Νεοτερα

"Τι χρείαν έχομεν μαρτύρων;"

Από ΒΑΘΥ , Σάββατο, 29 Αυγούστου 2015 | 2:03 π.μ.


Πιθανόν πρέπει να πάρουμε στα σοβαρά την παρότρυνση φίλου αναγνώστη και να μην πραγματοποιούμε αναρτήσεις με τα ευρήματα δημοσκοπήσεων. Το να επικαλούμαστε ότι το κάνουμε για αρχειακούς λόγους και να αποδείξουμε την αναξιοπιστία των εταιρειών δημοσκοπήσεων δεν ισχύει συμπληρώνει ο ίδιος και μας παραπέμπει σε δική μας ανάρτηση της Κυριακής 5 Ιούλη και αφού είχαν κλείσει οι κάλπες του δημοψηφίσματος.

Και μόνο την ανάγνωση των ευρημάτων ως προς την πρόθεση ψήφου να παρακολουθήσει κανείς διαπιστώνει ότι οι προβλέψεις μιας χαρτορίχτρας θα ήταν ποιο κοντά στην πραγματικότητα.

Μετά απ’ αυτό "Τι χρείαν έχομεν μαρτύρων", όπως θα έλεγε ένας δικηγόρος σε επαρχιώτικο δικαστήριο την δεκαετία του ’60 καταλήγει ο ίδιος φίλος.

Παραθέτουμε την ανάρτηση που αναφέραμε.


Αναλυτικά τα αποτελέσματα τεσσάρων δημοσκοπήσεων:

Marc (Alpha)
Οχι: 54,5 έως 49,5  %
Ναι: 45,5% έως 50,5%
Μεσοσταθμική εκτίμηση:
Οχι: 52%
Ναι: 48%

Metron Analysis (ANT1)
ΝΑΙ: 46%
ΟΧΙ: 49%
ΛΕΥΚΟ: 2%
Δεν ξέρω / δεν έχω αποφασίσει: 2%
Μεσοσταθμική εκτίμηση
Οχι: 52%
Ναι: 48%

GPO (Mega)
Οχι: 49,5-53,5%
Ναι: 46,5-50,5%
Μεσοσταθμική εκτίμηση
Ναι: 48,5%
Οχι: 51,5%

MRB (STAR)
Ναι: 46-51%
Οχι: 49-54%

Μοντέρνος πολιτικός χορός:

Γράφει ο  mitsos175. 

Ο Χαϊκάλης μιλάει πάλι,
εμπρός off shore μικροί μεγάλοι.
Γελοίος, τραγικός, αληθινός δεξιός
ο Χαϊκάλης.

Ελάτε κι άλλοι μπίζνα μεγάλη,
όλοι μας κλέβουν πάλι και πάλι.
Δε σταματάν αυτοί ούτε για μια στιγμή
μας πιάνει ζάλη.

Και οι ΑΝΕΛ μπούφοι μεγάλοι
πούλο θα πάρουν με τέτοιο χάλι.
Γελοίος, τραγικός, αληθινός δεξιός
Ο Χαϊκάλης.

Ελάτε κι άλλοι μπίζνα μεγάλη,
όλοι μας κλέβουν πάλι και πάλι.
Δε σταματάν αυτοί ούτε για μια στιγμή
μας πιάνει ζάλη.

Ουουουου. Αχ! Ευχαριστήθηκα χορό. Κι οι βουλευτές ευχαριστήθηκαν τα δικά μας λεφτά. Είχα την απορία, αγάπη μου γλυκιά, γιατί στον κόρακα έκαναν αυτό το νόμο περί ανευθυνότητας υπουργών και δεν βρίσκεται ένα κόμμα να τον καταργήσει; Οι κυβερνήσεις πέφτουνε, μα η ξευτίλα μένει. Για τους φτύνεις να μην τους ματιάσεις το κάνουν, καθώς καταβροχθίζουν προϋπολογισμούς σε χρόνο μηδέν. Τα μηδενικά...

Νομίζεις πως είναι μόνο ο Χαλί Κάλι; "Κάλι" όπως η θεά με τα πολλά τα χεριά; Έτσι κι οι κηφήνες έχουν πολλά και μακριά χέρια για να πιάνουν καλύτερα; Αλλά όχι! δεν είναι μόνο το χάλι κι η εταιρία του Χαϊκάλη. Είναι πολλοί οι απατεώνες. Αυτό είναι το πρόβλημα: δεν είναι πότε μόνο του το τσιμπούρι που ρουφάει το αίμα. Απλά τα άλλα τσιμπούρια δείχνουν ένα, για να φάνε με την ησυχία τους τα υπόλοιπα. Στο τέλος "περασμένα - ξεχασμένα βρε, άλλωστε όλοι το σύστημα στηρίζουμε".

Κατάλαβες τώρα γιατί χοροπηδώ ως το ταβάνι, κάθε φορά που ένα από αυτά τα μπουμπούκια του εγκλήματος ξεπλένεται από τους άλλους καραγκιόζηδες στην κολυμπήθρα της βουλής; Γιατί μου υπενθυμίζουν πόσο ίδιοι κι απαράλλαχτοι είναι. Σαν κλώνοι του ίδιου εγκληματία.

"Δε μιλάω εγώ τώρα για να μη μιλήσεις εσύ, όταν θα βουτάω με τη σειρά μου τη χερούκλα μου στο μέλι" δηλαδή στο δημόσιο χρήμα που βγαίνει από το υστέρημα των εργαζόμενων.

Αγαπούλες μου εσείς! Κάνουν και γκάλοπ: Να μην πάρουν κι οι φίλοι οι δημοσκόποι, μερικά εκατομμύρια ευρώ; Ο ψηφοφόρος πληρώνει. "Ποιά συμμορία προτιμάς; Την πορτοκαλιά ή τη γαλάζια"; Αφελή μου ψηφοφόρε, τι ανησυχείς καλέ; Αφού στο τέλος θα τα μοιραστούν τα κλοπιμαία. Αυτό είναι το σχέδιο. Γερμανικός εγκέφαλος το σχεδίασε.

Τουλάχιστο ας το παραδεχθούμε, ο Χάλι Κάλι είναι επαγγελματίας ηθοποιός με έμφυτο ταλέντο και στην κωμωδία και στην υποκρισία γενικότερα. Και νόμιμος όπως όλοι αυτοί στον καπιταλισμό. Αν είναι ηθικός ο νόμος; Αχ μου κάνεις τέτοιες δύσκολες ερωτήσεις. Ρώτα τον Τσίπρα, το Σαμαρά και το ΓΑΠ που έκαναν νόμο τα Μνημόνια.

"Δεν είναι δικιά μου η δικιά μου off shore και δεν είναι off shore, εντάξει;" Εντάξει, εντάξει, θα πάω εγώ κόντρα σε ψεκασμένο; Συνέχισε έτσι, είσαι πολύ διασκεδαστικός. Όλοι σας στο θέατρο της βουλής είστε . Αλλά όπως σε όλα τα έργα, κωμωδίες η τραγωδίες, η αυλαία πέφτει κάποτε.

Πλησιάζει το φινάλε. Ο κόσμος θα επιλέξει, αν θα έχουμε happy end...

Χάθηκε η επανάσταση ... (Βίντεο)

 Του Γιώργου Αλεξάτου

Όταν στις 29 Αυγούστου 1949 έπεφτε ο Γράμμος και τα τελευταία τμήματα του Δημοκρατικού Στρατού της Ελλάδας περνούσαν το Κάμενικ και έπαιρναν τον δρόμο της πολύχρονης πολιτικής προσφυγιάς, δεν επήλθε ειρήνη στον τόπο. Κι ας λένε οι ανιστόρητοι.

Οι εκτελέσεις συνεχίζονταν μέχρι το 1955. Χιλιάδες στέναζαν στις φυλακές και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στα ξερονήσια του Αιγαίου. Ενάμισι εκατομμύριο Έλληνες και Ελληνίδες βρέθηκαν μετανάστες στα τέσσερα σημεία του πλανήτη, στην εικοσαετία που ακολούθησε.

Πολίτες α΄και β' κατηγορίας, αστυνομοκρατία, δολοφονίες. Και επιστέγασμα, η χούντα των μαύρων συνταγματαρχών.

Δεν επήλθε ειρήνη το 1949. Ούτε ήμασταν τυχεροί που χάσαμε και νίκησαν οι μαυραγορίτες και δωσίλογοι της Κατοχής, ο Μποδοσάκης, ο βασιλιάς και οι Αμερικάνοι προστάτες τους...

_____________

Η ήττα και η υποχώρηση του ΔΣΕ

Στις 29 με 30 Αυγούστου 1949 έπεσε και το ύψωμα Κάμενικ. Η μάχη του Γράμμου είχε τελειώσει και μαζί της είχε τελειώσει και ο τρίχρονος ηρωικός αγώνας του Δημοκρατικού Στρατού για την εθνική ανεξαρτησία της Ελλάδας και για τη λαϊκοδημοκρατική της αναγέννηση.

Η τρίχρονη ηρωική εποποιία του ΔΣΕ αποτελεί ανεκτίμητο κεφάλαιο του λαϊκού απελευθερωτικού κινήματος της Ελλάδας, κεφάλαιο που καθαγιάστηκε με τη θυσία χιλιάδων και χιλιάδων αγωνιστών, ανδρών, γυναικών, νέων, που άλλοι δίνοντας τη ζωή τους και άλλοι τραυματίες και ανάπηροι, με το αίμα τους πότισαν κι έθρεψαν τις ρίζες μιας λαϊκοδημοκρατικής και σοσιαλιστικής Ελλάδας.

Παρά τις προσδοκίες των αντιπάλων του ο Δημοκρατικός Στρατός δεν συντρίφτηκε τον Αύγουστο του 1949, αλλά υποχώρησε συντεταγμένα αδυνατώντας να συνεχίσει τον πόλεμο. Το γεγονός αυτό είναι, πλέον, ευρέως αποδεχτό. Γράφει ο Γ. Μαργαρίτης: «Η πρόκληση τέτοιας έκτασης απωλειών στους επιτιθέμενους, σε συνδυασμό με την συγκροτημένη υποχώρηση των μονάδων του ΔΣΕ και τον μικρό αριθμό παραδοθέντων υπογραμμίζουν το γεγονός ότι η τελευταία μάχη του ΔΣΕ δεν πιστοποίησε την καταστροφή του. Πιστοποίησε μόνο την αδυναμία συνέχισης του πολέμου με τέτοιο συσχετισμό δυνάμεων». 

Ένα πολύ καλό άρθρο -απ' όπου είναι και το κείμενο που παραθέτουμε- που υπογράφει ο Γιώργος Πετρόπουλος μπορείτε να διαβάσετε από τον «Ριζοσπάστη».

Δυο νέες δημοσκοπήσεις (Βίντεο)

Από ΒΑΘΥ , Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2015 | 10:50 μ.μ.

Μπαράζ δημοσκοπήσεων θα έχουμε όλες τις επόμενες μέρες. Μόνο το Σαββατοκύριακο αναμένεται να δουν το φως της δημοσιότητας άλλες τέσσερις έρευνες ως προς την συμπεριφορά του εκλογικού σώματος στις προσεχής εκλογές.

Χωρίς να ανακαλούμε την πάγια άποψη που έχουμε για τις δημοσκοπήσεις και αποκλειστικά για αρχειακούς λόγους παραθέτουμε τα αποτελέσματα δυο δημοσκοπήσεων που παρουσιάστηκαν σήμερα από τηλεοπτικούς σταθμούς.

Η πρώτη διενεργήθηκε από το Πανεπιστήμιο της Μακεδονίας και παρουσιάστηκε στο δελτίο ειδήσεων της τηλεόρασης του Σκάι. Πολλά τα ευρήματά της –μπορείτε να τα δείτε στο βίντεο που παραθέτουμε- αλλά περιοριζόμαστε να αναφέρουμε την πρόθεση ψήφου.

Σύμφωνα λοιπόν με τα αποτελέσματα αυτής της μέτρησης ο ΣΥΡΙΖΑ προηγείται της Ν.Δ κατά 3 μονάδες συγκεντρώνοντας 25% έναντι 22% ενώ την τρίτη θέση μοιράζοντας "Ποτάμι" και ΚΚΕ.

Εμφάνιση στο κοινοβούλιο κάνει το κόμμα του Β. Λεβέντη με το καθόλου ευκαταφρόνητο ποσοστό του 4,5% υπολείποντας μόνο μισή ποσοστιαία μονάδα από την Λαϊκή Ενότητα". Με ανοδικές τάσεις κινείται το ΠΑΣΟΚ ενώ οι ΑΝΕΛΛ δεν φαίνεται να κατακτούν κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.


Δημοσκόπηση πραγματοποιήθηκε και από την   εταιρεία Marc, το διάστημα 25-28 Αυγούστου, σε 1.600 νοικοκυριά για λογαριασμό του ALPHA, η οποία μεταδόθηκε από το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθ,ού.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας , ο ΣΥΡΙΖΑ διατηρεί το προβάδισμα με 25,3%, με μικρή διαφορά η Νέα Δημοκρατία στο 23,2%. 

Τρίτο κόμμα αναδεικνύει το Ποτάμι με 5,8% και ακολουθούν η Χρυσή Αυγή με 5,5%, το ΠΑΣΟΚ με 4,4%, το ΚΚΕ με 4,2%, η Λαϊκή Ενότητα με 3,8%, η Ένωση Κεντρώων με 3,8%, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με 3%, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με 1,3%.

Να τις παίρνουμε στα σοβαρά τις δημοσκοπήσεις

 Του Γιώργου Αλεξάτου
Να τις παίρνουμε στα σοβαρά τις δημοσκοπήσεις. Και με βάση αυτές να βγάζουμε συμπεράσματα και να μιλάμε με βεβαιότητες. Είναι αποδεδειγμένη η εγκυρότητά τους.

Να! Πάρτε ένα παράδειγμα από δημοσκόπηση που δημοσίευσε η ιστοσελίδα της "Αυγής" ακριβώς τη μέρα του δημοψηφίσματος. Έπεσε λίγο έξω, βέβαια, αλλά το 50-50 δεν απέχει και πολύ από το 61,5 - 38,5...

Υ.Γ.: Ας μην αρχίσουν κακόβουλες σκέψεις ως προς τη σκοπιμότητα της δημοσίευσης μιας τέτοιας "δημοσκόπησης" στην "Αυγή". Με το "ΟΧΙ" ήταν η εφημερίδα. Όπως και ο Τσίπρας, άλλωστε..

Ρίχνουν "μαύρο" στην εκπομπή, όαση στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο, Zona Rossa;

Γνωρίσαμε την εκπομπή μέσα από τον αγώνα της ΕΡΤ. Μας κρατούσε συντροφιά για περισσότερο από 15 μήνες δίνοντας φωνή στους καταπιεσμένους σε ολόκληρο τον κόσμο. Από τα στούντιο της κατειλημμένης ΕΡΤ3 είχαν περάσει όλοι όσοι αγωνίζονται. Είχαν φωνή σε ώρα υψηλής τηλεθέασης άνθρωποι που δεν τους έχουμε ξαναδεί ποτέ στην τηλεόραση. Φωνές που φιμώνονται.

Ταυτόχρονα, είδαμε αφιερώματα για όλες τις ξεχασμένες στιγμές της ανθρώπινης ιστορίας αυτές που δεν θα διαβάσουμε ποτέ στα σχολεία. Ιστορίες για επαναστάσεις, και εκτελεσμένους αναρχικούς. Ήρθαμε σε επαφή με τις ιδέες της οικολογίας, ενημερωθήκαμε για καλλιτεχνικά δρώμενα και μάθαμε μερικές λεπτομέρειες για τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Ιστορίες που πολλοί θα ήθελαν να μην έχουν ακουστεί. Να έχουν χαθεί στην σιωπή της ιδιωτικής τηλεόρασης.

Αναφερόμαστε στην εκπομπή Zona Rossa της ΕΡΤ3.

Όπως μας ενημερώνουν σύντροφοι, αυτή η εκπομπή που αποτελούσε μια όαση στο τηλεοπτικό τοπίο κάποιους «αρμοδίους» τους ενοχλεί. Και της ρίχνουν «μαύρο». Κι αυτό σε μια προεκλογική περίοδο που τα συμπεράσματα της σκοπιμότητας μιας τέτοιας ενέργειας βγαίνουν αβίαστα.

Θα επανέλθουμε…

Ρέγκλινγκ στηρίζει Τσίπρα

Μετά την Ανγκελα Μέρκελ, που διαμήνυσε μέσω Ντίλμα Ρούσεφ, ότι «η παραίτηση Τσίπρα και οι εκλογές είναι μέρος της λύσης, όχι μέρος της κρίσης» (δείτε αναλυτικά εδώ), ήρθε η σειρά του «αφεντικού» του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ να κάνει τη δική του παρέμβαση στις ελληνικές εκλογές, στηρίζοντας τις μνημονιακές δυνάμεις και πρωτίστως τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Ρέγκλινγκ δεν είναι κάνας τυχαίος. Επί χρόνια μεγαλοστέλεχος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών (επί καγκελαρίας Σρέντερ), στη συνέχεια μεγαλοστέλεχος της Κομισιόν, μεγαλοστέλεχος του ΔΝΤ (είναι αυτός που «ισοπέδωσε» την Ινδονησία), αλλά και μεγαλοστέλεχος hedge funds. Το ότι είναι σοσιαλδημοκράτης δεν εμπόδισε την Μέρκελ και τον Σόιμπλε να τον βάλουν επικεφαλής στον EFSF και στη συνέχεια στον ESM. Είναι ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλλη θέση. Ο άνθρωπος που εξασφαλίζει τα συμφέροντα του γερμανικού ιμπεριαλισμού στους μηχανισμούς διαχείρισης της κρίσης που αναγκάστηκε το 2010 να δημιουργήσει η Ευρωζώνη.

Μιλώντας χθες (Πέμπτη, 27 Αυγούστου) σε συνέντευξη Τύπου στο Βερολίνο, ο Ρέγκλινγκ καθησύχασε τους Γερμανούς και έστειλε μηνύματα στους έλληνες ψηφοφόρους. Οι νέες εκλογές στην Ελλάδα, είπε, «συνιστούν μια στιγμή αβεβαιότητας», όμως «παρολαυτά γενικά μπορεί να είναι αισιόδοξος κανείς».

Ο Ρέγκλινγκ εξήγησε πως ο ESM έχει δέσει το γάιδαρό του, διότι προβλέπεται σφιχτό πλαίσιο επιτήρησης για την εφαρμογή των συμφωνηθέντων στο Μνημόνιο-3, ενώ δεν υπάρχει περίπτωση να καταβληθούν δόσεις αν δεν τηρηθούν τα προβλεπόμενα. «Και αυτό ισχύει για όποια κυβέρνηση αναλάβει την εξουσία στην Αθήνα», συμπλήρωσε.

Αμέσως μετά, πέταξε μια γερή δόση προεκλογικής τρομοκράτησης του ελληνικού λαού: «Η εναλλακτική θα είναι ένα Grexit με τρομακτικές συνέπειες για την Ελλάδα».

Ποια κυβέρνηση είναι η καλύτερη για να προστατεύσει τον ελληνικό λαό από το «Grexit με τρομακτικές συνέπειες»; Αυτό δεν το είπε, φυσικά, ο Ρέγκλινγκ, αλλά μπορεί να το καταλάβει κανείς εύκολα: μια κυβέρνηση αυτών που ψήφισαν το Μνημόνιο-3. Αυτοί το διαπραγματεύθηκαν, αυτοί το ψήφισαν, αυτοί προκάλεσαν τις εκλογές για να «καθαρίσουν» την κοινοβουλευτική τους δύναμη, αυτούς πρέπει να εμπιστευθεί ο ελληνικός λαός. Κι αν η κυβέρνηση είναι ευρύτερης μνημονιακής συνεργασίας, με πρωθυπουργό τον Τσίπρα, ακόμα καλύτερα, αφού η εφαρμογή των προβλεπόμενων από το Μνημόνιο θα είναι εξασφαλισμένη με μια ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, όπως καλή ώρα αυτή που ψήφισε το Μνημόνιο-3 και τους πρώτους εφαρμοστικούς του νόμους.

Με μαεστρία αστού πολιτικού (και όχι απλώς τεχνοκράτη) ο Ρέγκλινγκ ύφανε τον ιστό, της ανησυχίας αρχικά, που μετατρέπεται σε απειλή στη συνέχεια: «Δεν υπάρχει καμιά εγγύηση για την επιτυχία του προγράμματος, αλλά βλέπω πολύ σοβαρούς λόγους για μια επιτυχημένη πορεία»! Το μήνυμα προς τους ψηφοφόρους είναι σαφές: μην επαναπαύεστε, οι κίνδυνοι υπάρχουν, και μόνον εσείς μπορείτε να τους αποσοβήσετε ψηφίζοντας «όπως πρέπει».

Πέρα από τη φινετσάτη (αν και έγινε από Γερμανό) παρέμβαση στις ελληνικές εκλογές, ο Ρέγκλινγκ έδωσε και μια είδηση: το ΔΝΤ θα συμμετάσχει και στην Τρίτη δανειακή σύμβαση. Προσδιόρισε μάλιστα και το ποσό της συμμετοχής του: 16 δισ. ευρώ. Είναι το ποσό που απέμενε από τη δεύτερη δανειακή σύμβαση με το ΔΝΤ. Ετσι, το Ταμείο δε θα χρειαστεί να βάλει επιπλέον λεφτά για τη δανειοδότηση του ελληνικού κράτους. Θα ανανεώσει την προηγούμενη δανειακή σύμβαση, με τους χειρότερους όρους που προβλέπει το τρίτο Μνημόνιο και με χρονική διάρκεια μέχρι και το 2018, έναντι του Μάρτη του 2016 που έληγε το προηγούμενο «πρόγραμμα» του ΔΝΤ. Pas mal, που θα έλεγε και η Λαγκάρντ.

Oπως είπε ο Ρέγκλινγκ, το ΔΝΤ μετακινείται και δείχνει να ασπάζεται την ευρωπαϊκή προσέγγιση για τη βιωσιμότητα του χρέους, σύμφωνα με την οποία καθοριστικός παράγοντας της βιωσιμότητας δεν είναι το ποσοστό του χρέους ως προς το ΑΕΠ (που σε πρώτη φάση θα ξεπεράσει το 200%), αλλά η ετήσια επιβάρυνση από την καταβολή των τοκοχρεολυτικών δόσεων.

Γι’ αυτό σκάει ο Βενιζέλος. Διότι όταν τα έλεγε αυτά (και μετά απ’ αυτόν ο Στουρνάρας), ο Τσίπρας τους κατήγγειλε με δριμύτητα και έλεγε πως μόνο με τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του μπορεί να καταστεί βιώσιμο το χρέος. Επικαλούνταν μάλιστα και το ΔΝΤ προς επιβεβαίωση της άποψής του.
Τώρα, ο Τσίπρας, ο Δραγασάκης, ο Σταθάκης, ο Τσακαλώτος και τ’ άλλα «παιδιά» θα επαναλαμβάνουν εν χορώ αυτά που έλεγαν ο Βενιζέλος, ο Σαμαράς, ο Στουρνάρας. Οτι δηλαδή, σημασία δεν έχει το ύψος του χρέους, αλλά το ύψος του «σε όρους καθαρής παρούσας αξίας»! Εχει ο καιρός γυρίσματα…

ΥΓ. Πάμε ένα στοίχημα ότι η νέα δανειακή σύμβαση με το ΔΝΤ θα είναι στο βρετανικό δίκαιο; Τότε θα κατεδαφιστεί ένας ακόμη γκεμπελίστικος ισχυρισμός του ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με τον οποίο «κατάφερε» η νέα δανειακή σύμβαση να μην είναι στο βρετανικό δίκαιο. Δεν είναι, γιατί δεν υπήρχε λόγος να είναι, αφού ο ESM είναι διακρατικός οργανισμός των χωρών της Ευρωζώνης και διέπεται από το ευρωενωσίτικο δίκαιο, βάσει του οποίου μπορεί να βάλει χέρι ακόμη και στα κονδύλια των διαρθρωτικών ταμείων και της ΚΑΠ, που προορίζονται για την Ελλάδα, αν η ελληνική κυβέρνηση δεν είναι συνεπής στην αποπληρωμή των τοκοχρεολυτικών δόσεων.

Πηγή: "ΚΟΝΤΡΑ"

Η αυτοκρατορία των … παραισθήσεων!

Του Στέργιου Μανουρά

Ο σουρεαλισμός της πολιτικής σκηνής τείνει να προσωποποιηθεί σε ένα σκληρό και απεχθή βολονταρισμό που έχει εκπαραθυρώσει κάθε (;) ελπίδα γνήσιας λαϊκής αντικαπιταλιστικής λύσης στο πρόβλημα της Ελλάδας.

Τα κοράκια ξαναμαζεύτηκαν και στριφογυρίζουν πάνω από το πτώμα που λέγεται Ελλάδα. Οι νεκροθάφτες του συστήματος (ΜΜΕ) απόκτησαν καινούργιο συμπαίκτη στο παιχνίδι ο οποίος ανταγωνίζεται, ισάξια, τους άλλους για τη διάσωση των συμφερόντων κάθε λογής μεγαλοκαρχαρία, λαμόγιου, πολιτικού απατεώνα και ευρωλάγνου. Η πραγματικότητα έχει αντιστραφεί και η εικόνα που παρουσιάζεται εμφανίζει (αλλά και κατασκευάζει) ένα είδωλο αντεστραμμένης πολιτικής λογικής λες και δεν ισχύει αυτό που διακήρυξε πρώτος ο Μαρξ, ότι δεν κατασκευάζει την πραγματικότητα η συνείδηση του ανθρώπου αλλά ακριβώς το αντίθετο. Όσο πιο χειραγωγημένη είναι η συνείδηση από την πραγματικότητα, τόσο περισσότερο θα πιστεύει ότι αυτή έχει τον πρώτο λόγο.

Μέσα στον κόσμο των «παραισθήσεων» ακούμε για δεκάδες προτάσεις εξόδου από την κρίση, για ανάκαμψη, για σταθερότητα και τόσα άλλα παραμύθια. Η λογική της αγκίστρωσης της συνείδησης στον μονόδρομο αυτής της ΕΕ και του ευρώ, σπέρνει τρόμο και αβεβαιότητα στον ψηφοφόρο που παραπατά, πλέον, σαν ναρκομανής σε σύνδρομο στέρησης!

Δεν θα επαναλάβουμε τα οικονομικά επιχειρήματα κατά της επιλογής συνέχισης της καταστρεπτικής πολιτικής των μνημονίων ούτε θα προσπαθήσουμε να αποδείξουμε τη φαυλότητα του επιχειρήματος της «μοναδικής» λύσης εφόσον η Ελλάδα δεν έχει στηρίγματα στο εξωτερικό, λες και μια χώρα θα πρέπει να είναι διαρκώς εξαρτημένη από μια μεγάλη δύναμη και δεν μπορεί να απαλλαγεί από τον διαρκή βιασμό της από αυτές. Νομοτελειακά, είναι αποδεδειγμένο ότι και η πιο φτωχή χώρα μπορεί να σταθεί στα πόδια της αν στηριχθεί στον λαό της και μόνο  (το ότι κάποιοι θα χάσουν την ψευδαίσθηση της απόλαυσης ενός γιωτ, μιας πόρσε, ενός τερατώδους 4Χ4 κ.α. μας αφήνει ψυχρά και τελείως αδιάφορους).

Δύο ζητήματα πρέπει να εξετάσει προσεκτικά ένας ψηφοφόρος που σέβεται τον εαυτό του πρώτα απ’ όλα. Το πρώτο είναι τι διαδραματίζεται στον χώρο της Αριστεράς (που όσο κι αν μοχθούν κάποιοι εξακολουθεί και θα εξακολουθεί να υπάρχει και να ορίζεται ως η μόνη ριζοσπαστική και δημοκρατική λύση σ’ ένα κόσμο 6,5 δισεκατομμυρίων φτωχών και εξαθλιωμένων).

Οι αλληλοκατηγορίες και ο λικβινταρισμός, η πολυδιάσπαση και ο σεχταρισμός είναι παλιές και σοβαρές ασθένειες στον χώρο της Αριστεράς, αυτοί όμως που στέκονται μόνο σ’  αυτές εξακολουθούν να βλέπουν, όπως η Αλίκη, την πραγματικότητα μέσα από ένα καθρέπτη ως παραίσθηση. Άλλες οι συνθήκες του 1848, άλλες του 1871, άλλες του 1917, άλλες του 1944 και πάει λέγοντας.

Η Αριστερά έχει ένα εξαιρετικό όπλο στα χέρια της για να παραμένει επίκαιρη και ζωντανή, την μαρξιστική θεωρία και, κυρίως, ανάλυση. Διαχρονικά εμπλουτίζεται από τα συμπεράσματα που προκύπτουν από τις νίκες και τις ήττες των μεγαλειωδών αγώνων που συγκλονίζουν την ανθρωπότητα στην ιστορική της εξέλιξη. Η πολιτική ζωή και κατάσταση στην Ελλάδα δεν ξεφεύγει από τις ορίζουσες του πλαισίου που έχει επεξεργαστεί αυτή η θεωρία. Για να μιλήσουμε απλούστερα, η στήριξη, εμφανής ή όχι, ενός σχήματος (ΣυΡιζΑ)  που επαγγέλθηκε (με τον τρόπο του) τον απεγκλωβισμό της Ελλάδας από τις κυρίαρχες συστημικές δομές δεν ήταν σφάλμα ούτε οδήγησε της αντικαπιταλιστική αριστερά σε μονόδρομους και καταστροφικές συνέπειες. Ακριβώς το αντίθετο συνέβη.

Η Αριστερά στην Ελλάδα κατάφερε να μεταφέρει τη συζήτηση στη δική της αντζέντα, να κινητοποιήσει ένα τεράστιο πλήθος απέναντι σε αντι-μονοπωλιακές και βαθύτατα αντιλαϊκές πολιτικές (βλ. 63%), να θέσει θέμα εξόδου από την ΕΕ και την ευρωζώνη και να στρέψει τη συζήτηση σε εναλλακτικές προτάσεις απεμπλοκής και αυτόνομης ανάπτυξης. Για πρώτη φορά, ένα τεράστιο μέρος του ελληνικού λαού ψήφισε «αριστερά» προερχόμενο από συντηρητικές και, πολιτικά, παραδοσιακές πολιτικές επιλογές.

Αυτό είναι μια παρακαταθήκη για το μέλλον που δεν πρέπει να πετάξουμε στα σκουπίδια. Το μαζικό κίνημα που, αναγκαστικά, θα ξαναφουντώσει και η απόγνωση του ελληνικού λαού τις επόμενες μέρες θα ξανασυγκροτήσουν το όπλο μιας γνήσιας λαϊκής ενότητας από τα κάτω που οφείλουμε να σεβαστούμε και να ακούσουμε προσεκτικά. Κίνδυνος: η ιδεοληψία, η μονομέρεια στην ανάλυση και η εγωκεντρική θέση στην πολιτική σκηνή. Η επιλογή του Εαυτού μου ως μοναδικότητας που αναλύει σωστά και επιλύει τα τεράστια προβλήματα του τόπου θα είναι καταστροφική.

Η επιλογή της αντικαπιταλιστικής αριστεράς για αυτόνομη κάθοδο στις εκλογές είναι και σωστή και λανθασμένη. Σωστή επειδή τα υπολείμματα της αριστερής πτέρυγας του ΣυΡιζΑ δεν εμπνέουν καμία εμπιστοσύνη, λανθασμένη επειδή στη μαρξιστική και λενινιστική παράδοση των συμμαχιών οφείλεις να κάνεις (μέχρι και) σημαντικές υποχωρήσεις προκειμένου να προωθήσεις και να κάνεις γνωστές τις θέσεις σου.
Είναι σωστή επειδή η πολιτική λύση της συριζικής αριστεράς είναι αδιέξοδη και αυτοαναιρείται (ΕΕ και έξω από την ευρωζώνη δίχως να μπαίνουν σε συζήτηση οι ιδιομορφίες αυτής της ΕΕ και της παγκόσμιας καπιταλιστικής ανάπτυξης και η απόρριψή τους), λανθασμένη επειδή μία συντριπτική νίκη των φιλομνημονιακών και συστημικών δυνάμεων, δίχως ισχυρά ποσοστά της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, θα ενισχύσει την απελπισία και τη ματαιότητα της οργανωμένης αντικαπιταλιστικής πάλης τόσο στην Ελλάδα όσο, κυρίως, στην Ευρώπη – ιδίως στις χώρες του Νότου – αλλά και σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Το παιχνίδι πλέον παίζεται σε μία παγκόσμια αρένα ποτισμένη με τόνους ανθρώπινο αίμα και απαξίωσης της ανθρώπινης ιδιότητας.

Δεύτερο και εξίσου σημαντικό κατά την άποψή μας. Η δεξιότατη στροφή και η επιλογές της κυβέρνησης επέτυχαν να ενσπείρουν σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια (και το επιβεβαιώσαμε προσωπικά) την αγανάκτηση, την απαξίωση των πάντων, την αδιαφορία και επιλογή της αναχώρησης με τη μορφή της αποχής από τις εκλογές. Είναι δεδομένο ότι οι εκλογές από μόνες τους δεν λύνουν τίποτα, όμως μπορούν να αποτελέσουν όπλο για τις επόμενες μάχες.

Η αρχηγική συγκρότηση όλων των κομμάτων (είτε ως προσωπική κυριαρχία είτε ως κυριαρχία συνιστώσας, ρεύματος ή τάσης) αναπαράγει ένα εξουσιαστικό μοντέλο και μια κομματική γραφειοκρατία που στραγγαλίζει τη μοναδικότητα της αριστεράς σε ισότιμη μεταχείριση των μελών, σημασία ψήφου, δυνατότητα λόγου και αποδοχής της αντίθετης άποψης ή γνώμης. Η μονομέρεια και η εμπάθεια στις εσωκομματικές συγκρούσεις αποκαλύπτουν, προς τα έξω, ένα αριστερό μοντέλο συγκεντρωτικό, μονοδιάστατο και εσωστρεφές που απομακρύνει τον κόσμο και τους αγωνιστές από τις τάξεις του. Κάθε εξουσία διαφθείρει, η απόλυτη εξουσία διαφθείρει απόλυτα.

Η αντικαπιταλιστική αριστερά πρέπει να αναθεωρήσει τις σχέσεις της με τον αξιόπιστο αναρχικό χώρο τόσο διότι αυτός θα είναι η εσωτερική συνείδησή της ως προς τα φαινόμενα του συγκεντρωτισμού στους κόλπους της όσο και ως εναλλακτικής επιλογής για τους ανθρώπους (κυρίως νέους) που αποξενώνονται από την πολιτική σκηνή, ισοπεδώνουν τα πάντα και απαξιώνουν τη συλλογική δράση.

Η αποχή από τις εκλογές θα φτάσει, πιστεύουμε, σε δραματικά επίπεδα πράγμα που θα οδηγήσει στην εύκολη επικράτηση των κομματικών ψήφων και στρατών. Μια αναρχική τάση στην αντικαπιταλιστική αριστερά, μια συμπόρευση με όσους επιθυμούν να συνεργαστούν από αυτόν τον χώρο αλλά και η ανάδειξη σε αυτούς της αναγκαιότητας να παλέψουμε μαζί (όπως έγινε σε δεκάδες πορείες και κινητοποιήσεις από το 2009 και μετά), η ανάδειξη των κοινών στοιχείων και όχι των διαφορών θα ξαναφέρει πολλούς νέους και νέες στις τάξεις των αγωνιστών για την αντικαπιταλιστική ανατροπή.

Δεν θέλουμε να σχολιάσουμε τις επιλογές των ομάδων της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς διότι λόγω της ρευστότητας της πολιτικής κατάστασης μόνο μέσα από ένα συντροφικό και σταθερό αντικαπιταλιστικό – αντιμονοπωλιακό αγώνα θα αναδειχθεί η ορθότερη επιλογή και αυτό ίσως είναι ήδη αργά να γίνει. Αυτό όμως που πρέπει να μην ξεχνάμε με τίποτα είναι ότι όποιος κοιμάται μέσα στην απάθεια και την μοναδικότητα, θα ξυπνήσει μέσα στην πανωλεθρία.

Καλό αγώνα σύντροφοι, έτσι κι αλλιώς ο αγώνας είναι η μοναδική επιλογή που έχουμε κάνει συνειδητά στη ζωή μας!

Αριστερά και κυβερνητισμός

Του Γιώργου Κ. Καββαδία*

Στην Ελλάδα είσαι ό, τι δηλώσεις, έλεγε παλαιότερα ο Γ. Τσαρούχης και είναι αλήθεια ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού. Η Αριστερά, πάντα, ως έννοια ήταν ελκυστική κουβαλώντας το φορτίο των ανθρωπιστικών αξιών με αναφορά στους «κοινωνικά αδύνατους» που παράγουν τον πλούτο και γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης. Για αυτό και ουκ ολίγοι χρησιμοποιούν ασυστόλως τον τίτλο της διαστρεβλώνοντας τις ιδέες της.

Το ΠΑΣΟΚ το 1981 με σύνθημα «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» και τόσα άλλα αντιιμπεριαλιστικά εμφανίζεται ως το κόμμα της Αριστεράς που θα οικοδομήσει τον . σοσιαλισμό και μάλιστα πολύ γρήγορα: «στις 18 σοσιαλισμό», δηλαδή ακριβώς την επομένη των εκλογών της 17 Οκτώβρη! Το ΠΑΣΟΚ μετά από μια τετραετία «φιλολαϊκής» διαχείρισης του καπιταλισμού μεταλλάσσεται σε βασικό στήριγμά του και στιγματίζεται ως κόμμα διαπλοκής και διαφθοράς.
Σήμερα οκτώ περίπου μήνες μετά την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, η μετάλλαξή του σε μνημονιακό κόμμα, αν και αναμενόμενη, είναι τόσο ραγδαία που φέρνει το τέλος των ψευδαισθήσεων και επαναφέρει τη συζήτηση για την Αριστερά και το ρόλο της.

Πέρα από το ιδεολογικό και πολιτικό DNΑ, ένα από τα κοινά σημεία ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι επιδίωξαν πάση θυσία την άνοδο στην κυβέρνηση με την εξασφάλιση της συναίνεσης των οικονομικών ελίτ και των ξένων επικυρίαρχων. Αυτό συνεπάγεται την εγκατάλειψη της ταξικής πάλης και την ψευδαίσθηση ότι χωρίς ρήξεις και ανατροπές αρκεί η αναρρίχηση στην κυβέρνηση για να αλλάξει η κοινωνία.

Από εκεί και ύστερα αρχίζει μια - μια κάθε προγραμματική θέση να «ξεχνιέται», οι «κόκκινες γραμμές» να γίνονται ανέκδοτα και οι ιδέες της Αριστεράς να ευτελίζονται, να ξεπουλιούνται όσο  - όσο στους πάγκους της κυβερνώσας Αριστεράς που αποτελεί τον Δούρειο Ίππο για την χειραγώγηση και αλλοτρίωση των μαζών και την αναπαραγωγή της καπιταλιστικής κοινωνίας.

Η Αριστερά, όμως, δεν έχει καμιά σχέση με όσους ασελγούν και εμπορεύονται τις ιδέες της. Ο λόγος της πρέπει να είναι καθαρός και ειλικρινής απαλλαγμένος από ψέματα και ευφημισμούς, από προγράμματα «Θεσσαλονίκης» ή οποιοδήποτε «παράλληλο πρόγραμμα». Εξ ορισμού η Αριστερά δε έχει ως στόχο  τη διαχείριση και στήριξη του σημερινού καθεστώτος εκμετάλλευσης και υποτέλειας στο όνομα του ρεαλισμού αναμασώντας τα ιδεολογήματα στων συστημικών κομμάτων, αλλά η ανατροπή του. Για την πραγματική Αριστερά δεν αρκεί η επίκληση ή ακόμα χειρότερα η χειραγώγηση και καπηλεία των κοινωνικών κινημάτων, αλλά η ουσιαστική παρέμβαση σε αυτά, ώστε να αποτελέσουν τους μοχλούς ανατροπής αυτής τη κοινωνίας, όπως αποδεικνύει ιστορικά η εξέλιξη της ανθρωπότητας.

*Ο Γιώργος Κ. Καββαδίας είναι φιλόλογος, μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Πειραιά, μέλος της ΣΕ του περιοδικού «Αντιτετράδια της εκπαίδευσης» και αρθρογράφος στο «ΕΘΝΟΣ».

Οι φεμινιστικές σημαίες ας ανεμίζουν πια περήφανα!

Της Αλέκας Ζορμπαλά 

Γυναίκα Πρωθυπουργός, Γυναίκα ΠτΒ, Γυναίκα Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, Γυναίκα Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου…

Οι φεμινιστικές σημαίες ας ανεμίζουν πια περήφανα!

Ο αγώνας τώρα δικαιώθηκε! (τουλάχιστον στην μικρή, πλην ένδοξη Ελλάδα μας)

Η Έμμα Γκόλντμαν και η Υπατία, η Αλεξάντρα Κολλοντάι, η Mary Wollstonecraft και η Σιμόν ντε Μπωβουάρ  μπορούν πια, γλυκά να ησυχάσουν..

Αγόρια, Άντρες το νου σας…
ήρθαμε, για να μείνουμε!!!

Τα τέρατα

Του Κωστή Μουδάτσου

Η χώρα είναι σε μνημονιακό  κώμα  και το σκηνικό είναι κατακερματισμένο κι αναξιόπιστο πριν τις εκλογές. Εάν θεωρήσομε την μεταπολίτευση σαν ορόσημο έχομε και λέμε:

Το Δημόσιο χρησιμοποιήθηκε ψηφοθηρικά και εκποιείται αντιπαραγωγικά προκειμένου τα κόμματα της εξουσίας να εξασφαλίζουν ψήφους και ψηφοσυλλέκτες. Οι κυβερνήσεις συνήθισαν στα δανεικά για να μοιράζουν χρήμα, να ικανοποιούν παροχές, να δημιουργούν νέα τζάκια δίπλα στα παλαιά. Η εξαγορά ψήφων , συνειδήσεων και οπαδών ήταν το μέσο διατήρησης στην εξουσία.

Το προσωπολατρικό κόμμα επέβαλε την συνθηματολογία  που βασιζόταν στην διάθεση του τι θέλει να ακούει ο όχλος, ο ακροατής –οπαδός. Κυριαρχούσαν οι τακτικές και οι τακτικισμοί που διεγείρουν, συγκινούν και προκαλούν το συναισθηματικό στοιχείο πολύ έντονα. Πολίτες – οπαδούς ήθελαν και όχι ενεργούς πολίτες!
Η πλατεία έχασε το νόημα που έκρυβε από τα χρόνια της φωτιάς, του αντιδικτατορικού αγώνα, της γενιάς του 114. Οι πολιτικάντες της μιας πλευράς δημιουργούσαν καταστάσεις που θα συμπλήρωναν χωρίς να τις αλλάζουν εκείνοι της άλλης .Ο ένας τακτοποιούσε τα παιδιά του κομματικού σωλήνα και ο άλλος τα δικά του. Οικογενειοκρατία και κομματοκρατία!  Οι νεόπλουτοι και τα βλαχοαστικά τζάκια με την μεσαία τάξη της χώρας ήταν εσωστρεφείς και εχθρικοί προς κάθε σύγχρονη ιδέα που κυκλοφορούσε στο παγκόσμιο αιθέρα. Διψούσαν μόνο για επιχορηγήσεις, χρηματοδοτήσεις και τζάμπα δανειοδοτήσεις! Χωρίς κόπο και πόνο! Δυστυχώς τα λίγα θέλουν κόπο και τα πολλά θέλουν τρόπο!

Η υπερκατανάλωση της δεκαετίας του 80 εκτοξεύτηκε στα ύψη. Το ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών τρελάθηκε και το έλλειμμα έφτασε στο 14,5% του ΑΕΠ. Παγκόσμια πρωτιά! Πρωταθλητισμός του υποβιβασμού! Από το 1981 μέχρι το 1985 οι ξένες τράπεζες και κυρίως οι γιαπωνέζοι δανείζουν ασυστόλως τη χώρα. Πενήντα δις δολάρια έρχονται σαν δάνεια και 28 δις δολάρια από κοινοτικές επιδοτήσεις. Το δημόσιο χρέος χωρίς να έχομε σοβαρές παραγωγικές επενδύσεις διπλασιάζεται. Ότι  ήταν στέρεο εξαερώνεται! Η παραγωγή πέφτει και οι εξαγωγές παραμένουν στάσιμες. Η βιομηχανία παίρνει την κατιούσα και οι πολιτιστικές αξίες καταρρέουν .

Όμως οι κομματικές δυνάμεις εδραιώνονται κι εξαγοράζουν ψήφους, συνειδήσεις, συνεταιριστικές και συνδικαλιστικές οργανώσεις, επιχειρηματίες, δημοσιογράφους, εκδότες κτλ  Τα στελέχη των κομματικών μηχανισμών γίνονται ανώτατα στελέχη δημοσίων οργανισμών κι επιχειρήσεων με τρελές αμοιβές  κι ανεξέλεγκτη εξουσία.    Η ολυμπιάδα δεν σπατάλησε μόνο πόρους αλλά η Ελλάδα έχασε το στοίχημα του εκσυγχρονισμού της δημόσιας διοίκησης.

Τα δίκτυα επικοινωνίας κι επιρροής αξιοποιούν την λαϊκίστικη δημοσιογραφία  με τους φαύλους βαρόνους των ΜΜΕ . Μόνο οι εσωτερικοί ανταγωνισμοί για εξουσία και χρήμα δίνουν στη δημοσιότητα σκάνδαλα και καταχρήσεις, λεηλασίες και ξεπουλήματα. Για να σκεφτούμε από τους Κοσκωτάδες, Αγρέξ, καλαμπόκια, ΕΑΣ, Προμετ, Οργανισμός ανασυγκρότησης επιχ/σεων, ολυμπιακά έργα, χρηματιστήριο, εξοπλιστικά, αναθέσεις, δωροδοκίες και δωροληψίες, δανεικά κι αγύριστα κι άκρη δεν έχει ο λογαριασμός. Το ασφαλιστικό μετατρέπεται σε βόμβα κι άνθρωπος δεν τολμά να το αγγίξει. Φτάσαμε στο σημείο να δανειζόμαστε αλόγιστα  από τις μελλοντικές γενεές, τα παιδιά μας!
 
Τα τελευταία σαράντα χρόνια κάποιοι πλούτισαν στο όνομα του λαού! Το πολιτικό σύστημα βρωμάει σαπίλα. Τα καράβι μπάζει από παντού.  Το χρηματιστήριο έγινε τζόγος και νόμιμη κλεψά, τα σκάνδαλα και οι μίζες καθημερινή ρουτίνα. Οι παραγωγικές υποδομές ερημώθηκαν και η γεωργία καθηλώθηκε. Την ίδια εποχή οι κερδοσκόποι και οι τράπεζες ληστεύουν το δημόσιο χρήμα και εκτοπίζουν τη βιομηχανική παραγωγή. Οι εθνικοί εργολάβοι χορεύουν στο τρελό πάρτι της λαμογιάς!

Η μαζική ανεργία και η οικολογική καταστροφή εκμηδενίζουν τις πηγές πλούτου μιας κοινωνίας, την εργασία και τη φύση! Μετά από όλα αυτά, την ανελέητη πλιατσικολογία αντικαθιστά η ανελέητη φορολογία!  Η διαφθορά και η διαπλοκή έχει αντικαταστήσει θεσμούς και διαδικασίες. Σε μια κανονική δημοκρατία όλα αυτά ανιχνεύονται και είναι κολάσιμα.  Εδώ όμως έχομε την δημοκρατία του πασά και του κοτζαμπάση. Όλοι νοιώθουν ικανοποιημένοι. Το πελατειακό κράτος διαμορφούμενο σφραγίζει τα νέα πολιτικά ήθη. Προνόμια , παροχές, επιβαρύνσεις και διευκολύνσεις προκαλούν σοκ και δέος. Η ανικανότητα χαρίζει οριζόντια μέτρα κι όποιο πάρει ο Χάρος! Ο τίμιος της υπόθεσης  αισθάνεται ηλίθιος! Ο σπάταλος τύπος κυριάρχησε γελοιοποιώντας τον εργατικό και νοικοκυρεμένο άνθρωπο που καλείται να πληρώσει το λογαριασμό. Ο καλύτερος κλέφτης και φοροφυγάς έχει γίνει ο καλύτερος νοικοκύρης!

Από το 1990 μέχρι το 2009 προσελήφθησαν στο δημόσιο περίπου 600.000 άτομα. Το κόστος αγγίζει τα 500 δις ευρώ. Οι νεαροί συνταξιούχοι μετατρέπονται σε βάρος για το ασφαλιστικό σύστημα. Τα τρελά και παλαβά εφάπαξ  με τα υπερφίαλα και γαλαντονόμα συνταξιοδοτικά προγράμματα προκαλούν τον κοινό νου. Οι αμοιβές των περίφημων golden boys  και τα μπόνους  προκαλούν ίλιγγο και οργή. Οι υψηλόμισθοι εξακολουθούν να προκαλούν τους μισθωτούς , συνταξιούχους, μικρομεσαίους  και ανέργους που βλέπουν τα εισοδήματα τους να μειώνονται και να φορολογούνται ασύστολα για να καλυφθούν τα τεράστια ελλείμματα.

Ο Νίκος Θέμελης, υπουργός επί κυβερνήσεως Ζολώτα, περιγράφει όργια και καταχρήσεις , σπατάλες και ατασθαλίες στη δημόσια διοίκηση.  Οι εκθέσεις του επιθεωρητή δημόσιας διοίκησης, Λ. Ρακιντζή, περιγράφουν σημεία και τέρατα. Ο ΟΟΣΑ το 2011 υπολογίζει το κόστος της διαφθοράς στα 2% του ΑΕΠ, περίπου στα πέντε δις ευρώ το έτος. Δηλαδή σε 40 χρόνια ποιός είναι ο συνολικός λογαριασμός;  Ένας απλός πολλαπλασιασμός  χαρίζει κατάθλιψη και οργή!  Η ληστεία των δημοσίων ταμείων δεν μας έφερε στο σημείο να σιχτιρίσομε την επικράτηση της μετριότητας της παρακμής.

Η διαφθορά ,η διαπλοκή και η γραφειοκρατική ασυδοσία έγινε το μέσο για την εξουσία.  Οι ληστείες εκτόξευσαν το δημόσιο χρέος ενώ κάποια στιγμή και τα ομόλογα των ιδιωτικών τραπεζών  μετατράπησαν σε δημόσιο χρέος,  με τα έργα των ισχυρών και τα μνημόνια. Τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων καταληστεύτηκαν στο όνομα του χρέους.

Η καταλήστευση του δημόσιου πλούτου από συντεχνίες και κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες με τα φαραωνικά και αντιπαραγωγικά έργα μεγαλώνουν την λαϊκή οργή!

Αν ήξερε ο λαός «ανάγνωση και γραφή» δεν θα είχε την κλεψά για ριζικό του, δεν θα άφινε την κλεπτοκρατία να ρημάζει τη χώρα. Δεν θα καθόταν απαθής δίνοντας μάχες οπισθοφυλακής αλλά θα συμμετείχε στις μάχες των καινοτόμων αλλαγών κόντρα  στη θρησκεία του σήμερα που μετέτρεψε το Μεσσία σε χρήμα, τους αγίους σε τραπεζίτες, τους προφήτες σε κερδοσκόπους  και τα χρηματιστήρια με τις  τράπεζες σε ναούς. Κόντρα στη νέα τάξη πραγμάτων της στρατιωτικής ισχύος, της συγκέντρωσης του παγκόσμιου χρήματος και του ελέγχου των ενεργειακών ροών. Κόντρα στη νέα τάξη που επιθυμεί την ίδια πολιτική χωρίς αλλαγές και ασύδοτη ελεύθερη αγορά.

Η πλήρης κατάρρευση του συστήματος στη χώρα μας  θα δώσει την ευκαιρία στην κλεπτοκρατία  να κρυφτεί στα ερείπια και στους καπνούς της κατάμαυρης ράχης.  Τα τεράστια χρέη στο εσωτερικό της χώρας θα ξεχαστούν κι ένα μικρό μέρος θα καλυφθεί από την φυγή των κλεμμένων και αγύριστων δανεικών η απλήρωτων φόρων στο εξωτερικό. Οι ολιγάρχες του πλούτου θα κάνουν ακόμη πιο αμύθητες περιουσίες και η κλεπτοκρατία θα δηλώνει ότι όλα αγοράζονται κι όλα πουλιούνται και η κάθε ηθική αξία με το χρήμα αποκτάται!

Σκεφτόμενος τα παραπάνω με πιάνει γέλιο, θλίψη, οργή, κλάμα κι  εκνευρισμός. Ίσως σκεφτεί κάποιος  τη ρήση του Παπαδιαμάντη, «κυάμων απέχεσθε» και να του έρθει στο μυαλό το φασκέλωμα η το μαύρισμα. Η τυραννία της μετριότητας τόσα χρόνια μας θυμίζει το δυσώδες κλίμα, τον εκφοβισμό, τη ρουσφετολογία, την αναξιοκρατία, τη ληστεία, την κάλπικη ενημέρωση, τον φανατισμό, την άγνοια, την έλλειψη πολιτικής συνείδησης που οδηγούν σε ακρότητες και σε εφιάλτες για την δημοκρατία.

Ας κρίνομε κάθε πολιτικό πρόγραμμα εάν είναι ρεαλιστικό, εάν θα βοηθήσει τη χώρα  για να ανοίξομε το δρόμο για το μέλλον. Εάν θα βοηθήσει να βγει ο τόπος από την οικονομική κρίση , την κρίση των θεσμών, την οικολογική κρίση, για να βρει τόπο κι εξουσία  η άνοιξη. Για να βρει η Ελλάδα το χώρο που της ανήκει στην Ευρώπη που θέλομε,  αλλά και στην Ευρώπη που είναι αναγκαία, της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης.

Ας στοιχηματίσομε στην νοημοσύνη και στη λογική , στην δημοκρατία και στην άνοιξη!

Ας σταματήσομε να νοιώθομε σαν θύμα, σαν ψώνιο, σαν σύμβολο αιώνιο γιατί η χειραφέτηση μιας κοινωνίας είναι πρώτα έργο των ίδιων των πολιτών! Η επίθεση είναι η πιο καλή άμυνα!

Σε ηχητικό η πρώτη προεκλογική εκπομπή απ' τον διαδικτυακό ραδιοσταθμό μας

Από ΒΑΘΥ , Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015 | 10:59 μ.μ.

 Σκοπεύουμε όλες τις επόμενες μέρες να κάνουμε πολιτικές εκπομπές και λόγω τις προεκλογικής περιόδου από τον διαδικτυακό μας ραδιοσταθμό.

Είναι δεδομένο ότι οι εκπομπές μας δεν θα έχουν πολιτική συνάφεια και κάθε σύντροφος που θα επιμελείται και θα παρουσιάζει μια εκπομπή έχει την ευθύνη των απόψεων του.

Αλλωστε το ίδιο συμβαίνει και στο μπλοκ μας. Κάθε ενυπόγραφη ανάρτηση εκφράζει αποκλειστικά τον συντάκτη της.

Παραθέτουμε, λοιπόν, σε ηχητικό την πρώτη εκπομπή που ακούστηκε χτες. Την επιμελήθηκε και παρουσίασε ο σύντροφος Ηρακλής, ενώ ο ίδιος επέλεξε την μουσική που την συνοδεύει.

Να θυμίσουμε ότι παράλληλα με αυτές τις εκπομπές ταυτόχρονα υπάρχει και ενδιαφέρον διάλογος στο τσατ του ραδιοσταθμού μας και ανταλλαγεί απόψεων με τους ακροατές μας.

Μαζικές αποχωρήσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ στην Κρήτη - Ανάλογο κλίμα και σε όλη την Ελλάδα

Η Κρήτη είχε δώσει ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά στον ΣΥΡΙΖΑ στις περασμένες εκλογές. Σήμερα είναι ίσως η περιοχή που το κόμμα της Κουμουνδούρου αντιμετωπίζει τα μεγαλύτερα προβλήματα αφού τα στελέχη του αποχωρούν το ένα μετά το άλλο.

Μια ματιά στην ιστοσελίδα της εφημερίδας «Αγώνας της Κρήτης» μας δίνει μια ολοκληρωμένη εικόνα.

Η Αθηνά Γιαννουλάκη, πρόεδρος των εργαζομένων ΟΤΑ και μέλος της Γραμματείας και της Νομαρχιακής Επιτροπής ΣΥΡΙΖΑ νομού Χανίων παραιτείτε και καταγγέλλει
: «οι σημαντικότερες προεκλογικές δεσμεύσεις ακυρώθηκαν, η ηγεσία διολίσθησε μακριά από τις προγραμματικές θέσεις ενώ μετά τη συνθηκολόγηση επήλθε η πλήρη αποδοχή των μνημονιακών επιλογών»..

Ο πρώην υποψήφιος βουλευτής, του ΣΥΡΙΖΑ Μιλτιάδης Κλωνιζάκης, υποβάλλει την παραίτησή του τονίζοντας: «Η ηγεσία επέλεξε ΡΗΞΗ. Όχι όμως με τους δανειστές αλλά ρήξη στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ».

«O ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει πια», διαπιστώνουν 5 μέλη της Ν.Ε. ΣΥΡΙΖΑ Χανίων και παραιτούνται
για να ακολουθήσουν 8 νέες παραιτήσεις μελών του ΣΥΡΙΖΑ Χανίων. «Η ιστορία επαναλαμβάνεται και ως τραγωδία και ως φάρσα», εκτιμούν στην δήλωσή τους που έδωσαν στην δημοσιότητα. 

“Δυσεξήγητη, σουρεαλιστική σχεδόν μετάλλαξη” εκτιμάει την πολιτική πορεία που έχει επιλέξει ο ΣΥΡΙΖΑ ο Γιώργος Γυπάκης, αναπληρωματικό μέλος της Ν.Ε. Χανίων του ΣΥΡΙΖΑ και υποβάλει την παραίτησή του.

Αποχωρεί από τον ΣΥΡΙΖΑ προς Λαϊκή Ενότητα ο επικεφαλής της δημοτικής του παράταξη στο Δήμου Ηρακλείου Ηλίας Λυγερός, μας γράφει η ίδια εφημερίδα.


Να σημειώσουμε ότι ανάλογο κλίμα υπάρχει σε πολλές οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ σε όλη την Ελλάδα με τελευταίες τη Δήλωση παραίτησης - αποχώρησης από το Τμήμα Οικολογίας, Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού του ΣΥΡΙΖΑ, δεκάδων ατόμων, τη δήλωση αποχώρησης 43 μελών της Ο.Μ. ΣΥΡΙΖΑ Παγκρατίου, την παραίτηση 5 μελών της ΝΕ Χίου, καθώς και την δήλωση αποχώρησης 19 μελών της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ Ιωαννίνων.

Δήλωση αποχώρησης από τη Νομαρχιακή Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ Λακωνίας δημοσιοποίησαν τα μέλη της κ.κ. Κώστας Βρεττός, Γιάννης Κακκοκέφαλος, Αγγελική Κατσικάρη, Πέτρος Κοντος, Διαμαντής Μανεσιώτης, Ηλίας Μπακομιχάλης, Μπάμπης Μπασκουρέλος και Σταύρος Χρυσαδάκος. 

ΟΧΙ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για εκλογική συνεργασία με την ΛΑΕ

Με απόφαση της Κεντρικής Συντονιστικής Επιτροπής (ΚΣΕ), της ΑΝΤΑΡΣΥΑ κατεβαίνει εισήγηση προς της οργανώσεις της  συλλογικότητας στην οποία εκτιμάτε  δεν υπάρχουν προϋποθέσεις για εκλογική συνεργασία με την ΛΑ.Ε.

Σύμφωνα με το ίδιο κείμενο η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα ολοκληρώσει τον κύκλο των επαφών της με τις δυνάμεις στις οποίες απευθύνθηκε και θα πάρει στο Πανελλήνιο Συντονιστικό Οργανο της Κυριακής 30/8 την οριστική απόφαση για την εκλογική της παρέμβαση.

«Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ τοποθετήθηκε κριτικά πάνω στο προγραμματικό πλαίσιο  που προτάθηκε από την ΛΑ.Ε. Σε γενικές γραμμές το πλαίσιο της ΛΑ.Ε κινείται σε κατεύθυνση "προοδευτικής, ριζοσπαστικής, διαχείρισης και διακυβέρνησης", παρά τις όποιες θετικές ή αρνητικές διατυπώσεις -που κι αυτές έχουν την σημασία τους.
Ο χαρακτήρας του μετώπου που προτείνεται ορίζεται ως "αντιμημονιακό, δημοκρατικό, πατριωτικό", πράγμα που δεν εκφράζει τον ριζοσπαστισμό, την ταξικότητα και το πολιτικό βάθος του ΟΧΙ. Επιπλέον, η συγκρότηση ενός τέτοιου μετώπου αν δεν έχει δημοκρατική οργάνωση κινδυνεύει να διαμορφώσει χαρακτηριστικά συγκεντρωτισμού, αρχηγισμού, επιστροφής στις χειρότερες παραδόσεις της αριστεράς που πρέπει να ξεπεραστούν» τονίζεται στο σχετικό κείμενο το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Σαν σήμερα το 1905 γεννιέται ο θρυλικός πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ Αρης Βελουχιώτης. (Βίντεο)

"Κι όταν χτυπήσαμε τα εγκλήματα αυτά και πατάξαμε την προδοσία, αυτοί σαν δεσποινίδες της αριστοκρατίας, που δε βλέπουν γύρω τους τη δυστυχία και την κακομοιριά πού βασιλεύει, αλλά συγκινούνται από ένα άρρωστο γατάκι, έμπηξαν τις φωνές και μας κατηγόρησαν ότι σκοτώνουμε. Επί Μεταξά βιάστηκαν γυναίκες, υπέστησαν μαρτύρια χιλιάδες άνθρωποι, σκοτώθηκαν και γκρεμίστηκαν από τα μπαλκόνια της Ασφάλειας γέροι, έγιναν τόσα εγκλήματα, μα κανείς απ' αυτούς δεν είπε τίποτα. Μα τώρα φωνάζουνε ότι ο Άρης σφάζει.

Ναι, σφάξαμε κι είμαστε έτοιμοι να ξανασφάξουμε, αν χρειαστεί. Ποιους όμως σφάξαμε; Εμείς είμαστε πιο πονόψυχοι απ' αυτούς. Απόδειξη είναι ότι εμείς είμαστε κείνοι που τρώγαμε χρόνια τώρα τις καρπαζιές και καταδιωκόμασταν. Σφάξαμε κείνους που πρόδιδαν στους καταχτητές τους Έλληνες, κείνους που κλέβανε το λαό και διαπράττανε εγκλήματα".

Απ' τον ιστορικό λόγο του Αρη στην Λαμία

Σαν σήμερα το 1905 γεννιέται στην Λαμία, ο θρυλικός πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ Αρης Βελουχιώτης.

Ας θυμηθούμε σχετικές αναρτήσεις μας γ' αυτή την ηγετική μορφή της εθνικής μας αντίστασης.

Στην μνήμη του Αρη Βελουχιώτη

«Άρης Βελουχιώτης: ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ»

Ο Αρης Βελουχιώτης απαντάει στους επικριτές του


Στις 16 Ιούνη του 1945, έδωσε τέλος στη ζωή του ο πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ, όντας περικυκλωμένος ο ίδιος και η ομάδα του στο Φαράγγι του Φάγγου (Μεσούντα Αρτας) από τους στρατιώτες του μονορχοφασιστικού στρατού μη θέλοντας να πέσει ζωντανός στα χέρια τους.

Ελάχιστα πράγματα γνωρίζουμε για τις συνθήκες του θανάτου του Αρη Βελουχιώτη. Η μοναδική μαρτυρία που υπάρχει είναι ενός τύπου –του Αγγελου Λύκκα- που συμμετείχε στην ομάδα του ΕΔΕΣ κάτω απ’ τις διαταγές του Βόιδαρου (απ’ τα γνωστά «πρωτοπαλίκαρα» του Ναπολέοντα Ζέρβα)  και έχει δημοσιευθεί στο βιβλίο του ΓΓ του ΕΑΜ, Νίκου Αποστόλου «Ο Άρης Βελουχιώτης όπως τον γνώρισα».

Την αναδημοσιεύουμε:

«Ήταν καλοκαίρι 1945 και ήμασταν στη χαράδρα του Φάγκου στη Μεσούντα… Έπεφταν σποραδικοί πυροβολισμοί και ξαφνικά ακούστηκε έκρηξη χειροβομβίδας. Τελικά τους περικυκλώσαμε και όταν φτάσαμε κοντά ακούστηκε ο Δράκος να λέει: "Μην πυροβολάτε ορέ παιδιά", ενώ λίγο παραπέρα με το κεφάλι προς την κατηφόρα ήταν ο Άρης μέσα στα αίματα και τα έντερα έξω από την κοιλιά. Είχε τραβήξει χειροβομβίδα ακουμπισμένη στην κοιλιά. Αηδίασα και πήγα παραπέρα να κάνω εμετό. Ο Βόιδαρος όλο χαρά, διέταξε το Δράκο να κόψει το κεφάλι του Άρη με το σχιά (= σουγιά) για αποδεικτικό στοιχείο. Έβγαλε ένα σχιά ο Δράκος απ’ αυτά που διπλώνουν στα δυό και πήγε να το κόψει, αλλά δεν έκοβε και ταλαιπωρήθηκε ο έρμος. Δεν μπορούσα να βλέπω και πήγα παραπέρα, δεν αισθάνομαν καλά, ήθελα να κάνω εμετό, αλλά πρέπει νάκανε πάνω από 15 λεπτά, δυσκολεύτηκε εκεί που είναι τα νεύρα. Το κεφάλι το πήρε ο Βόιδαρος απ' τα μαλλιά, το σήκωσε ψηλά να το ιδούν και οι άλλοι και έσταζε αίματα ακόμα. Το αλάτισαν μετά και τόβαλαν στον τορβά να το πάνε στη Διοίκηση του ΕΔΕΣ στο Βουργαρέλι».

Για την ιστορία αναφέρουμε ότι το κεφάλι του Άρη Βελουχιώτη και του «Τζαβέλλα» μεταφέρθηκαν στα Τρίκαλα.  Εκεί κρεμάσθηκαν από τους οπαδούς του Ζέρβα σε φανοστάτη στην πλατεία και στήθηκε γλέντι με νταούλια και κλαρίνα.

Αυτά ήταν τα καθάρματα του ΕΔΕΣ 

Ένα βίντεο μιας εκπομπής του διαδικτυακού μας ρ/σ για τον Αρη Βελουχιώτη που επιμελήθηκε και παρουσίασε η συντρόφισσα Σ. 

Κείμενο της Εύης Στατήρη για την παράταση ή μη της προφυλάκισής της στις 3 Σεπτέμβρη

 Πηγή: indymedia

 Στις 3 του Σεπτέμβρη θα γίνει η εξέταση της παράτασης ή μη της προφυλάκισής μου καθώς συμπληρώνεται το εξάμηνο που βρίσκομαι στη φυλακή.

Ο απολογισμός  μου μέχρι στιγμής είναι 5 απορρίψεις στο αίτημά μου για αποφυλάκιση. Η δικογραφία της υπόθεσης έχει κλείσει και μέσα σ’ αυτόν τον τεράστιο όγκο των σελίδων που την συνθέτουν δεν υπάρχει κανένα στοιχείο εναντίον μου που να δικαιολογεί την κατηγορία της ένταξή μου στη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς.

Δε θέλω όμως να επικεντρωθώ σε νομικούς όρους γιατί   οι νόμοι κόβονται και ράβονται στα μέτρα της εξουσίας. Έτσι η περίφημη τροπολογία Παρασκευόπουλου που κερδήθηκε μετά από την απεργία πείνας των πολιτικών κρατουμένων και υποτίθεται ότι θα καταργούσε την ποινικοποίηση των προσωπικών και συγγενικών σχέσεων παραμένει ανενεργή. Αυτό που έχει αξία να γίνει κατανοητό σε όλους μας είναι ότι η δίωξή μου είναι η προσθήκη ενός ακόμα βέλους στη φαρέτρα της κυριαρχίας . Η ποινικοποίηση των συγγενικών σχέσεων είναι η αρχή του φασισμού. Είναι η προσφιλής μέθοδος όλων των απολυταρχικών καθεστώτων που μαζί με τους πολιτικούς τους αντιπάλους στοχοποιούν και τις οικογένειές τους. Στα χρόνια μετά τον εμφύλιο και στη δικτατορία χιλιάδες οικογένειες πολιτικών αντιπάλων του καθεστώτος κυνηγήθηκαν , εξορίστηκαν και εξοντώθηκαν.

Οι αντανακλάσεις του παρελθόντος στο σήμερα προλογίζουν την κυριαρχία του φόβου. Παράλληλα με την προφυλάκισή μου επειδή είμαι σύζυγος του πολιτικού κρατούμενου της ΣΠΦ Γεράσιμου Τσάκαλου η δικαστική εξουσία εγκαινίασε και νέους τόπους εξορίας.

Η Αθηνά Τσάκαλου ,(μητέρα των αιχμαλώτων της ΣΠΦ Χ.και Γ. Τσάκαλου) μετά την αποφυλάκισή της, βρίσκεται εξόριστη στο νησί της Σαλαμίνας, χωρίς το δικαίωμα να βγει έξω από τα όρια του νησιού, είτε για να δει τα παιδιά της, είτε για να κάνει ιατρικές εξετάσεις. Απέναντι σ’ αυτή τη φασιστική πρόκληση είναι απαραίτητο να καταστήσουμε σαφές, ότι για κάθε καινούργιο όπλο που χρησιμοποιούν για να μας καταστείλουν, φυλακίσουν, εξοντώσουν ηθικά και πολιτικά εμείς έχουμε τον τρόπο να το αφοπλίσουμε και να καταδείξουμε τις σκόπιμες μεθοδεύσεις τους , την υποκρισία τους καθώς και την υπέρβαση ακόμα και των δικών τους νόμων.  Ό,τι μένει αναπάντητο  προσμετράται ως δική τους νίκη.

«Το μισό μιας νίκης είναι η επιλογή του πεδίου μάχης. Το άλλο μισό είναι η επιλογή της κατάλληλης στιγμής».

Όμως υπάρχουν μάχες που δεν διαλέγουμε ούτε τον τόπο, ούτε τον χρόνο. Το ερώτημα σ’ αυτές τις στιγμές είναι αν θα πολεμήσουμε ή αν θα παραδοθούμε. Αν θα εγκαταλείψουμε την αξιοπρέπειά μας ή θα πάμε ενάντια στην εποχή μας με τον άνεμο να φυσάει κόντρα.

Από την πρώτη  στιγμή της προφυλάκισής μου ως και σήμερα αγωνίζομαι να σπάσω τα δεσμά της αιχμαλωσίας.

Τώρα ήρθε η στιγμή να κάνω ένα βήμα παραπέρα.

Αν το συμβούλιο στις 3 του Σεπτέμβρη που θα εξετάσει την παράταση της προφυλάκισής μου  για το εξάμηνο είναι αρνητικό, από την επόμενη μέρα  ξεκινάω απεργία πείνας με αίτημα τον τερματισμό της εκδικητικής προφυλάκισής μου.

Γνωρίζω πως οι συγκυρίες είναι παράξενες, ξέρω πως οι συνθήκες  αγώνα και οι κινητοποιήσεις αλληλεγγύης σε μια απεργία πείνας εν μέσω προεκλογικής περιόδου είναι δύσκολες. Όμως παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες δεν πρέπει να αφήσουμε το κράτος να επιβάλλει το φασισμό του και να φιμώσει κάθε φωνή αντίστασης. Είναι φανερό πως η εξουσία θέλει να τελειώνει μ’ αυτή την υπόθεση που δεν αντέχει ούτε στιγμή στο φως της αλήθειας.Μια υπόθεση με στημένα κατηγορητήρια και κατασκευασμένες «ενοχές».

Απέναντι στο τελεσίγραφο του κράτους δεν έχω την πολυτέλεια να μείνω αδρανής.

Η  προφυλάκισή μου είναι μια καθαρή πράξη εκδίκησης και ηθικής εξόντωσης απέναντι στο σύντροφό μου Γ. Τσάκαλο. Δεν πρόκειται να τους κάνω τη χάρη. Δε θα σιωπήσω απέναντι στις κατασκευασμένες κατηγορίες τους, ούτε θα προδώσω τις αξίες της ελευθερίες, της αξιοπρέπειας και της αλληλεγγύης. Τους επιστρέφω λοιπόν την πρόκληση και παραμένω αμετακίνητη στις ιδέες μου και στις αξίες μου.

Ο αγώνας συνεχίζεται . Τίποτα δεν έχει τελειώσει.

«Μη καταδέχεσαι να ρωτάς θα νικήσουμε;  Θα νικηθούμε; Πολέμα!»

Υ.Γ. Χαιρετίζω κάθε πράξη αλληλεγγύης που έχει γίνει μέχρι στιγμής αναφορικά με την υπόθεση μου καθώς και τους συντρόφους και τους αναρχικούς που με στηρίζουν από την πρώτη στιγμή.

                                                                                      Εύη Στατήρη

                                                                       Γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού

                                                                                         Αύγουστος 2015

Όχι δεν έπρεπε να κάνετε εκλογές. .Χαρακίρι έπρεπε να κάνετε!

Της Τ.Γ.

«Μια μέρα που έκανα τον περίπατο μου στον ίσκιο των δέντρων, το αεράκι έφερε μπροστά στα πόδια μου ένα χαρτί. Ηταν γραμμένο με ακανόνιστα γράμματα, σαν να βρισκόταν αυτός που το 'γραψε σ' ένα σκοτεινό  χώρο. Ήταν απόσπασμα από το ημερολόγιο ενός αισιόδοξου, δηλαδή ενός ανθρώπου που δεν αντιλαμβάνεται μόνο τις γκρίζες πλευρές της ζωής, αλλά που πασχίζει να ανταποκρίνεται προπάντων στις ελπίδες. Σε μερικά σημεία υπήρχαν συντομογραφίες, πράγμα πολύ συνηθισμένο στις προσωπικές σημειώσεις. Θέλω λοιπόν να σας γνωστοποιήσω ένα κομμάτι αυτού του κειμένου:

 ''Όλα πάνε περίφημα. Ο Βίκτωρ μου επέστρεψε τα χρήματα, η καταρροή σταμάτησε, το σπασμένο πόδι της Τζίνας κοντεύει να γιάνει. Ο καιρός είναι επίσης υπέροχος. Μετά από μια περίοδο βροχών που δεν έλεγαν να σταματήσουν, έχει ξαναβγεί ο ήλιος και οι μέρες  είναι ολόλαμπρες. Βέβαια ο Μ. απειλούσε και πάλι, αλλά ο Β. λέει πως δεν είναι παρά λόγια  του αέρα. Το κυριότερο είναι πως ο θειος επέστρεψε χτες  από τις καλοκαιρινές διακοπές. Δείχνει φρέσκος και ηλιοκαμένος, και άνοιξε ήδη το νέο του εργαστήρι. Τέλος όμως μ' αυτά! Η Σαμπρίνα έχει ψηλώσει τρελά. Η Κέτε ίσως ήταν τυχερή. Τη δάγκωσε ένας σκύλος, που δεν ήταν λυσσασμένος. Και την υπόθεση  με τον Σ. Θα την ταχτοποιήσουμε.
Όλα αυτά έχουν  μεγάλη πλάκα!

Ένα μόνο δεν μπορώ να καταλάβω. Γιατί άραγε με κουβαλάνε τέσσερις άνθρωποι μέσα σ' ένα ξύλινο κιβώτιο, εγώ μέσα ασάλευτος, και το καπάκι  από πάνω μου καρφωμένο;''

Αυτά έλεγε το χειρόγραφο.
                                                Σλαάβομιρ Μπρέζεκ ''Αισιοδοξία''»

Η μικρή αυτή ιστορία  μου 'ρχεται στο νου κάθε φορά που βλέπω τον θλιβερό ηγεμονίσκο μας ,να περιφέρει το ενσωματωμένο χαμογελαστό προσωπείο του και να δηλώνει αισιοδοξία για το εκλογικό αποτέλεσμα που θα του επιτρέψει την καλύτερη διαχείριση του θανάτου μας!

Σε μια  χρονική περίοδο, όπου η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων του Σύριζα αισθάνεται βαθύτατα προδομένη και εξοργισμένη,  όπου τα κομματικά του στελέχη τον εγκαταλείπουν με ταχύτατους ρυθμούς, καταλογίζοντας του ολοκληρωτική μετάλλαξη και στροφή στον νεοφιλελεύθερο "ρεαλισμό", ο μέγας ηγέτης και τα ''συν αυτώ'' γελοία ανθρωπάκια φαντασιώνονται νίκες και αυτοδυναμίες!

Αυτή η έλλειψη επαφής με την πραγματικότητα τείνει να ξεπεράσει και τους προκατόχους τους!

Κ. Τσίπρα με βάση τα σημερινά δεδομένα ακόμα κι ένα παιδί  μπορεί να το δει!
Όχι δεν έπρεπε να κάνετε εκλογές. Χαρακίρι έπρεπε να κάνετε!

Πρωτοφανής εγωκεντρισμός

Του Γιώργου Αλεξάτου 

«Αισθάνομαι άνετα να δώσω στον λαό τον λόγο να με κρίνει για όσα πέτυχα και όσα δεν πέτυχα».

Αλέξης Τσίπρας

Μια φορά να πεις "εμείς", ρε φίλε, και τι στον κόσμο! Μόνος ήσουν; Δεν ανήκες εσύ σε πολιτική συλλογικότητα; Εσύ πέτυχες ή δεν πέτυχες;

Πρωτοφανής εγωκεντρισμός για πολιτικό που λέει πως εντάσσεται στην Αριστερά. Και απροκάλυπτη προσβολή προς όσους/ες συμμετείχαν σε ένα κόμμα που δεν ήταν ιδιοκτησία αυτού του απίθανου τυπάκου... Εκτός κι αν θεωρούν πως ήταν. Και πως οι ίδιοι/ες αποτελούσαν τους οπαδούς του Αρχηγού!

Και καλά αυτοί/ές, δικαίωμά τους να είναι οπαδοί. Εμάς γιατί μας προσβάλλεις; Εσύ μας δίνεις τον λόγο; Ποιος είσαι, ρε τύπε; Ποιος νομίζεις πως είσαι;

Λαφαζάνης και Κλαρκ.

Από ΒΑΘΥ , Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2015 | 9:53 μ.μ.

Γράφει ο  mitsos175

Μου ζήτησε ένας Σύντροφος να πω τη γνώμη μου για τη Λαϊκή Ενότητα. Ας είναι λοιπόν:

To Σούπερμαν τον ξέρετε οι περισσότεροι. Είναι ο τύπος με την κόκκινη μπέρτα, το μπλε κολάν και το κόκκινο σώβρακο πάνω από αυτό, που ήρθε από άλλο πλανήτη γι αυτό έχει υπερδυνάμεις, πετάει κλπ. Έχει διπλή ταυτότητα για να μην το πάρουν δήθεν χαμπάρι και η "σπουδαία μεταμφίεση" του είναι ένα απλό ζευγάρι γυαλιά και ένα κοστούμι. Μόλις τα βάλει είναι ένας συνηθισμένος δημοσιογράφος, μόλις βγάλει τα γυαλιά και βάλει τα γελοία ρούχα είναι ο υπεράνθρωπος.

Ασφαλώς ξέρετε, όσοι ασχολείστε, πως έχει ένα φλερτ, μια συνάδελφο του στην εφημερίδα που εργάζεται, τη Lois Lane. Αυτή μας ενδιαφέρει πολύ, θα σας εξηγήσω γιατί. Η Lois λοιπόν, αν κι εργάζεται μαζί του, επομένως τον βλέπει καθημερινά, κι αν και την έχει πετάξει πολλές φορές σε διάφορα μέρη ως Σούπερμαν, δεν έχει πάρει πρέφα πως ο συνάδελφος της κι ο ήρωας είναι το ίδιο πρόσωπο, αν κι η διαφορά τους είναι τα γυαλιά! Εντάξει και τα ρούχα. Ούτε καν της περνάει από το μυαλό, τόσο "έξυπνη".

Που το πάω: Λέω πως ο Λαφαζάνης θεωρείται η Lois Lane της ελληνικής βουλής κι αυτό είναι το πρόβλημά του. Βέβαια ο Τσίπρας απέχει πολύ από το να είναι Σούπερμαν, αλλά βρε Παναγιώτη, τόσο καιρό προεκλογικά, που ο ΣΥΡΙΖΑ έλεγε Ναι στο Ευρώ, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, δεν σας πέρασε από το μυαλό, πως θα έκανε αυτά που έκανε τελικά; Επιπλέον εσείς τι κάνατε τόσους μήνες;
Ο κόσμος, που δεν θέλει μνημόνιο είναι σίγουρα η πλειοψηφία. Όμως για να πειστεί χρειάζεται κάτι παραπάνω από λόγια. Δεν είναι δεδομένος, είναι αγριεμένος. Αναγνωρίζει φυσικά πως δεν ψηφίσατε μνημόνια - πολύ καλά κάνατε, αλλά η όλη κατάσταση τον έκανε πολύ καχύποπτο.

Με το δίκιο του ασφαλώς, γιατί ψήφισε κόμματα αντιμνημονιακά και στο τέλος του ξαναβγήκε "Φάντης μπαστούνι" Μνημόνιο! Ούτε ο Καμένος με τον Τσίπρα είχαν ψηφίσει μέτρα, μέχρι που έφεραν τα δικά τους "γιατί δεν γινόταν αλλιώς", με μια ηλίθια δηλαδή δικαιολογία, που δεν έπιασε καν στους προηγούμενους δοσίλογους!

Ο κόσμος φοβάται νέα τούμπα. Αυτό είναι πολύ σοβαρό πρόβλημα, καθώς η Αξιοπιστία, η Εμπιστοσύνη είναι πράγματα που κερδίζονται πάρα πολύ δύσκολα, αλλά είναι το πιο εύκολο να χαθούν...

ΥΓ Άκουσα πως πρότεινε στο ΚΚΕ να αλλάξει τώρα ο εκλογικός νόμος! Τώρα, που η βουλή επί της ουσίας διαλύθηκε! Πολύ "νωρίς" το θυμηθήκατε, μην τα ρίχνετε αυτά τα "βαρελότα", θα σκάσουν στα χέρια σας και θα σας γυρίσει μπούμερανγκ. Τόσους μήνες δηλαδή δεν προκάματε. Άστα αυτά καλύτερα Παναγιώτη, εντάξει θα μπεις στη βουλή, αλλά....

Συνέντευξη Τσίπρα (Βίντεο) - Εικόνα διάλυσης ο ΣΥΡΙΖΑ (Βίντεο)


Η εγωπάθεια του Βαρουφάκη φαίνεται ότι «κόλλησε» και τον Τσίπρα και αυτό ήταν ένα από τα χαρακτηριστικά της συνέντευξης που έδωσε σήμερα στη δημοσιογράφο Σοφία Παπαϊωάννου,για την τηλεόραση του Αλφα.
Κάποιος πρέπει να πει στον Α. Τσίπρα ότι αν θέλει να εμφανίζεται σαν ηγέτης αριστερού κόμματος πρέπει να χρησιμοποιεί το «εμείς» και όχι το «εγώ».

Από κει και πέρα δεν έβγαλε καμιά είδηση και τα λεγόμενα του μπορούσαν να ακουστούν και από τα στόματα Σαμαρά – Βενιζέλου.  Οσο για την στάση που κράτησε απέναντι στον Ελληνα πρωθυπουργό η δημοσιογράφος με ερωτήσεις του τύπου «θα φορέσετε γραβάτα αν μειωθεί το χρέος» έχουμε μια απόλυτη επιβεβαίωση του Αρη Χατζηστεφάνου ο οποίος σε άρθρο του στο περιοδικό “Unfollow”  εκτιμάει ότι «από τo τέλος της δικτατορίας δεν έχει υπάρξει πρωθυπουργός που να απολαμβάνει μεγαλύτερη στήριξη από τα μέσα ενημέρωσης». (Διαβάστε το εδώ).

Χάσιμο χρόνου θα είναι να σχολιάσουμε τα λεγόμενα του «οραματιστή» ο οποίος «έχει ήσυχη την συνείδησή του» γιατί με τις πράξεις του απέφυγε την «ανείπωτη καταστροφή» του ελληνικού λαού. Την ίδια κασέτα την έχουμε ακούσει αρκετές φορές.


Τελικά οι εκλογές θα γίνουν στις 20 Σεπτέμβρη. Την Παρασκευή ορκίζεται υπηρεσιακή κυβέρνηση, και διαλύεται η Βουλή.

Πληροφορίες φέρουν την Ζωή Κωνσταντοπούλου να ανακοινώνει το αργότερο μέσα στο Σαββατοκύριακο την ίδρυση νέου πολιτικού φορέα ο οποίος εκλογικά θα συνεργαστεί με την «Λαϊκή Ενότητα».
Επίσης σήμερα η πρόεδρος της βουλής άλλαξε την σύνθεση της Επιτροπής Θεσμών και διαφάνειας, με στόχο να υπάρξει απόφαση των μελών της επιτροπής ώστε να προσαχθεί βιαίως ο Γιάννης Στουρνάρας. Δεν μπόρεσε όμως να δημιουργήσει απαρτία στην Επιτροπή την οποία συγκαλεί πάλι στις 10 μμ επιδιώκοντας τα 4 μέλη που ήταν παρόντα να γίνουν πέντε για να μπορέσει να ληφθεί απόφαση.

Την ίδια στιγμή εικόνα διάλυσης δίνει η εικόνα στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ

Bίντεο

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger