Νεοτερα

Στην ρότα του κοινοβουλευτικού κρετινισμού

Από giorgis , Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015 | 3:38 π.μ.

Του Γ. Γ.

Μια και δεν έχω καμιά εκτίμηση στον κοινοβουλευτικό κρετινισμό δεν είμαι ο πιο κατάλληλος να κάνω  πολιτική αποτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος.
Επιφανειακά μπορώ να πω ότι πιθανόν το μέγεθος της εκλογικής νίκης του Σύριζα να μην ήταν αναμενόμενο.

Από κει και πέρα είναι εξαιρετικά προβληματικό φαινόμενο ότι η ναζιστική συμμορία διατηρεί σχετικά ένα μεγάλο ποσοστό στο εκλογικό σώμα,

Είναι θετικό το γεγονός  ότι σε τέτοιες συνθήκες πόλωσης το ΚΚΕ αυξάνει τις δυνάμεις του απ’ τις περασμένες βουλευτικές εκλογές, ενώ πρέπει να προβληματίσει τους συναγωνιστές της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, ειδικά όσους συγκρότησαν το ψηφοδέλτιο ΑΝΤΑΡΣΥΑ –ΜΑΡΣ γιατί η ανταπόκριση που είχαν στο εκλογικό σώμα σίγουρα δεν πρέπει να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες τους.

Απ ότι ακούμε απ τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων σήμερα στις 10.30 θα υπάρξει συνάντηση Τσίπρα – Καμένου για να καθοριστεί η σύνθεση της επόμενης κυβέρνησης.Αυτό απο μόνο του σημαίνει πάρα πολλά.

 Περιμένω να δω σχετικές αναρτήσεις στο μπλοκ μας μας και θα ξανατοποθετηθώ.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ: Ανακοίνωση για το εκλογικό αποτέλεσμα

Ο λαός καταδίκασε αποφασιστικά και γκρέμισε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ από την κυβέρνηση της χώρας. Καταδίκασε ταυτόχρονα όλα τα κόμματα που οργάνωσαν και διαχειρίστηκαν την αντιλαϊκή μνημονιακή πολιτική του μαύρου μετώπου κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ, με την καταβύθιση της ΔΗΜΑΡ και του ΛΑΟΣ και την τοποθέτηση του κόμματος Γ. Παπανδρέου εκτός Bουλής

Ο ΣΥΡΙΖΑ πέτυχε καθαρή εκλογική νίκη, εκφράζοντας το αίτημα του λαού «να φύγουν» αυτοί που κατέστρεψαν τη ζωή του και να έρθουν φιλολαϊκές αλλαγές. Αυτή η ελπίδα, ωστόσο, δεν  μπορεί να δικαιωθεί με την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ που έχει δώσει διαπιστευτήρια ότι δεν πρόκειται να συγκρουστεί, αντίθετα θα κινηθεί μεσα στο πλαίσιο Ευρωζώνης - ΕΕ και ΝΑΤΟ.

Αρνητικό και ανησυχητικό στοιχείο η κατάκτηση, παρά την κάμψη της, της τρίτης θέσης από τη ναζιστική εγκληματική οργάνωση της ΧΑ. Ο αγώνας, ιδεολογικός, πολιτικός και κινηματικός, για το τσάκισμα των φασιστών είναι ανάγκη να συνεχιστεί και να κλιμακωθεί ιδιαίτερα μέσα στη νεολαία και στις γειτονιές.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι αυτή τη φορά η μεγάλη εκλογική άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ δεν συνοδεύτηκε με απορρόφηση δυνάμεων από τα αριστερά του,  γεγονός που αποτυπώνει μια ευρύτερη τάση αναζήτησης ανατρεπτικής πολιτικής.

Το εκλογικό αποτέλεσμα της Πολιτικής Συνεργασίας ΑΝΤΑΡΣΥΑ – ΜΑΡΣ, με την ενίσχυσή της σε σχέση με τις εκλογές του Ιουνίου 2012, μέσα σε συνθήκες πόλωσης και εκλογικών διλημμάτων, αποτελεί ένα μικρό θετικό βήμα. Αποτελεί κυρίως έκφραση της πολύ ευρύτερης δυνατότητας της αντισυστημικής, σε μετωπική κατεύθυνση Αριστεράς,  να συμβάλει στην αντεπίθεση του μαζικού λαϊκού κινήματος. Και σε αυτό το καθήκον θα ανταποκριθεί την επόμενη μέρα. Με στόχο να καταδικαστεί και να αλλάξει η αντεργατική αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόστηκε και όχι μόνο ο διαχειριστής.

 Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ – ΜΑΡΣ θα δώσει όλες τις δυνάμεις της για την προσδοκία του κόσμου για αλλαγή σελίδας και ανατροπή της βαρβαρότητας. Η συμβολή των μαχόμενων δυνάμεων της Αριστεράς στην ενίσχυση της κοινωνικής απαιτητικότητας, για να πάρουμε πίσω όλα όσα μας έκλεψαν, για να κατακτήσουμε όσα μας ανήκουν,
Θα δώσει ώθηση στην αναγκαία εργατική λαϊκή αντεπίθεση.  Χωρίς «ανοχή» στην αντιλαϊκή πολιτική και στο κοινωνικό σφαγείο που έχει επιβληθεί, χωρίς «περίοδο χάριτος» σε νέα διαχείριση.

Τελική εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος (Βίντεο)

Από ΒΑΘΥ , Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2015 | 10:05 μ.μ.

Σύμφωνα με την τελική εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος όπως την έδωσε το υπουργείο Εσωτερικών θα έχουμε επτακομματική βουλή με το κόμμα του Γ. Παπανδρέου να μην κατορθώνει την κοινοβουλευτική του αντιπροσώπευση του, (2,5%), ενώ παραμένει ζητούμενο αν ο Σύριζα θα έχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Το κόμμα της Κουμουνδούρου συγκεντρώνει 36,5% και 150 έδρεςμ ενώ ακολουθεί η Ν.Δ με 27,7% και 76 έδρες. Δυστυχώς λειτούργησε η θεωρία της «θυματοποίησης» που επιδίωκε το ναζιστικό μόρφωμα και είχε σαν αποτέλεσμα η Χ.Α να είναι τρίτο κόμμα με 6,3% και 17 έδρες.

Το ποσοστό του «Ποταμιού» φτάνει το 5,9% με 16 έδρες, ενώ το ΚΚΕ διατηρεί τις δυνάμεις που είχε στις ευρωεκλογές με 5,6% κερδίζοντας 15 έδρες. Το ΠΑΣΟΚ λαμβάνει 13 έδρες με ποσοστό 4,8%,. Πολύ καλή παρουσία είχαν οι ΑΝΕΛ παίρνοντας 4,7%  και 13 έδρες, ενώ έκπληξη πρέπει να θεωρηθεί το 1,8% που πήρε το κόμμα Γλέζου.
Το 0,6% που έλαβε το συμμαχικό σχήμα ΑΝΤΑΡΣΥΑ – ΜΑΡΣ λογικά δεν πρέπει να ενθουσιάζει τα άτομα που σχημάτισαν αυτό τον σχηματισμό.

Θα είναι θρίαμβος του Σύριζα και πανωλεθρία της Ν.Δ αν επιβεβαιωθούν τα exit poll (Βίντεο)


 Θα είναι θρίαμβος του Σύριζα και πανωλεθρία της Ν.Δ αν επιβεβαιωθούν τα exit poll που φέρνουν στο 35,5% - 39,5% τον ΣΥΡΙΖΑ , και στο 23% - 27% την Ν.Δ.

Από κει και πέρα υπάρχουν ακόμα αρκετά ζητούμενα. Αν ο Σύριζα αποκτάει κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ποιο θα είναι το τρίτο κόμμα και αν το κόμμα του Παπανδρέου θα μπει στην βουλή.

Ν. Μπογιόπουλος για τις μετεεκλογικές εξελίξεις (Βίντεο)

 Την προσέγγιση του δημοσιογράφου Νίκου Μπογιόπουλου για τα όσα προηγήθηκαν στην προεκλογική περίοδο και τις εκτιμήσεις του για το εκλογικό αποτέλεσμα, παρακολουθούμε στο βίντεο που παραθέτουμε. Σύμφωνα με τον ίδιο ο κόσμος σήμερα ψήφισε «με μισή ελπίδα και ολόκληρη απελπισία» με ταυτόχρονα τα συναισθήματα οργής και απελπισίας για την ασκούμενη μέχρι τώρα πολιτική να εκφραστούν στο εκλογικό αποτέλεσμα.

«Ο κόσμος ψήφισε σήμερα λιγότερο  για το καλύτερο και πολύ περισσότερο ψήφισε για να μην ρθουν τα χειρότερα», υπογράμμισε ο ίδιος. Δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο ο Σύριζα να λάβει κοινοβουλευτική πλειοψηφία κάτι που θα οφείλεται και στην επικοινωνιακή πολιτική της Ν.Δ.

Απίθανες ατάκες στο διαδίκτυο για την εκλογική συντριβή της Ν.Δ



Δεν θα μπούμε στον πειρασμό να σας μεταφέρουμε τα αποτελέσματα των exit polls που ήδη κυκλοφορούν και πραγματικά είναι δύσκολο να πιστέψεις ότι είναι τόσο μεγάλη η διαφορά που δίνουν μεταξύ Σύριζα και Ν.Δ. Αλλωστε ελάχιστες ώρες έμειναν για να δούμε τι ακριβώς ισχύει από τις φήμες που κυκλοφορούν και αν επαληθευτούν τα σενάρια που θέλουν το κόμμα του Σαμαρά να παθαίνει πρωτοφανή συντριβή.

Πάντως στο διαδίκτυο ήδη γίνεται χαμός. Τα ευρηματικά σκίτσα με πρωταγωνιστές Πάγκαλο, Βούλτεψη, Ντινόπουλο κ.α δίνουν και παίρνουν. Παραθέτουμε την ποιο καλή ατάκα που βρήκαμε.

Σφήνωσε ο Βενιζέλος στο παραβάν, σαρδάμ ο ΓΑΠ στα σχολεία!

Πηγή: Λάκης Μπέλλος - "Εφημερίδα των Συντακτών"

♦ Μην ψάχνετε αλλού. Έχουμε εδώ πώς ψήφισαν οι αρχηγοί των κομμάτων και άλλοι πολιτικοί με κάθε λεπτομέρεια.

♦ Είχαμε δραματικό απρόοπτο που διαδραματίστηκε στο εκλογικό τμήμα που ψήφισε ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

♦ Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ μπήκε, δύσκολα έστω, στο παραβάν.

♦ Όμως, περιέργως σφήνωσε και δεν μπορεί να βγει ακόμη έξω, παρά τις αλλεπάλληλες προσπάθειές του γι' αυτό.

♦ Είναι εντελώς παράδοξο πώς μπόρεσε να μπει μέσα και να μην μπορεί να βγει έξω. Προφανώς, έφαγε μερικές σοκολάτες μέσα και φούσκωσε κι έγινε το κακό.

♦ Επί τόπου βρίσκεται η Πυροβεστική με 15 οχήματα για τον επιχείρηση απεγκλωβισμού Βενιζέλου και μείνετε συντονισμένοι για να σας αναγγείλουμε τον απεγκλωβισμό του,  όταν ελπίζουμε θα επιτευχθεί.

♦ Ο Γιώργος Παπανδρέου τώρα έκανε σαρδάμ στο κτίριο του εκλογικού κέντρου και πήγε σε άλλο εκλογικό τμήμα!

♦ Μάταια εκεί έψαχναν να τον βρουν στους εκλογικούς καταλόγους και προς στιγμήν φοβήθηκαν ότι έχει εγγραφεί να ψηφίσει σε εκλογικό τμήμα στη Βοστόνη.

♦ Χρειάστηκε να επιστρατευθεί ο Πεταλωτής που ανακάλυψε ότι ο Γιώργος ψήφιζε σε άλλο εκλογικό τμήμα, αλλά απλώς έκανε σαρδάμ στα κτίρια.

♦ Στην Πύλο ψήφισε ο Αντώνης Σαμαράς. Εκεί όμως έγινε ένα ιδιαίτερο γεγονός. Ο πρωθυπουργός ήθελε να ξαναψηφίσει για δεύτερη φορά, αν και ψήφισε κανονικά την πρώτη.

♦ Όπως εξήγησε στους δικαστικούς αντιπροσώπους, η διαφορά που δίνουν τα γκάλοπ είναι μεγάλη, γι' αυτό πρέπει να ψηφίσει και δεύτερη φορά μπας και μειωθεί η διαφορά κι αν κάνουν κι άλλοι αυτό μπορεί να περάσει και πρώτος!

♦ Δεν του επιτράπηκε τελικά αυτό και απείλησε τους δικαστικούς αντιπροσώπους ότι μπαίνουν στο στόχαστρό του αν τελικά βγει, αν και δήλωσε πως δεν το πιστεύει με τίποτα.

♦ Στις δηλώσεις του ο Σαμαράς είπε ότι πήγε να ψηφίσει πρωί γιατί η ψηφοφορία είναι σαν το σεξ, καλύτερη όταν γίνεται το πρωί, και όταν βγήκε από το παραβάν είπε ότι τελείωσε.

♦ Η Σοφία Βούλτεψη έφτασε στο εκλογικό τμήμα και έδωσε σε όλους από ένα χαρτί υγείας στην εφορευτική επιτροπή διότι θα το χρειαστούν από αύριο, χωρίς να απαγορευτεί να το χρησιμοποιήσουν και σήμερα, όπως τόνισε.

♦ Η Ραχήλ Μακρή στην Κοζάνη αντί για ψηφοδέλτιο ένα 50ευρώ από αυτά που είχε τυπώσει.

♦ Η Άντζελα Γκερέκου στην Κέρκυρα ρίχνει από τα μπαλκόνια στάμνες στους περαστικούς, αλλά δεν πάει να ρίξει την ψήφο γιατί δεν τη θεωρεί απαραίτητη, αφού δεν πρόκειται να βγει με τίποτα.

♦ Η Γιάννα Αγγελοπούλου ψήφισε φανερά ΑΝΤΑΡΣΥΑ - ΜΑΡΣ παρά τις φήμες, που την έφεραν να ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ. 

Στην Κρήτη "κομματάρχες" της δεξιάς κάνουν εκλογικό αγώνα υπέρ του Σύριζα

Την πληροφορία την είχαμε εδώ και δυο μέρες και αν και προερχόταν από σύντροφο που η αξιοπιστία του δεν μπαίνει σε αμφισβήτηση,  δεν την παραθέσαμε γιατί  θεωρήσαμε ότι πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό ανάξιο αναφοράς.
Η πληροφορία μας έλεγε συγκεκριμένα  ότι στην Κίσαμο, μια μικρή πόλη στη δυτική Κρήτη ο ποιο γνωστός «κομματάρχης» της δεξιάς έβριζε δημόσια τον Σαμαρά και κάνει εκλογικό αγώνα υπέρ του Σύριζα.

Μόλις τώρα όμως μας ενημέρωσε τηλεφωνικά σύντροφος που βρίσκεται από χτες σε μεγάλη πόλη της Κρήτης,  επιφορτισμένος με τα καθήκοντα του δικαστικού αντιπροσώπου, για να μας πει ότι έχει πέσει «γραμμή» -από πού άραγε;- πατενταρισμένοι δεξιοί «κομματάρχες –μαυροπουκαμισάδες», όπως μας είπε χαρακτηριστικά, με μεγάλες προσβάσεις σε συντηρητικούς ψηφοφόρους, να κάνουν αγώνα για την εκλογική νίκη του Σύριζα.

«Θα τρίβουμε τα μάτια μας όταν δούμε τα αποτελέσματα της Κρήτης» μας υπογράμμισε.

Σε λίγες ώρες θα ξέρουμε αν έχει δικαιωθεί.

Σαμαράς - Μητσοτάκης Μονομαχία μέχρι θανάτου.

Γράφει ο mitsos175

Αυτές οι παλιές αγάπες. Ένα από τα πάρα πολλά ευχάριστα της συρρίκνωσης της Νέας Δημοκρατίας, που ούτε νέα είναι, ούτε καμιά σχέση έχει με τη δημοκρατία, είναι ότι πιθανότατα θα απαλλαγούμε από την οικογένεια Άνταμς.

Ο μπαμπάς βρικόλακας ακούω ότι είναι πάρα πολύ θυμωμένος με το Σαμαρά. Ετοιμάζει βουντού και κατάρες. Όχι τόσο για τότε που τον έριξε, όσο για τώρα. Έμαθε ότι έχει πέσει γραμμή από τον προσωρινό αρχηγό, να καταψηφιστούν Ντόρα και Κούλης! Σε συνδυασμό με το ελάχιστο ποσοστό της Α' και Β' Αθηνών που κατεβαίνουν τα "βλαστάρια" και το ότι η ΝΔ θα είναι φυσικά δεύτερη, οι χορηγοί της Siemens θα μείνουν χωρίς δυο από του πιο πολύτιμους υπαλλήλους τους. Κρίμα.

Καταλαβαίνετε βέβαια πως νιώθω γι αυτό: Τα συλλυπητήρια μου στο Δρακουμέλ. Να ζήσουμε να θυμόμαστε τι μας κάνατε. Ας είναι βαρύ το μαύρο που θα τους σκεπάσει.

Ο λόγος που κάνει κάτι τέτοιο ο Σαμαράς είναι ίδιος με το λόγο, που ο καρχαρίας τρώει τους ανταγωνιστές του. Ως γνωστόν δεν είναι η φύση που εμποδίζει πολλά μικρά καρχαριών να γεννηθούν, αλλά τα μεγαλύτερα αδελφάκια τους που τα εξοντώνουν μέσα στην κοιλιά της μαμάς τους.

Μέσα λοιπόν στη ΝΔ ο Σαμαράς ετοιμάζεται για την επόμενη μέρα. Τη μέρα της ήττας. Θέλει να κοντύνει τη Ντόρα και τον Κυριάκο και μάλιστα να τους βγάλει εκτός. Γιατί ναι μεν αυτός θα χάσει, αλλά κάποιος που θα μείνει έξω από τη βουλή, δεν θα μπορεί να διεκδικήσει αρχηγία. Μπορεί; Για κάθε έναν από τους υπόλοιπους δελφίνους έχει και το κατάλληλο όπλο. Πιστεύει έτσι, ότι ίσως καταφέρει, αν μάλιστα συγκεντρώσει πάνω από 25%, να παραμείνει στην αρχηγία της ΝΔ. Έφυγε μια φορά παλιά από τη ΝΔ, αλλά τώρα θέλει να μείνει, ως τσοπάνης. Γι αυτό προωθεί τη δική του λίστα.

Το θέμα είναι πως η οικογένεια Μητσοτάκη δε θα κάτσει με σταυρωμένα χέρια και θα έχουμε ένα ωραιότατο εκπαιδευτικό ντοκιμαντέρ περί κανιβαλισμού των αρπακτικών, που θα προβληθεί από τη Δευτέρα σε όλα τα κανάλια. Οι καρχαρίες διψάνε για αίμα κι ο Αντώνης έχει ματώσει. Είναι κι η αμοιβαία συμπάθεια. Η οικογένεια θεωρεί ότι η υπομονή της έφτασε στα όρια της. Θέλει να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη, ώστε να πάρει αυτή την επικαρπία τουλάχιστο του γαλάζιου οικοπέδου. Γιατί η πολυκατοικία έγινε ερείπιο.

Ελπίζω οι δαγκωματιές μεταξύ τους να είναι αρκετά βαθιές κι οδυνηρές, ώστε να γλυτώσουμε κι από τους δύο. Τρείς, ξέχασα τον Κούλη. Καλή όρεξη. Στον λαιμό να κάτσει ο ένας στον άλλον...

Το θέμα με τη ΝΔ δεν είναι ο αρχηγός. Ίδια ψήφισαν όλοι και είναι το ίδιο υπεύθυνοι. Μάλιστα η κόρη θεωρεί πως το λάθος της ΝΔ ήταν που δεν κάνανε κι άλλα ακόμα περισσότερα χατίρια των πλουτοκρατών! Τζάμπα τσακώνονται, δε θα μείνει τίποτα από τη ΝΔ έτσι κι αλλιώς... .

Θ. Παπακωσνταντίνου: "Στα κέρατα του Ταύρου" (Βίντεο)

Με πολύ ενδιαφέρουσα ύλη κυκλοφοράει το δεύτερο τεύχος του περιοδικού «Μετρό» και αυτοί που θα ενθουσιαστούν σίγουρα είναι όσοι είναι θαυμαστές του Θανάση Παπακωνσταντίνου.
Κι αυτό γιατί το περιοδικό προσφέρει ένα DVD με μια ταινία –τα γυρίσματα της οποίας έγιναν πριν από δέκα περίπου χρόνια και το υλικό που περιέχει ξεκινάει από το 1992- με κυρίαρχη την παρουσία του Θανάση Παπακωνσταντίνου.

Η ταινία που φέρει τον τίτλο «Στα κέρατα του Ταύρου» και υπότιτλο «Μια μουσική περιπέτεια με αφορμή τον Θανάση Παπακωνσταντίνου» διαρκεί πάνω από μιάμιση ώρα πλημυρισμένη με εικόνες, απόψεις και τραγούδια του Θ.Π.

  «Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου και οι Λαϊκεδέλικα ανακάτεψαν … την τράπουλα για μια ακόμη φορά και μοίρασαν .. τα χαρτιά στο ελληνικό τραγούδι, παντρεύοντας με μαγικό τρόπο παράδοση, λαϊκούς και δυτικούς δρόμους. Ο ήχος που συνδιαμόρφωσαν εκείνη την περίοδο μεταφέρεται ακόμα και σήμερα μέσα από τις ζωντανές εμφανίσεις του Θανάση Παπακωνσταντίνου», αναφέρετε χαρακτηριστικά στο οπισθόφυλλο του  DVD.

(Μια γεύση μπορείτε να πάρετε από το δεκάλεπτο βιντεάκι που παραθέτουμε).

Σε συνέντευξη του στο ίδιο περιοδικό ο τραγουδοποιός αναφέρει μεταξύ άλλων: «Σίγουρα "δεν καταδικάζω την βία απ’ όπου κι αν προέρχεται". Αυτή είναι η καραμέλα που χρησιμοποιεί η κλίκα της εξουσίας για να φέρει σε δύσκολη θέση τους ανθρώπους της αριστεράς, την ώρα που χρησιμοποιεί ασύστολη βία για να πετύχει τους σκοπούς της, να την βάλει στο κώλο της»

Σε άλλο σημείο ο καλλιτέχνης τοποθετείτε για τις σημερινές εκλογές: «Δεν κρύβω ότι έχω αγωνία. Αυτές οι εκλογές θα αποτελέσουν περισσότερο από κάθε άλλη φορά, την ποιο έγκυρη μέτρηση της ηλιθιότητας και της κακομοιριάς των Ελλήνων. Αν ξαναβγάλουν τις μαριονέτες που μας οδήγησαν εδώ, θα απογοητευτώ σφόδρα. Από την άλλη, αν, παρ’ όλη την ανελέητη προπαγάνδα, καταφέρει να κυβερνήσει ο Σύριζα, έχω την αίσθηση ότι για το λαό θα είναι καλύτερα. Δεν περιμένω φοβερά πράγματα. Αποκατάσταση της δικαιοσύνης, μεγαλύτερη ευαισθησία στα περιβαλλοντικά ζητήματα, απέναντι στους απόκληρους … Και δεν με νοιάζει αν θα είμαστε στο ευρώ ή στην δραχμή, αν σαν μέσον συνδιαλλαγής θα έχουμε τα αβγά ή τα φιλιά. Ελευθερία και δικαιοσύνη θέλω.

Στο ίδιο περιοδικό υπάρχει πολιτική ανάλυση του Γιώργου Δελαστίκ για το τι θα επακολουθήσει μετά τις σημερινές εκλογές, ευρηματικές «αντιδιαφημίσεις» για τα πολιτικά κόμματα, μουσικά αφιερώματα, καθώς και μια σειρά άρθρων που ασχολούνται με διεθνή και εσωτερικά  θέματα.

Το δισέλιδο με τις αστρολογικές προβλέψεις του Τζίμη Πανούση τα «σπάει», ενώ το χαμόγελο στην σελίδα του Αρκά προκύπτει αβίαστα.

Α. Χάγιος: «Θα δράσουμε με γραμμή αριστερής, εργατικής, λαϊκής αντιπολίτευσης»

Από ΒΑΘΥ , Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2015 | 9:31 μ.μ.

1. Τις επόμενες ώρες είναι βέβαιο ότι η κυβέρνηση ΝΑ - ΠΑΣΟΚ θα πάρει δρόμο, με συντριπτικό τρόπο. Το ζήτημα της κυβερνητικής αλλαγής έχει απαντηθεί υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ. Το ζητούμενο, ωστόσο, είναι να αλλάξει και η αντιλαϊκή πολιτική, όχι μόνο ο διαχειριστής. Αυτό θα κριθεί σε έναν νέο γύρο ανάτασης του εργατικού και λαϊκού κινήματος με στόχο να σαρωθούν η ανεργία, η φτώχεια, το κράτος έκτακτης ανάγκης η φασιστική απειλή, η επιτροπεία, μαζί με τους δημιουργούς τους που έχουν όνομα: Χρέος Ε.Ε., οικονομική και πολιτική ολιγαρχία στην Ελλάδα και την Ευρώπη, που φορτώνουν όλα τα βάρη της κρίσης του συστήματος τους στις πλάτες των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων. Πρόκειται για το πλαίσιο στο οποίο, τελικά, υποτάσσει την πολιτική του και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ως μέλος της Πολιτικής συνεργασίας ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ (η δική μας Αριστερά δεν έχει αρχηγούς), υπογραμμίζω ότι εμείς ακολουθούμε διαφορετικό δρόμο ανατροπής αυτού του πλαισίου και, στη βάση αυτή, διεκδικούμε την ισχυροποίηση και στις εκλογές.

2 Σε αυτή την κρίσιμη στιγμή για τη ζωή των εργαζομένων και της νεολαίας ο οργανωμένος λαός είναι ανάγκη να αντεπιτεθεί, χωρίς αναμονή, χωρίς περίοδο χάριτος όποια και αν είναι η κυβέρνηση. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ προβάλλει στόχους ανατροπής της κοινωνικής καταστροφής και νίκης του λαού κατά των κοινωνικών και πολιτικών δυναστών του και όχι διαπραγμάτευσης και παράδοσης σε αυτούς.

Γι' αυτό δεν προσφέρει κριτική στήριξη, ούτε ανοχή στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Οι εκκλήσεις για ανοχή απευθύνονται και στον μαχόμενο κόσμο της  Αριστεράς και του κινήματος για να καμφθούν τα αγωνιστικά αντανακλαστικά του και να ενισχυθούν οι λογικές των μειωμένων προσδοκιών. Εμείς θα δράσουμε με γραμμή αριστερής εργατικής λαϊκής αντιπολίτευσης στο πεδίο των μαζικών κοινωνικών αγώνων, υπέρ των λαϊκών αναγκών και των δικαιωμάτων του κόσμου της εργασίας

3 Διέξοδο δεν θα δώσει ούτε η αυτοδυναμία που στηρίζεται στον καλπονοθευτικό νόμο και στα εκβιαστικά διλήμματα, ούτε η συνεργασία με παλιά ή νέα κόμματα-στυλοβάτες του συστήματος. Δεν είμαστε από αυτούς που περιμένουν τη σωτηρία του λαού από τα πάνω, από το κράτος-υπηρέτη του κεφαλαίου και τους θεσμούς μιας γερασμένης και αντιδραστικής Ευρωπαϊκής  Ενωσης.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ προβάλλει το αναγκαίο πρόγραμμα για ψωμί, παιδεία, ελευθερία για την εργαζόμενη κοινωνική πλειοψηφία, για να ζήσει με αξιοπρέπεια και να μην ξενιτευτεί η νεολαία.
Απευθυνόμαστε σε κάθε αγωνιστή, σε κάθε εργαζόμενο και νέο που μας γνωρίζει στους κοινωνικούς αγώνες να υπερβούν και το δίλημμα της αυτοδυναμίας να στηρίξουν τα ψηφοδέλτιά μας και τον κοινό αγώνα για να αλλάξουν τα πράγματα και να πάνε αλλιώς.

Πηγή: Realnews

Εγκαταλείπω τον ΣΥΡΙΖΑ…!

Πηγή: Ιορδάνης Θωμαϊδης - "Ημεροδρόμος"

(ένα συναισθηματικά φορτισμένο, μη πολιτικό...πολιτικό σημείωμα ενός μέχρι χθές μέλους του ΣΥΡΙΖΑ)

Εγκαταλείπω τον ΣΥΡΙΖΑ… «Σιγά τον πολυέλαιο», ίσως πει κάποιος. «Ένας φεύγει,τρείς έρχονται», τώρα ειδικά που το κόμμα είναι… κυβέρνηση! Επιτέλους το… κίνημα της ανατροπής προελαύνει! Έρχεται άλλωστε και η… Ελπίδα! Φρέσκια – φρέσκια και σπαρταριστή, γεμάτη υποσχέσεις και υπονοούμενα ! Ιδού η Ρόδος, ιδού η Ελ(πίδα), «ιδού και το πήδημα», όπως ευφυώς και σεμνά είπε και ο πρόεδρος!

«Κάτι θα’κανε, η Ελπίδα, και για σένα…κακομοίρη!», μου είπε κάποιος άλλος.

Ευχαριστώ, αλλά φεύγω! Πέρνω απο το χέρι και τη σκιά μου, που πάντα με ακολουθεί, χωρίς να καμώνεται οτι είναι…πρώτο μπόϊ! Είναι ακριβώς ένα (1) μέτρο και 78 εκατοστά. Το ύψος μου! Αυτό θέλω. Να μείνω στο ύψος μου! Να μη μπω στον πειρασμό να το ανταλλάξω με κάτι που… ποιός ξέρει? Δική μου όμως είναι και η Ελπίδα! Δεν περιμένω να’ρθει! Την έχω!

Φεύγω λοιπόν τώρα, λίγο πριν απο τη γιορτή της νίκης. Κι’ άργησα! Μέχρι χθες, παρέμενα με το «ένα πόδι έξω, και το άλλο μέσα», με τη σκέψη οτι μπορεί, ο ΣΥΡΙΖΑ, να ταρακουνήσει (έστω λίγο) την… κατάσταση γενικώς, δημιουργώντας μια ριζοσπαστική δυναμική!

Οτι μπορεί ως «φρέσκος, ωραίος και ερωτεύσιμος» να λειτουργήσει (έστω λίγο) θετικά στην αλλαγή των συσχετισμών στην κοινωνία, χειραφετώντας τα εκατομμύρια των «φτωχοποιημένων», των «αγανακτισμένων», των «προδομένων» , των «θυμωμένων», και των «απελπισμένων» !

Πίστεψα οτι ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να συμβάλλει (έστω λίγο) στην αλλαγή της αντίληψης τού «απο μηχανής θεού», του «καλού κυβερνήτη» , ο οποίος θα αλλάξει τα πράγματα προς το συμφέρον των απλών ανθρώπων, της «μάζας» που συνεχώς μπαίνει και ξαναμπαίνει στην κρεατομηχανή του συστήματος, για την αναπαραγωγή του!

Πίστεψα οτι θα μπορούσε να υπερασπιστεί (έστω λίγο) την άποψη πως το πρόβλημα δεν είναι «οι καλοί και οι κακοί» κυβερνήτες, δεν είναι «οι ικανοί και οι ανίκανοι», δεν είναι «οι προδότες και οι πατριώτες»! (Βεβαίως και τέτοιοι υπάρχουν) Το πρόβλημα είναι «οι πάνω και οι κάτω»!. Όπου «οι πάνω» – μιά ισχνή μειοψηφία – είναι αυτοί που έχουν την οικονομική εξουσία (καπιταλιστές λέγονται… αν θυμάμαι καλά!) και «οι κάτω» – οι πολλοί, οι πάρα πολλοί- είναι αυτοί που στην πραγματικότητα έχουν μόνο το σαρκίο, το μυαλό και τα χέρια τους, τα οποία αποτελούν και την «πρώτη ύλη» για να πλουτίζουν οι «πάνω»!

Δεν είναι λοιπόν ο «κακός,ανίκανος και προδότης Σαμαράς ή Βενιζέλος», δεν είναι η «μέγαιρα» Μέρκελ και ο «καλός» υπεραντλαντικός Ομπάμα, δεν είναι «η λάθος συνταγή» της Ε.Ε, της ΕκΤ και του ΔΝΤ ( της τρόϊκας δηλαδή) και των υπαλλήλων της ! Είναι το ποιός έχει το καρπούζι και το μαχαίρι!

Πίστεψα λοιπόν οτι ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε (έστω λίγο) να περάσει το μήνυμα οτι η «τάξη των απο κάτω» θα απελευθερωθεί μόνο οταν διεκδικήσει και το καρπούζι και το μαχαίρι, θα διεκδικήσει ολόκληρο το «είναι της», ολόκληρη τη ζωή της! Αυτά δηλαδή που δεν χαρίζονται που δεν…διαπραγματεύονται! Δεν μπορεί να υπάρχει «μισό είναι», «μισή ζωή»! Όποιος αυτό θέλει να «διαπραγματευτεί», έστω κι αν πετύχει κάτι λίγο ως «παραχώρηση», ως κόκκαλο, αναπαράγει και ενδυναμώνει την εξουσία των «απο πάνω», εγκλωβίζοντας – με την «ελπίδα που έρχεται!» – την απελευθέρωση των «απο κάτω»! Χιλιοπαιγμένη η παράσταση!

Πίστεψα οτι ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε (έστω λίγο) να συμβάλλει … να συμβάλλει…! Αντι γι’ αυτό, διαπιστώνω οτι ακόμη κι αυτό το «ριζοσπαστικό άρωμα» (έστω λίγο) πού υπήρχε στο λόγο του, μέχρι το 2012, ολοένα και ξεθυμαίνει (αν δεν ξεθύμανε) σαν τις «κολώνιες- μαϊμού»! Τελικά «έστω λίγο», δεν υπάρχει!

Η Αριστερά – που ως έννοια περιφέρεται περίπου ως πολιτικό αξεσουάρ – δεν είναι πόζα, δεν είναι πχ παλαιστινιακή μαντίλα στο λαιμό και παραλλήλως «ναι» στην ΕΕ, και το ΝΑΤΟ! (Με κάτι τέτοια «μεταμοντέρνα», εκείνος ο ανεκδιήγητος ιταλός, πρώην κομμουνιστής και στη συνέχεια… αριστερός(!), αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ρ.Πρόντι, υπουργός Εξωτερικών και μετέπειτα πρωθυπουργός, Μάσιμο ντ’Αλέμα, αποφάσισε τη συμμετοχή της Ιταλίας στον Νατοϊκό βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας!)

Για την… Αριστερά του 21ου αιώνα, ρε γαμώτο! Με , Bella Ciao, ως μουσική υπόκρουση, υψωμένες γροθιές, πολύχρωμα μπαλόνια, αλλά και το … κόκκινο αστέρι του Τσε, «μπερδεμένο»(!) με το εμπορικό σήμα της μπύρας Heineken ή των Old Star παπουτσιών!

«Κάτι σαν» Αριστερά δηλαδή! Ευρύχωρη για να χωράει σχεδόν τα πάντα, διαταξική και υπερταξική, για να τα αλλάζει (ανατρέπει) όλα, χωρίς να αλλάζει (ανατρέπει) τίποτα!

Αυτή η «κάτι σαν Αριστερά» είναι η ίδια που τη μια στιγμή… γρονθοκοπά τον αέρα, και την άλλη στιγμή γίνεται παλάμη που σφίγγει το χέρι τού… υγιούς επιχειρηματία – επενδυτή, ο οποίος προφανώς στοχεύει στην… υγιή εκμετάλευση και στα… υγιή κέρδη!

Εγκαταλείπω λοιπόν τον ΣΥΡΙΖΑ! Εγκαταλείπω τον «ΣΥΡΙΖΑ- νέο ΠΑΣΟΚ» ! Δεν εγκαταλείπω πολλούς ανιδιοτελείς αγωνιστές που γνώρισα στους κόλπους του! Συμπαρατάσσομαι όμως κοινωνικά, πολιτικά και ταξικά με τους κομμουνιστές, για 1848* λόγους!

ΥΓ Αυτό το μη πολιτικό… πολιτικό σημείωμα γράφτηκε με πολύ-πολύ δυσκολία, για ευνόητους λόγους! Στους συντρόφους στον ΣΥΡΙΖΑ, που συνδέθηκα και ως φίλος, αφιερώνω λίγα λόγια του σπουδαίου συγγραφέα Ζοζε Σαραμάγκου: «Ο κομμουνισμός είναι στις ορμόνες μου. Όπως το σώμα μου έχει ορμόνες που κάνουν τα γένια μου να μεγαλώνουν, έτσι έχει και ορμόνες που με κάνουν κομμουνιστή. Δεν πρόκειται να αλλάξω, θα ήταν ντροπή να γίνω κάποιος άλλος!»

Ιδιαίτερη αναφορά θελω να κάνω στο μικρότερο γιό μου, μόλις 23 χρόνων, που εργάζεται στην Αγγλία και αυτή τη στιγμή (Παρασκευη 23/1) ταξιδευει προς την Ελλάδα για να ψηφίσει, όπως μου είπε, «με καρδιά, μυαλό και πείσμα, ΚΚΕ»!

*Το 1848 εκδοθηκε για πρωτη φορά το κομμουνιστικο μανιφέστο

Τρία χρόνια από το θάνατο του Θ. Αγγελόπουλου (Βίντεο)

Σήμερα συμπληρώνονται τρία χρόνια από τότε που ο Θόδωρος Αγγελόπουλος σκοτώθηκε σε τροχαίο πάνω στα γυρίσματα της ταινίας του «Η ΑΛΛΗ ΘΑΛΑΣΣΑ».

 Εκτός από τις σπουδαίες ταινίες «Αναπαράσταση» και «Μέρες του ’36», ο Θόδωρος Αγγελόπουλος άφησε πίσω του τις δύο κατά τη γνώμη μας καλύτερες ελληνικές ταινίες: Τον «Θίασο» και τους «Κυνηγούς». Παραθέτουμε ένα βίντεο με κάποια πολύ δυνατά αποσπάσματα από τον «Θίασο».

-Πρόκειται για τη σκηνή της Πρωτοχρονιάς του 1946 που με τον συμβολικό του τρόπο ο σκηνοθέτης αποδίδει την ήττα, τον «αφοπλισμό» αλλά και την περηφάνεια και την ηθική υπεροχή της αριστεράς.

-Για την κινηματογραφική παρουσίαση του Δεκέμβρη του ’44.

-Για την κουστωδία τέλος των κανίβαλων που με νταούλια και ζουρνάδες περιφέρουν σαν τρόπαιο τα κομμένα κεφάλια του Άρη και του Τζαβέλλα, πριν καταλήξουν στον φανοστάτη των Τρικάλων...

 «Ο Θίασος» προβλήθηκε πρώτη φορά στις 27 Σεπτέμβρη του 1975, στην επέτειο της ίδρυσης του ΕΑΜ, με πρωταγωνιστές πολλούς σπουδαίους ηθοποιούς (Βαγγέλης Καζάν, Εύα Κοταμανίδου, Αλίκη Γεωργούλη, Χριστόφορος Νέζερ, Στράτος Παχής, Νένα Μεντή κ.ά.). Σε μουσική επιμέλεια Λουκιανού Κηλαηδόνη, πολλά γνωστά τραγούδια συγκλονίζουν παρά τους τρόπον τινά «χαμηλούς τόνους» και την λυρική τους απόδοση: «Τόχουμε γράψει στο Σύνταγμα με αίμα, λαοκρατία και όχι βασιλιά…», «Της λευτεριάς καμπάνα χτυπάει να σηκωθούν, κι όλοι οι οι σκλαβωμένοι να λευτερωθούν».

Θέλουμε το Ζέπο

Γράφει ο  mitsos175.
Μας ρωτάει ο Σαμαράς: Ποιόν θέλετε για καπετάνιο; Τον καπεταν Ανδρέα Ζέπο. Γιατί ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται. Ο Αντώνης ψαρεύει σε αίθουσες και προσπαθεί να πιάσει κάποιο "χάνο" μπας και πάρει πάνω από 20%. Χλωμό, τα ψάρια έξω από το νερό ψοφάνε. Κι αυτά που έχει η ΝΔ ζέχνουν, γιατί είναι από την εποχή του '50.

Αντίθετα όταν καλάρει ο Ζέπος, βγάζει καλαμάρια. Θα έχουμε τουλάχιστο να τρώμε.
Όχι σαν μερικούς καπετάνιους του γλυκού νερού που βούλιαξαν τη χώρα. Όχι το "ΧΟΡΑ" τη χώρα, την Ελλάδα. Την πήγαν στο πάτο, τη χρεοκόπησαν. Μας πέταξαν στη θάλασσα του Ευρώ με τους ανθρωποφάγους καρχαρίες, να βολοδέρνουμε παγωμένοι κι άνεργοι.

Κι έρχεται από κοντά ο ΣΥΡΙΖΑ με την Τράτα του να μας σώσει. Εσένα Αλέξη ποιός θα σε σώσει από τον τυφώνα Μέρκελ; Που πας κατευθείαν πάνω της; Πολύ δεξιά γέρνεις, έχει ξέρες από κει δεν είδες τι έπαθαν οι άλλοι;

Ο Βενιζέλος για παράδειγμα, που πήρε το κότερο του ΠΑΣΟΚ και το έκανε υποβρύχιο. Βαγγέλη, τα ψάρια δεν πετάνε στον ουρανό, εσύ είσαι στον βυθό. Ο Γιωργάκης αφού άνοιξε τρύπα και βούλιαξε το πλοίο του μπαμπά του κάνει καραβάκια από χαρτί και λέει στο πλήρωμα να μπούνε μέσα! Βρε Γιώργο, πάρε το κανό και σάλπαρε για Αμερική μεριά, δε σε σηκώνει το κλίμα εδώ. Χαζός - χαζός αλλά θα τις φας στο τέλος, να το θυμάσαι.

Πήρε το βαπόρι που λες ο Σαμαράς και το κάνε ναυάγιο. Εδώ μια βαρκούλα είχε την Πολιτική Άνοιξη και δεν ήξερε να τραβά ούτε κουπί. Έρμαιο όπου φύσαγε ο άνεμος πήγαινε είτε κατά ΠΑΣΟΚ είτε κατά ΝΔ μεριά. Ώσπου την έριξε στα βράχια. Δίνεις μετά στον ανίκανο το τιμόνι της χώρας; Εντάξει ρε Αντώνη ναυαγήσαμε εξ αιτίας σου, τι θες τώρα; Έπρεπε να σε πετάξουμε πιο πριν στα βαθειά με μια Βούλτεψη στο λαιμό. Τι είναι η Βούλτεψη; Κοτρόνα.

Τουλάχιστο βούλιαξε και το πειρατικό της Νέας Δημοπρασίας, Τιτανικό την έκανε. Ουδέν κακό αμιγές καλού. Και συνεχίζει την κατάδυση. 20 μονάδες και πιο κάτω. Θα βρει τα απομεινάρια του Φώτη σε λίγο στον πάτο της θάλασσας. Εκεί που χύνονται τα απόβλητα του Ποταμού. Που πήγαν για νερό μερικοί κι έπαθαν δηλητηρίαση από τα χημικά των ΜΑΤ και του Μπόμπολα. Ευτυχώς η στάθμη του είναι πολύ χαμηλή και θα ξεραθεί γρήγορα.

Για τη στεριά εμείς θα θέλαμε τους καπεταναίους του ΕΛΑΣ. Αυτούς που έδωσαν το αίμα τους, τη ζωή τους που αγωνίστηκαν κατά των Ναζί. Που δεν προσκύνησαν και δε φοβήθηκαν. Τέτοιους καπετάνιους θέλουμε, αυτοί μας λείπουν. 

Αριστερή ή της Αριστεράς;

Πηγή: Νίκος Μπογιόπουλος - Realnews

Το ΠΑΣΟΚ (και με Παπανδρέου και με Βενιζέλο), την ώρα που έθετε τη χώρα υπό το ΔΝΤ, αυτοπροσδιοριζόταν σαν η... «Αριστερά της ευθύνης». Αργότερα το σύνθημα πέρασε στη ΔΗΜΑΡ που (επίσης σαν «Αριστερά της ευθύνης»...) συμμετείχε στην κυβέρνηση Σαμαρά... Ακόμα και ο πρόθυμος να συγκυβερνήσει με όποιον κι αν έρθει πρώτος αύριο, ο κ. Θεοδωράκης, λίγο πριν από τη συνεργασία του με τη νεοφιλελεύθερη Δράση, δήλωνε «αριστερός»...

Το φαινόμενο δεν είναι ελληνικό. Τις δεκαετίες του ’90 και του 2000 η πλειοψηφία των κυβερνήσεων στην Ε.Ε. παρουσιάζονταν σαν «αριστερές» και «κεντροαριστερές». Θυμίζουμε: Η κυβέρνηση Μπλερ στη Βρετανία (που ο Τύπος της χώρας του τον παρομοίαζε με υπάκουο σκυλάκι του ρεπουμπλικάνου Μπους). Η κυβέρνηση Σρέντερ - Φίσερ στη Γερμανία (που «πάγωσαν» τους μισθούς των εργαζομένων). Η κυβέρνηση του -πρώην κομμουνιστή μάλιστα- Ντ’ Αλέμα στην Ιταλία (που προσέφερε στο ΝΑΤΟ τη βάση του Αβιάνο για να βομβαρδίζει τη Γιουγκοσλαβία). Η κυβέρνηση Ζοσπέν στη Γαλλία που η αντιλαϊκή της πολιτική εκτίναξε τον Λεπέν στη δεύτερη θέση των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία το 2002 (και που ήταν τόσο «αριστερός», ώστε, όταν εξελέγη το 1997, τον διεκδικούσαν σαν «δικό τους» τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και ο ΣΥΝ)...

Συμπέρασμα: Να έχεις «κυβέρνηση της Αριστερός» δεν είναι, μάλλον, το πιο δύσκολο πράγμα. Το πιο δύσκολο, απ’  ό,τι φαίνεται, είναι να έχεις «Αριστερή κυβέρνηση». Τουτέστιν, κυβέρνηση που -πραγματικά- θα εφαρμόζει αριστερή πολιτική. Ισως από Δευτέρα χρειαστεί να το έχουμε υπόψη μας...

Ιστορικό οδοιπορικό από την "Ελληνοφρένεια" 23/1 (Ηχητικό)

Πραγματικό «διαμάντι» η εκπομπή της «Ελληνοφρένειας» που ακούστηκε χτες από τον ραδιοσταθμό Realfm.
Οι συντελεστές της εκπομπής μας συνοψίζουν μέσα από ηχητικά ντοκουμέντα όλη την πρόσφατη ιστορία μας.

Ξεκινούν από την εισβολή των δυνάμεων του άξονα στην χώρα μας, κάνουν αναφορά στην εθνική αντίσταση και συνεχίζουν το ραδιοφωνικό τους οδοιπορικό στις ταραγμένες περιόδους που ακολούθησαν μετά τον εμφύλιο για να κάνουν στάση στα χρόνια της δικτατορίας και να καταλήξουν στις σημερινές βάρβαρα ταξικές – μνημονιακές εποχές.

Σωτηρία θα πει να λυτρωθείς απ' όλους τους σωτήρες…

Γράφει ο Ηλίας Σμήλιος

Επειδή δε μου φτάνει να μου πουν ότι δε θα μου κόψουν κι άλλο το μισθό, ότι δε θα μου φορτώσουν κι άλλους φόρους και χαράτσια, ότι οι παλιοί μαθητές μου, οι φίλες και οι φίλοι μου θα έχουν μια προσωρινή δουλειά για ένα κομμάτι ψωμί μέσα από κάποιο ΕΣΠΑ, ότι το σπίτι μου δεν κινδυνεύει να κατασχεθεί από την τράπεζα για το δάνειο που συνεχίζω να χρυσοπληρώνω, ότι θα εξασφαλίσουν συσσίτια ή και κάποια προσωρινή στέγη για τους άνεργους, τους άστεγους, τους εξαθλιωμένους…

Επειδή δε με καλύπτει αν μου πουν πως στο σχολείο μου, στη δουλειά μου, δεν κινδυνεύει κανείς να απολυθεί ή να του κόψουν το μισθό λόγω της αξιολόγησης όσο η παιδαγωγική ελευθερία και η δημοκρατία μένουν «γράμμα κενό περιεχομένου», πως κάποτε και με κάποιο απροσδιόριστο τρόπο θα γίνουν τόσοι διορισμοί εκπαιδευτικών ώστε να πάψει το διπλανό τμήμα να μην έχει δάσκαλο ή να μην κάνει αγγλικά στα μέσα της χρονιάς, πως θ’ αλλάξουν τα στελέχη της εκπαίδευσης που στήριξαν κάθε αντιδραστική ρύθμιση που προωθούνταν από κυβέρνηση και Ε.Ε. φέρνοντας κάποια νέα που κάτι παρόμοιο θα κάνουν, αφήνοντας την κοινωνικά αναγκαία γνώση, τη συλλογικότητα και τη δημοκρατία έξω από την εκπαίδευση…

Επειδή στη γειτονιά μου δε μου αρκεί να συνεχίσω να έχω την πρόνοια και τις κοινωνικές υπηρεσίες εξαρτημένες απ’ τα κονδύλια του ΕΣΠΑ, να συνεχίζουν να υπάρχουν οι όποιοι εναπομείναντες ελεύθεροι χώροι, στρατόπεδα κ.ά., αλλά πάντα υπό τον κίνδυνο του ξεπουλήματος από κάποιο ΤΑΙΠΕΔ που δεν θα πάψει να υπάρχει, να συνεχίσω να βλέπω γύρω μου κλειστά μαγαζιά και μικρές επιχειρήσεις, παιδιά πεινασμένα στα σχολεία, άνεργους στις πλατείες, ανθρώπους που περιμένουν τα συσσίτια…

Επειδή δε θέλω να βγουν από τις 26 του Γενάρη να μου πουν ότι από όλα αυτά που μου ‘λεγαν μέχρι σήμερα και πολλά “όμορφα ακούγονταν στ’ αυτιά μου”, παραμένουν τα πιο πολλά σχέδια για πραγματοποίηση στο αέναο μέλλον, αφού σήμερα δεν μας το επιτρέπει η Ε.Ε. να κάνουμε (κι εμείς δεν μπορούμε παρά να υπακούσουμε στις επιταγές της…) παρά μόνο κάποια, τα πιο ανέξοδα απ’ αυτά, που επιτρέπει η διαγραφή ενός μικρού μέρους του δημόσιου χρέους…

Λέω να συνεχίσω να στέλνω στον αγύριστο το χρέος και τα μνημόνιά τους, την Ε.Ε. και το ευρώ τους!

Λέω να συνεχίσω να διεκδικώ να φύγουν από πάνω μου η καπιταλιστική βαρβαρότητα, οι πολιτικές που χρόνια τώρα μου κλέβουν κομμάτι κομματάκι τη ζωή, να ψηφίσω για ν’ αλλάξει συνολικά αυτή η πολιτική κι όχι απλά οι διαχειριστές της, που θα συνεχίσουν να “ομνύουν στους ίδιους θεούς”, την Ε.Ε. και το ευρώ!

Λέω να πω όχι σ’ όλους αυτούς που κουρέλια κάνουν (ή θα κάνουν) τα όνειρά μου!

Λέω και στην κάλπη να συνεχίσω να βαδίζω μ’ αυτούς που μαζί αντιπαλέψαμε τις καταστροφικές για το λαό συνέπειες της κρίσης μα και πιο πριν σ’ όλους τους ωραίους εργατικούς και κοινωνικούς αγώνες και σίγουρα θα ‘μαστε κι αύριο μαζί στους νέους αναγκαίους αγώνες για να νικήσει το δίκιο!

Λέω (και θα το κάνω) να ρίξω στην κάλπη το ψηφοδέλτιο της Αριστεράς των ανυπόταχτων αγώνων, την ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.-Μ.ΑΡ.Σ.!

Γιατί τα λόγια των ποιητών και των μεγάλων διανοητών δε γράφτηκαν για να κάνουμε like στο facebook, μα τα όνειρά μας να οπλίζουν!

Γιατί δε με καλύπτει τίποτα λιγότερο, δε ζητώ τίποτα περισσότερο από τις ανάγκες και τα δικαιώματα της κοινωνικής πλειοψηφίας!

Γιατί θέλω τη ζωή ολάκερη!

Ηλίας Σμήλιος
δάσκαλος, μέλος του Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε.,
δημοτικός σύμβουλος Αμπελοκήπων-Μενεμένης

Το παραπάνω κείμενο μας στάλθηκε στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο

Τελειώνουν τα παραμύθια, όπως κι χρόνος της γαλάζιας συμμορίας.

Γράφει ο mitsos175

Τελευταίες δημοσκοπήσεις που μετράν τη δύναμη της ΝΔ. Από Δευτέρα βαράει διάλυση. Τελευταίες δημοσκοπήσεις τελευταίες γελοιότητες. Τελειώνουν τα παραμύθια, όπως κι χρόνος της γαλάζιας συμμορίας.
Δυο τρεις δεξιοί δημοσκόποι πιστοί στο χέρι που τους ταΐζει, αφήνουν δήθεν ελπίδες, δείχνοντας μια διαφορά της τάξης των 2 ! περίπου μονάδων, ή όπως ο ίδιος Σαμαράς θέλει να πιστεύει, νομίζουν, ότι τάχα θα μειωθεί η ψαλίδα από τους αναποφάσιστους! Τέτοιες κουταμάρες λένε τους στα site ή τις φυλλάδες τους. Γκάλοπ δήθεν "μυστικά κι απόρρητα" από πρεσβείες, που ο ίδιος ο 007 πήρε, ενώ τα φύλαγαν δράκοι, διαρροές από γαλάζια κομματόσκυλα, που όμως είναι έτοιμα να κλάψουν και άλλα ευτράπελα θα μας "φτιάχνουν τη μέρα" των εκλογών και θα μας εξοργίζουν ακόμα περισσότερο για τη βλακείες που λένε.

Στόχος της ΝΔ είναι να κρατηθεί το διχαστικό κι εκβιαστικό κλίμα του δικομματισμού, ώστε να λειτουργήσει η απόπειρα συσπείρωσης και να δοθεί μια ένεση ηθικού στα απογοητευμένα γίδια. Όσο για τις περισσότερες εταιρείες ανοίγουν τώρα την ψαλίδα μέχρι και 10 μονάδες για να προλάβουν τον εξευτελισμό τους το βράδυ της Κυριακής.

Ο μέσος όρος των περίπου είκοσι! γκάλοπ (ε ρε χρήμα που έπεσε στο παραμύθι) δείχνει διαφορά από 2 μέχρι 10 μονάδες του ΣΥΡΙΖΑ από τη ΝΔ. MO γύρω στο 6. ΣΥΡΙΖΑ από 27 - 35. ΝΔ από 20 - 30 ανάλογα το μαγαζί.
Τρίτη θέση αν και μιλάνε για μάχη ΚΚΕ ΧΑ ΠΟΤΑΜΙ ΠΑΣΟΚ με ποσοστά 5 - 8 ανάλογα τη δημοσκόπηση, το ΚΚΕ θα είναι τρίτο. Το ΠΟΤΑΜΙ οι περισσότεροι το δείχνουν τρίτο, (πολλά τα λεφτά Μπόμπολα) αλλά πιθανόν θα λείψει αυτό το δεκανίκι από το Κοινοβούλιο. Από τα δυο ΠΑΣΟΚ δείχνουν Βενιζέλο. μέσα γύρω στο 4-5 όπως είπαμε πριν. Αλλού βλέπω να μπαίνει μέσα. Σε κελί. Εσχάτως μερικοί δίνουν στο Γιωργάκη ελπίδες (2,5%). Άλλοι πάλι του λένε την "πικρή" αλήθεια (1%). Οι ΑΝΕΛ είναι στο 3 - 4 αν κι η ΝΔ τους θέλει έξω, οπότε τα δικά τους γκάλοπ δίνουν 2,5 Μ.Ο. Τα φίδια έχουν πτώση, αν κι όχι όσο θα έπρεπε. Ένα φάσκελο θα το πάρουν.

Εκείνο που πιθανόν παίζεται είναι η αυτοδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ. Το μόνο που θα πάρει η ΝΔ από τους αναποφάσιστους είναι οι όρχεις τους.
Κι αυτό γιατί, όσοι δηλώνουν "αναποφάσιστοι" ή δεν απαντούν (και οι τελευταίοι είναι πολλοί περισσότεροι) το κάνουν για κάποιο λόγο. Κι αυτός είναι πολιτικός, έχει άμεση σχέση με την κάκιστη οικονομική κατάσταση. Συνήθως επιλέγουν το πρώτο κόμμα και πάντως η πλειοψηφία τους ρίχνει ψήφο διαμαρτυρίας. Αρκετοί κάνουν αποχή αλλά σ' αυτές τις εκλογές έχει περάσει στον κόσμο η αντίληψη ότι είναι "οι πιο κρίσιμες".
'
Όπως και να χει με τέτοιο χαμηλό ηθικό, μια παντελής απουσία επιχειρημάτων, εκτός αν θεωρούν "επιχείρημα" το χαρτί υγείας και κυρίως με την καταστροφική οικονομική πολιτική και την προκλητική διαφθορά που άσκησε η κυβέρνηση της ΝΔ, είναι πιθανότερο τα ποσοστά της γαλάζιας συμμορίας να πέσουν κάτω από το 20%. Κι ας λένε οι δημοσκοπήσεις ιστορίες. Ο ψηφοφόρος είναι αγανακτισμένος με τις συνεχής θυσίες και ιδιαίτερα με τον ΕΝΦΙΑ. Η ΝΔ θα πάρει ίσως το χαμηλότερο αποτέλεσμα όλων των εκλογών από το 1974 και μετά για κόμμα αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Να θυμίσω απλώς πως οι ίδιοι "μάντεις" στις Ευρωεκλογές μιλούσαν γα νίκη της ΝΔ από 0,5 μέχρι και 2 μονάδες! Οι υπόλοιποι έδειχναν "ντέρμπυ". Τα αποτελέσματα είναι γνωστά. Τώρα τους άρεσε που εξευτελίστηκαν και θέλουν να υποστούν ξανά την κοροϊδία, μεγαλύτερη αυτή τη φορά. Υπομονή.
Το βράδυ στις 25 θα τα θυμόμαστε και θα πέφτουμε κάτω από τα γέλια. Κυριακή κοντή γιορτή. Πάντως μου δίνουν μπόλικο υλικό για σάτιρα.  

Η αόρατη γενιά λιγο πριν της κάλπες (Βίντεο)

Η εκπομπή Allert3 μετά από 20 μήνες αυτοδιαχείρισης, στην ελεύθερη ΕΡΤ3, αφήνει χώρο και χρόνο σε μια αόρατη γενιά. Στους νέους υποψηφίους που ασχολούνται με την πολιτική και εκλογική μάχη της 25ης Ιανουαρίου και εκπροσωπούν ουσιαστικά μια αόρατη γενιά.

Στο στούντιο βρίσκεται η Ελευθερία Χατζηγεωργίου, υποψήφια με τον ΣΥΡΙΖΑ στην Α' Θεσ/νίκης, ο Ρικάρντο Χέιρ, υποψήφιος με τον συνδυασμό "Πράσινοι-ΔΗΜΑΡ" στην Α'Θεσσαλονίκης καθώς και ο Χρήστος Αβραμίδης, υποψήφιος στην Α'Θεσσαλονίκης με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ.

Ανάμεσα σε άλλα οι νέοι υποψήφιοι συζητούν για την μετανάστευση, την ανεργία στους νέους και τον ρόλο των Ευρωπαικών προγραμμάτων.

Η Χριστίνα Σιγανίδου είναι στην επιμέλεια, όπου στην συγκεκριμένη εκπομπή συνοδεύεται από τον Τέλλο Φίλη.


Λάβαμε και δημοσιεύουμε μία επανόρθωση από τον υποψήφιο με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ στην Α Θεσσαλονίκης Χρήστο Αβραμίδη

Παρότι κανείς δεν το σχολίασε ή δεν το πρόσεξε, ή δεν του φάνηκε και απίθανό, θα ήθελα να επισημάνω ότι ήταν λανθασμένη η κατηγορία προς τον ΣΥΡΙΖΑ ότι ψήφισε τα Voucher στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, καθώς είχε ψηφίσει τα voucher σε επιμέρους Δήμους, ενώ στην συγκεκριμένη Περιφέρεια, ψήφισε τα πεντάμηνα προγράμματα και όχι τα Voucher. Θα ήθελα λοιπόν να κάνω μια επανόρθωση και να αναλάβω την πλήρη προσωπική ευθύνη για την λανθασμένη ενημέρωση.

Εκτιμώ ότι δεν ταιριάζει με το ήθος της αριστεράς να επιτίθεται σε άλλες δυνάμεις, χρησιμοποιώντας ανακρίβειες για αυτό και γράφω αυτήν την επανόρθωση.

Κατά την γνώμη μου βέβαια και τα πεντάμηνα προγράμματα βασίζονται επίσης σε μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας και έχουν ελάχιστες διαφορές με τα Voucher. Μία από τις ομοιότητες, είναι ότι σε κανένα από τα δύο προγράμματα ο εργαζόμενος δεν εντάσσεται στο εργατικό δίκαιο. Επιπλέον δεν αναιρώ την ουσία της πολιτικής κριτικής για τους καταστροφικούς συμβιβασμούς του ΣΥΡΙΖΑ οι οποίοι γίνονται στο όνομα της επιβίωσης, αλλά στην πραγματικότητα, εγγυώνται "την συνέχεια του κράτους και της Ευρωζώνης", αυταπάτη καταστροφική για τον λαό μας και ιδιαίτερα βολική για τους δυνάστες μας

Αγώνες ταξικοί, στην κάλπη ΑΠΟΧΗ

Πηγή: "ΚΟΝΤΡΑ"

7 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ 

Αγώνες ταξικοί, στην κάλπη ΑΠΟΧΗ 

- Τι είναι οι αστικές εκλογές;

Οι αστικές εκλογές είναι μια διαδικασία εξασφάλισης εργατικής και λαϊκής συναίνεσης από την αστική τάξη. Μέσω των κοινοβουλευτικών εκλογών καλλιεργείται στις εκμεταλλευόμενες και καταπιεζόμενες τάξεις και στρώματα της κοινωνίας ότι είναι αυτές που επιλέγουν τους κυβερνήτες τους και επομένως «έχουν τους ηγέτες που τους αξίζουν». Η κοινοβουλευτική παράδοση είναι μακρά, έχει δημιουργήσει ρίζες, καταλαμβάνει εξέχουσα θέση στη φενακισμένη κοινωνική συνείδηση. «Το καθολικό εκλογικό δικαίωμα αποτελεί δείκτη της ωριμότητας των διαφόρων τάξεων στην κατανόηση των καθηκόντων τους. Δείχνει πώς σκέπτονται οι διάφορες τάξεις να λύσουν τα προβλήματά τους. Η ίδια η επίλυση των προβλημάτων αυτών δεν κατορθώνεται με τις ψηφοφορίες, αλλά με όλες τις μορφές της ταξικής πάλης μέχρι και τον εμφύλιο πόλεμο» έγραφε ο Λένιν.

- Είναι ζήτημα αρχής η συμμετοχή ή η αποχή από τις αστικές κοινοβουλευτικές εκλογές;

Οχι δεν είναι ζήτημα αρχής. Για τους κομμουνιστές οι μάχες δίνονται παντού, ακόμη και μέσα στο στάβλο του αστικού κοινοβούλιου. Η συμμετοχή στις αστικές εκλογές συναρτάται με τις ανάγκες ανάπτυξης της ταξικής πάλης στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο και κάθε φορά πρέπει να κρίνεται συγκεκριμένα.

- Ποιες είναι οι συνθήκες στις οποίες διεξάγονται οι αστικές κοινοβουλευτικές εκλογές της 25ης Γενάρη του 2015 και ποια τα διακυβεύματα σ’ αυτές;

Τις συνθήκες δεν είναι δύσκολο να τις περιγράψει κάποιος. Πέντε χρόνια βαθιάς κρίσης και βάρβαρης διαχείρισής της, που είχε ως αποτέλεσμα την κινεζοποίηση του ελληνικού λαού. Πετσοκόπηκαν μισθοί και συντάξεις, πετάχτηκαν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι από τις δουλειές τους, οι κοινωνικές δαπάνες έπιασαν το κατώτερο δυνατό όριο, τα χαράτσια διαδέχονται το ένα το άλλο, η φτώχεια, η κοινωνική απόγνωση, ακόμη και η πείνα κατέκλυσαν τη χώρα.

Ο ελληνικός λαός αντέδρασε, η εργατική τάξη απήργησε, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι συμμετείχαν σε εκδηλώσεις αποδοκιμασίας της κυβέρνησης (το γνωστό «κίνημα των αγανακτισμένων»), όμως από την πλευρά του αστικού στρατοπέδου δεν υπήρξε η παραμικρή υποχώρηση. Οι αγώνες αυτής της περιόδου δεν κατόρθωσαν όχι να ανασχέσουν αλλά ούτε καν να καθυστερήσουν την επέλαση του προγράμματος κινεζοποίησης. Δεν είχαν μπούσουλα, δεν είχαν συνοχή, δεν είχαν προοπτική, δεν είχαν ηγεσία αγωνιστική, δεν είχαν διαδικασίες υπέρβασης της συνδικαλιστικής σαπίλας.

Μετά την υπογραφή του δεύτερου Μνημόνιου, ένα κύμα απογοήτευσης και ηττοπάθειας απλώθηκε. Οι εργαζόμενοι βίωσαν την ήττα αυτών των (εξαρχής καταδικασμένων) αγώνων ως ταξική ανημπόρια και αποτραβήχτηκαν στην ιδιώτευση. Πλέον, οι ελπίδες εναποτέθηκαν σε μια κυβερνητική αλλαγή, κοινωνική συμπεριφορά την οποία εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος με ένα αισχρό εμπόριο ελπίδων και καταβάλλοντας κάθε προσπάθεια για να συντηρήσει την ηττοπαθή καθήλωση της εργατικής τάξης, κατάφερε να προβάλλει ως το μεγάλο φαβορί για τη νίκη στις εκλογές της 25ης Γενάρη, ενδεχομένως και με αυτοδυναμία.

Υπάρχει διακύβευμα σ’ αυτές τις εκλογές; Κάθε αστικό κόμμα δίνει τη δική του εκδοχή. Δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε εδώ όλα εκείνα με τα οποία όλοι βομβαρδιζόμαστε από τις αρχές του Γενάρη που άρχισε η προεκλογική περίοδος. Αν αξίζει τον κόπο να ασχοληθούμε με κάτι είναι αυτό που παρουσιάζει ως διακύβευμα ο ΣΥΡΙΖΑ, για να εντοπίσουμε τις μεγάλες διαφορές με τη ρητορική που το ίδιο κόμμα χρησιμοποιούσε πριν από δυόμισι χρόνια. Πλέον το διακύβευμα, έτσι όπως το παρουσιάζει ο ΣΥΡΙΖΑ, συμπυκνώνεται στη φράση «Μνημόνιο ή διαπραγμάτευση;». Εκείνα τα «ηρωικά» του παρελθόντος, περί κατάργησης των μνημονίων και όλων των εφαρμοστικών τους νόμων με ένα νόμο έχουν πεταχτεί στο σκουπιδοτενεκέ της αστικής πολιτικής. Χρησίμευσαν μόνο για να αναδειχτεί ο ΣΥΡΙΖΑ σε μοναδική εναλλακτική λύση και να κατοχυρωθεί ως τέτοια την περίοδο που ο κόσμος αποσυρόταν από τους δρόμους και περιοριζόταν απογοητευμένος στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού.

Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει διακύβευμα στις εκλογές. Οπως λέει κι ένα σύνθημά μας, «ό,τι και να ρίξεις η κάλπη βγάζει κινεζοποίηση». Εδώ και καιρό, με πληθώρα άρθρων, ρεπορτάζ και αναλύσεων έχουμε καταδείξει πως η πολιτική της κινεζοποίησης θα συνεχιστεί και με τη διάδοχη πολιτική κατάσταση, γιατί αυτό επιβάλλουν οι σιδερένιοι οικονομικοί νόμοι του καπιταλισμού και οι στρατηγικές επιλογές της ελληνικής αστικής τάξης, τα συμφέροντα της οποίας υπηρετεί και ο ΣΥΡΙΖΑ. Οι απατηλές υπερταξικές διακηρύξεις, που τάζουν έναν υγιή καπιταλισμό, στο πλαίσιο του οποίου όλοι θα έχουν όφελος και όλοι θα είναι ευχαριστημένοι (!), και μια Ευρωπαϊκή Ενωση στην οποία θα βασιλεύουν η ισότητα και η αλληλεγγύη (!!), έχουν δοκιμαστεί πολλές φορές στην Ιστορία για να τρέφουμε την παραμικρή αμφιβολία ότι αυτή τη φορά θα βγουν αληθινές. Θα εξαπατήσουν σίγουρα και πάλι εκατομμύρια ανθρώπους, που θα σπεύσουν στις κάλπες να ρίξουν τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ, σύντομα όμως θα σκορπίσουν στους πέντε ανέμους για να αποδειχτεί ότι δεν ήταν παρά ευχάριστες μάσκες πίσω από τις οποίες κρύβεται το απαίσιο πρόσωπο της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και της κινεζοποίησης του λαού.

Διακύβευμα θα υπήρχε αν ένα ισχυρό ταξικό κίνημα εκφραζόταν από ένα επαναστατικό κόμμα, το οποίο χρησιμοποιούσε τις εκλογές ως μια μορφή μετάβασης, με στόχο τη μετατροπή της πολιτικής κρίσης σε επαναστατική κατάσταση.

Αυτονόητο είναι ότι δεν μπορούμε να στηρίξουμε ούτε τη ΝΔ, ούτε τον ΣΥΡΙΖΑ, ούτε τα μικρότερα κόμματα της «Κεντροαριστεράς».

- Μήπως θα έπρεπε να στηρίξουμε τον Περισσό, που δηλώνει αντίθετος στον καπιταλισμό και στην ΕΕ και ξεκαθάρισε ότι σε κάθε περίπτωση θα παραμείνει στην αντιπολίτευση;

Το κόμμα αυτό δεν είναι καινούργιο στον πολιτικό στίβο. Δεκαετίες τώρα έχει δώσει με επιτυχία εξετάσεις στο σύστημα, λειτουργώντας ως αριστερό ανάχωμά του. Οπως τα ράσα δεν κάνουν τον παπά, έτσι και η ψευδοεπαναστατική ρητορική δεν κάνει ένα κομμουνιστικό κόμμα. Για να μην αναφερθούμε στην ιστορική του διαδρομή από τότε που νομιμοποιήθηκε (1974) και στη βοήθεια που έδωσε στο σύστημα σε κρίσιμες στιγμές (αποκορύφωμα η συμμετοχή του σε δυο αστικές κυβερνήσεις το 1989-90), θ’ αναφερθούμε σε πρόσφατα γεγονότα. Στη στάση του κατά τη διάρκεια της νεολαιίστικης εξέγερσης το Δεκέμβρη του 2008, όταν συντάχθηκε με τις αστικές δυνάμεις, συκοφαντώντας και ελεεινολογώντας την εξεγερμένη νεολαία, με την Παπαρήγα να δηλώνει από το βήμα της Βουλής ότι «στη λαϊκή επανάσταση δε θα σπάσει ούτε ένα τζάμι». Στην περιφρούρηση του αστικού κοινοβουλίου που ανέλαβε τον Οκτώβρη του 2011, για να σηματοδοτήσει την εχθρότητά του με ό,τι δεν ελέγχει πολιτικά και οργανωτικά, αλλά και τον τεράστιο ρόλο που αποδίδει στο αστικό κοινοβούλιο.

Ο Περισσός είναι ένα αστικό κόμμα που έχει επιλέξει στρατόπεδο και χρησιμοποιεί μια ψευτοκομμουνιστική ρητορική για να εγκλωβίζει εργαζόμενες και νεολαιίστικες μάζες εξασφαλίζοντας το ρόλο του στο αστικό σύστημα εξουσίας.

- Γιατί όχι μικρότερα σχήματα της λεγόμενης εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς;

Τι ακριβώς διεκδικούν αυτά τα σχήματα με τη συμμετοχή τους στις εκλογές; Ακόμη και τα ίδια τα σχήματα δεν είναι σε θέση να εξηγήσουν γιατί ακριβώς ζητούν ψήφο. Επαναλαμβάνουν εδώ και χρόνια την ίδια αγωνιστική φλυαρία, ακολουθώντας μια γραμμή ουράς έναντι των αστορεφορμιστικών δυνάμεων, με τη φιλοδοξία ότι κάποια στιγμή από εξωκοινοβουλευτικά θα γίνουν κοινοβουλευτικά. Καμιά γραμμή ρήξης με τον αστισμό ως σύνολο, θολές προγραμματικές διακηρύξεις (συχνά καθαρά ρεφορμιστικές) και ευκαιριακές συμμαχίες με μοναδικό σκοπό να μετρήσουν μερικές χιλιάδες ψήφους στο τέλος, να πανηγυρίσουν με τη μικρή αύξησή τους και να στενοχωρηθούν με τη μείωσή τους.

- Ποιο είναι το πρίσμα υπό το οποίο πρέπει να καθορίσουμε τη στάση μας μπροστά στις κάλπες;

Πώς θα υπηρετηθεί η ανάγκη της ταξικής-επαναστατικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος, όχι μόνο (ούτε κυρίως) στο συνδικαλιστικό επίπεδο, αλλά στο πολιτικό επίπεδο. Μπορεί να υπάρξει ταξική επαναστατική ανασυγκρότηση χωρίς ένα πρόγραμμα επαναστατικής ανατροπής του καπιταλισμού και οικοδόμησης του κομμουνισμού; Μπορεί να υπάρξει ταξική ανασυγκρότηση στο συνδικαλιστικό επίπεδο, στο επίπεδο που η εργατική τάξη δίνει τους αγώνες για τα άμεσα αιτήματά της, αντιμετωπίζοντας τους ασύδοτους σφετερισμούς του κεφαλαίου και το αστικό κράτος που υπερασπίζεται τα συμφέροντά του, χωρίς η πρωτοπορία της τάξης να έχει οργανωθεί πολιτικά, έτσι που να μπορεί να διαθέτει τις δυνάμεις της τάξης με σχέδιο, εξασφαλίζοντας την προοπτική του κινήματος;

Ολα τα παραπάνω, που αναφέρθηκαν εντελώς επιγραμματικά, έχουν ως προαπαιτούμενο την πλήρη, την κάθετη ρήξη με το αστικό σύστημα στο σύνολό του. Απαιτούν το τράβηγμα μιας χοντρής, κόκκινης διαχωριστικής γραμμής, ορατής σε όσο γίνεται περισσότερους εργαζόμενους και κυρίως στην πρωτοπορία της εργατικής τάξης.  Η συμμετοχή στις αστικές κοινοβουλευτικές εκλογές όχι μόνο δεν προσφέρει τίποτα στον αγώνα για την ταξική-επαναστατική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, αλλά αντίθετα θολώνει τον ορίζοντα, καλλιεργεί συγχύσεις, ενισχύει την αντιδραστική θεωρία της χαμένης ψήφου, υπονομεύει τον αντικοινοβουλευτικό-αντικαπιταλιστικό αγώνα, ενισχύει τις κοινοβουλευτικές αυταπάτες, ιδιαίτερα όταν έχουμε ένα κίνημα ηττημένο, απογοητευμένο, ηττοπαθές, χωρίς στοιχειώδεις ταξικές δομές έκφρασης, έρμαιο του αστισμού και των εναλλακτικών λύσεων που αυτός παρουσιάζει, όπως ο ταχυδακτυλουργός βγάζει κουνέλια από το καπέλο του.

Ιδιαίτερα στη σημερινή συγκυρία είναι απαραίτητο να χτυπηθούν οι κοινοβουλευτικές αυταπάτες, γιατί αναπτύσσονται σε συνθήκες κινηματικού κενού και με τη σειρά τους μεγαλώνουν αυτό το κενό. Ο εργαζόμενος που πιστεύει ότι αλλάζοντας κυβέρνηση θ’ αλλάξει και η αστική πολιτική και έχει βιώσει πρόσφατα απανωτές ήττες, ενώ ταυτόχρονα αισθάνεται την τεράστια ανεργία ως απειλή για τη δική του θέση εργασίας, πρέπει να πάρει το πιο σαφές, το πιο οξύ, το πιο χαρακτηριστικό μήνυμα ενάντια στις αυταπάτες του. Κι αυτό είναι το μήνυμα της αποχής από τις εκλογές, που εξ ορισμού λέει πως δεν μπορούμε να περιμένουμε καμιά λύση από ένα καινούργιο κοινοβούλιο και μια καινούργια κυβέρνηση. Η δραματική εμπειρία που θ’ ακολουθήσει, με τη διάψευση των αυταπατών, θα εγγράψει σε τμήμα της κοινωνικής συνείδησης κάποιες προωθητικές ιδέες.

- Και τι θα γίνει με τους αγώνες για τα πιο επείγοντα εργατικά, κοινωνικά και πολιτικά αιτήματα;

Κανένα τέτοιο αίτημα δεν πρόκειται να ικανοποιηθεί επειδή το έχει τάξει προεκλογικά ένα κόμμα που νίκησε και σχημάτισε κυβέρνηση. Ακόμη και κάποια ψευτομπαλώματα που μπορεί να υπάρξουν θα τα ακυρώνουν στην πράξη οι καπιταλιστές μέχρι να έρθει ο η ώρα να σαρωθούν και επίσημα, από αυτή ή από μια επόμενη κυβέρνηση. Για να υπάρξουν κατακτήσεις (που δε θα αφορούν δα κάτι το επαναστατικό, αλλά επανακατάκτηση κάποιων δικαιωμάτων που αφαιρέθηκαν) θα πρέπει να υπάρξουν σκληροί ταξικοί αγώνες, πέρα απ’ αυτά που έχουμε συνηθίσει μέχρι τώρα. Η εργατική τάξη πρέπει να ματώσει ακόμη και για το ψωμί και το μεροκάματο, πόσο μάλλον για την εξαθλιωμένη κοινωνική ασφάλιση.

Είναι καθήκον κάθε επαναστάτη να συνδράμει στην ανάπτυξη τέτοιων αγώνων, να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή τους όταν ξεσπούν. Ομως οι διεκδικητικοί αγώνες αναγκαστικά θα κινούνται αυτή την περίοδο στη σφαίρα του αυθόρμητου. Δεν υπάρχει εκείνη η οργανωμένη επαναστατική δύναμη που θα τους οργανώσει εξ υπαρχής, διαθέτοντας τους απαραίτητους δεσμούς με το σύνολο της τάξης.

Αν οι επαναστάτες κομμουνιστές περιοριστούν στη στήριξη του αυθόρμητου, αν διαλύονται μέσα σ’ αυτό εξαντλώντας την παρέμβασή τους σε αγωνιστικές προτάσεις, δε θα μπορέσουν ποτέ να αλλάξουν τους όρους με τους οποίους αναπτύσσονται οι διεκδικητικοί αγώνες. Καθήκον μας είναι μέσα σ’ αυτούς τους αγώνες να αντιπροσωπεύουμε το μέλλον του κινήματος, απλώνοντας τις ιδέες της επαναστατικής ανατροπής του καπιταλισμού και της οικοδόμησης του κομμουνισμού.

VIDEO

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger