Νεοτερα

Κάλεσμα παρουσίασης και συζήτησης με αφορμή το βιβλίο "ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ- μια ιδέα πάντα επίκαιρη" - Τρίτη 25/11 - 20.00

Από ΒΑΘΥ , Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2014 | 5:41 π.μ.

Κάλεσμα παρουσίασης και συζήτησης με αφορμή το βιβλίο ‘ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ- μια ιδέα πάντα επίκαιρη’

Ομιλητές:
Ν. Κατσιαούνης (εκδόσεις των συναδέλφων)
Κ. Σταματόπουλος ( ΕΦ. ΣΥΝ)
Ν. Τσιμπίδας ( ERT OPEN)
Eισήγηση: Βοτανικός κήπος

Τι είναι αυτοδιαχείριση; Τι διδάγματα μπορούμε να αποκομίσουμε από την εμπειρία εγχειρημάτων αυτοδιαχείρισης του παρελθόντος αλλά και του παρόντος; Υπό ποίες προυποθέσεις μπορούν τέτοιου είδους εγχειρήματα να συμβάλλουν στον κοινωνικό μετασχηματισμό;

Μια μικρή αναδρομή στα εγχειρήματα αυτοδιαχείρισης, τονίζοντας τα όρια και τις δυνατότητες τους είτε ιστορικά είτε στην πραγματικότητα των σύγχρονων αγώνων.

Πέρα από την όποια κριτική είναι φανερό ότι χωρίς την αυτοδιαχείριση κανένα σχέδιο χειραφέτησης δεν είναι βιώσιμο.

Τα αφεντικά έχουν ανάγκη τους εργάτες, όχι το αντίστροφο!

Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Βοτανικός Κήπος

Πλατεία Αγ.Δημητρίου στην Πετρούπολη (Αθήνα) 

Καμμένοι Έλληνες...

Πηγή: Του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου - "Unfollow"

Η φράση του Ευάγγελου Αβέρωφ «όποιος φεύγει από τo μαντρί τον τρώει ο λύκος» φαίνεται ότι στοιχειώνει τα πολιτικά όνειρα και τους σχεδιασμούς του Πάνου Κομμένου, προέδρου των Ανεξάρτητων Ελλήνων. Ειδικά μετά τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών και τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, που δείχνουν «ελεύθερη πτώση» των ΑΝΕΛΛ. Προς αναζήτηση σανίδας (πολιτικής) σωτηρίας, ο Π. Κομμένος στρέφεται αργά αλλά σταθερά στις ιδεολογικές του ρίζες. Κρατάει βέβαια ανοιχτή την πόρτα του Τσίπρα...

Με προσεκτικές κινήσεις τακτικής, ο Πάνος Κομμένος προετοιμάζει το έδαφος για την επιστροφή στην αγκαλιά της μεγάλης δεξιάς παράταξης. Παρά την έντονη κριτική που ασκεί, για όσους γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα στο περιβάλλον του, η επάνοδός του στη ΝΔ κάθε άλλο παρά απίθανη φαντάζει. Ο Π. Καμμμένος, εξάλλου, ποτέ δεν απαρνήθηκε τις ιδεολογικές ρίζες του. Από το 1993 υπήρξε βουλευτής της ΝΔ και διετέλεσε υφυπουργός Ναυτιλίας (υπό τον Γιώργο Βουλγαράκη) στην κυβέρνηση Καραμανλή. Παρά την αποχώρηση του το 2011, η προσήλωσή του στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και στο πρόσωπο του Κ. Καραμανλή παραμένουν ισχυρές και αναλλοίωτες. Ωστόσο, όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι ο Π. Κομμένος θα «επαναπατριστεί» μόνο στην περίπτωση που ο Αντώνης Σαμαράς εγκαταλείψει την ηγεσία της ΝΔ.

Πολλοί πιστεύουν ότι οι Ανεξάρτητοι Έλληνες ιδρύθηκαν μετά από παραίνεση του Γ. Βουλγαράκη, ο οποίος πιθανώς βρίσκεται πίσω από πολλές κινήσεις του Π. Καμμένου.Ίσως να σχετιζόταν και με φιλοδοξίες του ίδιου του κ. Κομμένου να εμφανιστεί ως «δελφίνος» για την αρχηγία της ΝΔ, ενώ τόσο οι καραμανλικοί όσο και άλλα τμήματα της Δεξιάς, που ποτέ δεν είδαν με καλό μάτι την ακροδεξιά στροφή του Α. Σαμαρά, θα ήθελαν να έχουν μια «εναλλακτική».

Οι ΑΝΕΛΛ κατάφεραν σε μεγάλο βαθμό να ενσωματώσουν τη δυσαρέσκεια των ψηφοφόρων της ΝΔ, που ένιωσαν προδομένοι από τη συμμετοχή του κόμματός τους στην κυβέρνηση Παπαδήμου και από τη διαφαινόμενη ήδη πρόθεση του Σαμαρά να γίνει μνημονιακότερος των μνημονιακών. Οι υποσχέσεις περί «κατάργησης του μνημονίου», διαγραφής του «επαχθούς παράνομου χρέους», προάσπισης «της λαϊκής κυριαρχίας» και του «εθνικού συμφέροντος», εξασφάλισαν τη στήριξη δεξιών αντιμνημονιακών ψηφοφόρων, αλλά και τη διείσδυση σε ευρύτερα ακροατήρια, οδηγώντας στο 10,6% των εκλογών του Μαΐου του 2012. Αυτό που ποτέ δεν κατάφερε ο Π. Κομμένος, όμως, ήταν να παρουσιάσει μια εναλλακτική για την «εκσυγχρονιστική δεξιά». Ο αλλοπρόσαλλος βερμπαλισμός και η αναξιοπιστία τόσο του ίδιου, όσο και της τυχάρπαστης κοινοβουλευτικής του ομάδας, δεν αφήνουν περιθώριο να στραφεί στους ΑΝΕΛΛ η «καραμανλική» δεξιά.

Η πολιτική του ευφυΐα -και οι παραινέσεις συγκεκριμένων πολιτικοοικονομικών κέντρων- να μη δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Παπαδήμου, να μην ψηφίσει το δεύτερο μνημόνιο και κυρίως να δημιουργήσει ένα δεξιό κόμμα με αντιμνημονιακό προσανατολισμό, ήταν τα βήματα με τα οποία ο Π. Καμμένος αναδείχθηκε σε υπολογίσιμο πολιτικό παίκτη το 2012. Ο Π. Καμμένος μπήκε δυναμικά στον πολιτικό στίβο, ξεπλένοντας το κυβερνητικό του παρελθόν και ανακουφίζοντας ταυτόχρονα τμήμα του ντόπιου κατεστημένου, που διαπίστωνε ότι ένα δικό του «παιδί», με σκληρές δεξιές θέσεις, λειτουργούσε ως ανάχωμα στην κατάρρευση του δικομματικού μοντέλου εξουσίας.

Την «εμπιστοσύνη» του συστήματος στο πρόσωπό του, ο Π. Καμμένος φρόντισε να την τιμήσει πάραυτα. Είναι γνωστό σε όλους το περιβόητο non-paper, κατά τη διάρκεια των διερευνητικών εντολών ανάμεσα στον πρώτο και τον δεύτερο γύρο των εκλογών του 2012, με το οποίο έθετε τους όρους των ΑΝΕΛΛ για να συμμετάσχουν σε συγκυβέρνηση, διεκδικώντας για τον εαυτό του τη θέση του υπουργού Εθνικής Άμυνας. Η προσπάθειά του δεν ευδοκίμησε και ο πρόεδρος των ΑΝΕΛΛ, αφού έχασε την ευκαιρία να παίξει το ρόλο της «υπεύθυνης Δεξιάς» σε μια τρικομματική κυβέρνηση με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, πέρασε στα έδρανα της αντιπολίτευσης.

Παρότι κράτησε σταθερό τον αντιμνημονιακό του λόγο, κατήγγειλε πολλάκις τις μεθόδους που οδήγησαν τη χώρα στο μνημόνιο και εξαπέλυσε μύδρους εναντίον των Σαμαρά, Βενιζέλου, Παπανδρέου απειλώντας με ειδικά δικαστήρια, η πολιτική του επιρροή «ξέφτισε» γρήγορα. Η εκλογική πτώση των ΑΝΕΛΛ στις ευρωεκλογές σε συνδυασμό με τις αποχωρήσεις βουλευτών του πριν και μετά από αυτές (η κοινοβουλευτική ομάδα των ΑΝΕΛΛ αριθμεί πλέον 13 βουλευτές από 20 που είχαν εκλεγεί το 2012), οδηγούν τον Πάνο Κομμένο σε νέους πολιτικούς ελιγμούς που φανερώνουν τη διάθεσή του να επιστρέψει στην αγκαλτά της ΝΔ.

Για να πετύχει το σκοπό του, που συμβαδίζει με τους πόθους πολλών δεξιών στελεχών εντός και εκτός της ΝΔ, ο Π. Κομμένος επιστρατεύει την «αίγλη» του Κώστα Καραμανλή. Με κάθε ευκαιρία το τελευταίο διάστημα τον χαρακτηρίζει «εθνικό κεφάλαιο για τη χώρα» και τον καλεί «να αναλάβει πρωτοβουλίες για τη δημιουργία ενός μεγάλου εθνικού μετώπου». Ενός «μετώπου» που φυσικά θα χωράει τον πρόεδρο των ΑΝΕΛΛ και το κόμμα του. Ο Π. Κομμένος δεν κρύβει το «θαυμασμό» του για τον πρώην πρωθυπουργό. Πρώην και νυν στελέχη των ΑΝΕΛΛ υποστηρίζουν ότι ένα μόνο «νεύμα» του Κ. Καραμανλή αρκεί για να επιστρέφει ο Π. Κομμένος «πάραυτα στους κόλπους της ΝΔ». Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι για τη συνειδητή επιλογή του Κ. Καραμανλή να υπερψηφίσει τα μνημόνια, ο Π. Κομμένος έχει κατά καιρούς εκφράσει μόνο τη λύπη του, αποφεύγοντας τις οικείες σ' αυτόν αναφορές σε «προδότες» και «δωσίλογους».

Η ευνοϊκή μεταχείριση του Κ. Καραμανλή φαίνεται ότι αποτελεί στρατηγική επιλογή των ΑΝΕΛΛ. Η κοινοβουλευτική τους εκπρόσωπος Μαρίνα Χρυσοβελώνη, στη συζήτηση για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, έκανε λόγο για «μεταλλαγμένο κόμμα Σαμαρά» και βρήκε την ευκαιρία να... εγκαλέσει τους βουλευτές της ΝΔ ότι με τη στάση τους «προσβάλλουν» τον Κ. Καραμανλή!

Ο πρόεδρος των ΑΝΕΛΛ γνωρίζει ότι στην παρούσα φάση δεν πρόκειται να υπάρξει πολιτική πρωτοβουλία από τον Κ. Καραμανλή. Δεν ποντάρει όμως στο παρόν. Οι ανοιχτές προσκλήσεις του προς τον πρώην πρωθυπουργό προσβλέπουν στο διάστημα μετά τις επόμενες εκλογές, που ο ίδιος εκτιμά ότι θα πραγματοποιηθούν το Μάρτιο. Η πιθανή ήττα της ΝΔ είναι δεδομένο ότι θα πυροδοτήσει εσωκομματικές διεργασίες. Αν ο Α. Σαμαράς απομακρυνθεί από τη θέση του προέδρου της ΝΔ και στη θέση του βρεθεί πρόσωπο που θα τυγχάνει της υποστήριξης Καραμανλή, για τον Π. Καμμένο θα έχει ανοίξει η πόρτα της επιστροφής - και η σωτηρία από την αγωνία της πολιτικής επιβίωσης.

Μέχρι τότε, όμως, κύριο μέλημα του Πάνου Κομμένου είναι η ανάκτηση των εκλογικών του ποσοστών. Στις 21 &; 22 Νοεμβρίου οι ΑΝΕΛΛ θα πραγματοποιήσουν έκτακτο συνέδριο, με τον Π. Καμένο να το χαρακτηρίζει αφετηρία για τη συγκρότηση ενός «πατριωτικού μετώπου». Επιδίωξή του είναι να διαμορφώσει εκείνες τις «πρόσκαιρες συμμαχίες» που θα του επιτρέψουν να έχει ενισχυμένη θέση στις διαδικασίες για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας και στη συνέχεια θα του εξασφαλίσουν κοινοβουλευτική εκπροσώπηση στη νέα Βουλή.

Με αυτούς τους σχεδιασμούς σχετίζεται και η ένταξη στους ΑΝΕΛΛ του πρώην βουλευτή της ΝΔ Νίκου Νικολόπουλου. Ο Νικολόπουλος δεν είναι τυχαίος βουλευτής. Έχει υπάρξει κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ και υφυπουργός.Έχει μεγάλη απήχηση σε ένα τμήμα δεξιού ακροατηρίου που διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με την Εκκλησία. Ήταν τέτοια η πρεμούρα του Κομμένου να συνεργαστεί με τον Νικολόπουλο, ώστε «ξέχασε» ακόμη και την ιδρυτική διακήρυξη των ΑΝΕΛΛ που «αποκλείει» συνεργασίες με όσους πολιτικούς έχουν ψηφίσει μνημόνια.

Ωστόσο την ολοκληρωτική στροφή προς τα δεξιά που επέλεξε για τους ΑΝΕΛΛ, ο Π. Κομμένος φρόντισε να τη διανθίσει με... «φλας αριστερά». Η επιδίωξή του να συναντήσει τον Αλέξη Τσίπρα με αφορμή την πρόταση των ΑΝΕΛΛ για τα «κόκκινα δάνεια», σύμφωνα με ασφαλείς πηγές, έγινε προκειμένου να διατηρήσει ένα δίαυλο επικοινωνίας και να αναζωπυρώσει τα σενάρια -που το τελευταίο διάστημα είχαν ατονήσει- για τη συμμετοχή του σε μια πιθανή κυβέρνηση συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ. Μπορεί για τον Π. Κομμένο η συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ να μην αποτελεί προτεραιότητα, ωστόσο εκτιμά ότι μπορεί να του φέρει ψήφους, αλλά και να τον καταστήσει πολιτικό εγγυητή του συστήματος και αναβαθμισμένο παίχτη στους κόλπους της δεξιάς.

Ταυτόχρονα με τις κινήσεις του Π. Κομμένου, βουλευτές των ΑΝΕΛΛ έχουν αναλάβει να δώσουν διαπιστευτήρια για την πρόθεσή τους να διασφαλίσουν τη σταθερότητα του πολιτικού συστήματος. Τον περασμένο Αύγουστο οι βουλευτές των ΑΝΕΛΛ Παναγιώτης Μελάς και Παύλος Χαϊκάλης, «κόντρα» στην επίσημη γραμμή του κόμματος τους, δήλωναν έτοιμοι να ψηφίσουν για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ένα πρόσωπο με «κύρος» ώστε να μην οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές! Ο εκπρόσωπος των ΑΝΕΛΛ Τέρενς Κουίκ αρκέστηκε να μιλήσει για «προσωπικές απόψεις. Η βουλευτής 'Ελενα Κουντουρά συναντήθηκε στα μέσα Οκτωβρίου με τον Δημήτρη Σταμάτη, ο οποίος έχει αναλάβει με εντολή Σαμαρά να διερευνήσει τις προθέσεις διαφόρων βουλευτών ενόψει της προεδρικής εκλογής. Το ότι οι συγκεκριμένες δηλώσεις και συναντήσεις ουδέποτε επικρίθηκαν από τον Π. Καμμένο ενισχύει τα σενάρια που λένε ότι οι βουλευτές κινήθηκαν εν γνώσει του αρχηγού τους. Όλα αυτά προκαλούν περίεργους συνειρμούς, αφού ο πρόεδρος των ΑΝΕΛΛ έχει καταγγείλει επιχείρηση εξαγοράς των βουλευτών του κόμματός του από την κυβέρνηση με αφορμή την προεδρική εκλογική. Εκτός και αν οι καταγγελίες του γίνονται για το θεαθήναι...

Μεγάλα ερωτηματικά προκάλεοε και η διαγραφή της βουλευτού Ραχήλ Μακρή, αφού -σύμφωνα με πληροφορίες- ο λόγος που είδε την πόρτα της εξόδου είναι το ότι κατήγγειλε κυβερνητικές μεθοδεύσεις υπέρ συγκεκριμένων επιχειρηματικών συμφερόντων. Συγκεκριμένα δύο ερωτήσεις της, που αφορούσαν τον Δημήτρη Μελισσανίδη (σχετικά με τη Δραπετσώνα) και τον Βαρδή Βαρδινογιάννη (σχετικά με τροπολογία που αναιρούσε πρόστιμα εκατομμυρίων ευρώ), αποτέλεσαν την πραγματική αιτία της διαγραφής της. Οι θερμοί εναγκαλισμοί του Π. Κομμένου με τον Δ. Μελισσανίδη στην Παναγία Σουμελά τον Δεκαπενταύγουστο, όπως αποτυπώθηκαν στις σχετικές φωτογραφίες, αλλά και η απόφασή του -σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές- να αποφεύγει ακόμα και τις απλές αναφορές στο πρόσωπο του Βαρδινογιάννη, ενισχύουν αυτή την εκδοχή. Άλλωστε ο Π. Κομμένος, ως γνήσιο τέκνο του αστικού πολιτικού συστήματος, γνωρίζει ότι η διατήρηση καλών σχέσεων με τους εκπροσώπους της ντόπιας ολιγαρχίας, αποτελεί διαβατήριο για την επίτευξη των όποιων πολιτικών επιδιώξεων και στόχων. 

Κείμενο αλληλεγγύης του Κώστα Γουρνά στον Νίκο Ρωμανό

Πηγή: Indymedia
 Αντίσταση στο καθεστώς εξαίρεσης
Αλληλεγγύη στο Νίκο Ρωμανό

Το σύγχρονο τοτέμ της ακροδεξιάς αφήγησης που επικυριαρχεί σήμερα στον πολιτικό βίο είναι η επίκληση της νομιμότητας. Η πολιτική ελίτ που κυβερνά έχει σε όλες τις εκφάνσεις της – σαμαρικοί νέοσυντηρητικοί, ορκισμένοι νεοφιλελεύθεροι, λαϊκή δεξιά, εκσυγχρονιστές πασόκοι- οχυρωθεί ιδεολογικά πίσω από ένα μέτωπο κατά της “ανομίας”. Ένα μέτωπο που δημιουργήθηκε με μόνο ένα σκοπό: να εφαρμόσει το πιο εγκληματικό, το πιο καταστροφικό οικονομικό πρόγραμμα στην ιστορία του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, να εξασφαλίσει την επέλαση του ιδιωτικού κεφαλαίου σε κάθε πτυχή της κοινωνικής δραστηριότητας και να τρομοκρατήσει τον πληθυσμό καταστέλλοντας κάθε κοινωνική διαμαρτυρία και αντίσταση. Να εγκαθιδρύσει ένα διαρκές καθεστώς έκτακτης ανάγκης, συνυφασμένο με τη διακυβέρνηση του κράτους, που θα προσδένει το μέλλον του ελληνικού λαού στις ορέξεις της Τρόικας, των χρηματοπιστωτικών αγορών και των βόρειο-ευρωπαϊκών πολιτικών κέντρων.

Στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας το υπουργείο Δικαιοσύνης επιχειρεί να εφαρμόσει ένα αντίστοιχο μνημόνιο για τους κρατούμενους δημιουργώντας μια συνθήκη ασφυκτικότερου ελέγχου και καταστολής μέσα στις φυλακές. Οι αυτοτελείς πτέρυγες Γ’ τύπου και το ελληνικό Γκουαντάναμο στο Δομοκό, μετά από τη μερική εφαρμογή τους πριν μια δεκαετία στους κρατούμενους της 17Ν και του ΕΛΑ, έρχονται να νομιμοποιηθούν και να μονιμοποιηθούν ως μνημεία της μνημονιακής εποχής. Μνημεία εκδικητικότητας πρώτα σε αυτούς που σήκωσαν τα όπλα ενάντια στο καθεστώς, σε αυτούς που αντιστάθηκαν στη σύγχρονη βαρβαρότητα αλλά και εκφοβισμού σε μια κοινωνία που βράζει. Το καθεστώς εξαίρεσης απέναντι στους πολιτικούς κρατούμενους που στερεί δικαιώματα και κατακτήσεις που αποκτήθηκαν με αγώνες είναι ήδη εδώ ως επέκταση της νεοφιλελεύθερης επίθεσης στην κοινωνία.

Ο αναρχικός Νίκος Ρωμανός αντιστεκόμενος στο καθεστώς εξαίρεσης ξεκίνησε απεργία πείνας από τις 10.11. με στόχο να λάβει τις εκπαιδευτικές άδειες που δικαιούται, ώστε να παρακολουθήσει τα μαθήματα στο ΤΕΙ που πέρασε. Το υπουργείο και το συμβούλιο της φυλακής Κορυδαλλού αρνούνται να του χορηγήσουν άδειες, το πρώτο με το πρόσχημα της μη αρμοδιότητας και το δεύτερο υπαγόμενο σε κατάσταση άτυπης ομηρίας μετά τις παρεμβάσεις και τις πειθαρχικές διώξεις για την υπόθεση Χ. Ξηρού σχηματίζοντας  έναν μηχανισμό ανακύκλωσης των ευθυνών.

Είναι καθήκον μας να σταθούμε αλληλέγγυοι στον αγώνα του συντρόφου.

Υ.Γ. Καλή τύχη στον απεργό πείνας Ηρακλή Κωστάρη.

Κώστας Γουρνάς

 Φυλακές Κορυδαλλού

Δείτε επίσης
Μαθήματα πολιτικής και ήθους από τον πατέρα του Νίκου Ρωμανού (Ηχητικό)

Εξωχώριος σωτήρ

Πηγή: Του Στρατή Μπουρνάζου - Ενθέματα "Αυγής"

Το «Δρυός πεσούσης» το απεχθανόμουν ανέκαθεν, ακόμα κι αν πρόκειται για κάποιον ακροδεξιό, φαύλο, απεχθή (ή όλα αυτά μαζί). Επειδή όμως, σ’ αυτές τις σελίδες τα γράφαμε πολύ πριν πέσει η –ο Θεός να την κάνει– «δρυς» που ακούει στ’ όνομα Καρατζαφέρης και επειδή, άλλωστε, δεν έχουμε να «ξυλευθούμε», αξίζουν, νομίζω, δυο λόγια για το θέμα.

Το πρώτο είναι ότι –όσο κι αν ο Καρατζαφέρης σήμερα φαντάζει γραφικός, αξιοθρήνητος και μαδημένος–, δεν πρέπει να ξεχνάμε το ποσοστό του στις ευρωεκλογές, ούτε την ευρεία εκτίμηση που απολάμβανε μόλις τρία χρόνια πριν. Όταν ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ. και Παπαδήμος τον θεωρούσαν αναγκαίο στη συγκυβέρνηση — παρότι διόλου αναγκαίος δεν ήταν για λόγους κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Όταν τόσοι και τόσοι τον θεωρούσαν «σωτήρα», ανακάλυπταν πόσο λαμπρός πολιτικός είναι, με κορυφαίο τον Αλέξη Παπαχελά, που του αφιέρωσε ολόκληρο άρθρο, υμνώντας την «υπεύθυνη στάση» του, την «επένδυσή του στη συναίνεση», τον «απλό λόγο». Και κατέληγε ότι στο ΛΑΟΣ (και ας όψεται, έλεγε, η «αριστερόστροφη πολιτική ορθότης») συναντάμε «τα συστατικά μιας επιτυχημένης πολιτικής συνταγής: Συναίνεση, υπεύθυνη στάση όταν κρίνονται καίρια θέματα, κοινός νους και όχι ξύλινος κομματικός λόγος και νέα επαρκή πρόσωπα» (Η Καθημερινή, 11.3.2011).

Το δεύτερο είναι ότι σε πολιτικό, τουλάχιστον, επίπεδο η ευθύνη δεν περιορίζεται στον Καρατζαφέρη. Έλεγε προχθές ο Άδωνης (ναι, σε αυτή την περίφημη εκπομπή που ο Ν. Φίλης τον ρώτησε αν αισθάνεται Μι-Άλφα-Λάμδα-Κάπα): «Βεβαίως και είχα μια σχέση [με τον Καρατζαφέρη]. Βεβαίως. Αλλά αν έχουμε μια σχέση οι δυο μας», είπε στον Δ. Καμπουράκη, «εγώ ξέρω αν έχεις οφ σορ; Το γράφεις στο κούτελο;». Για να σπεύσει και ο Δ. Καμπουράκης να συμφωνήσει πως όχι βέβαια, δεν το γράφει στο κούτελο. Μα δεν πρόκειται για θέμα σχέσης, φιλίας, κολεγιάς ή αναγραφής στο κούτελο: ο Άδωνης, μαζί με τον Βορίδη, ήταν, τότε, τα πιο προβεβλημένα στελέχη του ΛΑΟΣ. Είναι δυνατόν να αποκαλύπτεται κάτι τέτοιας ολκής για τον αρχηγό, κι αυτό να μην αγγίζει το κόμμα και τους υπαρχηγούς του;

Και το τελευταίο. Η περίπτωση Καρατζαφέρη αποδεικνύει, άλλη μια φορά, πόσο μεγάλος μύθος είναι τα «καθαρά χέρια» των ακροδεξιών. Aπό τους «εθνικόφρονες» που θησαύρισαν επί Κατοχής μέχρι το «μπαλόσημο» με τα σάπια κρέατα και τα άλλα σκάνδαλα της Χούντας ή τις διασυνδέσεις Χρυσαυγιτών με κυκλώματα της νύχτας, το συμπέρασμα είναι κοινό: ο «υπερπατριωτισμός» είναι ευεργετικός και λίαν ωφέλιμος. Όχι όμως για την πατρίδα και το έθνος, αλλά για την τσέπη των «πατριωταράδων».












Επαναστατικά διεθνιστικά τραγούδια στην έναρξη εκδήλωσης 24 Κομμουνιστικών Κομμάτων στην Κωνσταντινούπολη (Ηχητικό)

Δεκάδες αντιπρόσωποι  από όλο των κόσμο κομμουνιστικών κομμάτων και οργανώσεων (από 24 χώρες, ανάμεσα τους από Δανία, Ισημερινό, Γαλλία, Γερμανία. Ιταλία, Τυνησία Κολομβία) παραβρέθηκαν  χτες στην συνδιάσκεψη που γίνεται στην Κωνσταντινούπολη τιμώντας την επέτειο της συμπλήρωσης 20 χρόνων από τότε που αυτά τα κόμματα είχαν υπογράψει κοινό κείμενο υπερασπιζόμενα τον μαρξισμό λενινισμό μπροστά στην επίθεση που δεχόταν τότε με την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού.

Κάτω από ένα τεράστιο πανό με τις μορφές των Μαρξ, Εγκελς, Λένιν, Στάλιν, τις εργασίες τις συνδιάσκεψης άνοιξε ο πρόεδρος του Εργατικού Κόμματος Τουρκίας, Σέλμα Γκιουρκάν, που ανάμεσα στα άλλα τόνισε: «Η εργατική τάξη εξακολουθεί να είναι ένας εφιάλτης για την αστική τάξη. Η εργατική τάξη θα νικήσει τη βαρβαρότητα. Ο καπιταλισμός θα καταστραφεί».

Με διεθνιστικά συνθήματα οι πάνω από 10.000 παρευρισκόμενοι στην έναρξη της εκδήλωσης αντιμετώπισαν με ενθουσιασμό το συγκρότημα που ξεκίνησε την εκδήλωση με επαναστατικά τραγούδια, που μετέδιδε «ζωντανά» η τηλεόραση hayat.
Δυστυχώς για τεχνικούς λόγους η εικόνα του δεν αποθηκεύτηκε σωστά. Οπότε αρκούμαστε να βάλουμε αυτά τα τραγούδια σε ηχητική μορφή.

100 χρόνια από τη Σφαγή του Λάντλοου. H εξαιρετική ταινία PALIKARI- Ο Λούης Τίκας και η Σφαγή του Λάντλοου

Aπό Πέμπτη 27/11/2014 σε πρώτη προβολή στους κινηματογράφους

Ελληνική Παραγωγή, 2014

Σκηνοθεσία, Μοντάζ: Νίκος Βεντούρας
Παραγωγή, έρευνα: Λαμπρινή Χ. Θωμά
Μουσική: Μάνος Βεντούρας
Σύμβουλος Παραγωγής: Μενέλαος Τζαφάλιας
Τραγούδι: Φρανκ Μάνινγκ (Λούης Τίκας, Βραβείο καλύτερου folk τραγουδιού, 2002)

Τοποθεσίες Γυρισμάτων: Όκλαντ Καλιφόρνιας, Σάντα Φε Νέου Μεξικού, Ντένβερ Κολοράντο, Φορτ Κόλινς Κολοράντο, Κολοράντο Σπρινγκς Κολοράντο, Σικάγο, Αθήνα

8ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ
DOCFEST-ΧΑΛΚΙΔΑ 13 - 16 Νοεμβρίου 2014

1ο Βραβείο Ταινίας Ντοκιμαντέρ Μεγάλου Μήκους στον σκηνοθέτη Νίκο Βεντούρα για την ταινία '' Παλληκάρι, Ο Λούης Τίκας και η σφαγή του Λάντλοου''

Βραβείο Μουσικής

Μάνος Βεντούρας για την ταινία το ''Παλληκάρι, Ο Λούης Τίκας και η σφαγή του Λάντλοου''


ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Η σφαγή του Λάντλοου και η δολοφονία του Έλληνα μετανάστη και συνδικαλιστή Λούη Τίκα (Ηλία Σπαντιδάκη) αποτελεί μία από τις κομβικές στιγμές του αμερικάνικου εργατικού κινήματος και ενώνει, έναν ολόκληρο αιώνα μετά, τις ΗΠΑ του 1914 με τις εργατικές και μεταναστευτικές διεκδικήσεις της Ελλάδας του 2014. Η Λαμπρινή Θωμά και ο Νίκος Βεντούρας αναζήτησαν τις μνήμες, την ιστορία και την κληρονομιά του Λούη Τίκα και του Λάντλοου στο Κολοράντο και μίλησαν με κορυφαίους ιστορικούς, καλλιτέχνες και απογόνους ανθρακωρύχων, καταγράφοντας τα σημάδια που άφησε στο σώμα της εργατικής Αμερικής μια τραγωδία που πολλοί προσπάθησαν να ξεχαστεί.

Ο σκηνοθέτης Νίκος Βεντούρας γεννήθηκε στην Κέρκυρα και εργάστηκε ως προγραμματιστής στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Από το 2012 αρθρογραφεί στον ενημερωτικό ιστοτόπο ThePressProject.gr, ενώ έχει συνεργαστεί ως φωτογράφος με δεκάδες εφημερίδες και περιοδικά. Το «Παλληκάρι», συνέχεια επιτόπιου ρεπορτάζ για το Λάντλοου, αποτελεί την πρώτη του απόπειρα στο χώρο του ντοκιμαντέρ.

Η παραγωγός Λαμπρινή Χ. Θωμά εργάζεται στο χώρου του τύπου το 1985, και έχει συνεργαστεί δε δεκάδες ελληνικά και ξένα ΜΜΕ ως δημοσιογράφος, παραγωγός ή από διευθυντικές θέσεις. Το μεγαλύτερο μέρος της επαγγελματικής της πορείας το έζησε στη Θεσσαλονίκη. Είναι μέλος της ΕΣΗΕΜΘ. Το «Παλληκάρι» είναι η πρώτη της παραγωγή.


Ένα από τα «άγνωστα κομμάτια» της ελληνικής μετανάστευσης, ταυτισμένο με τη ζωή & τον θάνατο ενός ανυπότακτου Κρητικού
Ενας θρύλος για τον κόσμο του εργατικού κινήματος της Αμερικής
Εκατό χρόνια μετά τη σφαγή του Λάντλοου, η ιστορία του Λούη Τίκα, αρχηγού των απεργών-ανθρακωρύχων, ζωντανεύει για πρώτη φορά
Mία από τις κομβικές στιγμές του αμερικανικού εργατικού κινήματος και ενώνει, έναν ολόκληρο αιώνα μετά, τις ΗΠΑ του 1914 με τις εργατικές και μεταναστευτικές διεκδικήσεις της Ελλάδας και όλου του κόσμου του 2014
Mία από τις αιματηρότερες επιθέσεις της εργοδοσίας και του κράτους στο συνδικαλιστικό κίνημα των ΗΠΑ
Η Λαμπρινή Θωμά και ο Νίκος Βεντούρας αναζήτησαν τις μνήμες, την ιστορία και την κληρονομιά του Λούη Τίκα και του Λάντλοου στο Κολοράντο
Kαταγράφοντας τα σημάδια που άφησε στο σώμα της εργατικής Αμερικής «μία τραγωδία που πολλοί προσπάθησαν να κάνουν να ξεχαστεί»
Η πιο βίαιη σύγκρουση εργοδοσίας και εργατών στην Αμερικανική ιστορία -Χάουαρντ Ζιν
Η ιστορία των μεταναστών εργατών που ξεσηκώθηκαν για να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους στη μεγάλη απεργία των ανθρακωρύχων του Ν. Κολοράντο (1913-14) και ο ήρωας που τους ενέπνευσε.
Μία από τις πιο σημαντικές και πιο αιματηρές σελίδες στην ιστορία του εργατικού κινήματος στην Αμερική, όπως εξηγείται από ειδικούς ιστορικούς, καλλιτέχνες και απόγονους των αξιοθαύμαστων αυτών ανθρακωρύχων έναν αιώνα αργότερα.

Συνημμένα θα βρείτε: την αφίσα της ταινίας, άλμπουμ με φωτογραφίες και τρέιλερ της ταινίας δελτίο τύπου, άρθρα και κριτικές καθώς και μια λίστα με άλλες πηγές στο ίντερνετ.

Αλμπουμ με φωτογραφίες της ταινίας: plus.google.com/u/0/photos/111157498832838723081/albums/6082654394871183217
Τρέιλερ της ταινίας: www.youtube.com/watch?v=hA0LNBc43BE&feature=youtu.be

Η ταινία στο IMDb: www.imdb.com/title/tt3686202/?ref_=fn_al_tt_5

ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ
. Λούης Τίκας: Ο Έλληνας που τα έβαλε με τον Ροκφέλερ
. Louis Tikas A song by Frank Manning©2002 Frank Manning
. Λουης Τικας ο Ελληνας ήρωας των εργατών της Αμερικής: 
. LOUIS TIKAS, LUDLOW MARTYR (poem)
. Woody Guthrie Ludlow Massacre (τραγούδι): 

Διαμαρτυρία στις Σκουριές: Ένας αγώνας πνιγμένος στο δίκιο δεν πνίγεται στα χημικά

Από ΒΑΘΥ , Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014 | 10:34 μ.μ.

Σήμερα, περισσότεροι από 1500 άνθρωποι, για άλλη μια φορά, πραγματοποίησαν πορεία διαμαρτυρίας στον Κάκαβο. Πριν καν προλάβουν να φτάσουν έξω από το εργοστάσιο στις Σκουριές, 17 διμοιρίες ξεκίνησαν το έργο της απώθησης, με υπέρμετρη χρήση χημικών προς ανθρώπους όλων των ηλικιών.

Οι επιθέσεις της αστυνομίας συνεχίστηκαν με ευθείες βολές (με όπλα εκτόξευσης χημικών) προς τον κόσμο και υπήρξε ένας τουλάχιστον τραυματισμός διαδηλωτή, ο οποίος μεταφέρθηκε στο Κέντρο Υγείας.

Η διαμαρτυρία είχε παλμό, και παρά τις επανειλημμένες επιθέσεις των αστυνομικών δυνάμεων, οι διαδηλωτές παρέμειναν στο σημείο για περισσότερες από τρεις ώρες. Οι διαδηλωτές αποχώρησαν από το σημείο μετά το τέλος της διαμαρτυρίας.

Για πολλοστή φορά, το δικαίωμα στη διαμαρτυρία θυσιάστηκε στο βωμό των “επενδύσεων”. Για πολλοστή φορά η ελληνική αστυνομία, επιτέλεσε το ρόλο της ασφάλειας ιδιωτικής εταιρείας, εξαπολύοντας άγρια δολοφονική επίθεση προς άοπλους διαδηλωτές.

Έχουμε κάθε δικαίωμα να υπερασπιζόμαστε τη γη μας και τη ζωή μας. Όση βία κι αν χρησιμοποιήσουν, όσες προσπάθειες για δημιουργία τετελεσμένων καταστάσεων κι αν κάνουν, εμείς θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας μέχρι την τελική νίκη και δικαίωση.

Σύντομα θα ΄ρθει η ώρα, που όλοι οι υπεύθυνοι για το έγκλημα που συντελείται στη Χαλκιδική, θα λογοδοτήσουν.

Συντονιστικό Ιερισσού ενάντια στην εξόρυξη χρυσού

Διαδήλωση μνήμης και αγώνα

ΤΡΙΤΗ 2 ΔΕΚΕΜΒΡΗ στις 6.30μμ   (στο πάρκο Αγ. Πάντων και Κολωνιάρη, Ξηροκρήνη)

Πριν ένα χρόνο, η 13χρονη Σάρα στην προσπάθεια της  να ζεσταθεί χρησιμοποιώντας μαγκάλι, πνίγηκε από τις αναθυμιάσεις.  Προστέθηκε στα χιλιάδες θύματα των δολοφονικών πολιτικών των μνημονίων. Χρέος μας να μην αφήσουμε κανένα μόνο του απέναντι στην κρίση!    Να αγωνιστούμε,  να διώξουμε τους δολοφόνους συγκυβέρνησης-τρόικας.

-Ενημερώστε άμεσα σε περίπτωση κομμένου ρεύματος, κατάσχεσης, πρόστιμα ΟΑΣΘ κτλ.
στo τηλέφωνο:2310265730,  στο email: epitropidrasis@gmail.com στο blog:  www.epitropidrasisds.blogspot.gr

Συνδιάσκεψη Κομμουνιστικών Κομμάτων στην Τουρκία

Στις δεκαετία 90 τα ιμπεριαλιστικά καπιταλιστικά κέντρα είχαν επιδοθεί σε μια τεράστια προπαγάνδα  ενάντια στις κατακτήσεις του σοσιαλισμού,  τονίζοντας ότι τέλειωσε η εποχή του σοσιαλισμού και από δω και αποδείχθηκε η κυριαρχία του καπιταλισμού.

Το 1994 σ’ αυτές τις συνθήκες είχε οργανωθεί συνδιάσκεψη κομμουνιστικών κομμάτων που δήλωσαν την πίστη τους στην κοσμοθεωρία Μαρξ, Λένιν, Εγκελς, Στάλιν.

Την ώρα που πολλά υποτιθέμενα κομμουνιστικά κόμματα και ο οργανώσεις  προσκυνούσαν μπροστά στην φαινομενική κυριαρχία του ιμπεριαλισμού κάνοντας αυτοκριτική για το «τέλος εποχής», τα κόμματα που αναφέραμε στην διακήρυξη τους τόνιζαν ότι ο σοσιαλισμός είναι επίκαιρος και η εποχή μας είναι εποχή προλεταριακών επαναστάσεων.

Σήμερα γιορτάζετε η επέτειος της συμπλήρωσης των 20 χρόνων απ αυτή την συνδιάσκεψη με οικοδεσπότη το Κόμμα Εργασίας, το οποίο άνοιξε τις εκδηλώσεις με τοποθέτηση του προέδρου του Σελμα Γκιουρκάν.  Πάνω από 10.000 άτομα συμμετείχαν στην έναρξη της εκδήλωσης.

Εκτακτη συνέντευξη Τύπου για τον απεργό πείνας Ηρακλή Κωστάρη


ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ για απεργό πείνας ΗΡΑΚΛΗ ΚΩΣΤΑΡΗ

Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2014
15.00μμ – Κυλικείο Νοσοκ. Ευαγγελισμού

Ο Ηρακλής Κωστάρης νοσηλεύεται φρουρούμενος στον Ευαγγελισμό. Βρίσκεται στην 26 μέρα απεργίας πείνας (ξεκίνησε στις 29/10-πλήρης αποχή από φαγητό από 4/11). Η υγεία του παρουσιάζει απότομη επιβάρυνση. Η οικογένεια, οι γιατροί και οι συνήγοροί του καλούν σε έκτακτη συνέντευξη τύπου.

       
Οικογένεια, γιατροί και συνήγοροι του Ηρακλή Κωστάρη

«Εχει καλώς;»

Πηγή: Νίκος Μπογιόπουλος - Realnews

Ενας αρχηγός κόμματος, ο Γ. Καρατζαφέρης, δηλωμένος θιασώτης του δικτάτορα Μεταξά, επικεφαλής του ψηφοδελτίου του ΛΑΟΣ που περιλάμβανε 4 πρωτοπαλίκαρα της Χρυσής Αυγής στις νομαρχιακές εκλογές του 2002, σημαιοφόρος -μεταξύ άλλων- της συκοφαντίας ότι το ΚΚΕ είχε τάχα μετοχές στην εταιρεία «Γερμανός», ένας εκ των «σωτήρων» που συγκρότησαν την κυβέρνηση Παπαδήμου το 2011, ελέγχεται για τις «πατριωτικές» του δοσοληψίες μέσω εξωχώριων εταιρειών.

Κι όμως. Την ώρα που το θέμα «κάθαρσης» βρίσκεται (ξανά μανά) στο προσκήνιο, στη Βουλή εισάγονται ρυθμίσεις που προκαλούν προβληματισμό. Τουλάχιστον...

Εξηγούμαστε: Σχέδιο νόμου του υπουργείου Δικαιοσύνης υπό τον τίτλο «Ρύθμιση δεσμευμένων ή κατασχεμένων χρηματικών απαιτήσεων και μετρητών» βρίσκεται ήδη στη φάση της επεξεργασίας στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή. Στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο (άρθρο 2 παράγραφος 4), εκείνο που προβλέπεται είναι, ούτε λίγο ούτε πολύ, το εξής: Αν κάποιος κλέψει το δημόσιο ταμείο και εντοπιστεί, εφόσον επιστρέφει τα «κλεμμένα», τότε θα τύχει ευμενούς μεταχείρισης και θα του επιμετρηθούν ποινές κατά πολύ μικρότερες εκείνων που αντιστοιχούν στο αδίκημα που έχει διαπράξει!

Ερώτηση: Αυτή η πρόβλεψη ενισχύει, τάχα, το αίσθημα δικαίου; Λειτουργεί αποτρεπτικά για τη διάπραξη του εγκλήματος; Ή, αντίθετα, εκείνο που κάνει είναι να διαμορφώνει ένα πλαίσιο όπου ο κάθε απατεώνας θα μπορεί να σκέφτεται ως εξής: «Τα “βουτάω” κι αν δεν με πιάσουν έχει καλώς. Αλλά κι αν με πιάσουν, τότε τα επιστρέφω, πέφτω στα μαλακά και πάλι έχει καλώς»...

Πόλεμος συμφερόντων Μελισσανίδη - Μαρινάκη

Πηγή: Μάκης Γεωργιάδης - "Πριν"

Ανεξέλεγκτες διαστάσεις φαίνεται πως παίρνει ο πόλεμος συμφερόντων με επίκεντρο το ελληνικό ποδόσφαιρο. Η μαφιόζικου τύπου δολοφονική επίθεση εναντίον του πρώην διαιτητή και νυν αντιπροέδρου της Κεντρικής Επιτροπής Διαιτησίας (ΚΕΔ) Χριστόφορου Ζωγράφου νωρίς το πρωί της 14ης Νοεμβρίου έχει οδηγήσει σε παροξυσμό συγκρούσεις οι οποίες εδώ και καιρό υπέβοσκαν και έμοιαζαν να είναι υπό σχετικό έλεγχο. Οι ιδιοκτήτες των ΠΑΕ Ολυμπιακός και ΑΕΚ είναι οι πρωταγωνιστές αυτής της πολεμικού χαρακτήρα διαμάχης, που θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό το σκηνικό της επόμενης ημέρας στο ποδόσφαιρο, χωρίς να λείπουν οι πολιτικές προεκτάσεις.

Η αλήθεια είναι πως το πύον στο απόστημα του επαγγελματικού ποδοσφαίρου έχει αρχίσει να ξεχειλίζει σκορπώντας απίστευτη δυσοσμία. Αμέσως μετά την επίθεση στον αντιπρόεδρο της ΚΕΔ, ο πρόεδρος της ΠΑΕ Ολυμπιακός υπέδειξε ως ηθικό αυτουργό και σχεδιαστή της επίσης τον ομόλογό του της ΠΑΕ ΑΕΚ κατηγορώντας τον ότι είχε απειλήσει σε τηλεφωνικές του συνομιλίες τον Χρ. Ζωγράφο.

Η άμεση απάντηση του Δ. Μελισσανίδη ήταν η προσφυγή στα δικαστήρια και η αγωγή εναντίον του Β. Μαρινάκη.

Στις 20 Νοεμβρίου, μάλιστα, σε συνέντευξη Τύπου ο ίδιος αρνήθηκε κάθε ανάμειξή του στη δολοφονική επίθεση εναντίον του διαιτητή, παραδεχόμενος ωστόσο ότι είχε επικοινωνήσει μαζί του δύο φορές αλλά όχι με απειλητικές προθέσεις. Παράλληλα χαρακτήρισε την υπόθεση «στημένη», κατονόμασε τον Β. Μαρινάκη ως αρχηγό της «εγκληματικής οργάνωσης» που ελέγχει το ποδόσφαιρο και ζήτησε να αποκαλυφθούν οι τηλεφωνικές συνομιλίες τόσο του Χρ. Ζωγράφου και του Β. Μαρινάκη όσο και του προέδρου της ΕΠΟ, ώστε να αποδειχτεί όπως ο ίδιος είπε ποιος είναι ο αρχηγός της εγκληματικής οργάνωσης. Ο ίδιος ο παθών κατέθεσε μήνυση κατά αγνώστων αναφέροντας ωστόσο ότι δέχτηκε απειλές από πρόσωπο που του συστήθηκε ως Δ. Μελισσανίδης και του είπε χαρακτηριστικά «Θα σε πετάξω στη θάλασσα. Ξέρω που μένεις».

Στη συνέντευξη Τύπου ο ιδιοκτήτης της ΠΑΕ ΑΕΚ ζήτησε από τον εισαγγελέα να τον καλέσει αμέσως αλλά και να επισπευθούν όλες οι δικαστικές ενέργειες για τις εκκρεμείς υποθέσεις που αφορούν το ποδόσφαιρο και ειδικά όσες αφορούν την εγκληματική οργάνωση και τα στημένα παιχνίδια.

Τι επακολούθησε επικοινωνιακά είναι αδύνατο να περίγραφεί με λεπτομέρειες. Ωστόσο είναι εύκολο να καταλάβει κάθε σκεπτόμενος φίλαθλος πως, αν στη βιτρίνα του ελληνικού ποδοσφαίρου τα κρέατα στα τσιγκέλια είναι ήδη σάπια, τότε στα αμπάρια η σήψη έχει φτάσει στον μέγιστο βαθμό.

Σε ό,τι αφορά το στερέωμα του επαγγελματικού ποδοσφαίρου οι ραγδαίες εξελίξεις έχουν προκαλέσει σοβαρή κρίση και αμφισβήτηση στο πρόσωπο του προέδρου της Ομοσπονδίας, ο οποίος έχει γίνει στόχος των ισχυρών ΠΑΕ πλήν του Ολυμπιακού, καθώς θεωρείται το «κλειδί» για τον έλεγχο του παρασκηνίου και της διαιτησίας. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο πόλεμος μέχρις εσχάτων που εξήγγειλε εναντίον της περιβόητης «παράγκας» ο Δ. Μελισσανίδης είχε δυο βασικούς αποδέκτες: τους ιδιοκτήτες των ΠΑΕ Παναθηναϊκός και ΠΑΟΚ, με στόχο αφενός τη συγκρότηση μετώπου ανατροπής της κυριαρχίας του Ολυμπιακού και αφετέρου τον Τύπο, τον οποίο κάλεσε να «ξεμπροστιάσει» όλα τα κακώς κείμενα.

Είναι εμφανές πως ένα νέο σκηνικό διαμορφώνεται. Ο Δ. Μελισσανίδης όντας ρυθμιστής σε μεγάλο βαθμό του παιχνιδιού εξαιτίας της εμπλοκής του στον ΟΠΑΠ, τον οποίο απέκτησε σκανδαλωδώς σε συνεργασία με τους Τσέχους, έχει τη δυνατότητα να ανοίγει ή να κλείνει τη στρόφιγγα της χρηματοδότησης πολλών ΠΑΕ σε καιρούς ισχνών αγελάδων. Είναι αφελής όποιος οπαδός είτε των δυο ομάδων είτε των άλλων συλλόγων πιστεύει πως η διαμάχη Μαρινάκη και Μελισσανίδη είναι ποδοσφαιρική κι ότι κάποιος είναι τιμιότερος από τον άλλο. Ο ιδιοκτήτης της ΑΕΚ έχει ένα εργαλείο στα χέρια του που μπορεί να ελέγξει ή να δημιουργήσει καλές σχέσεις με άλλες ΠΑΕ από το πιο αθώο ως το πιο ύποπτο σημείο.

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι εδώ και σχεδόν δύο χρόνια μαίνεται η διαμάχη των δύο γύρω από τον ΟΠΑΠ, κι όχι μόνο γύρω από αυτόν. Οι πρό εξαμήνου δημοτικές εκλογές που έδωσαν τον Δήμο Πειραιά στο στρατόπεδο Μαρινάκη δεν είναι «μεμονωμένο περιστατικό». Η κόντρα για τον έλεγχο του λιμανιού και του ΟΛΠ, για το φιλέτο των λιπασμάτων της Δραπετσώνας, της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης, των πετρελαίων και τόσων άλλων δραστηριοτήτων στο μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας έχει κατάλληλο καμουφλάζ την αντιπαράθεση δύο ιστορικών ποδοσφαιρικών συλλόγων και τη συνακόλουθη διαμόρφωση οπαδικών στρατών προάσπισης αλλότριων συμφερόντων. Αντιλαμβανόμενοι και οι δύο πως η παρούσα κυβέρνηση έχει ημερομηνία λήξης, πιθανότατα πολύ κοντά, σπεύδουν να ξεκαθαρίσουν το τοπίο. Η ρευστή πολιτική πραγματικότητα ωστόσο δεν προσφέρεται για ασφαλή συμπεράσματα για την έκβαση αυτού του πολέμου. Το σίγουρο είναι πως σε αυτόν το βάλτο που συγκρούονται τα βουβάλια θα την πληρώσουν οι βάτραχοι...

Ο Μπαλτάκος, οι "περίεργες" αθωωτικές αποφάσεις δικαστηρίων για χρυσαυγίτες και οι "180"


Του Γ.Γ.

Θα θυμάστε φανταζόμαστε τα όσα είχαν αποκαλυφθεί με την συνομιλία που είχε, ο –κατά δήλωση του- αντικομμουνιστής, πρώην γενικός γραμματέας του υπουργικού συμβουλίου, και σύμβουλος εξ απορρήτων του Α, Σαμαρά Tάκης Μπαλτάκος.

Θα είχατε διαβάσει και ακούσει τότε την καθεστωτική προπαγάνδα ότι ο Μπαλτάκος είχε αυτονομηθεί από την Ν.Δ., έκανε του κεφαλιού του, γι’ αυτό απομακρύνθηκε από την θέση του …
(Δείτε αυτή μας την ανάρτηση).

Διαβάστε τώρα δυο άλλες ειδήσεις. Η πρώτη μας έρχεται από βδομαδιάτικη εφημερίδα –«Το Ποντίκι»- και μας λέει: «Τέλειωσε η περίοδος ψυχρότητας Μπαλτάκου-Μαξίμου. Ο πρώην γ.γ έχει αναλάβει ειδικές αποστολές για το θέμα της συγκέντρωσης των 180 βουλευτών…».
Το δημοσίευμα δεν μας αναφέρει ποιος και πότε του έχει αναθέσει αυτές τις «ειδικές αποστολές», αλλά όλοι/ες καταλαβαίνουν ότι ο μόνος που θα μπορούσε να το κάνει είναι ο ίδιος ο Σαμαράς.
Ο … άσχετος με τις επαφές που είχε ο επί 30 χρόνια φίλος του με τους Χρυσαυγίτες.

Πάμε τώρα σε μια άλλη είδηση που δημοσιεύει σήμερα το «Εθνος». Σε δισέλιδο ρεπορτάζ της η εφημερίδα κάνει λόγο για «μεγάλη έκπληξη» γιατί όταν χρυσαυγίτες βρίσκονται σε δικαστήρια κατηγορούμενοι με αποδεικτικό υλικό, που δεν χωράει καμιά αμφισβήτηση, σε βάρος τους, αθωώνονται.
Αναφέρεται χαρακτηριστικά η περίπτωση του χρυσαυγίτη βουλευτή Κ. Μπαμπαρούση που μαζί με ομοϊδεάτες του τον Σεπτέμβρη του 22012 αναποδογύριζαν πάγκους μικροπωλητών στο Μεσολόγγι, προέβαιναν σε αντιποίηση αρχής ζητώντας τους έγγραφα και κατέστρεψαν τα εμπορεύματα τους. Γεγονός που καταγράφηκε από κάμερες και επιβεβαιώθηκε από αρκετούς αυτόπτες μάρτυρες.
Το δικαστήριο αθώωσε όμως και τους δέκα κατηγορούμενους χρυσαυγίτες. Παρόμοια είναι και η περίπτωση του Νικήτα Σιώη μετακλητού υπαλλήλου της Χ.Α στην βουλή: «Δυο φορές έχει τεθεί σε αργία επειδή εκκρεμούσαν σε βάρος του ποινικές υποθέσεις στη Δικαιοσύνη, δύο φορές έχει καταφέρει να βγει λάδι», αναφέρει το δημοσίευμα.

Που κολάν αυτές οι ειδήσεις του «Ποντικιού» και του «Εθνους», θα μπορούσε να ρωτήσει κάποιος.
Κι όμως έχουν σχέση για «καχύποπτους» σαν εμάς. 
Δεν θα μπορούσε να σκεφτεί κανένας ότι ο Μπαλτάκος «αποκατέστησε» -αν τις είχε χαλάσει ποτέ, εξ αιτίας ότι το ναζιστικό μόρφωμα τον «κάρφωσε»- τις σχέσεις του και με την Χρυσή Αυγή, και αυτές οι αθωωτικές αποφάσεις χρυσαυγιτών είναι δείγματα ότι οι προφυλακισμένοι ναζιστές μπορούν να πέσουν «στα μαλακά» όταν βρεθούν στα έδρανα του κατηγορουμένου; Φυσικά οι βουλευτές του Μιχαλολιάκου θα πρέπει να ψηφίσουν –είναι και μυστική ψηφοφορία, οπότε δεν γίνονται δημοσίως ρόμπες- πρόεδρο Δημοκρατίας σ’ αυτή την βουλή.

Παρατραβηγμένο σενάριο θα ισχυριστεί κάποιος. Η Ελληνική δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη, αντικειμενική, δεν δέχεται πολιτικές παρεμβάσεις. Σωστό κι αυτό …

Λυπηθείτε μας σύντροφοι.


Πηγή: Του Σωκράτη Μαντζουράνη - "Δρόμος της Αριστεράς"

 Μια πορτοκαλάδα, ρε παιδιά... Από πορτοκάλι

Δεν νιώθετε ένα κόμπο στο λαιμό;

Η κυβέρνηση τιμά το Πολυτεχνείο αποκαλώντας τους φοιτητές «θρασίμια», ο Φορτσάκης 41 χρόνια μετά, ξανακαλεί τα ΜΑΤ στη Νομική, ο απόγονος δικτάτορα τον προτείνει για Πρόεδρο της Δημοκρατίας και ο λαός τιμά την επέτειο φρουρούμενος από 7.000 αστυνομικούς.

Για Ψωμί πάλευαν τότε, και τα παιδιά σήμερα λιποθυμούν από ασιτία.

Για Παιδεία πάλευαν τότε, και σήμερα κλείνουν 1.000 σχολεία.

Για Ελευθερία πάλευαν τότε, και σήμερα είσαι πια ελεύθερος να πας μετανάστης.

«Το Πολυτεχνείο ζει και μας οδηγεί».

Σε ποιες λαϊκές εξεγέρσεις ζει;

Σε ποιες κοινωνικές ανατροπές μάς οδηγεί;

Ο Καρατζαφέρης χέρι-χέρι με τη μίζα, ο Γιώργος μας απειλεί πως «έχει ο καιρός γυρίσματα», Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ αγωνίζονται να έλθει η τρόικα για να μπορέσουν μετά να... τη διώξουν και η τρόικα τους δίνει εντολή να σκύψουν πιο βαθιά, «έως της 6ης πρωινής».

Ο Σαμαράς ανακαλύπτει πως «έχουμε την ταχύτερη ανάπτυξη αυτό το τρίμηνο, σε ολόκληρη την Ευρωζώνη», ο Βενιζέλος ανακαλύπτει πως είναι η αντιπολίτευση του εαυτού του και ο Πρετεντέρης ακόμα προσπαθεί ν’ ανακαλύψει ποιος είναι ο σκελετός της Αμφίπολης.

Θλίψη.

Μπόχα και σαπίλα.

Υποταγή και προτεκτοράτο.

Πας τώρα από «την άλλη μεριά», ν’ ανασάνεις λίγο, να ονειρευτείς λίγο, αλλά...

Ακούς τον πρόεδρο το πρωί και κρυφοχαίρεσαι. «Ούτε με το κιάλι δεν βλέπετε τους 180 βουλευτές. Εκλογές τώρα...».

Ακούς το βράδυ τον σ. Μανώλη και ψάχνεις το ψυχοφάρμακο: «Δεν αποκλείεται η παρούσα Βουλή να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Εξαρτάται από το οικονομικό και πολιτικό σύστημα, ελληνικό και ξένο, αν θέλει ή δεν θέλει τον Αντώνη Σαμαρά». Και ο κυρίαρχος λαός, από τον οποίον τίποτα πια δε φαίνεται να εξαρτάται, παρακολουθεί το πόκερ και περιμένει ν’ ακούσει «180 και τα ρέστα μου».

Ακούς το σ. Αλέξη κι αναγαλλιάζεις λίγο: «Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και μνημόνια δε μπορούν να συνυπάρξουν».

Κι έρχεται σε λίγο ο άλλος Αλέξης και σε αποτελειώνει: «Εάν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν καταφέρει να εξασφαλίσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία, είναι ενδεχόμενο να συνεχίσει τη μνημονιακή πολιτική. Είναι πολύ πιθανό».
«Βουτιά στην κοινωνία», ακούς από τα στελέχη μας και μόλις πας να πάρεις φόρα, έρχεται ο σ. Δραγασάκης και σε μαζεύει: «Επιδιώκουμε να έχουμε αδιαμεσολάβητες και όσο γίνεται αξιόπιστες σχέσεις με τους φορείς της παγκόσμιας οικονομίας και να ξέρουμε με ποιους διαφωνούμε και με ποιους μπορούμε να συμφωνήσουμε».

Με όλους αυτούς διαφωνούμε σύντροφε και με κανέναν απ’ αυτούς δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε. Άλλο να μιλάμε, άλλο να έχουμε σχέσεις κι άλλο να συμφωνούμε.

Έτσι δεν αποφασίσαμε;

Έρχεται, τέλος, ο σ. Λαφαζάνης και παλαβώνεις: «Αν οι πληροφορίες αυτές έχουν κάποια βάση, τότε προσφέρονται για πολλές σκέψεις».

Μαζί είστε σ. Παναγιώτη, βασικός συμπαίκτης είσαι σ. Παναγιώτη, ρώτα να μάθουμε κι εμείς αν «έχουν βάση», να κάνουμε κι εμείς τις σκέψεις μας. Λυπηθείτε μας σύντροφοι.

Βιαστικά και άγαρμπα πάτε για την εξουσία σύντροφοι, λες και βιάζεστε να επιβεβαιώσετε τον Κουτσούμπα.

Μια πορτοκαλάδα θέλουμε οι έρμοι, που έλεγε κι ο Σταυρίδης.

Όχι από μούσμουλα, όχι από βύσσινα.

Μια πορτοκαλάδα, από πορτοκάλι...

Μια Αριστερή Αριστερά.

Μπορείτε;

Η διαφθορά, οι μίζες, και οι μηχανισμοί συγκάλυψης λαμογιών είναι αναπόσπαστο στοιχείο του καπιταλιστικού συστήματος.

Από giorgis , Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014 | 9:49 μ.μ.

Του Γ. Γ.

«Ο περί ου ο λόγος Υπουργός γνωρίζει δώδεκα τρόπους να προσπορίζεται χρήματα, εκ των οποίων ο τιμιότερος είναι η κλοπή…» 

Εμμανουήλ Ροΐδης

Σύμφωνα με τα όσα γράφει πρωτοσέλιδα το «Βήμα», το οποίο επικαλείται έρευνα ανακριτών και εισαγγελέων οι μίζες που ενθυλάκωσαν οι «αρμόδιοι» μεσάζοντες για την προμήθεια πολεμικών εξοπλισμών τα τελευταία 15 χρόνια φτάνουν το αστρονομικό ποσό του 1.000.000.000 ευρώ.

Αυτό φυσικά είναι μια διαπίστωση. Η διαφθορά και οι μίζες είναι αναπόσπαστο στοιχείο του καπιταλιστικού συστήματος και είναι επόμενο ένα τέτοιο διεφθαρμένο σύστημα να στελεχώνεται από ανάλογης ποιότητας άτομα.


Πάμε όμως και με αφορμή την υπόθεση Καρατζαφέρη –που πιθανότατα και αυτή θα την φάει το σκοτάδι- να παρακολουθήσουμε τι κατάληξη είχαν όσες σχετικές υποθέσεις –σταγόνα στον ωκεανό- είδαν το φως τις δημοσιότητας.

Δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Sueddeutsche Zeitung σε σχέση με τις μίζες για εξοπλισμούς ελληνικών υποβρυχίων. Αποτέλεσμα μηδέν.

Η γερμανική εταιρεία, την Ferrostaal AG, έδωσε μίζες δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ σε Έλληνες αξιωματούχους, για να κερδίσει το συμβόλαιο για την κατασκευή υποβρυχίων. Αποτέλεσμα μηδέν.

Αποκάλυψη δικηγόρου Μιχάλη Δημητρακόπουλου: «Σοβαρό πολιτικό που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή» από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ καρπωνόταν μίζες (Δεν εννοούσε τον Τσοχατζόπουλο). Αποτέλεσμα μηδέν.

Καταγγελία υποστράτηγου Κ. Φράγκου: Σημίτης: Τροχονόμος στην λεωφόρο της μίζας με τους πολεμικούς εξοπλισμούς. Αποτέλεσμα μηδέν

Süddeutsche Zeitung: Η εισαγγελία της Βρέμης γνωρίζει πώς διοχετεύθηκαν οι μίζες στην Αθήνα. Αποτέλεσμα μηδέν

Αντώνης Κάντας, πρώην αναπληρωτής διευθυντής Εξοπλισμών, που ανήκε στον στενό πυρήνα του Ακη Τσοχατζόπουλου, αλλά υπήρξε και συνεργάτης του Γιάννου Παπαντωνίου,   για τις «χρυσές μίζες» που έπεφταν σαν το χαλάζι, στα λεγόμενα «εξοπλιστικά προγράμματα». Αποτέλεσμα μηδέν

Υπονοούμενα ότι πρώην πρωθυπουργοί πήραν αποφάσεις με απώτερο στόχο να καρπωθούν μίζες Αποτέλεσμα μηδέν

Τα "τούβλα" και ο μιζαδόρος "άπληστος πολιτικός"  Αποτέλεσμα μηδέν

Υ.Γ 1 Αν γίνει και καμιά στραβή λύσεις για το πολιτικό σύστημα υπάρχουν. Οπως τότε που φυγάδευσαν στην Γερμανία τον πρώην ισχυρό άντρα της Ζήμενς στην Ελλάδα, Χριστοφοράκο, ο οποίος τώρα συνεχίζει εκεί την καριέρα του. Εκαναν και το καραγκιοζλίκι της εξεταστική επιτροπή της βουλής που υποτίθεται ότι θα ερευνούσε το σκάνδαλο της Ζήμενς βγάζοντας  λάδι όλα τα πολιτικά πρόσωπα που είχαν εμπλοκή. Ετσι δεν είπαμε ότι δουλεύει ο καπιταλισμός;


Υ.Γ 2 Όπως γράφαμε και σε προηγούμενη ανάρτησή μας και σ’ αυτό το τεράστιο σκάνδαλο οι μηχανισμοί του αστικού κράτους θα κάνουν μια «ελεγχόμενη φωταγώγηση», και τα «υψηλά υφιστάμενα πρόσωπα», -όπως και τα ταμεία των αστικών κομμάτων- που έχουν εμπλακεί στο πάρτι της μίζας θα μείνουν στο απυρόβλητο.

Σ' αυτές τις εξελίξεις αντί για οποιοδήποτε δικό μας σχόλιο παραθέτουμε ένα βίντεο που μας δείχνει τι συμβαίνει διαχρονικά σ' αυτές τις περιπτώσεις. Είναι η «πολιτική ανάλυση» του Νίκου Σταυρίδη στην σπαρταριστή κωμωδία του Αλέκου Σακελάριου «Οι παπατζήδες».
Πιο γλαφυρή περιγραφή για μια πλευρά του καπιταλισμού, δεν υπάρχει.

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger