Νεοτερα

Κ. Πελετίδης: Η φτώχεια και η εξαθλίωση για μας δεν είναι ένα κοινωνικό event

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017 | 4:56 μ.μ.

Ενα μεγάλο μπράβο από μας στον κομουνιστή δήμαρχο Πάτρας Κώστα Πελετίδη για την στάση που κράτησε απέναντι στην κατάπτυστη απόφαση της του Διοικητικού Συμβουλίου της Κεντρικής Ενωσης Δήμων Ελλάδας να προχωρήσει σε συνεργασία με τον όμιλο του Αλαφούζου στην υλοποίηση ενός προγράμματος με τίτλο "Ολη η Ελλάδα τρέχει για ένα πιάτο φαΐ".

Λίγο ακόμα και θα πιστέψουμε ότι μετά 7 χρόνια βάρβαρης ταξικής λιτότητας που έχει ρίξει το βιοτικό επίπεδο των λαϊκών μαζών στα τάρταρα και το Δ.Σ της ΚΕΔΕ δεν βρήκε μια λέξη για να στιγματίσει τους οικονομικούς δολοφόνους του λαού μας, ξαφνικά "συγκινήθηκε" για το δράμα που βιώνουν τα λαϊκά στρώματα.
Σχεδόν έτοιμοι είμαστε να αποδεχθούμε ότι ο Σκάι που τόσα χρόνια αποτέλεσε την επικοινωνιακή δύναμη κρούσης για την εφαρμογή της μνημονικής, ανελέητης ταξικής πολιτικής "ως δια μαγείας" άλλαξε ρότα και ενδιαφέρετε για τις λαϊκές ανάγκες.

Και μόνο ο προκλητικότατος τίτλος αυτής της κίνησης δημιουργεί αγανάκτηση για τους εμπνευστές του.
Οχι δεν θα τους περάσει να κάνουν ζητιάνο και ικέτη τον ελληνικό λαό και να αναζητήσει αποκούμπι στην υποκριτική "φιλανθρωπία" τους. Τέτοιες μεθοδεύσεις καμιά σχέση δεν έχουν ούτε με την ταξική, ούτε με την κοινωνική αλληλεγγύη.

Δεν χρειάζεται να προσθέσουμε εμείς κάτι περισσότερο πέρα απ' την πολύ σωστή τοποθέτηση του δημάρχου Πάτρας (Οι υπογραμμίσεις δικές μας):

«Με πρόσφατη επιστολή του ο κ. Πατούλης, Δήμαρχος Αμαρουσίου και Πρόεδρος της Κ.Ε.Δ.Ε., ενημέρωσε το Δήμαρχο Πατρέων Κώστα Πελετίδη για την απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Κ.Ε.Δ.Ε., να υλοποιήσει δράση με τίτλο “Όλη η Ελλάδα τρέχει για ένα πιάτο φαΐ”, σε συνεργασία με τον φορέα “ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ” και με την υποστήριξη του ΣΚΑΙ. Σύμφωνα με όσα σχεδιάζουν θα διοργανωθούν σε 52 Δήμους τοπικοί αγώνες δρόμου, όπου οι συμμετέχοντες δρομείς θα προσφέρουν τρόφιμα στα αντίστοιχα Κοινωνικά Παντοπωλεία.

Με αφορμή αυτή την πρωτοβουλία θα θέλαμε να θίξουμε ορισμένα ζητήματα που αφορούν την αλληλεγγύη των εργαζομένων, των λαϊκών στρωμάτων προς όλους εκείνους που βιώνουν με τον χειρότερο τρόπο τις συνέπειες της καπιταλιστικής κρίσης, τη φτώχεια, την πείνα, την ανεργία.

Είναι γνωστή στον πατραϊκό λαό και δοσμένη η ευαισθησία και η στήριξη του Δήμου μας στις λαϊκές οικογένειες που βιώνουν καθημερινά, τα αποτελέσματα των αντιλαϊκών πολιτικών όλων των αστικών κυβερνήσεων, της Ε.Ε. και του κεφαλαίου. Έχουμε αναπτύξει μια σειρά δραστηριότητες, όπως την απαλλαγή ή τη μείωση στα δημοτικά τέλη και στην ύδρευση, τα Λαϊκά Φροντιστήρια, τις θερινές κατασκηνώσεις κ.ά.

Ο Κοινωνικός Οργανισμός λειτουργεί το Κοινωνικό Παντοπωλείο. Σε όλες τις δομές του Δήμου μας, μόνιμο μέλημα μας είναι να μπορούν οι άνεργοι, οι εργαζόμενοι, οι λαϊκές οικογένειες της πόλης μας να βρίσκουν αποκούμπι χωρίς να χάνουν την αξιοπρέπειά τους.

Γι’ αυτό δεν έχουμε δώσει δημοσιότητα και ούτε σκοπεύουμε να το κάνουμε στο μέλλον, σε πρωτοβουλίες που στόχο έχουν τη συλλογή τροφίμων, ώστε να καλύπτουμε τις αυξημένες ανάγκες που υπάρχουν σε οικογένειες της πόλης μας. Πρωτοβουλίες που στηρίζονται από εκατοντάδες συμπολίτες μας, από επαγγελματίες και βιοτέχνες της πόλης μας, χωρίς να απαιτούν τη διαφήμισή τους ως χορηγοί. Η φτώχεια και η εξαθλίωση για μας δεν είναι ένα κοινωνικό event…

Αυτές οι εκφράσεις της αλληλεγγύης του λαού μας, καμία σχέση δεν έχουν με εκδηλώσεις – πυροτεχνήματα που διοργανώνονται για τις κάμερες των τηλεοπτικών σταθμών που συμμετέχουν. Το ότι οι εκδηλώσεις διοργανώνονται από την ΚΕΔΕ, που δεν έχει ψελλίσει ούτε λέξη τόσο καιρό, για την πολιτική που γεννά τη φτώχεια και την εξαθλίωση, που στηρίζουν τα βάρβαρα μέτρα των μνημονίων και της Ε.Ε., θυμίζουν σε όλους μας πως «…αυτοί που πήραν το φαΐ απ’ το τραπέζι κηρύσσουν τη λιτότητα…», όπως γράφει ο Μπέρτολτ Μπρεχτ.

Με τον προκλητικό τίτλο «Όλη η Ελλάδα τρέχει για ένα πιάτο φαΐ», δείχνουν ακριβώς ποια είναι τα όρια τους. Ένα πιάτο φαΐ στους πεινασμένους σήμερα και από αύριο πίσω στην ανεργία και την πείνα.

Ως Δήμος Πατρέων θα συνεχίσουμε στη ρότα που έχουμε χαράξει, στο πλευρό των λαϊκών στρωμάτων, χωρίς τυμπανοκρουσίες και μεγάλα λόγια. Θα συνεχίσουμε να δίνουμε τις όποιες ανάσες μπορούμε, μέσα στο σημερινό ασφυκτικό πλαίσιο και παράλληλα να διεκδικούμε την κάλυψη των σύγχρονων αναγκών του λαού μας. Nα διεκδικούμε Δουλειά για όλους, Δουλειά με δικαιώματα».

Η πληγή που δεν κλείνει.

Γράφει ο  mitsos175.

Μετά τον Εμφύλιο η κατάσταση για τους Κομμουνιστές ήταν εξαιρετικά δύσκολη κι επικίνδυνη. Όχι μόνο ακροδεξιοί παρακρατικοί, πρώην συνεργάτες των Γερμανών, αλλά και το επίσημο Κράτος είχαν εξαπολύσει ανελέητους διωγμούς.
Ότι κι αν πούμε δύσκολα περιγράφει τα βασανιστήρια, τις διώξεις που υπέστησαν κυρίως οι Κομμουνιστές αλλά και άλλοι άνθρωποι, που απλά αγωνίστηκαν για την υπεράσπιση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κι Ελευθεριών.
Ενδεικτικά αναφέρουμε την εξορία σε ξερονήσια, τις μακρόχρονες φυλακίσεις, τα βασανίστρια, τις ανυπόστατες κατηγορίες και βέβαια τις εκτελέσεις για τις πολιτικές πεποιθήσεις. Μην ξεχάσουμε τους χαφιέδες που κάρφωναν, τους παρακρατικούς που χτύπαγαν, τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων ακόμα και για σπουδές και πολλά άλλα.

Όλη αυτή η τρομοκρατία η απίστευτη πίεση ήταν λογικό να δημιουργήσει ένα κλίμα καχυποψίας. Το να πει κάποιος δημόσια ότι ήταν Κομμουνιστής αρκετές φορές ισοδυναμούσε με θανατική καταδίκη. Ακόμα κι αν γλύτωναν το θάνατο, αντιμετώπιζαν τόσες πολλές διώξεις, που αρκετοί δεν άντεχαν τα μαρτύρια.

Μετά τον Εμφύλιο λοιπόν που η Δεξιά τον χαρακτήριζε ως «Συμμοριτοπόλεμο» - ενδεικτικό κι αυτό του μίσους τους-, το Κράτος έκανε συνέχεια επιχειρήσεις εναντίον του ΚΚΕ και των μελών του. Στα πλαίσια της προπαγάνδας δεν δίσταζαν να λένε ένα σωρό ψέματα.
Η κατηγορία πχ ότι οι Κομμουνιστές αν νικούσαν θα έπαιρναν τις γυναίκες και τα σπίτια είναι ένα από τα πιο γνωστά ψέματα.
Σήμερα φυσικά φαίνεται γελοίο, αλλά τότε το έλεγαν χωρίς ίχνος ντροπής. Υπήρχαν και άλλες κατηγορίες. Μια από αυτές ήταν «Πράκτορας της ΕΣΣΔ». Αυτό ήταν μια πολύ επικίνδυνη συκοφαντία. Η κατασκοπία είναι σοβαρό αδίκημα ενώ ταυτόχρονα δίνει άλλοθι και στις κυβερνήσεις των χωρών του ΝΑΤΟ να φιμώσουν κάθε φωνή στις χώρες τους, που διαμαρτύρονταν για την ανυπόφορη κατάσταση στην Ελλάδα.

Τα γεγονότα εκείνης της εποχής λοιπόν πρέπει να τα δούμε υπό αυτό το πρίσμα. Να λάβουμε υπόψη μας τις συνθήκες που επικρατούσαν. Αν το κάνουμε, πιστεύω πως θα είμαστε πολύ πιο επιεικείς στους χαρακτηρισμούς μας.
 Για μένα Μπελογιάννης, Πλουμίδης, Ζαχαριάδης, Βαφειάδης και πολλοί άλλοι έδωσαν ο καθένας με τον τρόπο του έναν τίμιο και σκληρό αγώνα. Βεβαίως υπήρξαν και λάθη. Κάποια από αυτά είχαν πολύ άσχημες επιπτώσεις. Τίποτε όμως δεν έγινε με κακή πρόθεση, ούτε μια άστοχη πράξη ακυρώνει τη συνολική προσφορά καθενός από όσους έδωσαν το είναι τους, τη ζωή τους στην Πάλη για Καλύτερη Κοινωνία.

Αν κάτι πρέπει να προσέξουμε σήμερα είναι το πώς θα απαλλαγούμε από την καχυποψία, που νομίζω είναι κατάλοιπο εκείνης της εποχής. Η καχυποψία τότε ως ένα σημείο ήταν χρήσιμη, μπορούσε να σου σώσει τη ζωή. Σήμερα όμως αποτελεί εμπόδιο.

Ας απλώσουμε το χέρι, ας δούμε καλόπιστα όλους όσους αγωνίζονται για το δίκιο του Εργάτη. Οι προβοκάτορες είναι στα διεφθαρμένα ΜΜΕ, είναι γνωστοί, κι οποιαδήποτε άλλη προσπάθεια θα γίνει σχεδόν αμέσως αντιληπτή. Το Κράτος όπως έχει αποδείξει άπειρες φορές, αν θέλει να «σταυρώσει» κάποιον, θα το κάνει. Θα δημιουργήσει μόνο του την αφορμή, όπως έκανε τελευταία με την άδικη καταδίκη της Ηριάννας και του Περικλή, που το σκεπτικό θύμιζε εκείνα τα χρόνια.

Ας κλείσουμε την πληγή της καχυποψίας, ας πάψουμε να κατηγορούμε ο ένας τον άλλο. Δεν είναι ώρα για γκρίνια αλλά για Δράση. Για να νικήσουμε χρειαζόμαστε όλοι. Ο καθένας με τον τρόπο του. Χαιρετίζω κάθε πράξη Αντίστασης στο φασισμό από οποιονδήποτε κι αν προέρχεται…

Παρέμβαση του Ρουβίκωνα στη Βουλή, για Ηριάννα-Περικλή και άδειες

Πηγή: Indymedia

 Στο θέαμα της αστικής δημοκρατίας, στις ταξικά ιδιοτελείς αφηγήσεις μιας φανταστικής συνταγματικής νομιμότητας υπάρχει αυτό που λέμε "διάκριση εξουσιών". Σε αυτή τη μακρινή ουτοπία λοιπόν, κοινοβούλιο, κυβέρνηση και δικαστές είναι τρία διαφορετικά σώματα, ανεξάρτητα μεταξύ τους, με δικούς τους κανόνες και όρια που καθορίζει το σύνταγμα.

Μα είναι δυνατόν να υπάρχουν άνθρωποι που να πιστεύουν όχι μόνο ότι κάτι τέτοιο ισχύει αλλά θα μπορούσε ποτέ να ισχύσει; Να πιστεύουν δηλαδή ότι η νομοθεσία θα είναι ανεξάρτητη από την κυβέρνηση που υλοποιεί τους νόμους και ότι αυτοί που επιβλέπουν αυτούς τους νόμους θα είναι επίσης ανεξάρτητοι; Ούτε στην Ελλάδα ούτε σε κανένα σημείο του κόσμου, οποτεδήποτε, η πολιτική εξουσία δεν θα τριχοτομηθεί αυτοαναιρούμενη σε καπετανάτα ειδικών καθηκόντων. Η πολιτική εξουσία, το κράτος, από όσες κλίκες κι αν αποτελείται, είναι ενιαία και αδιαίρετη ως προς τις στρατηγικές της επιλογές απέναντι στην κοινωνική βάση. Ήταν, είναι και θα είναι μέχρι να την ξεφορτωθούμε μαζί με την οικονομική τάξη με την οποία διαπλέκεται.

Κι αυτό ο σύριζα το γνωρίζει πάρα πολύ καλά. Σαν ένα κόμμα που  ανέκαθεν είχε το ένα πόδι του να πλατσουρίζει στο πεζοδρόμιο και το άλλο του πόδι στέρεα βυθισμένο στον αστικοδημοκρατικό βάλτο, ξέρει τους κανόνες του παιχνιδιού. Επιπλέον ως απόγονος μιας φαντεζί ξεπουλημένης ευρωκομμουνιστικής αριστεράς διατηρεί την παράδοση μιάς συγκινησιακά φορτισμένης δημοκρατικής ρητορικής, γεμάτη με αυθεντικό κοπανιστό αέρα. "Είμαστε κάθε λέξη του Συντάγματος" μας έλεγαν και δεν έχουμε λόγο να διαφωνήσουμε. Κάθε λέξη πράγματι, ακόμα και αυτές που δεν γράφονται αλλά εννοούνται.

Αυτές τις μέρες ζούμε μια ακόμα δημοκρατική σαπουνόπερα με διακύβευμα την υποτιθέμενη "ανεξαρτησία της δικαιοσύνης". Η μεγαλύτερη ειρωνεία ήταν ότι σε αυτό το παιχνίδι όλες οι καθεστωτικές δυνάμεις, με τον Σύριζα πρώτο, ενέπλεξαν μια διωκόμενη από τους ίδιους, την Ηριάννα που ξαφνικά βρέθηκε όχι μόνο με 13 χρόνια ποινή αλλά και να πρωταγωνιστεί σε ένα έργο που οι διώκτες της μεταμφιέζονται σε υπερασπιστές της. Η φάση με τη χρήση του DNA και τον αντιτρομοκρατικό νόμο είναι ένα από τα πολλά παραδείγματα που μας δείχνουν πόσο ενιαία, και χωρίς κανενός είδους διακρίσεις είναι η πολιτική εξουσία.

Η Ηριάννα, όπως και ο Θεοφίλου, όπως και ο Σεϊσίδης, όπως τόσοι άλλοι, καταλήγουν βαθιά στη φυλακή γιατί το κράτος, ικανοποιώντας τις δικές του ανάγκες αλλά και τις διεθνείς πιέσεις, φροντίζει να νομοθετήσει τη χρήση ενός απίθανου πολυεργαλείου ενοχοποίησης, του DNA. Η κυβέρνηση στη συνέχεια μεταφέρει αυτή την πραγματικότητα στους μηχανισμούς καταστολής και οι δικαστές ρίχνουν τις ποινές. Ένα επιτυχημένο κλειστό σύστημα.  Η διάκριση των εξουσιών υπάρχει μόνο και μόνο για μοιραστούν οι ευθύνες, έτσι που τελικά, για την υπόθεση της κάθε Ηριάννας κανείς να μην έχει ευθύνη. Όταν ακούμε στελέχη της κυβέρνησης να αμφισβητούν ξαφνικά τον τρόπο χρήσης του DNA που ως φάμπρικα κλείνει φυλακή αγωνιστές, δεν μπορούμε παρα να γελάσουμε.Μας κοροϊδεύουν με τον παραδοσιακό τρόπο που το κάνει πάντα η σοσιαλδημοκρατία.

Αλλά η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη. Πριν καν προλάβει κάποιος (όχι εμείς πάντως), με πίστη στη δημοκρατία να πει "αν δεν σας αρέσουν οι αποφάσεις των δικαστών αλλάξτε το νόμο" βγαίνει ο Κοντονής και ανακοινώνει (για να το πάρει πίσω γρήγορα σαν βρεγμένη αλλά και υπομονετική γάτα) επέκταση του αντιτρομοκρατικού νόμου με οργουελιανές διατάξεις που στοχεύουν απευθείας στο πολιτικό φρόνημα. Και πριν από αυτό οι δικαστικές αρχές έχουν έμπρακτα υιοθετήσει την άτυπη απαίτηση μετάνοιας από τους πολιτικούς κρατούμενους για να τους χορηγήσουν όσα δικαιούνται όλοι οι κρατούμενοι, ανάμεσα στα οποία και οι άδειες. Κάτι που δεν αποφάσισε υποτίθεται κανένα νομοθετικό σώμα, καμιά κυβέρνηση, αλλά παρόλα αυτά δεν κατήγγειλε κανένας τους παρά τις κινητοποιήσεις και τους αγώνες που γίνονται.

Είναι λοιπόν όλοι μαζί. Απέναντι στην κοινωνία και τους αγώνες της. Η σαπουνόπερα περί δικαιοσύνης δεν είναι τίποτα άλλο από πάλη ανάμεσα σε κλίκες που διατρέχουν το κράτος κι έχουν αντίκρυσμα σε μερίδες της αστικής τάξης. Απλά ο Σύριζα θέλει να βάλει πόδι σε ένα παραδοσιακό δεξιό κάστρο νομής εξουσίας και η Νέα Δημοκρατία αγωνίζεται λυσσασμένα να τον εμποδίσει. Και σε αυτή τη μάχη θα εμπλέξουν, είτε ως " υποστηρικτές" είτε ως δήμιοί τους, και αυτούς που τους αντιμάχονται. Για ποιόν, δικαστή, βουλευτή ή υπουργό έχει σημασία που δεκάδες επιστήμονες, ινστιτούτα και πανεπιστήμια έχουν ορίσει την αναξιοπιστία του DNA ως στοιχείο ενοχοποίησης; Για ποιόν έχουν πια σημασία οι προεκλογικές υποσχέσεις για κατάργηση του αντιτρομοκρατικού νόμου; Για ποιόν τα υποτιθέμενα δικαιώματα;

Αυτό που τους νοιάζει είναι το καθεστώς, ο εαυτός τους. Αυτό που νοιάζει εμάς όμως είναι τα 13 χρόνια φυλακή της Ηριάννας, τα 5 χρόνια φυλακή που έβγαλε ο Θεοφίλου πριν αθωωθεί (ενώ προσπαθούσαν να του φορέσουν και ισόβια)... Μας νοιάζουν τα δικαιώματα των πολιτικών κρατούμενων, το δικαίωμά τους στην άδεια. Μας νοιάζει η σιωπή μιας αμήχανης κοινωνίας, που λίγο αποφασίζει να φωνάξει και ο τροχός ξαφνικά γυρίζει.

Να μην έχει αμφιβολία κανείς. Χωρίς το κύμα αλληλεγγύης ο Θεοφίλου θα είχε ισόβια. Η Ηριάννα δεν θα είχε καμία ελπίδα. Κι αυτό που βλέπουμε να συμβαίνει στη μικροκλίμακα της καταστολής ισχύει για τα πάντα. Ό,τι δεν διεκδικούμε το χάνουμε. Όπου σιωπούμε θαβόμαστε στη σιωπή.

Η Ηριάννα είναι ακόμα φυλακή. Οι πολιτικοί κρατούμενοι ακόμα δεν παίρνουν άδειες.

Και εμείς κάνουμε αυτή την παρέμβαση για να πούμε και στους ανθρώπους της κοινωνικής και ταξικής μας θέσης ότι πρέπει να υψώσουμε τον τόνο της φωνής. Πολύ περισσότερο. Και για την Ηριάννα, και για τους πολιτικούς κρατούμενους και για τα πάντα.

Aναρχική ομάδα Ρουβίκωνας

Ηλέκτρα Αποστόλου: Η ηρωίδα κομμουνίστρια, που δολοφονήθηκε σαν σήμερα 26 Ιούλη 1944

Το πρωί της 26ης Ιουλίου 1944, το πτώµα µιας άγνωστης γυναίκας περίπου 35 ετών µεταφέρεται στο νεκροτοµείο από το Σταθµό Α’ Βοηθειών. Το συνοδευτικό έγγραφο πληροφορεί πως παραλήφθηκε από το σφαγείο του ξενοδοχείου «Κρυστάλ» και η έκθεση του ιατροδικαστή πιστοποιεί φριχτές παραµορφώσεις και κακώσεις στο σώµα και στο κεφάλι από µαστίγιο και άλλα όργανα «συνεπεία των οποίων επήλθε ο  θάνατος».

Πριν η σήµανση εξακριβώσει την ταυτότητα της νεκρής, η ΚΟΑ ήδη γνώριζε πως είχε χάσει ένα από τα µαχητικότερα στελέχη της, την Ηλέκτρα Αποστόλου, µέλος της ΕΠ και υπεύθυνη για τη διαφώτιση όλης της Αθήνας, που είχε συλληφθεί το πρωί της προηγούµενης στη διασταύρωση Ιθάκης και Γ’ Σεπτεµβρίου από την Οµάδα Παρθενίου της Ειδικής Ασφάλειας.

Το επόµενο διάστηµα ένα πρωτοφανές κύµα εκτελέσεων σάρωνε την πόλη.
Μέσα σε µια µόνο εβδοµάδα (1-7 Αυγούστου), 50 άτοµα έχασαν τη ζωή τους σε διάφορα σηµεία της Αθήνας, χτυπηµένα από αόρατους εκτελεστές της ΟΠΛΑ.

Ήταν «ο λαός της Αθήνας που εκδικήθηκε το µαρτυρικό θάνατο της Ηλέκτρας τιµωρώντας παραδειγµατικά τους βασανιστές της».  Πάνω στα πτώµατα βρίσκονταν µικρά σηµειώµατα µε το όνοµα «Ηλέκτρα» και ένα διαφορετικό κάθε φορά αριθµό που αντιπροσώπευε αυτό που και οι λιγότερο οξυδερκείς του κατοχικού στρατοπέδου αντιλαµβάνονταν ως πληρωµή για το θάνατο ενός πρωτοκλασάτου στελέχους του ΚΚΕ.

Ανώτερα ή µεσαία στρατιωτικά στελέχη, χωροφύλακες και ταγµατασφαλίτες βρίσκονταν δολοφονηµένοι, οι περισσότεροι σε συνοικίες που είχαν τη φήµη «κοµµουνιστικών προπυργίων» στην πρωτεύουσα ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Πάτρα: «Tσιπάρουν» εργαζόμενους όπως τα σκυλιά

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Τρίτη, 25 Ιουλίου 2017 | 10:17 μ.μ.

Πηγή; patrastimes.gr

Μεσαίωνας στην Πάτρα για να παρακολουθούν τους υπαλλήλους τους

Στην Πάτρα την τρίτη πόλη της χώρας ο εργασιακός μεσαίωνας ζει και βασιλεύει.

Ενδεικτικό των όσων συμβαίνουν στην πρωτεύουσα της Δυτικής Ελλάδας σε επίπεδο εργασίας το γεγονός, ότι εταιρεία η οποία έχει έδρα την Πάτρα αλλά  δραστηριοποιείται και σε όμορους νομούς, ειδικευόμενη στην διανομή διαφημιστικών εντύπων, κυριολεκτικά παρακολουθεί  σε κάθε βήμα τους εργαζόμενους σε αυτή, φορώντας τους GPS.

Ουσιαστικά πρόκειται για παρακολούθηση ακόμα και την ώρα που πηγαίνουν στην τουαλέτα , ενώ εάν ο εργαζόμενος που έχει αναλάβει την διανομή του υλικού σε συγκεκριμένη έκταση τολμήσει να καθίσει έστω και ένα λεπτό για να ξεκουραστεί, αμέσως το ανακαλούν την τάξη καθώς το σύστημα παρακολούθησης τους ενημερώνει πως σταμάτησε να περπατά.

Οι συνθήκες εργασίας παραπέμπουν σε εποχές γαλέρας, καθώς όταν γίνεται η πρόσληψη η συμφωνία περιλαμβάνει εργασία 5 ωρών έναντι 17.5 ευρώ μεροκάματο, αλλά η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική, με τους  εργαζόμενους να υποχρεώνονται σε δουλειά από τις 7.00 το πρωί έως τις 9.00 με 9.30 το βράδυ.

Ο κάθε ένας από τους εργαζόμενους υποχρεώνεται να διανύει καθημερινά μία απόσταση 42 χιλιομέτρων χωρίς δικαίωμα για ξεκούραση ενώ δεν του διατίθεται ούτε ένα μπουκάλι νερό. Ουσιαστικά όποιος αντέξει και παραμείνει στη συγκεκριμένη δουλειά διανύει καθημερινά κυριολεκτικά ένα μαραθώνιο.

«Μήπως είσαι παλιοκουμούνι….»;

Σε όλα αυτά πρέπει να προστεθούν και οι απειλές και  προσβολές προς παραδειγματισμό. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των όσων εισέπραξε ένας από τους εργαζόμενους όταν κατά τις ημέρες του καύσωνα ζήτησε από την εταιρεία να τους χορηγεί μερικά μπουκάλια νερό.

Η απάντηση ενός εκ των υπευθύνων είναι αποκαλυπτική του κλίματος που επικρατεί καθώς απευθυνόμενος στον εργαζόμενο του είπε σε έντονο ύφος «Να σου πω ρε μάγκα μήπως είσαι κρυφοκουμούνι; Λες και ακούω να μιλάει ο Πελετίδης», για να προχωρήσει ακόμα πιο πέρα αναφέροντάς του «αύριο που θα πηγαίνουμε για διανομή στον Πύργο, θα δεις στα φραουλοχώραφα πώς και πόσες ώρες δουλεύουν οι πακιστανοί και άμα λάχει τους ρίχνουν καμιά τουφεκιά και δεν τρέχει και τίποτα…»!!!

Να σημειωθεί πως το λιγότερο που υποχρεώνεται να περπατήσει ο κάθε ένας υπάλληλος είναι 14 ώρες ενώ για πληρωμή υπερωριών  – η συμφωνία είναι για 5 ώρες εργασία την ημέρα – ούτε λόγος. Παράλληλα όποιος δεν αντέξει και δηλώσει πως σταματάει η πληρωμή των δεδουλευμένων του γίνεται ένα με δύο μήνες μετά!!!

25/07/1952 Το Π.Γ του ΚΚΕ χαρακτηρίζει προδότη και χαφιέ τον Ν. Πλουμπίδη

 «Το Π.Γ εξετάζει δύο χρονιά τώρα την υπόθεση του Ν. Πλουμπίδη. [...] Τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν σε βάρος του αποδείχνουν ότι είναι παλιός προβοκάτορας του ΚΚΕ. [...] Η δράση του ξεδιαλύνεται κυρίως από την 4η Αύγουστον».

ΚΚΕ: Επίσημα Κείμενα, τόμος 7ος, σ. 278-9.

Ηταν σαν σήμερα 25/07/1952 όταν το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, πέφτοντας θύμα προβληματικών πληροφοριών βγάζει απόφαση με την οποία διαγράφει τον Νίκο Πλουμπίδη (Μπάρμπα) από μέλος του ΚΚΕ, αποδίδοντας του βαρύτατους και απαράδεκτους χαρακτηρισμούς (προδότης, χαφιές κ.α) 
  
Οι βασικές κατηγορίες που αποδόθηκαν στον Ν. Πλουμπίδη ήταν οι χειρισμοί του στις εκλογικές αναμετρήσεις του 1950-1951 και τα «χτυπήματα» που υπέστη ο παράνομος μηχανισμός. Η κυριότερη όμως κατηγορία ήταν ότι παρέδωσε τον Μπελογιάννη στις Αρχές. Μάλιστα η απόφαση, σε μια προσπάθεια να δικαιολογηθεί το γεγονός ότι ενώ υπήρχαν υποψίες εχρησιμοποιείτο ως κύριος εκπρόσωπος του Π.Γ σε κομβικές κομματικές δράσεις, υποστήριζε: «Η Ασφάλεια για να τον διευκολύνει και παράλληλα για να κρατά στα χέρια της κάθε νόμιμη κίνηση, έδινε τη δυνατότητα στον Ν. Πλουμπίδη να βγάζει εφημερίδες κ.ά. Μα αυτό επέτρεπε στο ΚΚΕ να χρησιμοποιεί κάθε νόμιμο βήμα [...] και ακόμη να μπαίνει στα ίχνη της αποκάλυψης του προβοκάτορα».

Η Ασφάλεια αξιοποίησε αμέσως την ανακοίνωση του ΚΚΕ και προσπάθησε να στρέψει τον Πλουμπίδη εναντίον της ηγεσίας του κόμματος για να του αποσπάσει πληροφορίες, χωρίς αποτέλεσμα.

Ο Πλουμπίδης παρέμεινε πιστός στην κομματική πειθαρχία. Θεώρησε ότι η ανακοίνωση της ηγεσίας «ήταν έκφραση των υπαρχόντων ερωτηματικών που γεννήθηκαν στην ΚΕ από γνώμες μου πάνω σε σοβαρά προβλήματα που εγώ καθοδήγησα και από πληροφορίες». Δικαιολόγησε μάλιστα την ενέργεια υποστηρίζοντας ότι η καταγγελία αποτελούσε κλήση σε επαγρύπνηση. Μάλιστα, όπως φαίνεται σε επιστολές του από τη φυλακή, πίστευε ότι η ηγεσία, αν και έχει κάνει λάθος, στη συνέχεια θα τον αποκαθιστούσε.

Ατός ο ήρωας του κομμουνιστικού και λαϊκού κινήματος, εκτελείται από το αστικό κράτος πικραμένος αλλά με ήσυχη τη συνείδηση ότι έκανε το χρέος του, και απόλυτα βέβαιος ότι αργά ή γρήγορα η προσφορά του στους λαϊκούς αγώνες θα αναγνωριζόταν, όπως και έγινε.

Την επόμενη μέρα μετά την δολοφονία του απ' το εκτελεστικό απόσπασμα, οι εφημερίδες της εποχής θα γράψουν: «Εξετελέσθη ζητωκραυγάζων υπέρ του ΚΚΕ, αντιμετώπισε με απόλυτον ψυχραιμίαν τας σφαίρας του αποσπάσματος» και «δεν εδέχθη ούτε να κοινωνήση, ούτε να του δέσουν τους οφθαλμούς του». Διαβάστε την συνέχεια εδώ.

Σαν σήμερα το 1929 ψηφίζεται το περιβόητο Βενιζελικό "Ιδιώνυμο"


Σαν σήμερα  25/07/1929 οι βουλευτές των δυο μεγάλων αστικών κομμάτων του Λαϊκού και του Κόμματος των Φιλελευθέρων, ψηφίζουν το Ν.4229/1929 που έφερε η κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου «Περί μέτρων ασφαλείας του κοινωνικού καθεστώτος και προστασίας των ελευθεριών των πολιτών» το περιβόητο Ιδιώνυμο.

Επιδίωξη του καθεστώτος η ποινικοποίηση των "ανατρεπτικών" ιδεών, και φυσικά η δίωξη κομμουνιστών, και αναρχικών καθώς και η καταστολή των συνδικαλιστικών κινητοποιήσεων.

Βάση αυτού εξαπολύονται μια σειρά διώξεις ενάντια στο ΚΚΕ και του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.

Ο Νόμος αυτός προέβλεπε ποινή φυλάκισης τουλάχιστον έξι μηνών για όποιο, «επιδιώκει την εφαρμογήν ιδεών εχουσών ως έκδηλον σκοπόν την δια βιαίων μέσων ανατροπήν του κρατούντος κοινωνικού συστήματος ή την απόσπασιν μέρους εκ του όλου της Επικρατείας ή ενεργεί υπέρ της εφαρμογής αυτών προσηλυτισμόν».
Σύμφωνα με το νόμο, η απεργία δεν αναγνωριζόταν ως μέσο προβολής πολιτικών αιτημάτων, η διαδήλωση θεωρείτο διασάλευση της κοινωνικής γαλήνης και ο συνδικαλισμός μετατράπηκε σε "ιδιώνυμο" αδίκημα.

Τις προθέσεις του ο Ελευθέριος Βενιζέλος της είχε κάνει ξεκάθαρες από τον Ιούλη του 1928 όταν μιλώντας σε προεκλογική συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη τόνιζε: «Πάσα απόπειρα διαταράξεως ή βιαίας ανατροπής του αστικού καθεστώτος, του οποίου στερεά θεμέλια είνε η πατρίς, η οικογένεια, η ιδιοκτησία θα εύρη αντιμέτωπον την πυγμήν του Κράτους. Είμεθα αποφασισμένοι να εξοπλίσωμεν το κράτος και τας αρχάς του διά τας αναγκαίας νομοθεσίας, όπως καταστή δυνατή η αποτελεσματική κοινωνική άμυνα κατά των απροκάλυπτων ανατρεπικών ενεργειών των εχθρών του κοινωνικού καθεστώτος».

Το νομικό οπλοστάσιο του αστικού κράτους ενάντια στο ΚΚΕ και στο εργατικό κίνημα ήρθε αργότερα να θωρακίσει περαιτέρω η δικτατορία του Μεταξά που τον Σεπτέμβρη του 1936 δημοσιεύει τον Αναγκαστικό Νόμο 117 «Περί μέτρων προς καταπολέμησιν του κομμουνισμού και των εκ τούτου συνεπειών».

Διαβάστε ακόμα:



Περί βίζιτας και .. αγορών

Γράφει ο mitsos175.

Καλέ θα βγούμε! Να στολιστούμε τότε, να βάλουμε τα καλά μας. Ποια καλά; Ούτε βρακί δεν μας άφησαν. Αλλά τι το χρειαζόμαστε το βρακί; Αφού θα βγούμε στις αγορές! Να μη δει ο πελάτης τι πράμα θα πάρει; Τρία (με το συμπάθιο) χρόνια είχαμε να βγούμε. Μας έβγαλε ο Σαμαράς το 2014 βόλτα με το λουράκι. Και πέτυχε! Να φύγει άρον - άρον λίγο μετά…
Μια και θα βγούμε όμως, να πούμε ένα τραγουδάκι. Ένα που μας έμαθε η φράου Μέρκελ ειδικά για τέτοιες περιστάσεις. Να το γιορτάσουμε, ρε αδερφέ! Λίγο το χεις να μας ξεπουλάνε και σε άλλους;

Έχουμε πέραση, αρέσουμε! Αβάντι μαέστρο ένα γερμανικό με νταούλια:

Μαζί με Μνημόνια θα βγούμε ξανά, Ευρώ να ζητάμε απ’ την Αγορά.
Οι τοκογλύφοι όλοι σκοτώνονται, να δίνουν δανεικά - ναι δανεικά,
γιατί τα λεφτά τους θα πάρουν τριπλά.
Οι Τράπεζες όλες το «Ζήτω» θα πουν, τι νοιάζει τους πλουσίους αν άλλοι πεινούν;
Και οι πολιτικοί μας, παράσιτα που είναι τρομερά - ναι τρομερά,
θα λένε ότι «πάνε όλα μια χαρά»!

Με Τσίπρα, με Φώφη, με Κούλη, Ναζί, θα είναι ξανά και η νέα Βουλή.
Κρίμα για το Λεβέντη, που δεν πρόλαβε να γίνει υπουργός - ναι υπουργός
ν’ αρπάξει πριν φύγει κάτι και αυτός.

Για βίζιτα βγήκαμε στις Αγορές, Ελλάδα πουλάνε, νησιά, ακρογιαλιές.
Να φαν' κι οι ιδιώτες, όχι μόνο οι κόρακες οι Γερμανοί - ναι Γερμανοί,
μα ο κόσμος πληρώνει τη νύφη ακριβή.

Στο λέω και βάλτο καλά στο μυαλό, Μνημόνιο μας φέρνουν, καινούριο, καυτό.
Το κόλπο το 'χουν κάνει και άλλοτε ξανά με Σαμαρά - ναι Σαμαρά,
και τότε τους «πήγανε όλα δεξιά».

Με φόρους, διώξεις και περικοπές, οδεύουμε όλοι προς τις Αγορές.
Να πουληθούμε ως σκλάβοι, να ψάχνουμε σκουπίδια για φαί - ναι για φαί,
να ακούσουμε «μπράβο» από δανειστή.

Οι πλούσιες βδέλλες το αίμα ρουφούν, τον πόνο που έχουμε τον αψηφούν.
Τα σάπια ΜΜΕ τους μας λένε ψέματα με την οκά - ναι την οκά,
κι όσο τους αφήνεις σε κάνουν μπουκιά… 

Οι "θεούσες" του ΚΚΕ

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017 | 5:51 μ.μ.

Γράφει ο mitsos175.

Θεούσα. «Άτομο το οποίο είναι (ή παριστάνει ότι είναι) σε υπερβολικό βαθμό θρήσκο ή ηθικό». Συνήθως παριστάνει. Θρησκόληπτο, δογματικό, «κολλημένο» κατηγορεί όλους τους άλλους χωρίς να σκέπτεται, χωρίς να έχει επαφή με την πραγματικότητα.
Ο φανατικός θεωρεί ότι αγωνίζεται γι αυτό που πιστεύει. Στην πραγματικότητα εξοργίζει καθώς η συμπεριφορά του που κάνει μεγάλη ζημιά σε ότι δήθεν εκπροσωπεί. Γιατί δεν εκπροσωπεί τίποτε άλλο παρά μόνο τον υπέρμετρο εγωισμό του. Νομίζει πως έχει το αλάθητο, ότι είναι αυθεντία. Έτσι όμως καταντά γελοίος.

Δείγματα θεούσας οι ηλίθιοι τζιχαντιστές που ανατινάζονται σκοτώνοντας αδιακρίτως και που χάρη σ’ αυτούς οι ιμπεριαλιστές έχουν αφορμή να ξεκληρίσουν λαούς, οι αφελείς που αναμασάνε ότι κουταμάρα τους λέει το ιερατείο, ενώ ταυτόχρονα κατηγορούν άδικα όλους τους άλλους για τα χάλια που υπάρχουν, τα γαλάζια ή άλλου χρώματος αιγοπρόβατα ή κομματόσκυλα τα οποία θα αναμασήσουν το κουτόχορτο που προσφέρει ο κάθε ακαταλληλότερος κηφήνας, ενώ ταυτόχρονα εύχονται «ψόφο» ή «καρκίνο» στους πολιτικούς τους αντιπάλους έστω κι αν αυτοί στο τέλος συνεργαστούν με τους τσοπάνηδες της ΝΔ στο μεγάλο φαγοπότι του δημοσίου χρήματος.

Αλλά υπάρχουν θεούσες και στο ΚΚΕ! Κι εδώ να εξηγηθούμε να μην παρεξηγηθούμε. Αυτά που θα πω αφορούν λίγους, ελάχιστους. Δεν αφορούν το Κόμμα που ψηφίζω. Γιατί το ΚΚΕ έχει Συνέπεια και Αγώνες. Επίσης έχει την Αυτοκριτική και την κοινή Λογική, πράγμα που απουσιάζει από τα ταλιμπανιστήρια.
Μερικές φορές λένε τέτοια πράγματα που τα περνάμε για troll. Για νεοδημοκράτες ή φασίστες που παρουσιάζονται ως Κομμουνιστές, ως ψηφοφόροι ή μέλη άλλου κόμματος ώστε να εκνευρίσουν λέγοντας απίθανα. Αλλά υπάρχουν κι αυτοί που πιστεύουν όσα λένε έστω, κι αν αυτά δεν είναι σωστά. Ενώ κάνουν κριτική δεν δέχονται την κριτική.

Ας πάρουμε ένα παράδειγμα: Κάποιοι που δεν ανήκουν στο ΚΚΕ κάνουν μια πράξη Αντίστασης. Κάνουν έναν αγώνα υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, υπέρ των εργαζομένων. Αυτό για μας τους Κομμουνιστές είναι καλό. Μπορεί εμείς να έχουμε τη δική μας τακτική, που φυσικά την επιλέξαμε, γιατί τη θεωρούμε καλύτερη πιο αποτελεσματική.

Η θεούσα δεν αρκείται να πει «εμείς από τη μεριά μας κάνουμε αυτές τις πράξεις και έχουμε την συγκεκριμένη άποψη για το θέμα». Όχι, θα γκρινιάξει. Δεν θα κάνει κριτική, γιατί η κριτική είναι καλή κι ωφέλιμη, αλλά θα προσπαθήσει να μειώσει να απαξιώσει τους αγώνες των άλλων.
Κάνε εσύ, ρε φίλε, τη δική σου κίνηση ενάντια στο σύστημα και μετά μίλα. Αλλά μην συκοφαντείς ανθρώπους που αγωνίζονται, γιατί εκνευρίζεις όχι μόνο αυτόν που κατηγορείς αλλά και όλους τους άλλους που σε ακούνε.

«- Όχι εμείς έχουμε δίκιο, γιατί είμαστε… εμείς»!!! «Το είπε ο Μαρξ, ο Λένιν στο τάδε εδάφιο». Παραθέτουν λοιπόν μια φράση αποσπασματική, για να ενισχύσουν αυτά που λένε. Πέρα από το ότι ο Μαρξ έδωσε ΟΔΗΓΟ ΓΙΑ ΔΡΑΣΗ κι όχι ποίημα για αποστήθιση, πέρα από το γεγονός ότι κάποια πράγματα γράφτηκαν σε διαφορετικές συνθήκες επομένως πρέπει να τα δούμε υπό αυτό το πρίσμα χρησιμοποιώντας τη διαλεκτική μέθοδο, τα όσα λέγονται πρέπει να συμβαδίσουν με τη λογική και το πνεύμα του Μαρξισμού. Μια τακτική προσαρμόζεται στις συνθήκες που ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ αλλιώς αποτυχαίνει.

Όχι, δεν είναι όλοι οι άλλοι οπορτουνιστές. Πράγματι η ηγεσία κάποιων δήθεν «Αριστερών» κομμάτων είναι (ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ). Υπάρχουν όμως απλοί άνθρωποι που δεν θέλουν αυτή τη συνεχιζόμενη αδικία και κάνουν κάτι γι αυτό. Οι Κομμουνιστές τους θέλουμε δίπλα μας. Κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος άσχετα με το αποτέλεσμα. Κερδίζεις πείρα, συμμάχους, ετοιμάζεται καλύτερα πιο οργανωμένα την επόμενη φορά. Οι θεούσες όμως όλους όσους δεν ασπάζονται τυφλά αυτά που λένε τους θεωρούν εχθρούς!

Τι να τους πεις; Απλά γελάς για να μην τους σιχτιρίσεις…

Nτοκουμέντο: Προκήρυξη της Κ.Ο ΜΑΧΗΤΗΣ της 24ης Ιουλίου του 1974



Συμπληρώνονται σήμερα 43 χρόνια από την κατάρρευση της δικτατορίας της 21ης Απριλίου Αντί για οποιοδήποτε δικό μας σχόλια παραθέτουμε την προκύρηξη που διακύνησε στις 24 Ιούλη του 1974 η Κομμουνιστική Οργάνωση Μαχητής.

ΣΤΟ ΜΑΥΡΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ
Ν' ΑΝΤΙΤΑΞΟΥΜΕ ΤΟ ΜΑΧΗΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΟΥ ΛΑΟΥ.

Ελληνικέ λαέ!

Ο Αμερικάνικος Ιμπεριαλισμός και οι ντόπιοι πλουτοκράτες αποφάσισαν:

Η Χούντα να "πέσει".

Αφού τούς υπηρέτησε πιστά 7 χρόνια πατώντας το λαό στο λαιμό, αφού έσφαξε τον Κυπριακό Λαό και μας έσυρε στα πρόθυρα μιας πολεμικής καταστροφής, αποσύρεται στα παρασκήνια.

Τώρα είναι η σειρά των λαοπλάνων "εθνοσωτήρων" να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους. Αφού έστρωσαν το δρόμο στη Χούντα, ξανάρχονται με τον κουρελιασμένο δημοκρατικό τους μανδύα να σκεπάσουν το απαίσιο πρόσωπο της δικτατορίας. Τη στρατιωτική Χούντα διαδέχεται η πολιτική Χούντα.

Ελληνικέ λαέ!

Ρίξε μια ματιά στους αυτόκλητους σωτήρες και ΘΥΜΗΣΟΥ.

Τους υμνητές της Μακρόνησου, την αμαρτωλή οκταετία, τους "αρχιτέκτονες" των συμφωνιών της Ζυρίχης και του Λονδίνου, τα Ιουλιανά, τους δολοφόνους του Λαμπράκη και του Πέτρουλα.
Θυμήσου τα παιδιά σου που πέσαν στο Πολυτεχνείο. Μην ξεχνάς ποιοι ήταν.
Μην τους αφήσεις να χαλκέψουν νέα δεσμά.

ΚΑΤΩ ΟΙ ΕΘΝΟΣΩΤΗΡΕΣ ΛΑΟΠΛΑΝΟΙ.

ΖΗΤΩ Ο ΑΝΤΙΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΟΣ-ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΣ-ΑΝΤΙΜΟΝΟΠΩΛΙΑΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ.

ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ

24 Ιούλη

ΜΑΧΗΤΗΣ
_________________

Και για να μην ξεχνιόμαστε ας θυμηθούμε τα έργα και της ημέρες του "θεμελιωτή" της μεταχουντικής αστικής δημοκρατίας, και την αγιογραφία που έκανε σ' αυτόν ο Αλέξης Τσίπρας.

Αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό της εξουσιαστικής δικαστικής κάστας

Θα είναι αφέλεια να πιστέψει κανείς ότι ξαφνικά πέντε μέλη της Ενωσης Δικαστικών Λειτουργών και Εισαγγελέων, ζήλεψαν τη δόξα του Ντι Πιέτρο και των «καθαρών χεριών» της Ιταλίας και με ανακοίνωσή τους εκφράζουν την «θλίψη» τους βλέποντας την ηγεσία  του συνδικαλιστικού οργάνου τους να «γίνεται μέρος του πολιτικού προβλήματος της Χώρας», αφού παρακολουθεί «το Προεδρείο της Ένωσης να υπερβαίνει τον σκοπό του και να θέτει τη Δικαστική Λειτουργία στο μέσο έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης». Οι συγκεκριμένοι δικαστές αναφέρονται φυσικά στην πρόσφατη ανακοίνωση της ΕΔΕ που ουσιαστικά μετατράπηκε σε ιμάντας μεταβίβασης των πολιτικών απόψεων της Ν.Δ.

Θα ήταν επίσης ανοησία να εκτιμήσει κάποιος  ότι ο πρόεδρος του ΣτΕ, Νίκος Σακκελαρίου ανησυχεί σφόδρα για τις «απρόκλητες επιθέσεις κατά της Δικαιοσύνης και των λειτουργών της», εκφράζοντας τον προβληματισμό του μήπως αυτή η «αντιπαράθεση λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, με ανυπολόγιστες συνέπειες για την κοινωνική ειρήνη και συνοχή». Χωρίς καμιά ουσία είναι οι επικλήσεις του ίδιου στην «τήρηση της Συνταγματικής νομιμότητας» καθώς και η δήλωση του ότι «η Δημοκρατία μας κινδυνεύει πλέον να υποκύψει οριστικά σε ένα στυγνό ολοκληρωτισμό του οικονομισμού».

(Εδώ να κάνουμε μια παρένθεση. Σε περασμένη ανάρτησή μας υπάρχει ένα βίντεο με μια "αστεράτη" τοποθέτηση της πρώην γ.γ του ΚΚΕ, Αλέκας Παπαρήγα, για τον ρόλο διαχρονικά του αστικού Συντάγματος, ενώ στο κείμενο , διαπιστώνουμε την υποκρισία των «συνταγματικών επιταγών» διαβάζοντας μεταξύ άλλων: «Το υπάρχον Σύνταγμα μιλά για το δικαίωμα της εργασίας σε όλους, αλλά στην Ελλάδα έχουμε 1,5 εκατομμύριο ανέργους. Επιτάσσει την εθνική κυριαρχία, αλλά η Ελλάδα βρίσκεται υπό «επιτήρηση». Μιλά για εθνική ανεξαρτησία, αλλά η Ελλάδα είναι υπό «κηδεμονία»).

Επί της ουσίας τώρα. Η «δικαιοσύνη» είναι κομμάτι του μηχανισμού καταστολής του αστικού κράτους. Μετά τις αποκαλύψεις που έκανε η εφημερίδα Documento σε βάρος του νεοδημοκράτη υπουργού Χαρ. Αθανασίου, η ηγεσία της δικαστικής κάστας, έχοντας ισχυρούς δεσμούς με το κόμμα της Ν.Δ., θεώρησε καθήκον της να υψώσει τοίχος προστασίας στο πρόσωπο του. Από την άλλη το σύστημα εξουσίας του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθώντας να ριζώσει δικό του μηχανισμό σ’ αυτόν τον πόλο εξουσίας, αντιδράει.
Και έτσι λοιπόν παρακολουθούμε τον εφήμερο «αλληλοσπαραγμό» στα εσωτερικά της αντιδραστικής εξουσιαστικής δικαστικής κάστας.

Η λιμοκτονία ως γενοκτονία -δεν είναι αδίκημα

Συντάκτης: Περικλής Κοροβέσης https://www.efsyn.gr
Το 1947, σε μία από τις δίκες της Νυρεμβέργης, κατατέθηκε ένα επίσημο έγγραφο του Γ’ Ράιχ που αφορούσε τη λύση του επισιτισμού των χιτλερικών στρατευμάτων. Το σχέδιο ήταν απλό. Ολη η παραγωγή της Ουκρανίας και της Ν. Ρωσίας θα πήγαινε στους ναζί σύμφωνα με την επιχείρηση «Μπαρμπαρόσα».
Το μόνο πρόβλημα ήταν οι κάτοικοι αυτών των περιοχών, αυτά τα «άχρηστα στόματα», που έτρωγαν την παραγωγή. Παράσιτα, δηλαδή. Και εδώ βρέθηκε η «οριστική λύση».
Τριάντα εκατομμύρια άνθρωποι έπρεπε να πεθάνουν από πείνα. Το σχέδιο δεν πρόλαβε να εφαρμοστεί, γιατί ο πόλεμος πήρε άλλη τροπή από αυτήν που περίμεναν οι ναζί. Αλλά αυτό το όπλο της μαζικής καταστροφής, η λιμοκτονία, ανέξοδη και αποτελεσματική, είχε ήδη εφαρμοστεί στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των Ρώσων αιχμαλώτων που τους εξολόθρευαν μαζικά με αυτήν τη μέθοδο.

Οι περιπτώσεις της Ηριάννας και του Κουφοντίνα

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017 | 4:58 μ.μ.

 Πηγή: του Θανάση Σκαμνάκη - "Πριν"

Η υπόθεση της Ηριάννας και του Περικλή αποτελεί μια ανατριχιαστική επιβεβαίωση για τη Δικαιοσύνη στις μέρες μας. (Η περίπτωση Θεοφίλου, που κρίθηκε αθώος, είναι απλώς η ευχάριστη παρεκτροπή-εξαίρεση αυτού του κανόνα και η επιβεβαίωση πως κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος.)

Η αγόρευση του εισαγγελέα στο Πενταμελές Εφετείο Αναστολών πρέπει να κρατηθεί στη σκέψη και τη μνήμη μας. Σηματοδοτεί την είσοδό μας σε σκοτεινές εποχές και την προσπάθεια διάλυσης του νομικού πολιτισμού όπως τον κατακτήσαμε και τον γνωρίσαμε μετά τα στρατοδικεία της χούντας: αν δεν υπάρχει κίνδυνος ανήκεστης βλάβης, δεν υπάρχει λόγος να αφεθείς ελεύθερος μέχρι τη δίκη σου, ακόμα κι αν δεν κρίνεσαι ύποπτος φυγής. Το επόμενο βήμα είναι η φυλάκιση χωρίς δίκη, με μόνη την υποψία τέλεσης κάποιου αδικήματος. Και μιλάμε πάντα για την πολιτική δράση.

Καθότι τα λοιπά, Noor 1, εγκληματικές συμμορίες κλπ. αντιμετωπίζονται με την πρέπουσα επιείκεια και τη αναλογούσα «ψυχραιμία». Η περίπτωση της Ηριάννας είναι εκκωφαντική, οπότε δίνεται και η ευκαιρία στους κυβερνητικούς παράγοντες να εξασκήσουν τα αριστερά τους αντανακλαστικά.
Υπάρχει όμως και η άλλη, εξ ίσου ανατριχιαστική, περίπτωση, του Δημ. Κουφοντίνα, για την οποία οι ευαίσθητες ψυχές της αριστεράς της κυβέρνησης δεν λένε λέξη. Σε έναν άνθρωπο που εκτίει ποινή πολυετούς φυλάκισης, οι δικαστές αρνούνται να δώσουν ολιγοήμερη άδεια, αν και τη δικαιούται, στην αρχή γιατί δεν κάνει δήλωση μετανοίας και αποκήρυξης, και τώρα γιατί «ουδόλως έχει διαφοροποιηθεί το συνειδησιακό του υπόβαθρο» και «ευθυγραμμίζεται με στρεβλές ιδεολογίες». Αν δεν μετανοήσει, αν δεν αποδειχθεί (ποιο ιατρο-πολιτικο-δικαστικό επιτελείο θα το διαγνώσει;

Καλωσορίσατε στην Ιερά Εξέταση του 21ου αιώνα!) ότι έχει «διαφοροποιηθεί το στρεβλό συνειδησιακό και ιδεολογικό του υπόβαθρο», άδεια δεν πρόκειται να πάρει.
Οι δύο αποφάσεις μπορούν να συνθέσουν την εικόνα της νέας εποχής του ολοκληρωτικού καπιταλισμού. Οι κρατούντες δεν νοιώθουν αρκετά ασφαλείς και θέλουν να αποστείλουν προληπτικά μήνυμα, καμιά ανοχή και δικαιοσύνη για όσους αμφισβητούν την κυριαρχία τους.
Στη Νότια Αφρική την εποχή του απαρτχάιντ και της εξέγερσης των μαύρων, ένας από τους ιερείς που τάχθηκαν με το λαό, είχε πει πως η Δικαιοσύνη είναι σαν το φίδι, δαγκώνει όσους είναι ξυπόλητοι.
Προσοχή, τα φίδια γίνονται επικίνδυνα όταν νοιώθουν στριμωγμένα (ακόμα κι όταν εκείνοι που προορίζονται να τα στριμώξουν εξαντλούνται σε ρητορείες)!

Στους κόλπους της Ν.Δ στεγάζονται οι μεγαλύτεροι κλέφτες ή στις τάξεις του ΣΥΡΙΖΑ συνωστίζονται οι περισσότεροι λωποδύτες;

Βολεύουν και τα δυο μεγάλα αστικά κόμματα οι ανούσιες αντιπαραθέσεις για το ποιο κόμμα έχει τα περισσότερα διεφθαρμένα στελέχη. Αφού και τα δυο κόμματα εξουσίας συμφωνούν απόλυτα στην μνημονική ταξική πολιτική, ότι δηλαδή τα λαϊκά στρώματα πρέπει να εξαθλιωθούν για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα ξένων και ντόπιων πλουτοκρατών, πρέπει να βρούνε ένα άλλο πεδίο διαξιφισμών.
Και το σίριαλ της σκανδαλολογίας τους βολεύει απόλυτα. Μένουν στο  απυρόβλητο οι πολιτικές που είναι οι μήτρες των σκανδάλων και η όποια αντιπαράθεση επικεντρώνετε στο ψευδοδίλλημα αν στους κόλπους της Ν.Δ στεγάζονται οι μεγαλύτεροι κλέφτες ή στις τάξεις του ΣΥΡΙΖΑ συνωστίζονται οι περισσότεροι λωποδύτες και πολιτικοί απατεώνες.

Βγαίνει ας πούμε σήμερα το Documento και με ξύλινα πρωτοσέλιδα γράμματα μας λέει ότι ο νεοδημοκράτης πρώην υπουργός δικαιοσύνης Χαράλαμπος Αθανασίου κατά την διάρκεια της υπουργικής του θητείας απένειμε χάρες σε διακινητές ναρκωτικών και προσφύγων και καταδικασθέντες για υπεξαιρέσεις, νοθείες δημοσίων διαγωνισμών και κλοπές.

Καπάκι έρχονται το «Πρώτο Θέμα», η «Καθημερινή» και το «Βήμα» και με πρωτοσέλιδα δημοσιεύματά τους επικαλούνται το πρόσφατο βιβλίο του Βαρουφάκη το οποίο περιέχει απίστευτους διαλόγους του πρώην υπουργού οικονομικών με τον Τσίπρα και το επιτελείο του, παρουσιάζοντας τον πρωθυπουργό έναν συνειδητά πολιτικό απατεώνα.

Για όλη αυτή την μπόχα που αποπνέουν αυτά τα δημοσιεύματα ισχύει το γνωστό: Ένα τόσο σάπιο και διεφθαρμένο σύστημα είναι επόμενο να στελεχώνεται από ανάλογης ποιότητας άτομα.
Από την άλλη όμως, ακόμα και με τους καθιερωμένους κανόνες του αστικού παιχνιδιού, όλα αυτά δεν μπορεί να περάσουν απαρατήρητα.

Εχουν περάσει τόσες ώρες από αυτά τα δημοσιεύματα και ο Χ.Αθανασίου και φυσικά το κόμμα του, δεν έχουν κάνει μια τοποθέτηση για τα όσα αποδίδονται στο νεοδημοκρατικό στέλεχος.
Το ίδιο ισχύει και για τον ΣΥΡΙΖΑ.
Δεν είναι δυνατόν το κυβερνητικό κόμμα να προσπερνάει αυτές τις σοβαρές κατηγορίες με φτηνή ειρωνεία του τύπου «ευχόμαστε –σ.σ στην Βαρουφάκη- καλές πωλήσεις στο νέο του βίπερ».
Εδώ υπάρχει και ένα πρόσθετο στοιχείο που αφήνει εκτεθειμένο το κυβερνητικό κόμμα. Ο πρώην ΥΠΟΙΚ ισχυρίζεται ότι όλοι οι διάλογοι που παρατίθενται στο βιβλίο του είναι καταγεγραμμένοι με το κινητό του και δεν μπορούν να αμφισβητηθούν. (Συνεδρίαση κυβερνητικών στελεχών ήταν αυτή ή μαφιόζικης οργάνωσης που ο ένας υποκλέπτει τα λεγόμενα του άλλου;).
Οπότε μπορεί πολύ εύκολα ο ΣΥΡΙΖΑ να ζητήσει απ’ τον Βαρουφάκη να δώσει στην δημοσιότητα αυτούς τους ηχογραφημένους διαλόγους για να διαπιστωθεί αν υπάρχουν ή όχι. Γιατί δεν το κάνει;

Σε κάθε περίπτωση πάντως, όσο η μήτρα του καπιταλιστικού συστήματος μένει ανέπαφη θα εξακολουθεί μόνιμα να γεννά τέτοια φαινόμενα διαφθοράς και σαπίλας. 

Αχός βαρύς ακούεται, πολλές μπαρούφες λένε…

Γράφει ο mitsos175.

Από την πρώτη στιγμή της τούμπας του Τσίπρα μετά το δημοψήφισμα είχαμε πει αυτό που πολλοί υποψιάζονταν: Ότι στην πραγματικότητα ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε το δημοψήφισμα με τέτοιο τρόπο, ώστε να βγει το «ναι»! Γι αυτό έγινε ότι έγινε εκείνη την περίοδο: Οι τράπεζες έκλεισαν μια μέρα πριν πληρωθούν οι συντάξεις, τα ΜΜΕ είχαν λυσσάξει κάνοντας τη χειρότερη προπαγάνδα που έγινε ποτέ κοκ. Ακόμα και η αποχή ή λευκό συνέφερε τον Τσίπρα, αφού θα είχε άλλοθι να ξεπουλήσει τη χώρα.
Τελικά δεν του βγήκε το κόλπο. Ο θυμός νίκησε το φόβο κι ο κόσμος είπε υπερήφανα «ΟΧΙ στην υποτέλεια, στο Ευρώ, στα Μνημόνια». Από τότε ΣΥΡΙΖΑ - ΝΔ και τα υπόλοιπα παράσιτα, προσπαθούν να μας κάνουν να μετανιώσουμε γι αυτή μας την επιλογή, ώστε να δεχτούμε την πολιτική τους. Στο πλαίσιο του δήθεν «μονόδρομου» ο Βαρουφάκης άρχισε τις κουταμάρες. Σκοπός είναι να τρομοκρατήσουν και να παραπλανήσουν τον κόσμο.

Όταν βγήκε το αποτέλεσμα κανένας προδότης, κανένα κάθαρμα, ακόμα και να ήθελε, δεν θα μπορούσε να κάνει πραξικόπημα, για να μείνουμε στο ευρώ. Η ερμηνεία της ΝΔ που ήταν «Ευρώ πάση θυσία» συγκέντρωσε μόλις το 38,69% των ψηφισάντων ή το 22,78% του συνόλου των ψηφοφόρων. Ο ίδιος ο Σαμαράς, που επέμενε στο «ναι» αντί για την αποχή, όπως του είχαν προτείνει κάποιοι από την ΕΕ και τη ΝΔ, είχε παραιτηθεί ντροπιασμένος, ενώ ο κόσμος πανηγύριζε το συντριπτικό ποσοστό του ΟΧΙ.

Ο μόνος που μπορούσε να κάνει πραξικόπημα, να αλλοιώσει τη θέληση του 61,31%, ήταν αυτός που τελικά έκανε την εκτροπή: Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας! Το κόλπο του ήταν να βγει «ναι» έστω οριακά, ώστε να κάνει αυτά που τελικά έκανε, να ψηφίσει το επόμενο Μνημόνιο, αλλά να έχει δικαιολογία «Εσείς το θελήσατε, εσείς ψηφίσατε ναι»! Όμως δεν υπολόγισε το πόσο αηδιασμένοι, πόσο αγανακτισμένοι είμαστε, με την αδικία των Μνημονίων. Δεν υπολόγισε πόσο μάτωσε ο κόσμος από τις πολιτικές τους.

Αυτά λοιπόν που ακούονται σήμερα από δαύτους, σκοπό έχουν να δημιουργήσουν εντυπώσεις υπέρ του Ευρώ και της ΕΕ. Γιατί τώρα; Γιατί φοβούνται, τρέμουν! Απ’ ότι φαίνεται έχουμε αγανακτήσει τόσο πολύ που είμαστε έτοιμοι να διαολοστείλουμε τους τοκογλύφους, την ΕΕ και το νόμισμά της.

Σε αντίθεση με αυτά που λένε οι μαϊμούδες, τις οποίες αποκαλούν δημοσκοπήσεις, ο κόσμος είναι πιο ριζοσπαστικοποιημένος από ποτέ. Θέλει να τελειώσει η λεηλασία, το μαρτύριο του. Οι περισσότεροι έχουν αντιληφθεί, ότι Μνημόνιο και Ευρώ είναι απόλυτα συνδεμένα και αλληλένδετα. Εμείς τα είχαμε πει από την αρχή, από το 1ο Μνημόνιο. Είχαμε μάλιστα τονίσει πριν από τις εκλογές πως «ο ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να διαλέξει Ευρώ και Μνημόνιο ή έξοδος από την ΕΕ και σχίσιμο των Μνημονίων». Όλα αυτά λοιπόν που ακούγονται από τα πουλημένα ΜΜΕ για τους διαλόγους Τσίπρα - Βαρουφάκη είναι εκ του πονηρού.

Να πω ακόμη για τη ΝΔ ότι είναι κι αυτή στο κόλπο, αλυχτώντας για ειδικό δικαστήριο, για κάτι που μόνο συζητήθηκε αλλά δεν έγινε ποτέ! Όταν μάλιστα οι μπλε δοσίλογοι, τα λαμόγια της, αυτοί που μας χρεοκόπησαν και που μας εξοντώνουν καθημερινά μαζί με τους απατεώνες του ΣΥΡΙΖΑ, θα έπρεπε να έχουν ήδη καταδικαστεί από λαϊκό δικαστήριο, για όσα ΕΚΑΝΑΝ κι όχι για όσα συζήτησαν ή είχαν πρόθεση. Άλλωστε τις προθέσεις των δεξιών ανθρωποφάγων τις ξέρουμε καλά.

Τέλος δεν υπάρχει μόνο Ευρώ ή παράλληλο νόμισμα, όπως ύπουλα θέτουν το ψευτοδίλημμα οι μνημονιακοί απατεώνες. Το ΟΧΙ είναι σήμερα απαίτηση ακόμα περισσότερων, γίνεται μάλιστα ΟΧΙ στο Καπιταλιστικό σύστημα εκμετάλλευσης και διαφθοράς, αφού η πραγματικότητα είναι αμείλικτη, ενώ κάθε σκευωρία, κάθε ψέμα, δεν αντέχει δευτερόλεπτο τη σύγκριση με το τι συμβαίνει καθημερινά.
Όσο για την τιμωρία θα έρθει σύντομα για το ΣΥΡΙΖΑ, τη ΝΔ και τους υπόλοιπους πλιατσικολόγους…

Σάββας Κοφίδης: Η μαλακία των ανθρώπων της Δικαιοσύνης

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017 | 4:47 μ.μ.

 Ο Σάββας Κωφίδης πέρα από ένας αναγνωρισμένος αθλητής είναι και ένας άνθρωπος που βρίσκεται με κάθε ευκαιρία στην πρώτη γραμμή του εργατικού –λαϊκού κινήματος. Παράλληλα δεν διστάζει να εκφράζει ξεκάθαρα τις πολιτικές απόψεις του.

Σε συνέντευξη που είχε δώσει τον ιστότοπο μας δήλωνε την πίστη του στον κομμουνισμό καθώς και την απογοήτευση του για την πολιτική που ακολουθάει το ΚΚΕ. Εκανε καθαρή την αποστροφή του  στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες διατυπώνοντας την εκτίμησή του ότι ουσιαστική λύση για την εργατική τάξη μπορεί να προκύψει μόνο αν μεσολαβήσει ένοπλη επανάσταση.

Κάναμε αυτή την εισαγωγή με ερέθισμα τις δηλώσεις που έκανε –και δημοσιεύονται σήμερα στην "Εφημερίδα των Συντακτών"- όπου μαζί με άλλους αθλητές υπογράφει κείμενο στήριξης στον αγώνα της Ηριάννας Β.Λ., η οποία πέφτοντας θύμα μια κακοστημένης αστυνομικο-δικαστικής σκευωρίας, περνάει μια απίστευτη περιπέτεια έχοντας καταδικαστεί σε 13 χρόνια φυλακή χωρίς να υπάρχει το παραμικρό ενοχοποιητικό στοιχείο σε βάρος της.

Δηλώνει, λοιπόν, ο Σάββας Κωφίδης:

«Η μαλακία των ανθρώπων της Δικαιοσύνης είναι ότι προσπαθούν να καλύψουν τις αδυναμίες του κράτους, θέλοντας να καταπολεμήσουν την τρομοκρατία. Βρήκαν ένα εξιλαστήριο θύμα, την Ηριάννα, για να πουν ότι κάτι έκαναν. Αν θεωρηθεί ότι η Ηριάννα είναι τρομοκράτης, τότε τι πρέπει να πούμε για το κράτος που τρομοκρατεί εδώ και χρόνια τον κόσμο; Το κράτος πρέπει να στρέψει το βλέμμα στον εαυτό του γιατί αυτό είναι που τρομοκρατεί».

Βίος και πολιτεία του νεοδημοκράτη πρώην υπουργού Χαρ. Αθανασίου


Εντυπωσιακή η αποκάλυψη που κάνει το Documento. Η βδομαδιάτικη εφημερίδα του Κώστα Βαξεβάνη αναφέρει ότι ο βουλευτής της Ν.Δ., Χαράλαμπος Αθανασίου, κατά την διάρκεια της υπουργικής του θητείας στο υπουργείο Δικαιοσύνης, απελευθέρωσε έμπορο κοκαΐνης και μάλιστα εξ αιτίας αυτού του γεγονότος βρίσκονται «σε στενό κλοιό οι συνεργάτες του, δικαστικοί, οι οποίοι καταγγέλλονται ότι ζήτησαν 800 χιλιάδες ευρώ για να βγάλουν κρατούμενο από τη φυλακή».

Εδώ να συμπληρώσουμε ότι ο νεοδημοκράτης πρώην υπουργός Δικαιοσύνης και ο εκδότης της εφημερίδας Documento, έχουν κοινό τόπο καταγωγής, την Αγία Παρασκευή, Λέσβου, και ανοιχτή αντιπαράθεση που κρατάει χρόνια. (Κάντε μια αναζήτηση στον ιστότοπο μας και θα το διαπιστώσετε.

Και επειδή ο σύντροφος Γ.Γ. που θα μπορούσε καλύτερα να προσεγγίσει το θέμα βρίσκεται σε διακοπές από περασμένη ανάρτηση του αντιγράφουμε:

Ο «μεγάλος», όπως αποκαλούν τον Χ. Αθανασίου στον τόπο της καταγωγής του, παρουσιάζεται σαν κομματάρχης της δεκαετίας του ’60.
Εχει επιδοθεί σε όργιο ρουσφετολογίας, έχει εξαγοράσει συνειδήσεις, έχει «βολέψει» αρκετά παιδιά αριστερών οικογενειών, με τα … συνήθη ανταλλάγματα, ενώ πολλά ακούγονται για την εμπλοκή του σε δικαστικές αποφάσεις.

Αν κάνετε μια αναζήτηση στο μπλοκ μας θα βρείτε ότι υπήρξαν «νόμοι δια χειρός Αθανασίου» με τους οποίους ξεπλένονται εφοπλιστές και μέτοχοι καθώς επίσης και νόμοι με τους οποίους «αθώωσε τους καταχραστές του Δημοσίου». Θα διαβάστε αποκαλύψεις για τον ρόλο του Χ. Αθανασίου που εστιάζονται στην απονομή χάριτος σε εμπόρους ναρκωτικών, καταδικασμένους υπαλλήλους, παραβάτες του κοινού ποινικού δικαίου, οι οποίοι παίρνουν χάρη με πρόταση του πρώην υπουργού. 
Επίσης τροπολογίες που δεν εκπληρούν καμιά νομική αναγκαιότητα, νομοσχέδια που απαλλάσσουν κατηγορίες «υπόπτων» στα μάτια της κοινής γνώμης, άλλα που ισχύουν για μερικά εικοσιτετράωρα και αναιρούνται -έχοντας ωστόσο εξυπηρετήσει νομικά αυτούς που θα τα εκμεταλλευτούν-, κλπ.

Θα μάθετε, εκτός αυτών ότι ο Χ. Αθανασίου ξεκίνησε σαν ένας φτωχός δικαστής που παντρεύτηκε μια γυναίκα η οποία δεν εργαζόταν, αλλά κατάφερε να δημιουργήσει μια τεράστια ακίνητη περιουσία με έναν μόνο μισθό. (Και φυσικά να αποκαταστήσει και τα παιδιά του, Χριστόφα και Ελένη Αθανασίου που από φοιτητές ακόμα παρουσιάζονται να διαθέτουν πολυτελείς μεζονέτες).

Αθήνα 22 Ιούλη 1943 - Παλλαϊκό ματοβαμμένο συλλαλητήριο - Αφιέρωμα στην 17χρονη Επονίτισσα Παναγιώτα Σταθοπούλου

Σαν σήμερα στις 22 Ιούνη του 1943 είχαμε ένα μεγαλειώδη συλλαλητήριο στην Αθήνα οργανωμένο απ’ το ΕΑΜ. Αιτία ήταν οι απόφαση των Γερμανών κατακτητών να αντικαταστήσουν με βουλγαρικά φασιστικά στρατεύματα τις δικές τους μονάδες κατοχής σε όλη την Μακεδονία,

Μόλις έγινε γνωστή η απόφαση των χιτλερικών η Κεντρική Επιτροπή του ΕΑΜ και η Κ.Ε του ΕΛΑΣ οργανώνουν μια τεράστια κινητοποίηση ματαιώνοντας την παράδοση της Μακεδονίας στους Βουλγάρους κατακτητές.

«Σε φοβερό, συνταρακτικό ξεσήκωμα κινήθηκε ξανά η Αθήνα και ο Πειραιάς. Το κύμα της λαϊκής πάλης που στα δυο χρόνια της σκλαβιάς ανεβαίνει όλο και ψηλότερα, χτες έφτασε στα μεσούρανα. Πάνω από τριάκοσες χιλιάδες άνθρωποι – άντρες, γυναίκες, γέροι, παιδιά- πλημμύρισαν το κέντρο της Αθήνας. Καιο αντιλάλησε η πολεμική τους κραυγή: Θάνατος στους Γερμανοϊταλούς κατακτητές, στους δορυφόρους τους και στους εθνοπροδότες» γράφει πρωτοσέλιδα ο «Ριζοσπάστης» στις 23 Ιούνη 1943.

Ας δώσουμε όμως τον λόγο στον Νίκο Καραντινό μέσα από τις σελίδες του «Ριζοσπάστη» να μας περιγράψει το γεγονός:

ΠΑΝΕΘΝΙΚΟΣ ξεσηκωμός. Ολόκληρη η Ελλάδα, πολιτείες και χωριά ζούσαν στου ΕΑΜ τους ρυθμούς σε συναγερμό για να ματαιωθούν των κατακτητών τα σχέδια που πρόβλεπαν την επέκταση της βουλγαρικής κατοχής. Σχέδιο, που, στην ουσία, αν πετύχαινε, θα οδηγούσε στο ξεκλήρισμα και στον αφανισμό της Μακεδονίας και της Θράκης.

ΑΣ θυμηθούμε το φλογερό εκείνο κάλεσμα, που απηύθυνε σε κάθε πατριώτη η ΚΕ του ΕΑΜ: «...Να ενωθούμε σ' ένα πανεθνικό, παλλαϊκό μέτωπο για τη σωτηρία της Μακεδονίας, για το ξεσκλάβωμα της χώρας». Αυτά τόνιζε, στο κάλεσμά του, το ΕΑΜ. Να θυμηθούμε, όσοι τη ζήσανε, όσοι την κρατούν φωτιά αναμμένη στην καρδιά τους εκείνη τη γιγάντια λαοθάλασσα, που για πολλές ώρες τρικύμιζε στην Αθήνα και ως τις πιο μακρινές άκρες της ελληνικής γης.

ΠΟΙΟΣ συναγωνιστής απ' όσους έλαχε να ζήσουν, να δούνε, εκεί στη γωνία, στην τράπεζα, τη σπαθάτη εκείνη κοπέλα, τη 18χρονη Παναγιώτα Σταθοπούλου και την Κούλα Λίλη, τον Θώμη Χατζηθωμά, τον Θανάση Τεριάκη ν' αψηφούνε τα τανκς και το θάνατο. Κι αυτή ακριβώς είναι η στιγμή που θα διαλέξει να θυμηθεί και να χαράξει αιώνια για τα ελληνικά νιάτα της Αντίστασης ο καθηγητής και πρόεδρος της ΠΕΕΑ Αλέξανδρος Σβώλος.

Σ' ΕΚΕΙΝΗ τη συνέντευξη, στο περιοδικό μας, τη «Νέα Γενιά», ο Αλ. Σβώλος, ανάμεσα στ' άλλα, μας έλεγε, σε μια δική του δωρική διατύπωση και τούτα τα λόγια: «...Σας είδα ηρωικά αγόρια και κορίτσια, σας είδα μια πυρωμένη μέρα τον Ιούλιο του 1943 να τρέχετε σ' έναν καλπασμό προς το ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Και όμως, υπάρχουν και αυτοί οι Τουρκοκύπριοι αγωνιστές-«Ο πόνος δεν γιορτάζεται» φώναξαν Τ/κ σε εκδήλωση για την 20η Ιουλίου

Εντείνονται οι φωνές στην Κύπρο ΕΝΑΝΤΙΑ στον εθνικισμό και το φασισμό, ΕΝΑΝΤΙΑ στις Μητέρες Πατρίδες και τις αστικές τάξεις, ΕΝΑΝΤΙΑ στο Ερντογάν αλλά και στους Τσίπρα-Καμμένο-Κοτζιά!
«Οι κοινότητες που ζουν στο νησί υπέφεραν πολύ σε αυτά τα σκοτεινά χρόνια, αλλά αργότερα κανένας δεν παραδέχτηκε αυτά τα εγκλήματα»

Ahrar al-Sham: Οι μισθοφόροι των Τούρκων.

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017 | 7:47 μ.μ.

Γράφει ο mitsos175.
 

Η Harakat Ahrar al Sham al Islamiyya είναι ένας συνασπισμός πολλών ισλαμιστών και σαλαφιστών, μονάδες που συγχωνεύτηκαν σε μία ενιαία ταξιαρχία προκειμένου να καταπολεμηθεί η Συριακή κυβέρνηση υπό την ηγεσία του Μπασάρ αλ-Άσαντ.
«Τον Ιούλιο του 2013, είχε 10.000 έως 20.000 μαχητές. Είναι η κύρια οργάνωση που λειτουργεί κάτω από την ομπρέλα του Ισλαμικού Μετώπου. Με πάνω από 20.000 μαχητές το 2015, έγινε η μεγαλύτερη ομάδα ανταρτών στη Συρία μετά τον FSA» Η Ahrar al sham και Jaysh αλ-Ισλάμ είναι οι κύριες ομάδες ανταρτών που υποστηρίζονται από την Τουρκία και τη Σαουδική Αραβία.

Η ομάδα έχει ως στόχο να δημιουργήσει ένα ισλαμικό κράτος σύμφωνα με το νόμο της Σαρία, όπως ακριβώς ο ISIS, ενώ στο παρελθόν έχει συνεργαστεί με την al-Nusra, θυγατρική της Αλ-Κάιντα. Αν και οι δύο αποτελούν μείζονες ομάδες ανταρτών με παρόμοιες ισλαμικές ιδεολογίες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή Ilbid, η Ahrar al-Sham δεν συγχέεται με Tahrir al-Sham (πρώην Al-Nusra), που άλλοτε συνεργάζεται κι άλλοτε την πολεμά.

Οι μισθοφόροι αυτοί κάλεσαν ενισχύσεις από την Τουρκία, στην ουσία έκαναν έκκληση για νέα επέμβαση στην Ilbid (Βόρεια Συρία) με πρόσχημα να νικήσουν την HTS, τους άσπονδους συμμάχους τους, στις σφοδρές μάχες που ξέσπασαν μεταξύ τους. Η HTS μπορεί να συγκριθεί με τον ISIS ως προς τις τακτικές και την ιδεολογία. Ο ISIS νίκησε τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης στην Ανατολική Συρία στις αρχές του 2014 για να διακηρύξει χαλιφάτο λίγους μήνες αργότερα. Οι Τούρκοι τελικά εισέβαλλαν με αφορμή τον ISIS. Τώρα πάνε να επαναλάβουν το κόλπο.

Οι μισθοφόροι τρομοκράτες είναι ίδιοι. Επειδή είναι μισθοφόροι 1) Είναι αναλώσιμοι 2) Μπορούν να κάνουν οτιδήποτε διατάξουν τ’ αφεντικά τους, ακόμα και να αποκεφαλίσουν την ίδια τους τη μάνα, αν είναι πολλά τα λεφτά. Άρα δεν έχουν ενδοιασμό να μάχονται μεταξύ τους. Υπάρχουν κι άλλοι λόγοι που σφάζονται: Ο πόλεμος έχει κριθεί, οι ίδιοι απέτυχαν παταγωδώς να ρίξουν τον Άσαντ. Επίθεση στον Αραβικό Συριακό Στρατό σημαίνει νέα βέβαιη καταστροφή γι αυτούς. Η HTS αναλαμβάνει λοιπόν το ρόλο του ISIS τώρα που οι τρομοκράτες του τρέχουν πανικόβλητοι να κρυφτούν από τους Σύριους και τους Κούρδους μαχητές.

Σήμερα η συγκυρία ευνοεί την Τουρκία για να επέμβει: Ο Συριακός Στρατός έχει στραφεί στην Κεντρική Συρία, όπου απελευθερώνει όλο και περισσότερα εδάφη από την τυραννία του ISIS, ενώ ο κύριος όγκος των Κούρδων είναι στη Ράκκα και κυνηγά τους ισλαμοφασίστες. Θεωρείται βέβαιο πως μετά τον ISIS σειρά έχουν τα καθάρματα της δήθεν μετριοπαθούς «αντιπολίτευσης», που τον ανταγωνίζονται στις σφαγές αμάχων, επομένως ο αιματηρός πόλεμος στη Συρία θα τελείωνε. Αυτό δεν το θέλουν κάποιοι: Ισραηλινοί, Αμερικάνοι, Τούρκοι, Σεΐχηδες κοκ, αφού η επένδυσή τους ώστε να καταλάβουν τη Συρία θα πήγαινε στράφι.

Έτσι με τις συγκρούσεις μεταξύ τους οι πρώην συνεργάτες, οι αντίπαλες συμμορίες των μισθοφόρων, τσακώνονται για τη λεία, που όσο πάει και λιγοστεύει. Ταυτόχρονα δίνουν μια ευκαιρία στον Τουρκικό στρατό να γνωρίσει καινούργιες ήττες και να έχει πάρα πολλούς νεκρούς. Οι Σύριοι δεν έχουν καμία διάθεση να γίνουν Κύπριοι, δηλαδή να διχοτομηθεί η χώρα τους, ούτε φυσικά οι γενναίοι Κούρδοι θα αφήσουν την Τουρκία να τους υποδουλώσει. Ο χρόνος του Σουλτάνου μετρά αντίστροφα. Πολύ σύντομα το σχέδιο για Οθωμανική Αυτοκρατορία θα διαλύσει την Τουρκία.

Όποιος θέλει τα πολλά χάνει και τα λίγα. Πάντοτε οι «Μεγάλες Ιδέες» είχαν καταστροφικά αποτελέσματα, ιδιαίτερα όταν τις εφάρμοζαν «μικροί» αλαζόνες πολιτικοί.

Bίντεο

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger