Νεοτερα

Προπηλακισμός Αξιωματικού της ΕΛΑΣ: Ποιος θυμάται το Ζουμπούλη;

Από askordoulakos , Σάββατο, 23 Μαΐου 2015 | 9:10 μ.μ.





«There is a big crisis as far as the media are concerned in Greece. They are not doing well, because advertising revenues are going down. So, I prefer the rather safe environment of the European Parliament rather than the Greek market – the wild Greek market».
Γιώργος Κύρτσος, Ευρωβουλευτής ΝΔ, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (3 Φεβρουαρίου 2015).
_________________________________________

ΟΑΚΑ, 19 Απριλίου 1995. Τελικός κυπέλλου Ελλάδας μεταξύ ΑΕΚ-Παναθηναικού και το ματς έχει πάει στην παράταση. Κάπου εκεί αρχίζουν οι γνωστές...διαιτητικές ομορφιές κατά της ΑΕΚ (άλλοτε κατά του ΠΑΟΚ, του Άρη, του Ηρακλή, της Λάρισας κλπ). Ο διαιτητής Μπάκας μαζεύει αρκετές κλωτσιές και σφαλιάρες από τους παίχτες της ΑΕΚ  και το γήπεδο μετατρέπεται σε Στάλινγκραντ, αφού μεγάλες μερίδες οπαδών των δύο ομάδων δέρνονται ανηλεώς στις κερκίδες. Σε Στάλινγκραντ είχε μετατραπεί την ίδια ώρα κι ο χώρος του ΚΨΜ του ηρωικού Κέντρου Εκπαίδευσης Μεσολογγίου (όπου ο γράφων υπηρετούσε ευδοκίμως τη στρατιωτική του θητεία στη νευραλγική θέση του ΚΨΜτζή) από νεοσύλεκτους φαντάρους-οπαδούς των δύο ομάδων, που παρακολουθούσαν τον τελικό.



Τα επεισόδια όμως εκείνη τη νύχτα δεν περιορίστηκαν μόνο στις κερκίδες του ΟΑΚΑ, αλλά μεταφέρθηκαν και στη φυσούνα του σταδίου, όπου ορισμένοι παίχτες και παράγοντες των αντιπάλων είχαν γίνει ένα κουβάρι.  Εκείνη τη στιγμή ξεπροβάλλει η προεδράρα (τότε) του Παναθηναικού, Γιώργος Βαρδινογιάννης, ή «Καπετάνιος», ή «Ρίγκο» και «λούζει» on camera με μπινελίκια, φωνές και απειλές κάποιον ανώτατο αξιωματικό της ΕΛΑΣ, ονόματι Ζουμπούλης, ο  οποίος προφανώς είχε αποπειραθεί να επαναφέρει τον πρόεδρο  στην τάξη. Το εντυπωσιακό είναι, ότι κατά τη στιγμή του επεισοδίου έτερος ανώτερος αξιωματικός της ΕΛΑΣ παρότρυνε τον εμβρόντητο και δύστυχο Ζουμπούλη να μη βγάλει τσιμουδιά, με τον τελευταίο να σιγοψιθυρίζει «μα δεν έκανα τίποτα...».


Εκείνη την εποχή, στελέχη του MEGAλου καναλιού ήταν ο Πρετεντέρης κι ο αντικειμενικός Χατζηνικολάου, που σήμερα (όχι μόνο αυτοί) στηλιτεύουν τη στάση της Ζωής Κωνσταντοπούλου, η οποία –άκουσον άκουσον- διαμαρτυρήθηκε υπέρ των διαδηλωτών!  Οι έγκριτοι δημοσιογράφοι θεώρησαν τότε, αναφαίρετο δικαίωμα ενός...Βαρδινογιάννη να κάνει ό,τι γουστάρει χωρίς να τον ενοχλεί κανένας, ιδίως όταν αυτός παρανομεί.
Αν μη τι άλλο, έχουν ταξική αντίληψη...

Και μην ξεχνάμε: Να κρατήσουμε ψηλά, το πνεύμα του μετώπου!

askordoulakos

Πανελλήνια συγκίνηση για τον Βενιζέλο ...

 Πηγή: Κατερίνα Ακριβοπούλου - altsantiri.gr

Τέλος στην αγωνία εκατομμυρίων πολιτών, που ανησυχούν μήπως η χώρα χάσει έναν από τους κορυφαίους πολιτικούς και στοχαστές , με απαράμιλλο ήθος , σπάνια σεμνότητα, και μοναδικό μαχητή του δημοσίου συμφέροντος, βάζει ο Ε.Βενιζέλος, με συνέντευξή του στη Real Νews .

Στην ερώτηση τι θα κάνει, μετά την εκλογή νέου αρχηγού στο κόμμα τον Ιούνιο, καθώς ο ίδιος δεν θα είναι υποψήφιος, απαντά:  «Θα μείνω στη Βουλή γιατί θεωρώ ότι είναι χρήσιμη η παρουσία μου εκεί, για λόγους που υπερβαίνουν τα κομματικά όρια του ΠΑΣΟΚ». Δεν πρόκειται να πάω σε καμία εξορία και να περιμένω να με φωνάξουν».

«Δεν θέλω να υποδυθώ τον Κινγκινάτο και να περιμένω να με φωνάξουν να σώσω την πατρίδα», τονίζει, σκορπώντας στο πανελλήνιο ρίγη θαυμασμού για την παντελή απουσία αλαζονείας καθώς και για την οξυδέρκειά του ότι  θα κληθεί να σώσει τη χώρα! 

Πληροφορίες που θέλουν την Αφροδίτη Αλ Σάλεχ, να προβαίνει στο απονενοημένο διάβημα, διαψεύδονται ως κακόβουλες…

Γιατί ο γ.γ της κυβέρνησης Σ. Σαγιάς επέβαλε στο "τιμόνι" της ΕΡΤ τον Λ. Ταγματάρχη;

Γράφει ο μπλοκάκιας

Με ευκαιρία τα όσα είπε σήμερα ο Α. Τσίπρας στην ομιλία του στην Κ.Ε του ΣΥΡΙΖΑ για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ.

Δύσκολα μπορεί να καταλάβει κάποιος τι εκτίμησε απ’ το  βιογραφικό και την επαγγελματική δραστηριότητα του δικηγόρου Σπύρου Σαγιά, ο Αλέξης Τσίπρας και τον τοποθέτησε στην νευραλγική θέση του γενικού γραμματέα της κυβέρνησης. Ακόμα όμως ποιο δύσκολο είναι να αντιληφθεί κανένας την αποτελεσματικότητα που έχουν οι παρεμβάσεις του και σε θέματα που δεν θα έπρεπε να έχει καμιά αρμοδιότητα.

Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες ο Σ. Σαγιάς τορπίλισε την υποψηφιότητα του καταξιωμένου δημοσιογράφου Γιώργου Αυγερόπουλου για την θέση του διευθύνοντος συμβούλου της ΕΡΤ και επέβαλε –παρεμβαίνοντας πιεστικά στον υπουργό Επικρατείας Νίκο Παππά- τον εκλεκτό του Λάμπη Ταγματάρχη (με το γνωστό παρελθόν στην ΕΡΤ το διάστημα 2010-2012).

Για ποιο λόγο άραγε; Μήπως ο γενικός γραμματέας της κυβέρνησης διατηρεί επαγγελματικές και όχι μόνο σχέσεις με εταιρείες εξωτερικών τηλεοπτικών παραγωγών και με τον Λ. Ταγματάρχη στο «τιμόνι» της ΕΡΤ, αυτές θα αυξήσουν την κερδοφορία τους;

Η Ζ. Κωνσταντοπούλου υιοθετεί πρόταση νόμου του ΚΚΕ (Βίντεο)

Όπως ακούμε και στο βίντεο που παραθέτουμε νέους πονοκέφαλους δημιουργεί στην ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ η πρόεδρος της βουλής.
Αυτή την φορά φέρνοντας για συζήτηση στην Ολομέλεια της βουλής την πρόταση νόμου που είχε καταθέσει, τον Απρίλη σύσσωμη η κοινοβουλευτική ομάδα του ΚΚΕ για  την «Επαναφορά κατώτερου μισθού, επαναφορά 13ης και 14ης σύνταξης, 13ου και 14ου μισθού. Ρυθμίσεις για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και κατάργηση αντεργατικών διατάξεων».
Μάλιστα με πρωτοβουλία της χτες στάλθηκε επιστολή στο Γενικό λογιστήριο του κράτους να κοστολογηθεί αυτή η πρόταση και η απάντηση αναμένεται στις επόμενες 15 μέρες.

Εδώ να σημειώσουμε ότι αυτές ήταν προεκλογικές δεσμεύσεις και του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ πρόσφατα ο γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ Τάσος Κορωνάκης είχε δηλώσει πως η 13η σύνταξη θα πάει για το 2016.

Σίγουρα αν τελικά η πρόταση νόμου του ΚΚΕ οδηγηθεί για συζήτηση στην Ολομέλεια της βουλής οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θα βρεθούν σε πολύ δύσκολη θέση σε μια πιθανή ονομαστική ψηφοφορία. Σημειωτέον ότι κατά το διάστημα που ήταν στην αντιπολίτευση είχαν ασπαστεί την συγκεκριμένη θέση του ΚΚΕ ενώ τώρα έχουν να δώσουν λόγο στους δανειστές του ελληνικού κράτους για κάθε ενέργεια τους που έχει δημοσιονομικό κόστος.

Σοβιετία η Πάτρα

Του Γιώργου Αλεξάτου
"Πρόγραμμα δημιουργικής απασχόλησης των παιδιών" οργανώνουν στην πλαζ της Αγυιάς για το καλοκαίρι οι κομμουνιστές που ελέγχουν τον Δήμο Πάτρας, με σαφή πρόθεση να μποϊκοτάρουν την επιχειρηματικότητα και την ανάπτυξη. Τόσες ιδιωτικές υπηρεσίες προσφέρουν τέτοια στα παιδιά.
Γιατί στο τζάμπα; Σοβιετία το κάναμε;

Διαβάστε και φρίξτε:

1. Μετακίνηση με πούλμαν του Δήμου.
2. Πλήρη διατροφή (πρωινό, δεκατιανό, μεσημεριανό).
3. Πρόγραμμα εκγύμνασης, αθλοπαιδιών και θαλάσσιων σπορ.
4. Πρόγραμμα θεατρικού, μουσικοκινητικού παιχνιδιού και παραδοσιακών χορών.
5. Καραγκιόζη, κουκλοθέατρο, επιτραπέζια.
6. Προβολή ταινιών.
7. Ενημέρωση σε θέματα πρόληψης, διατροφής και προστασίας περιβάλλοντος.

Ελληνικός Δαβίδ εναντίον Γερμανικού Γολιάθ

Πηγή: Γιώργος Δελαστίκ – “Επίκαιρα”

Κορυφώνεται σταδιακά η αναμέτρηση της μικρής Ελλάδας του Τσίπρα με τον κολοσσό της Γερμανίας του Σόιμπλε και της Μέρκελ. Τον Ιούνιο θα κριθούν τα πάντα. Στα τέλη του επόμενου μήνα θα ολοκληρωθεί ο οικονομικός σχεδιασμός του Γερμανού υπουργού Οικονομικών, με στόχο την υπογραφή νέου Μνημονίου από τον Έλληνα πρωθυπουργό. Θα έχει ολοκληρωθεί ο οικονομικός στραγγαλισμός της Ελλάδας που προωθεί η Γερμανία τόσο από πλευράς έλλειψης χρημάτων όσο και από πλευράς ρευστότητας, με τη συνενοχή της ΕΚΤ, η οποία, φυσικά, δρα ως όργανο της καγκελαρίας του Βερολίνου.

Ο Αλέξης Τσίπρας θα υποχρεωθεί να πάρει αποφάσεις που θα σφραγίσουν την τύχη των Ελλήνων και δευτερευόντως την προσωπική πολιτική του καριέρα. Μέχρι στιγμής τουλάχιστον οι Γερμανοί δεν δείχνουν διατεθειμένοι να του παραχωρήσουν περιθώρια αναβολής των αποφάσεων για αργότερα. Εδώ που τα λέμε, αν η ελληνική κυβέρνηση κατορθώσει με οποιονδήποτε τρόπο να βγάλει το καλοκαίρι χωρίς να υποταγεί στους γερμανικούς όρους, η θέση της Γερμανίας αποδυναμώνεται ουσιαστικά.

Παράλληλα, το ενδιαφέρον μετατοπίζεται αλλού. Οι εκλογές στην Πορτογαλία τον Οκτώβριο και στην Ισπανία τον Νοέμβριο, με την αναμενόμενη κατάρρευση των δύο δεξιών, γερμανόδουλων κυβερνήσεων, ιδίως αν ο Τσίπρας δεν έχει υποκύψει στους Γερμανούς, είναι πιθανό να προκαλέσουν σοβαρές ανακατατάξεις στο ευρωπαϊκό πολιτικό σκηνικό.

Η Σύνοδος Κορυφής

Ο Σεπτέμβριος όμως απέχει... αιώνες ολόκληρους από πολιτική σκοπιά. Μέχρι τότε μεσολαβεί πρώτα πρώτα ο Ιούνιος, με την Ελλάδα να πρέπει να πληρώσει και πάλι στο ΔΝΤ πάνω από 1,5 δις ευρώ σε τέσσερις δόσεις. Στις 5 Ιουνίου, 305 εκατομμύρια. Μία εβδομάδα αργότερα, στις 12 Ιουνίου, πρέπει να δώσει στο Ταμείο 343 εκατομμύρια. Σε τέσσερις μέρες, στις 16 Ιουνίου, η Ελλάδα πρέπει να σκάσει πάνω από μισό δις ευρώ στο ΔΝΤ - 572 εκατομμύρια για την ακρίβεια. Σαν να μην έφτανε αυτό, Τρίτη πληρώνει το μισό δις και την Παρασκευή πρέπει να δώσει κι άλλα 343 εκατομμύρια - δηλαδή 915 εκατ. ευρώ, κάτι λιγότερο από 1 δις ευρώ στο ΔΝΤ μέσα σε μία εβδομάδα!

Περιττό να τονιστεί ότι αυτό το 1,5 δις ευρώ δεν υπάρχει ούτε κατά διάνοια αλλά ούτε και μπορεί να βρεθεί. Αν όμως η χώρα κηρυχθεί σε κατάσταση πτώχευσης επειδή δεν μπόρεσε να πληρώσει το ΔΝΤ, ρίχνει η κυβέρνηση Τσίπρα την πολιτική ευθύνη της χρεοκοπίας στις ΗΠΑ, που ελέγχουν το Ταμείο, προς μεγάλη ευτυχία της Γερμανίας, η οποία είναι η χώρα που στραγγαλίζει οικονομικά την Ελλάδα!

Κυβερνητικές αυταπάτες

Υπάρχει ένα θεμελιακό, αφετηριακό σημείο. Η κυβέρνηση Τσίπρα συμπεριφέρεται σαν να πιστεύει ότι οι Γερμανοί θέλουν να επιβάλουν στην Ελλάδα ένα πρόγραμμα με σκληρούς αντιλαϊκούς όρους, με τους οποίους η Αθήνα διαφωνεί, έχοντας όμως στόχο το πώς θα διασφαλίσουν ότι οι Ευρωπαίοι θα πάρουν οπωσδήποτε πίσω όλα τα λεφτά που έχουν δανείσει στις εκάστοτε ελληνικές κυβερνήσεις. Δεν δείχνει η κυβέρνηση Τσίπρα να έχει αντιληφθεί πόσο μεγάλη σημασία έχει για τη Γερμανία να την ανατρέψει και να απαλλαγεί από αυτή για πάντα, αφού όμως πρώτα έχει κατεξευτελίσει και διασύρει τον πρωθυπουργό. Η ανατροπή του, δηλαδή, να συντελεστεί εν μέσω λαϊκής χλεύης, ώστε να μην οδηγήσει στην ηρωοποίησή του, να μην γίνει, δηλαδή, ο Αλέξης Τσίπρας ο νέος «Αλιέντε» - και, μάλιστα, Έλληνας, νέος και Ευρωπαίος!

Οι Γερμανοί πρέπει να εξαλείψουν την αριστερή αντίθεση προς την ηγεμονία του Δ' Ράιχ, τρομοκρατώντας τους Ευρωπαίους στη βάση του παραδείγματος «να πώς γελοιοποιείται ατιμωτικά όποιος επιχειρεί να αντιταχθεί στη γραμμή του Βερολίνου». Γι’ αυτό και η γερμανική μεθόδευση είναι πρώτα να υπογράψει ο Τσίπρας μια συμφωνία υποτέλειας και υποταγής άνευ όρων στις απαιτήσεις του Βερολίνου κι αφού αυτό διαφημιστεί σε όλη την Ευρωζώνη και την ΕΕ, στη συνέχεια οι Γερμανοί να προχωρήσουν και στη μεθόδευση της ανατροπής του.

Ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση δείχνουν να διακατέχονται από αυταπάτες ότι μπορούν να έρθουν σε συμβιβασμό με τους Γερμανούς - και, μάλιστα, «έντιμο». Αυτό είναι αδύνατον, κατά τη γνώμη μας. Ακόμη κι αν προς στιγμήν φανεί ότι επιτυγχάνεται ένας ανεκτός συμβιβασμός, η κυβέρνηση θα διαπιστώσει το λάθος της με επώδυνο τρόπο λίγο μετά - μόνο που τότε θα είναι πια πολύ αργά γι' αυτή...

Γιατί το ΔΝΤ λέει και αλήθειες

Έχει γεννηθεί μια απορία: Γιατί από καιρό σε καιρό το ΔΝΤ λέει την κορυφαία αλήθεια, ότι, δηλαδή, το ελληνικό δημόσιο χρέος δεν είναι βιώσιμο και πρέπει οπωσδήποτε να «κουρευτεί»; Η απάντηση είναι απλή. Πρώτον, επειδή το ΔΝΤ λέει πως το καταστατικό του απαγορεύει ρητά κάθε «κούρεμα» χρέους, πράγμα που σημαίνει ότι όλες οι δόσεις προς το ΔΝΤ θα καταβάλλονται κανονικά και επομένως όλο το κόστος του «κουρέματος» του ελληνικού δημόσιου χρέους θα το καταβάλουν οι Ευρωπαίοι και οι ιδιώτες, όχι το ΔΝΤ! Δεύτερον, επειδή το ΔΝΤ έχει δανείσει στην Ελλάδα σχεδόν το ένα... δέκατο (!) από τα λεφτά που της έχουν δανείσει οι Ευρωπαίοι. Αυτά εξηγούν γιατί το ΔΝΤ μπορεί να λέει και θεμελιώδεις αλήθειες για το ελληνικό χρέος, αφού το ίδιο δεν θίγεται καθόλου από τις αλήθειες αυτές.

Ταυτόχρονα, αυτό προκαλεί μια περιέργεια γύρω από τη δομή του ελληνικού δημόσιου χρέους, την οποία αξίζει πραγματικά τον κόπο να δούμε καλύτερα ώστε να καταλάβουμε τη στάση των επιμέρους δανειστών. Εννοείται ότι το ακριβές μέγεθος του ελληνικού δημόσιου χρέους αυξομειώνεται κάθε μέρα, καθώς πληρώνονται υποχρεώσεις ή προστίθενται τόκοι.

Πόσα χρωστάμε και σε ποιον

Το συνολικό ελληνικό δημόσιο χρέος ανέρχεται σε 324,5 δις ευρώ. Ποιος έχει δανείσει τα λεφτά αυτά στις ελληνικές κυβερνήσεις; Τα 142 δις ευρώ (ποσοστό 44%) τα έχουν δανείσει οι δύο ευρωπαϊκοί μηχανισμοί στήριξης που δημιουργήθηκαν μετά την εκδήλωση της κρίσης, ο EFSF και ο παλαιότερος ESM. Τα 53 δις ευρώ (ποσοστό 16%) προέρχονται από τα διακρατικά δάνεια προς την Ελλάδα των χωρών της Ευρωζώνης. Η ΕΚΤ έχει στα χέρια της, αγοράζοντας από τη δευτερογενή αγορά, 18 δις ευρώ (ποσοστό 6%). Υπενθυμίζουμε ότι η ΕΚΤ είναι η μοναδική κεντρική τράπεζα στον κόσμο -δεν υπάρχει άλλη- που το καταστατικό της απαγορεύει να αγοράζει απευθείας κρατικά ομόλογα από τα κράτη της ΕΕ! Μόνο από ιδιωτικές τράπεζες αγοράζει - αυτή είναι η δευτερογενής αγορά.

Προσθέτοντας τα ποσά των 142 και 53 και 18 δις ευρώ και τα αντίστοιχα ποσοστά (44% + 16% + 6%) συνειδητοποιούμε ότι οι ευρωπαϊκοί θεσμοί και τα κράτη της Ευρωζώνης έχουν δανείσει στην Ελλάδα 213 από τα 324 , δις του δημόσιου χρέους της ή ποσοστό 66%. Φυσικά, τα δάνεισαν για να σώσουν τις γερμανικές, γαλλικές και λοιπές ιδιωτικές ευρωπαϊκές τράπεζες που είχαν δανείσει την Ελλάδα, αλλά αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι το 66% του ελληνικού δημόσιου χρέους, το οποίο έχει τώρα «κρατικοποιηθεί», βρίσκεται στα χέρια των Ευρωπαίων.

Απέναντι σε αυτά τα 213 δις ευρώ που χρωστάει η Ελλάδα στα κράτη της Ευρωζώνης και στους θεσμούς της ΕΕ, πόσα χρωστάει στο ΔΝΤ; Μόνο... 23,5 δις ευρώ. Εννέα φορές λιγότερα λεφτά! Αυτό εξηγεί επίσης γιατί οι Ευρωπαίοι λένε κάποιες φορές να αγοράσουν το ποσοστό του ΔΝΤ και να το διώξουν από την Ευρώπη.

Όσο για το υπόλοιπο του ελληνικού δημόσιου χρέους, αυτό αποτελείται από 48,5 δις ευρώ ελληνικά κρατικά ομόλογα που δεν βρίσκονται στα χέρια της ΕΚΤ, από δάνεια εκτός των κρατών της Ευρωζώνης, δάνεια πάσης φύσεως ύψους 25 δις ευρώ, και περίπου 15 δις ευρώ σε έντοκα γραμμάτια σύντομης διάρκειας μηνών, που όλα τους βρίσκονται σε ελληνικές τράπεζες. 

Πτυχή του Συριζαίικου εκσυγχρονισμού κι αυτό …


Η πολιτική διαδρομή της Λούκα Κατσέλη είναι λίγο πολύ γνωστή. Μεγαλοστέλεχος του ΠΑΣΟΚ, έχοντας θητεύσει σε υπουργικές θέσεις, αργότερα αποτυχημένη αρχηγός πολιτικού μορφώματος με κατάληξη στην «αγκαλιά» του ΣΥΡΙΖΑ.
Για την τελευταία της επιλογή ανταμείφτηκε από το κόμμα της Κουμουνδούρου με τον διορισμό της σαν Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εθνικής Τράπεζας.

Μέχρι εδώ τίποτα το περίεργο. Από πρώην ΠΑΣΟΚικά στελέχη που βρήκαν πολιτική στέγη στο κόμμα της Κουμουνδούρου .. να φάνε κι’ οι κότες.
Η δραστηριότητα όμως της Λ. Κατσέλη στο πόστο που βρέθηκε, ελέω ΣΥΡΙΖΑ είναι που δημιουργεί ερωτηματικά. Όπως αποκαλύπτει σήμερα η εφημερίδα «Παραπολιτικά» αν και η Εθνική Τράπεζα απασχολεί πάνω από 20.000 υπαλλήλους η Λ. Κατσέλη δεν θεώρησε κανέναν απ’ αυτούς ικανό να την «συμβουλεύει». Ετσι  αποφάσισε να επιβαρύνει το μισθολόγιο της Τράπεζας προσλαμβάνοντας 10 εξωτερικούς συμβούλους της με υπέρογκους μισθούς που για τον καθένα ξεπερνάει τα 5.000 ευρώ τον μήνα. Ανάμεσα σ’ αυτούς είναι και η προσωπική της φίλη Παρασκευή Μπουφούνου, η οποία μάλιστα είχε κατηγορηθεί στο παρελθόν για ένα από τα μεγαλύτερα τραπεζικά σκάνδαλα που είχαν γίνει στην Ελλάδα, αυτό της ΕΤΒΑ  Finance.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα αυτό το σκάνδαλο στον χρηματοπιστωτικό χώρο ήταν το μεγαλύτερο μετά το σκάνδαλο Κοσκωτά. Για την εμπλοκή της η Π. Μπουφούνου είχε καταδικαστεί πρωτόδικα σε έξι χρόνια φυλάκιση, αλλά στην συνέχεια αθωώθηκε με αμετάκλητο βούλευμα.
Με τέτοια λοιπόν προϋπηρεσία, έπρεπε να αποκατασταθεί η γυναίκα μαζί με άλλα 9 άτομα τα περισσότερα πρώην μέλη της «Κοινωνικής Συμφωνίας», του πολιτικού εγχειρήματος δηλαδή που είχε ιδρύσει η Λούκα Κατσέλη.

Πτυχή του Συριζαίικου εκσυγχρονισμού κι αυτό …

Ούτε πια ένα «παραμύθι» να μη χαρώ;

Πηγή: Σωκράτης Ματζουράνης – «Δρόμος της Αριστεράς»

Γιατί βρε παιδιά τα βάλατε τώρα και με τις «δημιουργικές αυταπάτες» μου; Γιατί πρέπει να μου στραπατσάρετε τις λυτρωτικές μου ψευδαισθήσεις, για την «πρώτη φορά κυβέρνηση της Αριστεράς»; Ειλικρινά, δεν το περίμενα. Για την ακρίβεια, δεν το περίμενα τόσο σύντομα. «Οι χιλιάδες διατάξεις του Μνημονίου, δεν καταργούνται με ένα νόμο. Το σχήμα λόγου “με ένα άρθρο και ένα νόμο” είχε ειπωθεί, για να καταδείξει τη βαθιά αντιδημοκρατική επιλογή της κυβέρνησης Σαμαρά».

Γιατί βρε συντρόφισσα Ζωή; Ήταν ανάγκη τούτην την ώρα; Και καλά, δεν σου έφτανε το ένα «χτύπημα» , ήταν ανάγκη να έλθει απανωτά και το δεύτερο;

«Η ανακοίνωση της 20ής Φεβρουάριου είναι μία ανακοίνωση χωρίς θεσμική υπόσταση. Περιέχει τον οδικό χάρτη της διαπραγμάτευσης και τίποτα παραπάνω.» Τόσα ξενύχτια, τόσα καρδιοχτύπια, στο τζάμπα και για το τίποτα; Για ένα «οδικό χάρτη», κάτι ας πούμε σαν CPS των συζητήσεων; Το πρόβλημά μου, καλή συντρόφισσα, δεν είναι αυτά που είπες, αλλά πως είχες δίκιο και ο σ. πρωθυπουργός έσπευσε να σου το αναγνωρίσει: «Το ζήτημα (του χρέους) θα τεθεί στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης και η πρότασή μας θα προβλέπει τον εξορθολογισμό της διάρθρωσης του ελληνικού δημόσιου χρέους».

Το «σχήμα λόγου» που λέγαμε.

Όσο για την αιματηρή συμφωνία της 20ής Φλεβάρη, η «συμφωνία γέφυρα» που προέβλεπε, πάει καλιά της και γίνεται «συμφωνία 2 φάσεων», μετά γίνεται μικρή και μεγάλη και μετά από λίγες ώρες καταλήγει -προς το παρόν- σε «συνολική συμφωνία-λύση».

Και τα «χτυπήματα» ενάντια στη βόλεψη των αυταπατών μου, συνεχίζονται αλύπητα. Πάει ο κομμουνιστής υπουργός Κοτζιάς στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ' και ενώ χορεύει μαζί με τα άλλα κοράκια του πολέμου στο ρυθμό του We are the world, την ίδια ώρα ο σ. Καμμένος μας προτείνει νέες ΝΑΤΟϊκές βάσεις στη χώρα.

«Σχήμα λόγου» και τα περί ειρήνης και ΝΑΤΟ, στις περισπούδαστες ολονύκτιες κομματικές μας αποφάσεις;

Τέρμα οι ιδιωτικοποιήσεις μας υποσχέθηκαν και το πίστεψα. Πολλοί, το πιστέψαμε. Και να πάλι αυτό το καταραμένο «σχήμα λόγου».

«Κανονικά θα προχωρήσουν οι ιδιωτικοποιήσεις του ΟΛΠ και των περιφερειακών αεροδρομίων της χώρας», μας αναγγέλλει ο σ. υπουργός Σταθάκης και η Αυγή, μας καθησυχάζει; «Με διαφάνεια και αξιοπιστία ο διαγωνισμός για τα 14περιφερειακά αεροδρόμια».

Άτιμο «σχήμα λόγου»!

Άσε πια την περίφημη «ρήξη».

Εδώ έχουμε κάθε λογής «σχήματα λόγου». Ο Βαρουφάκης δηλώνει πως «κάνουμε κινήσεις ρήξης για να μην υπάρχει ρήξη. Ποτέ δεν ήταν στην ατζέντα μας η ρήξη». Ο Λεωτσάκος μας καλεί για «ρήξη τώρα» και ο Μητρόπουλος σπεύδει να βάλει τα πράγματα στη θέση τους: «.. .Η δική μας κυβέρνηση αλλά και η διάταξη της κοινωνίας δεν είναι και διατεθειμένη και ικανή να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της ρήξης» Ούτε και η Δημοκρατία, δεν έμεινε στο απυρόβλητο από το «σχήμα λόγου».

Καλεί ο σ. Κορωνάκης Ευρωπαίους και ημεδαπούς πολίτες, βουλευτές και κόμμα, να υπερασπίσουν την διαπραγμάτευση και τη συμφωνία και την ίδια ώρα, ο σ. Φίλης δηλώνει με σιγουριά και αυταρέσκεια: Οποια συμφωνία φέρει ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση στη Βουλή, θα περάσει. Όποια φέρει. Δεν υπάρχει περίπτωση να δημιουργηθούν συνθήκες πολιτικής αστάθειας».

Είμαι αισιόδοξος πως η περίοδος λέμε και κανένα «σχήμα λόγου», μάλλον τελειώνει. Την αισιοδοξία μου την αντλώ, από τον σ. πρωθυπουργό που ξεκαθάρισε σταράτα στο συνέδριο του Economist: «Το διαπραγματευτικό σχέδιο της κυβέρνησής μας, θέλω να ομολογήσω, δεν είναι ούτε ριζοσπαστικό, ούτε τολμηρό, ούτε επιθετικό. Το διαπραγματευτικό σχέδιο της κυβέρνησής μας είναι απλά ρεαλιστικό και βιώσιμο».

Και είμαι σίγουρος πως, δυστυχώς, τούτη τη φορά δεν πρόκειται για «σχήμα λόγου».

Οταν ο Ν. Κοτζιάς κάνει εξωτερική πολιτική

Δεν χρειάζεται κανένας σχολιασμός. Απλώς παραθέτουμε απόσπασμα ανακοίνωσης του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών της νέας μας κυβέρνησης –πρώτη φορά Αριστερά:

«Η Ελλάδα και το Ισραήλ είναι δυο σύγχρονα κράτη, τα οποία αντιπροσωπεύουν την υπερήφανη ανεξαρτησία δύο παλαιών εθνών.

Η μακρά τους ιστορία είναι αλληλένδετη και έχει πολυάριθμα κοινά χαρακτηριστικά. ( … ) Τα δύο έθνη διατήρησαν, με σθένος, τις μοναδικές τους ταυτότητες επί χιλιετίες, έχοντας βιώσει με έντονο τρόπο στην ιστορία τους τις έννοιες της μητέρας πατρίδας και της διασποράς».

Υ.Γ. Αλήθεια, μόνο ανιστόρητος είναι αυτός που έγραψε αυτή την ανακοίνωση;  (ρητορικό το ερώτημα φυσικά)


Να μάθεις να κάθεσαι σε παγκάκια τσόγλανε (Βίντεο)

Πρωτοφανής επέμβαση της Ελληνικής αστυνομίας σημειώθηκε χθες στον πεζόδρομο της Ικτίνου στην Θεσσαλονίκη. Περίπου εκατό αστυνομικοί όλων των ομάδων περικύκλωσαν δεκάδες νεαρούς και νεαρές που καθόντουσαν στα παγκάκια και τα πεζούλια. Όσοι από αυτούς είχαν ταυτότητα τη γλύτωσαν, πάνω από 40 που δεν είχαν μεταφέρθηκαν σταδιακά σε γειτονικά τμήματα.

Το θέμα επιμελήθηκε ο Χρήστος Αβραμίδης και στο μοντάζ είναι η Αναστασία Δασκαλάκη

Συνέντευξη με τη Σαλώμη.

Από ΒΑΘΥ , Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015 | 7:37 μ.μ.

Γράφει ο mitsos175

Ένα ακόμη ταξίδι στο χωροχρόνο με τη φαντασία μας για να συνδεθούμε με την όμορφη καλεσμένη μας η οποία είναι η Σαλώμη, κόρη του Φίλιππου Ηρώδη και της Ηρωδιάδας πασίγνωστη από το χορό των επτά πέπλων, που κατέληξε στον αποκεφαλισμό του Ιωάννη του Πρόδρομου στα 32 μ.Χ.

- Χαιρόμαστε πραγματικά που σας βλέπουμε.

- Κι εγώ. Να σας δώσω ένα πέπλο να μαζέψετε τα σάλια που σας τρέχουν;

- Θα προτιμούσα να βγάλετε και τα επτά, αλλά ας περάσουμε στις ερωτήσεις. Γιατί ζητήσατε το κεφάλι του Βαπτιστή;

- Ήμουν πολύ νέα, ανήλικη τότε, δεν ήξερα τι να ζητήσω και ρώτησα τη μαμά. Αργότερα έμαθα, πως ο χρυσός είναι πολυτιμότερος από τον άνθρωπο, τουλάχιστο στην εποχή μου.

- Και στη δικιά μας το ίδιο ισχύει δυστυχώς. Όμως γιατί τόσο μίσος για τον Ιωάννη;

- Για πολλούς λόγους: Ο Ιωάννης έκανε κριτική στην εξουσία. Εξουσία που στηρίζονταν σε μια μεγάλη ιμπεριαλιστική δύναμη. Ήταν κάτι σαν τους σημερινούς "αντιεξουσιαστές" μόνο που πίστευε πολύ στο Θεό. Όπως καταλαβαίνετε, στο θείο μου και τη μαμά, όπως σε κάθε ανίκανο βασιλιά, δεν αρέσει η κριτική, μόνο η κολακεία. Μπορούσε να προκαλέσει με τα κηρύγματά του κοινωνική αναταραχή, να πέσουν οι μετοχές, να διακοπεί η κυκλοφορία, να κλείσουν τα καταστήματα... Έπειτα ήταν το πρόβλημα με την εμφάνιση...

- Την εμφάνιση!;

- Μάλιστα. Στην οικογένεια μας έχουμε ένα ρητό: «Όποιος έχει προσεγμένη εμφάνιση, έχει και καθαρή ψυχή». Ο Ιωάννης ο Πρόδρομος ντυνόταν με δέρματα ζώων ήταν ξυπόλυτος, απεριποίητος, μύριζε... Εγώ από την άλλη είμαι πολύ παστρικιά. Κάθε μέρα κάνω μπάνιο. Μάλιστα έχω και μάρτυρες που το επιβεβαιώνουν. Πλένομαι μπροστά σε όλους εκεί που δουλεύω.

- Τι δουλειά κάνετε;

- Κάνω στριπτίζ στο καμπαρέ "Βουλή". Κυριλέ μέρος, πλούσιοι θαμώνες, φανταστικό σόου καθημερινά. Βλέπετε κάπως πρέπει να ζήσουμε κι εμείς τα πλουσιόπαιδα...

- Πείτε μας κι άλλα για τη ζωή σας.

- Θα σας αποκαλύψω κάτι προσωπικό. Δεν μου αρέσει το όνομα μου. Πολύ ξενέρωτο. Σαλώμη δηλαδή Ειρήνη. Δε μου πάει. Θα προτιμούσα κάτι πιο δυναμικό, που να ταιριάζει στο ταπεραμέντο μου. Το "Άρης" ας πούμε, από το θεό του πολέμου...

- Κι έλεγα ποιόν μου θυμίζετε. Άκουσα πως φιλάτε υπέροχα.

- Πράγματι, ειδικά στα "γαλλικά φιλιά" είμαι κι η πρώτη. Παρόλο που γεννήθηκα στην Ιουδαία. Μπορείτε να το διαπιστώσετε μόνος σας.

- Με μεγάλη μου χαρά. Πριν όμως μια τελευταία ερώτηση: Έχετε μετανιώσει ποτέ για κάτι;

- Ναι, που παντρεύτηκα μόνο έναν άντρα, ενώ θα ήθελα να παντρευτώ και μια γυναίκα, κυρίως όμως που δεν ασχολήθηκα κι εγώ με τη πολιτική σοβαρά. Θα ήμουν υπουργός της ΝΔ, αν κατέβαινα βουλευτής. Ίσως κι αρχηγός. Και τότε θα βλέπατε, πως πέφτουν τα κεφάλια... γατάκια. Κάτι ακόμα. Στο κρεβάτι Μήτσο, θα φωνάζεις: "Τι σου κάνω Άρη μου", οκ; .

Οι δύο, ο τρίτος, κι ο προξενητής

Πηγή: Θανάσης Καρτερός – “Hot Doc”

Μπορεί να το έχουμε συνηθίσει, και να το θεωρούμε πια απολύτως φυσικό, αλλά πάντως παραμένει άξιο παρατήρησης: Στην αντιπολίτευση έχει, αμέσως σχεδόν μετά τις εκλογές, διαμορφωθεί ένα συμπαγές μπλοκ από τρία κόμματα. Τη ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά, το ΠΑΣΟΚ του Ευάγγελου Βενιζέλου, και το Ποτάμι του Σταύρου θεοδωράκη. Μπλοκ, μάλιστα, που με μαχητικότητα, με φανατισμό θα λέγαμε, διεκπεραιώνει μια πολεμική υψηλών τόνων κατά της κυβέρνησης, τη στιγμή ακριβώς που η διαπραγμάτευση με τους δανειστές βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο.

Η επίδειξη κατσαρόλας, με αφορμή το νομοσχέδιο για την Παιδεία, υπήρξε η πιο κραυγαλέα εκδήλωση του μπλοκ. Όχι όμως και η μόνη. Ο τρόπος με τον οποίο τα τρία κόμματα αντιμετωπίζουν από κοινού την αντιπαράθεση με τους δανειστές, διαβάλλουν σε κάθε ευκαιρία τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες, υπονομεύουν την αξιοπιστία της κυβέρνησης και των υπουργών της, συμπράττουν σε επιθέσεις συκοφαντίας και προσωπικής κατεδάφισης, δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι δεν πρόκειται για κάποια ευκαιριακή συμμαχία. Πρόκειται για συμμαχία με στρατηγικό εύρος και βάθος.

Τι τους ενώνει και τι τους δονεί, γίνεται φανερό με μια πρώτη ματιά. Η αντιπαλότητα με τη σημερινή κυβέρνηση και κυρίως με το ΣΥΡΙΖΑ. Τόσο εμπαθής, ώστε να μοιάζει με γινάτι, που βγάζει μάτι. Εν ονόματί της, οι διαχωριστικές γραμμές, που -υποτίθεται - υπάρχουν μεταξύ τους, έχουν πάει περίπατο. Κι αν για το πάλαι ποτέ φανατικά αντιδεξιό ΠΑΣΟΚ υπήρξε μια διαδικασία, ας πούμε, δεξιοποίησης, που κράτησε κάποιο χρονικό διάστημα, με το Ποτάμι όλα έγιναν σε χρόνο μηδέν.
Και σαν έτοιμος από καιρό, ο Θεοδωράκης βρήκε τη θέση του στο πλάι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

Ασφαλώς αρκετοί από τους ψηφοφόρους του δεν περίμεναν αυτή τη ραγδαία εξέλιξη. Διότι το Ποτάμι μπορεί να μην είχε ποτέ κάποιο μεγάλο βάθος, αλλά όπως και να το κάνουμε, ιδρύθηκε και πήρε όσες ψήφους πήρε, για να ισιώσει τα πράγματα που στράβωσαν οι δύο, με τις μέχρι σήμερα κυβερνήσεις τους. Για να ρίξει στη θάλασσα τη σαβούρα, που οι δύο εκπροσωπούν. Για να ξεπλύνει τη χώρα από τη διαφθορά και τον κομματισμό, που οι δύο είχαν επιβάλει ως κανόνα. Για να μας απαλλάξει από το φθαρμένο καθεστώς του φθαρμένου ΠΑΣΟΚ και της φθαρμένης ΝΔ. Και ω του θαύματος, από αντίπαλος των δύο, έγινε σύμμαχός τους. Για να αποδειχτεί πως ό,τι κι αν λέει η γνωστή παροιμία, στους δύο χωρά και τρίτος, αρκεί να υπάρχει καλή θέληση.

Μόνο καλή θέληση όμως; Μόνο η ανοησία του Γιώργου και η λαίμαργη φιλοδοξία του Βενιζέλου οδήγησαν το ΠΑΣΟΚ στην αγκαλιά της Δεξιάς; Μόνο κάποιος αντιαριστερός φανατισμός οδήγησε το Ποτάμι να τεθεί υπό την αιγίδα του Σαμαρά; Ή μήπως πίσω από τους τρεις υπάρχουν κύκλοι, κυκλώματα και δυνάμεις, που έχουν βαθύτερους λόγους και βαθύτερα συμφέροντα από τη σύμπραξή τους;

Δεν χρειάζονται θεωρίες συνωμοσίας εδώ. Απλή πολιτική είναι. Αν στήσει κανείς αφτί στις κραυγές του μπλοκ για τη στάση της κυβέρνησης απέναντι στους δανειστές, στην απόλυτη σιωπή του για τη στάση των δανειστών απέναντι στην κυβέρνηση, και στη βουβαμάρα του για τη μάχη κατά της διαπλοκής, μπορεί να καταλάβει πολλά. Και κυρίως να καταλάβει ότι και γάμοι συμφέροντος γίνονται, και τρίτος χωρά σ’ αυτούς, αν υπάρχει ο κατάλληλος προξενητής... 

Τι είδαμε στο Ντονμπάς; Μαρτυρίες κι εντυπώσεις

Κυριακή 24/5, ώρα 19.00,

Αμφιθέατρο Γκίνη του Πολυτεχνείου

Η Καμπάνια Αλληλεγγύης στον Αντιφασιστικό Αγώνα στην Ουκρανία και τα μέλη της ελληνικής αποστολής στο 2ο Διεθνές Αντιφασιστικό Καραβάνι Αλληλεγγύης στο Ντονμπάς σας καλούν σε εκδήλωση-συζήτηση για την επίσκεψη στις Λαϊκές Δημοκρατίες του Ντονμπάς.

Ως συνέχεια του πρώτου καραβανιού που οργανώθηκε το Σεπτέμβρη του ’14 με πρωτοβουλία της ιταλικής μουσικής μπάντας Banda Bassotti, περισσότεροι από 100 αντιφασίστες και αντιφασίστριες, μέλη πρωτοβουλιών αλληλεγγύης, αριστερών οργανώσεων και συνδικάτων κυρίως από την Ευρώπη (Ισπανία, Ιταλία, Γερμανία, Τουρκία, Βρετανία, Πολωνία, Ρωσία, Ουκρανία κ.α.) βρέθηκαν από τις 6 έως τις 11 Μάη στην περιοχή του Ντονμπάς.

Η ελληνική αποστολή συμμετείχε σε Διεθνές Φόρουμ που διοργανώθηκε από κομμουνιστικές και αριστερές οργανώσεις στην πόλη του Αλτσέφσκ μαζί με περίπου άλλους 150 αντιπροσώπους από περισσότερες από 10 χώρες και απηύθυνε αντιφασιστικό, διεθνιστικό χαιρετισμό. Η φωτεινότερη στιγμή του καραβανιού υπήρξε η συμμετοχή στους μεγάλους εορτασμούς για την 70η επέτειο της Αντιφασιστικής Νίκης στον Β’ ΠΠ. Το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής αποστολής πήρε μέρος στην πορεία χιλιάδων λαού στην πόλη Αλτσέφσκ, ενώ μια αντιπροσωπεία παρευρέθηκε στους εορτασμούς στο Λουγκάνσκ, πρωτεύουσα της ομώνυμης Λαϊκής Δημοκρατίας. Η αντιμετώπιση του ντόπιου πληθυσμού ήταν άκρως συγκινητική, φανερώνοντας τη σημασία της διεθνούς αλληλεγγύης σε τέτοιες στιγμές. Οι καθημερινές συζητήσεις με πολιτοφύλακες, κατοίκους και εκπαιδευτικούς, οι επισκέψεις σε σχολεία, κοινωνικά συσσίτια, υπό ανασυγκρότηση μονάδες παραγωγής κ.α., έδωσαν σημαντικές μαρτυρίες για τη φρίκη του πολέμου, τη σημερινή κατάσταση και τις προοπτικές που θα παρουσιαστούν στα πλαίσια της εκδήλωσης.

Τα κυρίαρχα ΜΜΕ αποκαλούν τους κατοίκους του Ντονμπάς άλλοτε “αποσχιστές”, άλλοτε “τρομοκράτες”, άλλοτε “πράκτορες του ρωσικού κράτους”. Ελάτε να γνωρίσετε ένα πολύπαθο και υπερήφανο λαό που αντιστέκεται ηρωικά σε συνθήκες αποκλεισμού και τρομακτικών ελλείψεων και με ατσαλωμένη αντιφασιστική συνείδηση απέναντι στις επιθέσεις του ουκρανικού στρατού, των φασιστικών ταγμάτων και των καλοπληρωμένων επαγγελματιών μισθοφόρων.

Τη στιγμή που το καθεστώς του Κιέβου ποινικοποιεί κάθε αναφορά στον κομμουνισμό, τον αντιφασισμό και το σοβιετικό παρελθόν και εξυμνεί ναζιστικές οργανώσεις…

Τη στιγμή που ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ - ελληνική κυβέρνηση στηρίζουν και παρέχουν υλικοτεχνική και στρατιωτική βοήθεια στην πολεμοχαρή, φιλοφασιστική κλίκα που κυβερνά την Ουκρανία…

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ 

Κορίτσια! Τέρμα η Τζαζ!

Της Αλέκας Ζορμπαλά


Κορίτσια! Τέρμα λοιπόν η Τζαζ!

Ξεχάστε τη Μπίλι και τη Νίνα, τον Τζων ΚολτρεΪν και τον Λούις Αρμστρονγκ, τον Ντίζι και τη Νόρα Τζόουνς, τον Τσάρλι Πάρκερ και τον Ντιούκ Ελινγκτον...

Ακούμε μόνο τον μικρό Χρήστο Σαντικάϊ και Πέτρο Γαϊτάνο!!!

Στάθης Παναγούλης υπερασπιζόμενος την Ζωή Κωνσταντοπούλου

Από τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Στάθη Παναγούλη ήρθε στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο μια δήλωση – απάντηση «σε όλη την τηλεοπτική διαπλοκή που έσπευσε να ψέξει την πρόεδρο της βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου»:

Ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Στάθης Παναγούλης τόνισε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook:
«Το άρθρο 11 του Κανονισμού της Βουλής των Ελλήνων προβλέπει ρητά το δικαίωμα και την υποχρέωση του Προέδρου της Βουλής να μεριμνά για την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια της Βουλής και των χώρων της, στο όνομα της οποίας ασκεί την αστυνομική εξουσία, να καθορίζει τη δύναμη της αστυνομίας και να εγκρίνει το προσωπικό της που πρέπει να υπηρετεί στη φρουρά της Βουλής, η οποία και τελεί αποκλειστικά υπό τις διαταγές του».

Παιχνίδι Γερμανών με Ελληνες δημοσιογράφους

Συμπεριφορά ανθύπατου καταλόγιζε κάποτε στον Αμερικανό πρέσβη ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Απόστολος Κακλαμάνης. Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, τον ρόλο αυτό έχουν αναλάβει η γερμανική πρεσβεία στην Αθήνα και ο Γερμανός πρέσβης, που εδώ και πέντε χρόνια συμπεριφέρεται σαν να διοικεί κάποια επαρχία. Στο νεοαποικιακό αυτό στιλ εντάσσεται, μάλιστα, και δημοσιογραφικό βραβείο, το οποίο απονέμουν κάθε δύο χρόνια σε δημοσιογράφους που επιλέγονται μεταξύ των ενδιαφερομένων που θα στείλουν τα ρεπορτάζ τους στη γερμανική πρεσβεία!

Πριν από λίγες μέρες στην ιστοσελίδα της γερμανικής πρεσβείας στην Αθήνα δημοσιεύτηκε η προκήρυξη του δημοσιογραφικού βραβείου «Ελένη Βλάχου» για το 2015, ένα βραβείο που τα τελευταία χρόνια έχει «υιοθετηθεί» από τη γερμανική πρεσβεία και το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών, που δίνει και το... έπαθλο. Το βραβείο που κερδίζει ο νικητής είναι ένα ταξίδι στη Γερμανία, στο πλαίσιο του επίσημου προγράμματος επισκεπτών της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, και χρηματικό έπαθλο 2.000 ευρώ, με την «ευγενική χορηγία» των επιχειρήσεων «Bayer Ελλάς» και «BASF Ελλάς».

Η επίσκεψη στη Γερμανία οργανώνεται από την καγκελαρία σύμφωνα με το μοντέλο των επισκέψεων που γίνονται κάθε τόσο, σχεδόν μαζικά τα τελευταία χρόνια, από την έναρξη της πολιτικής των Μνημονίων, όταν και το ενδιαφέρον του Βερολίνου για την κυριαρχία του στην   Ελλάδα έγινε πιο έντονο. Στα ταξίδια αυτά έχουν λάβει μέρος πολλοί πολιτικοί, δημοσιογράφοι, αιρετοί της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ακόμα και καλλιτέχνες. Ο σκοπός είναι προφανής: δεν είναι άλλος από το να αποκομίσουν μια θετική εικόνα για τη σύγχρονη Γερμανία και τον ρόλο της.

Κάποια, βέβαια, από τα ταξίδια αυτά που οργανώθηκαν όλη την προηγούμενη περίοδο από το γερμανικό ΥΠΕΞ είχαν έναν ακόμα σκοπό, πιο εξειδικευμένο, κι αυτός ήταν η προώθηση της γερμανικής προπαγάνδας σχετικά με τις γερμανικές αποζημιώσεις, τις επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο, καθώς είναι ένα θέμα που τους ενοχλεί και πολύ θα ήθελαν να μην γράφονται όσα γράφονται γι” αυτό στη χώρα μας, με  ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Ετοιμη προς υπογραφή η συμφωνία. Ξεκινά η τρίτη μνημονιακή περίοδος

Μοναδικό μέλημα της ομάδας Τσίπρα να ελέγξει το εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ και να αποσοβήσει λαϊκές αντιδράσεις

Αν δεν υπήρχε η ανάγκη να ελεγχθεί το εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ και ιδιαίτερα η κοινοβουλευτική του ομάδα, που πρέπει να πάρει το κολάι στο ψήφισμα μνημονιακών νόμων, η συμφωνία με την τρόικα (stuff level agreement) θα είχε ήδη ανακοινωθεί, το Eurogroup θα την είχε εγκρίνει και τα αρμόδια στελέχη της κυβέρνησης θα συνέχιζαν τις συνομιλίες για το δεύτερο σκέλος, για τη νέα δανειακή σύμβαση και το τρίτο κατά σειρά Μνημόνιο. Ακόμη και αν έλειπαν μερικές πινελιές από τη συμφωνία, αυτές θα τις έβαζαν μέσα σε μια μέρα, προκειμένου να τελειώνουν και ν’ αρχίσουν να εκταμιεύουν τμήματα από τη δανειακή δόση. Ομως το σοκ θα είναι μεγάλο και απαιτεί λεπτή διαχείριση. Γι’ αυτό και το πράγμα θα συρθεί για μερικές ακόμη μέρες, οι οποίες θα είναι μέρες «μασάζ», όπως έχει καθιερωθεί να λέγεται στην πολιτικοδημοσιογραφική αργκό.

Στον ελληνικό λαό τα ξεφουρνίζουν ένα-ένα, για να μην του πέσει βαριά η χώνεψη. Βγαίνει κάποιο κυβερνητικό ή κομματικό στέλεχος σε κάποιο πρωινάδικο και κάποια στιγμή, τάχαμου αδιάφορα, σα να λέει το πιο φυσικό πράγμα του κόσμου, πετάει την είδηση: ξέρετε, η 13η σύνταξη δε θα δοθεί φέτος, αλλά το 2016. Κάπως έτσι έμεινε ο ΕΝΦΙΑ, κάπως έτσι εξαφανίστηκε το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ, κάπως έτσι θα μάθουμε για την κατάργηση της πρόωρης συνταξιοδότησης (στις ελάχιστες περιπτώσεις που έχει απομείνει), κάπως έτσι πληροφορηθήκαμε τις «αλλαγές» στον ΦΠΑ (όχι όμως και ολόκληρο το δημοσιονομικό πακέτο), κάπως έτσι θα μάθουμε και τα υπόλοιπα, μέχρι να έρθει η συμφωνία, η οποία θα περιέχει αρκετά περισσότερα απ’ αυτά που έχουν ήδη ανακοινωθεί.

Η προπαγάνδα είναι στοχευμένη: «Το πρόγραμμά μας διατηρείται στο ακέραιο, όμως θα εφαρμοστεί σταδιακά μέσα στην τετραετία, αφού πρώτα μπορέσουμε να ανατάξουμε την οικονομία και να τη βάλουμε σε τροχιά ανάπτυξης. Γι’ αυτό κάνουμε τόσες οδυνηρές υποχωρήσεις τώρα, δεδομένου ότι οι δανειστές δεν έδειξαν αλληλεγγύη και δε σεβάστηκαν την ετυμηγορία του ελληνικού λαού». Ολα όσα έλεγαν ο Τσίπρας και τα άλλα ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά γίνονται γαργάρα. Χαρακτηρίζονται «σχήμα λόγου», «προεκλογικές υπερβολές» και τα παρόμοια.

Στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ παίζουν με τα συνήθη όπλα. Υποσχέσεις, παραχωρήσεις (τώρα διαθέτουν και κυβερνητικά πόστα για μοίρασμα) και κινδυνολογία για πτώση της κυβέρνησης. Αυτό το τελευταίο αποτελεί το πιο ισχυρό όπλο, όπως έχει αποδειχτεί και από την πείρα των προηγούμενων κυβερνήσεων. Ο Τσίπρας θα τους απειλήσει με πτώση της κυβέρνησης και εκλογές, οι οποίες θα γίνουν με λίστα, οπότε ο Τσίπρας μπορεί να «κόψει» όσους βουλευτές το παίζουν αντάρτες. Οσο για τα στελέχη της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, θα επιδιωχτεί να μείνουν μόνο στη γκρίνια και τις φωνασκίες, που μπορούν να τους επιφέρουν κάποια παραπάνω «κουκιά» στην κεντρική επιτροπή.

Οι ιμπεριαλιστές δανειστές συνεχίζουν να συμπεριφέρονται σαν γκάνγκστερ. Τελευταία εκδήλωση αυτής της συμπεριφοράς ήταν το (επί της ουσίας) τελεσίγραφο που απηύθυναν στον Τσίπρα οι Μέρκελ και Ολάντ, που συναντήθηκαν την περασμένη Τρίτη στο Βερολίνο, στο πλαίσιο της στενής συνεργασίας του γερμανογαλλικού άξονα. «Θα μιλήσουμε με μια φωνή» είπε με νόημα ο Ολάντ, συμφωνώντας με την προλαλήσασα Μέρκελ και ξεκαθαρίζοντας ότι οι παπαριές περί «μετώπου του Νότου» πρέπει να τελειώνουν. Και οι δύο δεν αρνήθηκαν να συναντηθούν με τον Τσίπρα στη Ρίγα, ξεκαθάρισαν όμως πως αυτού του τύπου οι συναντήσεις «μπορούν να συνοδεύσουν τη διαδικασία διαπραγμάτευσης, δεν μπορούν όμως να την υποκαταστήσουν». Στις συνομιλίες με την τρόικα, στο περιβόητο Brussels Group, «εκεί πρέπει να κλείσουν οι λεπτομέρειες μιας συμφωνίας», όπως δήλωσε ο εκπρόσωπος της καγκελαρίου.

Αυτή η γκανγκστερική τακτική είναι μεν προσβλητική για τον ελληνικό λαό, είναι εξευτελιστική για τη συγκυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου, ταυτόχρονα όμως λειτουργεί και ως βοηθητικό εργαλείο. Δείχνοντας τους ιμπεριαλιστές ηγέτες από τη μια και τα άδεια ταμεία από την άλλη, ο Τσίπρας δημιουργεί ένα άλλοθι: τι θέλετε να κάνω, να οδηγήσω τη χώρα στη χρεοκοπία; Στα στελέχη που ζητούν παύση πληρωμών και ρήξη με τους δανειστές, η περί τον Τσίπρα ηγετική ομάδα απαντά ότι δεν έχουν τέτοια λαϊκή εντολή (sic!) και προς επίρρωση του ισχυρισμού τους επικαλούνται τα γκάλοπ που αφειδώς στήνουν οι μεγαλοεκδότες. Πλέον δεν υπάρχουν περιθώρια ούτε για δημοψηφίσματα και τέτοιες παπαριές, που χρησιμοποιήθηκαν προπαγανδιστικά για μερικές εβδομάδες. Πριν οι πολίτες φτάσουν στην κάλπη (χρειάζεται κι ένας χρόνος βλέπετε), θα έχει επέλθει η χρεοκοπία. Αυτό ακριβώς θα χρησιμοποιήσει ως όπλο εσωκομματικά ο Τσίπρας.

Το τελευταίο «τρικ» που έπεσε αυτή τη βδομάδα στην πιάτσα από το προπαγανδιστικό επιτελείο του Μαξίμου είναι ότι ο Τσίπρας επιδιώκει πλέον συνολική συμφωνία, η οποία θα περιλαμβάνει και την αναδιάρθρωση του χρέους, οπότε το πεδίο γίνεται ευρύτερο, καθώς θα παρθούν μεν τώρα κάποια επαχθή (αντικοινωνικά, όπως λέει και ο δυσαρεστημένος λόγω της μη υπουργοποίησής του Α. Μητρόπουλος) μέτρα, όμως το μέλλον θα μας χαμογελά ήδη, καθώς η οικονομία θα ξαλαφρώσει σχετικά από το βάρος της ετήσιας εξυπηρέτησης του χρέους.

Καλό το παραμυθάκι, αλλά με πρακτικό αντίκρισμα δεν υπάρχει περίπτωση να το παίξει τώρα. Το μέγιστο που μπορεί να αποσπάσει είναι μια αόριστη υπόσχεση, ότι το χρέος θα εξεταστεί στο πλαίσιο μιας νέας μακροπρόθεσμης συμφωνίας, σύμφωνα με τη λογική που έθεσε η απόφαση του Eurogroup το Νοέμβρη του 2012. Οπως λέει η απόφαση της 20ής Φλεβάρη, πρώτα πρέπει να κλείσει η αξιολόγηση του τρέχοντος προγράμματος από την τρόικα και μετά να γίνει συζήτηση για ένα νέο πρόγραμμα: νέα δανειακή σύμβαση και conditionality, όπως λέει ο Μπαρουφάκης, για να μην πει τη λέξη Μνημόνιο (conditionality σημαίνει σύνολο όρων που συνοδεύουν μια σύμβαση).

Η κυβέρνηση θα υπογράψει τώρα μια ενδιάμεση συμφωνία (εκτός αν έχουν προχωρήσει την αξιολόγηση και έχουν φτάσει στο σημείο να την κλείσουν), για να πάρει τμήμα της δόσης (ή ολόκληρη τη δόση, αν κλείσει η αξιολόγηση). Αυτή η συμφωνία θα είναι, σε κάθε περίπτωση, πολύ χειρότερη από τα όσα έχουν μέχρι στιγμής δει το φως της δημοσιότητας. Ακόμη δεν μας έχουν πει ποιο ύψος δημοσιονομικού κενού συμφώνησαν και με ποιο σύνολο μέτρων θα το κλείσουν. Ο ΦΠΑ είναι ένα απ’ αυτά τα μέτρα, αλλά δε θα μείνει μόνος. Θα έχει και παρέα, που θα πονέσει πολύ τον ελληνικό λαό.
ΦΠΑ: Ο πιο αντιλαϊκός φόρος

Ττο ύψος του νέου δημοσιονομικού «πακέτου» δεν το έχουμε μάθει ακόμη. Δεν ξέρουμε, δηλαδή, πόσο θα περικοπούν οι δαπάνες και ποιες δαπάνες θα πετσοκοπούν (αν και υποψιαζόμαστε ποιες θα είναι), δεν ξέρουμε πόσο θα αυξηθούν τα φορολογικά έσοδα και από ποιες ακριβώς πηγές. Ξέρουμε, όμως, ότιπυρήνας του νέου δημοσιονομικού πακέτου θα είναι η αύξηση του ΦΠΑ.

Αυτό το ξέραμε από τις 23 Φλεβάρη, όταν δημοσιοποιήθηκε η «λίστα Βαρουφάκη», άλλο αν η κυβέρνηση το έριξε στη «δημιουργική ασάφεια», για λόγους παραπλάνησης του ελληνικού λαού. Στη «λίστα Βαρουφάκη» διαβάζουμε:«Η πολιτική για τον ΦΠΑ θα πρέπει να εξορθολογιστεί και οι συντελεστές θαπρέπει να εκσυγχρονιστούν με τρόπο που μεγιστοποιεί τα πραγματικά έσοδα, χωρίς αρνητικές επιπτώσεις στην κοινωνική δικαιοσύνη, και με σκοπό τονπεριορισμό των απαλλαγών και την εξάλειψη παράλογων εκπτώσεων».

Σκοπός, λοιπόν, δεν είναι η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής (αυτή θα εξακολουθήσει να  ανθίζει, όποιο σενάριο κι αν εφαρμοστεί για τον ΦΠΑ), αλλά η είσπραξη συνολικά περισσότερου ΦΠΑ. Εκείνα που μένει να μάθουμε είναι πρώτο πόσο θα αυξήσουν συνολικά τον ΦΠΑ και δεύτερο πώς ακριβώς θα διαμορφωθεί το σενάριο.

Εκείνο που φαίνεται να έχει απορριφθεί (με αιτιολογία ότι προσκρούει στο κοινοτικό δίκαιο) είναι το σενάριο Μπαρουφάκη για μείωση των συντελεστών κατά 3% για πληρωμή με πιστωτική ή χρεωστική κάρτα. Η κυβέρνηση μάλλον για πλάκα έστειλε αυτό το σενάριο στις Βρυξέλλες, επειδή επέμενε ο Μπαρουφάκης, ο οποίος βγήκε μάλιστα και το ανακοίνωσε μόνος του στην τηλεόραση!  Κατά τα άλλα, έχουν κυκλοφορήσει διάφορα σενάρια που όλα περιέχουν μικρή ή μεγαλύτερη αύξηση των συντελεστών και κατάργηση της έκπτωσης (30%) στα νησιά. Θα δούμε ποιο σενάριο θα επιλεγεί τελικά, όμως αυτό δεν είναι το κύριο. Το κύριο είναι πως όλα τα σενάρια οδηγούν σε αύξηση του ΦΠΑ.

Ο ΦΠΑ είναι έμμεσος φόρος (δηλαδή εξ ορισμού ταξικός-αντιλαϊκός φόρος) και παραπέρα ο αντιλαϊκότερος έμμεσος φόρος, γιατί πλήττει ευθέως τα λαϊκά νοικοκυριά, ακόμη και στον πιο στενό, τον πιο απαραίτητο πυρήνα της κατανάλωσής τους (τρόφιμα, φάρμακα, ηλεκτρικό κτλ.). Η επιλογή του ΦΠΑ ως ατμομηχανής των νέων δημοσιονομικών μέτρων, με «πρώτη φορά Αριστερά» αυτή τη φορά, αποτελεί την τρανότερη απόδειξη του ότι η μνημονιακή πολιτική συνεχίζεται και βαθαίνει. Θυμίζουμε πως ο ΦΠΑ αυξήθηκε με μνημονιακούς νόμους και έρχεται τώρα η συγκυβέρνηση των Τσιπροκαμμένων να τον αυξήσει κι άλλο.

Ολοι θυμόμαστε, βέβαια, τις υποσχέσεις τους για δίκαιο φορολογικό σύστημα, για φορολόγηση του συσσωρευμένου πλούτου, που υποτίθεται ότι θα τον έβρισκαν με το περιουσιολόγιο κτλ. Οχι μόνο δεν κάνουν καμιά κίνηση σ’ αυτή την κατεύθυνση, αλλά επιλέγουν ως πρώτο εργαλείο δημοσιονομικής πολιτικής της νέας περιόδου την αύξηση του πιο αντιλαϊκού έμμεσου φόρου. Αυτό, πέρα από την πρακτική σημασία που έχει για τα λαϊκά νοικοκυριά, έχει και συμβολική σημασία, καθώς αποκαλύπτει τον ταξικό χαρακτήρα της νέας συγκυβέρνησης.

ΚΟΝΤΡΑ: ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ 23 ΜΑΗ

ΕΛ.ΑΣ. στην υπηρεσία τίνος;

Πηγή: Πέτρος Κατσάκος - left

«Η Ελληνική Αστυνομία», αναφέρει το αρχηγείο της, «ως θεσμός του δημοκρατικού πολιτεύματος, εγγυάται την ελεύθερη έκφραση των πολιτών και παράλληλα προστατεύει το δικαίωμα της κοινωνίας στη Δημόσια Τάξη και Ασφάλεια». Η ανωτέρω ανακοίνωση ήταν η επίσημη απάντηση στις αιτιάσεις της προέδρου της Βουλής για την απαγόρευση της διέλευσης διαδηλωτών από τη Βασιλίσσης Σοφίας.

 «Η Ελληνική Αστυνομία», αναφέρει το αρχηγείο της, «ως θεσμός του δημοκρατικού πολιτεύματος, εγγυάται την ελεύθερη έκφραση των πολιτών και παράλληλα προστατεύει το δικαίωμα της κοινωνίας στη Δημόσια Τάξη και Ασφάλεια». Η ανωτέρω ανακοίνωση ήταν η επίσημη απάντηση στις αιτιάσεις της προέδρου της Βουλής για την απαγόρευση της διέλευσης διαδηλωτών από τη Βασιλίσσης Σοφίας.

Λίγες ώρες μετά την έκδοση της ανακοίνωσης, στην άλλη άκρη της χώρας, και συγκεκριμένα στη Θεσσαλονίκη, διμοιρίες των ΜΑΤ πραγματοποίησαν επέμβαση στον πεζόδρομο της οδού Ικτίνου. Οι αστυνομικοί προχώρησαν σε εξακρίβωση στοιχείων, ενώ ο κόσμος που καθόταν στα παγκάκια περικυκλώθηκε και εξήντα νεαροί προσήχθησαν στα αστυνομικά τμήματα του Λευκού Πύργου, της Άνω Πόλης και του Βαρδάρη με περιπολικά και οχήματα της Ασφάλειας. Σύμφωνα δε με αυτόπτες μάρτυρες της αστυνομικής επέμβασης, επειδή οι προσαχθέντες δεν χωρούσαν στα περιπολικά, ένας από αυτούς μεταφέρθηκε στο πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου!

Η ΕΛ.ΑΣ., λοιπόν, που προστατεύει «το δικαίωμα της κοινωνίας στη Δημόσια Τάξη και Ασφάλεια» έστειλε και δύο διμοιρίες κρανοφόρων να μαζέψουν ένα τσούρμο πιτσιρικάδες που έπιναν φτηνές μπίρες στα παγκάκια ενός πεζόδρομου πνιγμένου στα τραπεζοκαθίσματα των μπαρ που χρεώνουν την μπίρα έξι ευρώ. Πριν λίγες ημέρες, ένα τοπικό τηλεοπτικό δίκτυο της Θεσσαλονίκης παρουσίασε τον πεζόδρομο, με την συνδρομή ενός ιδιοκτήτη καφετέριας, ως ένα επικίνδυνο γκέτο όπου συχνάζουν ναρκομανείς και μαχαιροβγάλτες και καλούσε την αστυνομία και τον Μπουτάρη να «καθαρίσουν» την Ικτίνου από τον νεαρόκοσμο που χαλάει την πιάτσα των τραπεζοκαθισμάτων. Και, ω του θαύματος, οι εκκλήσεις του μαγαζάτορα εισακούστηκαν.

Ως ύποπτοι, λοιπόν, για τα διαφυγόντα κέρδη των επιχειρηματιών της διασκέδασης προσήχθησαν από τους ένστολους «εγγυητές της ελεύθερης έκφρασης των πολιτών» εξήντα νεαροί πολίτες στη Θεσσαλονίκη, κατηγορούμενοι για τον ΦΠΑ που χάθηκε από τις καφετέριες και τα μπαρ ενός πεζόδρομου. Μετά την αστυνομική απαγόρευση των συναθροίσεων στην οδό Ικτίνου, αποτελεί πλέον γράμμα κενό η ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ. περί εγγυήσεων και προστασίας δικαιωμάτων. Γιατί στα απλά και φιλελεύθερα ελληνικά της καθομιλουμένης των πεζόδρομων και των πεζοδρομίων θα μπορούν να εκφράζονται ελεύθερα, να πορεύονται ελεύθερα και να πίνουν στο παγκάκι την μπίρα τους ελεύθερα όσοι δεν «απειλούν» την ηρεμία ενός πρωθυπουργού, ενός υπουργού κι ενός ιδιοκτήτη καφετέριας. Και επειδή, ως γνωστόν, τα όργανα άνωθεν εντολές εκτελούν, καλό θα είναι να γνωρίζουν και οι άνωθεν ότι τις εντολές δεν τις δίνουν οι ιδιοκτήτες μπαρ και οι δήμαρχοι τύπου Μπέου και πολύ περισσότερο δεν τις δίνουν από κεκτημένη ταχύτητα και αντανακλαστικά του παρελθόντος.

Καρφώνεστε ρε μάγκες


Γράφει ο "Μπλοκάκιας"

Παρακολουθείς το μεσημεριανό δελτίο της τηλεόρασης του Mega και το ρεπορτάζ για την κατάσταση στον χώρο της υγείας που επικρατεί και αναρωτιέσαι:  Που ζούσαν οι συντάκτες του ρεπορτάζ τόσα χρόνια. Τώρα ανακάλυψαν τις «τριτοκοσμικές συνθήκες»  που επικρατούν στα δημόσια νοσοκομεία; Τώρα έμαθαν για τα ράντσα την έλλειψη ιατρικού και παραϊατρικού προσωπικού, την κρατική υποχρηματοδότηση που οδηγεί σε έλλειψη  αναλώσιμων υλικών; Τα τελευταία πέντε χρόνια όλα λειτουργούσαν ρολόι;

Διαβάζεις το πρωτοσέλιδο των «Νέων» και διαπιστώνεις άλλη μια πτυχή του  Αρμαγεδδώνα που προέκυψε στους τέσσερις μήνες κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Εμεινε, λέει, η χώρα χωρίς ανταλλακτικά, οπότε είναι προβληματική η λειτουργία λεωφορείων, περιπολικών, ασθενοφόρων.

Φιλότιμη η προσπάθεια σας κύριοι των ΜΜΕ. Το αναγνωρίζουμε. Μην έχετε όμως την απαίτηση να μας αφήσετε και εμάς χωρίς .. λογική. Μόνο τον Μπάμπη (ένας είναι ο Μπάμπης) και τον Πρετεντεράκο μπορείτε να πείσετε ότι για τις χρόνιες παθογένειες  του πολιτικού συστήματος φταίει αποκλειστικά ο ΣΥΡΙΖΑ.

Proxy war: Νέο ’89 στα media

Πηγή: Του Λεύτερη Χαραλαμπόπουλου και του Ερρίκου Σωμερίτη – “Unfollow”

Ο μοιραία αυτοκαταστροφικός ποιητής της ροκ Τζιμ Μόρισον είχε ξεκάθαρη, όσο και προφητική, άποψη για τα ΜΜΕ. «Όποιος τα ελέγχει, ελέγχει το μυαλό» είχε δηλώσει το πιο σκοτεινό και συνάμα γοητευτικό ίνδαλμα της μουσικής βιομηχανίας. Στη γονατισμένη από την ύφεση Ελλάδα του 2015, με μια κυβέρνηση που δεν είχε μέχρι πρότινος ευνοϊκή μεταχείριση από τα μίντια, το ζήτημα μοιραία ξανατίθεται. Τι θα γίνει με τον μιντιακό χάρτη;
Είκοσι έξι χρόνια μετά την πρώτη πολιτική ρύθμισή του, θα ανασυγκροτηθεί εκ βάθρων ο μιντιακός χάρτης; Θα ανοίξει πόλεμο η κυβέρνηση με τους μιντιάρχες ή προετοιμάζεται κι εκεί ένας «έντιμος συμβιβασμός»;

Ο άνθρωπος που έχει αναλάβει το έργο αυτό, ο υπουργός Επικράτειας Νίκος Παππάς, ήταν το καλοκαίρι του 1989 μόλις 13 ετών. Στην κυβέρνηση του Τζαννή Τζανετάκη, που άναψε το πράσινο φως για τη διαμόρφωση του μιντιακού τοπίου όπως το γνωρίζουμε σήμερα, συμμετείχε ο τότε ενιαίος Συνασπισμός, με τον Νίκο Κωνσταντόπουλο στο υπουργείο Εσωτερικών και τον Φώτη Κουβέλη στο υπουργείο Δικαιοσύνης. Λίγο μετά, την εποχή της συγκυβέρνησης του Συνασπισμού με τη Νέα Δημοκρατία, ο Στέλιος Παππάς, στέλεχος του αντιδικτατορικού «Ρήγα» και πατέρας του Νίκου, είχε προτιμήσει τα δύσκολα, συντασσόμενος με τον Γιάννη Μπάνιά και μια χούφτα παλαιών συντρόφων του από το ΚΚΕ εσωτερικού.

Πιθανότατα ο σημερινός υπουργός Επικράτειας δεν έμαθε τότε λεπτομέρειες για το πώς άνοιξε ο δρόμος στο μιντιακό κατεστημένο, όπως το γνωρίζουμε σήμερα. Αν ρωτούσε, θα μάθαινε ότι όλη τη «ζημιά» την έκανε το άρθρο 4 για την «άδεια μη ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

VIDEO

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger