Νεοτερα

Ο ψεκασμός τώρα δικαιώνεται!

Από ΒΑΘΥ , Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2014 | 1:49 π.μ.

Γράφει ο  mitsos175
Ο ψεκασμός τώρα δικαιώνεται! Εμπρός στο δρόμο που χάραξε η μαστούρα! Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ κάνοντας αυνανισμό! Σήκω Ανδρέα για να δεις έχει γίνει της τρελής! Ο λαός δεν ξεχνά βλάπτουν τα ναρκωτικά! Ληγμένα εδώ και τώρα! Αλλαγή! Όχι το τελευταίο σύνθημα ήταν παλιό, του 80, δεν ταιριάζει στα νέα δεδομένα.

Τελικά το ΠΑΣΟΚ πάντα εκπλήσσει. Εκεί που λες ότι έχουν φτάσει στον πάτο, έχουν εξαντλήσει κάθε γελοιότητα, πάντα κάτι κάνουν και κατεξευτελίζονται. Βρε Πασόκοι αυτό που έχετε, χρήζει ψυχιατρικής παρακολούθησης. Είναι κλινική περίπτωση κι από τις βαριές. Προσέξτε το.
Από τη μια χειροκροτείτε το Γιωργάκη που κατέστρεψε όχι μόνο το κόμμα σας (αυτό είναι το μόνο καλό που έκανε) αλλά και τη χώρα. Χρεοκοπήσαμε χάρη στις πολιτικές του ΠΑΣΟΚ ιδιαίτερα χάρη στις ενέργειες του να φέρει το μνημόσυνο της οικονομίας και τα Τροϊκανά κοράκια.

Από την άλλη γιουχάρετε τον αρχηγό σας! Καλά κάνετε και τον γιουχάρετε το Βενιζέλο, αξίζει όχι μόνο αποδοκιμασίες αλλά φυλακή για να μην πω κρέμασμα, όμως θα σας πω κάτι συγκλονιστικό: Είναι ο αρχηγός σας! Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ! Σας ορκίζομαι, λέω αλήθεια! Πείτε μου τώρα, ποιός έκανε το Μπένυ αρχηγό; Ποιός τον ψηφίζει; Άμα δεν τον γουστάρετε γιατί ψηφίζετε το κόμμα του;

Ψηφίζετε πρώτα και μετά γιουχάρετε! Εντάξει, το έπαθαν πολλοί με τα δυο πάλαι ποτέ "κόμματα εξουσίας". Αλλά εσείς μετά ξαναψηφίζετε! Βλακεία; Μαζοχισμός; Αν είναι έτσι, πείτε το να σας αρχίσουμε κι εμείς στα κόλπα τα σαδομαζοχιστικά. Να σας βουτήξουμε να σας κάνουμε... ότι ο Μπένυ στην εξωτερική πολιτική. Για να το ευχαριστηθείτε το λέω.

Δεν υπάρχει λόγος για πολιτικά επιχειρήματα όσον αφορά το ΠΑΣΟΚ. Μόνο γέλιο ή κλάμα. Σαν ένα σατυρικό δράμα που έφθασε στο τέλος του και σε λίγο θα πέσει η αυλαία.

ΥΓ: Μήπως η κουταμάρα είναι κολητική; Μήπως κόλησαν από τη ΝΔ; Γιατί εκεί έγινε κάτι παρόμοιο: Πρώτα έλλεγαν αλήτη και προδότη το σαμαρά και μετά τον έβγαλαν αρχηγό! Τι να πω; Η TV φταίει.

Με τόσα σκοπίδια που μας ταίζει, λαλήσαμε...

Συμπληρώνονται, 30 χρόνια (2/9/1984) από την ημέρα που μας εγκατέλειψε ένας μεγάλος ηθοποιός συνειδητός και ασυμβίβαστος κομμουνιστής, υπόδειγμα αγωνιστή. Ο Μάνος Κατράκης. (Βίντεο)



Ο παραπάνω διάλογος του αλφαμίτη της Μακρονήσου με τον Μάνο Κατράκη την ώρα που τον βασάνιζε, αποκαλύπτει το μεγαλείο της συνείδησης του ανθρώπου που κάνει το χρέος του για το λαό του, έχοντας ακλόνητη πίστη στο δίκιο του. (την φωτογραφία που παραθέτουμε την έχει ανεβάσει στο φ/β ο φίλος Χρήστος Αβραμίδης).

Θα μπορούσαμε να γράψουμε πάρα πολλά γ’ αυτόν τον  υπέροχο, στρατευμένο στην υπόθεση της εργατικής τάξης καλλιτέχνη

Από τότε που πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο, το 1928 και για σχεδόν 50 χρόνια δίδαξε ήθος σεμνότητα, αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο έργο με συγκλονιστικές θεατρικές παρουσίες, παραδίδοντας παράλληλα μαθήματα αγωνιστικότητας, στο Μακρονήσι, τον Αϊ - Στράτη, την Ικαρία.

Το βίντεο που παραθέτουμε είναι χαρακτηριστικά για το έργο και την επαναστατική διαδρομή του Μάνου Κατράκη.

Εκαψαν φλάντζα κάποιοι ΠΑΣΟΚοι.

Από giorgis , Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2014 | 11:23 μ.μ.

Του Γ. Γ. 

Εδώ είναι που ταιριάζει γάντι η έκφραση: «Τι πίνουν και δεν μας δίνουν». Αναφερόμαστε στις αντιδράσεις των οπαδών του ΠΑΣΟΚ στην εκδήλωση που έκανε στο Ζάππειο το ΙΣΤΑΜΕ για τα 40 χρόνια από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ.

«Πολλοί από τους φίλους του ΠΑΣΟΚ που βρίσκονταν στην αίθουσα εκτός από τις αποδοκιμασίες προέβησαν και σε άσεμνες χειρονομίες», με αποδέκτη τον Ευάγγελο Βενιζέλο, διαβάζουμε στο enikos.gr που μας πληροφορεί επίσης ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ «αναγκάστηκε πολλές φορές να διακόψει την ομιλία του».

Κι ενώ οι οπαδοί του Γ. Παπανδρέου έδειχναν την «εκτίμηση» με χειρονομίες και αποδοκιμασίες στον ηγέτη του κόμματος τους, όταν ανέβηκε στο βήμα της εκδήλωσης το «ίνδαλμα» τους το αποθέωσαν με το σύνθημα  «Γιώργο γερά να πέσει η Δεξιά».
Εδώ είναι πια που η λογική παραδίδεται.

Αν είχαμε την αντίληψη του Π. Καμένου, θα λέγαμε ότι τους ψεκάζουν. Είναι δυνατόν να υπάρχουν άνθρωποι να επιδοκιμάζουν τον αρχιτέκτονα της παράδοσης του λαού και της χώρας στις διαθέσεις ντόπιου και αρπακτικού κεφαλαίου, αυτόν που στηρίζει αμετάκλητα τις ταξικές-μνημονικές επιλογές της συγκυβέρνησης; 

Αδικο τώρα έχει ο μπουμπούκος που τους παίρνει στο δούλεμα;


«Μπορούμε τώρα να δούμε να περνούν άνθρωποι που στάλθηκαν για να μας σκοτώσουν»: Η πανωλεθρία των Ναζί στη μάχη της Ουκρανίας και το Πανευρωπαικό ρεύμα εθελοντών στο Λαικό Στρατό της Νοβορωσίας!

«Η ιστορία όλων των επαναστάσεων, που’ γιναν στα περασμένα, μας δείχνει ότι τα μεγάλα λαϊκά κινήματα δεν είναι καθόλου κανένα αυθαίρετο και ασυνείδητο δημιούργημα των λεγόμενων "αρχηγών" ή των "κομμάτων", καθώς φαντάζονται οι αστυνομικοί και οι επίσημοι αστοί ιστοριογράφοι, παρά είναι αυτόματα κοινωνικά φαινόμενα γεννημένα από μια δύναμη φυσική, που την πηγή της την έχει στον ταξικό χαρακτήρα της σύγχρονης κοινωνίας». 

 Άρθρο της Ρόζας Λούξενμπουργκ στο περιοδικό "Neue Zeit", 14 Μάη 1902 (αναδημοσιεύτηκε στα Ελληνικά, στο περιοδικό "Σπάρτακος"). _____________________________________________________


Αντιγράφουμε κάποιες σημαντικότατες ειδήσεις από το «Solidarity campaign to the antifascist struggle in Ukraine»:

 Ο στρατός της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονιέτσκ κατέλαβε την παραθαλάσσια πόλη Novoazovsk στα νότια του Ντονιέτσκ. Το Novoazovsk δεν ήταν ποτέ στα χέρια των εξεγερμένων από την αρχή της σύγκρουσης και η κατάληψή του έχει προκαλέσει μεγάλο πανικό στις τάξεις της ουκρανικής κυβέρνησης, η οποία υποστήριξε δημοσίως ότι στις στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Novoazovsk πήραν μέρος ρωσικά στρατεύματα και οχήματα. Παρ’ όλα αυτά ενώ ο Ουκρανός πρωθυπουργός ζητούσε από τη Δύση να παρέμβει ενάντια στη ρωσική “εισβολή” στην Ουκρανία δίνοντας μεγάλη δημοσιότητα στη σύλληψη εννιά Ρώσων αλεξιπτωτιστών σε ουκρανικό έδαφος, λίγες ώρες μετά, ο Ουκρανός Πρόεδρος Πέτρο Ποροσένκο, πρότεινε στον Πούτιν κοινές περιπολίες στα ρωσο-ουκρανικά σύνορα. Ταυτόχρονα o εκπρόσωπος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας της Ουκρανίας, Andrey Lysenko, μιλώντας στον ουκρανικό τηλεοπτικό σταθμό ICTV στις 26/8 είπε ότι επικοινώνησε με συνοριοφύλακες οι οποίοι του δήλωσαν ότι δεν έχουν δει ρωσικά τανκς και στρατεύματα να εισέρχονται στην ευρύτερη περιοχή του Ντονιέτσκ…

Σε χθεσινή του παρέμβαση ο Βλαντιμίρ Πούτιν, αφού απέρριψε τις αιτιάσεις για στρατωιτική ανάμιξη της Ρωσίας στην Ουκρανία, ζήτησε από τις πολιτοφυλακές του Ντονιέτσκ να ανοίξουν “ανθρωπιστικό διάδρομο” ώστε να απελευθερωθούν τα εδώ και μέρες εγκλωβισμένα ουκρανικά στρατεύματα που αποδεκατίζονται στην περιοχή του Ντονιέτσκ.

Ο πρωθυπουργός της ΛΔ Ντονιέτσκ, Zakharchenko, συμφώνησε με την πρωτοβουλία Πούτιν υπό την προϋπόθεση όμως ότι τα εγκλωβισμένα στρατεύματα του Κιέβου θα παραδώσουν όλο τον εξοπλισμό τους για να μην ξαναχρησιμοποιηθεί αυτός εναντίον των κατοίκων του Ντονμπάς.

 Η κατάρρευση των φασιστικών στρατευμάτων του Κιέβου στην Ανατολική Ουκρανία έχει προκαλέσει εκδηλώσεις οργής στο Κίεβο και σ’ άλλες πόλεις, τόσο από υποστηρικτές της ακροδεξιάς που κατηγορούν την κυβέρνηση για ολιγωρία όσο και από μητέρες και συγγενείς στρατιωτών οι οποίοι σε κάποιες περιπτώσεις δήλωναν ότι δεν επιθυμούν τα παιδιά τους να γίνουν “ήρωες” γι’ αυτή την Ουκρανία.

Από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση του Κιέβου διά στόματος του προέδρου της Πέτρο Ποροσένκο επέρριψε την ευθύνη για την κατάρρευση και τον εγκλωβισμό μεγάλων ουκρανικών δυνάμεων στο Ντονιέτσκ, σε αξιωματικούς οι οποίοι το έβαλαν στα πόδια με τις μονάδες τους προκαλώντας πανικό και στις υπόλοιπες μονάδες. Άλλωστε, πάνω από 1.000 περιπτώσεις λιποταξιών, απειθαρχίας και αποφυγής εκτέλεσης καθηκόντων εξετάζονται από την ουκρανική δικαιοσύνη για Ουκρανούς στρατιώτες. Τέλος, 60 Ουκρανοί στρατιώτες πέρασαν εθελοντικά στη Ρωσία ζητώντας βοήθεια. Έτσι, ο αριθμός παρόμοιων περιπτώσεων απ’ την αρχή του πολέμου πέρασε τις 600. Κάποιοι εκ των Ουκρανών στρατιωτών που περνούν τα ρωσικά σύνορα δεν επιθυμούν να επιστρέψουν προκειμένου να μην πολεμήσουν αλλά και να μην αντιμετωπίσουν κυρώσεις.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι η σημαία της Novorossia κυματίζει πλέον στην πόλη Novoazovsk ενώ οι πολιτοφυλακές δηλώνουν ότι ελέγχουν όλα τα συνοριακά περάσματα με τη Ρωσία μεταξύ Ντονιέτσκ και Novoazovsk. Επιπλέον, σύμφωνα με πηγές της ΛΔ Ντονιέτσκ, μεγάλες ποσότητες πυρομαχικών και στρατιωτικού εξοπλισμού του ουκρανικού στρατού έχουν περάσει στα χέρια των πολιτοφυλακών.
Η χούντα του Κιέβου προσπαθεί να ανασυνταχθεί κι επιχειρεί επιθέσεις για τη δημιουργία διαδρόμων απεγκλωβισμού των δυνάμεών της στο Ντονιέτσκ. Παράλληλα, πραγματοποιεί τυφλούς βομβαρδισμούς στο κέντρο του Ντονιέτσκ.

  Πανευρωπαικό ρεύμα εθελοντών στο Λαικό Στρατό της Νοβορωσίας (από το iska.gr)!

Τη στιγμή που δεκάδες μισθοφόροι από ιδιωτικές εταιρείες πολεμούν στις τάξεις του Ουκρανικού στρατού, δεκάδες εθελοντές από ευρωπαϊκές χώρες έχουν ενταχθεί στο Λαϊκό Στρατό της Νοβορωσίας. Οι εθελοντές προέρχονται και από χώρες της Ε.Ε, όπως η Γαλλία, η Γερμανία, η Ισπανία, η Βρετανία αλλά και από άλλες χώρες όπως η Σερβία.

Ο Α. Mozgovoy, διοικητής της ταξιαρχίας «Prizrak», από την Περιφέρεια Lugansk, δήλωσε, σε συνέντευξή του στο ειδησεογραφικό πρακτορείο MK.ru, ότι σε ένα τάγμα του υπάρχουν μαχητές από τη Βουλγαρία, τη Σλοβακία και τη Γερμανία.

Η σερβική μονάδα «Jovan Shevich» (Σέρβος αξιωματικός που εγκαταστάθηκε, επικεφαλής Σέρβων εποίκων στην Ουκρανία το 18ο αιώνα) αριθμεί πάνω από 250 εθελοντές, δραστηριοποιείται ενεργά στην Περιφέρεια του Lugansk και είναι μια από τις δύο σερβικές μονάδες στη περιοχή.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Athens Courier υπάρχουν και Έλληνες εθελοντές, καθώς υπάρχει μια μεγάλη κοινότητα Ελλήνων στα ανατολικά της Ουκρανίας, η οποία επίσης έχει υποστεί τις συνέπειες της πολιτικής της κυβέρνησης του Κιέβου και πολλοί από τα μέλη της κατέφυγαν στο Rostov και στο Kuban.

 Η ιδεολογικοπολιτική σύνθεση των εθελοντών είναι ετερόκλητη και αντιφατική. Απόλυτα ετερόκλητη είναι και η σύνθεση των Ρώσων εθελοντών. Αυτοπροσδιορίζονται από κομμουνιστές έως οπαδοί της Ρωσικής Εθνικής Ενότητας του Barkashov, αλλά στη πλειοψηφία τους δεν ανήκουν σε οργανωμένες συλλογικότητας και η πολιτική τους συνείδηση είναι συνήθως αντιφατική. Στο πλευρό του Λαϊκού Στρατού, στην περιοχή του Γκουλιάι Πόλιε, μάχονται ακόμη και Ουκρανοί αναρχικοί αυτοπροσδιοριζόμενοι ως «Μαχνοβίτες».

Χαρακτηριστικές οι δηλώσεις του Γάλλου εθελοντή Guillaume: ''Πιστεύουμε ότι ο ουκρανικός στρατός δεν θα είναι σε θέση να αντέξει μέχρι το χειμώνα ...κάθε μέρα που περνάει χάνουν χρήματα, χάνουν το κίνητρο, χάνουν ανθρώπινο δυναμικό, χάνουν πυρομαχικά... είναι πολύ σημαντικό να δείξουμε ότι άνθρωποι από τη Δύση είναι διαφορετικοί από τις κυβερνήσεις τους και είναι έτοιμοι να έρθουν και να πολεμήσουν και να διακινδυνεύσουν τη ζωή τους για να υπερασπιστούν έναν άλλο κόσμο... δεν είμαστε παραστρατιωτικές ομάδες, μισθοφόροι ή επαγγελματίες στρατιώτες...''

'''Έχουμε πραγματικό κίνητρο, ενώ ο στρατός του Κιέβου, που είναι μαριονέτες του ΝΑΤΟ, δεν έχει κανένα απολύτως κίνητρο... δεν ξέρουν πραγματικά γιατί αγωνίζονται, και εναντίον ποιού αγωνίζονται.... αυτή είναι η κύρια δύναμή μας'', δηλώνει ένας άλλος Γάλλος εθελοντής, ο Nicola. Ενώ οι Ισπανοί εθελοντές τονίζουν την ανάγκη για επιπλέον εθελοντές, όχι μόνο στο στρατιωτικό επίπεδο αλλά και σε βοηθητικές υπηρεσίες. [video: Απόσπασμα από συνέντευξη Ισπανών εθελοντών]
Το φαινόμενο των εθελοντών δεν το συναντούμε για πρώτη φορά στον Ισπανικό Εμφύλιο. Υπάρχουν δεκάδες παραδείγματα (ήδη από τον 19ο αιώνα) και μια λιγότερη γνωστή σελίδα, που συνδέεται με την ελληνική ιστορία.
Στην επανάσταση στην Κρήτη, ενάντια στον Οθωμανικό ζυγό, το 1866-69 ως εθελοντής βρέθηκε, ανάμεσα σε άλλους, ο Γάλλος επαναστάτης (οπαδός του Μπλανκί ) Gustave Flourens. Ο Flourens το 1865, κυνηγημένος από τη γαλλική αστυνομία, ήρθε στην Αθήνα. Το 1866 κατέβηκε στη Κρήτη όπου ήδη στις τάξεις των επαναστατών πολεμούσαν πολλοί ξένοι, κυρίως γαριβαλδινοί Ιταλοί και ευρωπαίοι σοσιαλιστές και αναρχικοί από διάφορες χώρες. Πήρε μέρος σε πολλές μάχες, και κέρδισε τόσο πολύ την εκτίμηση των Κρητών, ώστε του δόθηκε ο βαθμός του λοχαγού και η Κρητική Εθνοσυνέλευση τον όρισε πρέσβη της στο βασίλειο της Ελλάδας. Ο Gustave Flourens τελικά σκοτώθηκε σε μάχη κατά τη διάρκεια της Κομμούνας του Παρισιού.

Ελάχιστες πληροφορίες υπάρχουν για τους υπόλοιπους Ευρωπαίους εθελοντές της επανάστασης του1866-69. Εκτός από τον Ιταλό αναρχικό Amilcare Cipriani, τον άνθρωπο που σήκωσε για πρώτη φορά τη σημαία της Διεθνούς σε οδόφραγμα στην ...Καπνικαρέα, ο οποίος επέστρεψε 30 χρόνια αργότερα, για να αγωνιστεί και πάλι «υπέρ των αδυνάτων Ελλήνων»... στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897.

Η αντιφατικότητα μάλλον δεν είναι προϊόν ή προνόμιο μόνο του 21ου αιώνα και μάλλον ανέκαθεν εχθρευόταν, στην πραγματική ζωή, τα «καθαρά σχήματα».

Υ.Γ Στην 1η φωτογραφία και το βίντεο, μια παρέλαση διαφορετική απ’ τις άλλες: Αντάρτισσες του Λαικού Στρατού, με όπλα που έφεραν ξιφολόγχες, ηγούνται της «παρέλασης» φασιστών αιχμαλώτων (κάποια απ’ τα πολλά ναζιστικά μισθοφορικά αποβράσματα, που αιχμαλώτισαν) στο Ντονέτσκ, την ημέρα της ουκρανικής γιορτής για την ανεξαρτησία της χώρας. Σε μια κίνηση, που είχε στόχο να φανεί ότι οι αιχμάλωτοι είναι ρυπαροί, οχήματα οδοκαθαρισμού ακολουθούσαν και καθάριζαν εκεί όπου οι αιχμάλωτοι είχαν περπατήσει. Έτσι ακριβώς, όπως αξίζει στους βάρβαρους εισβολείς!

Στη 2η φωτογραφία: Γνωστός φασίστας. παρασημοφορείται από τον πρόεδρο της Ουκρανικής Βουλής Turchinov. Ο φασίστας ανήκει στην ναζιστική οργάνωση με το εύγλωττο όνομα «Misantrhopic Division» (μετάφραση: Μισανθρωπική Μεραρχία). Για περισσότερες πληροφορίες η σελίδα τους στο VKontakte (τη ρωσική εκδοχή του facebook)

Ακόμα και να μην καταλαβαίνουμε ρωσικά, οι φωτογραφίες είναι άκρως κατατοπιστικές για τους άξιους συνεχιστές των SS, που στηρίζει με κάθε μέσο η «δημοκρατική» Δύση. Best photo: http://vk.com/w8tan... μια αντιγραφή αφίσας των γνήσιων γερμανών ναζί της δεκαετίας 30. Στη θέση της σβάστικας το Wolfsangel (τσιγκέλι του λύκου) των SS και η επιγραφή (με γοτθικούς χαρακτήρες όπως και τότε) "Σλάβα Νάτσι" (δόξα στο έθνος).

 Και μην ξεχνάμε: Να κρατήσουμε ψηλά, το πνεύμα του Μετώπου! askordoulakos

"Παίζουν" αναβολικά στην στρατιωτική σχολή Ευελπίδων;

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΕΙ ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΣ: «ΠΑΙΖΟΥΝ» ΑΝΑΒΟΛΙΚΑ ΣΤΗΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ;

ΜΕ ΑΙΣΘΗΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΑΝΑΒΟΛΙΚΩΝ ΣΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ

Το θέμα με το διπλό φονικό στη Μάνη, με θύματα έναν λαθρέμπορο αναβολικών και το φίλο του Επαγγελματία Οπλίτη στο Ελληνικό Στρατό, με εμπλοκή θυμάτων και δολοφόνων με την ναζιστική συμμορία Χρυσή Αυγή,  ανοίγει μια σειρά από θέματα: τη σχέση του φασισμού με το κοινό ποινικό έγκλημα, με το κοινωνικό περιθώριο, τη ροπή στα όπλα και τη βία, αλλά και την ναζιστική διείσδυση στις Ένοπλες Δυνάμεις, την συγκάλυψη της δράσης της από την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία, τους λόγους που συμβαίνει αυτό.

Ανοίγει όμως και ένα άλλο ζήτημα που δεν διακρίνεται με την πρώτη ματιά. Είναι πολύ δύσκολο να πιστέψουμε ότι το εμπόριο αναβολικών ουσιών γινόταν μόνο έξω και δεν γινόταν μέσα στο στρατό.
Είναι ευκαιρία να μιλήσουμε ανοικτά για τα αναβολικά στο στρατό και ξεκινάμε παρουσιάζοντας την κατάσταση που επικρατεί στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Την ανώτερη στρατιωτική σχολή, που σχετικά πρόσφατα αμαυρώθηκε από τη δράση των ακροδεξιών σπουδαστών που επέλεξαν να μετατρέψουν σε Γιορτή της Χούντας των Συνταγματαρχών, τη μέρα Μνήμης και Τιμής της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Θυμίζουμε ότι και πάλι επί υπουργίας Δ.Αβραμόπουλου στο ΥΠΕΘΑ, οι πρωταγωνιστές ακροδεξιοί σπουδαστές «είχαν πέσει στα μαλακά»…

 Ας ανοίξουμε επομένως την συζήτηση, απευθυνόμενοι στην λαική οικογένεια και την νεολαία, τονίζοντας ότι το ζήτημα έχει βαθιές ρίζες σε συντηρητικές-αντιδραστικές αντιλήψεις και πρότυπα συμπεριφοράς, είναι συνυφασμένο με την ίδια την εκπαιδευτική διαδικασία και δεν έχει να κάνει με τη μεμονωμένη παραβατική ή ανεύθυνη συμπεριφορά ορισμένων.

Όλη η εκπαιδευτική διαδικασία στηρίζεται σ’ ένα διαρκές πνεύμα ανταγωνισμού στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Θα περίμενε κανείς ότι οι υποψήφιοι αξιωματικοί κυνηγάνε βάσεις και όρια. Αντίθετα, όμως, επικρατεί η τάση για σκαρφάλωμα στη συνολική κατάταξη και σε αυτό συνυπολογίζονται οι επιδόσεις στα μαθήματα και τα αγωνίσματα. Από τα αγωνίσματα ξεχωριστή σημασία έχει ο στίβος μάχης όπου περισσότερη σημασία έχει το ποιος θα έρθει πρώτος, δεύτερος κ.ο.κ.

Η σχολή ενθαρρύνει τον ανταγωνισμό, ενώ είναι κοινή αίσθηση ότι έτσι χτίζονται καριέρες! Οι υποψήφιοι με υψηλότερη βαθμολογία αποκτούν πλεονέκτημα στην επιλογή των σωμάτων (μηχανικοί, τεχνικοί κ.ά.) ή όπλων (πεζικό, τεθωρακισμένα). Η κατάταξη έχει σημασία στην ιεραρχία και σε ακολουθεί σε όλες τις επόμενες κρίσεις. Υπάρχουν, όμως, και άλλα πλεονεκτήματα. Ο πρώτος για παράδειγμα τεταρτοετής γίνεται αρχηγός της σχολής, μένει μόνος του σε ένα ολόκληρο κτήριο και έχει όλους τους άλλους για υπηρέτες.

Αντίστοιχα όλη η διδασκαλία περί μαχιμότητας και αριστείας (με μπόλικες δόσεις εθνικισμού…) διαμορφώνει και αντίστοιχα πρότυπα. Πολλοί ευέλπιδες αποκτούν στερεότυπα περί ανδρισμού και «ακραίου», χαρακτηρίζονται από υπέρμετρο εγωισμό μακριά από οποιαδήποτε έννοια συλλογικότητας και αλληλεγγύης.

Όλα τα παραπάνω εξηγούν και το βασικό κίνητρο πολλών υποψηφίων να «χτίσουν σώμα», να φουσκώσουν, να σημειώσουν τις καλύτερες επιδόσεις παρόλο που θα μπορούσαν να έχουν ικανοποιητικές επιδόσεις με πολύ λιγότερη προσπάθεια.

Σοκάρει η αλλαγή από το πρώτο στο δεύτερο έτος. Πολλοί υποψήφιοι αυξάνουν τη μυϊκή τους μάζα κατά 10-15 και παραπάνω κιλά. Αυτή η μεταβολή δε μπορεί να γίνει μόνο με γυμναστική και απλά συμπληρώματα διατροφής (πρωτεΐνες γάλακτος κλπ). Χρειάζονται παράνομες ουσίες με πιο φθηνή και συνηθισμένη κρεατίνη.

Οι στρατιωτικοί γιατροί αναγνωρίζουν τι συμβαίνει. Δεν τους αφήνουν περιθώριο για αμφιβολίες τα περιστατικά με αρρυθμίες – ταχυκαρδίες που συμβαίνουν συνήθως την περίοδο των εξετάσεων (Ιούνιος-Ιούλιος). Υπάρχουν περιστατικά που παραδέχτηκαν τη χρήση ενέσιμων νιτριωδών ουσιών που διαστέλλουν τα αγγεία και αυξάνουν την κυκλοφορία του αίματος. Ουσίες προφανώς παράνομες που σε συνδυασμό με καρδιολογικά προβλήματα μπορούν να οδηγήσουν σε πολύ άσχημες καταστάσεις. Στην ίδια λογική και οι πολύ συχνές αιτήσεις για εξετάσεις αίματος. Υπάρχουν υποψήφιοι που ζητάνε προληπτικές εξετάσεις χωρίς προφανή λόγο κάθε τρεις μήνες! Ελέγχουν με αυτόν τον τρόπο την ζημιά που συντελείται στα νεφρά τους.
Τα στοιχεία που έχουμε είναι συγκεκριμένα και αποδεικνύουν μια σαφή τάση.

Δεν έχουμε καμία διάθεση να κάνουμε γενικεύσεις για να «στιγματίσουμε» την Σχολή Ευελπίδων.
Κάνουμε μετριοπαθείς εκτιμήσεις και πιθανόν τα πράγματα να είναι πολύ χειρότερα.
Αν θέλουν στο ΓΕΣ μπορούν να δουν την πραγματική εικόνα (αν δεν την ξέρουν ήδη…).
Και σίγουρα απαιτείται η άμεση λήψη μέτρων.

ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ          
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932 955437

Ο Σαμαράς και η καταραμένη κοινωνία!

Πηγή: Γεράσιμος Χολέβας - "Ημεροδρόμος"

«Η ανεργία είναι ο πιο ύπουλος και σκληρός αντίπαλος της κοινωνίας, καθώς υπονομεύει τα όνειρα της νεολαίας». Εάν την άκουγε κανείς αυτή τη φράση από οποιονδήποτε άλλο, εκτός από τον πρωθυπουργό, θα μπορούσε να πει πως είναι μια γενικόλογη διαπίστωση.

Είναι, όμως, μια φράση του πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά, στη σύσκεψη του Κυβερνητικού Συμβουλίου Απασχόλησης, στο Μέγαρο Μαξίμου. Το είπε ο πρωθυπουργός μιας χώρας που ένας στους δύο νέους δεν έχουν δουλειά, στην Ελλάδα των μισθών με τα λίγα κατοστάρικα και των μαγαζιών που κλείνουν.

Αλήθεια, γιατί  είναι ύπουλη η ανεργία; Τι είναι η ανεργία, κάποιο ύπουλο χτύπημα που δεν το περιμένει ο νέος; Αρκετά, πια, με τη μεταφυσική. Σε λίγο θα μας πούνε ότι η κακή ανεργία ήρθε από μακριά για να διαλύσει τη χώρα! Για όλα φταίει, λοιπόν, η καταραμένη κοινωνία…

Στην κοινωνία υπάρχουν συγκεκριμένα δεδομένα, που έχει να αντιμετωπίσει ο νέος, ο εργαζόμενος, ο άνεργος. Αυτά τα δεδομένα δεν τα διαμόρφωσε κανένας εξωγήινος, αλλά η κυβέρνηση, με τους νόμους και τα μνημόνια. Δεν ήρθαν από τον ουρανό οι άθλιες σχέσεις εργασίας, που, υποτίθεται, πως θα έφερναν «περιβόητη» ανταγωνιστικότητα.

Ας πει κάποιος ότι βρήκαμε μια λέξη, ενώ ο πρωθυπουργός είπε τόσα άλλα πράγματα, για το καλό μας. Στην πολιτική υπάρχει και το επικοινωνιακό κομμάτι και τέτοιου είδους φράσεις δεν λέγονται από ένα έντονο συναίσθημα. Δεν πιέστηκε ο Σαμαράς από την ανεργία στη χώρα κι έβγαλε από μέσα του τον καημό του. Αυτή η φράση παίζει παντού και η αναπαραγωγή της, μέχρι το βράδυ, θα διαμορφώσει ένα ολόκληρο κλίμα, μια μέρα πριν φύγουν οι υπουργοί για το Παρίσι, για τη συνάντηση με την τρόικα.

Για να είμαστε δίκαιοι με τον πρωθυπουργό να πούμε ότι έταξε 770.000 θέσεις εργασίας. Μέχρι πότε; Μέχρι το 2020! Όταν φτάσει το 2020 και δεν υπάρχουν αυτές οι θέσεις εργασίας, τότε να ζητήσουμε τον λόγο από τον Σαμαρά…

1 Σεπτεμβρίου 1946. Το δημοψήφισμα του τρόμου και της νοθείας για την επάνοδο του Γεώργιου Γλύξμπουργκ

Του Γιώργου Αλςξάτου

Έχει μείνει σαν μία από τις πιο μελανές σελίδες στην ελληνική πολιτική ιστορία. Ως η αποκορύφωση εκείνων των μεθοδεύσεων που είχαν αρχίσει ήδη από τα χρόνια της Κατοχής, για την παραβίαση της λαϊκής θέλησης και την παλινόρθωση του προπολεμικού καθεστώτος. Που δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί παρά μόνο με τη βίαιη συντριβή του γιγάντιου εαμικού κινήματος, εκείνης της ευρύτατης συσπείρωσης αριστερών πολιτικών και λαϊκών κοινωνικών δυνάμεων που έθετε ως στόχο την Εθνική Απελευθέρωση και την κατάκτηση της λαϊκής κυριαρχίας, ως προϋποθέσεων για τον κοινωνικό μετασχηματισμό.

Κατά παράβαση και σ’ αυτό το σημείο της Συμφωνίας της Βάρκιζας, της 12ης Φεβρουαρίου 1945, το δημοψήφισμα για το πολιτειακό ζήτημα (τη μορφή του πολιτεύματος, ως βασιλευόμενης ή αβασίλευτης δημοκρατίας) δεν πραγματοποιήθηκε, όπως είχε συμφωνηθεί, μέσα στο 1945 και πριν από τις βουλευτικές εκλογές. Μεθοδεύοντας τη νόθευση της λαϊκής βούλησης, οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις και οι βρετανοί προστάτες τους επέλεξαν την πρόταξη των βουλευτικών εκλογών, ώστε, μέσω της τρομοκρατίας και της νοθείας της λαϊκής ψήφου,  να έχουν αναδειχθεί σε νομότυπη κυβέρνηση.
Οι εκλογές της 31ης Μαρτίου 1946 έγιναν ακριβώς υπό τέτοιες συνθήκες και με την αποχή του συνόλου των αριστερών δυνάμεων και μέρους του βενιζελογενούς Κέντρου, που αρνήθηκαν, έτσι, τη νομιμοποίηση των   εκ των προτέρων δεδομένων αποτελεσμάτων. Η αποχή έδωσε, με τη σειρά της, τη δυνατότητα ακόμη μεγαλύτερης κοινοβουλευτικής δύναμης στις ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Σύμβολο αγώνα οι Παλαιστίνιοι

 Πηγή: Του Αρης Χατζηστεφάνου - "Πριν"


Είναι φαίνεται γραφτό στη μοίρα του παλαιστινιακού λαού να γιορτάζει τις ηθικές αλλά και στρατιωτικές νίκες του πάνω σε σωρούς ερειπίων.
Οι ξέφρενοι πανηγυρισμοί που ακολούθησαν την ανακοίνωση της εκεχειρίας με το Ισραήλ δεν ήταν η χαρά του ανίσχυρου, που πιστεύει ότι τελείωσαν τα δεινά του, αλλά η κραυγή χαράς ενός λαού που απέδειξε ότι μπορεί να αντισταθεί σε έναν από τους ισχυρότερους στρατούς της Μέσης Ανατολής.

Παρά το γεγονός ότι θρηνούν περισσότερους από 2.000 νεκρούς, περίπου 100.000 άστεγους και τρομακτική καταστροφή βασικών υποδομών, οι Παλαιστίνοι θα αποτελούν για αρκετές ακόμη δεκαετίες το απόλυτο σύμβολο ενός λαού που αντιστέκεται.

Ύστερα από τόσα χρόνια συγκρούσεων, το Ισραήλ φαίνεται να μην κατανοεί τον βασικότερο κανόνα μιας ασύμμετρης μάχης σε κατοικημένες περιοχές: ότι ο χρόνος είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του
τακτικού στρατού. Ύστερα από 50 ημέρες της πιο βάρβαρης επίθεσης που έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα τα τελευταία χρόνια, οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις δεν κατάφεραν κανένα στρατηγικό τους στόχο. Αντίθετα, από τις πρώτες ημέρες, όταν επιχείρησαν να μετακινήσουν και χερσαίες δυνάμεις στο εσωτερικό της Γάζας, ήταν σαφές ότι δεν μπορούσαν να κάμψουν την ένοπλη παλαιστινιακή αντίσταση.

Ο σχετικά μεγάλος αριθμός νεκρών ισραηλινών στρατιωτών και τα ιδιαίτερα χαμηλά ποσοστά αμάχων που σκοτώθηκαν από την πλευρά του Ισραήλ καταρρίπτουν, ως ένα βαθμό και την άποψη ότι οι Παλαιστίνιοι μαχητές πραγματοποιούν απλώς τυφλά χτυπήματα - ένα από τα βασικά επιχειρήματα των υποστηρικτών του Ισραήλ που επιχειρούν να αποδείξουν ότι και οι δυο πλευρές ευθύνονται για εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Για τρίτη συνεχή φορά μέσα σε διάστημα έξι ετών το Ισραήλ δέχθηκε μια ακόμη στρατηγική ταπείνωση καταφέρνοντας να ενισχύσει πολιτικά τον αντίπαλό του - στη συγκεκριμένη περίπτωση τη Χαμάς.
Παρά το γεγονός ότι ο πρόεδρος Αμπάς επιχείρησε να καρπωθεί την είδηση της ανακωχής, όλοι πλέον αναγνωρίζουν ότι η ισραηλινή επιδρομή έσωσε την αντίπαλη οργάνωση, η οποία για πρώτη φορά αμφισβητούνταν ανοιχτά στο εσωτερικό της Γάζας. Οι επιπτώσεις του αποκλεισμού και η αδυναμία πληρωμής των δημοσίων υπαλλήλων σε συνδυασμό με καταγγελίες διαφθοράς είχαν οδηγήσει τη δημοτικότητα της Χαμάς στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων χρόνων. Υπό αυτές τις συνθήκες, άλλωστε, είχε αναγκαστεί να αποδεχθεί και τους περισσότερους όρους που είχε θέσει ο Μαχμούντ Αμπάς για το σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής συνεννόησης, που θα οδηγούσε τους Παλαιστίνιους σε εκλογές.

Η σύγκρουση όμως με το Ισραήλ ενίσχυσε και πάλι το κύρος της στο εσωτερικό της Γάζας, μαζί φυσικά με όλες τις ένοπλες οργανώσεις που πολέμησαν το Ισραήλ.
Στην πραγματικότητα βέβαια ο μεγάλος νικητής δεν είναι κάποια από τις δυο κυρίαρχες οργανώσεις της Γάζας ή της Δυτικής Όχθης αλλά η αίσθηση ομοψυχίας που κυριάρχησε στα παλαιστινιακά εδάφη
και η οποία ωθεί και τις πολιτικές ηγεσίες των διαφορετικών παρατάξεων σε νέα πολιτικά μονοπάπα.

Το βασικότερο πρόβλημα των Ισραηλινών ήταν όπ η μεγάλη διάρκεια της επίθεσης, σε συνδυασμό με την παρουσία ξένων δημοσιογράφων και μέσα στη Γάζα, προκάλεσε πρωτοφανή αντιστροφή του διεθνούς κλίματος ακόμη και σε χώρες που παραδοσιακά στήριζαν το Ισραήλ.

Για πρώτη φορά, το 62% των Βρετανών υποστηρίζει ότι το Ισραήλ πραγματοποιεί εγκλήματα πολέμου, ενώ στη Γαλλία το ποσοστό όσων υποστήριξαν την ισραηλινή επιδρομή έπεσε στο ιστορικά χαμηλό 12%.

Αυτή η μεταστροφή μεταφράζεται και σε περιορισμό της εξαγωγής όπλων προς το Ισραήλ. Η Ισπανία ανακοίνωσε πάγωμα της πώλησης όπλων, ενώ στη Φινλανδία ο υπουργός Εξωτερικών και 250 προσωπικότητες ζήτησαν οριστική διακοπή κάθε είδους στραπωτικής συνεργασίας αλλά και την επιβολή κυρώσεων.
Ακόμη πιο θεαματική ήταν η επιτυχία του εμπορικού μποϊκοτάζ, που πραγματοποιούν οργανώσεις
όπως το BDS, αναγκάζοντας αρκετούς ισραηλινούς παραγωγούς να προσφεύγουν πανικόβλητοι στην κυβέρνηση ζητώντας επιδοτήσεις.
Ακόμη και η ΕΕ, που παραδοσιακά στηρίζει με κάθε μέσο τη γενοκτονία των Παλαιστινίων, έχει ανακοινώσει ότι από 1η Σεπτεμβρίου απαγορεύει την εισαγωγή ζωικών προϊόντων που προέρχονται από ισραηλινούς εποικισμούς σε κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη.

Θλιβερή εξέλιξη για ολόκληρο τον πλανήτη αποτέλεσε και πάλι η αμερικανική κοινή γνώμη που συνέχισε να υποστηρίζει τη σφαγή στη Γάζα σε ποσοστό 57%. Δεχόμενοι την καθημερινή διαστρέβλωση της πραγματικότητας από τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης οι πολίτες των ΗΠΑ πιστεύουν, σε ποσοστό που αγγίζει το 70%, ότι η χώρα τους πρέπει να αυξήσει τις εξαγωγές οπλικών συστημάτων προς το Ισραήλ.

Παρ’ όλα αυτά για πρώτη φορά στην ιστορία των τελευταίων δεκαεπών το ενδεχόμενο να οδηγηθεί το Ισραήλ στο Ποινικό Δικαστήριο της Χάγη: για εγκλήματα κατά τη; ανθρωπότητας έφτασε να ακούγεται σε διεθνή μέσα ενημέρωσης - αν και οι πιθανότητες παραμένουν ισχνές.

Η αδυναμία της ισραηλινής πολεμικής μηχανής μεταφράζεται σταδιακά και σε πολιτικούς τριγμούς και στο εσωτερικό του Ισραήλ. Τα σημάδια εκφασισμού της ισραηλινής κοινωνίας, που κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά σε τέτοια έκταση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αντικατοπτρίζουν και την ακόμη πιο δεξιά στροφή που αναμένεται να πάρει το πολιπκό σκηνικό στο Τελ Αβίβ.

Ο αιμοσταγής Μπ. Νετανιάχου.ο οποίος πλέον έχει φτάσει να συμπεριλαμβάνεται στην κατηγορία των «κεντρώων μετριοπαθών», έδειξε ότι δεν ελέγχει ούτε το υπουργικό του συμβούλιο, αφού απέφυγε να περάσει την πρόταση εκεχειρίας από ψηφοφορία - όπου αναμενόταν να υποστεί ταπεινωτική πολιτική ήττα. «Απλώς άρπαξε την ευκαιρία να τερματίσει τις επιχειρήσεις» σχολίαζε την επόμενη ημέρα η ισραηλινή εφημερίδα Χααρέτζ.

Ενδεικτικό του αδιεξόδου στο οποίο οδηγείται το Ισραήλ είναι ότι η επιθυμία του ακροδεξιού πολιτικού κατεστημένου αλλά και της κοινής γνώμης για όλο και περισσότερο αίμα Παλαιστινίων προσκρούει αναγκαστικά στο ρεαλισμό της στρατιωτικής ηγεσίας που γνωρίζει καλύτερα τα όρια
των επιχειρησιακών της δυνατοτήτων.

Στραηωτικοί αναλυτές και επιτελείς των ενόπλων δυνάμεων προειδοποιούσαν συνεχώς όπ οι κραυγές των πολιτικών για χερσαία εισβολή και κατάληψη της Γάζας δεν μπορεί να συζητείται σοβαρά υπό αυτές ης συνθήκες.
Μια χώρα όμως στην οποία οι πολιτικοί ζητούν περισσότερα από όσα μπορούν να δώσουν οι στραηωηκοί θυμίζουν ης τελευταίες ημέρες του Χίτλερ στο Βερολίνο.

Αιδώς Αργείοι

Θυμάμαι ότι στα χρόνια της δικτατορίας τα αισθήματα που πάλευαν μέσα μας ήταν απ' τη μια ο θυμός, η οργή και η αγανάκτηση για την βάναυση καταπάτηση των δημοκρατικών, πολιτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας, κι απ' την άλλη η θλίψη και η ντροπή για τα γελοία πρόσωπα που μας κυβερνούσαν, αλλά και για την παθητική στάση τηε συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού. Για τους συντρόφους μας στους αγώνες των οικοδόμων της περιόδου 1963-66 που έγιναν εργολάβοι, απόχτηοαν δικό τους διαμέρισμα, Ι.Χ. και εξοχικό και διασκέδαζαν στα σκυλάδικα.

Το ίδιο αισθάνομαι και τώρα, θυμό, οργή και αγανάκτηση για τα μνημόνια, τις νομοθετικές πράξεις και τις υπουργικές αποφάσεις, για την ανάλγητη εφαρμογή τους και για τις συνέπειές τους. Θλίψη και ντροπή για την απώλεια τηε εθνικής μας αξιοπρέπειας μπροστά στους υπαλλήλους της τρόικας, απ' τους οποίους περιμένουμε την έγκριση για κάθε μας βήμα, για τον θίασο ποικιλιών της κυβέρνησης των Σαμαρά-Βενιζέλου, για τους 151 βουλευτές που τους στηρίζουν, για τις υπογραφές του Κάρολου Παπούλια και για τα «παπαγαλάκια» που επαναλαμβάνουν σε όλα τα μέσα τη γελοία προπαγάνδα τους.

Αλλά και για μερικούε συντρόφους από τα παλιά, που -για ποιο λόγο άραγε;- εξευτελίζονται καθημερινά τσαλανουτώντας στο βόθρο τηε «Ελιάς», προκειμένου εξασφαλίσει η συγκυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ τους 180 βουλευτές της εκλογής προέδρου, ώστε να παρατείνει άλλα δύο χρόνια τη ζωή της, για να μπορέσει να ολοκληρώσει το καταστροφικό τηε έργο.

Αιδώς Αργείοι.

Πηγή: Γιώργος Ι. Βοϊκλής - "Δρόμος τη; Αριστεράς"

Εξω οι ισραηλινοί φονιάδες από την Ελλάδα!

Ολοι έξω από το ίδρυμα Κακογιάννη, Πειραιώς 206 (ύψος Χαμοστέρνας), Ταύρος

την Τετάρτη 3 Σεπτέμβρη, στις 5:30μμ

Να σταματήσουμε τα θεατρικά σεμινάρια των σιωνιστών εγκληματιών πολέμου

Αυτό ξεπερνά κάθε όριο. Αυτοί που επί 51 μέρες δολοφονούσαν μεθοδικά τον άμαχο πληθυσμό της Γάζας και κατέστρεφαν κατοικίες, νοσοκομεία, δημόσια ιδρύματα, υποδομές, οργανώνουν στην Αθήνα θεατρικά σεμινάρια που θα καταλήξουν σε μια παράσταση βασισμένη στη «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη!

Οι σύγχρονοι ναζί προσπαθούν να κρύψουν τα μαζικά εγκλήματά τους, τη γενοκτονία ενός λαού, βρομίζοντας ένα αντιπολεμικό έργο!

Αυτό το ανοσιούργημα θα διαπραχτεί στο Ιδρυμα Μ. Κακογιάννης, σε συνεργασία με το Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ και με τη γενναία χορηγία της σιωνιστικής πρεσβείας στην Αθήνα.

Κάτι ανάλογο έγινε πριν λίγο καιρό στη Θεσσαλονίκη, όπου οι διοργανωτές της Διεθνούς Εκθεσης Βιβλίου, πάντα με τη χορηγία της σιωνιστικής πρεσβείας, επέλεξαν το Ισραήλ ως «τιμώμενη χώρα», προβάλλοντας ως «φιλειρηνιστές» συγγραφείς ακόμη και «γεράκια» της ισραηλινής εισβολής στο Λίβανο το 2006!

Αν τότε η πρόκληση πέρασε με λίγες σχετικά διαμαρτυρίες, τώρα δεν πρέπει να περάσει. Αχνίζει ακόμη το αίμα των αμάχων της Γάζας στους δρόμους και τα ερείπια της Γάζας. Δεν είναι δυνατόν να ανεχτούμε πλέον την παρουσία των σιωνιστών στην Ελλάδα και τη διείσδυσή τους σε κάθε πτυχή της πολιτιστικής ζωής του τόπου. Τέτοιες εκδηλώσεις είναι ντροπή για τον ελληνικό λαό και δεν πρέπει να επαναληφθούν.

Η πρεσβεία του Ισραήλ στην Αθήνα είναι ο επίσημος εκπρόσωπος του σιωνιστικού κράτους των ναζιστών δολοφόνων.

Το Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ «κάθεται» πάνω σε αρπαγμένη παλαιστινιακή γη, έφτιαξε τη βιβλιοθήκη του αρπάζοντας χιλιάδες βιβλία από παλαιστινιακές βιβλιοθήκες, έχει στο διοικητικό του προσωπικό ακόμα και στελέχη των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών, αποδεδειγμένους εγκληματίες πολέμου και στη διάρκεια της τελευταίας γενοκτονικής επίθεσης στη Γάζα διοργάνωνε καμπάνιες υποστήριξης του σιωνιστικού στρατού!

Μ' αυτούς συνδιοργανώνει θεατρικά σεμινάρια το Ιδρυμα Κακογιάννης! Μ' αυτούς θα ανεβάσουν τη «Λυσιστράτη» όσοι και όσες επιλέξουν να πάρουν μέρος στα σεμινάρια!

Πριν μερικές μέρες, ο ισπανός προπονητής της «Μακάμπι» του Τελ Αβίβ παραιτήθηκε και επέστρεψε στην πατρίδα του, γιατί δεν μπορούσε να ανεχθεί τη σφαγή των αμάχων της Γάζας. Οι ποδοσφαιριστές της εθνικής ομάδας της Αλγερίας και ένας γερμανός διεθνής ποδοσφαιριστής τουρκικής καταγωγής θέλησαν να δώσουν την αμοιβή τους από τη συμμετοχή στο Μουντιάλ στα παιδιά της Γάζας.

Είναι δυνατόν έλληνες και ελληνίδες άνθρωποι του θεάτρου να κλείσουν με κυνισμό τα μάτια τους και να συμμετάσχουν σε θεατρικά σεμινάρια που οργανώνουν οι σιωνιστές δολοφόνοι;

Αν το κάνουν, αν το Ιδρυμα Κακογιάννης δεν ακυρώσει τα σεμινάρια, αν όσοι και όσες δήλωσαν συμμετοχή δεν την ακυρώσουν, θα νίψουν τα χέρια τους σε ματωμένους νιπτήρες, για να θυμηθούμε τον Μπρεχτ.

Στην Ελλάδα των μνημονίων, του εργασιακού μεσαίωνα, της πολιτικής και κοινωνικής παρακμής, η εξωνημένη αστική διανόηση έχει ευθυγραμμιστεί πλήρως με κάθε πτυχή της υποδούλωσης που ακολουθεί χωρίς δισταγμό η άρχουσα τάξη. Η μείωση των κονδυλίων για την τέχνη και τον πολιτισμό, όμως, δεν μπορεί ν' αποτελέσει δικαιολογία για συνεργασία με τους σιωναζί δολοφόνους του Ισραήλ.

Η πολιτιστική παράδοση του λαού μας άλλους δρόμους υποδεικνύει. Τους δρόμους που χαράχτηκαν στα μαύρα χρόνια της κατοχής και στα πέτρινα χρόνια των διώξεων ενάντια στους αγωνιστές. Τότε που η συντριπτική πλειοψηφία των πνευματικών ανθρώπων και των καλλιτεχνών συντάχθηκε με τη λαϊκή θέληση και φώναξε κι αυτή ότι είμαστε λαός ελεύθερων και όχι ραγιάδων και προσκυνημένων.

Αυτό το φορτίο περνάει από γενιά σε γενιά, περνάει στον κόσμο που αγωνίζεται καθημερινά, στον κόσμο που υπερασπίζεται το δίκιο και τη λευτεριά. Οι Παλαιστίνιοι αιμορραγούν επί σχεδόν εφτά δεκαετίες, αλλά εξακολουθούν να αντιστέκονται. Αυτοί είναι ο φυσικός μας σύμμαχος στον αγώνα για έναν κόσμο χωρίς αδικία και εκμετάλλευση, χωρίς πλούσιους και φτωχούς.

Είναι στοιχειώδες καθήκον αλληλεγγύης προς τον αδελφό παλαιστινιακό λαό, αλλά και συνέπειας έναντι των ελληνικών αγωνιστικών παραδόσεων, να μην επιτρέψουμε στους σιωνιστές να αλωνίζουν στην Ελλάδα, προσπαθώντας να διαβρώσουν την πολιτιστική και ακαδημαϊκή ζωή. Να εξαφανιστούν διά παντός από τον τόπο μας. Να μποϊκοτάρουμε κάθε παρουσία τους, κάθε προσπάθειά τους να δημιουργήσουν εστίες ωραιοποίησης του ναζιστικού καθεστώτος τους και κλίμα απαλλαγής από τα διαρκή εγκλήματά τους.

Σήμερα στα εβραϊκά πανεπιστήμια του Ισραήλ κάθε φωνή υπέρ των Παλαιστινίων φιμώνεται. Κάθε «ανήσυχος» φοιτητής που διαπιστώνει την αλήθεια, ότι το Ισραήλ από την ίδρυσή του το 1948 ακολουθεί συστηματική γενοκτονική πολιτική σε βάρος των Παλαιστινίων και των όμορων αραβικών λαών (συνεχείς εποικισμοί στα συριακά υψώματα του Γκολάν και στα λιβανέζικα αγροκτήματα της Σεμπάα, στήριξη των φασιστών φαλαγγιτών στο Λίβανο τις δεκαετίες του '70 και του '80 και όλων των φασιστικών αραβικών καθεστώτων, όπως του αιμοσταγούς καθεστώτος του στρατηγού Σίσι στην Αίγυπτο και της μοναρχίας του Μαρόκο) και τολμά να αμφισβητήσει την κυρίαρχη θεώρηση, απομονώνεται και διώκεται.

Αρκετοί εβραίοι ακαδημαϊκοί που κατάφεραν να απεγκλωβιστούν από την κυρίαρχη σιωνιστική προπαγάνδα, ανάμεσά τους και ο ιστορικός Ιλαν Πάπε που διώκεται συστηματικά από τους σιωνιστικούς κύκλους σε όλο τον κόσμο και βεβαίως το ίδιο Ισραήλ, καλούν σε μποϊκοτάζ των ισραηλινών πανεπιστημίων, θεωρώντας ότι είναι ο μοναδικός τρόπος για να δημιουργηθούν αντισιωνιστικά, αντικατοχικά ρεύματα μέσα στα πανεπιστήμια του Ισραήλ. (Δείτε εδώ και εδώ).

Για όλους αυτούς τους λόγους καλούμε όλους και όλες να δώσουμε βροντερό παρών στη συγκέντρωση έξω από το Ιδρυμα Κακογιάννη (Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου, ώρα 5:30μμ το απόγευμα). Με δεδομένο ότι το κίνημα αλληλεγγύης στην μαχόμενη Παλαιστίνη κάνει ξανά δυναμική εμφάνιση τόσο στη χώρα μας όσο και σε όλη την Ευρώπη, ας είναι αυτή η αρχή για ένα κίνημα που θα τορπιλίζει συνεχώς κάθε απόπειρα συνεργασίας με το ναζιστικό-σιωνιστικό καθεστώς, τους θεσμούς και τα παρακλάδια του.

ΔΙΚΤΥΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

Όλοι στη ΓΑΔΑ: Τρίτη 2.9.14 στις 6 μ.μ.

Οι καθαρίστριες δεν πήγαν διακοπές

Καλό χειμώνα κ. Χαρδούβελη.

Ούτε μια μέρα του καλοκαιριού οι καθαρίστριες δεν απουσιάσαμε από το Υπουργείο Οικονομικών διεκδικώντας αμετακίνητα να πάρουμε πίσω τις δουλειές μας.

Δεν πήγαμε διακοπές. Αντίθετα ως δώρο καλοκαιριού μας δώσατε βίαιες αστυνομικές επιθέσεις, τις πρώτες απολύσεις και κλήσεις από την αστυνομία.

Θα τα αντιμετωπίσουμε και αυτά, όπως σταθερά πράττουμε έναν ολόκληρο χρόνο.

Οι καθαρίστριες συνεχίζουμε τον αγώνα μας και τη νέα περίοδο εν όψει του δικαστηρίου στις 23 Σεπτεμβρίου.

Την Τρίτη 2 Σεπτεμβρίου και στις 6 μ.μ. θα είμαστε στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αθήνας (Λ. Αλεξάνδρας 173 – Στάση Μετρό «Αμπελόκηποι») για να συμπαρασταθούμε στις τρεις συναδέλφισσές μας, που καλούνται να καταθέσουν για βαριές κατηγορίες εναντίον τους.

Πρόκειται για την ειρηνική διαμαρτυρία, που πραγματοποιήσαμε στις 10 Ιουλίου στο Υπουργείο Οικονομίας και ήρθαμε αντιμέτωπες – για μια ακόμα φορά – με την αστυνομική καταστολή. Και σήμερα αγωνιζόμενες καθαρίστριες καλούνται ν’ απολογηθούν για «εξύβριση κατά συρροή», «απόπειρα διατάραξης οικιακής ειρήνης σε χώρο δημόσιων υπηρεσιών από κοινού» και άκουσον – άκουσον «πρόκληση σωματικών βλαβών σε αστυνομικό όργανο».

Η τρομοκρατία δεν θα περάσει. Ο αγώνας των καθαριστριών θα νικήσει.

                                                                                                         Αθήνα 01-09-2014

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

“Και τι θα έπρεπε να κάνουμε τώρα;’

Πηγή: Του Νίκου Μπογιόπουλου - enikos.gr

Γελοιογραφία για την εξέγερση της Κρήτης ενάντια στους φόρους το 1928

 Πρώτο: Εγώ δεν δέχομαι ότι η Ελλάδα υπερφορολογείται», έλεγε τον περασμένο Νοέμβρη ο πρώην υπουργός Οικονομικών και νυν διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, ο Γιάννης Στουρνάρας. Λίγο αργότερα δόθηκε στη δημοσιότητα η έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής. Ιδού τα στοιχεία:

Οι φορολογικοί συντελεστές στην Ελλάδα είναι υψηλότεροι από το μέσο όρο όλων των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Παρ’ ότι τα λαϊκά εισοδήματα συγκριτικά με το 2010 έχουν συρρικνωθεί κατά 50%, η φορολογική επιβάρυνση μισθωτών και συνταξιούχων έχει αυξηθεί έως και 700% (!) και των ελεύθερων επαγγελματιών έως και 900%!
Ο ΦΠΑ αυξήθηκε από το 2010 τέσσερις φορές.
Οι φόροι στα καύσιμα έχουν αυξηθεί τρεις φορές.
Εξαιτίας ενός και μόνο γεγονότος, της αύξησης των φορολογικών συντελεστών στο πετρέλαιο θέρμανσης, η λαϊκή οικογένεια επιβαρύνθηκε με αύξηση των φόρων κατά 450%!
*

Δεύτερο: Σύμφωνα με την άποψη που η πατρότητά της αποδίδεται στον βουλευτή Επικρατείας και στενότατο συνεργάτη του κ.Σαμαρά, τον κ.Χρύσανθο Λαζαρίδη, «ο ΕΝΦΙΑ είναι ένας καταπληκτικός φόρος»!

Το καταπληκτικό με τον «καταπληκτικό» αυτό φόρο - που έχει αλαλιάσει το πανελλήνιο - είναι ότι ήρθε να προστεθεί σε μια στιγμή που οι φόροι επί των ακινήτων (σύμφωνα με το Γραφείο Προϋπολογισμού) είχαν ήδη επταπλασιαστεί…

*

Τρίτο: Στην Ελλάδα, όπου ο λαός «υποφορολογείται» και στην οποία επιβάλλονται «καταπληκτικοί φόροι» (όπως ο ΕΝΦΙΑ), συμβαίνουν τα εξής… «καταπληκτικά»:

Προ Μνημονίων: Σύμφωνα με τη μελέτη του ΟΟΣΑ, το 2007 στην Ελλάδα η πραγματική φορολογική επιβάρυνση για τα κέρδη των «εχόντων και κατεχόντων» δεν ξεπερνούσε το 15,9%. Την ίδια στιγμή η πραγματική φορολογική επιβάρυνση της εργασίας ήταν στο 35,1%. Με άλλα λόγια η φοροληστεία δεν είναι μια εφεύρεση των Μνημονίων. Αποτελεί καθεστώς διαρκείας: Από την προ Μνημονίων εποχή, ήδη, η εργασία φορολογείτο στην Ελλάδα κατά τρεις φορές περισσότερο απ΄ ότι φορολογείτο το κεφάλαιο.

Μετά Μνημονίων: Οι φόροι που πλήρωναν τα Νομικά Πρόσωπα το 2004 ανέρχονταν στο 25,7% του συνόλου των άμεσων φόρων. Δέκα χρόνια μετά, και συγκεκριμένα όπως αποτυπώθηκε στον προϋπολογισμό του 2013 οι φόροι που πλήρωσαν τα Νομικά Πρόσωπα δεν ξεπέρασαν το 8,2% του συνόλου των άμεσων φόρων. Με άλλα λόγια: Οι φόροι που πληρώνουν τραπεζίτες, βιομήχανοι, εργολάβοι και λοιποί «αναξιοπαθούντες» έχουν μειωθεί κατά 3 φορές, την ίδια περίοδο που οι φόροι επί των εργαζόμενων, των συνταξιούχων και εν γένει των λαικών στρωμάτων έχουν αυξηθεί κατά 7 και 9 φορές!

*

Τέταρτο: Στην Ελλάδα που «δεν υπερφορολογείται», από το 2004 έως και το 2014 (Προϋπολογισμός 2014, πίνακας 3.6, σελίδα 82), οι φόροι που στην συντριπτική τους πλειοψηφία έχουν πληρωθεί από τα λαϊκά στρώματα ανέρχονται αθροιστικά στα 513,243 δισ. ευρώ!  

Επειδή το παραμύθι με τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων έπαψε να έχει δράκο (σσ: άλλωστε το κατ’ έτος κονδύλι για μισθούς και συντάξεις στο δημόσιο δεν ξεπέρασε ποτέ στο συγκεκριμένο διάστημα τα 23 δισ. ευρώ ενώ φέτος έχει πέσει στα 17 δισ. ευρώ), επειδή επίσης στην χώρα αυτή η αγοραστική δύναμη των μισθών είχε κατρακυλήσει στα επίπεδα της δεκαετίας του ’80 πριν ακόμα εμφανιστεί η κρίση, κι επειδή η Ελλάδα των ράντζων στα νοσοκομεία και του πακτωλού στην παραπαιδεία είναι σε όλους γνωστή, το ερώτημα ζητά επίμονα απάντηση: Τα λεφτά του ελληνικού λαού που έχουν πάει; Τους φόρους που πληρώνει ο ελληνικός λαός ποιος τους υπεξαιρεί; Το πάνω από μισό τρισεκατομμύριο ευρώ σε φόρους που πλήρωσαν σε μια δεκαετία οι εργάτες, οι υπάλληλοι, οι συνταξιούχοι, οι βιοπαλαιστές, που πήγαν; Γιατί σε μισθούς, σε Υγεία και σε Παιδεία δεν πήγαν…

*
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες είναι που η κυβέρνηση απαιτεί εντός του 2014 την καταβολή επιπλέον φόρων ύψους 11 δισ. ευρώ από τα υποζύγια. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες είναι που με τον προϋπολογισμό του 2014 εκτίναξε τους φόρους πάνω στην ακίνητη περιουσία στα 3,9 δισ. ευρώ! Τα όσα συμβαίνουν με τον ΕΝΦΙΑ, λοιπόν, δεν είναι αποτέλεσμα κάποιου «υπολογιστικού λάθους». Είναι το αποτέλεσμα μιας στυγνής πολιτικής που ενσυνείδητα και αδυσώπητα επιβάλλουν οι κυβερνώντες.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση το ζήτημα που τίθεται είναι κεφαλαιώδες: Τι πρέπει να κάνει ο ελληνικός λαός; Ο εργάτης, ο υπάλληλος, ο άνεργος, ο απολυμένος, ο «απασχολήσιμος», ο μεροκαματιάρης έχει «υποχρέωση» να πληρώνει; Κι αν δεν πληρώνει τότε είναι «αντικοινωνικό στοιχείο» και «φοροφυγάς»;

Μα πριν αποδοθούν αυτοί οι χαρακτηρισμοί θα πρέπει οι κάθε λογής εισαγγελείς να απαντήσουν:

α) Που έχει πάει ο κανόνας που έθετε ο Άνταμ Σμιθ, δηλαδή ο ίδιος ο πατέρας του συστήματος τους, του καπιταλισμού, ο οποίος έλεγε: «Οι φόροι θα πρέπει να αντιστοιχούν στη φοροδοτική ικανότητα του ατόμου, και επιπλέον θα πρέπει να είναι συγκεκριμένοι, ευκόλως βεβαιούμενοι και αποδοτικοί».

β) Τι γίνεται αν το «υποζύγιο» δεν έχει πια να πληρώνει.

γ) Ακόμα και στην περίπτωση που υποθέσουμε ότι ο μεροκαματιάρης συνεχίζει να διατηρεί ελάχιστη φοροδοτική δυνατότητα, πόσο «νόμιμο» είναι να υποβάλλεται σε ένα όλο και πιο άδικο καθεστώς φορολογικής λεηλασίας.

δ) - και κυριότερο: Ποια είναι μεγαλύτερη υποχρέωση για τον άνθρωπο του μόχθου: Να πληρώσει τον άδικο και δυσβάσταχτο φόρο ή να κρατηθεί στη ζωή και να πασχίσει με τα λίγα που έχει να συντηρήσει την οικογένεια και τα παιδιά του αντί να τα δώσει στην εφορία;

Τα ερωτήματα αυτά, στην Ελλάδα των 4 εκατομμυρίων ανθρώπων που σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, μόνο ρητορικά δεν είναι.

*
Αν κοιτάξει κανείς πίσω στην Ιστορία θα πει ότι σήμερα απέχουμε πολύ από το 1928. Ήταν τότε που οι Κρητικοί ξεσηκώθηκαν κατά των φόρων, αρνήθηκαν την άγρια φορολογία που είχε επιβληθεί με πρόσχημα τα δάνεια από το εξωτερικό, αποκήρυξαν τους κυβερνητικούς βουλευτές που αποφάσιζαν όλο και σκληρότερα μέτρα σε βάρος των φτωχών και ανέτρεψαν δύο συμμαχικές, πολυκομματικές κυβερνήσεις...

Απέχουμε ακόμα περισσότερο από το μακρινό 1192 της εξέγερσης των κατοίκων της Λευκωσίας. Πάλι λόγω των φόρων που καλούνταν να πληρώσουν στο Τάγμα των Ναϊτών που είχε αγοράσει το νησί από τον βασιλιά την Αγγλίας. Το αποτέλεσμα εκείνης της εξέγερσης ήταν και η διακοπή του ξεπουλήματος του νησιού…

Όμως, πόσο απέχουμε, πραγματικά, όσον αφορά την φορομπηχτική τακτική στην Ελλάδα του 2014, από εκείνη που επικρατούσε στην Ευρώπη του Μεσαίωνα; Ήταν τότε που σύμφωνα με το «Οικονομολογικόν εγχειρίδιον» του Joseph Garnier («Το Χωνί», 31/8/2012, Δ.Καζάκης) οι εξέχοντες άνακτες και οι αυλικοί τους υποστήριζαν ότι «αν (το λαό) δεν τον καταθλίβουν οι επιβαρύνοντες φόροι, τότε θα γίνει αυθάδης» και ότι «πρέπει να κρατάμε φορτωμένο το μουλάρι για να το εμποδίσουμε να κλωτσάει»!

Πόσο απέχουμε στην Ελλάδα του 2014 από το περιβάλλον που επικρατούσε στο δικαστήριο της Κολονίας το 1849; Ήταν το δικαστήριο που αθώωσε τον Μαρξ από τις κατηγορίες που του είχε προσάψει η γερμανική κυβέρνηση, όταν στην «Εφημερίδα του Ρήνου» που εξέδιδε, έγραφε: «Και τι θα έπρεπε να κάνουμε τώρα; Θα έπρεπε να αρνηθούμε να πληρώνουμε φόρους (…). Η άρνηση πληρωμής φόρων είναι το καθήκον κάθε πολίτη».

Και, τελικά, ποιανού επίτευγμα είναι, αν όχι της κυβέρνησης, δυο αιώνες μετά να ακούγεται τόσο επίκαιρη η κριτική του Μαρξ στην φορολογική πολιτική της κυβέρνησης της Γερμανίας στα 1848, για την οποία έλεγε ότι «στοχεύει στην επιβολή στην κοινωνία νόμων που έχουν καταδικαστεί από τις συνθήκες ζωής αυτής της κοινωνίας· στοχεύει στη διατήρηση νομοθετών που ενδιαφέρονται μόνο για τα δικά τους ιδιαίτερα συμφέροντα· επιδιώκει να καταχραστεί την πολιτική εξουσία για να θέσει τα συμφέροντα μιας μειοψηφίας πάνω από τα συμφέροντα της πλειοψηφίας…». 

Oh, my God!...

Από ΒΑΘΥ , Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014 | 12:22 μ.μ.

Του Γιώργου Αλεξάτου

Και τα ιδανικά της δημοκρατικής Δύσης που υπερασπίζονται οι ναζιστοφρονούντες του Κιέβου; Θα νικήσουν, δηλαδή, οι μουτζούρηδες των ανθρακωρυχείων του Ντονμπάς;

Και η ευρωπαϊκή προοπτική της Ουκρανίας; Ξανά μανά τα ίδια με το '45;

Δεν μας έφτανε η απογοήτευση από τη Γάζα και ο Ισλαμικός Στρατός που εκθρέψαμε στη Συρία και τώρα τρέχουμε να μαζέψουμε τα ασυμάζευτα, μια ήττα στην Ουκρανία μας έλειπε...

Κι έχουμε και τη Λατινική Αμερική να μας βγάζει γλώσσα και να μας περιγελά...

Oh, my God!...



Η Κίνηση "Απελάστε το Ρατσισμό" σχολιάζει τις δηλώσεις Κουτσούμπα για το Σύμφωνο Συμβίωσης και το δικαίωμα υιοθεσίας για ομοφυλόφιλους


Κουτσούμπας: Όχι στο Σύμφωνο Συμβίωσης και στο δικαίωμα υιοθεσίας για ομοφυλόφιλους

Ο γραμματέας του ΚΚΕ, Δ.Κουτσούμπας, δήλωσε σε συνέντευξή του στον ΑΝΤ1 ότι το κόμμα είναι αντίθετο τόσο στις ρατσιστικές επιθέσεις ενάντια στους ομοφυλόφιλους όσο και σε νομοθετικές ρυθμίσεις υπέρ τους , πχ σύμφωνο συμβίωσης, δικαίωμα υιοθεσίας .

Σαν προοδευτικοί ξέρουμε ότι οι περισσότεροι γάμοι δεν επιλέγονται σήμερα κυρίως για το «θείο μυστήριο» (άλλωστε σε μεγάλο ποσοστό οι γάμοι είναι πολιτικοί) αλλά για να εξασφαλιστούν τα φορολογικά, συνταξιοδοτικά, φορολογικά, κληρονομικά κ.ά. δικαιώματα και προνόμια που ορίζει ο νόμος στο ζευγάρι και τους απογόνους του.

Πολλά ζευγάρια δε θέλουν να παντρευτούν, θέλουν όμως να εξασφαλίσουν κάποια από τα δικαιώματα που εξασφαλίζει ο γάμος, με μια λιγότερο γραφειοκρατική διαδικασία. Αυτό το κενό καλύπτει το Σύμφωνο Συμβίωσης και υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα όσων ζευγαριών το προτιμούν.

Για τους ομοφυλόφιλους τα πράγματα είναι αρκετά διαφορετικά. Η ρατσιστική Εκκλησία θεωρεί τους γκέι ανώμαλους και τους απαγορεύει το δικαίωμα να παντρευτούν θρησκευτικά. Μαζί με όλες τις υπόλοιπες δυνάμεις της αντίδρασης έχουν αποκλείσει από τους γκέι τη δυνατότητα να παντρεύονται ΚΑΙ πολιτικά.

Σαν υπερασπιστές της ισότητας και των στοιχειωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων, υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα των γκέι τόσο στον πολιτικό γάμο όσο και (το ελάχιστο γι αυτούς) στο Σύμφωνο Συμβίωσης.

Γνωρίζουμε ότι η καταπίεση έχει ταξική βάση. Οι ομοφυλόφιλοι, όπως και οι μετανάστες , στο σημερινό σύστημα καταπιέζονται στο πλαίσιο του κανιβαλισμού που προωθεί η τάξη των αφεντικών για να διασπάει τις κατώτερες τάξεις και να τις σπρώχνει όλες προς τα κάτω, για να αυξάνει τα κέρδη της. Ταυτόχρονα το γκέι ζευγάρι κλονίζει το αστικό πρότυπο της πυρηνικής οικογένειας (μαμά-μπαμπάς-παιδί) που αποτελεί βασικό θεμέλιο στον καπιταλισμό, βασικό κύτταρο αναπαραγωγής της εργατικής δύναμης. Αυτό το αστικό πρότυπο δεν έχει κανένα λόγο να το υπερασπίζεται η Αριστερά, πόσο μάλλον η κομμουνιστική!

Ο ρατσισμός έρχεται να καλύψει την ανάγκη του καπιταλισμού για περισσότερη εκμετάλλευση. Σαν αντιρατσιστές μπορούμε να ανεχόμαστε να υπάρχουν άνθρωποι δεύτερης κατηγορίας; Αν δεν παλεύουμε ανοιχτά και δημόσια για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων, αντιμετωπίζοντάς τους ειλικρινά  σαν φυσιολογικό τμήμα της κοινωνίας που πρέπει να έχει ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΑ ΙΔΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, τότε ηθελημένα ή μη ρίχνουμε νερό στο μύλο του ρατσισμού. Σαν αντιφασίστες σήμερα μπορούμε να ρίχνουμε νερό στο μύλο των ναζί της ΧΑ, να ανεχόμαστε να μολύνονται τα μυαλά των ανθρώπων με ομοφοβία, απαντώντας με μισόλογα;  Και μπορούμε έτσι να εμπνεύσουμε, να ενεργοποιήσουμε, να τραβήξουμε στον κοινωνικό-ταξικό αγώνα το υποκείμενο της καταπίεσης, τους ίδιους τους ομοφυλόφιλους;

Επιλέγουμε ως μέθοδο για την αλλαγή του κόσμου την πάλη για την ενότητα όλων των εργατών, την πάλη να αποκτήσουν κοινή ταξική συνείδηση.Χαιρόμαστε πολύ όταν ακούμε το ΚΚΕ τα τελευταία χρόνια να φωνάζει «Έλληνες και Ξένοι εργάτες ενωμένοι». Γιατί δε «φωνάζει» το ίδιο και για τους γκέι; Σύμφωνα με αρκετές έρευνες, οι γκέι αποτελούν πάνω από το 10% στις κοινωνίες μας, ασχέτως αν πολλοί  από αυτούς ζούνε μια διπλή, καταπιεσμένη, κρυφή ζωή ή δεν το εκφράζουν ποτέ. Στην Ελλάδα αποτελούν λοιπόν μεγαλύτερο ποσοστό της εργατικής τάξης απ’ ότι οι μετανάστες. Μπορούμε να πετύχουμε νίκες, χωρίς να παλέψουμε για τα δικαιώματά τους, χωρίς να ενώσουμε αυτά τα δυο τμήματα της τάξης;

Ξέρουμε ότι οι ανθρώπινες κοινωνίες για εκατομμύρια χρόνια ζούσαν σε συνθήκες «πρωτόγονου κομμουνισμού», συλλογικά, χωρίς εξουσία, ιδιοκτησία και «πρότυπα» οικογένειας. Έρευνες σε διάφορες φυλές που ζούνε «πρωτόγονα» στη σύγχρονη εποχή έδειξαν ότι τα παιδιά όλων ανήκουν  στην κοινότητα, και όχι στο όποιο ετερόφυλο ζευγάρι. Η έννοια της «ατομικής ιδιοκτησίας» παιδιών γι’ αυτούς ήταν αδιανόητη. Είναι δυνατό σήμερα να μιλάμε για «πρότυπα οικογένειας»; Ειδικά όταν ξέρουμε ότι οι περισσότεροι ετερόφυλοι γάμοι καταλήγουν σε διαζύγιο, άλλοι γάμοι συνεχίζουν μέσα στον αλληλοευνουχισμό, το συμβιβασμό και την υποκρισία, όταν ξέρουμε τι άνοδο γνωρίζει σήμερα  η ενδοοικογενειακή βία, η απιστία κλπ;

Και τι ακριβώς εννοούμε όταν λέμε «πρότυπα»; Πώς ακριβώς περνιούνται τα «πρότυπα» στο παιδί; Γιατί σαν επιστήμονες ξέρουμε ότι δεν έχει ανακαλυφθεί το «χρωμόσωμα ομοφυλοφιλίας», ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός δεν κληρονομείται, ότι το 99,99 % των ομοφυλόφιλων παιδιών προέρχεται από ετεροφυλόφιλους γονείς κ.ο.κ.

Υπερασπιζόμαστε πλήρως το δικαίωμα των γκέι ζευγαριών να υιοθετούν παιδιά (αλήθεια, είναι καλύτερο «πρότυπο οικογένειας» το ορφανοτροφείο;)

Η άποψη του ΚΚΕ στο συγκεκριμένο ζήτημα κατά τη γνώμη μας είναι άκρως συντηρητική, κρυπτορατσιστική, αντιεπιστημονική και απαράδεκτη για αριστερό (ή κομμουνιστικό) κόμμα. Αυτή η άποψη πρέπει να αλλάξει τώρα. Ο κόσμος του ΚΚΕ αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι του κινήματος αντίστασης. Κι οι κομμουνιστές πρέπει να εκπαιδεύουνε τον κόσμο τους και την εργατική τάξη ενάντια σε κάθε μορφή καταπίεσης.

Οι μπολσεβίκοι στην οκτωβριανή επανάσταση του 1917 ήταν οι πρώτοι που αναγνώρισαν τα ίσα δικαιώματα στους γκέι και αποποινικοποίησαν την ομοφυλοφιλία. Η σταλινική άρχουσα τάξη, ακριβώς για τους ίδιους λόγους με το δυτικό καπιταλισμό, τη δεκατία του 1930 επαναπροώθησε το μοντέλο της πυρηνικής οικογένειας και ξαναποινικοποίησε το διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό. Αυτήν την παράδοση κράτησαν μέχρι και σήμερα ρεύματα της Αριστεράς, που θεωρούν την ομοφυλοφιλία «αστική διαστροφή». Αλλά είναι μια τραγική ομοφοβική παράδοση, από την οποία πρέπει η Αριστερά να απαλλαγεί πλήρως και οριστικά.

Κίνηση “Απελάστε το Ρατσισμό”

Κυβισμός Λιάτσου επιπέδου Τράγκα, συνέπεια της αλλαγής αφεντικού του.

Αν έχει κάποιο νόημα αυτή η ανάρτηση είναι για να υπογραμμίσουμε το ποιόν του ανθρώπου που η συγκυβέρνηση Ν.Δ-ΠΑΣΟΚ είχε επιλέξει για  Γενικό Διευθυντή Ενημέρωσης της δημόσιας (της κρατικής καλύτερα). Του Αιμίλιου Λιάτσου.

Πιθανόν να θυμάστε ότι αυτός ήταν όχι απλώς ευθυγραμμισμένος με την κυβερνητική πολιτική  αλλά παρουσιαζόταν «βασιλικότερος του βασιλέως» φτάνοντας στο σημείο να διακόψει τη συνεργασία της ΕΤ με τους δημοσιογράφους-παρουσιαστές της εκπομπής «Πρωινή Ενημέρωση» Κώστα Αρβανίτη και Μαριλένα Κατσίμη, ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων.

Σήμερα που άλλαξε αφεντικό –έγινε υπάλληλος  των Κουρήδων αναλαμβάνοντας την κυριακάτικη εφημερίδα Kontra news και καθημερινή πολιτική εκπομπή στο kontra channel- έκανε και αυτός μια κυβίστηση επιπέδου Τράγκα, αλλά στην αντίθετη κατεύθυνση. Αυτός από σφόδρα μνημονικό παπαγαλάκι σήμερα παρουσιάζεται βέρος αντιμνημονικός. 

Η πλάκα πόντος είναι ότι για να αποδείξει πόσο καλός υπάλληλος είναι στον νέο του εργοδότη και υπηρετεί την γραμμή που έχει το νέο του αφεντικό –για τους δικούς του λόγους φυσικά- δεν διστάζει να παρουσιάζει εγκεφαλικά του κατασκευάσματα και να μας τα σερβίρει, «με απόλυτο αίσθημα ευθύνης» όπως γράφει σαν «αποκλειστικές» ειδήσεις.

Δεν χρειάζεται να προσθέσουμε κάτι άλλο παρά μόνο την προτροπή μας να διαβάσετε την ανάρτηση
«Αιμίλιος Λιάτσος: Οταν από τυχάρπαστος δημοσιογραφίσκος και αποτυχημένος εκδότης γίνεσαι "κάποιος" ...»

Υ.Γ. Δεν ξέρουμε αν το συγκεκριμένο άρθρο φέρει υπογραφή συντάκτη, όμως η ευθύνη δημοσίευσης του  ανήκει στον Αιμ. Λιάτσος αφού η ολοσέλιδη διαφήμιση της kontranews που υπάρχει σε πολλές Κυριακάτικες εφημερίδες τον φέρει διευθυντή της φυλλάδας του Κουρή.
 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger