Νεοτερα

Σαν σήμερα οι Μαρξ, Ένγκελς δημοσίευσαν το Κομμουνιστικό Μανιφέστο.

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Τετάρτη, 21 Φεβρουαρίου 2018 | 2:16 π.μ.

Σαν σήμερα οι Μαρξ, Ένγκελς δημοσίευσαν το Κομμουνιστικό Μανιφέστο. Εμείς διαλέξαμε ορισμένα αποσπάσματα που και σήμερα νομίζουμε ότι έχουν ιδιαίτερη αξία. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε μια παραίνεση του Μαρξ: «Να μας χειροκροτάτε λιγότερο και να μας διαβάζεται περισσότερο»

Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος
Κεφάλαιο 1: Αστοί και Προλετάριοι


Η ιστορία όλων των ως τώρα κοινωνιών είναι η ιστορία ταξικών αγώνων. Ελεύθερος και δούλος, πατρίκιος και πληβείος, βαρόνος και δουλοπάροικος, μάστορας και κάλφας, με μια λέξη, καταπιεστής και καταπιεζόμενος, βρίσκονταν σε ακατάπαυστη αντίθεση μεταξύ τους, έκαναν αδιάκοπο αγώνα, πότε καλυμμένο, πότε ανοιχτό, έναν αγώνα που τελείωνε κάθε φορά με έναν επαναστατικό μετασχηματισμό ολόκληρης της κοινωνίας ή με την από κοινού καταστροφή των τάξεων που αγωνίζονταν.

Στις προηγούμενες εποχές της ιστορίας βρίσκουμε σχεδόν παντού μια πλήρη διαίρεση της κοινωνίας σε διάφορες κλειστές τάξεις, μια πολύτροπη διαβάθμιση των κοινωνικών θέσεων. Στην αρχαία Ρώμη βρίσκουμε πατρίκιους, ιππείς, πληβείους, δούλους. Στο μεσαίωνα φεουδάρχες, υποτελείς, μαστόρους, καλφάδες, δουλοπάροικους κι επιπλέον σε καθεμιά απ' αυτές τις τάξεις βρίσκουμε ξανά ιδιαίτερες διαβαθμίσεις. Η σύγχρονη αστική κοινωνία που πρόβαλε από την καταστροφή της φεουδαρχικής κοινωνίας δεν κατάργησε τις ταξικές αντιθέσεις, έβαλε μονάχα στη θέση των παλιών νέες τάξεις, νέους όρους καταπίεσης, νέες μορφές πάλης. Ωστόσο, η εποχή μας, η εποχή της αστικής τάξης, χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι απλοποίησε τις ταξικές αντιθέσεις. Ολόκληρη η κοινωνία όλο και περισσότερο χωρίζεται σε δύο μεγάλα αντίπαλα στρατόπεδα, σε δύο μεγάλες τάξεις, που βρίσκονται άμεσα αντιμέτωπες η μια με την άλλη: στην αστική τάξη και το προλεταριάτο….

Κεφάλαιο 2: Προλετάριοι και Κομμουνιστές

Ποια είναι η σχέση των κομμουνιστών προς τους προλετάριους γενικά; Οι κομμουνιστές δεν αποτελούν κανένα ιδιαίτερο κόμμα απέναντι στ' άλλα εργατικά κόμματα. Δεν έχουν συμφέροντα που ξεχωρίζουν από τα συμφέροντα του προλεταριάτου στο σύνολο του. Δεν διακηρύσσουν κάποιες ιδιαίτερες αρχές, που σύμφωνα μ' αυτές θα ήθελαν να πλάσουν το προλεταριακό κίνημα. Οι κομμουνιστές διαφέρουν από τα άλλα προλεταριακά κόμματα μονάχα κατά τούτο: ότι από τη μια μεριά, στους διάφορους εθνικούς αγώνες των προλετάριων τονίζουν και προβάλλουν τα συμφέροντα που είναι κοινά σ' όλο το προλεταριάτο κι ανεξάρτητα από την εθνότητα.
Και από την άλλη, ότι στις διάφορες βαθμίδες ανάπτυξης του αγώνα ανάμεσα στο προλεταριάτο και την αστική τάξη, εκπροσωπούν πάντα τα συμφέροντα του κινήματος στο σύνολο του.

Στην πράξη, λοιπόν, οι κομμουνιστές είναι το πιο αποφασιστικό τμήμα των εργατικών κομμάτων όλων των χωρών, το τμήμα που τα κινεί πάντα προς τα μπρος. Θεωρητικά, πλεονεκτούν από την υπόλοιπη μάζα του προλεταριάτου με τη σωστή αντίληψη για τις συνθήκες, την πορεία και τα γενικά αποτελέσματα του προλεταριακού κινήματος.
Ο άμεσος σκοπός των κομμουνιστών είναι ο ίδιος με το σκοπό όλων των άλλων προλεταριακών κομμάτων: συγκρότηση του προλεταριάτου σε τάξη, ανατροπή της κυριαρχίας της αστικής τάξης, κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας από το προλεταριάτο...

3. Ο κριτικός ουτοπικός σοσιαλισμός και κομμουνισμός

…Τα σοσιαλιστικά και κομμουνιστικά κείμενα αποτελούνται όμως και από κριτικά στοιχεία. Χτυπούν όλες τις βάσεις της σημερινής κοινωνίας. Γι' αυτό πρόσφεραν εξαιρετικά πολύτιμο υλικό για τη διαφώτιση των εργατών. Οι θετικές τους απόψεις για τη μελλοντική κοινωνία, για παράδειγμα κατάργηση της αντίθεσης ανάμεσα στην πόλη και την ύπαιθρο, κατάργηση της οικογένειας, του ατομικού κέρδους, της μισθωτής εργασίας, η διακήρυξη της κοινωνικής αρμονίας, η μετατροπή του κράτους σε απλή διαχείριση της παραγωγής - όλες αυτές οι θέσεις τους εκφράζουν μονάχα την εξάλειψη της ταξικής αντίθεσης, που μόλις αρχίζει να αναπτύσσεται και που τη γνωρίζουν μόνο στην πρώτη αδιαμόρφωτη και ακαθόριστη ακόμα μορφή της…

4: Η Στάση των Κομμουνιστών απέναντι στα Διάφορα Κόμματα της Αντιπολίτευσης

Οι κομμουνιστές θεωρούν ανάξιο τους να κρύβουν τις απόψεις και τις προθέσεις τους. Δηλώνουν ανοιχτά ότι οι σκοποί τους μπορούν να πραγματοποιηθούν μονάχα με τη βίαιη ανατροπή όλου του σημερινού κοινωνικού καθεστώτος. Ας τρέμουν οι κυρίαρχες τάξεις μπροστά σε μια κομμουνιστική επανάσταση. Οι προλετάριοι δεν έχουν να χάσουν σ' αυτήν τίποτε άλλο, εκτός από τις αλυσίδες τους. Έχουν να κερδίσουν έναν κόσμο ολόκληρο. ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ, ΕΝΩΘΕΙΤΕ!

Παράρτημα Α: 1872 Γερμανική έκδοση

Όσο πολύ κι αν έχουν αλλάξει οι συνθήκες στα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια, οι γενικές αρχές που εκτέθηκαν σ' αυτό το "Μανιφέστο" διατηρούν σε γενικές γραμμές και σήμερα όλη τους την ορθότητα. Μερικά σημεία θα μπορούσαν εδώ κι εκεί να διορθωθούν. Η πρακτική εφαρμογή αυτών των αρχών, εξηγεί το ίδιο το "Μανιφέστο", θα εξαρτηθεί παντού και πάντα από τις υπάρχουσες ιστορικές συνθήκες και γι' αυτό δεν αποδίδεται καθόλου ιδιαίτερη σημασία στα επαναστατικά μέτρα, που προτείνονται το τέλος του ΙΙ μέρους. Αυτό το μέρος θα το παρουσιάζαμε σήμερα από πολλές απόψεις διαφορετικά. Μπρος στην τεράστια ανάπτυξη της μεγάλης βιομηχανίας στα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια και στην κομματική οργάνωση της εργατικής τάξης που προοδεύει μαζί της, μπρος στην πρακτική πείρα, πρώτα της επανάστασης του Φλεβάρη, και πολύ περισσότερο ακόμα της Κομμούνας του Παρισιού, όπου για πρώτη φορά το προλεταριάτο κράτησε την πολιτική εξουσία δύο ολόκληρους μήνες, το πρόγραμμα αυτό πάλιωσε σε μερικά σημεία. Η Κομμούνα, ιδίως, απέδειξε ότι δεν μπορεί "η εργατική τάξη να πάρει στα χέρια της την έτοιμη κρατική μηχανή και να τη βάλει σε κίνηση για τους δικούς της σκοπούς"
(Βλέπε τον "Εμφύλιο πόλεμο στη Γαλλία, έκκληση του Γενικού Συμβουλίου της Διεθνούς Ένωσης των Εργατών", γερμανική έκδοση, σελ.19, όπου αναπτύσσεται πιο διεξοδικά).

Ακόμα, είναι αυτονόητο ότι, για σήμερα, η κριτική της σοσιαλιστικής φιλολογίας παρουσιάζει κενά, γιατί σταματάει ως το 1847 και ότι οι παρατηρήσεις για τη στάση των κομμουνιστών απέναντι στα διάφορα κόμματα της αντιπολίτευσης (IV μέρος) κι αν ακόμα και σήμερα είναι ακριβείς στις γενικές γραμμές τους, έχουν ωστόσο παλιώσει στις λεπτομέρειές τους και μόνο για το γεγονός ότι άλλαξε ολοκληρωτικά η πολιτική κατάσταση και η ιστορική εξέλιξη εξαφάνισε από το πρόσωπο της γης τα πιο πολλά κόμματα που απαριθμούνται εκεί.

Ωστόσο το "Μανιφέστο" είναι ένα ιστορικό ντοκουμέντο που δεν έχουμε πια το δικαίωμα να το αλλάξουμε. Μπορεί μια μεταγενέστερη έκδοση να βγει συνοδευμένη από μια εισαγωγή, που θα γεφυρώσει την απόσταση από το 1847 ως τα σήμερα. Τούτη η ανατύπωση μας ήρθε τόσο αναπάντεχα, που δεν μας δίνει τον καιρό για μια τέτοια δουλειά.

Λονδίνο, 24 του Ιούνη 1872
Καρλ Μαρξ, Φρίντριχ Ένγκελς

Β.

21 Φλεβάρη 1965 δολοφονείται ο ηγέτης για τα δικαιώματα των αφροαμερικανών Μαλκολμ Χ

Γράφει η Αργυρώ Κραββαρίτη

21/02/1965 Δολοφονείται στη Νέα Υόρκη ο ηγέτης Μάλκολμ Χ (πραγματικό όνομα: Μάλκολμ Λιτλ), ο οποίος υπήρξε μια από τις ηγετικές φυσιογνωμίες του αγώνα για τα δικαιώματα των αφροαμερικανών στις ΗΠΑ

O Μάλκομ Χ υπήρξε ο φλογερότερος ηγέτης του κινήματος των μαύρων στις ΗΠΑ στις δεκαετίες του ’50 και του ’60. Εξέφρασε, ίσως καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον, την οργή, τον αγώνα και τις προσδοκίες των Αφροαμερικανών.

Από μικρός στους δρόμους του Χάρλεμ, ζυμώθηκε με τον κόσμο του, έζησε στο πετσί του την παρανομία και εγκληματικότητα, μαζί με την ατμόσφαιρα της τζαζ σκηνής, για να καταλήξει στη φυλακή για ένοπλη ληστεία. Εκεί ασπάστηκε το μουσουλμανισμό, ενώ όταν αποφυλακίστηκε εντάχτηκε στο Έθνος του Ισλάμ εκφράζοντας τον ανυποχώρητο και ασυμβίβαστο αγώνα ενάντια στο ρατσισμό των λευκών. Αργότερα ήρθε σε ρήξη με την ηγεσία των Μαύρων Μουσουλμάνων και, ύστερα από το προσκύνημα του στη Μέκκα, άρχιζε να ενστερνίζεται μια ανθρωπιστική και πιο «ανοιχτή», αλλά πάντα αγωνιστική, αντίληψη για το Ισλάμ. Πέθανε δολοφονημένος κατά τη διάρκεια ομιλίας του στο Χάρλεμ στις 21 Φεβρουαρίου 1965.

Παραθέτουμε ένα εκτενή απόσπασμα από το βιβλίο:
Μάλκομ Χ, αυτοβιογραφία από τον Άλεξ Χάλεϋ, (Εκδόσεις Κουκίδα)  

Στο στόχαστρο μπάτσων και δικαστών ο κατειλημμένος χώρος Κ*ΒΟΞ";

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Τρίτη, 20 Φεβρουαρίου 2018 | 8:34 μ.μ.


Κάτι που κυκλοφορούσε πλατιά τελευταία, έρχεται να το επιβεβαιώσει σήμερα δημοσίευμα που υπογράφει ο Κώστας Ζαφειρόπουλος στην "Εφημερίδα των Συντακτών".
Με άρθρο του που τιτλοφορεί "Η κατάληψη Κ*ΒΟΞ ξαφνικά στο μικροσκόπιο Αστυνομίας, Εισαγγελίας" ο δημοσιογράφος μας πληροφορεί ότι "ξαφνικά" η Εισαγγελία Αθήνας μετά από έξι ολόκληρα χρόνια ανέσυρε από τα αρχεία της μια μήνυση που είχε υποβάλλει ο τέως διοικητής του ΙΚΑ Ροβέρδος Σπυρόπουλος και "με τη συνδρομή της Υποδιεύθυνσης Κρατικής Ασφάλειας, διενεργεί προκαταρκτική εξέταση για το υπό κατάληψη κτίριο της οδού Θεμιστοκλέους 82 στα Εξάρχεια, το οποίο δεν είναι άλλο από τον ανοιχτό κατειλημμένο χώρο Κ*ΒΟΞ". 

Το κτήριο της συγκεκριμένης κατάληψης ανήκει στον ΕΦΚΑ και σύμφωνα με την νομολογία -άρθρο 334 του Ποινικού Κώδικα-, για την κίνηση διαδικασίας για το αδίκημα της διατάραξης οικιακής ειρήνης απαιτείται η υποβολή έγκλησης από τον φερόμενο ως ιδιοκτήτη του ακινήτου. Αν και το σχετικό ρεπορτάζ το οποίο επικαλείται δημοσιογραφικές πληροφορίες μας λέει ότι ο ΕΦΚΑ δεν έχει προβεί σε καμία τέτοια ενέργεια, η ανακαίνιση αυτού του θέματος δημιουργεί προβληματισμό.

Μας φαίνεται δηλαδή πολύ περίεργο που έρχεται την επιφάνεια μια μήνυση που είχε υποβληθεί στις 21 Νοέμβρη του 2012.
Δεν μπορεί να ξέρουμε -αν και υποθέτουμε- ποιες σκοπιμότητες κρύβονται πίσω απ' αυτή αυτή την ενέργεια. Αλλά μια και τους δικαστές τους έπιασε μια τέτοια πρεμούρα για έναν κατειλημμένο χώρο δεν θα είχε περισσότερο ενδιαφέρον να έθεταν σε προτεραιότητα τον βίο και την πολιτεία του Ρ. Σπυρόπουλου, που έχει καταθέσει την μήνυση και σήμερα παρουσιάζεται στο κάδρο των μιζαδόρων της Novartis;.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, οι "αρμόδιοι", θα μείνουν με την"επιθυμία" αν έχουν σαν επιδίωξη την εκκένωση αυτής της κατάληψης. 

Αναβλήθηκε επ' αόριστο η δίκη του Ν. Γεωργιάδη που κατηγορείται για παιδεραστία - Πρόκειται μια προκλητικότατη δικαστική απόφαση ή για μια απόπειρα συγκάλυψης εγκλήματος από μέλος της «καλής κοινωνίας»;



Μεγαλούργησε και σήμερα η αστική «δικαιοσύνη» τους. Εμείς απλώς παραθέτουμε τα γεγονότα και εσείς κρίνεται αν πρόκειται για μια απόφαση άκρως προκλητική η μια μεθόδευση συγκάλυψης.

Τηλεγραφικά. Ο Νίκος Γεωργιάδης, προσωπικός φίλος του αρχηγού της ΝΔ, Κυριάκου Μητσοτάκη και ένα άτομο που υπήρξε υπεύθυνος για την επικοινωνιακή τακτική για την ανάδειξή του ως προέδρου της Ν.Δ, είχε εντοπιστεί στη Μολδαβία ως πελάτης ενός κυκλώματος παιδοφιλίας, το οποίο οδηγήθηκε στη Δικαιοσύνη.

Ο Γεωργιάδης, σύμφωνα με τις καταγγελίες και στοιχεία της έρευνας που έγινε το 2011 στη Μολδαβία, είχε επιδοθεί σε πολύ σκληρό σεξ με αγόρια ηλικίας έως 16 ετών.
Κι ενώ παγιδεύτηκε με κάμερες στο σπίτι του στο Κισινάου, στις 30 Νοεμβρίου 2011 και συνελήφθη από αστυνομικούς, τελικά αφέθηκε ελεύθερος, επιδεικνύοντας το διπλωματικό του διαβατήριο, καθώς εκείνο το διάστημα υπηρετούσε σε υπηρεσίες του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ταυτόχρονα εκτελούσε χρέη συμβούλου του υπουργού Οικονομικών της Μολδαβίας. (Διαβάστε εδώ περισσότερα)

Τελικά σήμερα η υπόθεση οδηγήθηκε στο ακροατήριο για εκδίκαση. Η δικαστική έδρα όμως ανέβαλε επ’ αόριστο την εκδίκαση της υπόθεσης γιατί απουσίαζε η πλειοψηφία των μαρτύρων και οι εισαγγελικές Αρχές θα πρέπει να ξαναστείλουν από την αρχή τις κλίσεις στους αλλοδαπούς μάρτυρες κατηγορίας.
Και το εξωφρενικό –δεν ξέρουμε πώς διαφορετικά να το χαρακτηρίσουμε- είναι ότι οι δικαστές απαιτούν τα παιδιά που έπεσαν θύματα παιδεραστίας από τον Ν. Γεωργιάδη να ρθουν στην Ελλάδα με δικά τους έξοδα για να περιγράψουν στην δικαστική αίθουσα τα εγκλήματα που υπέστησαν από το νεοδημοκρατικό στέλεχος!
Και μιλάμε για παιδιά –το ένα απ’ αυτά ήταν ανήλικο όταν βιαζόταν- που ζούσαν μέσα σε οικοτροφεία και στην απόλυτη φτώχεια!!!

Και επαναλαμβάνουμε: Πρόκειται μια προκλητικότατη δικαστική απόφαση ή για μια απόπειρα συγκάλυψης εγκλήματος από μέλος της «καλής κοινωνίας»;

H Ελλάδα 5η στην Λίστα της μεγαλύτερης φτώχειας το 2018


H Ελλάδα 5η στην Λίστα της μεγαλύτερης φτώχειας το 2018

Και πιο φτωχιά από πέρυσι

Στον «Κατάλογο της Μιζέριας» που καταρτίζει το οικονομικό πρακτορείο Μπλούμπεργκ βάσει στατιστικών στοιχείων, η Ελλάδα κατείχε την 6η θέση το 2017, μετά την Βενεζουέλα, την Αίγυπτο, την Αργεντινή, την Νότιο Αφρική και την Ουκρανία.

Εφέτος, στην ίδια σειρά μεγαλύτερης δυστυχίας,  η Ελλάδα βυθίζεται ακόμη βαθύτερα από την Ουκρανία στην 5η θέση, κατά τις προβλέψεις του Μπλούμπεργκ, του οποίου  οι ανακοινώσεις  απολαύουν θρησκευτικού σεβασμού στον φιλελεύθερο Δυτικό κόσμο.

Μ. Στ.

Σαν σήμερα το 1947 τίθεται στην παρανομία η ΕΠΟΝ - «Το ακόλαστον και έκφυλον παρελθόν των κομμουνιστών»

Του Γ. Γ.

Σαν σήμερα στις 20/02/1947, το Πρωτοδικείο Αθήνας επικαλούμενο τον Α.Ν. 509 κηρύσσει παράνομη την ΕΠΟΝ και αποφασίζει την διάλυσή της. Εδώ να θυμίσουμε ότι πρόκειται για ένα νόμο που είχε ψηφίσει  η κεντροδεξιά κυβέρνηση του Θ. Σοφούλη στις 27 Δεκέμβρη του ίδιου χρόνου και είχε τίτλο: «Περί μέτρων ασφαλείας του Κράτους, του Πολιτεύματος, του Κοινωνικού Καθεστώτος και προστασίας των ελευθεριών των πολιτών».  Το αστικό κράτος θωράκιζε το αστικό του οπλοστάσιο και έτσι έθετε εκτός νόμου το ΚΚΕ, το ΕΑΜ και την Εθνική Αλληλεγγύη ενώ νομιμοποιούσε τα πογκρόμ της αστυνομίας και των παρακρατικών  ενάντια στους αγωνιστές.

 Με την ψήφιση αυτού του νόμου έχουμε την ολοκλήρωση του αντικομμουνιστικού – αντιλαϊκού κράτους. (Διαβάστε εδώ λεπτομέρειες)

Μετά απ’ αυτή την εξέλιξη χιλιάδες ήταν τα μέλη και στελέχη της ΕΠΟΝ που πέρασαν στον ένοπλο αγώνα στελεχώνοντας τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας, γράφοντας σελίδες αφάνταστου ηρωισμού.

Εμείς δεν θα αναφερθούμε για την δράση της ΕΠΟΝ. Αλλωστε με μια αναζήτηση στον ιστότοπο μας θα βρείτε πολλά σχετικά κείμενα.

Θα προσπαθήσουμε να σας χαρίσουμε ένα χαμόγελο για να πάει καλά η εβδομάδα.

Το παρακάτω είναι απόσπασμα ενός βιβλίου που έχει γράψει ένα πρωτοκλασάτο στέλεχος του ένοπλου δοσιλογισμού των Ταγμάτων ασφαλείας, που αργότερα σταδιοδρόμησε σαν αξιωματικός, -με «μεγάλες επιδόσεις» κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου-  φτάνοντας στις ανώτατες βαθμίδες, του λεγόμενου «Εθνικού Στρατού» (Αποστρατεύτηκε με τον βαθμό του ταξιάρχου).

Το βιβλίο εκδόθηκε το 1952, έχει τίτλο  «Ιστορία των Ταγμάτων Ασφαλείας» και ο συγγραφέας του ονομαζόταν  Διονύσιος Παπαδόπουλος.

Σημείωση: Κρατήσαμε την ορθογραφία και το συντακτικό του προτύπου. Αποσπάσματα του βιβλίου αναπαράχθηκαν από πολλές φυλλάδες του μετεμφυλιακού καθεστώτος, ενώ συμπεριλαμβανόταν στα Ιστορικά αρχεία που διατηρούσε το Γενικό Επιτελείο Στρατού.

«Μα η πιο μεγάλη συμφορά που μας έκανε ο κομμουνισμός, είναι ότι κατόρθωσαν να διαφθείρη ψυχικός και σωματικός τα παιδιά μας. Την Ελληνικήν Νεολαίαν μας, την οποίαν επότισε με το δηλητήριον της διαφθοράς και της ακολασίας και ιδού κατά ποιον απαίσιον και σατανικόν τρόπον.

Ένα παρακλάδι της οργανώσεως του ΕΑΜ είναι το παιδικό κίνημα. [...] Η οργάνωσις αυτή παρελάμβανε τα παιδιά, (αγόρια και κορίτσια) από 10 μέχρι 14 ετών. Οπως όπως όλοι γνωρίζετε εις την ηλικίαν αυτήν αρχίζει το σεξουαλικόν ένστικτον.

Ακόλαστοι διαφθορείς, που ήσαν φυσικά αξιόλογα στελέχη του ΚΚΕ, εχρησίμευαν ως "Δάσκαλοι" των αθώων αυτών παιδιών και η σπουδαιότερη διδασκαλία τους ήτανε να γαργαλίζουν και να εξάπτουν μεθοδικά το γεννετήσιον ένστικτον.

Τα εδίδασκον π.χ. όταν ένα αγόρι συναντά στο δρόμο ένα κορίτσι να του λέη καλημέρα χρυσό μου ...να το πιάνη από το χέρι και να κάθωνται παράμερα κάτω από ένα ίσκιο ή στην λιακάδα και να συζητούν ελεύθερα για ό,τι θέλουν.

Ταυτοχρόνως οι ακόλαστοι αυτοί παιδαγωγοί (ήσαν συνήθως ένας κομμουνιστής και μία κομμουνίστρια σε κάθε συγκέντρωσι) παρουσιάζουν εις τα παιδιά αισχρές σκηνές εκ τον φυσικού.
Άλλοτε πάλι εχάϊδευαν και αγκάλιαζαν τα πιο μεγαλύτερα παιδιά και τα έσπρωχναν να ακολουθούν μόνα των τον δρόμον τον ορμεμφύτου.

Για να εξουδετερώσουν την επιρροήν των γονέων, τους έλεγαν συγχρόνως ότι αυτοί δεν έχουν κανένα δικαίωμα να τα συμβουλεύουν, να τα μαλώνουν ή να τα κτυπούν. Τα μπόλιαζαν έτσι με μίσος για τους πραγματικούς προστάτας, για εκείνους που λαχταρούσαν να τα φέρουν στον δρόμον της αρετής και εμπότιζαν τας ψυχάς των με την αποστροφή για το καλό και την ηθική. Και το παιδί, όπως ξέρουμε όλοι, στερείται λογικής και ακολουθεί τον δρόμον του ενστίκτου, που είναι σ' αυτή την ηλικία η ροπή προς το κακό. [...]

Η ΕΠΟΝ, άλλο παρακλάδι του ΕΑΜ, οι νέοι από 15-24 ετών ανήκον εις τούτην, ήτανε μία οργάνωσις για τα αγόρια και άλλη για τα κορίτσια.
Εγίνοντο όμως από καιρού εις καιρόν και συνεδριάσεις μικταί. Αύται εκανονίζοντο με τέτοιο τρόπο που να μην επέρχεται ο κόρος και να διατηρήται ο νέος εις διαρκή έξαψιν και έτσι να κατέχεται από διαρκή ζωηράν επιθυμίαν δια την οργάνωσιν.

Στας συνεδριάσεις αυτός εγίνοντο ανάλογοι διδασκαλίαι, όπως και στο παιδικό κίνημα, αλλά βαθύτερες και μεθοδικότερες. Τους εδίδασκαν πως οι γονείς μας, οι διδάσκαλοί μας, οι προϊστάμενοί μας, και οι άνθρωποι γενικά που κατέχουν θέσεις και αξιώματα είναι ολέθριοι εχθροί μας, γιατί μας εμποδίζουν να χαρούμε την ελευθερία, που η φύσις εχάρισε εις όλα τα όντα. Δεν έχουν κανένα δικαίωμα εις τας πράξεις μας. και να μας δίδουν οδηγίες και διαταγές. Όλοι είμαστε ίσοι με τα αυτά δικαιώματα. [...]

Aι κοιναί συνεδριάσεις που κρατούσαν συνήθως έως τας πρωινάς ώρας εγίνοντο άλλοτε εις το ύπαιθρο και άλλοτε μέσα στα σπίτια, όπου ωρισμένας στιγμάς έσβηναν το φως δι’ ευνόητους σκοπούς. [...]

Το αποτέλεσμα: Κατά τας εκστρατείας του Τάγματος ανευρέθησαν στις σπηλιές, στα βουνά, στις ρεματιές και στους λόγγους μαζί με τους αντάρτες και φυγοδικούντας κομμουνιστάς πλήθος κοριτσιών με σημεία κατά και παρά φύσιν ασελγείας.
Εξ αυτών το 40% εις ενδιαφέρουσαν κατάστασιν. Εις όλα τα κρυσφύγετα. αλλά και στις τσέπες πολλών κοριτσιών, ανευρέθησαν φάρμακα δια αφροδίσια νοσήματα.

Να γιατί αυτή η συμφορά που μας βρήκε είναι η μεγαλύτερη. [...] Κατάρα εις τους απαίσιους διαφθορείς της Ελληνικής νεότητος. Κατάρα εις τους εχθρούς της φυλής μας»

"Κολαστήριο Μακρονήσου". Εγκαινιάζεται σαν σήμερα το 1947. Το εγκληματικό όργιο των «αναμορφωτών» - δολοφόνων του εμφυλιοπολεμικού μοναρχοφασιστικού παρακράτους

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Δευτέρα, 19 Φεβρουαρίου 2018 | 3:47 π.μ.

 ...«Ντρέπεται ο γήλιος ως διαβαίνει απ' το νησί,/ τόσο σκυφτούς ανθρώπους ν' αντικρίζει!/ Ντρέπεται για τους δημίους, μα δακρύζει/ κάποια χαράδρα όταν φωτίζει ή μια κορφή!
Εδώ ψηλά σαν κάστρα υψώνονται στο φως/ κορμιά που δε λυγούν στην καταιγίδα!/ Οι δήμιοι εδώ ας χάσουν κάθε ελπίδα,/ είναι χαράκωμα που δεν πατά ο εχθρός!
Μονάχα ο θάνατος να βγάλει από τ' αμπρί/ εμάς της λευτεριάς τους μονομάχους!/ Ροδίζει στης Μακρόνησος τους βράχους/ του ανθρώπου η νίκη φωτοστεφάνωτη, λαμπρή!»

Αγνώστου ποιητή

Το παραπάνω ποίημα είναι η εισαγωγή σε ένα συγκλονιστικό βιβλίο με τίτλο «ΜΑΚΡΟΝΗΣΟΣ. Ιστορικός τόπος» -κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή»- και έχει γραφτεί  από ομάδα Μακρονησιωτών αγωνιστών που επέζησαν της φρίκης. Του οργίου των «αναμορφωτών» - δολοφόνων του εμφυλιοπολεμικού μοναρχοφασιστικού παρακράτους των υποτακτικών των Τσόρτσιλ και Πιουριφόι - Βαν Φλιτ. Του καθεστώτος που επέβαλε το μονόπλευρο εμφύλιο ενάντια στους κομμουνιστές, τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης.

Είναι ένα βιβλίο που περιγράφει τον τιτάνιο αγώνα Αξιοπρέπειας και Περηφάνιας που υποχρεώθηκαν να δώσουν δεκάδες χιλιάδες αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης (ΕΑΜ - ΕΛΑΣ - ΕΠΟΝ) που αρνούνταν να αποδεχτούν ότι ο ηρωικός αγώνας του ελληνικού λαού που έδωσαν με την καθοδήγηση του ΚΚΕ, που ήταν και ο αιμοδότης της Αντίστασης, ενάντια στους φασίστες κατακτητές ήταν αγώνας προδοτικός! Που αρνούνταν, δηλαδή, να δεχτούν την υποταγή στην τότε "νέα τάξη" του παρακράτους δοσίλογων συνεργατών των ναζί που εγκατέστησαν μετά την απελευθέρωση της χώρας από τον ΕΛΑΣ οι ιμπεριαλιστές. (Κάποια στιγμή θα παραθέσουμε αποσπάσματα απ’ αυτό το βιβλίο).


Δεκάδες ήταν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης που δημιούργησε το αστικό κράτος στα "πέτρινα χρόνια" για να αντιμετωπίσει τον "εσωτερικό εχθρό". Το πιο θρυλικό από αυτά ήταν η Μακρόνησος, το «αναρρωτήριο ψυχών», η «συνέχιση του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού», η «εθνική κολυμβήθρα», η «νέα Εδέμ στα μάτια της ελληνικής Ιστορίας», ο «Νέος Παρθενών», κατά τους «πεφωτισμένους» πολιτικούς της ελληνικής Δεξιάς Κωνσταντίνο Τσάτσο και Παναγιώτη Κανελλόπουλο.

Ο τελευταίος έλεγε: «στο ξερονήσι αυτό εβλάστησε η Ελλάς ωραιοτέρα από κάθε φορά. Η ιστορία θα γράψει πως η στροφή της παγκοσμίου καταστάσεως εδώ άρχισε, στη Μακρόνησο» και: «Το φαινόμενον της Μακρονήσου είναι μοναδικόν εις τον κόσμον ολόκληρον. Πρόκειται περί θαυμαστού συνδυασμού της παιδείας με τον στρατόν. Οι εμπνευσθέντες οργανώσαντες και διαχειριζόμενοι με τόσον επιτυχίαν το έξοχον αυτό έργον είναι άξιοι ΒΑΘΕΙΑΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ».

Η λειτουργία του στρατοπέδου συγκέντρωσης στη Μακρόνησο ξεκίνησε με εισήγηση του Γενικού Επιτελείου Στρατού προς το υπουργείο Στρατιωτικών στις 19 Φεβρουαρίου 1947. Ο σκοπός της λειτουργίας του στρατοπέδου περιγράφονταν στο αρχικό εισηγητικό σημείωμα που εκδόθηκε την πρωταπριλιά του 1946: «Αποφασίζεται ο περιορισμός των αριστερών στρατευσίμων εις ορισμένα στρατόπεδα δια να υποστούν αποτοξίνωσιν. Όλες οι στρατιωτικές μονάδες δέον όπως εκκαθαρισθούν από αριστερίζοντες ή υπόπτους αριστερισμού».

Μέχρι το 1958, οπότε κι έκλεισε το στρατόπεδο, χιλιάδες κομμουνιστές, αριστεροί, αλλά και απλοί δημοκρατικοί φαντάροι βασανίστηκαν σωματικά και ψυχολογικά ή εξοντώθηκαν βιολογικά, για τον ιερό σκοπό της «εθνικής αναβάπτισης».

Το διήμερο 29 Φλεβάρη – 1 Μάρτη του 1948 συμπύκνωσε αυτήν την υπερδεκαετή βαρβαρότητα των νικητών του εμφύλιου ταξικού πολέμου, με το λυσσασμένο πογκρόμ και τη σφαγή 100 και πλέον φαντάρων. Η επίσημη εκδοχή, σύμφωνα με το στρατιωτικό ανακοινωθέν, ήταν: «Την 29ην Φεβρουαρίου άνδρες του Στρατοπέδου Μακρονήσου, εις το οποίο υπηρετούν οι επικίνδυνοι κομμουνισταί, κατά τη διάρκειαν της θρησκευτικής τελετής επετέθησαν κατά της φρουράς του Στρατοπέδου προς αφοπλισμόν της. Η τελευταία αμυνομένη έκαμε χρήσιν των όπλων και η τάξις απεκαταστάθη. Απώλειαι στασιαστών 17 νεκροί και 61 τραυματίαι. Εκ των ημετέρων τέσσερις τραυματίαι διά λιθοβολισμού. Οι τραυματίαι μεταφέρονται εις το Στρατιωτικόν Νοσοκομείον». Τότε, η "δημοκρατική" εφημερίδα Τα Νέα, έγραφαν: «Οι κομμουνισταί επροκάλεσαν ταραχάς εις την Μακρόνησον»…

Η Μακρόνησος μέσα από χαρακτικά και σχέδια του Γιώργου Φαρσακίδη.

Οι μαρτυρίες στο βίντεο περιλαμβάνονται στο ντοκιμαντέρ "Μακρόνησος" του Ηλία Γιαννακάκη και της Eύης Καραμπάτσου.


Διαβάστε επίσης

Τα γουρούνια-φονιάδες στην υπηρεσία του συστήματος.

Η σφαγή 350 φαντάρων στο Μακρονήσι

Οδός Αβύσσου αριθμός 0 (1962)

ΜΑΚΡΟΝΗΣΟΣ – 30 ΓΕΝΑΡΗ 1950 «Απόψε χτυπούνε τις γυναίκες»

Η Μακρόνησος του Θανάση Βέγγου

Ενας χρόνος χωρίς την συντρόφισσα Λένα Νικητοπούλου

Του Γ.Γ.

Συμπληρώθηκε ένας χρόνος από τότε που χάσαμε από κοντά μας ένα «διαμάντι» του επαναστατικού κινήματος, μια απ’ τις πιο δυναμικές συντρόφισσες, μια γυναίκα «έξω καρδιά», μια αγωνίστρια της ζωής που δεν λιγοψύχησε ποτέ, ακόμα και στις πιο δύσκολες καταστάσεις που πέρασε. Τη Λένα Νικητοπούλου. 

Εδινε παλληκαρήσια για χρόνια μάχη με τον καρκίνο. Δυστυχώς αυτός ήταν ο μόνος αντίπαλος που μπορούσε να νικήσει την Λένα μας.

Την γνώρισα το 2002 στο αποκορύφωμα της τρομοϋστερίας και οι ολονύχτιες συζητήσεις που κάναμε στο μαγαζί που διατηρούσε στου Ψυρρή, ήταν ατελείωτες.

Πάντα με χαμόγελο η Λένα και χωρίς να χάσει ούτε στιγμή την αγωνιστικότητά της, παρ’ όλο τα τεράστια προβλήματα που αντιμετώπιζε λόγω της αρρώστιας της, έδινε το παρόν σε κάθε αγώνα, ειδικά στις κινητοποιήσεις που έκαναν οι «Κινήσεις Αλληλεγγύης στους Πολιτικούς Κρατουμένους», μιας συλλογικότητας στην οποία υπήρξε από τα ιδρυτικά της μέλη, ενώ στάθηκε "βράχος ακλόνητος" συμπαραστεκόμενη σε συγγενικά άτομα φυλακισμένων μελών της 17 Νοέμβρη.

Ιστορική και πολιτική διάσταση του φασισμού

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Κυριακή, 18 Φεβρουαρίου 2018 | 12:32 μ.μ.

Γράφει ο Τάσος Κατσαρός –  Ιστορικός ερευνητής

Τι ήταν άραγε αυτό που μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου δημιούργησε τις συνθήκες σε λίγο-πολύ όλες τις χώρες της Ευρώπης να ανεβαίνουν στην εξουσία ανελεύθερα και φασιστικά καθεστώτα; Ενώ σε κάποιες άλλες χώρες όπως θα δούμε παρακάτω διάφορα φασιστικά κόμματα μπορεί να μην κατόρθωσαν να πάρουν την εξουσία γιατί κάποια συντηρητικά φιλελεύθερα κόμματα έπαιξαν αυτά το ρόλο του ακραίου υπερκεράζοντας τα αντισημιτικά-φασιστικά κόμματα. Τέτοια καθεστώτα ήταν Ουγγαρία 1920, Ιταλία του Μουσολίνι 1922, Βουλγαρία-Πορτογαλία 1923, Αλβανία 1925, Ισπανία 1923/1930 Πρίμο ντε Ριβέρα και Φράνκο, Πολωνία 1926, Γιουγκοσλαβία 1929, Φινλανδία/Ρουμανία 1930, οι χώρες της Βαλτικής και φυσικά η Ιαπωνία του Αυτοκράτορα Χιροχίτο το 1926.

Εννοείται πως η πιο σκληρή περίπτωση από όλες ήταν η ναζιστική Γερμανία του Χίτλερ το 1933-1945.

Η μεγάλη καπιταλιστική κρίση του 1929 που κορυφώθηκε το 1937-38 και οδήγησε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν σίγουρα εκείνη που βοήθησε σε όλα τα παραπάνω με προοπτική την καταστροφή κεφαλαίου έμψυχου και άψυχου για τη δημιουργία νέων αγορών.

Με την ανάπτυξη των μέσων παραγωγής, δηλαδή την τεχνολογική εξέλιξη επιτυγχάνεται η αλματώδης αύξηση της παραγωγής που σε συνδυασμό με την υπερεντατική εκμετάλλευση της εργασίας επιτυγχάνεται η συγκέντρωση του πλούτου σε όλο και λιγότερα χέρια. Οι μικρομεσαίοι σβήνουν προς όφελος των λίγων καπιταλιστών. Η εργατική τάξη πετιέται στην ανεργία. Έτσι φθάνουμε στο σημείο που το πλατύ καταναλωτικό κοινό που είναι οι εργαζόμενοι, οι δημιουργοί όλου του πλούτου που υπάρχει να αδυνατούν να καταναλώσουν τα εμπορεύματα που παράγονται με αποτέλεσμα αυτά να παραμένουν απούλητα στις αποθήκες (κρίσεις υπερπαραγωγής).

Ο καπιταλισμός για να περιορίσει τους κραδασμούς και ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Μισογυνισμός, οικονομική ανισότητα, πόλεμοι και θρησκευτικά δόγματα

Γράφει ο mitsos175.

Όλες οι θρησκείες έχουν το ίδιο χαρακτηριστικό όσον αφορά τις γυναίκες: Μια βαθιά υποτίμηση. Είτε είναι μονοθεϊστικές, είτε πολυθεϊστικές. Το γιατί είναι τεράστιο για αναλυθεί και να απαντηθεί σε ένα μόνο άρθρο. Μπορούμε μόνο να πούμε πως αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι θρησκείες είναι ανθρώπινα κατασκευάσματα μιας συγκεκριμένης εποχής. Μιας πατριαρχικής εποχής, μιας εποχής ανισότητας. Οι θρησκείες προσπαθούσαν να εξηγήσουν εκτός από τα μεταφυσικά και το κοινωνικό περιβάλλον της εποχής τους. Έκαναν το λάθος να θεωρήσουν “φυσική” την ανισότητα, επειδή ακριβώς δεν μπόρεσαν να δώσουν την Μαρξιστική εξήγηση.

Για κάθε θρησκεία που δημιουργήθηκε σε τέτοιο περιβάλλον η γυναίκα είναι προορισμένη να κάνει παιδιά και να τα μεγαλώνει, ενώ ο άντρας φέρνει τα χρήματα κι επιπλέον πηγαίνει στον πόλεμο.
Η υποτίμηση είναι ολοφάνερη όχι μόνο στο χριστιανισμό ή στο Ισλάμ (πολυγαμικοί άνδρες, πλήρης κάλυψη κεφαλής προσώπου της γυναίκας, απαγόρευση ακόμα και της στοιχειώδους εκπαίδευσης κλπ) αλλά και στις πολυθεϊστικές θρησκείες. Χαρακτηριστικά υπάρχει το απάνθρωπο έθιμο να καίγεται μαζί με το νεκρό άνδρα η σύζυγος του. Είναι λοιπόν πολύ γενικότερο φαινόμενο από το Χριστιανισμό.

Αν παρατηρήσουμε θα δούμε πως όλες οι θρησκείες υιοθετούν δυο ακόμη πράγματα πολύ σχετικά: Την οικονομική ανισότητα και το πόλεμο. Οι πλούσιοι έχουν ευεργετηθεί από το Θεό ή τους Θεούς ενώ η μόνη τους υποχρέωση είναι η φιλανθρωπία, να δώσουν δηλαδή ένα ελάχιστο μερίδιο στους φτωχούς συνανθρώπους τους.
Είναι μια προσπάθεια να διατηρηθεί η εκμετάλλευση γινόμενη πιο “μετριοπαθής”.
Με απλά λόγια μπορούν οι λίγοι να μας εκμεταλλεύονται, αρκεί που και που να μας πετάνε ένα “ψίχουλο” για να μην πεθάνουμε από την πείνα, στην πράξη όμως για να μην αγανακτήσουμε και τους ανατρέψουμε.

Όσο για τον πόλεμο δεν υπάρχει θρησκεία που να μην αναφέρεται σε μάχη. Οι Θεοί πολεμούν, οι άγγελοι πολεμούν, επομένως οι πιστοί καλούνται να πολεμήσουν, αν χρειαστεί (ιεροί πόλεμοι). Πολεμιστές ήταν οι άντρες. Η κατοχή λοιπόν του χρήματος, η συμμετοχή στην παραγωγή, δεν εξηγείται σωστά όπως γίνεται πολύ αργότερα στο Μαρξισμό, αλλά γίνεται άνευ όρων αποδεκτή από όλες τις θρησκευτικές δοξασίες.

Μόνο όταν αλλάζουν οι οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες μετά την βιομηχανική επανάσταση, έπειτα από την τεράστια ανθρωποσφαγή των Παγκοσμίων Πολέμων, όπου αναγκαστικά οι γυναίκες μπαίνουν στη μαζική παραγωγή και το σπουδαιότερο συμμετέχουν πιο ενεργά στον πόλεμο, αρχίζει να φαίνεται η πλάνη χιλιάδων χρόνων.
Καθόλου τυχαία οι γυναίκες αρχίζουν τότε να αποκτούν βασικά δικαιώματα, όπως η ψήφος, η ισότητα στους μισθούς κλπ.

Φυσικά στην αρχή λόγω της πεποίθησης της δήθεν κατωτερότητας, υπάρχει πιο άγρια εκμετάλλευση, από τον ανδρικό πληθυσμό. Ψήφος αρχικά δίνεται μόνο στις εγγράμματες (που ήταν ελάχιστες), ενώ οι πρώτοι μισθοί των γυναικών ήταν πολύ μικρότεροι των ανδρών.
Πλήρης ισότητα μπορεί να υπάρξει μόνο όταν αλλάξουν ριζικά οι κοινωνικοοικονομικές συνθήκες, όταν επικρατήσει ισότητα μεταξύ των ανθρώπων με την Κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής.

Σήμερα γνωρίζουμε ότι οι γυναίκες είναι το ίδιο ικανές με τους άντρες σε όλα. Μάχονται, αν χρειαστεί δίπλα στους άντρες, ανατινάζονται μπροστά στα εχθρικά άρματα, τσακίζουν τους εχθρούς τους προκαλώντας τους τεράστιες απώλειες.
Οι φανατικοί έχουν ένα επιπλέον λόγο να χτυπούν εκείνους που έχουν επιλέξει να οικοδομούν μια Νέα Κοινωνία, γιατί η Ισότητα είναι ένα ακόμα καρφί στο φέρετρο των θρησκειών, που δεν είναι τίποτα άλλο, όπως είπαμε, παρά ανθρώπινα κατασκευάσματα. Όπως όλα τα ανθρώπινα έργα εξυπηρετούν ανάγκες συγκεκριμένων εποχών, ενδεχομένως να αντέχουν αρκετά χρόνια (πχ οι πυραμίδες), αλλά δεν μπορούν να υπάρχουν για πάντα.

Βρισκόμαστε σε μια εποχή στην οποία φαίνεται η αλήθεια που πρώτος διατύπωσε ο Καρλ Μαρξ. Οι γυναίκες δεν θεωρούνται πια ιδιοκτησία στις περισσότερες χώρες, ενώ η επιστήμη βοηθά στην πρόοδο όλης της ανθρωπότητας... 

Δικαστές και το ελληνικό δημόσιο δέχονται ότι ο Θέμος Αναστασιάδης που καταθέτει 5 εκατ. αδήλωτα και "κατάμαυρα" ευρώ είναι πάμπτωχος και τον απαλλάσσουν από το πρόστιμο των 4.973.500 ευρώ που του έχει επιβληθεί!


Του Γ. Γ.

O γλίτσας, χρυσαυγίτης με.. πολιτικά Θέμος Αναστασιάδης είναι μεγάλο «μούτρο» και καθόλου εύκολος αντίπαλος κάτι που το έχει δείξει όλη η δημοσιοκαφρική του διαδρομή.
Ας μην ξεχνάμε ότι πέρασε απ’ όλα τα δημοσιογραφικά μετερίζια και υπηρέτησε πιστά τους εργοδότες του, κάποιοι απ’ τους οποίους ανήκουν στην αφρόκρεμα της ντόπιας οικονομικής ολιγαρχίας –Αλαφουζέϊκο, Κόκκαλης, Βαρδινογιάννης-.

Σήμερα χρησιμοποιώντας και μεθόδους που δεν έχουν προηγούμενο σε καμιά χώρα του πλανήτη, -να χρηματοδοτείται δηλαδή ο αναγνώστης για να αγοράσει ένα έντυπο- κατόρθωσε να ελέγχει την μεγαλύτερη σε κυκλοφορία βδομαδιάτικη εφημερίδα, ενώ όσες φορές είχε σε αντιπαράθεση με ανταγωνιστές του -π.χ Τριανταφυλλόπουλος, Μπόμπολας- βγήκε νικητής.

Παράλληλα ο Θ. Αναστασιάδης βγήκε αλώβητος από κάθε δικαστική περιπέτεια που έχει περάσει. Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι με το ροζ DVD που "πούλησε" στο Μέγαρο Μαξίμου την εποχή πρωθυπουργίας Κ. Καραμανλή και το οποίο οδήγησε σε απόπειρα αυτοκτονίας τον Ζαχόπουλο.

Και εδώ θέλοντας να φρεσκάρουμε λίγο την μνήμη των παλιών αναγνωστών μας, αλλά και να ενημερώσουμε τους νέους να γράψουμε ότι αυτό που στην κοινή γνώμη παρουσιάστηκε σαν "ερωτικό σκάνδαλο Ζαχόπουλου" στην ουσία δεν ήταν μια πάρα μια πολύ μεγάλη μπίζνα του εκδότη του "Πρώτου Θέματος".
Οπως σημείωνε τότε δημοσίευμα της εφημερίδας "ΚΟΝΤΡΑ", "μπορούμε να εικάσουμε ότι το τίμημα -σ.σ της αγοράς του DVD από το μέγαρο Μαξίμου- ήταν ιδιαίτερα «αλμυρό»".

Και συνέχισε το ρεπορτάζ της η εφημερίδα: 

Γιατί, όμως, να αγοράσει το μέγαρο Μαξίμου ένα DVD που καταγράφει μια ερωτική πράξη με αναστεναγμούς και φιλιά; ...  
Τι περιείχε ολόκληρο το DVD; Σίγουρα πράγματα που εκθέτουν τον Καραμανλή και όχι τον Ζαχόπουλο. Σε ποιο ή σε ποια επίπεδα τον εκθέτουν δε μπορούμε να το πούμε, γιατί δεν το ξέρουμε. Υποπτευόμαστε, όμως, ότι η έκθεση αφορά και ζητήματα πολιτικής και ζητήματα ηθικής τάξης. Ισως ο Ζαχόπουλος να μιλούσε πολύ, όταν παρίστανε το μεγάλο εραστή. Το μόνο, βέβαιο, είναι πως το DVD δεν εξέθετε μόνο τον Ζαχόπουλο. Αν ίσχυε αυτό, τότε η υπόθεση θα είχε διευθετηθεί και ο Ζαχόπουλος δεν θα έφτανε σε τέτοια απελπισία ώστε να σαλτάρει από τον τέταρτο όροφο. Στην αστική κοινωνία και στους κύκλους της αστικής πολιτικής τα εξωσυζυγικά γκομενιλίκια δεν θεωρούνται έγκλημα καθοσιώσεως και σπάνια έχουν καταστεί αντικείμενα εκβιασμού.

Οταν λοιπόν ο Θ. Αναστασιάδης δημοσιεύει στην φυλλάδα του κάποια "επιλεγμένα" αποσπάσματα απ' το DVD σηκώνεται θόρυβος και ασκείται δίωξη σε βάρος του "Μαυρότρυπα" και όχι μόνο, σε βαθμό κακουργήματος.
Στην πορεία -ξέρετε τώρα πως γίνονται αυτά - με βούλευμα του συμβουλίου πλημμελειοδικών το κακούργημα μετατρέπετε σε πλημμέλημα  και ο Θέμος "καθαρίζει".

Η πιο σοβαρή όμως εμπλοκή του εκδότη του Π.Θ με τις δικαστικές αρχές ήταν όταν εντοπίζεται  να καταθέτει αδήλωτο, "κατάμαυρο" χρήμα 5.500.000 ευρώ, μέσα σε μαύρες σακούλες, σε λογαριασμό του στη γαλλική τράπεζα BNP PARIBAS τον Ιούλη του 2007.
Τότε το ελληνικό δημόσιο μέσω της ΙΓ' ΔΟΥ Αθήνας του επιβάλλει πρόστιμο 4.973.500 ευρώ. Ακολουθούν οι τυπικές διαδικασίες για να εισπραχθεί το ποσό.

Σιγά, το "γατόνι" ο Θέμος μην δεν έβρισκε τρόπο να αποφύγει να πληρώσει.
Από το 2012  ένα άλλο "μπουμπούκι" της εκδοτικοδημοσιογραφικής πιάτσας, ο Μάκης Κουρής, ο οποίος είχε ανοίξει μέτωπο μαζί του, έγραφε στο "Παρόν" ότι "στήνεται σκηνικό" για "να βγάλουν λάδι τον Θέμο".
Και σήμερα επιβεβαιώθηκε απόλυτα.

Αναφέρει ρεπορτάζ που υπογράφει η δημοσιογράφος Κατερίνα Κατή και δημοσιεύεται στην εφημερίδα "Documento":
Ο Θέμος Αναστασιάδης είναι πάμπτωχος! Δεν κατέχει κανένα ακίνητο και στους τραπεζικούς λογαριασμούς του έχει μόνο 200 ευρώ. Αυτό υποστήριξε και αυτό δέχτηκε το αρμόδιο δικαστήριο αλλά και το ελληνικό δημόσιο! Ετσι ο εκδότης της εφημερίδας "Πρώτο Θέμα" δεν πρόκειται να πληρώσει το πρόστιμο των 4.973.500 ευρώ που του έχει επιβληθεί για το μαύρο χρήμα ύψους 5 εκατ. ευρώ που είχε βρεθεί στους λογαριασμούς του. 

Δεν νομίζουμε ότι χρειάζεται κανένα σχόλιο πέρα απ' αυτό που λέει μια κινέζικη παροιμία: "Η δικαιοσύνη είναι σαν τον ιστό της αράχνης. Τα μεγάλα έντομα διαφεύγουν, τα μικρά συλλαμβάνονται".

Ισως το μόνο που αξίζει να συμπληρώσουμε, ολοκληρώνοντας την ανάρτησή μας, είναι το στοιχείο του ρεπορτάζ που αναφέραμε, το οποίο μας λέει ότι τα δυο σκάφη αναψυχής που διαθέτει ο Θέμος Αναστασιάδης -το ένα ονομάζεται "BYRON" (o πατέρας του) και το άλλο "ΑΛΙΚΗ" (η μητέρα του)- δεν ανήκουν στον κατά δήλωση του πτωχό εκδότη του "Πρώτου Θέματος" προσωπικά, αλλά στην εταιρεία του ΑΡΘΡΟΝ Μονοπρόσωπη ΕΠΕ.
Και η αστική δικαιοσύνη αυτές τις αστειότητες τις κάνει αποδεκτές.
Μιλάμε για τέτοιο δούλεμα!
 

18/2/1952: Ελλάδα και Τουρκία γίνονται μέλη του ΝΑΤΟ


Γράφει ο  mitsos175.

Η Ελλάδα εισήλθε στη Βορειοατλαντική Συμμαχία με το δεύτερο κύμα διεύρυνσης το 1952, επί κυβερνήσεως Νικόλαου Πλαστήρα… Η Ελληνική Βουλή επικυρώνει τη συμφωνία ένταξης της χώρας μας στο ΝΑΤΟ στις 18 Φεβρουαρίου 1952, με μόνες αρνητικές ψήφους τις οκτώ της ΕΔΑ και τη μία του ανεξάρτητου βουλευτή της Αριστεράς Μιχάλη Κύρκου.

Στην αγόρευσή του, ο πρωθυπουργός Πλαστήρας δήλωσε: «Δεν μπορεί κανείς να μην παραδεχθεί ότι όταν η Ελλάς συμμετέχει εις το Ατλαντικόν Σύμφωνον μετά των μεγάλων δυνάμεων, αι οποίαι κατοικούνται από ελευθέρους δημοκρατικούς λαούς, αισθάνεται αυτή ασφαλεστέραν…»

Πόσο ασφαλέστερη έγινε;

Στις 14 Αυγούστου του 1974 η οικουμενική κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή αποσύρει την Ελλάδα από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ μετά τον Αττίλα 2.
Σε κυβερνητική ανακοίνωση αναφέρεται ότι «…το ΝΑΤΟ αποδείχθηκε ανίκανο να παρεμποδίσει την Τουρκία από την εξαπόλυση νέας βάρβαρης και απρόκλητης επίθεσης κατά της Κύπρου… Το ΝΑΤΟ δεν έχει επομένως λόγο ύπαρξης και δεν μπορεί να εκπληρώσει το σκοπό για τον οποίο συνεστήθη, αφού δεν μπορεί να αποτρέψει τον πόλεμο μεταξύ δύο μελών του….».

 Έξι χρόνια αργότερα και 70 μέρες πριν από την είσοδο της Ελλάδας στην ΕΟΚ, η κυβέρνηση Ράλλη αποφασίζει την επάνοδο της χώρας στο ΝΑΤΟ στις 19 Οκτωβρίου 1980.
Η απόφαση γίνεται ευμενώς δεκτή από τις δυτικές κυβερνήσεις. Το σοβιετικό πρακτορείο ειδήσεων «Τας» μεταδίδει: «Η Ελλάδα ενέδωσε στις πιέσεις των Αμερικανών».
Στο εσωτερικό μέτωπο, ΠΑΣΟΚ και ΚΚΕ εκφράζουν την πλήρη και έντονη αντίθεσή τους στην επανένταξη της χώρας μας στις δομές της Ατλαντικής Συμμαχίας και διοργανώνουν μαχητικά συλλαλητήρια…». Πηγή

Βέβαια το ΠΑΣΟΚ που ΘΑ έδιωχνε τις βάσεις φέρνοντας την Αλλαγή, άλλαξε το ίδιο. Το ερώτημα παραμένει; Ωφεληθήκαμε από το ΝΑΤΟ;

«6 Σεπτεμβρίου 1955 - Σεπτεμβριανά: Η ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης γίνεται στόχος ενός υποστηριζόμενου από την τουρκική κυβέρνηση πογκρόμ». Τι έκαναν οι Αμερικάνοι; - Την πάπια.

1965: Τα Ιουλιανά οδηγούν στη Δικτατορία. Τον καιρό εκείνο, 1967 -1974, η Χούντα παραγγέλλει τεράστιες ποσότητες διαφόρων νατοϊκών - κυρίως αμερικανικών- όπλων. Υποβρύχια, πυραυλάκατοι, άρματα, αντιαρματικά και πάμπολλα υπερσύγχρονα (εκείνη την εποχή) αεροπλάνα. Πράγματι δεν θυμάμαι να έχουν γίνει ποτέ τόσες αγορές. Τι αποτέλεσμα όμως είχαν; Η μισή Κύπρος κατελήφθη από τους Τούρκους! Για τόση ασφάλεια μιλάμε!

Αργότερα έρχεται νέα κρίση στο Αιγαίο, έτσι με τη σύμμαχο (πάντα) και γείτονα Τουρκία, αρχίζει ένας νέος γύρος ανταγωνισμού και μια καινούρια κούρσα εξοπλισμών. Δίνουμε για αμυντικές δαπάνες, αναλογικά, πιο πολλά από όλους! Αποτέλεσμα; «Γκρίζες ζώνες» κι ευχαριστώ από πάνω! Μετράμε νεκρούς πιλότους κι εμείς και οι Τούρκοι, γιατί είμαστε η μόνη χώρα παγκοσμίως, που ενώ έχουμε 6 μίλια θαλάσσιο χώρο έχουμε 10! μίλα εναέριο!
Ποια η θέση των ΗΠΑ για τα 12 μίλια; Δεν τα θέλουν γιατί θεωρούν τις θάλασσες τσιφλίκι τους. Άρα είναι μαζί με την Τουρκία σε αυτό το θέμα.

Όχι μόνον αυτά αλλά έχουμε την πιο σκληρή διπλή κατοχή (Γερμανική και Αμερικάνικη) που μπορεί να έχει χώρα, που δεν έχει κατακτηθεί στρατιωτικά. Όλα αυτά χάρη στους συμμάχους μας, οι οποίοι θέλουν όχι μόνο να λεηλατήσουν το φυσικό μας πλούτο, αλλά να τους χρωστάμε κι από πάνω!

Τα συμπεράσματα δικά σας.

ΤΟ ΝΑΤΟ, ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΕΙΛΕΣ


Ας ρίξουμε μία ματιά στις σχέσεις του ΝΑΤΟ ως διεθνή στρατιωτική δύναμη και της Τουρκίας και στο ζήτημα των βάσεων που χρησιμοποιήθηκαν απ’ τους δυτικούς ιμπεριαλιστές ενάντια στους λαούς, στις λαϊκές δημοκρατίες και στον σοσιαλισμό.

Όπως είναι γνωστό η Τουρκία έγινε μέλος του ΝΑΤΟ το 1952. Στην ίδρυση της «Βορειοατλαντικής Συμμαχίας», στο 3ο, 4ο, και 5ο άρθρο αναφέρεται ότι αν τα κράτη-μέλη δεχτούν επιθέσεις θα υπάρξει «κοινή άμυνα». Οι κυρίαρχες τάξεις βασιζόμενες σ’ αυτό οδήγησαν την Τουρκία σ’ αυτή τη συμμαχία. Φυσικά η «κοινή άμυνα» ακουγόταν με ενδιαφέρον, όμως, ο κύριος σκοπός έκρυβε ένα σωρό παγίδες και μυστικά των κυρίαρχων.

Το 1950 η κυβέρνηση Αντναν Μεντερέζ, έστειλε μία στρατιωτική δύναμη 5.000 στρατιωτών στην Κορέα για να πολεμήσουν δίπλα στους αμερικάνους και την Νότια Κορέα. Απ’ αυτή την κίνηση η τουρκική κυβέρνηση περίμενε ως αντάλλαγμα την ένταξή της στο ΝΑΤΟ.
Η Τουρκία κερδίζοντας την εμπιστοσύνη των ιμπεριαλιστών, στις 17 Οκτωβρίου 1951 με ένα πρωτόκολλο εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ μαζί με την Ελλάδα. Δηλ. η Τουρκία στις 18 Φλεβάρη 1952 έγινε επίσημο μέλος του ΝΑΤΟ.

Το ΝΑΤΟ ήταν ένα αποτέλεσμα των συνθηκών του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, και ήταν μία συμμαχία που εξέφραζε την στρατιωτική πολιτική των δυτικών ιμπεριαλιστικών χωρών.
Η Τουρκία μπήκε στο ΝΑΤΟ μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο. Η τουρκική εξωτερική πολιτική (φυσικά με αντανάκλαση και στην εσωτερική πολιτική) προσδιορίστηκε απ’ την στρατιωτική πολιτική της στρατηγικής του ΝΑΤΟ.

Η Τουρκία μαζί με αυτή την εξέλιξη αναλάμβανε ένα σωρό ρόλο για διάφορα ζητήματα όπως προέβλεπε η Αμερική και η κοντινότερη σύμμαχός της η Αγγλία.
Η πολιτική και στρατιωτική στρατηγική της Τουρκίας μαζί με το ΝΑΤΟ είχε ποια στόχο τις λαϊκές δημοκρατίες της Ανατολικής Ευρώπης και τη σοσιαλιστική Σοβιετική Ενωση.
Ηταν, μαζί με το Ιράν, μία από τις πιο σημαντικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ μέσα στο ιμπεριαλιστικό σχέδιο «πράσινη ζώνη» ενάντια στη Σοβιετική Ενωση.

Η νοτιοανατολική δύναμη του ΝΑΤΟ εγκαταστάθηκε στη Σμύρνη. Φυσικά αυτό έδειχνε το μέγεθος του ρόλου που είχε αναλάβει η Τουρκία. Η Αμερική μέσω του ΝΑΤΟ εξασφάλισε την πυρηνική και υπόλοιπη στρατιωτική δύναμή της στην Ευρώπη, εντός και εκτός συμμαχίας. Χρησιμοποίησε τη γη αυτών των χωρών στις επιθέσεις που έκανε ενάντια στους άλλους λαούς. 
Μετά την ένταξη της Τουρκίας και της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ, τα σύνορα και οι στρατιωτικές δραστηριότητες του ΝΑΤΟ επεκτάθηκαν ως τα σύνορα της Σοβιετικής Ενωσης.

Μετά από 7 μήνες απ’ την ένταξη της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ (8 Σεπτέμβρη 1952) εγκαταστάθηκε στη Σμύρνη η βάση της δύναμης ξηράς του ΝΑΤΟ (LANDSOUTHEAST). Ο επικεφαλής της δύναμης ήταν αμερικάνος στρατηγός. Επειτα η βάση δυναμώθηκε από γάλλους, άγγλους και ιταλούς στρατιώτες.

Η Τουρκία στις 10 Μαρτίου 1954 υπόγραψε τη συμφωνία του «καθεστώτος των νατοϊκών δυνάμεων» η οποία έδινε τη δυνατότητα στην Αμερική να δημιουργήσει βάσεις στην Τουρκία και στρατιωτικές εγκαταστάσεις μαζί με στρατιωτικές δυνάμεις.

Το 1966 οι δορυφορικές και επικοινωνιακές εγκαταστάσεις που ανήκαν στο ΝΑΤΟ έφτασαν τις 112. Ο αριθμός όσο περνούσαν τα χρόνια αυξήθηκε. Σ’ αυτές τις βάσεις κάνει κουμάντο το ΝΑΤΟ και οι τουρκικές αρχές χωρίς την άδεια του ΝΑΤΟ και της Αμερικής απαγορεύεται να μπουν σ’ αυτές τις βάσεις. Μεταξύ της Τουρκίας και της Αμερικής υπογράφηκε άλλη μία συμφωνία το 1976 η «συνεργασία και άμυνα Τουρκίας και Αμερικής» που εξασφάλιζε τη χρήση αυτών των εγκαταστάσεων απ’ την Αμερική.

Το 1980 μαζί με τη χούντα των στρατιωτικών στις 12 Σεπτέμβρη η συμφωνία «οικονομική συνεργασία και άμυνα» έδινε τη δυνατότητα στην Αμερική οι στρατιωτικές βάσεις να χρησιμοποιηθούν επί 5 χρόνια στο όνομα του ΝΑΤΟ απ’ την Αμερική. Αυτή η συμφωνία υλοποιείται μέχρι σήμερα και οι βάσεις χρησιμοποιούνται απ’ την Αμερική με όλους τους σκοπούς.

Οι νατοϊκές και αμερικάνικες βάσεις στο τουρκικό έδαφος αυξήθηκαν με το χρόνο και εξελίχθηκαν τεχνικά. Εχουν τεράστιες απειλητικές δυνάμεις σ’ αυτές τις βάσεις.
Ταυτόχρονα χρησιμοποιούνται για αμερικάνικες αεροπορικές επιθέσεις. Επαιξαν σημαντικό ρόλο στις επιθέσεις που γίνανε στις χώρες της περιοχής όπως το Ιράκ και το Αφγανιστάν. Η αεροπορική βάση που βρίσκεται στο Τσίγκλι της Σμύρνης είναι η παλαιότερη βάση του ΝΑΤΟ στην Τουρκία. Η βάση αυτή παίρνει εντολές απ’ τη βάση της Αμερικής που βρίσκεται στην Ευρώπη (USAFE). Σύμφωνα με πληροφορίες σ’ αυτή τη βάση βρίσκονται 42 βομβαρδιστικά αεροπλάνα. Αλλά ταυτόχρονα υπάρχουν τα συστήματα πυραύλων I-HAWK και Roland. Στις 11 Αυγούστου του 2004 στο στρατηγείο LANDSOUTHEAST μεταφέρθηκε απ’ τη Νάπολη στη Σμύρνη. Ενώ στις 1η Γενάρη του 2006 και η 16η αεροπορική δύναμη της Αμερικής μεταφέρθηκε απ’ τη γερμανική πόλη Ramstein σ’ αυτή τη βάση. Σε κάθε γωνιά «στρατιωτικές εγκαταστάσεις» της Τουρκίας χρησιμοποιούνται απ’ το ΝΑΤΟ και την Αμερική στις επιθέσεις.

Η βάση Σίλε έχει φτιαχτεί ως χώρος εκτόξευσης πυραύλων Στίγκερ. Ενώ στη βάση του Ικόνιου βρίσκονται τα AWACS. Στο Μπαλίκεσιρ στην 9η αεροπορική βάση υπάρχουν έξι ράμπες για πυραύλους vault. Στη Μούγλα ναυτική βάση Αξαζ, Αγκυρα – Αχλατλίμπελ, Αμάσια-Μερζίφον, Μπάρτιν, Τσανάκαλε, Ντιάρμπακιρ-Πριντσλικ, Εσκισεχίρ, Σμύρνη-Μπορνόβα, Ισμίτ, Κιουτάχια, Λουλεμπουργκάζ, Σίβας-Σάρκισλα, Ισκεντερούμ, Ορντου-Περσέμπε, Ρίζε-Παζάρ, Ερζουρουμ, και το Μάρντιν υπάρχουν ενοποιημένες αεροπορικές βάσεις του ΝΑΤΟ (CAOC6). Σε μία μερίδα αυτών των βάσεων – όπως Ιντζιρλίκ – υπάρχουν πυρηνικά όπλα. Όλα αυτά δείχνουν το μέγεθος του κινδύνου που έχουν να αντιμετωπίσουν οι λαοί της Τουρκίας και οι μειονότητες.

Α. Τζιχάν Σοϊλού

Το κείμενο αυτό πάρθηκε απ’ την ημερήσια εφημερίδα της Τουρκίας Evrensel 

Σαν σήμερα το 1957 γράφεται μια απ' τις πιο προβληματικές σελίδες στην ιστορία του ΚΚΕ

Του Γ. Γ.

Μια απ’ τις πιο προβληματικές σελίδες στην ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος στην χώρα μας γράφτηκε σαν σήμερα το 1957, όταν στην Ρουμανία συγκλήθηκε η κακόφημη 7η Πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (18-24/2/1957).

Δεν ήταν απλώς ότι η Ολομέλεια αυτή ψήφισε τη λεγόμενη "ΕΘΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ", βάζοντας τα θεμέλια της δημιουργίας μιας ολοκληρωμένης αναθεωρητικής πλατφόρμας, αλλά προχωράει και στην καθαίρεση του Νίκου Ζαχαριάδη από μέλους της Κ.Ε και την διαγραφή του από το ΚΚΕ. Μάλιστα αποφασίζει να διερευνήσει όλη την ζωή του πρώην γ.γ του ΚΚΕ «ως υπόπτου για συνεργασία με τον ταξικό εχθρό»!.  

Το τι συνέβη στην 7η Ολομέλεια, (αλλά και στην 6η που είχε προηγηθεί) στις οποίες το «πάνω χέρι» είχε η αναθεωρητική κλίκα του Κολιγιάννη και το τι ακολούθησε στις γραμμές του ΚΚΕ μετά την διαγραφή από το κόμμα του Νίκου Ζαχαριάδη καθώς και πολλά στοιχεία για την διαδρομή αυτού του κομμουνιστή ηγέτη μπορείτε να διαβάσετε στις παραπομπές που παραθέτουμε.

Να θυμίσουμε μόνο απόσπασμα από το τελευταίο γράμμα του Νίκου Ζαχαριάδη, προς την ηγεσία του ΚΚΕ: «Στη ζωή μου, έκανα πολλά λάθη και στραβά. Ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλέτω. Όμως με κατηγόρησαν ότι πρόδωσα το ΚΚΕ και τον αγώνα και με διέγραψαν απτό κόμμα. Κανένας δεν βρέθηκε ανοικτά, αντρίκια να πει ότι αφτό είναι ψέμα. Παράπονο δεν έχω γιατί έμαθα το φορτίο να το κουβαλάω μόνος μου. Το ΚΚΕ ήταν και παραμένει το κόμμα μου και κανένας δεν μπορεί να το χτυπήσει και να το λερώσει χρησιμοποιώντας το όνομα μου... Το γράμμα αφτό το γράφω για να βουλώσω το στόμα σ' όλους αφτούς που θα βάλουν τώρα τις φωνές. Με το ΚΚΕ δεν είχα ούτε έχω ανοιχτούς λογαριασμούς. Ούτε μπορούσα ποτέ νάχω».

Εχουν περάσει δεκαετίες από τον θάνατο του Νίκου Ζαχαριάδη και όμως η προσωπικότητα αυτού του επαναστάτη κομμουνιστή εξακολουθεί να βρίσκεται στην επικαιρότητα με τελευταία την ανιστόρητη παρουσίαση του έργου του Γιώργου Κοτανίδη με τίτλο «ΟΜΠΙΝΤΑ».

Διαβάστε ακόμα:

Ν. Ζαχαριάδης και η "Κίρκη" της 7ης Ολομέλειας του ΚΚΕ

Τι συνέβη στην Ουγγαρία; Του Νίκου Ζαχαριάδη

Σήφης Ζαχαριάδης: Ο πατέρας μου Νίκος Ζαχαριάδης

1 Αυγούστου 1973, "αποχωρεί" ο Νίκος Ζαχαριάδης

Το βιογραφικό του Νίκου Ζαχαριάδη και το «Μήνυμα από την άλλη μεριά»

Νίκος Ζαχαριάδης: Αδριανούπολη (ή Νικομήδεια) 27/4/1903 – Σοργκούτ 1/8/1973

Το μεγαλείο να είσαι επαναστάτης, κομμουνιστής

«Κόκκινοι Δραπέτες»: Ο Θανάσης Κλάρας βοηθάει τον Ν. Ζαχαριάδη να αποδράσει από την Παλιά Στρατώνα


"Νίκος Ζαχαριάδης. Το κρυφό αρχείο της εξορίας"

Αποκαθήλωση ή αποκατάσταση του Νίκου Ζαχαριάδη;

Δυο κείμενα για τον Νίκο Ζαχαριάδη

«Ο Πολύδωρος θυμάται…»: Στο Βόλο με το Νίκο Ζαχαριάδη

Αλέξης Πάρνης: «Γεια χαρά Νίκος. Η αλληλογραφία μου με τον Νίκο Ζαχαριάδη».

Ο Νίκος Ζαχαριάδης και η 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ του 1934

Ν. Ζαχαριάδης - Ο Μαρξισμός-Λενινισμός στην Ελλάδα

Ν. Ζαχαριάδης: Ιδιότητες και χαρακτηριστικά ενός στελέχους του ΚΚΕ

Ν. Ζαχαριάδης - Αστικός πολιτικός κόσμος και "Δοσιλογισμός"

Νίκος Καζαντζάκης: Ενας απ' τους μεγαλύτερους αλλά και αμφιλεγόμενους Ελληνες λογοτέχνες. Γεννήθηκε σαν σήμερα, το 1883

"Να 'μαστε απροσάρμοστοι να η μεγάλη αρετή μας.
Να μη βολευόμαστε, να 'μαστε ανυπόμονοι, σκληροί, γιομάτοι ανησυχία και πίστη, να ΄θεμε τα αδύνατα, σαν τους ερωτευμένους.

Να ξέρουμε πως ότι λένε σήμερα δικαιοσύνη είναι οργανωμένη αδικία κι ότι λένε ηθική είναι η βολική ταπεινή συνεννόηση των ανάνδρων. .. Και να μην το ανεχόμαστε ...

Ποιοί θα νικήσουν; Οι πιο σοφοί, οι πιο πολλοί, οι πιο ξύπνιοι, οι πιο δυνατοί;
Θα νικήσουν όσοι πιστεύουν.
Αχ, πότε θα συνεργαστούμε όλοι μαζί σε μια επίθεση!".

Νίκος Καζαντζάκης 

Σαν σήμερα, το 1883 γεννιέται ένας απ’ τους σπουδαιότερους, σημαντικότερους και μεγαλύτερους Ελληνες λογοτέχνες του 20ού αιώνα. Ο Νίκος Καζαντζάκης.

Υπήρξε, ίσως ο πιο αμφιλεγόμενος Ελληνας συγγραφέας, που στο πρόσωπο του συγκέντρωσε φανατικούς αντιπάλους με πρώτο το παπαδαριό, δεχόμενος παράλληλα σφοδρή κριτική από αριστερούς διανοούμενους.
.
Από την άλλη έτυχε παγκόσμιας αναγνώρισης και προτάθηκε από την Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών το 1946 για το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας μαζί με το Σικελιανό, ενώ το συγγραφικό του έργο μεταφράστηκε σε πολλές ξένες γλώσσες και πολλά από τα μυθιστορήματά του έγιναν επιτυχημένες κινηματογραφικές ταινίες ή διασκευάστηκαν σε θεατρικά έργα.

 Πίσω του άφησε ένα τεράστιο λογοτεχνικό έργο με τα βιβλία του «Ασκητική» (1927), «Οι Αδερφοφάδες», «Θέλει λέει να' ναι ελεύθερος, σκοτώστε τον!», (1963), «Συμπόσιον (1973)», «Ο Τελευταίος Πειρασμός» (1951), «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» (1948) και αρκετά άλλα.

«Το νέο πρόσωπο του Θεού μου, όπως συχνά Σου  'γραψα, είναι ένας αργάτης που πεινάει, δουλέβει κ' εξανίσταται. `Ενας αργάτης που μυρίζει καπνό και κρασί, σκοτεινός, δυνατός, όλος επιθυμίες και δίψα εκδίκησης. Είναι σαν τους παλιούς ανατολίτες αρχηγούς με προβιές στα πόδια, με διπλό τσεκούρι στη δερματένια ζώνη, ένας Τσιγκισχάνος, που οδηγάει καινούργιες ράτσες που πεινούν και γκρεμίζει τα παλάτια και τα κελάρια των χορτασμένων κι αρπάζει τα χαρέμια των ανίκανων. Είναι σκληρός ο Θεός μου, όλος πάθος και θέληση, χωρίς συβιβασμούς, ανένδοτος. Η Γης τούτη είναι το χωράφι του, ουρανός και Γης είναι ένα».

Αυτά γράφει, ο Νίκος Καζαντζάκης, σε γράμμα του προς τη στην πρώτη του σύζυγο, την Γαλάτεια, από τη Γερμανία.

 «Είμαστε σκουληκάκια μικρά μικρά, απάνω σ' ένα φυλλαράκι γιγάντιου δέντρου. Το φυλλαράκι αυτό είναι η γης μας. τ' αλλα φύλλα είναι τ' αστέρια που βλέπεις να κουνιούνται μέσα στη νύχτα. Σουρνόμαστε απάνω στο φυλλαράκι μας, και το ψαχουλεύουμε με λαχτάρα τ' οσμιζόμαστε, μυρίζει, βρωμάει, το γευόμαστε, τρώγεται, το χτυπούμε, αντηχάει και φωνάζει σαν πράμα ζωντανό. Μερικοί άνθρωποι, οι πιο ατρόμητοι, φτάνουν ως την άκρα του φύλλου. Από την άκρα αυτή σκύβουμε, με τα μάτια ανοιχτά, τα αυτιά ανοιχτά, κάτω στο χάος. Ανατριχιάζουμε. Μαντεύουμε κάτω μας το φοβερό γκρεμό, ακούμε ανάρια ανάρια το θρο που κάνουν τα φύλλα του γιγάντιου δέντρου, νιώθουμε το χυμό ν' ανεβαίνει από τις ρίζες του δέντρου και να φουσκώνει την καρδιά μας. Κι έτσι σκυμμένοι στην άβυσσο, νογούμε σύγκορμα, σύψυχα, να μας κυριεύει τρόμος. Από τη στιγμή εκείνη αρχίζει... ο μεγάλος κίντυνος. 'Αλλοι ζαλίζουνται και παραμιλούν, άλλοι φοβούνται και μοχτούν να βρούν μιαν απάντηση, που να τους στυλώνει την καρδιά και λένε: "Θεός". 'Αλλοι κοιτάζουν από την άκρα του φύλλου το γκρεμό ήσυχα, παλικαρίσια και λένε: Μου αρέσει.» 

Ν. Καζαντζάκης - απόσπασμα από το «Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά»


Διαβάστε επίσης:

18 Φλεβάρη 1883 γεννιέται ο Νίκος Καζαντζάκης

Ο Νίκος Καζαντζάκης «συναντά» τον Γκρέκο στο Τολέδο το 1926 – 27

Θρησκευτικές επιθέσεις στον Νίκο Καζαντζάκη (ντοκουμέντο)

Ο Νίκος Καζαντζάκης στον Αλικιανό και στη Μαλάθυρο Κισσάμου Χανίων. Οι απίστευτες ωμότητες των Γερμανών Ναζί στη Βιάννο.

Ο Νίκος Καζαντζάκης το 1945 στα Χανιά ως μέλος της Επιτροπής Διαπιστώσεως Ωμοτήτων Κρήτης

“Σ’ αυτό εδώ το μετόχι, σκοτώθηκαν από τους γερμανούς”

Καζαντζάκης – Ιστράτι – Γληνός: Η δίωξη του 1928

Νίκος Καζαντζάκης: Η κραυγή της Ρόζας Λούξεμπουργκ

Θρησκευτική υποδούλωση των γυναικών

Η απαγόρευση της συμμετοχής των γυναικών στον δημόσιο βίο σε όλες τις αρχαίες κοινωνίες - «διάταγμα» των θρησκευτικών μυθολογιών - υιοθετήθηκε και από τον χριστιανισμό. Η υποταγή των γυναικών εντάχθηκε στους εκκλησιαστικούς κανονισμούς.

Η μυθική δημιουργία της Εύας από την πλευρά τα του Αδάμ θεμελίωσε την αιώνια εξάρτηση. Η δημιουργία των γυναικών αποτελούσε για τη χριστιανική μυθολογία ένα δευτερεύουσας σημασίας γεγονός σύμβολο της «κατωτερότητας» και της «υποταγής» του θηλυκού στους άντρες!

Γεννημένη η γυναίκα «από ένα κόκκαλο, εξάρτημα του Αδάμ», γράφει ο  Bossuet δεν αποτελεί εικόνα του θεού. Δημιουργήθηκε για αιώνια υποδούλωση  στο γένος των αρρένων.
Ακολουθώντας ο χριστιανισμός την παράδοση της Π. Διαθήκης, περιορίζει την γυναίκα στον ρόλο της αναπαραγωγής και προσφοράς ηδονών.

Ο Απόστολος Παύλος καλλιέργησε με τα κείμενα την υποδούλωση. Ή γυναίκα, γράφει, αποτελεί σώμα τού άνδρα, του αρχηγού στον οποίο οφείλει να υποτάσσεται!
Ο άνδρας θεωρείται «εικόνα θεού», ως σώμα και ψυχή. Η γυναίκα, αντιθέτως, στερείται λογικής εξαιτίας  του φύλου της! Η «κατωτερότητα» της επομένως είναι λογική. Το μόνο που της ανήκει είναι η τεκνοποιία.

Κατά τον Θωμά Ακουΐνο, η γυναίκα δημιουργήθηκε κατώτερη από τον άνδρα και επομένως πρέπει να παραδέχεται την υποταγή στον ανδρικό κόσμο. Και είναι ανίκανη να πράξει αυτά που μόνο ο άντρας είναι ικανός να πραγματοποιήσει!

Οι χριστιανοί θεολόγοι υποστηρίζουν ότι η υποταγή των γυναικών αποτελεί συνέπεια της δημιουργίας του ανθρώπου. Απαγορεύεται να διδάσκονται οι γυναίκες. Εμφανίζεται μάλιστα η γυναίκα ως ενδιάμεσο μεταξύ του ανδρός και τού διαβόλου! Η γυναίκα αποτελεί μόνο τον δέκτη τού ανδρικού σπέρματος!

Ακόμη και αχρείοι αυτοκράτορες και διάφοροι παράγοντες της εξουσίας διακηρύσσουν των υποταγή των γυναικών. Ο Ναπολέων λ.χ. έγραφε στις αναμνήσεις του από την Αγία Ελένη: «Η γυναίκα δόθηκε στον άνδρα για την παραγωγή παιδιών. Αποτελεί ιδιοκτησία, όπως τα φρουτόδεντρα των κήπων»!

Κατά τη χριστιανική παράδοση - ορθόδοξη και καθολική - ο κλήρος αποτελεί ιερή εξουσία. Αυτή η εξουσία είναι σύμβολο της ανδρικής υπεροχής και σημαίνει ταύτιση του ιερέως με τον Χριστό!

Ο πάπας Παύλος ΣΤ το 1975 δήλωσε ότι ή Εκκλησία «υποστήριζε πάντοτε εξαίρεση των γυναικών από τον κλήρο». Αποτελεί εντολή τού θεού στην Εκκλησία.
Η κινεζική θρησκευτική μυθολογία ξεχωρίζει τα δύο φύλα. Ο άνδρας, το «γιάνγκ» προέρχεται από την ημέρα, από το φως  η γυναίκα, το «γίν», ελαστικό και υποτακτικό, προέρχεται από το σκοτάδι της νύχτας!

Ή υποδούλωση των γυναικών διακηρύσσεται και στην Καινή Διαθήκη. Πρέπει να καλύπτει πάντοτε την κεφαλή της όταν προσεύχεται. "Αν δεν καλύπτει την κεφαλή της πρέπει να ξυρίζει τα μαλλιά της. Ο άνδρας, αντιθέτως, δεν πρέπει να καλύπτει την κεφαλή του επειδή «είναι η εικόνα και η δόξα τού θεού»! Επειδή ο άνδρας δεν προέρχεται από τη γυναίκα αλλά η γυναίκα από τον άνδρα!

Οι γυναίκες πρέπει να είναι σιωπηλές στον ναό επειδή δεν συγχωρείται να μιλούν. Πρέπει να υποτάσσονται, όπως επιβάλλει ο νόμος. "Αν επιθυμούν να πληροφορηθούν κάτι να ερωτούν στην κατοικία τους τον σύζυγο! Είναι αισχρό για τις γυναίκες να μιλούν στην εκκλησία!

Ο πάπας Πίος Β' αποκαλούσε τη γυναίκα... διάβολο!
Το 1980 ο επίσκοπος του  Regensburg - Βαυαρία της Γερμανίας - ισχυρίζεται ότι υπάρχει συσχετισμός της γυναίκας με το... ζώο! Και προσθέτει ότι ο ερωτισμός οδηγεί  στην αποκτήνωση. Αυτός  ο επίσκοπος δεν αναφέρεται διόλου στους νεκρούς τού πολέμου. Για τους επισκόπους ο πόλεμος είναι ιερός!
Ακόμη και ο Λούθηρος υποτιμά την γυναίκα παρ' όλο που κατάργησε την αγαμία των ιερέων!

Κατά τούς τελευταίους αιώνες πολλοί διανοούμενοι υποστηρίζουν ότι τα Ευαγγέλια  της  Καινής Διαθήκης αποτελούν έναν από τους  μύθους της οικουμένης. Αποδείχθηκαν όμως πειστικά για τη πλειοψηφία των «πιστών».
Τα ευαγγέλια αναφέρονται στα «πάθη τού Χρίστου» και εντάσσονται στις θρησκευτικές μυθολογίες της υφηλίου.
Πηγή των κειμένων των Ευαγγελίων και των επιστολών είναι η Π. Διαθήκη.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Κυριάκου Σιμόπουλου "Μυθοπλασία όλες οι θρησκείες της Οικουμένης". Παραλείψαμε την βιβλιογραφία που παραθέτει ο συγγραφέας

Τόσο τo χειρότερο για την πραγματικότητα

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Σάββατο, 17 Φεβρουαρίου 2018 | 4:57 μ.μ.

Πηγή: Νίκος Μπογιόπουλος -Reanews

Θυμίζουμε: Μετά τα Ιμια το 1996 και εκείνο το «ευχαριστούμε τις ΗΠΑ», είχαμε το 1997 στη Μαδρίτη μια (ΝΑΤΟϊκή) συμφωνία όπου αναγνωρίζονταν «νόμιμα και ζωτικά συμφέροντα» της Τουρκίας στο Αιγαίο και το 1999 στο Ελσίνκι την υπογραφή κάτω από ένα (Ευρω-ενωσιακό) κείμενο που μιλούσε για «εκκρεμείς συνοριακές διαφορές και άλλα συναφή θέματα» μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

Παρατήρηση 1η: Ο,τι συμβαίνει στα Ιμια και στην κυπριακή ΑΟΖ συμβαίνει ενώ στο Αιγαίο επιχειρεί Ευρω-ΝΑΤΟϊκή δύναμη. Το γεγονός ότι οι προκλητικές ενέργειες της Αγκυρας εκδηλώνονται με παρούσες τις Ευρω-ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις, σημαίνει κάτι για όσους διακηρύσσουν ότι η συμμετοχή της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε. παρέχει ασφάλεια στον ελληνικό λαό;

Παρατήρηση 2η: Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι ΗΠΑ και ΝΑΤΟ το 1996 δεν είχαν... ενημερωθεί για το πού ανήκουν τα Ιμια, σήμερα, 22 χρόνια μετά, πάλι δεν ξέρουν;
Οτι τηρούν «ίσες αποστάσεις» και από αυτόν που εμβόλισε και από τον άλλον που εμβολίστηκε, σημαίνει κάτι για εκείνο το σκέλος του πολιτικού συστήματος που διατρανώνει με κάθε ευκαιρία ότι «η Ελλάδα και οι ΗΠΑ έχουν κοινές αρχές και αξίες»;

Παρατήρηση 3η: Η τακτική των «ίσων αποστάσεων» εκδηλώνεται σε μια περίοδο που ακούμε ότι οι σχέσεις ΗΠΑ-Ελλάδας βρίσκονται στο «καλύτερο επίπεδο», ενώ οι σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας βρίσκονται στο «χειρότερο επίπεδο».
Αυτό σημαίνει κάτι για όσους αναμηρυκάζουν τα περί «αναβάθμισης του ρόλου της Ελλάδας» λόγω της αναβαθμισμένης σχέσης της με τον «αγγελικό» Τραμπ;

Ο δικηγόρος Σπ. Σαγιάς, πρώην κυβερνητικό στέλεχος, προσωπική επιλογή του Τσίπρα αναλαμβάνει την υπεράσπιση του Δ. Αβραμόπουλου στην υπόθεση Novastris

Σίγουρα προκαλεί εντύπωση και δεν μπορεί να περάσει ασχολίαστο το ότι ο Δημήτρης Αβραμόπουλος ανέθεσε στο δικηγορικό γραφείο του Σπύρου Σαγιά να συντάξει την μηνυτήρια αναφορά κατά των προστατευόμενων μαρτύρων που με τις καταθέσεις τους εμπλέκουν τον πρώην υπουργό υγείας στο σκάνδαλο Novartis.
Κι αυτό γιατί ο Σπύρος Σαγιάς μόνο τυχαίο πρόσωπο δεν είναι.

Υπήρξε προσωπική επιλογή του Α. Τσίπρα -με τον οποίο εξακολουθεί να διατηρεί στενές σχέσεις- για να αναλάβει γραμματέας του υπουργικού συμβουλίου της πρώτης κυβέρνησής του.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα η δικηγορική  εταιρεία Σαγιά είχε στενές σχέσεις συνεργασίας σε θέματα αποκρατικοποιήσεων και εκχώρησης δημόσιας περιουσίας με γαλαζοπράσινους υπουργούς όλων των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ από την δεκαετία του 1990 μέχρι και την κυβέρνηση Παπαδήμου.

Στην πορεία ο ίδιος ο Σπ. Σαγιάς έριξε γέφυρες με στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και θεωρήθηκε από τον ίδιο τον σημερινό πρωθυπουργό το πιο ιδανικό πρόσωπο στο να συμβάλει ώστε να υλοποιηθούν μερικές απ' τις μεγαλύτερες ιδιωτικοποιήσεις στη χώρα αφού στην πιάτσα έχει τον τίτλο του δικηγόρου "της επιχειρηματικής ελίτ".

Για να δώσουμε μια γεύση το πόσο "χωμένος" είναι στα νταλαβέρια του αστικού κράτους με τους πλουτοκράτες ο Σπ. Σαγιάς αρκεί να αναφέρουμε ότι έχει υπάρξει δικηγόρος της Gosco, προασπίζοντας τα συμφέροντα της κινέζικης πολυεθνικής στην υπόθεση της ιδιωτικοποίησης του σταθμού εμπορευματοκιβωτίων του ΟΛΠ, ενώ υπήρξε νομικός σύμβουλος  σε ισχυρούς επιχειρηματίες και επιχειρηματικούς ομίλους σαν αυτούς που διαθέτουν Σάλλας, Μελισανίδης και Κόκκαλης.

Με δυο λόγια θέλουμε να πούμε ότι το δικηγορικό γραφείο του Σαγιά είναι τόσο μπασμένο στα παρασκήνια της πολιτικο-οικονομικής ζωής της χώρας ώστε θα γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα και που στη συγκεκριμένη περίπτωση για τον πελάτη του, τον Δ. Αβραμόπουλο -ο οποίος δεν θα έχει πρόβλημα να τα "ακουμπήσει χοντρά" - θα βρει τρόπο να τον βγάλει πεντακαθαρίδη.

Πορεία απέναντι στις ναρκομαφίες, την κρατική καταστολή και τον κοινωνικό κανιβαλισμό σήμερα στις 6 μ,μ στα Εξάρχεια

Με κείμενο που ανάρτησαν στο indymedia "αναρχικές συλλογικότητες, σύντροφοι/ισσες, αγωνιστές από ταξικά και κοινωνικά εγχειρήματα" κάνουν κάλεσμα για συγκέντρωση σήμερα στις 6 το απόγευμα στα Εξάρχεια.

Στην ανακοίνωση τους αναφέρεται ότι το τελευταίο διάστημα στην περιοχή των Εξαρχείων οργανωμένες ναρκομαφίες έχοντας την κάλυψη της αστυνομίας, επιχειρούν να μετατρέψουν την περιοχή σε πιάτσα ναρκωτικών και να επιβάλλουν στην γειτονιά και στους δρόμους το “νόμο του ισχυρού” και τον φόβο. 

Σύμφωνα με την ανακοίνωση που έχει και την μορφή καταγγελίας στις οδούς Μεσολογγίου και Μάνης έχει στηθεί μια πιάτσα ναρκωτικών και όποιος αντιδράει στην κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, αντιμετωπίζει μια εγκληματική συμμορία η οποία "στοχοποιώντας τους αναρχικούς, τους καταληψίες και συνολικά τον κόσμο του αγώνα" έχει προβεί "σε ένα πλήθος επιθέσεων με ξυλοδαρμούς και ένοπλες απειλές σε θαμώνες, κατοίκους και αγωνιστές".

Και το κάλεσμα υπογραμμίζει:

Απέναντι στις ναρκομαφίες, την κρατική καταστολή και τον κοινωνικό κανιβαλισμό

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΙ ΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!



ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ 17 ΦΛΕΒΑΡΗ 2018, ΕΞΑΡΧΕΙΑ / ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ ΚΑΙ ΜΑΝΗΣ, 6:00 μ.μ.


Β.Κ: Εδώ να σημειώσουμε ότι για το κακόφημο Α.Τ Εξαρχείων έχουν γραφτεί και ακουστεί πολλά. Να θυμίσουμε ότι ο Γ. Καλαϊτζίδης, μέλος της αναρχικής ομάδας "Ρουβίκωνας" σε συνέντευξη που έδωσε στον ιστότοπο μας ανάμεσα στα άλλα τόνιζε: "Θυμάμαι ας πούμε περιπτώσεις που γινόταν διακίνηση ναρκωτικών στα Εξάρχεια, να γίνονται εισβολές της αστυνομίας χωρίς να αγγίζεται ουσιαστικά κανένας έμπορας ναρκωτικών αλλά να κυνηγάνε και να χτυπάνε αγωνιστές, κατοίκους της περιοχής ... Επί της ουσίας και για να πούμε πιο συγκεκριμένα υπήρχε ο διοικητής του τοπικού αστυνομικού τμήματος ο οποίος «λαδωνόταν». Έπαιρνε χρήματα από μαφιόζους της περιοχής. Αυτό είναι ένα δεδομένο σε σχέση με το πώς η αστυνομία σχετιζόταν με μαφίες διαφόρων ειδών στην περιοχή".  

Τα επακόλουθα της Συμφωνίας της Βάρκιζας μέσα από ένα δημοσίευμα του "Ριζοσπάστη" που υπήρξε σαν σήμερα το 1945

Του Γ. Γ.

Το κλίμα που επικράτησε και παγιώθηκε σε όλη την Ελλάδα μετά την κατάπτυστη συμφωνία της Βάρκιζας μας το παρουσιάζει ο "Ριζοσπάστης" που κυκλοφόρησε σαν σήμερα 17/2/1945

"Η συμφωνία της Βάρκιζας παραβιάζεται κατάφωρα! - Οι συλλήψεις συνεχίζονται: - Οι δημοκρατικές ελευθερίες εξευτελίζονται! - Οι αριστερές εφημερίδες σε διωγμό!- Ενοπλοι δοσίλογοι, χωροφύλακες και ταγματασφαλίτες με στολή εθνοφυλακής δέρνουν τους πολίτες, ξεσχίζουν τα φύλα και κάνουν γκαγκστερικές επιδρομές στα πρακτορεία των εφημερίδων" γράφει πρωτοσέλιδα το όργανο της Κ.Ε του ΚΚΕ.

Στο ρεπορταζ δε υπογραμμίζει: Τέσσερες μέρες τώρα έξαλλες ορδές από Χίτες και Εδεσίτες, Ειδικοασφαλίτες, Ταγματασφαλίτες με πολιτικά ή με στολή εθνοφύλακα, σπάνε, ξεσχίζουν, καίνε, δέρνουν, βασανίζουν πολίτες και αναγνώστες του αριστερού τύπου. ... Δοσίλογοι, συνεργάτες των Γερμανών όργανα του κατακτητή και των ταγμάτων που τώρα έχουν περιβληθεί την στολή οργάνων της τάξεως, εξακολουθούν ασύδοτοι την τρομοκρατική τους δράση. Οι συλλήψεις δεν σταμάτησαν αλλά αντίθετα εντείνονται. Μέλη και στελέχη του ΚΚΕ και του ΕΑΜ πιάνονται κακοποιούνται και χωρίς καμιά διαδικασία σέρνονται στις φυλακές και στα κρατητήρια. Ολα αυτά γίνονται μπρος στα μάτια της κυβέρνησης και με την ανοχή των επίσημων οργάνων της...

Ετσι κουρελιάζεται ακόμα το άρθρο 3 της Συμφωνίας της Βάρκιζας που ορίζει ρητά ότι όλα τα πολιτικά αδικήματα από τις 3 Δεκέμβρη μέχρι την υπογραφή της Συμφωνίας αμνηστεύονται. Γιατί κουρέλιασμα της Συμφωνίας αποτελούν οι αδιάκοπες αθρόες συλλήψεις δημοκρατικών πολιτών με την αφηρημένη κατηγορία ότι πήραν μέρος στο "κίνημα", ότι ήταν μέλη του ΕΑΜ ή ... νοσοκόμοι στα νοσοκομεία του ΕΛΑΣ.

Η κυβέρνηση πρέπει να δηλώσει καθαρά αν υπέγραψε την Συμφωνία της Βάρκιζας για να την σεβαστεί ή την υπέγραψε για να την ξεσχίζουν κατά τον κυνικότερο τρόπο οι κακοποιοί  που παρουσιάζονται ένοπλοι σαν όργανα του Κράτους.

Και ο λαός αυτός που θέλει να αποκτήσει επί τέλους την ησυχία του και να επιδοθεί απερίσπαστος στο έργο της ανοικοδόμησης, δεν είναι διατεθειμένος να επιτρέπει επ' άπειρον τη συνέχιση των τρομοκρατικών αυτών μεθόδων και των προκλήσεων που πληγώνουν καίρια τη δημοκρατική του συνείδηση

H "τρομολαγνεία" πουλάει και φέρνει "επισκεψιμότητα".

Γράφει ο mitsos175.

«Ο πρόεδρος του κόμματος Yesh Atid, Yair Lapid, παρουσίασε αυτή την εβδομάδα νομοσχέδιο στην Ισραηλινή Βουλή που θα αναγνώριζε τη γενοκτονία των Αρμενίων από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1915. Ωστόσο, το νομοσχέδιο για την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων τελικά απορρίφθηκε....
Το υπουργείο Εξωτερικών του Ισραήλ, δήλωσε ότι η χώρα δεν θα λάβει επίσημη θέση επί του θέματος "υπό το πρίσμα της πολυπλοκότητας και των διπλωματικών επιπτώσεών της και επειδή έχει σαφή πολιτική σχέση".
Η γενοκτονία πάντως υπήρξε, η Αρμενία υποστηρίζει ότι πάνω από 1,5 εκατομμύρια άνθρωποι σφαγιάστηκαν μαζί με αρκετές άλλες εθνικές μειονότητες.
Η Τουρκία και το Ισραήλ όμως αναθέρμαναν τις σχέσεις τους το περασμένο έτος μετά από αρκετά χρόνια αναταραχής κατά τη διάρκεια του συμβάντος της Γάζας του 2010».

Το πιάσατε πολεμοκάπηλοι; Στη διπλωματία δεν υπάρχει ηθική, μόνο συμφέροντα. 
Τουρκία – Ισραήλ – ΗΠΑ – Ελλάδα κ.α είναι στην ίδια συμμορία. Δεν πρόκειται να πολεμήσουν ειδικά οι Ισραηλινοί με τους Τούρκους όπως υποστήριζαν ηλίθια ακροδεξιά site.
Όσο για την κρίση στα Ίμια, είναι από πριν κατασκευασμένη, γιατί τους βολεύει όλους: Τις ΗΠΑ διότι θα πουλήσουν τα όπλα τους πανάκριβα, την Τουρκία γιατί έχει τα δικά της σοβαρά προβλήματα και χρειάζεται ένα αποπροσανατολισμό, και βέβαια την Ελλάδα, για να ξηλωθούμε, ώστε να πάρουν οι κηφήνες μας νέες μίζες χωρίς φυσικά αυτό να σημαίνει πως δεν υπάρχει όντως ανταγωνισμός της ελληνικής και τουρκικής πλουτοκρατίας. Αυτό όμως δεν πρέπει να αφορά τους φτωχούς που θα πληρώσουν τελικά το μάρμαρο. Αρκετά δώσαμε.

Μπόνους μια ψεύτικη είδηση που έγινε μόνο και μόνο για να δημιουργηθούν εντυπώσεις.

Και τι δεν διαβάσαμε στα σχετικά δημοσιεύματα:
"Τουρκική άσκηση. Οι Τούρκοι διέβησαν τον ποταμό Έβρο".
"Μεγάλης κλίμακας άσκηση στον ποταμό Έβρο ή δίπλα από τον ποταμό".
"Αναπτύσσεται με τανκς και πεζικό ο τουρκικός στρατός στον Έβρο".

Τι όμως έχει συμβεί πραγματικά;
Η άσκηση ήταν μια συνηθισμένη εκπαίδευση διάβασης υδάτινου κωλύματος και συμμετείχαν 197 άτομα (τάγμα Köprücü) και 61 οχήματα. Πραγματοποιήθηκε στην πόλη Kırklareli (γνωστή ως Σαράντα Εκκλησιές) που βρίσκεται περίπου 60 – 70 χιλιόμετρα ανατολικά από τα Ελληνικά σύνορα, σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο εκπαιδεύσεως πλωτών μέσων (μικρή τεχνητή λίμνη), εντός τουρκικού στρατοπέδου, δηλαδή εκεί που συνηθίζουν να πραγματοποιούν αυτές τις ασκήσεις – εκπαιδεύσεις. Με συμμετοχή τόσο μικρού αριθμού ατόμων και σε χώρο εκπαιδεύσεως εντός στρατοπέδου, είναι πιθανότερο να μιλάμε για κάποια προγραμματισμένη εκπαίδευση στα πλωτά μέσα, παρά για άσκηση και ιδιαίτερα μεγάλη. Δηλαδή ό,τι ακριβώς κάνουμε και εμείς.

Οι ελληνικές ιστοσελίδες προτίμησαν να αναπαράγουν την τουρκική προπαγάνδα με πηχυαίους τίτλους και να παρουσιάσουν τρομολαγνικά την είδηση από το να την προβάλουν στην πραγματική της διάσταση. Το αποτέλεσμα με τον τρόπο που προβλήθηκε η είδηση ήταν να τρομοκρατήσουν άνευ λόγου τους πολίτες.

Έτσι με βεβαιότητα μπορούμε να αναφέρουμε ότι:
Δεν ήταν κάποια μεγάλη άσκηση.
Δεν πραγματοποιήθηκε στον ποταμό Έβρο ή κοντά σε αυτόν.
Και, δεν αναπτύσσονται τουρκικά στρατεύματα στον Έβρο.

Με δυο λόγια, κάναμε την τρίχα τριχιά γιατί η "τρομολαγνεία πουλάει και φέρνει επισκεψιμότητα".
Δεν νομίζω πως το έκαναν γιατί πουλάει μονάχα η τρομολαγνεία.
Το έκαναν γιατί πουλιούνται και οπλικά συστήματα, τα οποία διαφημίζονται συνεχώς από συγκεκριμένα ακροδεξιά site.
Αναρωτιέμαι, αν κάποιοι πληρώνονται για αυτή τη διαφήμιση, ή λένε τέτοιες κουταμάρες τσάμπα..

Bίντεο

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger