Νεοτερα

Αλλο ένα εργοδοτικό έγκλημα, χωρίς ενόχους. Νεκρός 32χρονος εργάτης

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018 | 12:27 μ.μ.

Άλλος ένας εργάτης δολοφονημένος, άλλο ένα παιδάκι ορφανό, μια ακόμα νέα γυναίκα μαυροφορεμένη με τα όνειρα της να γίνονται συντρίμμια.
Αυτά είναι τα αποτελέσματα του νέου εργοδοτικού εγκλήματος με θύμα τον Γιάννη Ζυγοροδήμο.

Όπως γράφαμε και στην σχετική περασμένη ανάρτησή μας στον καθημερινό ταξικό πόλεμο ο 32χρονος εργάτης είχε χάσει αρχικά την αρτιμέλεια του δεχόμενος τις «σφαίρες» από τον εργασιακό μεσαίωνα που επικρατεί στους χώρους δουλειάς.
Αρχικά είχε να ακρωτηριαστεί από τη μέση και κάτω. Νοσηλευόταν σε πολύ σοβαρή κατάσταση στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λάρισας.
Τελικά έχασε την μάχη για ζωή και σήμερα το πρωί άφησε την τελευταία του πνοή.

Οδηγούμενος στην τελευταία του κατοικία θα τον συνοδέψουν τα δάκρυα των δικών του ανθρώπων και η δικιά μας ταξική οργή που συνέχεια γιγαντώνεται, βλέποντας καθημερινά ταξικά μας αδέλφια να ποτίζουν με το αίμα τους τον «κήπο» όπου «ανθίζουν» τα κέρδη των αφεντικών.

Η δολοφονία του Γιάννη, πιθανόν να βρει χώρο σε κάποιο μονόστηλο εφημερίδας  και να προστεθεί σε κάποια στατιστική για τα θανατηφόρα  εργατικά «ατυχήματα».
Εμείς όμως γνωρίζουμε πολύ καλά του θύτες αυτών των εγκλημάτων. Και παλεύουμε ώστε να ρθει η στιγμή να λογοδοτήσουν για τις δολοφονικές πράξεις τους.

Και φυσικά δεν περιμένουμε από κανένα αστικό κόμμα να βγάλει ανακοίνωση και να καταδικάσει την ανομία -ακόμα και με τους δικούς τους κανονισμούς- που επικρατεί στα εργασιακά κάτεργα. Αλλωστε γι’ αυτά τα κόμματα, οι εργάτες  είναι αναλώσιμα «προϊόντα» και οι δολοφονίες τους δεν διασαλεύουν το «νόμο μια την τάξη», όπως  κάνουν τα τρικάκια και οι μπογιές του «Ρουβίκωνα».

Κάποιες σκέψεις για Τσίμα και "Ρουβίκωνα"

Γράφει ο mitsos175.

Πως να μην εξισώσει ο Παύλος Τσίμας το γιαούρτι με το μαχαίρωμα, όταν ολόκληρος ΟΗΕ δέχεται τις βλακείες πως είναι το ίδιο η σφεντόνα με το τουφέκι του ελεύθερου σκοπευτή;

Η διαμαρτυρία είναι χειρότερη από φόνο για τους μεγαλοαστούς, καθώς αυτοί δεν κινδυνεύουν να τους σκοτώσουν. Έχουν ένα στρατό σωματοφυλάκων που τους φυλάει.
Αφήστε το γεγονός, πως οι ναζί φονιάδες είναι τα κατοικίδια τους, επομένως δεν πρόκειται ποτέ να δαγκώσουν το χέρι που τα ταΐζει.

Ολοφάνερα λοιπόν ο Ρουβίκωνας είναι κίνδυνος. Όχι γιατί κάνει βίαια πράγματα, αλλά γιατί διαμαρτύρεται για την αδικία.

Εδώ να πω πως κάποιοι καλοί και έντιμοι άνθρωποι μάλλον έχουν παρεξηγήσει τα πράγματα. Άκουσα πχ ότι δεν έπρεπε να επιτεθεί στο ΣτΕ την επόμενη μέρα που έδειραν το Μπουτάρη.
Ας μας πουν πότε είναι το σωστό timing να διαμαρτυρηθεί κάποιος.

Και τι σχέση έχει σύντροφε, Μπογιόπουλε, το ένα με το άλλο; Πάντα με σεβασμό στους άπειρους αγώνες σου και πολύ αγάπη.

Φυσικά αυτά που κάνουν οι σύντροφοι, του ΚΚΕ, έχουν καλύτερα αποτελέσματα,κυρίως μακροπρόθεσμα, καθώς και πιο οργανωμένα είναι και - το κυριότερο- πιο μαζικά.
Χτυπούν δε την αιτία, το ένα κεφάλι και όχι τα πολλά πλοκάμια που φυτρώνουν ξανά.

Αλλά σίγουρα η αίσθηση ανασφάλειας που έχουν προκαλέσει οι παρεμβάσεις του Ρουβίκωνα στους κηφήνες και τα αρπακτικά είναι προς τη θετική κατεύθυνση, όπως επίσης και το γεγονός πως δεν κάθονται απαθείς, αλλά αγωνίζονται. Μπράβο λοιπόν.

Φοβούνται πολύ το Ρουβίκωνα οι μεγαλοαστοί γιατί υπενθυμίζει και σε αυτούς και σε μας ότι

1) Υπάρχει μεγάλη οργή για τη λεηλασία.

2) Δεν είναι τόσο ασφαλείς, όσο πιστεύουν.

Επειδή δεν μπορούν να τους συλλάβουν, έστω και με κατασκευασμένες κατηγορίες, προσπαθούν να τους σπιλώσουν. Μάταιος κόπος, Υπενθυμίζω πως όσες φορές χρησιμοποίησαν τέτοιες τακτικές έκαναν περισσότερο συμπαθείς τους στόχους τους.

Ο κόσμος είναι εξαγριωμένος από το συνεχές δούλεμα και τις απίστευτες προκλήσεις. Έτσι χαίρεται ιδιαίτερα τέτοιες πράξεις Αντίστασης.
Μην κοιτάτε που είναι και ιδιαίτερα καχύποπτος, που φυσάει το γιαούρτι, αφού κάηκε στο ρεφορμιστικό κουρκούτι. 

Όμως υπάρχει κίνδυνος και σωστά τον επισήμαναν κάποιοι σύντροφοι. Βέβαια γι αυτόν δεν φταίει ο Ρουβίκωνας. Ο κίνδυνος είναι να επαναπαυτούν κάποιοι και να αρκεστούν στις γενναίες πράξεις του Ρουβίκωνα, στους λίγους ήρωες “Εκδικητές”, ώστε να μην ξεκολλήσουν από το ρημάδι τον καναπέ, στον οποίο έχουν βγάλει ρίζες και να περιμένουν ως άλλη Σταχτοπούτα τον “Πρίγκηπα” να τους βγάλει από τη μιζέρια.

Αγάπη μου, ο Ρουβίκωνας τα κάνει αυτά κυρίως για να παραδειγματιστείς, να πάρεις θάρρος να σηκωθείς, να συμμετέχεις κι εσύ. Αυτός είναι ο μεγαλύτερος φόβος των προδοτών, των ληστών, των πλιατσικολόγων που μας καταστρέφουν: Να εξεγερθούν όλοι οι αδικημένοι, να τους δώσουμε μια στα πισινά να πάνε στο διάλο. Κι αυτό όπου 'ναι δεν θα αργήσει, καθώς το πράγμα έφτασε ήδη στο απροχώρητο...

***

 “Το πάθος για το χρήμα σε κάνει Παύλο Τσίμα”. Ο Πιτσιρίκος διεκδικεί την πατρότητα του συνθήματος. Όποιος και να το έγραψε ή το επαναλαμβάνει, έχει απόλυτο δίκιο.

Ο "σύντροφος" Παύλος Τζίμας ήταν καθοδηγητής στην ΚΝΕ τη δεκαετία του 1970 καθώς και στο Ριζοσπάστη. Καταλαβαίνετε λοιπόν σύντροφοι, γιατί δεν είδαμε χαΐρι. Όταν είναι τέτοιοι στο τιμόνι, θα σε ρίξουν στο γκρεμό.
Το υπενθυμίζω, για να συστήσω ψυχραιμία, όταν ασκείται που και που κριτική σε κάποια μέλη του κόμματος. Άλλο το κόμμα, άλλο ένας άνθρωπος.

Έπειτα αποφάσισε να αλλάξει στρατόπεδο, καθώς στο ΚΚΕ έπρεπε να είσαι έντιμος, ειλικρινής, αλτρουιστής και άλλα πολλά δύσκολα πράγματα, για κάποιον που θέλει να πουλήσει τη συνείδηση του.
 Εκτός των άλλων αγαπάω αυτό το κόμμα, γιατί είναι πολύ δύσκολο να στεριώσει λαμόγιο.

Αφού ο Παύλος άλλαξε ομάδα, άρχισε να υπηρετεί το κεφάλαιο. Επειδή ήξερε πολλά από την οργάνωση μας και τον τρόπο σκέψης μας, πρόσφερε καλές υπηρεσίες στα αρπακτικά. Κι αυτά τον αντάμειψαν ξεχνώντας πως κάποτε ήθελαν να τον κάνουν σαπούνι.
Περασμένα – ξεχασμένα, τα λεφτά να υπάρχουν. Και υπήρχαν.

Τότε οι αστοί πετούσαν ένα ξεροκόμματο στους εργαζόμενους, για να ασχολούνται οι πολλοί με το ποιος θα το πρωτοπιάσει και να έχουν κάτι να βάζουν στο στόμα τους, να μη μιλάνε.
Σήμερα όμως η όρεξη μεγάλωσε, γιατί τα άντερα των μεγαλοαστών ξεχείλωσαν από τη μάσα.
Κι ακόμα και τα ψίχουλα σπανίζουν.

Ακριβώς όμως γι αυτές τις “δύσκολες μέρες” (για τους φτωχούς) υπάρχουν οι διάφορες “σερβιέτες” του συστήματος, όπως ακριβώς υπάρχουν οι αντίστοιχες για τις δύσκολες μέρες της περιόδου, όπου κι εκεί υπάρχει πόνος και αίμα. Ξέρει κανείς πως αλλιώς λέγονται οι σερβιέτες; Αυτοί λοιπόν έχουν βαλθεί να μας νανουρίζουν με παραμύθια.

Αλλά μπορεί να κοιμηθεί ο πεινασμένος; Μας ξυπνάει το έρμο το στομάχι, που διαμαρτύρεται. “Πεινάω”! Κι αφού λεφτά για φαΐ δεν υπάρχουν, καθώς τα βούτηξαν, ορμάμε στα ληγμένα γιαούρτια, τα κλούβια αυγά και τα σάπια λαχανικά.
Περιττό να πω πως, όσοι απελπισμένοι δεν τα πετάνε, κάνουν μεγάλο λάθος. Και θα αρρωστήσουν και δεν θα χορτάσουν. Αυτά είναι επιδόρπιο για όσους τρώνε τους κόπους μας.

Ακριβώς επειδή δεν σκοτώνουν, δεν μπορούν να κάνουν “ήρωα” τον απατεώνα, που μας δουλεύει ψιλό γαζί. Μπορούν όμως να κάνουν το κηφήνα να μοιάζει με χαλασμένη τυρόπιτα και να βρωμάει ξινίλα. Μπλιαχ! Οπότε αυτοί, που έχουν ένα στρατό να τους φυλάει, τα φοβούνται περισσότερο από ότι ο διάολος το λιβάνι, που κι αυτό δε σκοτώνει.

Το ληγμένο γαλακτοκομικό, ενισχυμένο με κλούβιο αυγό και κομματάκια σάπιας ντομάτας, εξευτελίζει. Κι αυτό ακριβώς είναι που δεν θέλουν. Διότι τι αξίζει η εξουσία, αν γελάει το σύμπαν μαζί τους; Ποιος τους παίρνει μετά στα σοβαρά; Κανείς! Κάνοντας τους άλλους να γελάσουν, παύει ο φόβος και μόλις πάψει αυτό το συναίσθημα, καταλαβαίνεις πόσο γελοίος είναι ο “γυμνός βασιλιάς”. Έτσι δημιουργείται μια προϋπόθεση να χάσουν την εξουσία και άρα τη μάσα, διότι απώτερος σκοπός τους είναι το γέμισμα της κοιλιάς και του λογαριασμού στην τράπεζα του εξωτερικού.

Προφανώς λοιπόν ο Τσίμας φοβάται περισσότερο το γιαουρτάκι. Γιατί το πασάλειμμα είναι απόδειξη πως δεν τον ακούει πλέον κανείς, πως κανένας δεν δίνει σημασία στην προπαγάνδα του. Επομένως γίνεται άχρηστος στα αφεντικά, που πρέπει να ψάξουν να βρουν καινούριο παραμυθά. Άρα υπάρχει κίνδυνος να κοπούν τα 30 αργύρια, τα οποία βεβαία είναι πολύ περισσότερα. Κι αυτός είναι ο λόγος που αυτοκτόνησε ο Ιούδας, όταν έμαθε τις πραγματικές τιμές της προδοσίας στο Χρηματιστήριο της Ιερουσαλήμ και κατάλαβε πως οι Φαρισαίοι τον κορόιδεψαν, πιάνοντας τα φτηνιάρικα οπίσθια του. Προδότης το άντεχε, αλλά τσίπης; Πάει πολύ!

Ευτυχώς ο “σύντροφος” Παύλος ήταν καλά ενημερωμένος και πουλήθηκε ακριβά. Μπράβο, έτσι να μη σε πιάνουν κορόιδο τ' αφεντικά!
Μην διαμαρτυρεί όμως αν συνεχίσουν να εκτοξεύονται αδέσποτα γιαούρτια, αφού αυτά πάνε πακέτο με τις κουταμάρες που λέει... 

Τα σέβη μας σε Μακρή και Ζαχαρέα για την έγκυρη ενημέρωση που μας πρόσφεραν σχετικά με τον "Ρουβίκωνα"


Του Γ.Γ.

Ενθουσιάστηκαν στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Star Μάρα Ζαχαρέα και Κάτια Μακρή με την δήλωση του Σταύρου Κοντονή που την θεώρησαν σκληρή δήλωση αποδοκιμασίας για τον «Ρουβίκωνα».

Ο υπουργός Δικαιοσύνης, είχε  κάνει λόγο ότι η αναρχική ομάδα χρησιμοποιεί «αγελαίες πρακτικές, απαράδεκτες και καταδικαστέες που δημιουργούν κλίμα φόβου στους πολίτες και γίνονται οι καλύτεροι κήρυκες της ακροδεξιάς προπαγάνδας».

Εδώ κολλάει γάντι η λαϊκή ρήση που λέει: «Εδώ που μας χρωστούσαν μας παίρνουν και το βόδι».
Κι αυτό γιατί όποιος δεν έχει μνήμη τσιμέντου θυμάται π.χ το εθνικιστικό σόου που έδωσαν σήμερα οι κυβερνητική βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ αγκαλιά με τους φασίστες της Χρυσής Αυγής στο Καστελόριζο. ή την συνέντευξη του πρώην υπουργού Δικαιοσύνης Ν. Παρασκευόπουλου ότι μπορεί να υπάρξει δίαυλο συνεννόησης μεταξύ κυβέρνησης και ναζιστικής συμμορίας αν «αυτή συμμορφωθεί και ενταχθεί στο κλίμα της δημοκρατίας». 

Αν αυτοί δεν είναι οι «καλύτεροι κήρυκες της ακροδεξιάς προπαγάνδας», τότε ποιοι είναι;

Ας ξεφύγουμε όμως απ’ αυτές τις παπαριές του Κοντονή για να σταθούμε στις δυο κυρίες που παρουσίασαν την είδηση.

«Η αλήθεια είναι πάντως ότι χτες οι Ρουβίκωνες ξεπέρασαν κάθε όριο, εκθέτοντας και την κυβέρνηση και την αστυνομία. Γιατί δεν ήταν ένα ασύντακτο μπουλούκι που πέταξε μερικά τρικάκια. Ήταν ένα στρατιωτικό τάγμα με κράνη, λοστούς και κουκούλες για να μην αναγνωρίζονται. Άρα η δράση τους  εξελίσσεται , η μεθοδολογία τους σκληραίνει. Σκεφτείτε ότι αυτοί οι δικαστές που συνεδρίαζαν είναι φυσικά πρόσωπα, με σπίτια, διευθύνσεις και οικογένειες. Αν η αστυνομία δεν μπορεί να φυλάξει το ναό της Δικαιοσύνης,  μπορεί να φυλάξει τους  δικαστές έναν -έναν; Προφανώς όχι . Άρα, αν συνεχιστεί αυτό το κλίμα φόβου, σε λίγο νόμος θα ειναι πια η βία του Ρουβικωνα», μας είπε η Κάτια Μακρή για να δεχθεί την επιδοκιμασία της Ζαχαρέα.

Μάλιστα. Μάλιστα. Για να δούμε λοιπόν ποιες είναι αυτές οι δυο κυρίες που καταδικάζουν την βία που ασκεί ο Ρουβίκωνας με τα τρικάκια και της μπογιές.

Για το ρεσιτάλ ψευδολογίας, την προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων και φτηνιάρικης προπαγάνδας που έστησε η Μακρή δεν χρειάζεται να πούμε τίποτα.
Μια ερώτηση μόνο. Ποιους έχει αποδέκτες η "βία" που σύμφωνα με την δημοσιογράφο του Star ασκεί η αναρχική ομάδα; Μήπως τους εργάτες, τους απόμαχους της δουλειάς και τα γενικότερα λαϊκά στρώματα; Κάτι τέτοιο δεν τόλμησε να το πει. Το να φυλαχθούν οι δικαστές και ο "ναός της δικαιοσύνης" ήταν το πρόβλημα της κάτι στο οποίο συμφωνούμε κι εμείς όπως αναφέραμε σε πρόσφατη ανάρτησή μας.

Κάποιες ψιλοενστάσεις έχουμε μόνο σε σχέση με το ποιος ασκεί ουσιαστική βία. Ο Ρουβίκωνας με τα τρικάκια του ή οι δυο κυρίες με τα μαρκούτσια τους. Γιατί άντε και να σπάσουν πέντε τζαμαρίες οι Ρουβίκωνες. Πόσο στοιχίζουν. Σίγουρα πολύ λιγότερο απ' το πρώτο σερβίρισμα στα κυριλάτα νυχτερινά μαγαζιά που συχνάζουν.Η δική τους ψυχολογική βία που ασκούν στους τηλεθεατές τους για να υπομένουν μοιρολατρικά την καπιταλιστική βαρβαρότητα που εξαθλιώνει τις λαϊκές μάζες μπορεί να κοστολογηθεί; 

Η Κάτια Μακρή απ’ τα πρώτα χρόνια εισαγωγής της χώρας μας στην μνημονική ταξική πολιτική ήταν ένα φερέφωνο εφαρμογής της σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που ισχυριζόταν πράγματα που ούτε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος προπαγάνδας δεν θα τολμούσε να πει! 
Μάλιστα ο «Ριζοσπάστης» τον Οκτώβρη του 2011 της είχε αφιερώσει άρθρο με τίτλο «Τα ψεύδη των απολογητών» στο οποίο ανάμεσα στα άλλα έγραφε «Η κ. Μακρή, για παράδειγμα (δεν είναι η μόνη), που έχει ταυτίσει την παρουσία της στα Μέσα Ενημέρωσης με την απόλυτη στήριξη των επιλογών του ΠΑΣΟΚ… Η στράτευση στην πλευρά της οικονομικής ολιγαρχίας, μαζί με την αναλγησία απέναντι στη διευρυνόμενη πτώχευση των λαϊκών νοικοκυριών, προϋποθέτει και την επιστράτευση των πλέον χονδροειδών ψευδών και της απάτης».

Και με την ευκαιρία να της θέσουμε κι εμείς ένα ερώτημα. Κυρία Μακρή συμμετείχατε ή όχι στα «ιδιαίτερα σεμινάρια» που οργάνωσε σε δημοσιογράφους η εταιρεία Civitas σε καλαμαράδες και μαρκουτσοφόρους για να αποτελέσουν την ομάδα κρούσης στην τυφλή υποστήριξη παράδοσης και καθυπόταξης της χώρας και της ελληνικής κοινωνίας στις εντολές της ντόπιας αστικής τάξης, της Ε.Ε και του Δ.Ν.Τ; 
Αυτά έγιναν με χρηματοδότηση από το ΔΝΤ και στους συμμετέχοντες σύμφωνα με πληροφορίες, εκτός των άλλων, προσφέρθηκαν και κάποια πολυτελή ταξίδια –όπως π.χ 15νθήμερη παραμονή στην Ουάσιγκτον- για «επιμορφωτικούς σκοπούς».

Γνωρίζετε εσείς κάτι σχετικό;
Δεν μπορεί. Κάτι θα ξέρετε. Κάνετε τόσο «καλό» ρεπορτάζ για το τι συμβαίνει με τον Ρουβίκωνα.

Πάμε παρακάτω τώρα και να μιλήσουμε για την κυρία Μάρα Ζαχαρέα. Εδώ θα επικαλεστούμε το αρχείο μας και θα παραθέσουμε μια ανάρτηση που είχαμε κάνει τον Σεπτέμβρη του 2008.

Αλήθεια υπάρχει άλλος δημοσιογράφος να έχει την αντιμετώπιση που εισέπραξε απ’ τους εργοδότες της η κ. Ζαχαρέα; Φυσικά και όχι. Τυχαίο;  

Για την δημοσιογραφική διαδρομή της Μάρας Ζαχαρέα.

... Εναν μυστηριώδη τρόπο να… πείθει τους καναλάρχες να εμφανίζονται εξαιρετικά «γενναιόδωροι» και να της καταβάλλουν υπέρογκες αμοιβές, αλλά και δυσθεώρητα «μπόνους παραίτησης», φαίνεται πως έχει η κυρία Μάρα Ζαχαρέα.

Μετά το MEGA, όπου πληρωνόταν για ένα μεγάλο διάστημα με τον μισθό της παρουσιάστριας κεντρικού δελτίου ενώ την είχαν απομακρύνει και της είχαν αναθέσει εβδομαδιαία εκπομπή, αποκαλύπτεται σήμερα ότι και ο ALPHA έδωσε στην κυρία Ζαχαρέα το… βάρος της σε χρυσάφι για να την «επιβραβεύσει» που αποχώρησε από τον σταθμό.
Τριακόσιες εξήντα χιλιάδες ευρώ ήταν το «μπόνους οικειοθελούς αποχώρησης» που έλαβε σε ρευστό η κυρία Ζαχαρέα, όπως προκύπτει από το ιδιωτικό συμφωνητικό που υπέγραψε η ίδια και ο τηλεοπτικός σταθμός.

Μέχρι σήμερα γνωρίζαμε ότι οι τηλεπαρουσιαστές «χρυσώνονται» για να πάρουν μεταγραφή και να πάνε σε άλλο κανάλι.
Στην περίπτωση της συζύγου του πρώην κυβερνητικού εκπροσώπου κ. Θεόδωρου Ρουσόπουλου όμως οι κανόνες της τηλεοπτικής αγοράς αντιστράφηκαν και η κυρία Ζαχαρέα «χρυσώθηκε» για… να φύγει. 

Οπως αναφέρει το συμφωνητικό μεταξύ Ζαχαρέα και ALPHA, η «Δημοσιογράφος» (το Δέλτα αναγράφεται με κεφαλαίο, όπως σε όλους τους… πρυτάνεις της δημοσιογραφίας) «δηλώνει ότι αποχωρεί οικειοθελώς από την εργασία της.
Εντούτοις η εταιρεία θα καταβάλει στη Δημοσιογράφο ως οικειοθελώς καταβαλλόμενη αποζημίωση και χωρίς να έχει προς τούτο καμία υποχρέωση, το χρηματικό ποσό των 360.000 ευρώ μικτά».

Το συμφωνητικό υπογράφεται από την κυρία Ζαχαρέα και τον ιδιοκτήτη του ALPHA κ. Δημήτρη Κοντομηνά και αντίγραφό του κατατέθηκε στην Επιθεώρηση Εργασίας.

Η δωρεά των 360.000 ευρώ από τον ιδιοκτήτη του ALPHA προς την κυρία Ζαχαρέα μπορεί να εξηγηθεί μόνο ως μία κίνηση… ακραίας γενναιοδωρίας, καθώς οι καναλάρχες έχουν ως τακτική, όχι μόνο να μην επιβραβεύουν τους «αστέρες» τους όταν εκείνοι αποφασίζουν να εγκαταλείψουν το πλοίο, αλλά αντίθετα αποδεικνύονται ιδιαίτερα σκληροί μαζί τους.

...... Ανεξάρτητα από τους λόγους της «δωρεάς», το ζεύγος Ρουσόπουλου - Ζαχαρέα θα πρέπει πάντως να ευχαριστεί τον κ. Κοντομηνά για δύο λόγους: ο πρώτος είναι για το «ζεστό» χρήμα και ο δεύτερος γιατί με τη δωρεά του αυτή προσέφερε στο ζεύγος πολύτιμη κάλυψη στο… μίζερο έως τότε «πόθεν έσχες» του, στο οποίο θα κληθούν φέτος να δικαιολογήσουν την αγορά τριών σπιτιών σε Καπανδρίτι, Ψυχικό και Πάρο, συνολικής εμπορικής αξίας άνω των 2,5 εκατομμυρίων ευρώ, μέσα σε δύο μόλις χρόνια…

Μετά τα παραπάνω πιστεύουμε ότι αντιληφθήκατε γιατί αυτά τα καλοταϊσμένα παπαγαλάκια του συστήματος ενοχλούνται από τις δράσεις του "ΡουΒίκωνα"

Για τους άθλιους συκοφάντες του αξιοσέβαστου κυρίου Ρούσκα

Από giorgis , Τρίτη, 22 Μαΐου 2018 | 11:01 μ.μ.


Του Γ. Γ.

Δεν ξέρουμε γιατί ορισμένοι έδωσαν υπερβολικές διαστάσεις στην συνάντηση που είχαν δυο αξιοσέβαστα πρόσωπα της ελληνικής κοινωνίας. Και συγκεκριμένα ο «ανώτατος πολιτειακός παράγοντας»  Προκόπης Παυλόπουλος και ο πρόεδρος του Συμβολαιογραφικού Συλλόγου Αθήνας Γιώργος Ρούσκας.

Εντάξει τώρα … Είναι άξιο αναφοράς που ο κύριος Ρούσκας είναι υπόδικος για συγκρότηση, ένταξη και διεύθυνση σε εγκληματική οργάνωση η οποία εντόπιζε ακίνητα-φιλέτα, ακατοίκητα και εγκαταλελειμμένα, μέλη της τα καταλάμβαναν αυθαίρετα και ιδρύοντας εικονικές εταιρίες τα εμφάνιζαν ως ιδιοκτησίες μελών του κυκλώματος με στόχο να τα ιδιωτικοποιηθούν;

Αλλωστε ο κ. πρόεδρος αυτός έχει το τεκμήριο της αθωότητας  και για το ότι άδικα έχει μπλεχτεί σ' αυτή την δικαστική περιπέτεια εκτός από εμάς είναι πεπεισμένος και η αυτού εξοχότης, ο πρόεδρος της ελληνικής δημοκρατίας, γι' αυτό και τον επιλέγει σαν προνομιακό συνομιλητή του.

Οσο για τις κατηγορίες που του αποδίδονται, καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται.  Ανάλογες μομφές υπήρχαν και για τους ιερωμένους του Αγίου Ορους οι οποίοι είχαν επικεφαλής τον σεβάσμιο γέροντα Εφραίμ, όπως και στους κ.κ. χρηματιστές, επιφανή άτομα της ελληνικής κοινωνίας στους οποίους χρεώνατε την συμμετοχή τους στο τεράστιο σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου. Ομως η αδέκαστη και ανεπηρέαστη δικαιοσύνη μας τους απάλλαξε από όλες τις συκοφαντικές κατηγορίες που τους αποδιδόταν.
Το ίδιο ακριβώς θα συμβεί και με τον κ. Ρούσκα.

Ο Ν. Μπογιόπουλος "ξεσκίζει" χωρίς καν να κατονομάζει τον Παύλο Τσίμα (Ηχητικό)

Δεν μπορεί να πούμε ότι δεν χαρήκαμε αρκετά ακούγοντας τον Ν. Μπογιόπουλος στην σημερινή ραδιοφωνική εκπομπή του να "ξεσκίζει" τον Παύλο Τσίμα απαξιώνοντας ακόμα και να τον κατονομάζει.
(Για την άθλια τοποθέτηση που έκανε ο δημοσιοκάφρος του Αλαφούζου που προσπάθησε σχεδόν να εξισώσει το γιαούρτωμα ενός πολιτικού με τη μαχαιριά στη καρδιά που δέχτηκε αντιφασίστας από νεοναζί δολοφόνο, γράφαμε σ' αυτή μας την ανάρτηση).

Ο κομμουνιστής δημοσιογράφος φωτογράφισε τον Π. Τσίμα ότι βρίσκεται ανάμεσα σ' αυτούς που δεν μπορεί να ξεχωρίσουν το γιαούρτι από το δολοφονικό μαχαίρι,  το γιουχάισμα από το λιντσάρισμα, την διαμαρτυρία από τις κλωτσιές και τις μπουνιές. (στους αρχιτέκτονες, δηλαδή, τις θεωρίας των "δυο άκρων)
(Προφανώς ο Τσίμας δεν στερείται αντίληψης να μην καταλαβαίνει την διαφορά. Απλώς τις ακριβοπληρωμένες υπηρεσίες του προσφέρει, συμπληρώνουμε εμείς).

Και συμπλήρωσε ο κομμουνιστής δημοσιογράφος: "Μιλάς για την φασιστική επίθεση κατά του Μπουτάρη και έρχονται κάποιοι και σου λένε: Ναι μεν για τον Ρουβίκωνα, τί έχεις να πεις;"
Το πώς απάντησε σ' αυτό το υποθετικό ερώτημα το ακούμε στο ηχητικό που παραθέτουμε. Το ότι, σύμφωνα με το σκεπτικό του Ν. Μπογιόπουλου, η δράση της αναρχικής ομάδας είναι "λαθεμένη και αναποτελεσματική" είναι μια πολιτική άποψη, μακριά από προβοκατορολογίες, την οποία μπορεί να συζητήσουμε, όπως και αν είναι δείγμα "πολιτικής ανωριμότητας" ο χρόνος που επέλεξαν οι αναρχικές συλλογικότητες για να κάνουν παρέμβαση στο  κτίριο που στεγάζεται το Συμβούλιο της Επικρατείας.

Φασίστες, σας μάθαμε πια. Δεν θα σας περάσει.

Γράφει ο mitsos175.

Τα παραμύθια, οι συκοφαντίες, τα ψέματα, οι απάτες κλπ, ήταν πάντα όπλα που χρησιμοποιούσε η δεξιά. Μη νομίζετε πως τα fake news είναι φαινόμενο της εποχής μας. Κάθε άλλο. Παλαιότερα οι κομμουνιστές πχ κατηγορούνταν πως θα έπαιρναν τα χρήματα, τα σπίτια ακόμα και τις γυναίκες των δεξιών!

Σήμερα μέσω ακροδεξιών φασιστικών ιστοσελίδων επιχειρείται πάλι ο φανατισμός και ο αποπροσανατολισμός του εθνικόφρονα μηρυκαστικού. Διότι το δεξιό γίδι πρέπει να είναι χαρούμενο, όταν το σφάξει ο τσοπάνης του. Αλλιώς τρομάζουν τα υπόλοιπα και φεύγουν μειώνοντας έτσι δραματικά το εθνικιστικό κοπάδι.

“Που πάτε ρε, θα σας φάει ο ερυθρός λύκος. Σταθείτε να σας σουβλίσουμε εμείς”. Αυτό λέγεται συνέχεια, αλλά όχι έτσι. Το γαρνίρουν κάθε φορά με διάφορα ψέματα. Κι επειδή τα ψέματα έχουν κοντά ποδάρια, βρίσκουν κι από ένα καινούριο, ενώ επαναλαμβάνουν τα πιο πετυχημένα.
Αλλά τα κομματόσκυλα δεν λένε ψέματα μόνο για τους Αριστερούς. Όχι! Διαβάλουν και όποιον στέκεται εμπόδιο ανάμεσα σ' αυτά και την άγια κουτάλα της εξουσίας.
“Πολιτικός σημαίνει τρως” τραγούδαγε ο αείμνηστος Χάρρυ Κλυνν και είχε πολύ δίκιο σε αυτό.

Τα δεξιά λαμόγια λοιπόν έχουν αλλά δυο βασικά χαρακτηριστικά εκτός από το ψέμα και την επιθυμία για πλιάτσικο. Είναι εγωιστές, μοναχοφάηδες, δεν θέλουν να μοιραστούν τη λεία, ακόμα κι αν είναι να σκάσουν από το πολύ φαΐ. Το άλλο γνώρισμα είναι ο σαδισμός τους. Θέλουν όχι μόνο να τρώνε αυτοί, αλλά να τους βλέπουν οι άλλοι και να πεινάνε, να ξερογλείφονται. Ακόμα κι αν οι άλλοι είναι ομοϊδεάτες τους, ακολουθούν την ίδια πολιτική, ανήκουν όμως σε διαφορετική συμμορία που θέλει να κάνει αυτή κουμάντο στο δημόσιο χρήμα.

Έχετε δει γουρούνια να τρώνε; Τρις χειρότερα! Γιατί δεν πέφτουν μόνο με τα μούτρα στο ψητό αλλά δαγκώνουν που και που ο ένας τον άλλο στην προσπάθειά τους ν' αρπάξουν καλύτερο κοψίδι.

Που κολλάνε τα πρόσφατα γεγονότα ξυλοδαρμού του ρεζίλι δημάρχου Θεσσαλονίκης σε όλα τα παραπάνω: Ο Μπουτάρης είναι δεξιός. Πιο δεξιός κι από τον Άδωνη. Είναι νεοφιλελές, προσπαθεί συνέχεια να απαξιώσει το Δήμο και να τον δώσει σε ιδιώτες. Κολλητός του Μητσοτάκη (της Ντόρας), ιδρυτής της Δράσης, συνεργάτης του Μάνου, του Τζήμερου κοκ, προσχώρησε εσχάτως στη ΝΔ, αφού είδε πως στο ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει πια ζωή και άρα πιθανότητα μεγάλης μάσας, παρά μόνο ότι αποφάγια μείνουν από το πρώτο κόμμα.

Έλα όμως που οι νεοδημοκράτες έχουν θέμα. Μισούν όλους όσους ήταν στο ΠΑΣΟΚ. Η συνήθεια βλέπετε, από τότε που τσακώνονταν για τη μεγαλύτερη μίζα. Σου λένε λοιπόν οι παλιοί δεξιοί, οι παλιοδεξιοί. “Εμείς έχουμε λυσσάξει για καρέκλα τόσο καιρό και τώρα που είναι ώρα να φάμε, θα τα μοιραστούμε όλα με τον ουρανοκατέβατο; Με τον πρώην πράσινο φρουρό; Θα τον σαπίσουμε στο ξύλο!” Κι αυτό έκαναν. Έβγαλαν μια φήμη πως τάχα θα έκανε το «2ο Αυτοοργανωμένο Thessaloniki Pride» την ίδια μέρα με την εκδήλωση για την γενοκτονία των Ποντίων.

Θα μου πείτε “ε και; Και να γίνονταν στ' αλήθεια, τι σχέση έχει το ένα με το άλλο”; Το θέμα δεν είναι τι λένε, αλλά πως το λένε, για να φανατίσουν τους ανεγκέφαλους. Και το πέτυχαν.

Στο μεταξύ ο μεγαλέμπορος θα το έμαθε. “Μην πας, θα τις φας” του είπαν. Αυτός όμως το σκέφτηκε αλλιώς. Σου λέει “καλύτερα να φάω μερικές ψιλές για τρίχες, παρά να με περιλάβουν στην κάλπη, γιατί βούλιαξα τη Θεσσαλονίκη. Θα ξεχάσουν ότι τα έκανα μούσκεμα και θα γίνω συμπαθής από πάνω, γιατί με έδειραν οι φασίστες!”
Έτσι, αφού κοίταξε που ήταν συγκεντρωμένοι οι βλαμμένοι ακροδεξιοί, πήγε και κάθισε μπροστά τους. Βέβαια είχε και τέσσερις να τον φυλάνε...

Οι ιστοσελίδες που παράγουν ψέματα για τους πρόσφυγες, τους Αναρχικούς κλπ, είναι γνωστές και συγκεκριμένες. Στηρίζουν όλες δεξιά έως ακροδεξιά. Πολύ απλά μην τις διαβάζετε, κάνουν κακό στα εγκεφαλικά κύτταρα.

Εκτός από τον προφανή βραχυπρόθεσμο σκοπό που έχουν τα ψέματα, οι ιδιοκτήτες των εργοστασίων λάσπης χρησιμοποιούνται ως “δούρειοι ίπποι”, ώστε να βρει αφορμή το κράτος να επέμβει σε ιστοσελίδες που γραφούν αλήθειες, οι οποίες όμως δεν αρέσουν στα αφεντικά και τα άλλα όρνεα.

Φασίστες, σας μάθαμε πια. Δεν θα σας περάσει. 

Ελα τώρα που σας ενοχλεί ο Ρουβίκωνας...

Πηγή: Δημήτρης Κανελλόπουλος - "Εφημερίδα των Συντακτών"

Δέκα απλές ερωτήσεις με μονολεκτικές -σχεδόν- απαντήσεις για τον Ρουβίκωνα, τη δράση του και τις αντιδράσεις που προκαλεί.

1) Εχει χτυπήσει ποτέ κάποιον ο Ρουβίκωνας; Οχι. 

2) Είναι ίδια τα μαχαίρια με τα γιαούρτια; Οχι φυσικά.

3) Κατηγορούνται για κακουργήματα τα παιδιά του Ρουβίκωνα; Οχι. Μόνο για κάτι πλημμελήματα έχουν καταδικαστεί μερικοί τους.

4) Εχει πεθάνει ποτέ άνθρωπος από... φέιγ-βολάν; Μάλλον όχι αλλά δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά.

5) Είναι ίδιες οι μπογιές με τις μπουνιές; Οχι.

6) Νιώθει κανένας να κινδυνεύει πραγματικά η σωματική του ακεραιότητα από τις επιθέσεις του Ρουβίκωνα; Δεν νομίζω.

7) Ηταν τόσο δύσκολο να σπάσεις δύο-τρία τζάμια και να πετάξεις πέντε μπογιές έξω (έξω!) από το κτίριο του ΣτΕ; Θα αστειεύεστε φυσικά, σιγά το δύσκολο, από το πεζοδρόμιο μάλιστα το έκαναν.

8) Είναι δημοσιογραφία να εξισώνεις τις εγκληματικές επιθέσεις των ακροδεξιών με τα τρικάκια του Ρουβίκωνα; (Την απάντηση δώστε την εσείς).

9) Διαφωνείτε με αυτά που υποστηρίζει ο Ρουβίκωνας, έστω και αν διαφωνείτε με τις πρακτικές του; Μάλλον όχι, έτσι; Για τους αριστερούς μιλάω εννοείται.

10) Εχει γίνει εμμονή ο Ρουβίκωνας στα δεξιά και συστημικά ΜΜΕ; Ναι αλλά όχι μεγαλύτερη από εκείνη για τα Εξάρχεια.  

Κάτω τα χέρια από τους λειτουργούς της Θέμιδας, "αναρχοάπλυτοι"!

Του Γ. Γ.

Δεν μπορούμε να αφήσουμε ασχολίαστη την ανακοίνωση που έδωσε σήμερα στην δημοσιότητα η Ένωση Δικαστικών Λειτουργών του Συμβουλίου της Επικρατείας, μετά την χθεσινή παρέμβαση του «Ρουβίκωνα» και άλλων αναρχικών συλλογικοτήτων στο κτίριο που στεγάζεται: 

«Με αφορμή την χθεσινή απογευματινή επίθεση μελών “συλλογικοτήτων στο κτίριο του Συμβουλίου της Επικρατείας την ώρα που βρισκόταν σε εξέλιξη διάσκεψη της Ολομέλειας του Δικαστηρίου, με αποτέλεσμα την πρόκληση υλικών φθορών και τον ελαφρύ τραυματισμό του μοναδικού αστυνομικού φρουρού, (από πουθενά δεν προκύπτει ο «ελαφρύς τραυματισμός) η Ένωση Δικαστικών Λειτουργών του Συμβουλίου της Επικρατείας δηλώνει τα εξής:

1. Οι δικαστές δεν ανοίγουμε ποτέ διάλογο με πρόσωπα, τα οποία μετέρχονται βίαια μέσα για να κάμψουν το φρόνημα και να επηρεάσουν την κρίση μας. (Πολύ σωστά. Με τους "αναρχοάπλυτους" θα ανοίξουν διάλογο οι αξιοσέβαστοι "λειτουργοί"; Αυτούς ανάποδα να τους κρεμάσεις ούτε δεκάευρω δεν θα πέσει από τις τσέπες τους. Μόνο με άτομα απ' την "καλή κοινωνία" αξίζει να ανοίγουν συζητήσεις οι κ.κ. δικαστές αφού μόνο πρόσωπα με τέτοια προέλευση μπορεί να διαθέτουν τις προϋποθέσεις να παζαρεύουν την συμμετοχή τους σε προσοδοφόρα παραδικαστικά κυκλώματα).

Ενέργειες, όπως η χθεσινή, το μόνο που επιτυγχάνουν είναι να μετακυλήσουν στους πολίτες, το συμφέρον των οποίων υποτίθεται ότι εξυπηρετούν, το βάρος για την αποκατάσταση των ζημιών. (Αποκορύφωμα κοινωνικής ευαισθησίας αυτή η πρόταση!!! Είναι δυνατόν οι "επιτιθέμενοι" στο κτίριο να μην αναλογίζονται τον χειμαζόμενο λαό μας που θα αναγκαστεί να πληρώσει την αντικατάσταση κάποιων σπασμένων τζαμιών; Και δεν θέλουμε λαϊκισμούς του τύπου ότι αυτοί οι δικαστές νομιμοποιούν μνημόνια και εφαρμοστικούς νόμους γα να ληστεύονται οι εργάτες και οι απόμαχοι της δουλειάς ενώ ταυτόχρονα δίνουν ασυλία σε μεγαλόσχημους «ευυπόληπτους» φοροφυγάδες και ξεπλυματίες μαύρου χρήματος. Το ζήτημα μας εδώ είναι ποιος θα πληρώσει για τα σπασμένα τζάμια).

Η απονομή της δικαιοσύνης προϋποθέτει νηφαλιότητα, ηρεμία και πολιτισμένο διάλογο, με ανταλλαγή επιχειρημάτων και σεβασμό της αντίθετης γνώμης. (Αυτονόητο! Αν στερούνται νηφαλιότητας, έχοντας να αντιμετωπίσουν ενέργειες όπως την τελευταία των αναρχικών ομάδων, πώς θα μπορούν οι δικαστές μας να αποδώσουν απερίσπαστα δικαιοσύνη, εκδίδοντας δικαστικές αποφάσεις κατά τις οποίες ένας πρώην υπουργός που βούτηξε 450.000 γερμανικά μάρκα, έχει καλύτερη αντιμετώπιση από ένα πολίτη που κλέβει 2 ποδήλατα;).

2. Πέρα από την αυτονόητη καταδίκη της χθεσινής επίθεσης, απαιτούμε από τα αρμόδια όργανα της Πολιτείας να ενεργήσουν πάραυτα για την αποτελεσματική φύλαξη του κτιρίου και τον εντοπισμό και την απόδοση ποινικής ευθύνης στους αυτουργούς, φυσικούς και ηθικούς, της ενέργειας αυτής, που στρέφεται ευθέως κατά του συνταγματικά και δημοκρατικά κατοχυρωμένου θεσμού της δικαιοσύνης. (Εβερεστ το δίκιο των λειτουργών της Θέμιδας. Δεν είναι δυνατόν να στρέφονται κάποια καλόπαιδα ενάντια στον δεσμό που υπερασπίζει τα συνταγματικά και δημοκρατικά δικαιώματα των πολιτών στο κράτος δικαίου που έχουμε. Αλλωστε αυτό συνέβαινε και συμβαίνει διαχρονικά. Από τα έκτακτα στρατοδικεία της μοναρχοφασιστικής εποχής μέχρι σήμερα με τους δικαστές της Ηριάννας).

3. Οι πολίτες ας αναλογιστούν ότι το κενό που προκύπτει από την υποχώρηση των θεσμών της δημοκρατίας, μεταξύ των οποίων και η δικαιοσύνη, καλύπτει η ωμή βία που παραπέμπει σε πρωτόγονες κοινωνίες». (Πάλι σωστές εκτιμήσεις μας κάνουν οι κ.κ. δικαστές. Δεν μπορείτε "αναρχοάπλυτοι" να ασκείτε ωμή βία, πετώντας μπογιές και τρικάκια. Δεν αναλογίζεστε ότι έτσι μας επιστρέφεται σε "πρωτόγονες κοινωνίες"; Αν "υποχωρήσει" ο θεσμός της δικαιοσύνης, σε ποιες συνθήκες οι λειτουργοί της θα μπορούν να εκδίδουν αντικειμενικά και ανεπηρέαστα τις δικαστικές αποφάσεις;)   

Οι χρήστες του διαδικτύου σχολιάζουν το γλοιώδες, αποκρουστικό, υποκείμενο, ντουντούκα των συμφερόντων των αφεντικών του, που λέγεται Παύλος Τσίμας

Αναμενόμενο σε ένα βαθμό το ότι οι χρήστες του διαδικτύου δεν θα εκφραζόταν και με τον πιο κόσμιο τρόπο για τον δημοσιογράφο του Αλαφούζου, Παύλο Τσίμα, ακούγοντας σχεδόν να εξισώνει το γιαούρτωμα ενός πολιτικού με τη μαχαιριά στη καρδιά που δέχτηκε αντιφασίστας από νεοναζί δολοφόνο.

Κάποια αυγά και αποδοκιμασίες που δέχτηκε πριν μερικά χρόνια όταν ήταν σχολιαστής του MEGA, ο Παύλος Τσίμας, από αγανακτισμένους αγωνιστές για την αμέριστη υποστήριξη του στην μνημονική πολιτική, θα του είναι ευχάριστη ανάμνηση αν κάνει το λάθος σήμερα να επιχειρήσει οποιαδήποτε δημόσια παρουσία.

Κι αυτό μπορεί να το εκτιμήσουμε με βεβαιότητα διαβάζοντας κάποια, απ' τα χιλιάδες σχόλια, που έχουν αποδέκτη το πρόσωπο του Τσίμα και δημοσιεύονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. (Παρακάτω δημοσιεύουμε κάποια χαρακτηριστικά επιλέγοντας τα πιο "ανώδυνα" και όχι αυτά που ξεχειλίσουν οργή και αγανάκτηση για το τσιράκι του Αλαφούζου).

Πριν απ' αυτό όμως να παραθέσουμε τηλεγραφικά το βιογραφικό του Παύλου Τσίμα.
Στα νιάτα του υπήρξε καθοδηγητικό στέλεχος της ΚΝΕ, ενώ στην επαγγελματική του διαδρομή καθιερώθηκε δημοσιογραφικά σαν πολιτικός αρθρογράφος στον "Ριζοσπάστη", ενώ αργότερα χρημάτισε ο τελευταίος διευθυντής της εφημερίδας "ΠΡΩΤΗ", ενός εντύπου που ουσιαστικά ελεγχόταν από το ΚΚΕ

Ο Παύλος Τσίμας λοιπόν, που σημειωτέον υπήρξε και διευθυντής του ραδιοφώνου 902 στα FM, μετά απ' αυτή του τη δραστηριότητα απέκτησε την φήμη του "σοβαρού αριστερού δημοσιογράφου" και έγινε περιζήτητος από τα αστικά ΜΜΕ.
Βρέθηκε με εκπομπές στην κρατική τηλεόραση, στο Mega, στον Σκάι και τώρα τον παρακολουθούμε σαν "πολιτικό αναλυτή" στα ΜΜΕ που ελέγχει ο Αλαφούζος.

Προφανώς "πούλησε" σε πολύ καλή τιμή όσα υποτίθεται ότι πίστευε στο παρελθόν. Τώρα δεν έχει κανένα πρόβλημα να ειρωνεύεται, να συκοφαντεί και να προβοκάρει όσα πριν παρουσιαζόταν να ασπάζεται. 
Με δυο λόγια δηλαδή κατάντησε ένα γλοιώδες, αποκρουστικό υποκείμενο, ντουντούκα των συμφερόντων των αφεντικών του, γι' αυτό και τον συνοδεύει το γνωστό σύνθημα: "Το πάθος για το χρήμα σε κάνει Παύλο Τσίμα".

Η τελευταία του στάση ξεπέρασε κάθε όριο γι' αυτό είχε και την πρέπουσα αντιμετώπιση από τους χρήστες του Twitter:






















Μπάχαλο στο εσωτερικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την απεργία της 30 Μάη - Τοποθετήσεις για την απεργία που προκήρυξαν ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ

Του Γ. Γ. 

Κάποιοι πιθανόν να ισχυριστούν ότι η δημοσιοποίηση διαφορετικών απόψεων που υπάρχουν σε μια συλλογικότητα, είναι δείγμα πλουραλισμού και εσωκομματικής δημοκρατίας.
Η αντίθετη άποψη που θα είχαν όσοι αποδέχονται ότι ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός είναι απαραίτητος σε έναν πολιτικό σχηματισμό που θέλει να αυτοχαρακτηρίζεται επαναστατικός, θα έλεγε ότι τέτοιες ενέργειες είναι εκφυλιστικά φαινόμενα και δεν συνάδουν σε μια οργάνωση που έχει αναφορά στην κομμουνιστική προοπτική. (Αυτή είναι και η προσωπική μου άποψη).

Σε κάθε περίπτωση πάντως είναι ενδιαφέρον αυτό που συμβαίνει στο εσωτερικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και έχει σχέση με την απεργία που προκήρυξαν στην 30 Μάη ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ.

Το Νέο Αριστερό Ρεύμα βγάζει μια ανακοίνωση στην οποία τονίζεται: «Η 30 Μάη είναι μια φιέστα υπέρ της κυβέρνησης και του κεφαλαίου!
Απέναντι στην αντιδραστική στάση του αστικοποιημένου συνδικαλισμού απαιτείται αντίστοιχη τομή στη δράση του μαχόμενου ταξικού κινήματος και της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς. Καμιά ταξική δύναμη, κανένας εργαζόμενος και νεολαίος, καμιά αριστερή πολιτική κίνηση δεν πρέπει να στηρίξει την “πανεθνική μέρα δράσης”».

Στην ίδια κατεύθυνση κινούνται και οι απόψεις του ταξικού συνδικαλιστή Παναγιώτη Κεφαλληνού που σε κείμενο του στην ιστοσελίδα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αιτιολογεί γιατί πρέπει "Να μην φοβηθούμε να πούμε το μεγάλο ΟΧΙ στην απεργία των εργοδοτών". 
Παρόμοιες αντιλήψεις εκφράζει και ο συνδικαλιστής εκπαιδευτικός Κώστας Τουλγαρίδης σε συνέντευξη που έδωσε στο "Πριν".

Από την άλλη μεριά διαμετρικά αντίθετες είναι οι θέσεις μελών αυτής της συλλογικότητας. 
"30 του Μάη απεργούμε. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να αποφύγουμε την παγίδα του αναχωρητισμού και της αποχής. Να μην τους αφήσουμε στην ησυχία τους!

Να μετατρέψουμε την 30η Μαΐου σε πραγματική μαζική απεργία και διαδήλωση των  δυνάμεων του εργατικού κινήματος που δηλώνουν πως θέλουν να εκπροσωπήσουν τα εργατικά συμφέροντα και να ανατρέψουν το «μνημονιακό κεκτημένο» ακυρώνοντας στην πράξη της φιλοεργοδοτική φιέστα της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και στέλνοντας την «συμμαχία» της στα σκουπίδια". αναφέρουν σε κείμενο τους.
Αποκορύφωμα του μπάχαλου που επικρατεί στο εσωτερικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι η τοποθέτηση πέντε μελών της Κεντρικής Συντονιστικής Επιτροπής (ΚΣΕ), του ανωτάτου καθοδηγητικού οργάνου δηλαδή αυτής της συλλογικότητας τα οποία διαπιστώνουν: "Η μαζική συμμετοχή σ’ αυτήν, -σ.σ στην απεργία"- με τα αιτήματα και την προοπτική που έχουν στο κέντρο τους τα εργατικά συμφέροντα, είναι η πιο δυνατή απάντηση τόσο στην κυβέρνηση και στη δεξιά αντιπολίτευση όσο και στους προσανατολισμούς που πασχίζουν να επιβάλλουν οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ.
Οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής και ευρύτερα της ριζοσπαστικής και μαχόμενης Αριστεράς μπορούν και πρέπει να πάρουν στους ώμους τους το καθήκον να μετατρέψουν την 30 Μάη σε μέρα πανεργατικής απεργίας από τα κάτω με περιεχόμενο που να ανταποκρίνεται στα αιτήματα, το πλαίσιο και τα προχωρήματα που έχουν διαμορφώσει οι αγώνες του εργατικού κινήματος όλα τα τελευταία χρόνια". 

Αν είναι εντελώς προβληματικό ή όχι να υπάρχουν τέτοιες κάθετες διαφωνίες για ένα τόσο κομβικό ζήτημα στο εσωτερικό μιας οργάνωσης, ας το κρίνουν οι αναγνώστες μας.


Εμείς ενημερωτικά να συμπληρώσουμε ότι τα σωματεία που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ συμμετέχουν στην απεργία, ενώ η αναρχοσυνδικαλιστική πρωτοβουλία "ΡΟΣΙΝΑΝΤΕ" με προκήρυξη της στην οποία χαρακτηρίζει πέμπτη φάλαγγα της εργατικής τάξης, ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ τονίζει: "Η απεργία της 30ης Μάη είναι μια ανοιχτά αντεργατική απεργία, μια απεργία που φιλοδοξεί να ομογενοποιήσει τις ταξικές αντιθέσεις και να δημιουργήσει μια διαταξική συνθήκη στην οποία η εργατική τάξη καλείται να συρθεί έτσι ώστε σε αγαστή συνεργασία με τα αφεντικά να σώσουν από κοινού τον ελληνικό καπιταλισμό. Πρόκειται ουσιαστικά για μια προσπάθεια να διεκδικήσουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι τα αιτήματα που θέτει ο ΣΕΒ και οι υπόλοιπες εργοδοτικές ενώσεις, για μια προσπάθεια να αυτοδιαλυθεί κάθε πτυχή του εργατικού κινήματος μέσα στον εθνικό κορμό. Όσες δυνάμεις διατείνονται πως θέλουν να υπερασπιστούν τα εργατικά συμφέροντα οφείλουν να τεθούν απέναντι από αυτή την προσπάθεια και να την πολεμήσουν".  

Ο Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου σε ανακοίνωση του υπογραμμίζει μεταξύ άλλων:
Καταγγέλλουμε την «Μέρα Πανεθνικής Δράσης» και την εργοδοτική «κοινωνική συμμαχία»

Η απάντηση όλων των εργαζομένων, όλων των σωματείων που δεν υπογράφουν την παράδοσή τους στον αντίπαλο, που δεν παραμυθιάζονται από τις αφηγήσεις του «όλοι μαζί μπορούμε» με τους εφοπλιστές-βιομήχανους-εμπόρους και κάθε λογής αφεντικά, μπορούν και πρέπει να φωνάξουν πολύ δυνατά μία μόνο απάντηση: Είναι ώρα να οξυνθεί η ταξική – κοινωνική πόλωση! Να συνεχίσουμε ακόμα πιο δυναμικά να βάζουμε τα εργατικά συμφέροντα μπροστά! Να συνεχίσουμε να είμαστε απέναντι σε κάθε «κοινωνική – εργοδοτική συμμαχία» και να αγωνιστούμε για να σπάσει, να αποτύχει, να ηττηθεί κάθε τέτοια μορφή. 

Δεν κάνουμε «μέρες Πανεθνικής δράσης», αλλά άμεσο και μακροπρόθεσμο αγώνα, με πλαίσιο, αιτήματα και μορφές που έχουν κόστος στους εργοδότες. Με ταξικό εκβιασμό και όχι παρακάλια. Ισχυροποιούμε το Σύλλογό μας, την συλλογική εργατική αντίσταση και διεκδίκηση, ανεξάρτητα από τα παραμάγαζα των εργοδοτών (ΓΣΕΕ και όσοι την ακολουθούν), ακηδεμόνευτα και από τα κάτω.

Επίσης η εφημερίδα "ΚΟΝΤΡΑ" σε άρθρο της αναφέρει:
Καμιά συμμετοχή στην «απεργία» των «κοινωνικών εταίρων»
Κάποια στιγμή θα το βλέπαμε κι αυτό. «Απεργία» που την κηρύσσουν από κοινού η ΓΣΕΕ, ο ΣΕΒ και τα υπόλοιπα συνδικάτα των καπιταλιστών (συμμετοχή έσπευσε ν' αποφασίσει στις αρχές της εβδομάδας και η ΑΔΕΔΥ). Οι παλιοί «κοινωνικοί εταίροι», η ΓΣΕΕ και οι καπιταλιστές όλων των κλάδων και των βαθμίδων, παρέα με διάφορους αστικούς θεσμικούς φορείς (ΤΕΕ, ΔΣΑ, ΠΙΣ) συγκρότησαν την «Κοινωνική Συμμαχία» και όρισαν την 30ή Μάη ως «πανεθνική ημέρα δράσης», με τη ΓΣΕΕ να αποφασίζει και 24ωρη απεργία!


«Ολοι μαζί, θέτουμε την πατρίδα μας στην πρώτη γραμμή με σκοπό την “παλινόρθωση” της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας», διακηρύσσει ο εσμός των «κοινωνικών εταίρων». Και βέβαια, τα αιτήματα των καπιταλιστών καταλαμβάνουν την πρώτη θέση: «επιχειρηματικότητα, ανάπτυξη, εθνικό σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης, φορολογικά κίνητρα» κτλ. Επιχειρείται έτσι η πλήρης αντιστροφή της ίδιας της έννοιας της απεργίας, ακόμα και στην οικονομίστικη-ρεφορμιστική μορφή της.   

Σαν σήμερα το 1963 δολοφονείται από παρακρατικούς ο Γρηγόρης Λαμπράκης. Σήμερα οι απόγονοι των δολοφόνων του Λαμπράκη αποκτούν κοινωνική βάση - Ηχητικό με τον Ν. Μπογιόπουλο

Σαν σήμερα το 1963 δολοφονείται από παρακρατικούς ο αγωνιστής της αριστεράς Γρηγόρης Λαμπράκης.

Με την ευκαιρία αυτή θα θέλαμε να παραθέσουμε τον ορισμό του παρακράτους όπως τον έδωσε ο αείμνηστος εισαγγελέας Παύλος Δελαπόρτας, κατά την αγόρευσή του στη δίκη των δολοφόνων του Λαμπράκη, το Δεκέμβρη του 1966.

Ο λόγος είναι γιατί ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά έχουν και σήμερα οι παρακρατικοί μηχανισμοί με την διαφορά ότι πολλαπλασιάστηκαν οι στόχοι τους και εκτός απ' τους αντιφασίστες, στρέφονται και κατά μεταναστών και σε αυτοδιαχειριζόμενα νεολαιίστικα στέκια:

«Οι μηχανισμοί που δολοφόνησαν τον Λαμπράκη, αποτελούνται «από κατάλοιπα υποπροϊόντων του Χίτλερ, από γιγαντοκύτταρα δοσιλογικής λευχαιμίας... από κακοποιούς διαφόρων βαθμών και ειδών, από ιδεολογικούς σκηνίτες και από άλλους φτωχούς διαβόλους... Από τέτοια κοινωνικά βυθοκορήματα αναμενόταν βοήθεια και σ’ αυτά θα ανατιθόταν σε ώρα κρίσης, η ενίσχυση των Σωμάτων Ασφαλείας και η μεγάλη και άγια υπόθεση «της υπερασπίσεως της Πατρίδος και του Ελληνοχριστιανικού Πολιτισμού παντού, πάντοτε και δι’ όλων των μέσων», κατά τους σκοπούς της οργάνωσης του Γιοσμά που αναγράφονται πίσω από την ταυτότητα του Γκοτζαμάνη... Σήμερα, εδώ, ένα σύμφυρμα κλεφτών, βιαστών, δοσίλογων και κάθε είδους κακοποιών, εμφανίζεται (προς εθνοκαπηλεία και ανομολόγητους ιδιοτελείς σκοπούς) ως προστάτης κοινωνικών καθεστώτων, ως φύλακας ιερών και οσίων και ως Κέρβερος του νόμου και της τάξης. Τι άλλο έπρεπε να περιμένει κανείς απ’ αυτό πλην του ότι θα εξελισσόταν σε κακοήθη νεοπλασία της κοινωνίας;».

Και ένα απόσπασμα από περασμένο κείμενο του Νίκου Μπογιόπουλου

22 ΜΑΗ 1963: Η επιτροπή Θεσσαλονίκης για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη οργανώνει εκδήλωση στις 7.30 μ.μ. Ομιλητής ο Γρηγόρης Λαμπράκης. Η τρομοκρατία ξεπερνά κάθε προηγούμενο. Τραμπούκοι και αστυνομία προσπαθούν να ματαιώσουν την εκδήλωση.

ΩΡΑ 8.20 μ.μ. Ο Λαμπράκης ξεκινά από το ξενοδοχείο που διαμένει για να φτάσει στο χώρο της εκδήλωσης. Στη διαδρομή, σε μια απόσταση μόλις 80 μέτρων, δέχεται επίθεση από παρακρατικούς. Οι χωροφύλακες παρακολουθούν...

Ο ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ εισέρχεται στο χώρο της εκδήλωσης. Παρακρατικοί και τραμπούκοι λιθοβολούν το χώρο της συγκέντρωσης. Η αστυνομία παρακολουθεί...

Ο ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ διακόπτει την ομιλία του. Καταγγέλλει «σχέδιο δολοφονικής απόπειρας» εναντίον του. Καθιστά υπεύθυνη την κυβέρνηση και τις αρχές. Η Αστυνομία παρακολουθεί...

ΩΡΑ 10.15 μ.μ. Ο Λαμπράκης κατεβαίνει από την αίθουσα της συγκέντρωσης. Η κυκλοφορία στο δρόμο έχει απαγορευτεί. Παντού ασφαλίτες και χωροφύλακες. Κινείται προς το ξενοδοχείο. Απόσταση 80 μέτρα. Σε απόσταση 8 μέτρων από το βουλευτή ακούγεται το μαρσάρισμα μοτοσικλέτας. Ο οδηγός του τρίκυκλου με σκεπασμένο τον αριθμό, πέφτει πάνω στον Λαμπράκη. Ο συνεργός του στην καρότσα χτυπά το βουλευτή στο κεφάλι. Τον ρίχνουν στην άσφαλτο. Στο σημείο σχηματίζεται μια λίμνη αίματος…

27 ΜΑΗ 1963: Μετά από άνιση μάχη που κράτησε 5 μέρες στην εντατική, , στη 1.22 τα ξημερώματα, ο υφηγητής της Ιατρικής, ο πρωταθλητής στους στίβους, ο μάρτυρας της Ειρήνης και της Δημοκρατίας, ο βουλευτής της Αριστεράς, ο Γρηγόρης Λαμπράκης, αφήνει την τελευταία του πνοή.


Το κράτος που είχε δολοφονήσει τον Λαμπράκη, το κράτος που είχε στηθεί πάνω στις βόμβες ναπάλμ, που έχτιζε «Νέους Παρθενώνες» στη Μακρόνησο, που στις εκλογές του ψήφιζαν και τα «δέντρα», τέσσερα χρόνια αργότερα, ανήμερα της πρώτης πορείας Ειρήνης, θα παραχωρούσε την διαχείριση των υποθέσεων των προυχόντων του στους Παττακούς, στους Παπαδόπουλους και στους Μάλλιους... 

Ο «κομμουνιστικός κίνδυνος» και το «Δόγμα Τρούμαν» (Υπογράφεται σαν σήμερα το 1947)

Σαν σήμερα στις 22/5/1947 στις ΗΠΑ ο Αμερικανός πρόεδρος Χάρι Τρούμαν, υπογράφει τον νόμο που έμεινε στην ιστορία σαν «Δόγμα Τρούμαν». Την παροχή δηλαδή κάθε είδους βοήθειας, ειδικά οικονομικής στις αστικές κυβερνήσεις Ελλάδας και Τουρκίας για να αντιμετωπίσουν τον «επαπειλούμενο κομουνιστικό κίνδυνο». Σύμφωνα με τον Αμερικανό πρόεδρο «εάν η Ελλάδα –σ.σ. που αυτή την εποχή ο εμφύλιος πόλεμος ήταν στην κορύφωση του-και η Τουρκία δεν λάμβαναν τη βοήθεια, τότε ήταν αναπόφευκτο να πέσουν στον κομουνισμό κι αυτό θα άνοιγε τον ασκό του Αιόλου για όλη την περιοχή».

Δεν υπάρχει καλύτερη περιγραφή γ’ αυτό το γεγονός απ’ αυτή που κάνει ο Βασίλης Ραφαηλίδης στο βιβλίο του «Ιστορία (κωμικοτραγική) του νεοελληνικού κράτους».

Παραθέτουμε το σχετικό κεφάλαιο:

To δόγμα Τρούμαν

Προκειμένου οι Αμερικανοί να παραλάβουν τη σκυτάλη της προστασίας της Ελλάδας από τους Άγγλους, ζητούν να παραιτηθεί η κυβέρνηση Τσαλδάρη και να αναλάβει μία ευρύτερου πολιτικού φάσματος, ώστε να νομιμοποιήσουν την παρουσία τους ευχερέστερα. Κι έτσι, στις 27 Ιανουαρίου 1947, και ενώ ο Δημοκρατικός Στρατός στην ύπαιθρο βρίσκεται στα πολύ πάνω του, σχηματίζεται κυβέρνηση με τη συμμετοχή όλων των κομμάτων της Βουλής υπό τον εκατομμυριούχο οικονομολόγο Δημ. Μάξιμο. Ο οποίος έχει δύο αντιπροέδρους για να φυλάν τα μπόσικα, τον Κ. Τσαλδάρη και τον Σοφ. Βενιζέλο, ενώ ο Γ. Παπανδρέου αναλαμβάνει το κρισιμότατο υπουργείο Εσωτερικών και ο Ναπ. Ζέρβας το της Δημοσίας Τάξεως. Ο Παν. Κανελλόπουλος, άνθρωπος μάλλον άβουλος, περιορίζεται ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Δυο αφιερώματα για τον Χαρίλαο Φλωράκη. Πέθανε σαν σήμερα πριν 13 χρόνια

Σαν σήμερα στις 22/05/2005 πεθαίνει ο Χαρίλαος Φλωράκης. Αν και στον ιστότοπο μας μπορείτε να βρείτε πολλές αναφορές για τον ιστορικό ηγέτη του ΚΚΕ, εμείς θα σας προτείναμε να διαβάσετε δυο σχετικά αφιερώματα που έχουμε δημοσιεύσει.
Το πρώτο είναι σε μορφή κειμένου το ένθετο που συνόδευε την «Εφημερίδα των Συντακτών» και είχε τίτλο «Χαρίλαος Φλωράκης. Επαναστάτης παντός καιρού». 

Τα πρώτα τέσσερα κεφάλαια του συγκεκριμένου πονήματος που φέρουν την υπογραφή του Γιώργου Πετρόπουλου περιέχουν και την οπτική σκοπιά του συγγραφέα σε κάποια ζητήματα,ενώ τα υπόλοιπα πέντε κεφάλαια που υπογράφει ο Δημήτρης Ψαρράς αρκούνται μόνο στην καταγραφή γεγονότων.

Πρόκειται για πολύ προσεγμένη δουλειά και το φωτογραφικό υλικό που την συνοδεύει αρκετά σπάνιο. Με την ανάγνωση του γίνεται αντιληπτό γιατί ενοχλήθηκε το ΚΚΕ από την κυκλοφορία του. Εμείς πάντως δεν εντοπίσαμε καμιά ανακρίβεια ή κάποια διαστρέβλωση ιστορικών στοιχείων.

Ολο το βιβλίο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ

Το δεύτερο αφιέρωμα έχει τίτλο «Χαρίλαος Φλωράκης: Καπετάν Γιώτης, "κατάσκοπος", 20 φορές ισοβίτης και πολιτικός ηγέτης». Είναι μια μελέτη του ιστορικού  Παναγιώτη Μαυρέλη, και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό  Hotdochistory. Υπάρχει εδώ. 


Μια υπενθύμιση για τους "λειτουργούς της Θέμιδας"


Να κάνουμε και μια υπενθύμιση. Η συμβολική επίθεση που έγινε χτες  στο κτίριο του Συμβουλίου της Επικρατείας υπήρξε με αφορμή την απόφασή των συγκεκριμένων δικαστών η οποία έκρινε "συνταγματικό" τον νόμο Κατρούγγαλου για νέο τσεκούρωμα των συντάξεων.

Παρακάτω μια είδηση που δημοσιεύτηκε στις 7/3/2018

Αντισυνταγματικές έκρινε τις περικοπές των συντάξεων των δικαστικών το Ειδικό Δικαστήριο που κατά το σύνταγμα εκδικάζει μισθολογικά αιτήματα του δικαστικού σώματος, αποφασίζοντας ότι οι συντάξεις τους πρέπει να επανέλθουν στα επίπεδα του καλοκαιριού του 2012 και κρίνοντας αντισυνταγματικές τις σχετικές διατάξεις, τόσο του λεγόμενου νόμου Κατρούγκαλου, όσο και προγενέστερου νόμου του 2012.

Δεν νομίζουμε ότι χρειάζονται παραπάνω σχόλια για τους "λειτουργούς της Θέμιδας" 

Βρε δεν συνουσιάζονται, όσοι λένε τέτοιες σαχλαμάρες;

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018 | 11:52 μ.μ.

Γράφει ο mitsos175.

Ας υποθέσουμε, πως εκεί που περπατάτε, ξαφνικά σας επιτίθεται κάποιος με σκοπό να σας κάνει κακό. Σας προξενεί τραύματα, μώλωπες, ενώ συνεχίζει ακάθεκτος την επίθεση παρά τις διαμαρτυρίες και τις φωνές σας. Ας πούμε, πως μετά το αρχικό σοκ, εσείς αμύνεστε και του προξενείτε μερικές εκδορές.

Η καταδίκη της βίας από όπου κι αν προέρχεται απαιτεί την ίδια καταδίκη θύτη και θύματος. Δηλαδή θα πρέπει να καθίσετε να τις φάτε, ακόμα και να σας τραυματίσει σοβαρά, ή να σας σκοτώσει, για να... μην πέσετε το επίπεδό του!
Σύμφωνα με αυτή την... ας πούμε “λογική”, δεν θα έπρεπε καν να αντισταθούμε στις ορδές του Χίτλερ, αφού εμείς δεν είμαστε βίαοι! Βρε δεν συνουσιάζονται, όσοι λένε τέτοιες σαχλαμάρες;

Πως εφαρμόζεται η καταδίκη της βίας από όπου κι αν προέρχεται. Οι μπάτσοι πχ, που εξαιρούνται του κανόνα και μπορούν έτσι να βαράνε όσο θέλουν, ή μάλλον όσο τους διατάζουν, βουτάνε και σέρνουν έξω από το σπίτι τους μια φτωχή οικογένεια, η οποία δεν έχει πληρώσει, όσα ζητάνε οι τοκογλύφοι.
Τυχόν διαμαρτυρία ή αντίδραση σε αυτή την ωμή, ανήθικη, αλλά νομιμότατη βία θεωρείται “αντίσταση κατά της αρχής”!

Τα ΜΜΕ, των οποίων τα δάνεια συνέβαλλαν στη χρεοκοπία μας ζητούν να καταδικάσουμε τα θύματα της δικής τους βίαιης και απάνθρωπης πολιτικής. Αυτό έκαναν, κάνουν και θα κάνουν στο μέλλον. Εφάρμοσαν και εφαρμόζουν τις πιο βίαιες μεθόδους, όταν δέρνουν απεργούς, συνταξιούχους, ανέργους κοκ. Όταν συκοφαντούν αγωνιστές, γιατί η βία έχει πολλές μορφές, όταν φυλακίζουν αθώους με απίθανες και αστήρικτες κατηγορίες, ή όταν κλείνουν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης τους μετανάστες. Όλα αυτά και ακόμα περισσότερα, όπως η απόλυση μετά από χρόνια δουλειάς, είναι μορφές βίας που οι νεοφιλελέ κανίβαλοι όχι μόνο δεν καταδικάζουν, αλλά υιοθετούν, μάλιστα προτρέπουν να αυξηθούν.

Η βία έχει αιτία. Αν κάποιος ξεκινήσει τη βία, πιθανότατα το αποτέλεσμα θα είναι περισσότερη βία, καθώς όλοι δεχόμαστε πως “η βία φέρνει βία”.

Οι γαλάζιοι κουμπάροι που έκλεψαν το δημόσιο χρήμα μας ζητάνε να καταδικάσουμε τη βία. Να την καταδικάσω χίλιες φορές. Καταδικάστε κι εσείς το Σαμαρά, που έσπαγε βιτρίνες μαζί με τους άλλους τραμπούκους. Τον κάνατε αρχηγό! Καταδικάστε τότε το Βορίδη που έψαχνε με το τσεκούρι να πετσοκόψει πολιτικούς αντιπάλους. Είναι βουλευτής! “Ωραία καταδίκη”! Μη μιλήσω για τους γαλάζιους χαχόλους που οι ξυλοδαρμοί με τους “πράσινο φρουρούς” του ΠΑΣΟΚ ήταν κάποτε καθημερινό φαινόμενο.

Αν πει κάποιος ότι “αυτά είναι παλιά”, ας καταδικάσει έστω τα μέλη της ΔΑΠ που τρομοκρατούν τις σχολές και που το πραγματικό ποσοστό τους είναι απειροελάχιστο, αφού οι περισσότεροι φοιτητές απαξίωσαν το σόου των εκλογών.

Το να απολύεις, να στερείς τα απαραίτητα, να κόβεις ακόμα και το συσσίτιο, που παίρνουμε αντί σύνταξης ή μισθού, δεν είναι απλή βία. Είναι έγκλημα. Σ' αυτό το διαρκές έγκλημα δεν θα μείνουμε απαθείς.

Όσο για το νεοδημοκράτη Μπουτάρη, τα εσωκομματικά της ΝΔ δεν μας αφορούν. Ειδικά όταν πρόκειται καθαρά για προβοκάτσιες.
Σε αυτή την περίπτωση ασφαλώς καταδικάζω τους φασίστες από οπουδήποτε κι αν προέρχονται, δημάρχους ή τραμπούκους, ΝΔ - ΛΑΟΣ - ΧΑ κλπ. 

Για τους τραπεζικούς λογαριασμούς που ανακαλύφτηκαν να περιέχουν εκατ. από μίζες πολιτικών θα μιλάμε τώρα; Εδώ έχουμε τις μπογιές και τα τρικάκια του Ρουβίκωνα!

Βγαίνει χτες μια Κυριακάτικη εφημερίδα και κάνει συγκλονιστικές αποκαλύψεις για το σκάνδαλο της Novartis αναφέροντας εξελίξεις που σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσαν να περάσουν απαρατήρητες.
Όλα τα ΜΜΕ θεώρησαν ανάξια αναφοράς τα νέα στοιχεία σε βάρος Σαμαρά – Γεωργιάδη, που είδαν το φως της δημοσιότητας.

Σήμερα το απόγευμα μέλη από τέσσερις συλλογικότητες πραγματοποίησαν μια συμβολική επίθεση   στο κτίριο του Συμβουλίου της Επικρατείας με αφορμή την απόφασή του η οποία έκρινε "συνταγματικό" τον νόμο Κατρούγγαλου για νέο τσεκούρωμα των συντάξεων. Αυτό όμως για όσους ιεραρχούν την προβολή ειδήσεων σε ηλεκτρονικά και ραδιοτηλεοπτικά ΜΜΕ ήταν ένα θέμα που έπρεπε να δεσπόζει στην επικαιρότητα!

Με κάποιους τραπεζικούς λογαριασμούς που βρέθηκαν στην Ελβετία και περιέχουν εκατομμύρια ευρώ που πήραν σαν μίζες πολιτικοί θα ασχολούμαστε τώρα; Εδώ έχουμε τις μπογιές και τα τρικάκια του "Ρουβίκωνα!!! Μην τα κάνουμε όλα ίσιωμα!

Υ.Γ: Αξιοσημείωτη είναι η υπερβολή κάποιων ενημερωτικών, υποτίθεται, ιστοσελίδων που αναφερόμενοι στο γεγονός κάνουν λόγο ότι συμμετείχαν 100 -για άλλες ήταν 150- άτομα, ενώ αναφερόμενες στις ζημιές που προκλήθηκαν, μόνο για θύματα δεν μιλάνε!

Υ.Γ2: Οπως αναμενόταν η Ν.Δ έβγαλε σχετική ανακοίνωση: «Μετά την έφοδο του Ρουβίκωνα ακόμη και στο Σ.τ.Ε. δεν έχει πια σημασία αν τα μέλη του δρουν με την ανοχή του Μαξίμου ή με τον εσκεμμένο αφοπλισμό της αστυνομίας», μας λέει ανάμεσα στα άλλα. Προφανώς δεν πληροφορήθηκε τα χθεσινά δημοσιεύματα που εμπλέκουν με νέα στοιχεία στελέχη της που φέρονται να "λαδώθηκαν" από την Novartis, οπότε δεν τοποθετήθηκε.

Υ.Γ3: Με σχετική ανάρτηση στο indymedia αναλαμβάνεται η ευθύνη για την δράση αυτή. 

Αποδομώντας την "θεωρία των δυο άκρων" που ξανάρθε στην επικαιρότητα με αφορμή τους τραμπουκισμούς σε βάρος του Μπουτάρη


Η γνωστή  θεωρία των «δυο άκρων» δεν είναι κάτι καινούργιο στην αστική πολιτική ορολογία. Είναι μια καραμέλα που πιπιλίζεται εδώ και δεκαετίες χωρίς ποτέ να λιώνει.
Την κατασκεύασε o "γέρος της δημοκρατίας" ο αποκαλούμενος και "παπατζής" Γ. Παπανδρέου για να την επαναφέρει ο Καραμανλής ο πρεσβύτερος τότε που μιλούσε για «αριστεροχουντισμό».

Ετσι λοιπόν και τώρα, ξαναήρθε στην επιφάνεια, με αφορμή τους τραμπουκισμούς σε βάρος του Μπουτάρη.
Αρχικά ακούσαμε την εκπρόσωπο τύπου της Ν.Δ., Μαρία Σπυράκη, να μιλάει για βία, παραλληλίζοντας τα φασιστοειδή της Θεσσαλονίκης με τις ακτιβιστικές δράσεις του «Ρουβίκωνα», για να ακολουθήσει το σημερινό τηλεοπτικό δελτίο της τηλεόρασης του Αλαφούζου στο οποίο Σία Κοσσιώνη και Παύλος Τσίμας κινήθηκαν ακριβώς στην ίδια κατεύθυνση.

Αναμενόμενο φυσικά και δεν μας προκαλεί καμιά εντύπωση. Θεωρούμε όμως σκόπιμο να ξανααναφερθούμε για την σκοπιμότητα αυτής της θεωρίας, που αποσκοπεί και ποιος είναι ο πραγματικός χαρακτήρας της.

Αντί για δικό μας σχόλιο παραθέτουμε σε ηχητικό ένα απόσπασμα από συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στον διαδικτυακό ραδιοσταθμό μας ο δημοσιογράφος  Δημήτρης Ψαρράς, καθώς και την σχετική τοποθέτηση του Ν. Μπογιόπουλου με την οποία ο κομμουνιστής δημοσιογράφος αποδομεί την ίδια θεωρία που έχει κάνει "ευαγγέλιο" η Ν.Δ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης.


Διαβάστε επίσης

 Κ. Μητσοτάκης: Παπαγαλίζοντας κι αυτός την ανιστόρητη και επικίνδυνη θεωρία των "δυο άκρων"  

Αι σιχτίρ πια με την παραχάραξη της Ιστορίας...

Γράφει ο mitsos175.

Τώρα που η Μεγάλη Ιδέα σκοτώθηκε κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή ας της κάνουμε ένα μνημόσυνο πριν προχωρήσουμε στα όσα οικτρά θα συμβούν στην Ελλάδα μετά το 1922. Απ τη χρονιά αυτή και μετά οι Έλληνες θα μάθουν να ζουν χωρίς τη Μεγάλη Ιδέα, αν και μερικοί ανεπίδεκτοι μαθήσεως δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς αυτήν ούτε σήμερα. Εν πάση περιπτώσει, ο καθένας με τις ιδέες τους και οι μεγαλοιδεάτες με τις δικές τους. Και δεν θα είχαμε καμιά πρόθεση να αντιδικήσουμε μαζί τους, αν δεν ήταν η Μεγάλη Ιδέα αυτή ακριβώς που σκότωσε την Ελλάδα και συνεχίζει να σκοτώνει ότι απέμεινε απ' αυτήν. 

Κατ' αρχήν Μεγάλη Ιδέα είναι η μεγάλη ιδέα που έχει κανείς για τον εαυτό του. Που, αν δεν μπορεί να την αντλήσει από τον ίδιο τον εαυτό του, την αντλεί από τους προγόνους του, ώστε να αισθάνεται κι αυτός σπουδαίος από σπόντα. Από ψυχολογικής απόψεως η μεγάλη ιδέα έχει σχέση με τον εγωισμό και μάλιστα σ εκείνη την παθολογική κατάσταση που λέγεται σολιψισμός, μια κατάσταση που εκφράζεται παραστατικά με το “είμαι κι ο πρώτος ρε”. Κι όταν ο πρώτος δεν ανέχεται την παρουσία δεύτερου και τρίτου, αρχίζει να καθαρίζει με την πρώτη ευκαιρία όλους τους παρακατιανούς από φόβο πως θα μπορούσαν να γίνουν πρώτοι.

Επί ιστορικού επιπέδου τούτη την κατάσταση εγκαινιάζουν οι Εβραίοι που θεωρούσαν τους εαυτούς τους “περιούσιο λαό”. Δηλαδή λαό που τον διάλεξε ο Θεός για να εκφράσει τη βούλησή του. Τους Εβραίους μιμήθηκαν οι ναζιστές. Κι επειδή οι Γερμανοί τώρα έπρεπε να είναι οι πρώτοι, εξόντωσαν τους Εβραίους, που έλεγαν πως είναι οι πρώτοι, οι εκλεκτοί του Θεού, κατ΄ επέκταση και της ιστορίας.

Τους Εβραίους, πολύ πριν τους ναζιστές, τους μιμήθηκαν και κάποιοι Έλληνες. Από τότε που πληροφορήθηκαν πως είναι απόγονοι ενδόξων προγόνων, άρχισαν να παραληρούν για να αντισταθμίσουν τις ελλείψεις τους σε γνώση, σε μυαλό αλλά και σε χρήμα.
Και ούτω πως γεννήθηκε η Μεγάλη Ιδέα λίγο μετά το πέρας της Ελληνικής Επανάστασης, κυρίως με τον Κωλέττη να πιστεύει πως το αρτιγέννητο Ελληνικό κράτος σιγά σιγά θα μεγαλώσει, και αν δεν κατακυριεύσει τον κόσμο, τουλάχιστο θα κυριεύσει “τα δικά μας εδάφη” αν και κανείς ακριβώς δεν ξέρει τι εννοεί όταν λέει δικά μας εδάφη. Την τεράστια περιοχή στην οποία εκτείνονταν οι Ελληνικές αποικίες της αρχαιότητας, οπότε θα έπρεπε να ελευθερώσουμε και τη Μασσαλία, την Αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, οπότε θα έπρεπε να ελευθερώσουμε όλη την περιοχή μέχρι τη Βόρεια Ινδία, ή μήπως την κολοσσιαία περιοχή στην οποία εκτεινόταν η Βυζαντινή Αυτοκρατορία;

Μια δεύτερη και λογικότερη παραλλαγή της Μεγάλης Ιδέας εμφανίζεται πολύ αργότερα την πρώτη δεκαετία του αιώνα μας με τον Ίωνα Δραγούμη. Ο οποίος πιστεύει τόσο πολύ στην αξία του ελληνικού πολιτισμού και την αφομοιωτική του δύναμη, που νομίζει πως αρκεί να υπάρχουν σκόρπιοι θύλακες ελληνισμού εδώ κι εκεί για να αναγεννηθεί απ αυτούς η Μεγάλη Ελλάδα, αν και δεν ξέρει πόσο μεγάλη θα είναι. Αν ζούσε σήμερα ο Δραγούμης θα τραβούσε τα μαλλιά του. Όχι μόνο θύλακες του ελληνισμού της διασποράς δεν υπάρχουν πια αλλά ούτε καλά καλά Ελλάδα. Η χώρα στην οποία ζούμε δεν είναι Ελλάδα είναι Βαρβαριστάν.”

 Από "Ιστορία (Κωμικοτραγική) του Νεοελληνικού Κράτους 1830-1974 - ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΑΦΑΗΛΙΔΗΣ"

Πάντα επίκαιρος ο ιστορικός. Το αφιερώνω σ' όλους τους πρόσφυγες όλων των εποχών.
Δεν γνώρισα παππού. Ο ένας σκοτώθηκε από Έλληνες στον Εμφύλιο, αφού έφυγαν οι κατακτητές, τους οποίους πολέμησε.
Ο άλλος σακατεύτηκε πολεμώντας στη Μικρά Ασία. Σώθηκε μετά από πολλές περιπέτειες, αφού άφησε πίσω τους περισσότερους συγγενείς και φίλους του, που σφάχτηκαν για να πλουτίσουν κάποιοι αδίστακτοι πουλώντας Μεγάλες Ηλίθιες Ιδέες. Τα ίδια καθάρματα εκμεταλλεύτηκαν άγρια, μετά την Καταστροφή, την ανάγκη των δυστυχισμένων προσφύγων.

Σήμερα, φασίστες 100% υπεύθυνοι με τους ομόλογους τους στη γείτονα για τους πολέμους και τις σφαγές, το παίζουν πατριώτες! Αι σιχτίρ πια με την παραχάραξη της Ιστορίας...

Bίντεο

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger