάχη που έδωσε με τον καρκίνο στις 14/9/2001, ο μεγάλος λαϊκός ερμηνευτής όμως είναι πάντα στην καρδιά και στην δισκοθήκη μας.

Αυτόκλητοι σωτήρες, που γίνονται νούμερα

Γράφει ο mitsos175.

Λοιπόν κάποιοι αυτόκλητοι σωτήρες, κάποια μηδενικά που γίνονται νούμερα, "που δεν μπορούν να φτιάξουν την οδοντοστοιχία τους αλλά θέλουν να σώσουν τη χώρα" - τρομάρα τους! συμμαχούν, με ποιούς άλλους; τους νεοναζί.

Νεοναζί λοιπόν και διάφοροι γελωτοποιοί χέρι - χέρι βγάζουν γέλιο, αρκεί μην κάνει κανείς το λάθος και τους πάρει σοβαρά. Αλλά γιατί μπήκαν οι ναζί και άλλα κτήνη στο κοινοβούλιο; Γιατί υπάρχει πλήρης απαξίωση του πολιτικού συστήματος.

Που θα πετάξεις τα σκουπίδια αγάπη μου; Στο σκουπιδοτενεκέ. Αυτό είναι το Ελληνικό κοινοβούλιο ή κυνοβούλιο. "Ένα σκυλολόι τυχάρπαστων απατεωνίσκων, αλαζονικών κηφήνων, ένας εσμός δοσίλογων λαμογιών, που ψεύδονται συνέχεια, που προκαλούν και κάνουν ότι τους λένε οι ξένοι τοκογλύφοι"! Αυτή η εντύπωση υπάρχει στον κόσμο.
"Υπάρχουν εξαιρέσεις" θα πείτε. Φυσικά. Πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Πιστεύει κανείς, νομίζετε, ότι θα μας σώσει ο ένας ή ο άλλος διεκδικητής της κουτάλας; Ο κόσμος λέει (σωστά), ότι όποιος και να βγει θα κάνει τα ίδια και χειρότερα: Μνημόνιο, κόψιμο μισθών, απολύσεις, χαράτσια... Τι διάολο, αφού πληρώνουμε κατευθείαν τα αφεντικά τους, τους δανειστές, να πληρώνουμε και μεσάζοντες;

Το πρόβλημα δεν είναι ο κάθε παλαβός που νομίζει ότι μπορεί να το παίξει σήμερα Μεγαλέξανδρος, Ναπολέοντας και δεν ξέρω τι άλλο. Παλαβοί πάντα υπήρχαν, από αυτό το είδος μάλιστα έχουμε αυτάρκεια. Το πρόβλημα είναι ότι οι πολιτικές που ακολουθούνται προωθούν διεφθαρμένους και αλλοπρόσαλλους. Το γιατί μας το εξηγεί ο αξέχαστος Θανάσης Βέγγος σε ένα παλιό νούμερο επιθεώρησης, που είχε λογοκριθεί από τη χούντα. Τον Ταρζάν. "Κανίβαλοι! Καλοί μου αγριάνθρωποι!" 

Η άρχουσα τάξη, το κεφάλαιο ντόπιο ή ξένο, αυτούς θέλει κι αυτούς προωθεί, γιατί μόνο μ αυτούς μπορεί να κάνει τη δουλειά του: Να φάει τα φιλέτα. Άνθρωπος τίμιος, με συνείδηση, θα έκανε ποτέ τέτοια εγκλήματα που γίνονται σήμερα; Μόνο οι πλούσιοι φταίνε; Αυτοί κυρίως, αλλά δυστυχώς έχει κι άλλο.

Να έχεις υπόψη σου αγαπητέ ψηφοφόρε, πως όταν πας και κάνεις συμφωνία κάτω από το τραπέζι πχ να σου κάνει ρουσφέτι ο τάδε ή ο δείνα πολιτικός, βγάζεις τα μάτια σου και τα μάτια των υπολοίπων με τα ίδια σου τα χέρια. Γιατί, αν κάνει απατεωνιά για να πάρει μια ψήφο, αύριο που θα κυβερνά, ποιός θα τον εμποδίσει να κάνει τα χειρότερα για μίζες εκατομμυρίων; Τα οποία θα χρεώσει "στο πόπολο", σε όλους μας.

Τα αφεντικά κάνουν τη δουλειά τους. Τη βρομοδουλειά τους. Ας είμαστε κι εμείς όμως λιγάκι ψυλλιασμένοι, μην δίνουμε δύναμη σε μουρλούς ή σε ψεύτες, απατεώνες και ληστές, γιατί έπειτα θα τρέχουμε πάλι εμείς χτυπώντας το κεφάλι μας... 

"Πρώτο Θέμα": Παγκόσμια πρωτοτυπία. Σε χρηματοδοτούν για να αγοράσεις την εφημερίδα.

Του Β. 

Αυτό που συμβαίνει με την εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» είναι κάτι που δεν έχει ξανασυμβεί σε καμιά χώρα του πλανήτη. Να χρηματοδοτείται δηλαδή ο αναγνώστης για να αγοράσει το έντυπο.
Και αυτό το φαινόμενο δεν είναι κάτι παροδικό και ανάξιο σχολιασμού.
Πριν καιρό –και πριν χρεοκοπήσουν τα σούπερ μάρκετ του Μαρινόπουλου- πληρώνοντας το τίμημα των 4,25 ευρώ για να προμηθευτείς την εφημερίδα του κ. Αναστασιάδη, έπαιρνες μαζί της και κουπόνι αξίας 6 ευρώ που εξαργύρωνε σε ψώνια από τα προαναφερόμενα σούπερ μάρκετ.

Η χθεσινή έκδοση του «Πρώτου Θέματος σε δισέλιδη διαφήμιση μας αναγγέλλει ότι από τις 4 Σεπτέμβρη «Τα My market, η 100% ελληνική αλυσίδα σούπερ μάρκετ, και το Πρώτο Θέμα εγκαινιάζουν μια αποκλειστική συνεργασία και σας προσφέρουν ΔΩΡΟΕΠΙΤΑΓΗ 5 ΕΥΡΩ για αγορές 25 ευρώ και άνω σε όλα τα καταστήματα My market και Βερόπουλος … Και αν θέλετε ακόμα μεγαλύτερο κέρδος, εξαργυρώστε έως και 3 δωροεπιταγές ανα εβδομάδα».

Τα ερωτήματα που ανακύπτουν –πέρα απ’ το προφανές συμπέρασμα ότι η κυκλοφορία που παρουσιάζει η εφημερίδα είναι εντελώς πλασματική- είναι πάρα πολλά, με το σημαντικότερο: Τι υπάρχει πίσω απ’ αυτή την συμφωνία των εκδοτών του «Π.Θ» με τους ιδιοκτήτων των προαναφερόμενων σούπερ μάρκετ; Κι αυτό γιατί είναι δεδομένο ότι δεν μπορεί να αποφέρει κέρδος 5 ευρώ, στους κατόχους αυτών των πολυκαταστημάτων,  η πώληση προϊόντων τους αξίας 25 ευρώ.  Το συνήθεις κέρδος των σούπερ μάρκετ κυμαίνεται μεταξύ 3 και  9% ανάλογα τα προϊόντα που καταναλώνουν. Εδώ μας παρουσιάζονται να πουλούν με ζημιά πάνω από 15%. Είναι δυνατόν αυτό;

Λογική εξήγηση υπάρχει;

29 Αυγούστου 1949: Χάθηκε η επανάσταση μας ... (Βίντεο)

Του Γ.Γ.

Ο αγώνας του Δημοκρατικού Στρατού χαρακτηρίστηκε εμφύλιος πόλεμος. Κατά τη γνώμη μας, είναι ο πιο επιεικής χαρακτηρισμός. Εμφύλιος πόλεμος σημαίνει ότι αντιπαρατάσσονται δύο γηγενείς δυνάμεις ισότιμα. Εδώ, όμως, δεν υπήρξε τέτοια περίπτωση. Η ξενοκρατία και μάλιστα με επικεφαλής επώνυμα στελέχη πρώτης γραμμής - όπως ο Τσώρτσιλ και ο Βαν Φλητ που συνδέονται περισσότερο με τον εμφύλιο πόλεμο - σε συνεργασία με ένα μέρος της αστικής τάξης, χτύπησε κατά τον πιο απροσχημάτιστο τρόπο και με όλα τα μέσα την άλλη παράταξη την οποία - υποχρεωτικά - την έθεσε σε θέση άμυνας.

Από το βιβλίο του κομμουνιστή δάσκαλου Παύλου Κούφη «Αλωνα Φλώρινας. Αγώνες και Θυσίες» (Διαβάστε περισσότερα εδώ).

Όταν 29 με 30 Αυγούστου 1949 έπεφταν τα υψώματα Κάμενικ, και Γκόλια στο Γράμμο,  και οι μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού περνούσαν στην Αλβανία ο τρίχρονος ηρωικός αγώνας του ΔΣΕ είχε τελειώσει. Ενας αγώνας πέρα για πέρα δίκαιος αλλά εντελώς άνισος.
Οι συνασπισμένες δυνάμεις του καθεστώτος της πλουτοκρατίας, στηριγμένες στον αγγλικό και στην συνέχεια στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, είχαν νικήσει στρατιωτικά την λεβεντιά, την αυτοθυσία και την παλικαριά του ελληνικού λαού.

Ολοι αυτοί που είχαν συνεργαστεί προηγουμένως με τα ναζιστικά στρατεύματα, όσοι είχαν θησαυρίσει από την μαύρη αγορά στην κατοχή, οι αστοί πολιτικοί ηγέτες όσοι απ’ αυτούς δεν είχαν προηγουμένως γίνει  πιόνια των Γερμανών και έκαναν «αντίσταση» από το Κάιρο μπορούσαν να χαμογελούν.
Οι βόμβες ναπάλ του Τρούμαν και τα δολάρια του Μάρσαλ είχαν καταφέρει να δαμάσουν ένα μεγαλείο ψυχής, τα ιδανικά που ατσάλωναν τους μαχητές του ΔΣΕ. Μπορούσαν πια να είναι σίγουροι ότι δεν θα λογοδοτήσουν για τα εγκλήματα που είχαν κάνει σε βάρος του ελληνικού λαού.

Και όχι μόνο αυτό. Ηταν τόσο το ταξικό τους μίσος σ’ αυτούς που αμφισβήτησαν ένοπλα το καθεστώς τους, αλλά και σε όσους τους συμπαραστάθηκαν, που μετά την ήττα του ΔΣΕ, «έγραψαν» άλλη μια μαύρη σελίδα στην ιστορία τους. Τα έκτακτα στρατοδικεία πλημμυρίζουν την Ελλάδα. Αγωνιστές αντιμετωπίζουν εκτελεστικά αποσπάσματα μέχρι το 1955. Φυλακές γεμίζουν από πολιτικούς κρατούμενους. Στρατόπεδα συγκέντρωσης και ξερονήσια αποτελούν τόπους μαρτυρίου για χιλιάδες άντρες και γυναίκες «εχθρούς των νικητών». 

Με την ήττα του ΔΣΕ είχε ξημερώσει μια λαμπερή μέρα για τους πρώην γερμανοντυμένους δοσιλόγους, τους ταγματασφαλίτες, τους μαυραγορίτες, την ντόπια πλουτοκρατία και το αστικό υπηρετικό της πολιτικό προσωπικό. Και ταυτόχρονα ένας νέος Γολγοθάς για τον ελληνικό λαό. Αστυνομοκρατία, εγκληματικές παρακρατικές οργανώσεις, φάκελοι πολιτικών φρονημάτων, κρατική τρομοκρατία, ήταν τα χαρακτηριστικά των μετεμφυλιακών κυβερνήσεων. 



Ηταν αναπόφευκτη η ήττα του ΔΣΕ; Ας δούμε την άποψη του Αλέκου Αναγνωστάκη, όπως την έχει εκφράσει μέσα από το «Πριν»  

Το κίνημα μπορούσε να επικρατήσει
Αναγκαία ήταν η υπέρβαση της στρατηγικής της Γ΄Διεθνούς

Αν η ηγεσία του ΚΚΕ είχε επιλέξει έγκαιρα την κήρυξη γενικευμένου ένοπλου αγώνα έστω από το τέλος του 1945, τότε «η νίκη του Ζαχαριάδη ήταν σχεδόν βεβαία» (Ε. Αβέρωφ, «Φωτιά και τσεκούρι»). Αρκεί να αναλογιστούμε πως το 1946 ο αστικός στρατός δεν είχε αναδιοργανωθεί, παρέμεναν ελεύθεροι χιλιάδες ΕΑΜίτες, το αστικό κράτος δεν είχε ακόμα ερημώσει τα χωριά.

Πηγαίνοντας πιο πίσω, στην αποχώρηση των Γερμανών, αν η ηγεσία του ΚΚΕ μετεξέλισε το αντιφασιστικό μέτωπο (ΕΑΜ) σε επαναστατικό μέτωπο εδραίωσης της ήδη κατακτημένης εξουσίας, τότε η ιστορία και οι εξελίξεις στην Ελλάδα και ευρύτερα θα ήταν αλλιώτικες.
Το πράγμα «έδειχνε» καθώς ήδη από το 1943 στην Ελλάδα υπήρχαν τρεις κυβερνήσεις και τρεις στρατοί, των συνεργατών των Γερμανών με τα τάγματα ασφαλείας, της Μέσης Ανατολής με τον εκεί στρατό και το ασθενές αντιστασιακό τμήμα στην Ελλάδα (ΕΔΕΣ-ΕΚΑ) και της ΕΑΜικής κυβέρνησης με τα 2.500.000 εκατομμύρια μέλη, τους 133.500 ΕΛΑΣίτες και πολιτοφύλακες.
Η λύση αυτής της κατάστασης – τίποτα να μην έκανε ο ξένος παράγοντας – μπορούσε να έρθει μόνο ένοπλα. Εξάλλου η ένοπλη αγγλική επίθεση το Δεκέμβρη του 44 είναι η αστική αντεπαναστατική απάντηση στην έλλειψη συνολικής επαναστατικής απάντησης από το ΕΑΜ.

Το ελληνικό εργατικό και κομμουνιστικό κίνημα της εποχής έπρεπε και μπορούσε να υπερβεί θετικά και επαναστατικά τη στρατηγική που έχει χαράξει η Τρίτη Διεθνής από τα μέσα της δεκαετίας του 1930. Μια, αδιέξοδη τελικά, πολιτική που ενώ σωστά επιλέγει το αντιφασιστικό μέτωπο για την απόκρουση του ναζισμού, ταυτόχρονα, εξ αιτίας βαθύτερων στρατηγικών ζητημάτων, υποτιμά τόσο την ταξική πάλη μέσα στα μπλοκ της Αντίστασης όσο και τον ίδιο τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου.

Και τελικά οδηγεί στην απομάκρυνση από τις «επαναστατικές χίμαιρες», στη μετατόπιση στον αγώνα για «ειρήνη και δημοκρατία», στην αποθάρρυνση κατάληψης της εξουσίας στις κατεχόμενες χώρες. (Σε Γιουγκοσλαβία και Κίνα οι κομμουνιστές συγκροτούν αρκετά νωρίς μια διαφορετική, ανεξάρτητη, στρατηγική και επιτυγχάνουν).

Στις 16 Οκτωβρίου 1949 η προσωρινή δημοκρατική κυβέρνηση ανήγγειλε από το ραδιόφωνο τον τερματισμό του πολέμου και την αυτοδιάλυση της. Ο Εμφύλιος όμως, αυτή η διπλή ελληνική επανάσταση – γεννήτορας μας, βουβά και ανομολόγητα εξακολουθεί να αποτυπώνει την παρουσία του στη συγκρότηση της συλλογικής μνήμης ακόμη και στη σχηματοποίηση στάσεων και συμπεριφορών.

Τσιμπούρια...

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Κυριακή, 28 Αυγούστου 2016 | 5:55 μ.μ.


Γράφει ο mitsos175. 

Κάποτε το δούλεμα πρέπει να τελειώσει. Κάποτε οφείλουμε να δώσουμε την πρέπουσα απάντηση: Ρε άντε στο διάολο! Διαβάζω ότι το γκουβέρνο γεμάτο χαρά ανακοίνωσε Νέο πρόγραμμα για 23.000 ανέργους, ηλικίας 29 έως 64 ετών. "με τον ανασχεδιασμό που έγινε τους τελευταίους μήνες, το πρόγραμμα, με τον ίδιο προϋπολογισμό, απευθύνεται σε 23.000 χιλιάδες ανέργους και όχι σε 16 χιλιάδες που προβλεπόταν, αρχικώς". Περισσότεροι σκλάβοι δηλαδή, παρακάτω.

"Στο εξής, όλοι οι ωφελούμενοι θα λαμβάνουν υψηλότερες αποδοχές, ενώ θα παρέχεται στο 50% των ωφελουμένων η δυνατότητα εγγυημένης απασχόλησης σε ιδιωτικές εταιρείες για έξι μήνες, σε αντίθεση με τον αρχικό σχεδιασμό του προγράμματος που περιλάμβανε εγγυημένη απασχόληση μόνον για το ένα τέταρτο των ωφελουμένων και μόλις για δύο μήνες. Με το νέο σχεδιασμό, ο άνεργος που θα προσληφθεί, θα λαμβάνει, μαζί με την εργοδοτική συμμετοχή, 5.500 ευρώ, εν αντιθέσει με τον αρχικό, ο άνεργος λάμβανε μόλις 1.600 ευρώ καθ’ όλη τη διάρκεια του προγράμματος". Μάλιστα, καλύτερες συνθήκες στα κάτεργα...

Εκείνο που μας λέτε όμως, αν κατάλαβα καλά, είναι ότι εξασφαλίζετε μόνο για τους μισούς εργασία για μόλις 6 μήνες, αφού κάνουν 4 μήνες κατάρτισης. Πρέπει τώρα εμείς να πανηγυρίσουμε γι αυτό; Δίνετε δικαίωμα στον ιδιώτη να διαλέξει τους μισούς από τους εκπαιδευμένους είλωτες για ένα εξάμηνο; Ζητωκραυγάζετε γιατί για 6 μήνες θα δοθούν μέρος μόνο από τα αυτονόητα; Γιατί, σάμπως τζάμπα θα τα πάρουν; Δεν είναι ωφελούμενοι, είναι άνθρωποι που θα εργαστούν, είναι εργαζόμενοι, μην παίζετε με τις λέξεις.Μετά τι θα γίνει με αυτούς; Πάλι άνεργοι να περιμένουν το επόμενο σκλαβοπάζαρο;

"Μα σε σύγκριση με την εργασιακή κόλαση που προβλέπονταν αρχικά, υπάρχει βελτίωση". Λιγότερη αθλιότητα δεν σημαίνει αξιοπρέπεια. Το να βάψεις το κελί της φυλακής, δεν πάει να πει ότι ελευθερώνεις τον κρατούμενο. Κόφτε τουλάχιστο τα πανηγύρια. Δεν αμφιβάλω ότι θα κάνουν πολλοί αιτήσεις, η απελπισία είναι διάχυτη και οι άνεργοι πάρα πολλοί, αλλά όχι και να το γιορτάσουμε. Να γιορτάσουμε τι; Τη σκλαβιά μας; Την κατάργηση της μόνιμης εργασίας; Την αβεβαιότητα;

Λέτε πρώτα ότι θα μας κόψετε πόδια και χέρια, μετά λέτε θα σας κόψουμε "μόνο" τα πόδια και απαιτείτε τι από εμάς; Να πούμε "Θεός σχωρέσ' τα πεθαμένα σας"; "Να 'στε καλά γιατί μας δώσατε ελεημοσύνη τάλιρο αντί για δίφραγκο"; Ενώ φροντίσατε να δημιουργήσετε συνθήκες εξαθλίωσης, ανεργίας και απίστευτης φτώχειας; Μαζί με τις άλλες συμμορίες (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ κοκ) αναμφισβήτητα.

"Ξέρετε, το εν λόγω πρόγραμμα, προϋπολογισμού 112 εκατομμυρίων ευρώ, ανακλήθηκε πέρυσι, διότι διαπιστώθηκε ότι περισσότερο εξυπηρετούσε τους φορείς κατάρτισης και λιγότερο τους ανέργους". Ότι τώρα δηλαδή "τους ρίχνετε" τους επιχειρηματίες, ε κυρία Αντωνοπούλου μου; Αχ τρομάρα σας...

Μόνιμη δουλειά με πλήρη δικαιώματα, όπως πρέπει, θα έχει κανείς; Όχι! Τότε τι; Προς τι η χαρά; Μας λέτε μόνο πως σε σύγκριση με τους άλλους βρικόλακες πίνετε λιγότερο αίμα. Ακόμα κι αν το δεχτώ - κι έχω πολλούς λόγους να το αμφισβητήσω - πάλι αίμα πίνετε. 

Μήπως έχει δίκιο ο Λιακόπουλος;

Του  Γ. Γ. 

Διαβάζεις την είδηση και ψάχνεις λέξεις να την σχολιάσεις. Και ενώ είναι τόσο πλούσιο το ελληνικό λεξιλόγιο δυσκολεύεσαι να τις βρεις. Φτάσαμε, στο σημείο, πια που τίποτα δεν μας εκπλήσσει. Αντε και να δεχθείς ότι ο κόσμος ψήφισε και έβαλε στο κοινοβούλιο -αναδεικνύοντας τον σε σημαντικό πολιτικό παράγοντα – ένα γελωτοποιό, Βασίλη Λεβέντη, που μας έχει χαρίσει άπειρες στιγμές γέλιου μέσα από το θρυλικό κανάλι 67.
Αν δούμε τώρα και έναν καραμπινάτο απατεώνα εθνοπατέρα τότε πρέπει να ζητήσουμε ακρόαση θεού και αλλαγή πλανήτη που τραγουδούσε και ο Στράτος. Και αναφερόμαστε στον Αρτεμη Σώρρα.

Βλέπεις το βίντεο αυτού του απίθανου τύπου στην συγκέντρωση που έκανε στην Τρίπολη –αντίστοιχη σε μαζικότητα δύσκολα θα κάνουν τα μεγάλα πολιτικά κόμματα- και μένεις άναυδος! Αυθόρμητα θα αναρωτηθείς: είναι δυνατόν να υπάρχουν τόσοι «λαλιμένοι» συμπολίτες μας; Ακούς τις παπαριές που λέει ο επικεφαλής της «Ελλήνων Συνέλευσις» και πέρα απ’ το ότι εντυπωσιάζεσαι που προέρχονται από ένα τύπο εκτός ψυχιατρικού ιδρύματος, δεν μπορείς να αντιληφθείς και τους εκατοντάδες οπαδούς του που χειροκροτούνε τέτοιες μαλακίες!




Κοίτα να δεις που θα καταντήσουμε οπαδοί του Λιακόπουλου. Γιατί πώς μπορείς να πιστέψεις ότι είναι μόνο η απελπισία και η απόγνωση αυτά που οδηγούν κάποιους πολίτες να πιστεύουν σε τέτοιες παραδοξότητες και ολοφάνερες ανοησίες;

Δεν έχει φυσικά νόημα να σχολιάσουμε στα σοβαρά αυτά που λέει ο νεόκοπος ηγέτης και μας είναι αδύνατον να καταλάβουμε τον λόγο που τόσοι πολλοί πολίτες επευφημούν το εξωφρενικό αφήγημα του Σώρρα.

Αν κάποιος χαραμίσει τα δεκαπέντε λεπτά που διαρκεί το βίντεο και παρακολουθήσει τον τρόπο με τον οποίο γίνονται δεκτά από το ακροατήριο του Σώρρας αυτά που λέει, θα πρέπει να ψάξει τις γραφές Βελόπουλου για να δώσει εξήγηση για το θέμα που παρακολουθεί. Είναι δυνατόν να βρεις κάπου αλλού απάντηση;

Αφήνουμε τον Μιχάλη Ιγνατίου μέσα από την ιστοσελίδα του να κάνει τον επίλογο της ανάρτησής μας:

«O εκ Πάτρας απένταρος…"τρισεκατομμυριούχος" Αρτέμιος Σώρρας είναι σίγουρα μια πολύ φαιδρή περίπτωση. Σε άλλες εποχές, όταν δεν υπήρχε το Διαδίκτυο, θα γελούσαν μαζί του μόνο όσοι είχαν την ατυχία να τον γνωρίσουν στο μικρόκοσμο του χωριού του. 

Και χρησιμοποιώ τη λέξη «ατυχία», διότι, ενώ δηλώνει «τρισεκατομμυριούχος» σε… πετσετάκια, κάνει διάφορες αρπαχτές μέχρι να πάει… παρακάτω. Εσχάτως καταφεύγει σε ηλίθιους -διότι πώς αλλιώς να τους χαρακτηρίσω-, οι οποίοι του δίνουν 20άρικα για να ενισχύσουν τον… αγώνα του για "σωτηρία" της Ελλάδας. 


Θα αναρωτηθείτε γιατί ασχολούμαι με τον εν λόγω τύπο. Για πολλούς λόγους. Πρώτον: Διότι είναι ένας ψεύτης που εκμεταλλεύεται τον πόνο του λαού για να θησαυρίσει. Ισχυρίζεται ότι διαθέτει ποταμούς δολαρίων, ενώ, αν τον γυρίσεις ανάποδα, θα πέσουν από τις τσέπες του μόνο κέρματα...


Στις σοβαρές χώρες θα είχαν μαζέψει τον Σώρρα μαζί με το επιτελείο του και θα τον είχαν χώσει στη φυλακή, εάν επέμενε δε στην ιστορία με τα διαστημόπλοια και την τεχνολογία των αρχαίων Ελλήνων, θα τον είχαν πάει σε τρελοκομείο…». 

"Γλεντάει" το διαδίκτυο με τον "θεούλη μπουμπούκο" και την καινούργια γκάφα του


Στα βήματα του αρχηγού του και ο Αδωνις Γεωργιάδης. Ε, τι, μόνο ο «πολιτικός κρατούμενος 6 μηνών» Κυριάκος Μητσοτάκης θα προσφέρει γέλιο στους χρήστες του διαδικτύου, όπως την φορά που έκανε θέμα στην βουλή μια καραμπινάτη τρολιά  που παρέμεινε για ελάχιστη ώρα, στην ιστοσελίδα indymedia, ή τότε που ασχολήθηκε στον λογαριαμό του στο twiter με τον λεγόμενο «αστυνομικό-λαμπατέρ» που υποτίθεται πως έπεσε θύμα κουκουλοφόρων το 2007 και κάθε χρόνο «σβήνει» ανά περίσταση;

Ε, τώρα είχε σειρά να προσφέρει καλό «γλέντι» στους χρήστες του Ιντερνέτ ο αντιπρόεδρος της Ν. Δ.  Ανεβάζει λοιπόν στον προσωπικό του λογαριασμό στο twitter, ο Αδωνις Γεωργιάδης, την «είδηση» ότι βρέθηκε η σορός  του Δημήτρη Λιαντίνη ο οποίος  είχε εξαφανιστεί το 1997.

Μόνο που το έκανε λίγο .. ετεροχρονισμένα, αφού η σορός του καθηγητή είχε βρεθεί από το 2005, εφτά χρόνια μετά την εξαφάνισή του. Είχε μάλιστα υπάρξει και η σχετική δημοσιότητα. (Σ' αυτό το βίντεο ακούμε τον  προϊστάμενο της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθήνας Φίλιππος Κουτσαύτης, να μιλάει για την ταυτοποίηση των οστών του Δημήτρη Λιαντίνη, το χρόνο και την αιτία θανάτου).

Μετά απ’ αυτή την γκάφα του «ιστορικού»  Α. Γεωργιάδη ήταν επόμενο το twitter να πάρει φωτιά με σκωπτικά και όχι μόνο σχόλια για το νεοδημοκρατικό στέλεχος.

Μικρή γεύση:









Bίντεο

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger